นิยาย Dek-D

ไม่พลาดทุกการอัปเดต
เพียงอ่านผ่านแอปนิยาย Dek-D

แอปที่จะทำให้คุณสามารถอ่านนิยายได้ทุกที่ ทุกเวลา พร้อมฟังก์ชันการใช้งานหลากหลาย รับรองสนุกไม่มีเบื่อ! ดาวน์โหลดฟรีได้แล้ว บน Android, iOS และ HUAWEI

[Short Fic] Blue sky

โดย xanxct

ฟิคสั้นครั้งแรก(09/05/2015)เมื่อนานมาแล้ว คู่เบลเคะสึนะเมะค่ะ ติชมได้ค่ะ ตามสบายย

ยอดวิวรวม

476

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


476

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


4
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 ก.ย. 60 / 22:07 น.
นิยาย [Short Fic] Blue sky

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ท้องนภาที่เคย"แจ่มใส "


กลับพลัน " มืดหม่น "


เพราะอะไรนภาถึงเปลี่ยนแปลง?


 หรือนั่นคือนภาที่แท้จริง?




ขอบคุณธีมสวยๆจาก

https://my.dek-d.com/sakurai-winter/writer/view.php?id=1140152

มากๆเลยค่ะ  //กราบงามๆ



{ winter dark theme }

เนื้อเรื่อง อัปเดต 9 ก.ย. 60 / 22:07


{[ เบลตอนเด็ก x สึนะ ]}

Writer mode

ณ ปราสาทวาเรีย
มีราชวงศ์พระองค์หนึ่งมีนามว่า'เบล'กำลังนั่งรับแสงอาทิตย์อยู่ที่ระเบียงของห้องตนเอง แสงอาทิตย์ยามเช้าเริ่มโผล่ขึ้นมา ในยามเช้านี้เบลรู้สึกวันนี้เป็นวันพิเศษนักทำให้เขายืนเหม่อคิดถึงแต่สิ่งนั้นเป็นเวลานาน 
และทันใดนั้น..
 
เบลก็รู้สึกว่าพระอาทิตย์ที่กำลังขึ้นสะท้อนแสงกับบางสิ่ง เบลเริ่มรู้สึกกับบางอย่างที่อยู่หน้าปราสาทเบลยืนมองอยู่ที่ระเบียงสักพักจึงพึมพำขึ้นมา

"ชิชิชิ~ ได้ฤกษ์มาแล้วเหรอ?"

เบลยืนฉีกยิ้มกว้างและเดินไปตามทางที่นำสู้หน้าปราสาทวาเรีย เบลเดินอย่างไม่รีบร้อนมากนักผ่านทุกๆสิ่งไม่ว่าใครจะพูดทักทายหรือแน่นอน คนที่นินทาเขาในเวลานั้นแน่นอนว่าเขาไม่ฆ่าแน่ เพราะแค่ทรมานให้ตายอย่างช้าๆต่างหาก... 

เบลเดินต่อไปผ่านหน้าห้องบอสที่นอนอยู่กันสองคนภายในห้องและได้ยินเสียงครางของท่านผู้หนึ่งนั่นเอง เบลเหลือบมองเล็กน้อยก่อนจะสบถออกมา

"หึ   ผบ.ขี้บ่นกับบอสขี้โมโหกำลัง'ทำ'กันอีกแล้วงั้นเหรอ ชิ!รำคาญ!เจ้าชายรำคาญ!"

 เบลรีบเดินผ่านไปเร็วๆเหตุผลเพราะรำคาญแค่นั้นเอง 

ในที่สุดเบลก็เดินมาหน้าปราสาทแล้วด้วยเวลาไม่นานนัก และพบรถสีดำทมึนคันหนึ่งจอดอยู่และชายหนุ่มอายุไม่มากนักก็เดินเปิดประตูออกมาจากรถ 

ชายหนุ่มนั้นคือ'สึนะโยชิ'นั่นเองชายหนุ่มสวบสูทสีดำผกเน็คไท และยืนมองเจ้าชายเบลที่ยืนฉีกยิ้มและพูดว่า'ชิชิชิ~'อยู่ ชายหนุ่มถอนหายใจแล้วรักษามาดเดินเข้าไปหาเบลและพูดทักทายไป

"ฮะ่ๆ ไงเบล"

สึนะยิ้มให้เบล เบลก็ยิ้มตอบและเบลก็เดินพาไปที่ห้องตน สึนะในตอนแรกที่ยิ้มอย่างสดใสนั้นหุบยิ้มทันทีและทำท่าเงียบขรึมวางมาดทันที เบลพูดขณะเดินนำลิ่วไปโดยไม่หันมา

"คิดยังไงถึงมาหาฉันงั้นเหรอ ชิชิชิ?"

เบลพูดตายสไตล์ตัวเอง แต่คนถูกถามไม่มีท่าทีว่าจะตอบแต่อย่างใด เขาทำแค่เพียงมองแผ่นหลังของคนที่เดินนำไปก็เท่านั้น 

สึนะนั้นภายนอกถึงจะดูสดใส ร่าเริงเหมือนดั่งนภาที่โอบอุ้มทุกสิ่งไว้อย่างอบอุ่นนั้น ก็ใช่ว่านภาจะไม่เคยทำท่าทีเย็นเยือก หรือจะไม่เคยทำท่าทีดั่งนภามืดมนที่โอบอุ้มทุกสิ่งไว้เพียงเพราะต้องทำ นภาที่มืดมนตามอารมณ์ที่เปลี่ยนไปตามสถานการณ์ 

ใช่ว่าคนคนนี้ไม่เคยที่จะทำแค่เพียงเวลาอยู่กับแฟมิลี่จะทำตัวเหมือนนภาสดใสแต่คนภายนอกก็ใช่ว่าจะเป็นเช่นนั้นเสมอ? นภานั้นใช่ว่าจะดีเฉกเช่นนั้นเสมอไปนภาคนนี้พร้อมปกป้องแฟมิลี่เสมอ และพร้อมฆ่าคนที่เป็นศัตรูกับตนเช่นกัน..  

เบลเหลือบตามองสึนะแว็บหนึ่งและหันกลับมาพร้อมกับความคิดที่ว่า

'นภาคนนี้มองแค่ภายนอกไม่ได้เลยจริงๆ'

เบลเดินไปที่ห้องและเปิดเข้าไปห้องในห้องตัวเองและจู่ๆก็โดนแรงๆหนึ่งผลักเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็วและปิดประตูกลับไปในทันที เบลล้มลงกับพื้นห้องดีที่เอามือรับไว้ได้ทันจึงไม่บาดเจ็บอะไรมากๆนอกจากเจ็บข้อมือและข้อเท้าเท่านั้น

 สึนะเหลือบมองเบลด้วยหางตา และเดินเข้าไปนั่งทีทเตียงเจ้าของห้องทันที ก่อนเหลือบมองคนที่บาดเจ็บด้วยสายตาเย็นชาต่างจากเวลามองแฟมิลี่ที่เขารักโดยสิ้นเชิง

 'ไม่...ไม่เหมือนกันเลยสักนิด ทำไมกัน ทำไมมองด้วยสายตาแบบนั้นล่ะ ทะทำไมกัน?'

เบลคิดจนเบลกำลังจะลุกขึ้นไปเอาคืนอยู่นั้นก็ล้มลงอีกรอบ แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าคนที่เหลือบตามองอยู่นั้นจะช่วยเลยสักนิด สึนะยิ้มอย่างเยือกเย็นและพูดขึ้นว่า

"อย่าทำตัว'อ่อนแอ'และมาหาฉันซะดีๆ"

สึนะเหลือบตามองเบลที่ข้อเท้าเคล็ดนิดหน่อย เบลสบถออกมาและลากตัวเพื่อไปหา'คนที่เขาเผลอให้ใจ'ไป 

เบลอยากจะร้องไห้เหลือเกินทำไมกันทั้งที่เมื่อก่อนไม่เป็นแบบนี้เลย ไม่ใช่เลย! ทำไมถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้กัน เบลลากตัวจนถึงที่สึนะนั่งอยู่และสึนะที่นั่งอยู่แล้วก็แสยะยิ้มขึ้นมาและพูดว่า

"หึ.. เก่งหนิ อยากรู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้?"

สึนะแสยะยิ้มอย่างเยือกเย็นและอุ้มเบลขึ้นมาบนตักของเขา ก่อนจะประกบปากจูบกับเบลอย่างเนิ่นนาน จนค่อยถอนจูบอย่างช้าๆ ก่อนที่จะสึนะจะบอกเหตุผลโดยเอาหน้าไปพิงไหล่แล้วกระซิบข้างหูอย่างแผ่วเบา

"ฉันเป็นอย่างนี้ก็เพราะฉันเป็นตัวของตัวเองกับคนที่ฉันรักที่สุดก็เท่านั้น ฉันไม่ใช่คนแบบนั้นตลอดเวลานาย..อย่าจากฉันไปนะ"

สึนะไม่พูดอะไรเพียงแต่โอบกอดแน่นขึ้นแล้วเบลก็นั่งบนตักให้กอดอยู่อย่างนั้น พักหนึ่งไม่นานนักก็รู้สึกถึงน้ำบางอย่างเปียกที่ตรงหัวไหล่ที่สึนะเอาหน้าซุกไปตอนแรกเบลก็ตกใจอยู่แต่ก็ปล่อยให้ร้องไปให้พอใจ

'ฉัน...เข้าใจนายแล้วล่ะสึนะโยชิ..'

เบลคิดในใจแล้วพึมพำออกมา


"ฉันจะอยู่อย่างนี้กับนายตลอดไป....ร้องไห้ให้พอนะเพราะฉันรักนาย"

เบลพูดและเริ่มรู้สึกว่าตาร้อนผ่าวเหมือนน้ำก็จะเริ่มเอ่อล้นที่ตาของเขา และเริ่มมีน้ำใสออกมาจากตาไปอีกคน สึนะหยุดซุกหน้าลงไหล่เบลและมองหน้าเบลอีกครั้งและพูดตอบกลับว่า

"ฉันก็รักนาย แล้วฉันจะพยายามอ่อนโยนกับนายนะ..แต่ทำไงได้มันเป็นความชอบส่วนตัวไปแล้ว~.."

สึนะเช็ดน้ำตาอย่างลวกๆและแสยะยิ้มอย่างหื่นกระหายอีกครั้ง

"งั้นก็ขอกินนายก่อนนะค่อยคุยกันต่อ^^"

สึนะเปลี่ยนอารมณ์อย่างรวดเร็วเพราะตอนนี้รู้สึกโล่งใจขึ้นมาเยอะ เลยอยู่ดีๆก็มีอารมณ์ซะอย่างนั้น เบลอ้ำอึ้งกับอารมณ์ที่เปลี่ยนเร็วมากๆของสึนะ และเบลขนาดที่กำลังจะพูดต่อว่าสึนะก็โดนประกบปากแล้วโดนถอดเสื้อซะอย่างนั้น? 
เบลคิด


'เฮ้อ~ ฉันจะอยู่ได้นานไหมเนี่ยเล่นทำแบบนี้ทุกครั้งเลย ยังไงฉันก็รักนายนะชิชิชิ~'


'นายน่ารักน่าแกล้งจริงๆ ฉันจะพยายามไม่ชอบเล่นอะไรโหดๆแล้วกันนะ Ti amo นะเบล'

ผลงานอื่นๆ ของ xanxct

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

ยังไม่มีรีวิวของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น