บท(จะ)รัก: Please teach me how to love (สนพ.พิมพ์คำ) เปิดให้อ่านถึง 25/5/2562

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,092,742 Views

  • 22,043 Comments

  • 16,376 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    366,967

    Overall
    2,092,742

ตอนที่ 51 : EP15 Good night 2/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29001
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2465 ครั้ง
    10 ม.ค. 62

Lalada’s talk

 

ร่างสูงเมินหน้าหนีฉันราวกับฉันไปถามอะไรที่ไม่ควรถามเข้าให้ ที่จริงฉันก็ไม่ได้อยากรู้นักหรอกว่าเขาจะมาที่นี่ทำไม แต่วินาทีที่เห็นเขายืนอยู่หน้าห้อง ฉันกลับรู้สึกสบายใจแบบแปลกๆ ความเจ็บปวดที่มีมันค่อยๆหายไป รู้ตัวอีกทีฉันก็แทบจะลืมไปแล้วว่าก่อนหน้านี้เศร้าแค่ไหน

 

“วันนี้ไม่กินไข่เจียวหรอกนะ บอกไว้ก่อน” ฉันเชิดหน้าใส่เขาบ้าง คนอะไรถามไม่ตอบ

 

“หืม...” เขาหันกลับมามองฉันด้วยสีหน้าแปลกใจ  

 

เหอะ คิดว่าฉันต้องง้อไข่เจียวเขาทุกวันหรือไง

 

“กินทุกวันก็เบื่อเป็นนะ” ฉันลอยหน้าตอบเขา น้ำตาบนใบหน้าเพิ่งแห้งได้ไม่นานนัก แต่ตอนนี้กลับรู้สึกอยากจะก่อกวนเขาบ้าง

 

“งั้นไปกินอย่างอื่นแทนมั้ย”

 

คำถามนั้นทำให้ฉันเหล่ตาไปมองเขาอย่างไม่ไว้ใจ นี่ไม่ใช่รูปแบบที่ปีเตอร์ คิมควรจะพูดออกมา และ เอ่อ...เขากำลังชวนฉันไปกินข้าว หรือว่านี่เป็นปีเตอร์ คิมตัวปลอม

 

“คิดอะไรแปลกๆ ไปเร็ว วันนี้จะถือว่าเป็นรางวัลที่ทำงานได้ดี” เขาเอ่ยพร้อมกับลุกขึ้นยืนเพื่อเป็นการเร่งฉัน

 

อ้อ...เป็นรางวัลที่ทำงานนี่เอง

 

“หิวมั้ย กินอะไรหรือยัง”

 

จะตอบว่าหิวก็เกรงใจไข่พะโล้และข้าวที่เพิ่งกินเข้าไปก่อนหน้านี้ แต่กระนั้นปากฉันก็กลับตอบเขาไปว่า

 

“ยัง”

 

“ให้เวลาสิบนาทีไปเปลี่ยนชุด ผมจะรอคุณข้างล่าง”

 

พูดจบเขาก็เดินออกจากห้องไปโดยไม่รอให้ฉันตอบรับแม้แต่น้อย นี่เป็นการชวนทานข้าวที่มัดมือชกที่สุดเท่าที่เคยเจอมา เขาคิดได้ยังไงว่าฉันจะอยากออกไปไหนกับเขาในเวลาแบบนี้...แต่ในเมื่อเขาไม่รอให้ปฏิเสธ ฉันจะจำใจไปด้วยก็แล้วกัน...

.

.

ฉันใช้เวลาในการเปลี่ยนชุดไม่ถึงสิบนาที จากนั้นก็รีบลงไปที่ด้านล่างเพราะกลัวว่าถ้าใครบางคนรอนาน เขาอาจจะหักเงินรายวันของฉัน หรืออาจจะมีวิธีลงโทษแปลกๆที่ฉันคาดไม่ถึงก็ได้

 

เมื่อออกจากลิฟต์มาก็พบว่าเขากำลังนั่งรออย่างสบายใจอยู่ที่โซฟาบริเวณล็อบบี้ นั่นทำให้ฉันโล่งใจได้เปลาะหนึ่ง อย่างน้อยเขาก็ไม่ได้มีท่าทีหงุดหงิดอะไรระหว่างนั่งรอ

 

“มาแล้ว”

 

“นี่คิดว่าตัวเองกำลังจะไปไหน...” ทันทีที่เขาหันมมาเจอฉัน เขาก็มองมาด้วยสายตาเหมือนจะประหลาดใจ  “ให้เวลาอีกสิบนาทีก็ได้ถ้าคุณอยากจะเปลี่ยนชุด”

 

ฉันก้มลงมองชุดตัวเองอีกครั้งด้วยความไม่เข้าใจ ก็วันนี้ไม่ใช่วันทำงาน และเรากำลังจะไปกินข้าวมื้อค่ำกัน การใส่ชุดเดรสผ้าชีฟองสายเดี่ยวสีเขียวมิ้นต์ซึ่งเป็นสไตล์ของฉันอยู่แล้วมันผิดตรงไหน

 

“ไม่เปลี่ยน ไม่ได้ใส่ไปทำงาน ไม่เหมาะสมตรงไหน และถ้าจะให้เปลี่ยน...ก็ขอเหตุผลด้วยค่ะ” ฉันจ้องตาเขาอย่างไม่ลดละ เขาจะมาก้าวก่ายการแต่งตัวฉันนอกเวลาทำงานไม่ได้ และวันนี้เขาไม่มีเสื้อสูทที่จะเอามามัดฉันแล้วด้วย

 

คนตรงหน้าถอนหายใจออกมาแรงๆหนึ่งครั้งก่อนจะเมินหน้าหนีไปทางอื่น

 

“งั้นก็ตามมาครับ”

 

ทันทีที่เขาหันหลังให้ ฉันก็แอบยิ้มออกมานิดๆด้วยความรู้สึกชนะ นานๆทีจะสามารถหาอะไรมาโต้แย้งกับเขาได้บ้าง เขาคงไม่มีทางเห็นหรอกว่าตอนนี้น่ะฉันอมยิ้มจนแก้มแทบปริขนาดไหน

 

จะว่าไปตอนที่เขาหันหลังเนี่ยก็ดูดีไม่น้อย เพราะรูปร่างของเขาสูงโปร่ง อกผาย ไหล่ผึ่ง มองผ่านเสื้อสีขาวนั่นก็เห็นแต่มัดกล้ามเนื้อที่ซ่อนอยู่ภายใน แผ่นหลังของเขาทำให้ฉันรู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ไม่แปลก เพราะพวกนายแบบก็มีหลังแบบนี้กันทั้งนั้นแหละ

 

ตอนแรกฉันคิดว่าเราคงจะนั่งรถออกไปที่ไหนซักที่ แต่เขากลับพาฉันเดินออกจากคอนโดและเดินเลาะไปตามถนน ถัดจากตำแหน่งที่คอนโดฉันอยู่ไปอีกสามซอย เมื่อเลี้ยวเข้าไปก็พบว่ามีตลาดนัดตั้งอยู่

 

บรรยากาศของตลาดที่นี่อารมณ์เป็นแบบคนรุ่นใหม่มาเปิดท้ายขายของ มีการประดับไฟสวยงาม แต่ละร้านก็ตกแต่งได้น่ารัก และเมื่อเดินลึกเข้าไปก็เป็นโซนอาหาร


 ร้านอาหารที่นี่ไม่ใช่ร้านแบบทั่วไป แต่เป็นรถที่ถูกดัดแปลงให้เป็นเหมือนห้องครัวเล็กๆ และก็มีโซนที่เป็นโต๊ะอาหารไว้สำหรับซื้อของมานั่งกิน

 

เขารู้จักที่แบบนี้ได้ยังไงกันนะ

 

เพราะความตื่นตาตื่นใจทำให้ฉันเดินไปเรื่อยแบบไม่รู้ตัว ในนี้มีร้านอาหารมากมาย ทั้งอาหารไทย เอเชีย หรือสไตล์ยุโรป ฉันเดินไปหยุดที่ร้านเบอร์เกอร์ที่ตอนนี้เจ้าของร้านกำลังย่างเบอร์เกอร์เสียงดังฉู่ฉา กลิ่นหอมของเนื้อลอยมาเตะจมูกฉันตั้งแต่ก้าวเข้ามาในโซนนี้

 

เบอร์เกอร์ 119

 

นั่นเป็นป้ายที่ติดไว้โดดเด่นหน้าร้าน ฉันเข้าใจว่ามันคือป้ายร้านและในขณะเดียวกันก็เป็นราคาอาหารด้วย ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ ราคาหนึ่งร้อยสิบเก้าบาทมันคงเป็นแค่เศษเงินสำหรับฉัน แต่ตอนนี้มันกลับมีค่าเสียเหลือเกิน


 แต่ด้วยความอดอยากปากแห้งที่ได้กินแต่อาหารซ้ำๆทุกวัน ฉันคิดว่ามันก็อาจจะคุ้มที่จะสั่งมาเป็นบุญลิ้น...ยังไงวันนี้ก็มีคนเลี้ยงอยู่แล้วนี่

 

“เบอร์เกอร์เนื้อร้อยสิบเก้าบาทครับ ร้านนี้มีเมนูเดียวราคาเดียว” 

เจ้าของร้านที่เป็นชายหนุ่มร่างท้วมเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร เขาคงเห็นว่าฉันมายืนเฝ้าอยู่หน้าร้านเขานานแล้ว

 

“เอาที่นึงค่ะ” ฉันตอบก่อนจะเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้าร้านที่มีไว้สำหรับนั่งรอ

 

ระหว่างนั้นฉันก็สอดส่องสายตามองหาคุณพีทไปด้วย เพราะความอยากกินทำให้ฉันลืมไปเลยว่าก่อนหน้านี้กำลังเดินตามเขาอยู่ และเมื่อเห็นว่าเขากำลังอยู่หน้าร้านข้าวผัดปูฉันก็สบายใจ จึงหันมานั่งมองพ่อค้าทำเบอร์เกอร์ต่อ

 

ไม่นานขนมปังแผ่นกลมๆพร้อมสอดไส้เนื้อบดและผัดสีสดก็ถูกนำมาเสิร์ฟในจานกระดาษพร้อมกับเครื่องเคียงเป็นมันฝรั่งทอดและสลัดผักอีกนิดหน่อย 


ความหอมน่ากินนั้นทำให้ฉันอดไม่ได้ที่จะบิขนมปังนุ่มๆนั่นขึ้นมาชิม จากกลิ่นและความนุ่มของขนมปังแล้ว ฉันเชื่อว่าฉันจะไม่ผิดหวังกับเมนูนี้

 

เมื่อจ่ายเงินเป็นที่เรียบร้อย ฉันก็กะว่าจะเดินกลับไปทางร้านข้าวผัดปู แต่ปรากฏร่างสูงที่ฉันกำลังมองหาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นเสียแล้ว ฉันคิดว่าเขาคงซื้อเสร็จและไปหาที่นั่ง แต่ก่อนที่ฉันจะได้กลับตัว ก็พบว่ามีร่างของใครบางคนมาขวางทางฉันไว้

 

“มาทานอาหารคนเดียวเหรอครับ” 


ผู้ชายรูปร่างผอมสูง หน้าตาคมเข้มจัดว่าอยู่ในระดับปานกลางถึงดี เขาสวมยีนสีซีดขาดๆพร้อมกับเสื้อยืดสีขาวออกแนวเซอร์ๆหน่อยเข้ามาทักฉัน

 

“...” ฉันไม่ได้ตอบอะไรเขา เท้าของฉันขยับถอยหลังไปสามก้าวอย่างอัตโนมัติ

 

แม้ว่าเขาจะดูหน้าตาดีมีสกุล แต่ท่าทางของเขาดูเหมือนจะกำลังคุกคามฉันแบบแปลกๆ และนั่นทำให้ฉันรู้สึกอึดอัดและไม่สบายใจที่จะอยู่ใกล้

 

“ผมก็แค่อยากชวนคุณมานั่งด้วยกัน” 


ไม่พูดเปล่า ผู้ชายคนนั้นกลับยื่นมือมาทำท่าจะคว้าข้อมือฉันไว้ ฉันจึงเบี่ยงตัวหลบเขาก่อนจะเงยหน้ามองเขาอย่างหวาดๆ เกิดมายังไม่เคยเจอใครมาวุ่นวายกับฉันแบบนี้เลย

 

“ไม่เอา” ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ

 

“ไรวะ เล่นตัวว่ะ แต่งตัวอ่อยขนาดนี้แล้วยังเรื่องมากอะไรอีก” เขาเริ่มตวาดฉันด้วยถ้อยคำหยาบคายจนฉันเริ่มกลัว และทำอะไรไม่ถูก

 

 

“ฉะ...ฉัน” 


ฉันเริ่มปากสั่นเมื่อเห็นสีหน้าของผู้ชายที่อยู่ตรงหน้า หน้าตาเขาดูเกรี้ยวกราดเหมือนพร้อมจะทำร้ายฉันได้ทุกเมื่อ ในใจก็อยากจะบอกเขาว่าฉันแค่มากินข้าว อย่ามายุ่งกับฉัน แต่กระนั้นปากก็ไม่สามารถพูดออกไปได้

 

เขาก้าวเท้าเข้าใกล้ฉันมาเรื่อยๆอย่างไม่คิดจะหยุด แถมคนแถวนี้ก็ดูเหมือนจะไม่มีใครสนใจเราสองคนเสียด้วย มือหยาบนั้นยื่นมาอีกครั้งหมายจะจับที่ต้นแขนฉัน แต่ฉับพลันมือนั้นก็ถูกใครบางคนคว้าเอาไว้ก่อนจะบิดแขนชายคนนั้นและจับไพล่หลังเอาไว้

 

“โอ้ยยยยย”

 

 เสียงร้องอย่างเจ็บปวดของชายคนนั้นดังขึ้น ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเยียบเย็นของใครบางคนที่ฉันคุ้นเคย

 

“เธอคงไปกับคนอื่นไม่ได้ครับ เธอมากับผม”

 

สีหน้าของชายแปลกหน้าคนนั้นบิดเบี้ยวราวกับเจ็บปวดมากทั้งๆที่คุณพีทแค่จับแขนเขาไว้เท่านั้น จากนั้นคุณพีทก็เตะเข่าตอกขาผู้ชายคนนั้นให้นั่งคุกเข่าลงกับพื้น ก่อนจะย่อตัวลงไปกระซิบอะไรบางอย่างที่ฉันไม่ได้ยิน 


ฉับพลัน ชายแปลกหน้านั้นก็เบิกตากว้างราวกับตกใจอะไรบางอย่าง ก่อนจะมองมาที่ฉันสลับกับคุณพีท

 

“ผม...ผม ขอโทษครับ” ท่าทางก้าวร้าวของเขาหายไปราวกับเป็นคนละคน เหลือเพียงท่าทีหวาดกลัว

 

คุณพีทปล่อยเขาให้เป็นอิสระอีกครั้งและจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเดินมาโอบไหล่ของฉันไว้อย่างหลวมๆ

 

“อย่ามาให้เห็นอีกนะครับ” 


คำพูดสุภาพด้วยน้ำเสียงราบเรียบนั้นกลับทำให้ผู้ฟังอย่างฉันยังรู้สึกหนาวไปถึงกระดูก นับประสาอะไรกับคู่กรณีที่ตอนนี้วิ่งหนีไปเรียบร้อยแล้ว

 

“บอกแล้วไงว่าไม่ให้ใส่ชุดนี้มา” เสียงเยียบเย็นนั้นหันมาพูดกับฉันบ้าง

 

 ตอนนี้เราขยับมายืนมองหน้ากันตรงๆ และฉันก็ได้แต่ก้มหน้าอย่างรู้สึกผิด ใครจะไปคิดว่าในที่สาธารณะจะมีคนกล้ามาทำอะไรแบบนี้ แต่กระนั้นตอนนี้ฉันก็ไม่มีอะไรจะไปเถียงเขาอีกแล้ว

 

“ก็...”

 

“อยากให้คนเข้ามาแบบนั้นอีกหรือไง” แม้ว่าจะดูไร้อารมณ์ แต่ปลายเสียงของเขาก็ดูเหมือนจะหงุดหงิดอยู่เล็กๆ

 

“ไม่อยาก...” ฉันตอบด้วยน้ำเสียงสำนึกผิด “ก็ใส่มาแล้ว...จะให้ทำไง...”

 

 

“ก็ไม่รู้จริงๆว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้” ฉันเอ่ยต่อเสียงอ่อย ไม่ได้อยากกวนเขาและก็ไม่ได้อยากเป็นภาระด้วย

 

เขาจ้องมองฉันด้วยสายตาที่อ่านไม่ออกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจและเอ่ยออกมา

 

“งั้นก็มาอยู่ใกล้ๆ...อย่าหายไปแบบนี้อีก”

 

พูดจบเขาก็ดึงมือของฉันให้ขยับเข้าไปใกล้ และจับมือไว้ไม่ยอมปล่อย จากนั้นเขาก็เดินนำฉันไปที่โต๊ะอาหารที่เขาวางของไว้โดยที่ไม่ได้พูดอะไร ไม่แม้แต่จะมองหน้า...

.

.

.

Talk มาแล้วววว ดึกจริงอะไรจริง

นอนก่อนนะคะ

ปล.พี่เอยอัพพรุ่งนี้เน้อ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.465K ครั้ง

146 ความคิดเห็น

  1. #18227 ทำไมต้องไอค่อน' (@tingerbel) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 02:42

    โอ้ยยยยย มันดีมาก มันลงตัวมาก น้องแบบไม่หือไม่อือไรกับคุณพีททั้งนั้น กำราบอยู่หมัดมาก ส่วนคุณพีท "อย่ามาให้เห็นหน้าอีกนะครับ" แบบสุภาพมากแต่ขนนี่ลุกเลย

    #18227
    0
  2. #17453 0971364483 (@0971364483) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 13:47
    ง่อววววววว หวงน้องไข่
    #17453
    0
  3. #16444 AnyaOil (@AnyaOil) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:53
    ว้ายยยยย คูมพีชหึงก็ไม่บอกกกกก
    #16444
    0
  4. #15999 PsirrRhn (@PsirrRhn) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 14 เมษายน 2562 / 13:53
    จับมือด้วยนะ กิ้วๆ
    #15999
    0
  5. #13707 pinksoo16 (@pinksoo16) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 01:13
    ไม่ไหวแล้ววววววว โอ๊ยยยย คุณหนูดาคือเสียงอ่อยน่าปกป้องอะ เอ็นดูมากทำยังไงดี
    #13707
    0
  6. #12469 Jinjoo.K (@yeye_mylove2) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 01:11
    กรี๊ดดดดดดดดดดด คุณพีทอย่างเท่เลนค่ะตอนนี้
    ปล. นี่ว่าที่น้องดาชอบบอสขนาดนั้นต้องเป็นเพราะคิดว่าบอสเคยช่วยอะไรน้องดาไว้สักอย่าง แต่ความจริงแล้วคนที่ช่วยคือคุณพีท แต่น้องอาจจะเห็นไม่ชัด ส่วนที่เรียกว่าพี่จิ้นมาจาก imagine เพราะน้องยกให้บอสเป็นผู้ชายในฝันในจินตนาการ
    #12469
    1
  7. #7033 PiyanitOnop (@PiyanitOnop) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:26
    กรี๊ดดด คุณพีท น่ารักอ่ะ
    #7033
    0
  8. #4863 Exoplanet (@planetss) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 19:20
    มีคนแอบหวง😂
    #4863
    0
  9. #4729 Iglues_M (@mieexol) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 02:07
    มีโอบไหล่ๆ
    #4729
    0
  10. #4111 love-seongwoo (@love-seongwoo) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 12:54
    อยากรู้ที่มาของชื่อพี่จิ้นที่ดาเรียกแล้ว
    #4111
    0
  11. #3915 เจ้าลูกไฟ (@kartoonznetwork) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 08:42
    มีความโอบ มีความจับมือน้องงงง คุณพีทละมุนเกินไปแล้ว >///<
    #3915
    0
  12. #3909 onlymam (@onlymam) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:51
    โอ๊ยยยยยยยย อัพเลเวลความน่ารักขึ้นเรื่อยๆ นะคะ คุณพีทททท
    #3909
    0
  13. #3908 Bowbababa (@snsdgz) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 07:37
    แย่จังนะคะ ผู้หญิงใส่ชุดยังไงก็ไม่ควรถูกมองว่าอ่อยเลย ว่าแต่คุณเขากระซิบอะไร 5555
    #3908
    1
    • #3908-1 caneus (@carecaneus) (จากตอนที่ 51)
      9 มกราคม 2562 / 08:24
      เห็นด้วยที่สุด
      #3908-1
  14. #3906 FullmoonG (@FullmoonG) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 06:52
    ไม่แม้แต่จะมองหน้า แต่จับมือไว้นาจา~~
    #3906
    0
  15. #3899 fern >_ (@fernlovespk) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 03:39
    เขินการกระทำของคุณพีทมาก &#10084;&#65039;&#10084;&#65039;
    #3899
    0
  16. #3881 theshining_me (@bpj_) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 00:30

    โมเม้นมาเรื่อยๆอย่างต่อเนื่อง งื้ออออ
    #3881
    0
  17. #3878 Chani.p (@Binaa) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:51

    กรี๊ด ทำไมเรื่องนี้มาน้อยๆแต่พูดแต่ละทีนี่หมอนขาดขนาดนี้ / กราบไรท์งามๆ
    #3878
    0
  18. #3877 WipadaWaraput (@WipadaWaraput) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 23:02
    กนะซิบว่า 'เค้าเป็นภรรยาผม' ไรงี้ป่ะ 5555 มโนแปบ
    #3877
    0
  19. #3876 aomtiptanya (@0839241636) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:43
    ห่วงเค้าก็บอกกกกก
    #3876
    0
  20. #3875 Nouliming (@Nouliming) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:21
    ตอนนี้หลงน้องดาหัวปักหัวปำเลยเรา ขนาดเรายังหลงแล้วคุณพีทจะรอดเหรอ ฮุฮู
    #3875
    0
  21. #3874 kimzj (@kimkai_88) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:17
    คุณพีทกระซิบไรน้า
    #3874
    0
  22. #3873 wan214854 (@wan214854) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:08
    คิดถึงทั้งคู่เลย
    #3873
    0
  23. #3872 Fongnommmmm (@yingg1987) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:07
    เพิ่งมาอ่าน...แบบรวดเดียวจบแล้วรู้สึกว่าอยากได้ E-book มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #3872
    0
  24. #3871 u.under (@venuzz86) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 22:07
    ก็คือชอบอ่ะ แล้วแบบมันละมุนนะ ถึงจะเย็นชาไปหน่อยก็เถอะ
    #3871
    0
  25. #3866 rukkeeiz4772 (@rukkeeiz4772) (จากตอนที่ 51)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 21:31

    อยากรู้ว่าพี่พีทเขาพูดอารายน้าาา

    #3866
    0