กามเทพร้ายพยศรัก (ซีรีส์กามเทพร้าย)

ตอนที่ 60 : ตอนพิเศษ:มากกว่ารัก EP. 2 (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,899
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    18 มิ.ย. 60

สภาพร่างกายของดารินหลังคลอดฟื้นตัวได้อย่างรวดเร็ว ในระยะแรกเธอได้แม่และแม่สามีคอยช่วยเลี้ยงเด็กหญิงศศิรินทร์ ถึงแม้นางฟ้าตัวน้อยจะร้องไห้โยเย แต่ก็นอนหลับบ่อยๆ ทำให้ผู้เป็นแม่สามารถจัดการตารางการดูแลลูกน้อยได้อย่างเรียบร้อยดี

ดารินมีความสุขมากในทุกวันและรักลูกเป็นชีวิตจิตใจ

ถึงแม้ศตคุณจะต้องทำงานประจำ แต่เวลานอกจากนั้นเขาทุ่มให้กับครอบครัว แค่ได้ยินเสียงลูกร้องแอ๊ะเดียว คุณพ่อผู้ทุ่มเทก็ตรงไปอุ้มลูกสาวตัวน้อยในทันที

ส่วนพัฒนาการของเด็กหญิงศศิรินทร์ ก็เป็นไปตามวัย ณ ตอนนี้สามารถพลิกซ้าย พลิกขวา พลิกคว่ำ (ทำท่ากางแขนกางขาเหมือนเครื่องบิน) พลิกหงายได้แล้ว ทั้งยังชอบของเล่นที่มีสีสันหรือมีเสียง และสามารถจดจำคนรอบข้างได้ ชอบเล่น ยิ้ม หัวเราะ ทำเสียงอ้อแอ้ เรียกให้คนเล่นด้วย ทำให้ลุง ป้า น้า อา บรรดาพี่ๆ (ลูกพี่ลูกน้อง) ที่ขยันแวะมาเยี่ยมเยือนมิได้ขาดหลงรักแม่หนูได้อย่างไม่ยากเย็นนัก

เมื่อได้ยินเสียงลูกสาวร้องไห้โยเย ศตคุณก็รีบสาวเท้าเร็วๆ ตรงไปที่เปลเด็ก เท้าเล็กๆ ของเด็กหญิงศศิรินทร์ถีบผ้าห่มกระเด็น มือและเท้าเล็กๆ กวักแกว่งไปมาในอากาศอย่างฉุนเฉียว ปากตูมสีกุหลาบกำลังส่งเสียงร้องอย่างเอาแต่ใจ

“หิวหรือเปียกเอย” ศตคุณคุยกับลูกสาวตัวน้อยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับเปลี่ยนผ้าอ้อมด้วยความชำนิชำนาญ เมื่อสบายตัวแล้ว เด็กหญิงตัวน้อยก็ยิ้มน่ารักอย่างอารมณ์ดี คุยกับพ่อด้วยภาษาทารก “หนูหิวหรือเปล่า”

“แอ้”

ศตคุณอุ้มลูกสาวตัวน้อยไปให้ภรรยา ดารินเอื้อมมือไปรับลูก ปลดกระดุมเสื้อเพื่อให้นมลูกโดยมีสามีนั่งมองด้วยสายตาอ่อนโยน เด็กหญิงตัวน้อยอ้าปากเล็กๆ งับแล้วดูดแรงๆ ด้วยความหิวโหย

“ดูสิดูดเสียเพลินท่าทางมีความสุข” เด็กหญิงตัวน้อยปลายตามองบิดา ปะป่ายมือเล็กๆ จับนมแม่แบบหวงๆ

“เหมือนยัยหนูจะหวงนะคะ”

 “ตอนนี้พ่อยกให้ชั่วคราวนะ พอหนูโตแล้วต้องคืนให้พ่อนะครับ” ศตคุณพยักหน้าเอ่อออกับลูกสาวตัวน้อย

ดารินหัวเราะคิกกับสีหน้าจริงจังของสามี จับมือน้อยๆ ของลูกสาวแนบอกจนกระทั้งเด็กหญิงศศิรินทร์อิ่ม ศตคุณจึงยื่นมือมารับลูกสาวน้อยอุ้มพาดบ่าที่มีผ้าอ้อมกันเปื้อนไว้ที่บ่ากว้าง แล้วลูบหลังลง จนได้ยินเสียงลูกเรอออกมา เสียงเรอของลูกสาวตัวน้อยทำให้พ่อกับแม่ยิ้มขัน

“กินแล้วก็นอนจนตัวเท่าลูกหมูแล้ว”

แม่หมูพูดด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม เมื่อมองดวงตาหลับพริ้มของลูกสาวตัวน้อย

แรกเกิดเด็กหญิงศศิรินทร์มีหนักสามพันกรัม แต่ผ่านไม่กี่เดือนน้ำหนักขึ้นเกือบสี่กิโลฯ ตัวอ้วนกลมเหมือนลูกหมู แก้มยุ้ยแดง ปากตูมสีกุหลาบ ขาแขนเป็นป้องๆ น่ารัก น่าฟัด จนใครๆ ก็หลงรัก

“แล้วแม่หมูหิวหรือยัง มื้อนี้แม่ให้ป้าน้อมทำแกงเลียงหัวปลี ไก่ผัดขิง กุ่ยช่ายผัดตับมาให้” ศตคุณพูดเย้าภรรยาตัวเล็ก พร้อมกับเอาลูกไปนอนเปล

แม่หมูมองค้อน ก่อนจะตอบแบบกระเง้ากระงอดว่า “ยังไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ค่ะ”

“ไม่หิวก็ต้องกินนะจ๊ะ จะได้มีน้ำนมให้ยัยหนูกิน”

ศตคุณจับจูงภรรยาตัวเล็กพาไปที่ห้องแพนทรี ดึงเก้าอี้ออกจับไหล่บางกดให้นั่งลง

ดารินนั่งมองสามีจัดโต๊ะ ทั้งสองรับประทานอาหารและคุยกันด้วยเรื่องทั่วๆ ไป แล้วคุณแม่มือใหม่ก็ต้องประหลาดใจกับความหิวของตัวเองในเช้านี้ เธอกินแกงเลียงหัวปลี ไก่ผัดขิง กุ่ยช่ายผัดตับ ผลไม้ และนมแก้วใหญ่ก่อนที่จะรู้ตัวว่ากินอะไรไปบ้าง เมื่อจัดการกับคัพเค้กชิ้นสุดท้ายหมด จึงสังเกตเห็นศตคุณมองเธอด้วยสีหน้าขบขัน ดารินเขินจัดและวางคัพเค้กลง ไม่กล้ากินต่อ

ถ้าดาร์ลิ่งไม่คุมเรื่องอาหารการกิน ดาร์ลิ่งต้องกลายเป็นแม่หมูอย่างพี่คุณว่าแน่บ่นพึมพำเบาๆ แต่สายตามองคัพเค้กชิ้นสุดท้ายตาปรอย

มือหนาหยิบคัพเค้กชิ้นสุดท้ายมาจ่อปากเธอ ไม่ต้องกังวลหรอกน่า น้องดาดูเปล่งปลั่งและสวยจะตาย และต่อให้กลายเป็นแม่หมูจริงๆ พี่ก็ยังรักน้องดา

ขอบคุณค่ะพอเปิดปากพูดมือหนาก็ยัดคัพเค้กใส่ปากเธอ

ดารินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากกินมันเข้าไป คัพเค้กที่ศตคุณทำให้อร่อยดี เธอยังกินได้อีกสักสองสามชิ้นเลยทีเดียว ระหว่างที่รอให้อาหารเช้าย่อย ศตคุณก็จัดการเก็บโต๊ะและล้างจานชาม

สองหนุ่มสาวใช้เวลาช่วงสายดูหนังด้วยกัน ก่อนถึงมื้อกลางวันดารินก็อาสาเข้าครัวโชว์ฝีมือทำอาหารให้สามีรับประทาน ในขณะที่ศตคุณอาสาไปดูลูก

ดารินที่เพิ่งทำอาหารกลางวันเสร็จเดินเข้าไปในห้องนอน เท้าหยุดชะงักตรงช่องประตูเมื่อพบสองพ่อลูกนอนหลับอยู่บนเตียง ศตคุณนอนเหยียดยาวโดยมีเด็กหญิงศศิรินทร์นอนคล่ำหน้าอยู่บนอกกว้างของบิดา มือหนาประคองเด็กหญิงตัวน้อยด้วยความหวงแหนราวกับกลัวว่าทารกน้อยจะกลิ้งตกลงไป ภาพสองพ่อลูกน่ารักจนดารินอดหยิบมือถือมากดถ่ายรูปเก็บไว้ดูไม่ได้

 

หลายปีผ่านไป

เด็กหญิงศศิรินทร์ในวัยสี่ขวบ สวมชุดนอนลายคิตตี้สีชมพูเดินเข้าไปในห้องน้ำ เอียงคอมองบิดาที่กำลังป้ายฟองสีขาวตรงปลายคางและข้างแก้มทั้งสองข้าง

เด็กหญิงยกมือลูบปลายคางเล็กๆ และแก้มของตัวเอง พร้อมกับถามบิดาว่า “คุณพ่อขา กำลังทำอะไรคะ”

ศตคุณชะงักมือที่กำลังจะหยิบมีดโกนหนวดและมองนางฟ้าตัวน้อยผ่านกระจกเงา

“โกนหนวดจ้ะ” บอกพร้อมกับกดใบมีดลงใต้จอนข้างใบหูซ้ายและลากลง

“แต่หนูไม่เคยเห็นคุณแม่โกนหนวดนี่ค่ะ” เด็กหญิงศศิรินทร์บอกพร้อมกับเดินมายืนข้างๆ มองบิดาผ่านกระจกเงา “แล้วหนูต้องโกนหนวดไหมคะ ตอนที่หนูเข้าปอ.หนึ่งหนูอาจจะมีขนยุ่บยั่บ”

มีดโกนในมือหนาชะงัก กับความช่างสงสัยของลูกสาวตัวน้อย “ไม่ต้องโกนจ๊ะ มีแค่ผู้ชายที่โตเป็นผู้ใหญ่แล้วที่ต้องโกนหนวด” กับผู้หญิงที่มีฮอร์โมนเพศชายมากเกินไป แต่ถ้าพูดเรื่องฮอร์โมนเขาคงต้องอธิบายยาวจนกว่าลูกสาวตัวน้อยจะหายสงสัย

“อ้อ! ค่ะ แล้วโกนหนวดเจ็บไหมคะ”

ศตคุณล้างมีดโกนและส่ายหน้า “ไม่จ๊ะ ไม่เจ็บ ฉิบ!” มีดโกนบาดปลายคางเขา

“พ่อพูดคำหยาบ”

“ขอโทษจ๊ะ”

“พ่อเลือดไหลด้วย เจ็บมากไหมคะ” ลูกสาวตัวน้อยมองเขาเหมือนจะร้องไห้

เจ็บบรรลัยเลยล่ะ! แต่เขากลับตอบไปว่า “ไม่เจ็บค่ะ แผลนิดเดียว”

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

403 ความคิดเห็น

  1. #391 ธีร์วรา นิชานาถ (@che-ri) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 16:46
    อัพเพิ่มแล้วนะคะ
    #391
    0
  2. #331 wayo88 (@phooziil) (จากตอนที่ 60)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 12:30
    ตายๆๆ พี่คุณจะโดนกินแล้ว น้องดารีบมาเร้วววววว
    #331
    1