I Don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ

ตอนที่ 34 : I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ >>>>> 19 [แก้ไขคำผิด]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3331
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    23 ม.ค. 59


I don't กูไม่ได้ยั่วนะครับ ตอนที่ 19


วันต่อมา

“น้องทัชปากเราซีดไปนะคะเจ๊ว่าเติมดีกว่า”เจ๊มีนพูดพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจนิดๆแล้วจัดการใช้พู่กันทาริมฝีปากบาง

“ทัชเข้าฉากครับ”เสียงของพนักงานในกองถ่ายละครคนหนึ่งเรียกทัช ร่างบางลุกขึ้นไปตามเสียงเรียก ตอนนี้เขาอยู่ในกองถ่ายละครที่เขาเป็นนักแสดงรับเชิญเรื่องหนึ่ง ที่สำคัญ แม็กก็มาเป็นนักแสดงรับเชิญด้วย

“จำบทได้รึเปล่า”แม็กถามขึ้นร่างเล็กพยักหน้า

“ไม่สบายรึเปล่า”แม็กยกมือขึ้นแตะหน้าผากเรียกเสียงกรี๊ดเบาๆได้จากรอบข้าง แน่ละต้องเป็นพวกที่จับเขาสองคนเป็น คู่จิ้นกันแน่ๆ

“เปล่า”ทัชปัดมือแม็กออกตั้งแต่วันนั้นทัชก็รู้สึกไม่ถูกชะตากับแม็กเท่าไหร่

“หึหึหึ”แม็กหัวเราะในลำคอ ทัชพยายามไม่สนใจอะไรเขาต้องตั้งสมาธิจำบทให้ได้ตัดเรื่องส่วนตัวออกไปต่อจากนี้เขาคือตัวละครในบทเท่านั้น

“แอคชั่น!”ผู้กำกับส่งสัญญาณ

หมับ

“ไม่เป็นไรนะ นายยังมีฉันอยู่”แม็กคว้าตัวของทัชมากอดแน่นและพูดตามบท น้ำตาที่ทัชสร้างขึ้นมาอย่างมืออาชีพรื้อขึ้นมาก่อนจะบีบจนไหลลงมาอาบแก้ม แม็กค่อยๆเอามือเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้าเนียนแล้วค่อยๆโน้มใบหน้ามาหาร่างบางใกล้เข้าไปอีก

เอ๊ะ! มันไม่มีในบทนี่!!

เพล้ง!!

ผลัก

ทัชผลักอกของแม็กออกเพราะเสียงที่ดังมาจากด้านหลังช่างกล้อง การผละออกอย่างรวดเร็วสร้างเสียงถอนหายใจอย่างเสียดายของสาวกแม็ก-ทัช อีกนิดเดียวเท่านั้นเอง แต่ทัชไม่ได้สนใจเสียงนั่นแม้แต่น้อยตอนนี้สิ่งที่เขาสนใจมีเพียงแค่ร่างสูงของใครคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านหลังช่างภาพ

เจ้าของเสียงปริศนา

คนที่ทำกระป๋องสังกะสีล้มระเนระนาด

คนที่ยืนจ้องหน้าแม็กอย่างเอาเป็นเอาตาย

และคนๆนั้นคือ....ไกด์!!

“ผมขออนุญาต”ไกด์บอกผู้กำกับที่อ้าปากค้างพยักหน้าไม่กล้าปริปากพูดอะไรหลายๆคนก็เป็นแบบนี้คงจะเห็นไอสีดำที่พร้อมจะฆ่าพวกเขาได้ทันทีที่มันระเบิดอยู่รอบๆตัวของไกด์แน่ๆ ร่างสูงเดินผ่านทัชไปหาแม็กแล้วดึงแขนของแม็กไปทางห้องน้ำ ซึ่งทัชก็ไม่ได้ถามอะไรแต่ก็แอบเดินตามทั้งสองไปเงียบๆ

พลั่ก!

ไกด์เหวี่ยงร่างสูงโปร่งของแม็กไปติดผนังพร้อมกับเอามือค้ำคอแม็กไว้

“ไอ้แม็กมึงอย่ามาทำให้กูหมดความอดทนนะ”ดวงตาที่วาวโรจน์จ้องตาของแม็ก

“แล้วมึงจะทำอะไรกูล่ะ”แม็กเหยียดยิ้มพร้อมกับยกมือไล้จากไหล่ขึ้นไปโอบคอของไกด์

ผลัก

ไกด์จับมือของแม็กแล้วปัดลงอย่างแรง

“อย่ามายุ่งวุ่นวายกับกูและทัช”

“หึ...งั้น”แม็กยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูของร่างสูง

“กลับมาหากูสิ”

แกร๊ก!

ทั้งไกด์และแม็กหันไปทางต้นเสียงซึ่งเป็นหัวมุมส่วนไอ้คนที่มาแอบฟังแอบดูชาวบ้านรีบเอามืออุดปากตัวเองพลางก้าวถอยหลังช้าๆ

ผลัก

“โอ๊ย....”ทัชร้องเมื่อถอยสะดุดก้อนอิฐล้มก้นจ้ำเบ้าไปกับพื้น ไกด์ผลักร่างของแม็กให้ออกห่างแล้วรีบเดินไปที่ต้นเสียงก่อนจะเจอทัชล้มอยู่ ร่างสูงชะงักไปนิดๆเกรงว่าจะได้ยินที่เขากับแม็กคุยกัน

“ยืนมองอยู่ได้ช่วยหน่อยดิลุกไม่ขึ้น”ทัชยื่นมือให้ไกด์ช่วยดึงลุก ร่างสูงก้มตัวลงช้อนร่างของทัชไว้แนบอกแล้วอุ้มกลับเข้าไปในกองถ่าย

“อ๊ายน้องทัชเป็นอะไรคะเนี่ย”

“ไปโง่ล้มมาน่ะ”ได้ยินที่ไกด์พูดดังนั่นหมัดเล็กๆก็ทุบเข้าที่อกแกร่งทัชที ไกด์มองหน้าทัชแล้วทำท่าจะโยนลงทว่าคนตัวเล็กนั้นยกมือกอดคอเขาแน่นแล้วหลับตาปี๋

“แหม่คู่จิ้นคู่ใหม่นี่ก็ คิกคิก”เจ๊มีนพูดหัวเราะคิกคักไกด์ค่อยๆว่างทัชลงนั่งบนเก้าอี้

“ตามไปทำไม”ไกด์ถามเสียงเข้ม

“ก็กูกลัวพวกมึงตีกันตายอ่ะ”

“แล้วพวกกูตีกันมั้ยล่ะ”ทัชเงียบแล้วส่ายหน้าความรู้สึกแปลกๆเกิดขึ้นในใจแต่ เขาคงคิดมากไปเองล่ะมั้ง....มั้งนะ

6.00 PM

“ไม่ต้องมากับกูก็ได้นะไปทำงานมึงก็ได้”ทัชถามร่างสูงข้างกายที่เดินทำหน้านิ่งๆเบื่อหน่ายและหงุดหงิดกับการที่ต้องมาอยู่ในที่ๆมีคนเยอะขนาดนี้

“เรื่องของกูน่าไปทำธุระของมึงเถอะ”ไกด์บอกเรียบๆ ทัชยักไหล่แล้วเดินเข้าธนาคารของห้างเพื่อฝากเงินโดยที่ไกด์รออยู่ด้านนอกกว่าครึ่งชั่วโมงทัชก็เดินออกพร้อมกับรอยยิ้มแต่ก็ต้องหุบลงเมื่อเห็นไกด์กำลังคุยอยู่กับนักเรียนหญิงมอปลายสองคน หนึ่งในนั้นหันมาเจอทัชก็รีบตีแขนเพื่อนให้หันมาตาม

“พี่ทัชคะ พวกเราขอถ่ายรูปกับพี่หน่อย”นักเรียนหญิงสองคนนั้นพูดพร้อมกันทัชยิ้มแล้วพยักหน้า

“พี่ด้วยค่ะ”ร่างสูงหันมามองทัชนิดๆแล้วขยับเข้ามาสองสาวผลัดกันถ่ายคนละรูป

“ขอถ่ายพี่สองคนคู่กันหน่อยนะคะ”ทั้งทัชและไกด์มองหน้ากันงงๆแต่ก็ทำตาม

“ชิดๆกันหน่อยค่ะ”ทัชขยับเข้ามาใกล้ไกด์มากขึ้นจนร่างสูงยกมือขึ้นมาโอบเอวบาง นักเรียนหญิงคนที่ถ่ายถึงกับหน้าแดงเถือก แล้วยิ้มจนเห็นเหล็กดัดฟันเกือบทั้งปาก

“ขอบคุณค่ะพี่”ทั้งสองกล่าวขอบคุณแล้วเดินไปพร้อมกับกรี๊ดด้วยกันเบาๆ แล้วคำสุดท้ายที่ทัชและไกด์ได้ยินคือ

“ฟินอ่ะแก!” ร่างเล็กเกาหัวงงๆมองไกด์ที่หัวเราะในลำคอ

เพี๊ยะ

ฝ่ามือมหาปะลัยตีเข้ามือหนาที่เนียนมากอดเอวเขาไว้

“เนียนละๆ”

“ช่วยด้วยคนเป็นลม!”เสียงโหวกเวกจากอีกทางทำให้ไอ้คนที่อยากรู้เรื่องชาวบ้านเดินเข้าไปดูแล้วไกด์ก็ต้องเดินตามไปอย่างเสียงไม่ได้

ไทมุงกว่ายี่สิบคนยืนมุงดูคนที่ล้มนอนไม่ได้สติอยู่กลางห้างไม่ได้สนใจว่าคนที่เป็นลมจะมีอากาศที่ถ่ายเทพอมั้ย ไม่ได้สนใจว่าจะต้องพาไปโรงพยาบาลรึเปล่า คงคิดเพียงแค่ว่า เขามีอะไรเราต้องเป็นผู้อยู่ในเหตุการณ์เท่านั้น ทัชเห็นภาพนั้นก็หงุดเหงิดทำไม ทำไมไม่ช่วย แค่มายืนดูเท่านั้นเหรอ? ถ้าเขาจะตายก็ให้ตายไปต่อหน้างั้นเหรอ? มันใช่ป่ะ?

ทัชอาศัยความตัวเล็กของตนมุดฝ่าวงขาแหวกวงในฝ่าวงล้อมเข้ามาแล้วเขาก็เห็นว่า ชายวัยกลางคนที่นอนสลบอยู่นั้นคือ

“พ่อ!

“อย่ามุงครับอย่ามุง”รปภ.ของห้างเข้ามาสลายการชุมนุมขนาดย่อม(?)แล้วช่วยกันพาร่างของผู้เป็นพ่อส่งโรงพยาบาลทันที

โชคดีที่ พ่อของเขามีบัตรผู้ป่วยของโรงพยาบาลนี้ด้วยจึงทำเรื่องติดต่อง่าย ร่างเล็กนั่งฟุบใบหน้าเข้ากับฝ่ามืออยู่หน้าห้องฉุกเฉินโดยที่มีไกด์นั่งอยู่ข้างๆหลังจากที่เดินไปประสานงานให้พยาบาลติดต่อญาติของผู้ป่วย

ถึงแม้เขาจะพูดว่าเกลียด ว่าไม่สนใจ แต่ทำไมในตอนนี้ถึงได้กลัว....กลัว....กลัวว่าผู้ชายคนนี้จะเป็นอะไรไป กลัวว่าพอประตูห้องเปิดออกมาแล้วหมอจะพูดว่า “เสียใจด้วยครับ ทางเราทำดีที่สุดแล้ว” มันเป็นคำพูดคลาสิคที่ไม่มีใครอยากจะได้ยิน พอประตูห้องฉุกเฉินเปิดออกทัชก็ลุกขึ้นยืนแทบจะทันที

“อาหมอครับพ่อผมเป็นไงบ้าง”เสียงของคนที่คาดว่าน่าจะเป็นญาติของพ่อเขา ร่างเล็กและไกด์หันไปก็ชะงัก อีกฝ่ายก็ชะงัก ไกด์โอบเอวของทัชไว้หลวมๆเมื่อรู้สึกว่าทัชเอนตัวพิงเขา

โลกกลมเหลือเกิน

“อาหมอครับพ่อผมเป็นยังไงบ้าง”กิดถามหมอ เขาละเรื่องทัชไว้ก่อน คิดว่าเมื่อคุยกับหมอเสร็จแล้วจะขอบคุณทัชที่ช่วยพ่อของเขาเอาไว้

“คุณบรรชาท่านปลอดภัยแล้วล่ะ”ทัชถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินดังนั้น

“พ่อของผมเป็นอะไรครับ”กิดถาม หมอทำหน้าเครียดๆก่อนจะบอกออกมา

“อาว่ามันถึงเวลาที่กิดต้องรู้เรื่องแล้วนะ กิดมาคุยกับอาที่ห้องแล้วกันเราคงต้องคุยกันยาว”

“ผมไปด้วยนะครับ”ทัชโพลงออกมาทั้งกิดและหมอหันมามองเป็นตาเดียว

“เขา...เป็นพ่อของผมเหมือนกัน”กิดมีอาการตกใจเล็ก อาหมอพยักหน้าแล้วพาทั้งสามไปที่ห้องเพื่อคุยเรื่องอาการของบรรชา ไกด์ขอออกมารอด้านนอกเพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวในครอบครัวที่เขาจะพูดกัน

“อาจะไม่ถามนะว่าทัชเป็นมายังไงเพราะอาก็เป็นแค่หมอเจ้าของไข้ของคุณบรรชา เอาล่ะอาเข้าเรื่องเลยนะ”ทั้งทัชและกิดพยักหน้าแล้วตังใจฟัง

“คุณบรรชาเป็นโรคหัวใจครับ เป็นมาหลายเดือนแล้วแต่ท่านไม่ให้บอกคุณ ท่านไม่อยากให้คุณเป็นห่วง”ทัชได้ยินดังนั้นก็เม้มปากแน่น

.

.

.

.

“บังเอิญจังแฮะ”เสียงทักพร้อมกับรอยยิ้มที่ไกด์มองว่ามันเป็นรอยยิ้มที่น่าเกลียดที่สุด ร่างสูงปรายตามองนายแบบชื่อดังที่เคยประกาศว่าจะจีบทัชแต่แท้จริงแล้วต้องการที่จะให้เขา กลับไป

“แหม่ควรจะเสียใจมั้ยเนี่ยที่คนรักเก่าไม่สิผัวเก่าทำท่าทีหมางเมินขนาดนี้”แม็กบอกพลางเอามือยันกำแพงคร่อมร่างสูงที่ยืนด้วยท่าสบายๆแม็กโน้มใบหน้าขึ้นไปหาไกด์

“นี่มันโรงพยาบาลจะทำอะไรหัดดูสถานที่บ้างนะ”ไกด์พูดพร้อมกับดันร่างโปร่งออก แม็กหัวเราะเบาๆแล้วจับมือของไกด์จูงไปที่ห้องน้ำ ซึ่งร่างสูงก็ไม่ได้ต่อต้านอะไรเดินตามไปอันที่จริงเขาก็อยากคุย เรื่องนั้น ให้มันจบๆไปเหมือนกัน

แม็กดันร่างของไกด์ให้เข้ามาในห้องน้ำก่อนจะเข้าตามมาแล้วยกแขนคล้องคอร่างสูงเพื่อโน้มไกด์ให้ก้มมารับบทจูบของตน แม็กแทรกลิ้นเข้าไปในปากของไกด์ก่อนจะถูกลิ้มหนาตวัดไล่เกี่ยวอย่างรุนแรง

“อื้ม...”

ผลัก

“แค่นี้ใช่มั้ยที่มึงต้องการ”เมื่อผลักร่างโปร่งได้แล้วไกด์ก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาจนอีกฝ่ายน้ำตารื้อขึ้นมา

“กูไม่ได้รักมึงแล้ว”

“แต่กูรักมึงนะ”แม็กบอกออกมาพร้อมกับจ้องมองเข้าไปในดวงตาของไกด์

“หึ คนรักกันเขาทำกันแบบนั้นเหรอวะ”ร่างสูงพูดจบก็เปิดประตูออกไป แล้วก็ต้องชะงักเมื่อเห็นคนที่กำลังล้างมืออยู่ กิดเงยหน้าจากอ่างล้างมือขึ้นมามองไกด์แล้วมองเลยไปด้านหลังดวงตาของกิดไหวเล็กๆแล้วก้มหน้าลง ประตูห้องน้ำชายเปิดออกพร้อมกับทัชที่เดินเข้ามา ร่างเล็กแทบกลั้นหายใจกับบรรยากาศที่อึดอัด ร่างสูงก้าวเข้ามาหาทัชแล้วจับมือร่างบางเดินออกจากห้องน้ำ แม็กเดินไปยืนล้างหน้าข้างๆกิด

“เข้าไปทำอะไรกัน”กิดถามเสียงเรียบน้ำเสียงปนเศร้าเล็กน้อย

“ไม่ต้องรู้หรอก ไปดูพวกไอ้โหนกับไอ้ดินเหอะ ป่านนี้ตายห่าไปแล้วมั้ง”แม็กบอกแล้วเดินนำออกไปจากห้องน้ำพลางเช็ดน้ำที่เกาะบนใบหน้าซึ่งไม่มีใครรู้เลยว่าตอนนี้เขาไม่อาจห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลเว้นแต่คนที่คอยมองเขามาตลอดคนที่รักเขามาตลอด โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลย!



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

695 ความคิดเห็น

  1. #694 zerogross (@zerogross) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2560 / 07:07
    ไหนว่าไม่ใช่แนว หึหึหึ
    #694
    0
  2. #324 rmrm1023 (@crisrmjames) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2557 / 12:41
    ไหงเปนงี้อ่ะ ตั้นไป10วิ5555
    #324
    0
  3. #280 Hye_kiki (@park_hye_ki) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 07:40
    อ่อออ แม็กเคยรักกับไกด์เหรอ? กิดชอบแม็ก โหหห ซับซ้อนแทนๆชีวิต อยากรู้ว่าเขามีเรื่องอะไรกัน???
    #280
    0
  4. #222 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2557 / 15:48
    ทัชถูกจับตัวไป ไกด์รีบตามมาช่วยนะ
    #222
    0
  5. วันที่ 2 มิถุนายน 2557 / 23:16
    อ้าวววว อิรุ่งตุงนังชะอะอังเอออ อิอิ ก้อฟินนะมีคู่จิ้นเยอะอะเขิลลลลล
    #62
    0
  6. #24 ปลาเส้นกรอบ (@pasenkop) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 16:58
    สงสารกิดดด 
    แม็กนิสัยว้ะ 
    #24
    0