ROSE MASK.+ROSE SIN.[[WonHyuk+BomHyuk+KyuHae]]

ตอนที่ 64 : -27-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 795
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    16 เม.ย. 56

 

 

ภาพตรงหน้าคือตัวเขาเองในชุดสูทสีขาวปลอด คยูฮยอนหลุบตามองสภาพตัวเอง ดูดีทุกอย่าง...ยกเว้นแววตาและรอยยิ้มที่ดูจะเสแสร้งไปสักเล็กน้อย แต่ตอนนี้เขากำลังปลอบใจตัวเอง...อีกไม่นานเขาคงยิ้มให้ชอง เฮริมได้อย่างบริสุทธิ์ใจนั่นแหละ

ชีวิตในวัยหนุ่ม...ตกหลุมรักมาถึงสองครั้ง แต่ละครั้งเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว และต้องพลาดพลั้งไปทุกครั้ง กับว่าที่ภรรยาก็เหมือนกัน คยูฮยอนเคยหวังว่าความสวยและน่าเอ็นดูของเธอจะทำให้เขาตกหลุมรักหล่อนขึ้นมาได้เมื่อตอนที่เขาทั้งสองหมั้นหมายกันใหม่ๆ ตอนนี้ความหวังนั้นมีมากยิ่งขึ้นกว่าเก่า หากความรู้สึกก็ยังว่างเปล่าอยู่เหมือนเดิม

โจ คยูฮยอนถอนหายใจ...เขาก้าวออกจากห้องแต่งตัวบุรุษแล้วแย้มรอยยิ้มให้พนักงานหญิงอย่างสุภาพเมื่อพวกเธอกรี๊ดกร๊าดออกมาเบาๆ

“หล่อมากเลยค่ะคุณโจ...” หนึ่งในนั้นเอ่ยอย่างจริงใจด้วยท่าทีชื่นชม

“...ฉันชักอิจฉาคุณชองซะแล้วสิที่ได้เป็นเจ้าสาวของคุณ”

คยูฮยอนอยากจะยิ้มกว้างๆให้สาสมกับคำชมนั่น หากก็ไม่รู้ทำไมว่ารอยยิ้มของเขาถึงได้ดูว่างเปล่าเหลือเกิน ก่อนที่เสียงใสๆของหญิงสาวคนนึงจะดังขึ้น

“พี่คยูฮยอนคะ”

ดวงตาคมหันไป ก่อนจะเบิกกว้างเมื่อเห็นชอง เฮริมในชุดเจ้าสาวแสนบริสุทธิ์ หญิงสาวแย้มรอยยิ้มออกมาอย่างเอียงอาย แก้มใสนั้นเปล่งปลั่ง หน้าตาอิ่มเอิบด้วยความสุขยิ่งทำให้ความสะสวยนั่นดูเด่นชัดยิ่งขึ้น

“คุณสวยมากเลยครับ”

คยูฮยอนเอ่ยชมออกมาอย่างจริงใจ ก่อนที่จะเดินเข้าไปให้อีกคนคล้องแขน เฮริมทำท่าเอียงอายเล็กน้อยก่อนคล้องแขนตอบ เหล่าพนักงานเชิญชวนให้เดินไปถ่ายภาพแต่งงานของพวกเขา แสงแฟลชทำให้คยูฮยอนแสบตา ความสวยของเฮริมเมื่อมองไปนานๆมันเริ่มจะชินชา แล้วก็กลับมาว่างเปล่าอีกครั้ง...ว่างเปล่า

 

ไม่เหมือนกับตอนที่แอบนอนมองอี ทงเฮยามหลับเลยสักนิด

 

“คืนนี้พี่คยูฮยอนจะไปเลี้ยงสังสรรค์กับเพื่อนๆใช่มั้ยคะ?

เฮริมเอ่ยถามหลังจากที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว คยูฮยอนพยักหน้ารับ

“อื้อ ชางมินเขาจะเลี้ยงอำลาโสดให้ล่ะ”

เฮริมแก้มแดงเรื่อ...รอจนถึงวันรุ่งพรุ่งนี้ พวกเขาก็จะแต่งงานกันแล้ว

“ฉันเองก็จะไปเที่ยวกับเพื่อนๆเหมือนกันค่ะ”

หญิงสาวยิ้มหวาน พอยังเห็นอีกคนที่ยังทำเพียงยิ้มอ่อนโยนบางๆ เฮริมที่กำลังจะเดินจากไปก็เปลี่ยนใจเสียดื้อๆ เธอเดินเข้ามาใกล้ว่าที่เจ้าบ่าวของตัวเอง

“พี่คะ...”

“หือ?

คยูฮยอนเลิกคิ้วขึ้นสูง ก่อนจะนิ่งงันเมื่อว่าที่เจ้าสาวของตนเองเขย่งตัวขึ้นมาหอมเบาๆที่แก้มขาวของเขา เฮริมผละจากมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนหวาน

“ฉันรักพี่นะคะ”

โจ คยูฮยอนถึงกับนิ่งงัน เขามองหญิงสาวที่แก้มใสเปลี่ยนเป็นสีก่ำสุกอย่างงดงาม เขาควรจะตอบออกไปใช่มั้ยว่าเขาเองก็รักเธอเหมือนกัน ควรจะตอบ...แต่ทำไมปากมันหนักอึ้งแบบนี้นะ

ชอง เฮริมยิ้มจางลง ก่อนจะหันหลังแล้วเดินจากไปก้าวขึ้นรถของตัวเอง คยูฮยอนยังมองส่งจนรถคันนั้นแล่นไปลับสายตา จนกระทั่งรถของเพื่อนสนิทแล่นเข้ามาใกล้ ชางมินไขกระจกลงก่อนจะตะโกนถามเพื่อนที่ยังยืนนิ่ง

“คยูฮยอนอ่า~ ฉันมารับแล้ว เร็วๆเข้า เพื่อนๆเขารอเราอยู่”

“อ่า...”

คยูฮยอนพยักหน้ารับ เปิดประตูรถแล้วก้าวเข้าไปอย่างงงๆ พอชางมินเห็นสภาพเพื่อน ที่เขาแอบซุ่มจ้องมันมาตั้งแต่ชอง เฮริมยังไม่ขับรถออกไปดี อดไม่ได้ที่จะถามออกไปประสาคนคุ้นชิน

“นายนี่ท่าทางเหมือนไม่ใช่ว่าที่เจ้าบ่าวเลยนะเว้ย นี่กำลังมีความสุขอยู่หรือเปล่า?

“นายถามอะไรน่ะ...” คยูฮยอนหันมาชักสีหน้าใส่เพื่อนปากพล่อย ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจัง

“...ฉันต้องมีความสุขสิ ในเมื่อเฮริมเขาเป็นถึงลูกสาวของมหาเศรษฐี มีธุรกิจเป็นของตัวเอง นิสัยก็ดีอย่างกับนางฟ้า หนังสือพิมพ์วันนี้เขายังตีพิมพ์เลยว่าฉันเป็นเจ้าบ่าวที่โชคดีที่สุด”

ชางมินเหลือบตามองดวงหน้าเคร่งเครียดของเพื่อนสนิท ก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ

“คยูฮยอนเอ๋ย...”

 

“...คนเราพอมันจะมีความสุขในเวลาแต่งงานน่ะ มันไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลอื่นมารองรับนอกจากความรักหรอกนะเว้ย”

 

**

 

“สัปดาห์หน้าบริษัทกลางก็จะเสร็จสิ้นแล้ว เราคงได้ฤกษ์ทำโปรเจคที่คุยกันมาเป็นเดือนสักที นายคิดว่ายังไงคิบอม?

ฮยอกแจเอ่ยถามพร้อมเอนหลังไปพิงพนักเบาะ ปรายตามองเพื่อนสนิทและว่าที่น้องเขยของตัวเองที่ดูเคร่งเครียดยิ่งกว่าครั้งไหนๆ

“คิบอม?

คิม คิบอมสะดุ้ง หันมาสบตาประธานบริษัทของตนเองแล้สถอนหายใจออกมาเบาๆ

“ขอโทษ...ฉันกำลังคิดเรื่องของทงเฮน่ะ”

“...”

ฮยอกแจเงียบไปนิด ก่อนจะถอนหายใจออกมา เดินมาวางมือบนไหล่ของรองประธานบริษัทของตนเอง

“ฉันก็ห่วงเขาเหมือนกัน”

คิบอมหลุบตาต่ำ เพื่อนเขาคนนั้นหากว่าคิม ฮีชอลไม่คอยเฝ้าอยู่ล่ะก็...พวกเขาสองคนคงไม่มีแก่ใจทำงานหรอก

“ฉันมี...การ์ดแต่งงานของโจ คยูฮยอนนะ” ฮยอกแจเอ่ยเสียงเบาหวิว

“...ซีวอนเอามาให้ ฉัน นาย และอึนฮยอกคงต้องไป แต่ฉันว่าทงเฮของเราคงไปไม่ไหวหรอก”

“ฉันไม่คิดว่าเขาจะอยากรับรู้อะไรทั้งนั้นเกี่ยวกับโจ คยูฮยอน...” คิบอมเอ่ยออกมาเสียงเบาหวิว

“...หากว่าเขาต้องการ ฉันอยากให้นายส่งเขากลับแอลเอ ที่นั่นคงจะช่วยให้ลืมเรื่องแบบนี้ได้ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ใช่มั้ย?

“โปรเจคที่กำลังเริ่ม เราจำเป็นต้องมีเขาเป็นพลังสำคัญ ฉัน...” ฮยอกแจทรุดตัวลงนั่งข้างอีกฝ่าย เอ่ยอย่างหนักใจ

“...อาจต้องทำร้ายเพื่อนตัวเองอีกครั้ง”

คิบอมยกมือขึ้นกุมมือบอบบางของฮยอกแจ กระชับเบาๆให้รู้ซึ้งถึงความเข้าใจในหัวอก คิบอมรู้จักอี ฮยอกแจดี...ถึงจะชอบใส่หน้ากากตลอดเวลา แต่เขาก็มองออกว่าเพื่อนคนนี้จิตใจดีไม่น้อยไปกว่าใคร ทงเฮเองก็เหมือนกัน...แม้บางครั้งอาจจะแลดูเห็นแก่ตัว แต่ไม่หรอก...จริงๆแล้วน่ะ...

ร่างสูงปล่อยมือจากอีกฝ่าย ก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นยืน ฮยอกแจมองตามก่อนจะเอ่ยถามออกมาอย่างงุนงง

“จะไปไหนน่ะคิบอม?

“ไปหาโจ คยูฮยอน”

 

**

 

“เอ้า!! ดื่มให้หมดนะคยูฮยอน!

เสียงของจงฮยอนเพื่อนร่วมก็วนดังขึ้นพร้อมรินน้ำสีอำพันใส่แก้วไอ้เพื่อนคนที่มันกำลังจะออกเรือน

“เดี๋ยวแต่งงานไปแล้วเมียนายอาจจะไม่ยอมให้นายออกมาดื่มแบบนี้อีกแล้วนะเว้ย รู้ป่ะ!?”

“อ่า...”

คยูฮยอนรับมาอย่างงงๆ หากก็ยอมกระดกดิ่มตามใจเพื่อน เหล่าเพื่อนสมัยที่เรียนมหาลัย และเพื่อนตั้งแต่มัธยมที่ยังคบกันอยู่นั่งเรียงกันหน้าสลอน ผลัดกันรินเหล้าให้ราวเด็กเชียร์เบียร์ก็ไม่ปาน

“ดื่มเลยนะคยูฮยอน คืนนี้พวกฉันเลี้ยงสละโสดนายเต็มที่!!

“น่าอิจฉาจริงๆว่ะ! เจ้าสาวแม่งโคตรสวยอ่ะ!!

“โชคดีจริงๆเลยนะพ่อยอดชายนายโจว~

“อื้อ”

เงิบกันทั้งคณะ...ว่าที่เจ้าบ่าวที่ชื่อว่าโจ คยูฮยอนในวันนี้แลดูไม่คิกคักเสียยิ่งกว่าสอบตกวิชาคอมพิวเตอร์เสียอีก นี่ตกลงว่ามันกำลังจะแต่งงาน หรือกำลังจะเข้ากรงขังกันแน่วะ ทั้งๆที่ข่าวมันก็ประโคมบอกว่าไอ้หล่อนี่คุกเข่าขอสาวเจ้าแต่งงานเสียหวานฉ่ำ ขนาดไม่มีแหวนเพชรมาประดับมือนะเนี่ย

“มันมีปมในใจอะไรป่าววะชางมิน ทำหน้าอย่างกับจะไปเข้าคุกอย่างนั้นแหละ”

“ทะเลาะกับแฟนเรื่องงานแต่งเปล่าวะ”

คราวนี้ทั้งคณะหันมารุมทึ้งชิม ชางมินที่น่าจะรู้ดีที่สุด แต่ยังไม่ทันที่คนที่ตัวสูงที่สุดในก็วนจะทันได้เอ่ยตอบ ใครบางคนก็เดินเข้ามากลางวง ชางมินอ้าปากค้าง ไม่ทราบว่ามาได้ยังไง หากคิม คิบอมก็เอ่ยกับคนที่นั่งดื่มอยู่เงียบๆและกำลังช้อนตาขึ้นมองผู้บริหารแห่งโรสมาร์คอย่างตระหนก

“ผมขอคุยกับคุณเป็นการส่วนตัวได้ไหม?

.

.

.

“คุณมีอะไรอยากจะคุยกับผมเหรอ?

คยูฮยอนเอ่ยถามหลัง จากปล่อยให้ชางมินรบรากับความอยากรู้อย่างเห็นของเพื่อน เขาทรุดตัวลงหน้าบาร์เหล้าข้างคิม คิบอมที่เดินนำมา อีกคนชงเหล้าแล้วยื่นให้เขาอย่างรวดเร็ว

“ดื่มก่อนสิครับ”

คยูฮยอนหลุบตามอง ไม่เข้าใจว่าแฟนเก่าของอี ทงเฮต้องการอะไร ก่อนจะเอ่ยเสียงราบเรียบ

“ผมไม่ชอบเหล้ายี่ห้อนี้ ขอออนเดอะรอคดีกว่า”

คิม คิบอมพยักหน้ารับ ก่อนจะหันไปสั่งเครื่องดื่มให้อีกคน ไม่ช้านานเหล้าแรงๆก็มาอยู่ในมือของโจ คยูฮยอน หากกระนั้นรองประธานของไลอ้อนจิวเวอร์รี่ก็ไม่ได้แตะมันเลยสักนิด

“คุณมีอะไรอยากพูด ก็พูดเถอะครับ”

คิบอมเหลือบมองอีกคน ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาหวิว

“คุณชอบ...ออนเดอะรอคเหมือนทงเฮเลยนะ”

ชื่อของอีกคนที่ยกมาอ้างอิงทำเอาคยูฮยอนไม่นึกอยากดื่มเสียดื้อๆ คิบอมเอ่ยต่อพร้อมจุดบุหรี่สูบ กลิ่นมิ้นท์ฉุนๆพร้อมควันขาวๆทำให้คนๆนี้ดูมีเสน่ห์นัก

“ผม...” คยูฮยอนหลุบตามองแก้วเหล้าในมือ

“...ไม่เปลี่ยนใจหรอกนะ”

คำพูดนั้นแผ่วเบาจนน่าใจหาย เบาจนคิบอมรู้สึกเหมือนเห็นรอยร้าวในความรู้สึกนั่น

“ผมก็ไม่ขอให้คุณเปลี่ยนใจหรอกนะ...” คิบอมเอ่ยบอกพร้อมหันไปสบตาอีกคนตรงๆ

“...แต่ผมอยากจะขอโทษแทนทงเฮ ถ้าหากว่าคุณยังโกรธเคืองเรื่องของเขาอยู่”

“ผมไม่คิดอะไรแล้ว...” คยูฮยอนนึกอยากจะซบหน้าลงกับท่อนแขนอย่างเหนื่อยอ่อน

“...ไม่คิดแล้วจริงๆครับ”

“แต่ผมก็ยังอยากจะอธิบายในเรื่องที่เขาต้องเป็นอย่างนั้น จริงๆแล้วทงเฮน่ะไม่ใช่คนที่เห็นแก่เงิน หรือว่างานอะไรหรอกนะ...”

“...”

“...แล้วเขาก็ไม่ได้รักผมมากอย่างที่คุณคิดด้วย...”

“โกหก...”

คยูฮยอนหลุดคำพูดออกมาเสียงเบาหวิว ก่อนจะเบือนหน้าหนี คิบอมยังดีใจที่อีกฝ่ายไม่เสียมารยาทโดยการเดินจากไป

“ไม่หรอก แค่เรื่องนี้แม้แต่เจ้าตัวเขาเองก็คงจะยังไม่รู้ตัวเลยมั้ง” คิบอมยิ้มออกมาจางๆ

“...”

“...ทงเฮเขาเป็นเด็กกำพร้า พ่อกับแม่เขาตายตั้งแต่เขาอายุได้เพียงสิบขวบ ในตอนนั้นคุณฮยอนซูรับเขามาอุปการะ แต่รายนั้นเขาก็รักฮยอกแจมากกว่า เรื่องนี้ผมคิดว่าทงเฮรู้ดีเลยล่ะ...”

“...”

“...กับเด็กคนนึงที่ไม่มีหลักประกันอะไรเลยในชีวิตว่าเขาจะสามารถเติบโตได้ในสภาพแวดล้อมที่สวยงาม ตอนนั้นฮยอกแจเอาแต่คิดถึงน้องชายเลยไม่ได้สนใจเขา เขาเลยติดผมมากกว่าใคร เพราะอย่างนั้นเขาเลยคิดว่าเขา...รักผม...”

“...”

“...ไม่หรอก เขาแค่คิดว่าตัวเองมีแต่ผมเพียงคนเดียวเท่านั้น เขากลัวว่าจะถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว เขากลัวว่าทุกคนจะทิ้งเขาไป เขาเลยพยายามทำทุกวิถีทางให้ตัวเองสามารถอยู่ได้อย่างมั่นคง ไม่เพียงแค่หลอกตัวเองว่าเขารักผมเพียงเท่านั้น เขายังพิสูจน์ตัวเองยิ่งกว่าใครเพื่อที่จะได้มายืนอยู่ในตำแหน่งผู้บริหารของโรสมาร์ค...”

“...”

“...เขาเป็นคนแบบนั้นแหละ...อี ทงเฮ เขาเองก็คงจะเหมือนกับคุณ ถ้าหากจะให้ต้องเชื่อในเรื่องรักที่ฉาบฉวย ก็คิดว่าน่าจะเชื่อคนที่เขาอยู่กับเรามาแสนนานเสียมากกว่า ทงเฮกับฮยอกแจน่ะยังไงเขาก็อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่ยังเด็กนะ คุณเองก็เป็นแบบนั้นใช่มั้ยล่ะครับ คนที่เลือกครอบครัวมากกว่าความรักน่ะ”

“...”

“...ในความรู้สึกผม ผมคิดว่าเขาไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังตกหลุมรักคุณอยู่ในตอนนั้น จนตอนนี้...ผมก็คิดว่าความรู้สึกนั้นยังอยู่กับเขา แต่ผมไม่รู้ว่ามันยังอยู่กับคุณด้วยหรือเปล่า...”

“คุณมาเพื่อพูดกับผมเรื่องแค่นี้เหรอ?...” คยูฮยอนแทรกขึ้นมาโดยที่อีกคนยังไม่ทันได้พูดจบ

“...ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขอตัว เพราะพรุ่งนี้ยังต้องเข้าพิธีแต่งงานในโบสถ์”

“คุณคยูฮยอน!...” คิบอมผวาผุดลุกขึ้นยืนเมื่ออีกคนลุกและเดินออกไปทันทีที่พูดจบ

“...ทงเฮน่ะ...”

 

“...เขารักคุณมากนะ”

 

โจ คยูฮยอนนิ่งงันราวต้องคำสาป ก่อนจะเอ่ยถามอีกคนเสียงสั่นเครือทั้งๆที่ยังหันหลังให้

“เลิกพูดเถอะครับ...”

“...”

“...เพราะไม่ว่ายังไง งานแต่งงานในวันพรุ่งนี้มันก็ต้องเกิดขึ้น...”

“...”

“...ไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้หรอก...”

“มันเปลี่ยนได้ ขอแค่คุณต้องการเท่านั้น”

“งั้นผมก็ไม่ต้องการ...”

“...”

 

**

 

“ทำไมวันนี้ถึงกลับดึก...”

เสียงถามดังมาจากคนที่ยังนั่งรอเขาอยู่หน้าเตาผิงเหมือนเดิม แต่มันดูจะเพิ่มใครบางคนขึ้นมาก็เท่านั้น เพียงแค่นั้นโจ คยูฮยอนก็รู้แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร

“ขอโทษฮะ ทำไมคุณถึงได้มาอยู่ที่นี่ล่ะ”

ประโยคหลังหันไปเอ่ยถามอี ฮยอกแจที่นั่งนิ่ง

“นายก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอว่าฉันมาเพื่ออะไร...” คนสวยตรงหน้าตอบ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

“...มาเยี่ยมมินโฮ มารับการ์ดงานแต่ง แล้วก็มาเพื่อล่มงานแต่งของนายด้วย”

“คุณนี่ถนัดก่อกวนงานแต่งจริงๆนะ” คยูฮยอนเหยียดยิ้มออกมาเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยปัด

“...คิม คิบอมมาหาผมแล้ว มันไม่ได้ผลหรอก คุณกลับไปซะเถอะ”

“อี ฮยอกแจเป็นแขกของพี่ นายไม่มีสิทธิ์มาไล่เขาหรอกนะ”

ซีวอนเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สบตาน้องชายตัวเอง ก่อนที่คนอายุน้อยกว่าจะถอนหายใจ

“ผมขอตัว”

“ไม่ให้ไป”

“...”

โจ คยูฮยอนหันไปสบตาพี่ชายที่ยังมองนิ่ง แววตาของคนเป็นน้องดื้อรั้น นั่นทำให้ชเว ซีวอนเห็นปราการหนาๆที่ก่อตัวขึ้น ลองเป็นแบบนี้แล้ว...เขาคงไม่สามารถเปลี่ยนใจอีกคนได้ง่ายๆอย่างแน่นอน

“นายไม่ได้รักทงเฮแล้วจริงเหรอคยูฮยอน”

อี ฮยอกแจเอ่ยออกมาท่ามกลางความเงียบ ถามเอาคำตอบกับคนที่ยืนนิ่ง

“...นายรักผู้หญิงคนนั้นอย่างนั้นเหรอ”

“เรื่องของผมกับชอง เฮริม...คุณจะมารู้ดีได้ยังไง ส่วนเรื่องของคนๆนั้น หากไม่แน่ใจผมคงไม่ตัดสินใจแต่งงาน”

“เพราะสับสนต่างหากล่ะ นายถึงได้อยากแต่งงานใจจะขาด...” ฮยอกแจสวนกลับไป ก่อนจะถอนหายใจเมื่อดวงตากร้าวแข็งที่มองมานั่น

“...จริงอยู่ ฉันไม่รู้เรื่องของนายกับผู้หญิงคนนั้นเลย แต่เรื่องของนายกับอี ทงเฮ...ฉันมั่นใจว่าฉันรู้ดีพอๆกับที่จะทำให้ไม่เชื่อได้ว่า...นายเลิกรักหมอนั่นแล้วจริงๆ”

“ผมไม่เข้าใจคุณเลย อี ฮยอกแจ...” คยูฮยอนหันมาสบตาอีกคนตรงๆอย่างเปิดเผย

“...คุณเองก็ได้ในสิ่งที่ต้องการไปจนหมดแล้ว การแก้แค้น ความพ่ายแพ้ หรือว่าความเจ็บปวดของพวกเรา แล้วตอนนี้จะมาถามหาความอะไรอีก? จะมาสนใจทำไมกับเศษซากที่มันพังไปด้วยน้ำมือของคุณ?

“...”

“...แค่คุณได้ในสิ่งที่ต้องการก็น่าจะพอแล้วนี่ เมื่อคุณจบความแค้น เรื่องทุกอย่างมันก็น่าจะจบลงตาม ทั้งเรื่องของผมกับเขา...มันก็จบลงแล้วด้วย”

อี ฮยอกแจนิ่งงัน ก่อนจะเบือนหน้าหนี เขาคงไม่สามารถต่อความอะไรได้ ทุกอย่างมันก็เป็นอย่างที่โจ คยูฮยอนพูดจริงๆนั่นแหละ เหมือนคนทำผิดแล้วรู้สึกผิดเลยมาทำดีด้วยเมื่อสายไปแล้ว ตบหัวแล้วลูบหลัง...ไม่ใช่สิ่งที่น่ายกย่องเลยสักนิด

“คยูฮยอน...”

ซีวอนหยัดกายลุกขึ้นยืน เดินมาหาน้องชายต่างสายเลือดของตนเอง อีกคนหันมองเขาก่อนจะเอ่ยเสียงสั่น

“พี่คงไม่คิดที่จะพูดเพื่ออี ทงเฮอีกคนหรอกใช่มั้ย? มันไม่ได้ผลหรอกนะฮะ”

ชเว ซีวอนถึงกับนิ่งงัน ก่อนจะส่ายหน้าแล้วเอ่ยออกมาด้วยเสียงนุ่มนวล

“ไม่หรอก พี่อยากจะพูด...เพื่อตัวนายเองต่างหาก...”

“ผม?

“ใช่ ทั้งนาย ทั้งเฮริม แล้วก็ลูกของพวกนายสองคนที่อาจจะเกิดมาด้วย”

“...”

“...นายมักเตือนให้พี่นึกถึงฮเยอินเสมอๆใช่มั้ยล่ะ แล้วนายนึกถึงเธอบ้างไหม...ว่าสภาพของผู้หญิงคนนั้นเป็นยังไงเมื่อได้แต่งงานกับผู้ชายที่ไม่ได้รักเธอเลยน่ะ...”

“แต่ผม...” คยูฮยอนหลบสายตานั่นอย่างน่าประหลาด

“...ผมกับเฮริมน่ะไม่เหมือนกันหรอกนะ ถ้าแต่งกันไปผมคิดว่าผมคงจะรักคนดีๆอย่างเธอได้ ผมคิดว่า...”

“นายคิดจะเดินตามรอยของฉันอย่างนั้นเหรอโจ คยูฮยอน...” ซีวอนเอ่ยถามพร้อมเรียกชื่ออีกคนเต็มยศเหมือนต้องการให้ได้สติ

“...พี่เห็นนายพยามรัก ทำดีกับเธอมาตลอดห้าปีเต็ม แล้วมันได้ผลไหมล่ะ? ตอนที่พี่หมั้นกับฮเยอินพี่เองก็คิดแบบนั้น แต่จวบจนพี่แต่งกับเธอ จนกระทั่งเธอตายจากไป เวลาที่อยู่ด้วยกันมันมากกว่าสิบปี แล้วนายเคยเห็นพี่คนนี้ทำสำเร็จได้ไหมล่ะ? นายอาจจะฉลาดกว่าพี่...นายอาจจะคิดว่านายทำได้ ถ้านายสามารถลืมอี ทงเฮได้ง่ายๆพี่คงไม่ถามอะไรแบบนี้หรอกนะคยูฮยอน”

“...”

“นายจะแต่งงานในวันพรุ่งนี้อยู่แล้ว แต่นายเองก็ยังลืมเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ นายขอเฮริมแต่งงานต่อหน้าอี ทงเฮนั่นเพราะนายอยากจะให้เขาได้เห็นไม่ใช่เหรอ? นายกำลังกลัวเขาอยู่ไม่ใช่หรือไง?...”

โจ คยูฮยอนถึงกับนิ่งงัน...กลัว...เจ็บ...

“...นายเองก็รู้ดี ว่าการที่เราต้องแต่งงานกับคนที่เราไม่ได้รักเลยจะรู้สึกยังไงบ้าง แต่ถึงนายจะไม่กลัวเจ็บในเรื่องนั้น แต่นายนึกถึงเฮริมเขาบ้างได้ไหม? ผู้หญิงคนนั้นจะเป็นยังไงถ้ารู้นายยังรักคนอื่นอยู่ๆทั้งที่เธอเป็นภรรยาของนายแล้วน่ะ!? นายคิดจะทำร้ายตัวเอง ทำร้ายอี ทงเฮ แล้วนายก็คิดจะทำร้ายเธอด้วยใช่มั้ย!?...”

“ไม่...”

“ใช่! นายกำลังทำแบบนั้น!...” ซีวอนตวาดออกมาในที่สุด แววตามองคนตรงหน้าด้วยความผิดหวังนัก

“...แถมนายเองก็กำลังจะทำร้าย...ลูกของตัวเองตั้งแต่ที่เขายังไม่ลืมตาเกิดเลยด้วยซ้ำ...”

“...”

“...ทุกวันนี้พี่ยังคิดไม่ออก ว่าถ้าหากมินโฮรู้ความจริงเขาจะเป็นยังไง พี่ยังคิดคำตอบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ว่าถ้าหากวันนึงเขาเกิดถามพี่ขึ้นมาว่า ถ้าพ่อไม่รักแม่ แล้วจะแต่งงานกับแม่ทำไม?’ หรือนายคิดคำตอบแบบนั้นได้มั้ยล่ะโจ คยูฮยอน?...”

“...”

“...เพราะนายเป็นน้องชายที่ฉันรักที่สุด ฉันเลยไม่อยากให้นายเป็นเหมือนกับฉัน เป็นสามีที่แย่ เป็นพ่อที่ไม่เอาไหน...ฉันไม่อยากให้นายเดินตามรอยที่ผิดพลาดของตัวฉันเองในอดีต...”

“...”

“...นายยังมีโอกาสคยูฮยอน จนกว่านายจะเอ่ยคำสาบาน กว่าจะถึงเวลานั้นนายยังมีโอกาสที่จะเปลี่ยนใจ และถ้าถามพี่...พี่อยากให้นายเปลี่ยนใจ ไม่ใช่เพื่อใคร...แต่เพื่อตัวนายเอง”

“...”

ชเว ซีวอนมองสภาพของคนตรงหน้า ก่อนจะถอนหายใจออกมาในที่สุด เดินกลับมานั่งเคียงข้างอี ฮยอกแจที่นั่งฟังนิ่ง

“ถ้านายคิดว่าแน่ใจแล้วก็ไปนอนเถอะ พรุ่งนี้คงต้องตื่นแต่เช้า”

โจ คยูฮยอนเม้มปากแน่น ก่อนจะก้าวออกจากห้องนั้นไปด้วยเท้าที่หนักอึ้ง ซีวอนมองร่างของอีกคนจนลับตาก่อนจะยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเอง

“ดื้อจริงๆคยูฮยอน”

“ขอโทษ...” ฮยอกแจเอ่ยออกมาเสียงเบาหวิว

“...เขาเป็นแบบนั้นเพราะฉันแหละ”

ซีวอนเหลือบตามองคนข้างกาย ก่อนจะตวัดแขนโอบกอดอีกคนเบาๆ ฮยอกแจหันมาสบตา ชายหนุ่มเอ่ยพร้อมรอยยิ้มจางๆ ไล้หลังมือที่แก้มอ่อนใส

“ผมล่ะเกลียดเวลาคุณทำหน้าสำนึกผิดชะมัดเลย”

อี ฮยอกแจหลุดยิ้ม ก่อนที่จะหลับตาพริ้มเมื่ออีกคนก้มหน้าลงมาหาความหวานล้ำ สัมผัสเบาๆนั่น...เหมือนการให้กำลังใจโดยไร้เสียง

 

**

 หึหึ ตอนที่แล้วไรเตอร์ไม่ได้เปิดให้แปะเมลล์ รีบแปะกันมาตรึมเลยนะจ๊ะ =___,= แค่แนะวิธีการขอเอ็นซี เราจะทำโทษยังไงดี รีบแปะเกินไปอย่างนี้ -..-

รับผิดชอบร่วมกัน เพราะตอนหน้าจะมีเอ็นซีแล้ว(แต่ตอนนี้ยังไม่มีเอ็นซีนะคะ) คอมเม้นท์ต้องแพงหน่อย (ต้องขึ้นราคาหน่อย โทษฐานอ่านไรเตอร์ทอล์คไม่เข้าใจ)

แค่ 30 เม้นท์ไม่อัพให้นะเออ =w=++

และจะไม่ใช่แค่ ROSE SIN ด้วยที่ไรเตอร์จะดูคอมเม้นท์ เอาตามตรงคือฝากผลงานใหม่นั่นแหละจ้า -___-//




http://writer.dek-d.com/chamachu/writer/view.php?id=935879

ดาร์คโรส เป็นคู่วอนฮยอก คยูเฮ ดูคอมเม้นท์ควบสิ

ถ้าเผื่อดาร์คโรสเม้นท์ดีอาจจะอัพโรสซินให้เร็วขึ้นก็ได้นะ =w= หรือว่าถ้าเม้นท์โรสเยอะก็อาจจะอัพตอนต่อไปเร็วขึ้นน้า เอาเป็นว่าเดี๋ยวดูคอมเม้นท์การันตีดีก่า


คิคิ เนื่องจากคนอ่าน อ่านไรเตอร์ทอล์คไม่เข้าใจ มันก็ต้องมีบทลงโทษกันบ้าง อิอิ

ถ้าแปะเมลล์ ตอนนี้อีก 40 เม้นท์ก็ยังไม่อัพ - -+(ห้ามปั่นเม้นท์นะงับ = =)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,755 ความคิดเห็น

  1. #1744 HyukJewel (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 03:27
    คยูเหวย มาถึงขนาดนี้แล้ว ยังพอมีเวลานะ
    #1,744
    0
  2. #1522 satohara (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 24 เมษายน 2556 / 13:48
    โอ๊ยยยยยยยยยยยย

    คยู T v T

    อย่าดื้อนักสิ รู้ใจตัวเองได้แล้ว T w T
    #1,522
    0
  3. #1521 108love (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 22 เมษายน 2556 / 17:17
    น้องยอนฮ๊าาา จะใจแข็งไปถึงไหน สงสารเฮเถอะ

    วอนฮยอกเค้าหวานนนไม่เกรงใจใครจริงจริ้งงงงง อิอิ
    #1,521
    0
  4. #1520 Whylove (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 15:39
    วอนฮยอกนี่พอเค้าหวานกันแล้วกริ๊บกร๊าวที่สุดอ่ะ น่าร้าาาก

    คยูจ๋าอย่าแต่งเลยน้า สงสารเฮแล้วก็ตัวแกเองเถอะ
    #1,520
    0
  5. #1519 anchovyprince (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 12:41
    ใจแข็งเกิน ลึกๆคงเจ็บน่าดูนะ
    #1,519
    0
  6. #1518 flower-girl (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 23:16
    ฮือออออ คุณโจววววววว
    สงสารน้องเฮหน่อยเด้ TT อย่าใจแข็งให้มาก ทำน้องเฮเสียใจมากๆ เดี๋ยวเค้าโป้งนะ 5555 #อินจัด




    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 18 เมษายน 2556 / 23:44
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 18 เมษายน 2556 / 23:46
    #1,518
    0
  7. #1517 im jeab (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 01:07
    T T คยูดึ้อสุด ๆ อ่ะ สงสารเฮ หวังว่าคำของวอนจะช่วยให้คยูหายดื้อซะทีนะ
    #1,517
    0
  8. #1516 kimiko (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 23:42
    วอนฮยอกตอนท้ายนี่ตือแบบ เขิน .//////////.

    ในขณะที่ คยูเฮ..... ต้องรอ น้องยอนต่อไป

    โอยยย น้องยอนนนนนยอมเถอะน้อง

    ทั้งพี่ทั้งฮยอกทั้งคิบอม

    หว่านล้อมซะขั้นนี้เเล้ว

    กลับไปคิดดีๆนะน้องยอน
    #1,516
    0
  9. #1515 plez0704 (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 21:05
    ปวดร้าววว  โฮฮฮ



    คยูเปลี่ยนใจซักที 
    #1,515
    0
  10. #1514 กง.กี้55+ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 19:38
    หนักใจแทนน้องยอนจริงๆ

    TTเลือกทงเฮเถอะนะ พี่ขอ

    แหมะวอนฮยอก หวานทุกวินาที

    แค่คำพูดของซีวอนแม่ ง กินใจจริงๆเลย

    คิดใหม่เถิดดน้องยอนน
    #1,514
    0
  11. #1513 ภรรยาฮยอกแจ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 18:07
    ฮื้อ คยูอ่าาา เจ็บนะเนี่ย แต่ละคำพูดนายโคตรทำร้ายจิตใจเลย
    ตอนนี้วอนหล่อมาก มากถึงมากที่สุด เอาใจไปเต็มๆ
    #1,513
    0
  12. #1512 somjainuk (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 15:14
    ทีตอนตัวเองถูกยิงจะตาย ยังแรดไปหาเขา ทียังงี้มาทำเย็นชาใส่ โมโห
    #1,512
    0
  13. #1511 * [L]o[L]ee[P]op ,,  (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 13:41
    อึดอัดกับคยูฮยอนจังเลยอะ...
    คือแบบ เข้าใจนะ คนเรามันมีทิฐิในใจ จะให้ปล่อยวางเลยทีเดียวก้อคงยาก...
    แต่มันก้อยังไม่สายนะถ้าเกิดจะเลิกกับเอริมไปสะ...
    เพราะถ้าเกิดมันซ้ำรอยเก่า มันจะแย่นะ...
    สงสารเฮบ้างเถอะ  ไม่ก็สงสารตัวเองเถอะนพโจคยูฮยอน

    ใจลึกๆ ก้อสงสารแม่หนูเฮริมนะ...
    เหมือนจะไม่ผิดอะไรเท่าไหร่ แต่พี่คยูของเราก้อไม่รัก..
    แต่เอาเถอะ สวยๆแสนดีๆอย่างหนูเดี๋ยวก้อมีคนใหม่ได้..
    หัวงลึกๆว่านางคงไม่ร้ายเหมือนพี่นะ...

    ชอบซีวอนจัง... รู้สึกว่าโตขึ้นและมีเหตุผลขึ้นเยอะเลย ^^
    คนที่ดูเด็กลงเหมือนจะเป็นฮยอกแจสะแล้วสิ อิอิ 555+
    เพราะเดี๋ยวนี้ทำอะไรต้องมีคนคอยปลอบทุกทึเลย~
    แหม๋ๆๆ เดี๋ยวชินแล้วสินะที่มีคุณชเวดูแลอะ 5555

    ยังไงก้อรอคอยตอนหน้านะคะ รอทุกเรื่องเลย
    หวังเบาๆว่ายอดเม้นจะเปนที่พอใจ เพราะอยากอ่านดาร์คโรสเหมือนกัน 555+
    แล้วก้อแบบ ... อยากอ่านดอกบ๊วบกับหงส์ด้วย (อ่าว ทุกเรื่องอะ!) 555+
    ดีใจจังที่อย่างน้อยไรเตอร์ไม่ทิ้งฟิคไปไหน ขยันอัพด้วย อิอิ
    สู้ๆนคะ รอทุกเรื่องเบยยยยยยยยยยยยย ♥
    #1,511
    0
  14. #1510 Ada (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 12:14
    อยากตบอีตาโจว ดื้อเป็นบ้า

    #1,510
    0
  15. #1509 Patchkyuhae (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 11:50
    คยูได้โปรดเปลี่ยนใจทีเถอะน๊าา เค้าสงสารเฮอ่าาา
    #1,509
    0
  16. #1507 love (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 10:09
    เข้าใจนะว่าเสียใจมาก รักมากเลยโกรธมากอะไรแบบนี้ แต่ว่า



    ปวดใจสงสารเฮ ตั้งแต่ที่ขอแต่งงานแหละ แบบทำแบบนี้ฆ่ากันเลยเถอะ ใจร้ายชะมัด



    ถ้าแกจะทำแบบนี้มันก็เหมือนกับที่เฮเคยทำกับแกนั้นแหละ ไม่ต่างกัน หลอกให้ ญ เขารัก



    เพื่อดามใจตัวเอง ปกป้องตัวเอง ทั้งที่ตัวก็ยังตัดใจไม่ได้ เสียใจกันทุกๆคน



    ถ้าแกเลือกที่จะใจแข็งแบบไม่ดึงใครเขามาเกี่ยวก็จะน่าสงสารกว่านี่นะคยู หึ ตอนนี้ไม่เชียร์แกแล้ว



    ถ้าคิดว่าแต่งแล้วจะมีความสุขก็เอาเลย ขอให้เฮหัวใจแข็งแรงไวไว
    #1,507
    0
  17. #1506 ♀~ SuMMeR PaRaDiSe ~ ♂ (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 08:04
    โจคยูใจร้าย แทบทุกคนเค้าก็หว่านล้อม หัวแข็งจริง
    #1,506
    0
  18. #1505 fahhyuk (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 07:59
    ตอนเเรกเหมือนจะดราม่าไหง ตอนจบวอนย็อคสวีทหวานซะงั้นอ่ะ

    #1,505
    0
  19. #1504 'MIN' (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 02:22
    เปลี่ยนใจเถอะนะคยู TT
    #1,504
    0
  20. #1503 cherry (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 02:21
    คยูฮยอนใจแข็งชะมัด เราสงสารทงเฮ TT



    สงสารฮยอกแจด้วย ต้องรู้สึกผิดตลอดๆๆ



    แต่ซีวอนช่วงนี้มาวินนะ กำไรตลอดอ่ะ - 3-
    #1,503
    0
  21. #1502 kamoo (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 02:00
    ก็หวังว่าคยูจะคิดได้นะ  ทุกคนก็ถือว่าทำดีที่สุดแล้ว

    และถ้าคยูยังรั้นที่จะทำตามวิถีที่ตัวเองเลือกต่อไปก็คงโทษใครไม่ได้

    แต่อย่าให้ถึงวันที่ต้องมานึกเสียใจก็แล้วกัน สงสารนู๋เฮจุงเบย
    #1,502
    0
  22. #1500 mhoomin (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 01:05
    คยูฮยอนจะคิดได้มั๊ย??
    จริงอย่างที่ซีวอนพูดทุกอย่างเลย
    คยูฮยอนอ่า~ มีพี่ซีวอนเป็นตัวอย่าง แล้วก็เป็นบทเรียนแล้วนะ
    อย่าเดินซ้ำรอยเดิมเลย ขอร้องเถอะ
    ซีวอนตอนนี้กำไรอ่ะ เอะอะก็... อร๊ายยยยย!! >///< อยากสิงพ่อวอนจริงจัง!!! 555+
    #1,500
    0
  23. #1499 ฺฺBelieve in SJ_E.L.F (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 00:26
    คยูฮยอนทำไมดื้ออย่างนี้!!!!!
    หมั่นไส้
    อ่านไปก็เครียดไปนะเนี่ยยยย
    แล้วมงเฮจะเป็นไง
    ทำตามที่คิบอมบอกก็ดีนะ ส่งไปแอลเอเลยยย
    หมั่นไส้
    วอนฮยอกก็หวานจริงๆนะเออ>< 5555
    #1,499
    0
  24. #1498 Lvu (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 17 เมษายน 2556 / 00:25
    ขอ NC ด้วยนะคร้า Couples.suju@gmail.com



    คยูทำไมดื้อแบบนี้  สงสารเฮแล้วนะ ถ้าเฮงอนไม่สนใจแกขึ้นมาจะรู้สึก



    วอนฮยอกน่ารักช่วยกันเพื่อทงเฮ วอนฮยอกคู่รักลงตัว อิอิ
    #1,498
    0
  25. #1470 ae snoopy (จากตอนที่ 64)
    วันที่ 18 เมษายน 2556 / 15:15


    แล้วมันจะลงเอยแบบไหนเนี่ย

    ในเมื่อกี้ดื้อแบบสุดๆเลยอะ
    #1,470
    0