ปิดโอน [GOT7] You're my danger #dangermb

ตอนที่ 28 : DANGER TWENTY-FIVE [140%] ✔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,419
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 315 ครั้ง
    3 มี.ค. 60







พี่มาร์คกลับไปได้สักพักใหญ่แล้ว ตอนนี้จึงเหลือแค่ผมเพียงคนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมกว้างๆ วันนี้ที่ผมร้องไห้ไม่ใช่เพราะว่าผมกลัว ผมแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมคนรักกันมันจึงผิดกฏทำไมรักกันถึงต้องโดนจับแยกแล้วทำไมพี่จินยองถึงสารภาพออกมาเพื่อช่วยผม? 


ตอนที่โดนพี่เซฮุนถาม ในหัวผมนึกอย่างเดียวเลยว่า 'ห้ามบอกความจริงถึงแม้ว่าปลายกระบอกมือจะจ่ออยู่ที่หัวก็ตาม พี่จินยองก็เหมือนพี่ชาย ผมไม่ให้พี่ชายของผมต้องโดนจับไปอีกแน่ 


...แต่มันก็ไม่เป็นตามนั้น สุดท้ายพี่จินยอง กับพี่เจบี ก็โดนแยกกันเป็นครั้งที่สอง



และที่สำคัญผมไม่เข้าใจทำไมสองมหาวิทยาลัยถึงต้องมีธรรมเนียบแบบนี้ทำไมพวกเขาถึงมองว่าความรักเป็นสิ่งที่ผิด แทนที่จะเป็นสิ่งที่สวยงามกัน 



ตี้ดดด ตี้ดดด


[Yugyeom]



(มึงงง ทริปปูซานของกูว่ายังไงยองแจมันโอเคแล้วนะ) 


"..." เสียงสดใสของเพื่อนผมดังเจื้อยแจ้วเข้ามาในสาย มันทำให้ผมรู้สึกอยากจะจดจำช่วงเวลาแบบนี้ไว้เพราะอีกไม่นานไม่คงอาจจะไม่มีอีกแล้ว 


(ไอแบมอยู่ปะเนี่ย?) 


"อืม ฟังอยู่" 


(ทริปปูซานกูอ่ะ ไปแค่เดินหาดก็ได้) 


"มึงไม่หนาวหรอหน้าหนาวไปทะเล อากาศหนาวกว่าที่เราอยู่ตอนนี้เยอะเลยนะ" 


(กูก็บอกแล้วไงว่ากูมีเสื้อกันหนาว หน่านะ ไปเถอะ)



ถ้าก่อนหน้าที่จะไม่มีเรื่องแลกเชียสเกิดขึ้น ผมคงจะปฏิเสธไป เพราะหน้าหนาวไปทะเลมันไม่เหมาะเลยสักนิด แต่เมื่อเรื่องวันนี้เกิดขึ้นมาแล้ว ผมไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตอยู่กับเพื่อนแบบนี้ไปตลอดได้ไหม มันเลยทำให้ผมเลือกที่จะตอบตกลง..



"อือ เอาดิ"


(เยส!! งั้นกูไปดูที่เที่ยวรอเลยนะ) 


"แต่กูขออย่าง.."


(...)


"ไปรอบนี้ขอไปนานๆ กูอยากใช้เวลาอยู่กับพวกมึงให้นานที่สุด"


(หื้มเป็นอะไรปะเนี่ยทำไมนํ้าเสียงไม่ดีเลย?)


"..."


(แล้วยิ่งพูดจาแบบนี้อีก พูดเหมือนมึงกำลังจะไปไหนเลย)


"กูจะไปไหนได้เล่าอยู่เกาหลีนี่แหละ"


(ถ้าไม่โอเคโทรหากูนะ)


"อืม แค่นี้นะ"


(เค ฝันดีมึง) 



ตี้ด..



แล้วสายก็ถูกตัดไป เหลือเพียงแต่ผมที่ยังคงถือโทรศัพท์ค้างไว้ เรื่องเพื่อนก็เป็นสาเหตุนึงที่ผมร้องไห้ออกมาในวันนี้ เพราะผมรู้ว่าถ้าไปมหาวิทยาลัยนั้น จะติดต่อกับเพื่อนทางนี้ลำบาก หรือแทบจะไม่ได้ติดต่อ หรือเจอกันอีก 


ยูคยอม กับยองแจ ถือเป็นเรื่องราวดีๆที่ทำให้ผมอยากไปมหาวิทยาลัยทุกวัน พวกมันเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเท่าที่ผมเคยมีมาเลยก็ว่าได้..



ช่วงเวลาปิดเทอมผ่านไปได้อาทิตย์นึง ชีวิตผมเหมือนเดิมทุกอย่าง กินรามยอนแทนข้าวทุกวัน วันไหนขยันก็จะลงไปซื้อของมินิมาร์ท และวันนี้ก็เป็นอีกวันทึ่ผมขยัน เลยทำให้ตอนนี้ผมกำลังรอลิฟท์ ผมมองตัวเองที่ขยับลงมาจากชั้นบนสุด คือชั้น 32 ก่อนจะจอดที่ชั้น 25 และค่อยมาจอดที่ชั้นผม..



ติ๊ง!



"โฮปมึงตดปะเนี่ย?! ในลิฟท์นะโว๊ย!" 


"เออ กูท้องไม่ค่อยดี" 


"รบกวนอย่าเพิ่งเข้ามานะครับ เพื่อนผมมันตด อ้าวแบมนิผมยืนมองเหตุการณ์ด้านในลิฟท์อย่างเหวอๆตอนนี้ในลิฟท์ประกอบด้วยคนทั้งหมดเจ็ดคน และทุกคนมีสภาพเดียวกันคือเอามืออุดจมูก 



"แบมเข้ามาสิ กลิ่นหายแล้วแหละเป็นจองกุกที่กวักมือเรียกผมให้เข้าไปข้างใน แต่ผมยกมือปฏิเสธ ไม่ใช่เพราะว่ารังเกียจ แต่เป็นเพราะตอนนี้ในลิฟท์ค่อนข้างแน่น ผู้ชายเจ็ดคนลิฟท์ ผมว่ามันเพียงพอสำหรับลิฟท์ขนาดนี้แล้ว..


"มัวงงอะไร เข้ามาสิจองกุกเดินออกมาจากลิฟท์ ก่อนที่จะจับข้อมือผมแล้วดึงเข้าไป พอก้าวเข้าไปประตูลิฟท์ก็ปิดลงพอดี 



"แบม พี่ได้ข่าวว่าเราจะมาเป็นเชียสแทนจินยอง จริงหรือเปล่า?" ผมจำพี่คนนี้ได้ พี่นัมจุน พี่เขาเริ่มถามขึ้นเป็นคนแรก


"อือๆ นั้นสิ แบมจะมาหรอ?" ก่อนจะตามด้วยพี่วี



"...ครับ"



"เฮ้อ มหาวิทยาลัยเรามันบ้าทั้งคู่ ว่าไหม?" 



จริงๆผมก็อยากตอบออกไปว่า ใช่ แต่ประตูลิฟท์กลับถูกเปิดออกเสียก่อน ตอนแรกผมนึกว่าถึงชั้นล่างแล้ว แต่กลับไม่ใช่เพราะคนนอกลิฟท์เป็นคนที่ผมค่อนข้างคุ้นหน้า


...พี่มาร์ค พี่แจ็คสัน พี่เจบี



"เห้ยๆ ชิดในเลยพวกมึง พวกกูจะเข้าพี่แจ็คสันเป็นคนเดินเข้ามาคนแรก ก่อนจะโบกมือไล่คนในลิฟท์ให้เขยิบออก ผมก็เลยต้องเขยิบตามหลังจากพี่แจ็คสันเข้ามาก็ตามด้วยพี่เจบี และพี่มาร์คตามลำดับ 



แอ๊ดดด!! 



"ลิฟท์ร้องหว่ะพี่วีที่อยู่ด้านในสุดทักขึ้น 


"เออ ใครอ้วนสุดออกไปดิ พี่แจ็คสันอ่ะ ออกไปเลยพอพี่วีพูดขึ้น จองกุกก็ส่งเสียงออกมาบ้าง จนตอนนี้ในลิฟท์เริ่มเกิดสงครามเล็กๆระหว่าง ชั้น 25 กับชั้น 19 



ขวับ



"...กูออกเอง" 



แต่เป็นพี่มาร์คที่เดินออกไป เลยทำให้ทั้งลิฟท์เกิดอาการเงียบไปชั่วขณะ ก่อนที่คนอื่นจะส่งเสียงตะโกนบอกให้พี่มาร์คกลับเข้ามา แล้วจะออกไปแทน 



แอ๊ดดด!!



"เห้ย ไอมาร์คเข้ามา นัมจุนกับจองกุกมึงออกไปเลย" 


"..."


"ออกไปคนเดียวไม่ไหว ต้องออกไปสองคนพี่แจ็คสันโวยลั่นขึ้นมาเพราะตอนนี้ถึงแม้พี่มาร์คจะออกไปแล้ว แต่นํ้าหนักก็ยังคงเกินมาอยู่ดี 



พรึ่บ!!



แต่อยู่ดีๆกลับมีใครสักคนกระชากผมให้ออกไปจากลิฟท์ เมื่อเงยหน้ามองก็พบว่าเป็นพี่มาร์คที่กระชากให้ผมออกมา แต่พอออกมาลิฟท์ก็หยุดร้อง ก่อนที่จะประตูลิฟท์จะปิดไป และตัวเลขก็ค่อยๆไล่ลงไปข้างล่างเรื่อยๆ



"มึงผอมลง" 


"เท่าเดิม กินเยอะกว่าเดิมอีกจริงๆนํ้าหนักผมเท่าเดิม แถมช่วงนี้กินเยอะมากๆด้วย แต่กินอาหารที่มันไม่มีประโยชน์ วันนึงผมกินรามยอนไม่ตํ่ากว่าห้าซอง 


"กินอะไร?"


"รามยอน"


"รามยอนไม่มีใส่หมูแฮม หรือไส้กรอก?" 


"อือ เราขี้เกียจลงไปซื้อ" 



เพี๊ยะ!!



"โอ๊ยตีทำไม?" ผมหันไปมองด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ เมื่อเขาตีลงมาที่ต้นแขนอย่างแรง เขามองหน้าผมก่อนที่จะส่ายหน้าออกมาเบาๆ 


"อยากโง่กว่าเดิม ว่างั้นเถอะ?"


"..."


"วันๆกินแต่ชูรส มึงรู้ไหมว่ารามยอนมีชูรสมากเท่าไหร่?" 


"..."


"แค่นี้ยังโง่ไม่พอ?"


"ไม่พอคำก็โง่ สองคำก็โง่ ใครจะไปฉลาดเหมือนพี่กันหล่ะ?" สิ้นสุดคำนั้นผมก็เดินออกมาจากตรงนั้นทันที ก่อนที่จะเดินไปทางประตูหนีไฟแล้วลงบันไดไปข้างล่าง ปกติผมก็โดนเขาว่าบ่อยอยู่แล้ว แต่ทำไมวันนี้พอโดนว่ามันกลับรู้สึก..


...น้อยใจไม่สิ เราจะไปน้อยใจคนแบบนั้นทำไม?



แต่เมื่อเดินลงไปมาได้เรื่อยๆ ผมมองเลขชั้นก็พบว่ามันเพิ่งจะชั้น 11! นี่ผมลงมาตั้งนานเพิ่งถึงชั้น 11 เองหรอตอนนี้ผมเริ่มหอบนิดๆ ข้างในนี้อากาศไม่ถ่ายเทเลย มันทั้งอบทั้งอ้าวปนกันไป แต่ในจังหวะที่ผมเดินลงไปถึงชั้น 10 กลับเห็นมีใครบางคนมายืนอยู่ตรงหัวมุมบันไดเสียก่อน



"...ไม่เหนื่อย?" 



เสียงราวกับเยาะเย้ยถูกพ่นออกมาจากคนที่ผมเดินหนีมา ดูก็รู้ว่าคงจะลงลิฟท์มา ไม่เหมือนกับผมที่เดินลงบันไดจนขาแทบจะลาก



"ไม่ แฮ่ก เหนื่อยผมเดินผ่านหน้าเขาไปอย่างไม่สนใจ ก่อนจะเดินลงไปเรื่อยๆ มีหยุดพักบ้างเป็นบางชั้น แต่ที่สำคัญคือหลังจากชั้น 10 ลงมา ผมไม่ได้เดินลงคนเดียว แต่กลับมีเสียงฝีเท้าเดินก้าวตามลงมาด้วยตลอด..



แอ้ด..



ผมเปิดประตูทางหนีไปออกเมื่อเลขชั้นเขียนว่าชั้น 1 พอเปิดออกเท่านั้น แทบจะร่วงลงไปนั่งกับพื้นเลยก็ว่าได้ ผมสูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ ก่อนจะใช้มือขยุมไปทึ่แถวหน้าอก ตอนนี้หัวใจผมมันทั้งเต้นเร็ว และเต้นแรงไปหมด 



พรึ่บ..



มีขวดนํ้าเกลือแร่ถูกยื่นส่งมา นํ้าข้างในเหลือเกินครึ่งขวดมานิดหน่อย แต่ดูก็รู้ว่าถูกใครบ้างคนกินมาแล้ว แต่ตอนนี้ผมเหนื่อยมากเลยทำให้เอื้อมมือจะไปรับขวดนํ้านั้นมา



"กินต่อได้?" 


"อือ หิวนํ้าไม่ไหวแล้ว" 



ผมคว้าขวดนํ้ามาไว้ในมือก่อนที่จะกระดกรวดเดียวจนหมดขวด เหมือนตอนนี้ร่างกายผมมันขาดนํ้ามากๆ แต่ดูเหมือนจะรีบกินจนเกินไปเลยทำให้สำลักนํ้าขึ้นมาตอนสุดท้าย



"แค่กๆ!!"


"..."


"แค่กอึก!" 



พึ่บ พั่บ..



"...โง่ 



เขากำลังใช้มือลูบหลังผมไปมา ก่อนจะด่าคำนั้นออกมาอึก แต่ตอนนี้ผมไม่ได้สนใจอะไรมากนั้น เพราะว่าตอนนี้ผมไอออกมาหนักมาก  เนื่องจากสำลักนํ้าเมื่อครู่ จนไม่มีแรงจะหันไปด่าอะไรทั้งนั้น


สุดท้ายผมก็พยุงร่างขาอ่อนแรงมาถึงมินิมาร์ทใต้คอนโด แต่พอเปิดเข้าไปก็พบว่าชั้น 25 และชั้น 19 ได้มารวมตัวกันในมินิมาร์ทแห่งนี้ แต่ส่วนใหญ่จะไปแออัดอยู่ตรงโซนเหล้าเบียร์เสียมากกว่า



"มึงหยิบไปอีกขวดดิ"



"เอายี่ห้อนั้นด้วย ยี่ห้อนั้นอร่อย"



"มึงเอาขวดใหญ่ไปเลย ขวดเล็กไม่สะใจ"



ผมเลิกสนใจก่อนจะหยิบตะกร้าสำหรับใส่ของขึ้นมาถือไว้ แล้วเดินตรงไปยังตู้ใส่ของแช่แข็งผมกวาดเอาอาหารแช่แข็งเกือบสิบกล่องลงตะกร้า ก่อนจะเดินไปยังโซนอาหารแห้งแล้วหยิบรามยอนมาสองสามแพ็ค แต่ในระหว่างที่จะเดินไปจ่ายเงิน พี่มาร์คก็เดินมาขัดเสียก่อน 



"กินแบบนี้ อยากขาดสารอาหารตาย?" 


"เปล่า"


"แล้ว?" พี่มาร์คพูดพลางเหล่ตาลงไปมองตะกร้าที่ผมถืออยู่


"มันสะดวกสุดแล้ว ช่วงนี้หน้าหนาวเราไม่อยากออกมาจากห้องบ่อยๆ"


"เอาไปเก็บ"


"หื้อ?"


"เอาของในตะกร้ากลับไปเก็บ"


"อะไรของพี่เนี่ยถ้าเก็บแล้วจะกินอะไรหนาวขนาดนี้ไม่ออกไปข้างนอกเพื่อกินข้าวหรอกนะ"



"...กูก็ไม่ได้บอกให้มึงไปข้างนอก"



"...มึงมาแค่ 'ห้องกูก็พอ"





xxxxx





ก๊อก ก๊อก ก๊อก..



เสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็นจังหวะ และผมคิดว่าผมรู้ว่าเป็นใครเสียด้วยสิ..



แอ้ด..



"มีรามยอนไหม?" เสียงเล็กถามขึ้นด้วยนํ้าเสียงไม่สบอารมณ์ ก็เมื่อตอนกลางวันหลังจากที่ผมจัดการเอาของไม่มีสารอาหารพวกนั้นกลับเข้าที่จนหมด ตอนแรกอีกฝ่ายก็ไม่ยอม พูดอยู่ประโยคเดียวซํ้าไปซํ้าไป 



'...ถ้าเอาไปเก็บ แล้วจะกินอะไร?'



"ไม่มี"


"อ่อ งั้นเดี๋ยวเราลองไปถามพี่แจ็คสันดู"


"..."


"แต่ห้องพี่แจ็คสันเสียงดังมากเลย จะได้ยินเสียงเคาะประตูไหมอ่ะ?"



ที่ห้องแจ็คสันมันเสียงดังเพราะพวกมันกินเหล้ากัน มีทั้งเหล้า ผู้หญิง เพื่อน เต็มห้องไปหมดจริงๆผมไปมาแต่กลับมาแล้ว รู้สึกมันน่ารำคาญอย่างบอกไม่ถูก รู้สึกว่าเสียงมันดังจนแสบหูทั้งที่ผมเที่ยวบ่อยมากควรจะชิน แต่วันนี้กลับไม่ชอบ แล้วอีกเหตุผลคือผู้หญิง ที่ทำให้ผมรู้สึกว่าผมควรจะออกมาจากตรงนั้น



"กูก็บอกแล้ว ถ้าหิวก็มาหากู"


"แล้วทำไมพี่ไม่ให้ซื้อรามยอนนี่มันเกือบเที่ยงคืนแล้ว เรามาเคาะห้องดึกๆแบบนี้ไม่หงุดหงิดหรอ?" 


"ก็ไม่" 


"แต่เราหงุดหงิดอากาศมันหนาวเราไม่อยากออกไปไหนเ ถ้าให้ซื้อรามยอนก็สิ้นเรื่องไปแล้ว" 


"อย่ามาขึ้นเสียง"


"..."


"ถ้าหิวก็เข้ามา กูทำไรให้กิน"


"ไม่เป็นไร ไม่หิวแล้วคนตัวเล็กปฏิเสธออกมาทันที ดูลักษณะแล้วเหมือนไม่ค่อยกล้าเข้ามาในห้องผมเสียเท่าไหร่ 



จ๊อก..



"หึ ไม่หิว?" 


"ก็เราไม่ได้กินอะไรมาตั้งแต่บ่ายแล้ว หิวก็ไม่ใช่เรื่องแปลกแต่พอมาได้ยินอะไรแบบนี้ ก็แอบรู้สึกผิดไม่น้อย


"..."


"แต่ช่างเถอะ เรากลับแล้วนะ"



ผมไม่เข้าใจว่าเด็กนี่จะกลัวห้องผมอะไรนักหนามันเลยทำให้ผมเอื้อมมือออกจับที่ข้อมือเล็กนั้นโดยอัติโนมัติ ก่อนจะกระชากให้เข้ามาในห้อง



ปัง! 



"อย่าเพิ่งโวยวายทันทีที่ประตูปิดลง ผมรีบพูดดักคอเสียก่อนที่อีกคนจะเปิดปาก


"..."


"กูแค่ทำอะไรให้กิน ไม่ทำอย่างอื่นจริงๆผมรู้สาเหตุทึ่อีกคนไม่ค่อยอยากเข้าห้องผม เข้ามาทีไรก็เกิดเรื่องทุกที ใครจะอยากเข้าให้ตัวเองเสียเปรียบ หึ.. 





xxxxx





ปัง ปัง ปัง! 


"ไอมาร์คมึงหนีกลับมาแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย!" ผมรัวทุบหน้าประตูห้องมัน ก่อนหน้านี้ผมกับมันนั่งดื่มด้วยกันอยู่ แต่พอหันมาอีกทีมันกลับหายไปแล้ว เห็นไอเจบีบอกมันกลับห้องไปแล้วความจริงผมสามารถกดรหัสเข้าห้องมันได้สบาย แต่ก่อนหน้านี้มันสั่งห้ามเด็ดขาด ห้ามกดรหัสเข้ามาโดยพลการ


"สาวถามหาแต่มึงอ่ะ เขาบอกให้กูมาตามมึงเนี่ย!" 



ปัง ปัง.. 



กริ๊ก..



เสียงปลดล็อคดังขึ้น ก่อนที่ประตูจะถูกเปิดออกจากด้านใน ทันทีที่ประตูเปิดออก สิ่งแรกที่ผมสัมผัสได้คือ กลิ่นอาหารไอมาร์คทำอาหารตอนเกือบตีหนึ่งเนี่ยนะ? 



"มีไร?" 


"คนอื่นถามหามึงอ่ะ ดาวบัญชีก็ถามหา จิ๊ หมั่นไส้" 


"แล้วไง?"


"ไปหาน้องเขาหน่อยไหมเห็นชะเง้อคอหาแต่มึง"


"..."


"แล้วนี่ทำกับข้าวอ่อยังมีอยู่ปะกูก่อนแดกเหล้าไม่ได้กินข้าว โครตปวดท้องอ่ะกลิ่นข้าวผัดแน่ๆ ผมผลักประตูเข้าไปด้านในโดยไม่ขออนุญาติเจ้าของห้อง แต่ภาพแรกที่ผมเปิดเข้าไปเจอคือเห็นมีใครสักคนนั่งอยู่ตรงโต๊ะกินข้าว กำลังกินข้าวอยู่ ถึงผมจะมองแค่เสี้ยวหน้าข้างๆก็รู้ได้ทันทีว่าเป็น


...ไอรามยอน? 



"อ้าว ทำไมน้องมาอยู่นี้อ่ะ?" ถามยังไม่ทันจะได้คำตอบ ประตูที่ยังไม่ถูกปิดลง ก็ถูกเปิดขึ้นจากแรงคนด้านนอก



"โห ของพี่มาร์คสวยนะคะชิบหายแล้วดาวบัญชีมา แถมข้างหลังยังมีคนอื่นตามมาอีกด้วย



"โทนสีมืดๆแบบนี้ โรสชอบจังเลยค่ะ"



"ของลองนั่งโซฟาหน่อยนะคะ หู้ย นุ่มจัง" 



ตอนนี้สถานการณ์ห้องไอมาร์คไม่ค่อยดีนัก ผู้หญิงจำนวนนึงเข้ามาอยู่ในนี้ และจับของมันไปทั่ว มีบางคนที่เดินตรงมาหามัน แต่มันก็ปัดออกอย่างไร้เยื่อไย ก่อนที่จะหันมามองผมด้วยสายตานิ่งๆ แต่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ งานเข้ากูแล้วไหมหล่ะเนี่ย..



"พี่มาร์คกลับมาก่อน ซันคิดถึงนะเนี่ย เลยมาหาถึงห้องเลยเห็นไหม?" เริ่มจากคนที่ชื่อซัน ที่เดินเข้ามาควงแขนก่อนจะเริ่มซบหน้าลงแถวไหล่ไอมาร์ค 



"...ออกไป"


"คะ?"


"...อย่ามาโดน ไม่ชอบ"



"นกไหมละนังซัน หลบไปพี่มาร์คเขาชอบขาวหมวยอย่างชั้นย่ะ!" ส่วนคนนี้น้องมิลค์ดาวนิเทศ น้องเขาเริ่มไปควงแขนไอมาร์คอีกคนก่อนจะเริ่มซบไปตามเสต็ป



พรึ่บ!



"...ออกไปให้หมด"


"แต่ว่า.."


"...รู้ไหมเวลาพี่โกรธเป็นยังไง?" 


"ก็ได้ค่ะ งะ งั้นเจอกันที่มหาวิทยาลัยนะคะตอนนี้สาวๆทุกคนเผ่นหนีกันกระเจิง เหลือแต่ผมกับไอรามยอน แต่ที่มันไล่เมื่อกี้คงไล่แค่ผู้หญิงละมั้ง นี่ผมเพื่อนไม่กล้าไล่หรอก



"...มึงด้วยแจ็คสัน"



มันพูดแล้วก็ดันหลังผมไปที่หน้าประตู แต่ผมก็ขืนตัวไว้สุดแรงเหมือนกัน มันจะมาทำกับผมแบบนี้ไม่ได้นะโว๊ยนี่เพื่อนนะ เพื่อน! 



"อ่า เราว่าเรากลับด้วยดีกว่าไอรามยอนมันเดินมาทางผม เตรียมจะออกไปจากห้องเหมือนกัน แต่ไอรามยอนมันยอมออกเอง แต่ผมไม่ยอมอ่ะ ผมเพื่อนมันนะ! 


"..."


"ขอบคุณสำหรับมื้อดึกนะ เดี๋ยวจานเราไปล้างแล้วเดี๋ยวมาคืนให้" 



หมับ!



"...มึงไม่ต้อง"



"...ส่วนมึง..ออกได้แล้ว"



ปัง!! 



...ไอเวรนี่มันปิดประตูใส่หน้าผมแล้วไหงมีผมคนเดียวที่ออกมาละวะ?





ร้องไห้ T_______T พี่มาร์ค หนูรักพี่ ขอบคุณที่ทำกับข้าวให้ลูกเรากิน แถมยังไล่ทุกคนออกไปยกเว้นลูกเราอีก แบบนี้มันเรียกว่าฟามฮักได้หรือเปล่า ''ความรักหน้าตาประมาณไหน ความรักจะใจดีแบบเธอไหม'' อิ้อิ้อิ้





Twitter: @Cherry_SPNR 

Tag: #dangermb
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 315 ครั้ง

34,889 ความคิดเห็น

  1. #34825 Beaujungf (@jaejoong2528) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 01:50
    พี่แจ็คคคค ยุ่งนะเราน่ะ
    #34825
    0
  2. #34761 MB-krD (@Eve-krD) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2561 / 13:38

    มมาร์คไม่เคยเรียนนาฏศิลป์สืนะ รำไม่เคยตรงเลย ฮ่าาาาา

    #34761
    0
  3. #34729 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 14:22

    มีความสองมาตรฐานนะ ดูไม่รู้เล๊ยย 555555

    อยากกินข้าวผัดฝีมือมาร์ค >~<

    #34729
    0
  4. #34714 Hello_JBid (@N_Nam0802) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 00:36
    ชอบเจบีมากอ่ะ เหมือนรู้ทุกเรื่องแต่แค่ไม่พูด ต่างจากแจ็คสัน 5555
    #34714
    0
  5. #34681 Bunny JK (@thiphathai) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:41
    โอเคค่ะ... หนูยกลูกบัมให้คุณพี่มัคก็ได้ค่ะ&#12640;&#12640;
    #34681
    0
  6. #34636 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 04:12
    คนซึนนนนน 555
    #34636
    0
  7. #34635 TattA (@sun036) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 04:11
    คนซึนนนนน
    #34635
    0
  8. #34565 SSM (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 15:15
    จ้าาาาาทำกับข้าวพ่อสีเรือนไปอีก
    #34565
    0
  9. #34479 PareWaPkh (@PareWaPkh) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 23:52
    ทำตอนดึก5555
    #34479
    0
  10. #34413 ayumikimlee (@ayumikimlee) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 12:58
    จีบแบบซึนๆ555
    #34413
    0
  11. #34317 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2560 / 21:00
    แจ็คสันผู้น่าสงสาร
    #34317
    0
  12. #34235 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2560 / 17:19
    แหมมม มาร์คเป็นเซเว่นส่วนตัวววว หิวเมื่อไหร่ก็แวะมา 555555555555
    #34235
    0
  13. #32291 babebam (@arthidtaya) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 16:22
    หิวเมื่อไรก็ ไปห้องมาร์ค
    #32291
    0
  14. #31243 Atom:) (@Atom11092546) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 15:19
    ได้พี่มาารคเป็นผัวไม่อดตายเเน่นอนนนอร้ายยย55555
    #31243
    0
  15. #30920 Jerry Fern (@jerryfern) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2560 / 01:43
    ได้กลิ่มความรัก หอมกว่ากินข้าวพี่มาร์คอีก อยากจะแหม่เสียงยาวววว 
    #30920
    0
  16. #30579 sniper92i (@fall-survey) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2560 / 01:59
    อยากให้น้องอยู่ด้วยใช่ไหมล่ะคุณมาร์คคคค
    #30579
    0
  17. #30406 numewy (@myid-irawan) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 06:54
    เสียใจแทนเพื่อนมาร์คเลยว่ะ -แน่มากมาร์ค
    ทุกคนออกห้องหมด (ยกเว้นแบม-/////-) รู้เรื่องเลยไม่ต้องพูดให้มากความ
    #30406
    0
  18. #30380 Tk0954519300 (@Tk0954519300) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 23:00
    นุ้งแบมมมไม่รุ้สึกอะไรมั่งหย๋อออออออ แต่เค้ารุ้สึกรักพี่มาร์คแล้วนะะะ กรี้ดดด
    #30380
    0
  19. #29970 shierichi (@shierichi) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 22:13
    อุ้ยย ความแฟน---
    #29970
    0
  20. #28749 FrokFran_MB (@tomtomkung) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 06:32
    น่ารักไปอีกพี่มาร์ค ><
    #28749
    0
  21. #28666 tawann_614 (@tawann_614) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 23:28
    มุมนี้เพื่อแบมจ้า
    #28666
    0
  22. #28541 xcoolzip (@xcoolzip) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2560 / 10:22
    มุมใหม่ของมาร์ค เป็นอย่างงี้แค่กับแบม
    #28541
    0
  23. #28243 BaMark_ (@BaMark_) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 23:10
    มาร์คสนแค่แบมเท่านั้นแหละ ><
    #28243
    0
  24. #27390 nsjcbw. (@ginne) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 03:23
    ก็ไม่เท่าไหร่เล้ยยยยย5555555
    #27390
    0
  25. #27365 morning_507 (@mwatcharapron334) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 9 เมษายน 2560 / 00:09
    เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า 'ขนาดดาวยังนกได้! แล้วทำไมเราจะนกไม่ได้!?' //หลบเกิบ -.,-
    #27365
    0