หวนรักสามีไร้ใจ (Re-up)

ตอนที่ 26 : สามีชัง! (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,037
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    24 ม.ค. 64

อย่าทิ้งจิโอนะ!’ คำสั่งเสียของแม่สามีดังก้องอยู่ในโสตประสาท

วีรยายิ้มหวานให้สามี “ค่ะ”

รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้น ทำให้ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้ม น่าดูยิ่งขึ้น

“ขอบคุณ” คนพูดยกมือน้อยในมือขึ้นแล้วจูบหอม

วีรยารู้สึกร้อนวูบวาบที่มือ รู้สึกประหม่า เขินอายแต่กระนั้นก็ไม่ได้ห้ามปรามเขาแต่อย่างใด

คนเจ็บควรนอนพักได้แล้วนะ เจ้าของเสียงหวานเอ่ยเตือน

ครับคุณพยาบาล แต่ถ้าได้จูบคงหลับฝันดีคนเจ็บมองมาด้วยสายตาละห้อย น่าสงสาร

วีรยายกมือไล้ปลายนิ้วกับปากเขาด้วยกิริยายั่วเย้า หัวใจดวงน้อยเต้นโครมครามในอก ทั้งคาดหวังและหวาดกลัว รู้ดีว่าการมีความสัมพันธ์กับจิโอวานนี่แบบสามีภรรยาจริงๆ ไม่ง่าย แต่..ความลังเลหายไปถูกแทนที่ความอยากรู้อยากเห็นเหมือนแมวน้อย

มือหนากำแน่นอยู่ข้างลำตัว ปล่อยให้ภรรยาตัวเล็กเป็นฝ่ายรุกต่อไป ระหว่างรอเขารู้สึกตื่นเต้น คาดหวังเหมือนหนุ่มอ่อนต่อโลกที่เพิ่งอยู่กับผู้หญิงเป็นครั้งแรก!

หญิงสาวโน้มตัวเหนือร่างแกร่ง วางมือบนหมอนข้างศีรษะทุย หลุบเปลือกตาลงมองริมฝีปากหยักลึกสีแดงระเรื่อ

สีหน้าของจิโอวานนี่ไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ จนเธอเกือบจะเชื่อว่าเขาไม่มีความรู้สึกรู้สมหากไม่ได้สัมผัสกับอาการเกร็งบนร่างกายที่ทำให้ผู้หญิงลุ่มหลงเสียผู้คนมากนักต่อนัก

ลมหายใจแผ่วเบาอบอุ่นของภรรยาเป่ารดปากเขา จิโอวานนี่บอกให้ตัวเองใจเย็นๆ และรอ..ไม่รุกหรือเข้าควบคุมปล่อยให้จูบนี้เป็นไปตามเงื่อนไขของวีรยา

 วีรยาเผยอปากอิ่มนิดๆ แตะลงบนริมฝีปากหยักลึกเบาๆ เหมือนปีกผีเสื้อขยับแต่เกิดความกลัว แต่เกิดความตื่นเต้น หญิงสาวแลบลิ้นสีชมพูไล้ไปตามรอยแยกของปากกระด้างเบาๆ ดูดดุนจนริมฝีปากเขาเผยอขึ้น เพื่อสนองต่อความปรารถนาของตนเองเธอจึงสอดลิ้นเข้าไปในปากเขา ลิ้มรสชาติเข้มข้นแบบบุรุษเพศแท้ๆ

จิโอวานนี่นอนตัวเกร็งสมองเริ่มจินตนาการถึงสิ่งที่จะทำกับภรรยาตัวเล็กทุกๆ ท่า ทุกๆ ที่ ทำให้ความแกร่งร้อนดุนดันกางเกงแทบขาด

หนุ่มหล่อพยายามปกปิดลูกชายที่พยายามเสนอหน้าเพราะกลัวแม่มันแตกตื่น เสียขวัญ!

วีรยาค่อยๆ ผละออก ลืมตาขึ้นกะพริบตาปริบๆพบว่าสามีมองเธออยู่ก่อนแล้วด้วยสายตาเคลิบเคลิ้ม ตาปรือเหมือนคนสูบยาฝิ่น

สองหนุ่มสาวสบตากันนิ่งนานเหมือนโลกนี้มีแค่ เขากับ เธอ

“นอนได้หรือยังคะ?

คนเจ็บยิ้มใสซื่อเหมือนหมาป่าห่มหนังแกะให้ ชี้มือไปยังหัวไหล่ ซี่โครงที่ร้าว

ตรงนี้ ตรงนี้เจ็บ!”

พยาบาลจำเป็นกลอกตาแต่ก้มหน้าลงจูบหัวไหล่หนาและซี่โครงที่ร้าวให้อย่างอ่อนโยน

จิโอวานนี่มีสีหน้าเคลิบเคลิ้มเหมือนคนเมายา ชี้มือไปตรงหน้าอกข้างซ้าย

“ตรงนี้ก็เจ็บ!

“ฉันจำได้ว่าคุณไม่มีแผลตรงนั้นนะ”

“แล้วจะจูบไหม?

วีรยาโน้มใบหน้าไปจูบตรงหน้าอกด้านซ้ายเหนือหัวใจพอดิบพอดี การกระทำอ่อนโยนนั้นอุ่นซ่านไปถึงหัวใจของจอมวายร้าย

หญิงสาวผงกศีรษะขึ้นมองใบหน้าหล่อเหลา คมเข้มเงียบๆ และเห็นบางอย่างเปลี่ยนแปลงไปในสีหน้า ท่าทีของสามี พอมองลึกเข้าไปในดวงตาสีอำพันที่เต็มไปด้วยความรู้สึกของเขาก็พบความเสียใจและอะไรบางอย่างที่เธออ่านไม่ออก

ได้จูบแล้ว นอนได้หรือยังคะ?”

“อื้อ” จิโอวานนี่จับมือน้อยขึ้นมา จูบหอมแล้วกอดแขนข้างในไว้เหมือนหมีโคอาร่าเกาะกิ่งยูคาลิปตัส ก่อนจะผล็อยหลับไปเพราะฤทธิ์ยา

วีรยาพยายามดึงแขนออกจากการเกาะกุม แต่หมีโคอาร่าตัวโตไม่ยอมปล่อยเลยจำต้องนั่งลงบนขอบเตียงจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่ดูผ่อนคลาย แล้วให้สับสนภายในใจ

ความรู้สึกที่มันพังจะทำยังไงให้เหมือนเดิม บอกเลยไม่ง่าย! ถ้าถูกทำร้าย (จิตใจ) อีกคราวนี้คงยากที่จะสตรอง แต่ยังเชื่อในการให้โอกาสครั้งที่สอง (Second chance) เพราะมนุษย์เกือบทุกคนต่างเคยทำผิดพลาด และเธอก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น แล้วการหวนกลับมาครั้งนี้ของจิโอวานนี่จะต้องพิสูจน์ตัวมากกว่าครั้งแรก เพราะไม่มีโอกาสครั้งที่สาม!


สามารถสั่งซื้อหนังสือ E-Book ของธีร์วรา ได้ที่ link นี้เลยค่ะ

http://goo.gl/VU8OaH



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น