มหาตำนานเหนือฟ้า เลยสวรรค์สุดไกลโข !?

ตอนที่ 251 : บทที่ 251 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน วงแหวนหายนะมันยังอยู่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    1 ก.ค. 62

บทที่ 251 พระเจ้าหายนะจุติ ตอน วงแหวนหายนะมันยังอยู่!!

 

          มากเมฆไม่รู้ว่าตัวเองนั้น นอนหลับไปนานแค่ไหนภายในมิติสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 16 แห่งนี้ แต่ที่แน่ๆ เลยก็คือก่อนหน้านี้เท่าที่เขาจำได้ สวรรค์ชั้นฟ้าแห่งนี้สมควรจะเป็นมิติที่ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยสักอย่าง แต่ทว่าในเวลานี้กับเต็มไปด้วยสิ่งต่างๆ มากมาย นิยามคำพูดเอาง่ายๆ เลยก็คือสมแล้วที่เป็นสวรรค์ สวรรค์ที่งดงามและดีพร้อมไปในทุกๆ ด้านและสมบูรณ์แบบอย่างที่สมควรจะเป็นและมีอยู่ ในมายาคติของใครหลายๆ คน

 

          เพราะไม่ว่าจะมองไปทางไหนสถานที่ใดๆ ในระยะสายตาที่มองเห็น

 

ล้วนแล้วแต่เป็นอะไรที่เรียกได้ว่าเป็นสรวงสวรรค์ได้อย่างแท้จริง

 

 มากเมฆค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ เนื่องจากร่างกายของเขายังคงบาดเจ็บอยู่มาก

 

ถึงแม้บาดแผลภายนอกจะไม่ปรากฏให้เห็นแม้แต่น้อย

 

แต่ภายในดวงจิตวิญญาณลึกลงไปของเขา ร่างวิญญาณกับเต็มไปด้วยรอยร้าวจำนวนมาก ที่กำลังพยายามรักษาตัวมันเองอย่างช้าๆ โชคยังดีที่มากเมฆไม่ต้องมานอนหลับหมดสติในสภาพเปลือยเปล่าอยู่ที่นี่

 

ไม่อย่างงั้นคงจะกลายเป็นความทรงจำแปลกๆ ชวนให้อับอายไปตลอดแน่ๆ ยังดีที่เจ้าโลหะเทพอบราซัสได้แปรเปลี่ยนสภาพของตัวมันเอง ให้กลายเป็นเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายอย่างง่ายๆ กับให้เขา

 

ก่อนที่ตัวมันเองก็จะสูญเสียพลังงานบางส่วนไป และเข้าสู่การปรับระดับพลังใหม่อีกครั้ง

 

ภายในร่างกายของเขา เพราะโลหะเทพเองก็ได้รับผลกระทบอย่างมากจากพลังหายนะด้วยเช่นกัน

 

มากเมฆมองไปรอบๆ ในสวรรค์ชั้นฟ้าที่ 16 ก็พบเข้ากับสรรพชีวิตมากมาย สถานที่ที่เขาอยู่เต็มไปด้วยดอกไม้สวรรค์นานาชนิด มองไปไกลๆ จะเห็นต้นไม้ขนาดใหญ่ต้นหนึ่ง ซึ่งเพียงแค่มองผ่านๆ พลังพระเจ้าแห่งการรู้แจ้งก็บอกให้มากเมฆรู้ในทันทีเลยว่าต้นไม้ที่เห็นอยู่นั้นคือต้นไม้อะไร

 

ดูเหมือนหลังจากนี้มากเมฆจะมีตัวช่วยที่ทำให้รอบรู้ไปในทุกๆ สิ่งเสียแล้ว เพราะไม่ว่าเขาจะมองไปทางไหนหรือพยายามจะมองสิ่งใดๆ ก็ตาม ขอเพียงไม่เกินเลยไปจากพลังพระเจ้าแห่งการรู้แจ้ง เขาจะได้รู้และเข้าใจในสิ่งต่างๆ ที่มองเห็นในทันที พร้อมๆ กับข้อมูลที่อยากรู้และไม่อยากรู้อีกเป็นจำนวนมาก

 

โชคยังดีที่พลังที่ว่าสามารถเลือกที่จะเปิดหรือปิดได้อย่างอิสระ

 

ไม่อย่างงั้นมันคงจะสบายเกินไปจนน่าเบื่อไปหมดแน่ๆ

 

มากเมฆใช้พลังลอยตัวไปยังใต้ต้นไม้ขนาดใหญ่ยักษ์ที่งดงามชวนมองที่ชื่อ ต้นพิภพสวรรค์ที่ 16 ซึ่งเป็นต้นไม้วิเศษที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตและพลังเทพบริสุทธิ์อยู่เป็นจำนวนมาก ใต้ร่มเงาของต้นไม้ต้นนี้เต็มไปด้วยสรรพชีวิตตัวเล็กๆ อยู่มากมาย ไม่ว่าจะนกหรือกระต่ายและสิ่งมีชีวิตน่ารักๆ อีกเป็นจำนวนมาก ด้วยขนาดของต้นไม้ที่สูงจนมองไม่เห็นยอดเลยทะลุเข้าไปในชั้นเมฆ

 

หลังจากที่เข้ามาสู่ร่มเงาของต้นไม้ได้แล้ว มากเมฆสัมผัสได้ว่าร่างกายและพลังวิญญาณของเขาฟื้นฟูได้เร็วขึ้นมากหลายสิบเท่าเลยทีเดียวจากปกติ ด้วยเหตุนี้เขาจึงมองหาสถานที่ดีๆ เงียบสงบสำหรับพักฟื้นอยู่นาน

 

เนื่องจากแต่ละพื้นที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ มักจะเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตนานาชนิดมากมาย ที่ออกจะหวงเขตแดนอยู่พอสมควร ทำให้มากเมฆต้องบินไปเรื่อยๆ ไกลออกไปอีกเล็กน้อย กว่าจะพบเข้ากับร่มไม้ดีๆ สักที่ ก่อนที่จะหยุดพักและนอนหลับไปในบริเวณจุดนั้นด้วยสภาพอ่อนแรง

 

มากเมฆหลับไปอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้ ...

 

หลังจากที่ตื่นขึ้นมาอีกครั้งพร้อมกับสภาพร่างกายและพลังที่มีมากกว่าแต่ก่อน มากเมฆพบว่าบริเวณที่เขานอนหลับอยู่นั้น ได้มีเด็กชายหน้าตาน่ารักคนหนึ่งนั่งอยู่ พร้อมกับทำหน้าสุดจะเซ็งออกมาแบบไม่ปิดบังเลยสักนิด มองดูตัวเขาที่กำลังลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้าๆ

 

".. ผมรู้ว่าคุณพ่อตาจะถามอะไร คุณพ่อหลับไปนานถึง 20 วันเต็มๆ นับตามเวลาของสามพิภพออนไลน์ หรือคิดเป็น 10 ชั่วโมงของโลกแห่งความเป็นจริงก็ได้ ผมนั่งรอมาตั้งแต่เมื่อ 10 วันก่อนแล้ว ที่นี่น่าเบื่อมากๆ ไม่มีอะไรเลย เป็นสวรรค์ชั้นฟ้าที่เพิ่งจะถือกำเนิดสิ่งมีชีวิตต่างๆ เท่านั้น .." เสียงเล็กๆ ของเด็กชายตัวน้อยกันต์กริชที่รอมานานจนเบื่อ พูดขึ้นยาวเหยียดหลังจากที่ไม่ได้พูด หรือคุยกับใครเลยมาตลอด 10 วันที่ผ่านมา

 

มากเมฆมองสีหน้าที่ไม่เก็บอาการของเจ้าลูกเขยตัวน้อยก็พอเดาได้ ว่าอีกฝ่ายคงจะรอเขามานานมากแน่ๆ

 

มากเมฆลุกขึ้นยืนพร้อมกับเร่งเร้าพลังที่มีให้ตื่นขึ้น พร้อมๆ กับเขา แน่นอนว่าพลังที่มีนั้นมหาศาลกว่าเดิมมาก

 

จนเป็นเหตุให้กันต์กริชต้องปลิวไปกับสายลม ที่ระเบิดออกของพลังที่ไม่ควบคุมให้ดีของท่านพ่อตาไปเต็มๆ

 

".. แกล้งกันใช่มั้ยเนี่ยยย .." กันต์กริชพูดบ่นน้อยๆ ก่อนที่จะใช้พลังของตัวเองบินมาอยู่ข้างๆ คุณพ่อตามากเมฆที่ระงับพลังลงไปแล้ว แต่กระนั้นเจ้าตัวก็ต้องรีบถอยออกห่างในทันทีอยู่ดี หลังจากที่เห็นเจ้าวงแหวนสีดำๆ มืดมนไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด แถมยังน่ากลัวอีกต่างหากลอยอยู่ใกล้ๆ แผ่นหลังของคุณพ่อ ปลดปล่อยพลังงานชวนสิ้นหวังออกมาอยู่เรื่อยๆ จนดอกไม้สวรรค์สรรพสิ่งชีวิตตัวเล็กๆ ถึงกับตายและน้ำลายฟูมปากดิ้นกระแด่วๆ ก่อนลาโลกกันทั้งนั้น

 

".. พ่อครับ พลังวงแหวนนั่นควบคุมได้แล้วใช่มั้ย .." กันต์กริชถามอย่างมีความหวัง

 

เพราะหากยังเป็นแบบนี้แม้แต่กันต์กริชเองก็เข้าไปใกล้ๆ คุณพ่อตาไม่ได้

 

มากเมฆตอบกลับด้วยการส่ายหน้าไปมา จนปัญญาเหลือเกินกับไอ้พลังบ้าๆ นี่เช่นกัน

 

แต่อย่างน้อยๆ ก็ดูเหมือนว่าเขาเองจะไม่ได้รับผลกระทบจากพลังหายนะเลยแม้แต่น้อย ราวกับมีภูมิคุ้นกันพลังหายนะอยู่ในตัวแล้วในขณะนี้ ที่คอยต่อต้านพลังที่ว่าได้ในระดับหนึ่ง ไม่ต้องทุกข์ทรมานหรือเจอเรื่องซวยๆ แบบก่อนหน้านี้อีกต่อไป แต่ทว่าสำหรับคนรอบข้างแล้วนั้น ในเวลานี้มากเมฆเองก็ช่วยอะไรไม่ได้ .. หวังแต่ว่าจะสามารถควบคุมวงแหวนพลังหายนะให้ได้โดยเร็ว

 

".. ว่าแล้วเชี่ยว คุณพ่อมีคำพูดฝากมาบอกจากยาย่าครับ ยาย่าบอกว่าพลังหายนะเป็นพลังที่มาคู่กับพลังแห่งความรุ่งโรจน์ ยาย่าบอกว่าหากคุณพ่อปลุกพลังที่ว่าได้ ก็จะสามารถควบคุมพลังหายนะได้เช่นกัน .." กันต์กริชพูดบอกในขณะที่ลอยอยู่ห่างออกไปจากคุณพ่อตาเกือบ 2 ร้อยเมตรอย่างระมัดระวัง

 

มากเมฆมองไปยังกันต์กริชก่อนที่จะสงสัยว่ายาย่าเป็นใคร

 

แต่ทันใดนั้นเองพลังแห่งการรู้แจ้งก็ทำงานขึ้นมาและทำให้เขาได้รับคำตอบทั้งหมด

 

พร้อมกับความเสียใจนิดๆ ที่ไม่ได้เป็นคนแรก ในการตั้งชื่อเล่นให้กับลูกสาวทั้งสามที่น่ารักของเขา พร้อมกับความคิดของเหล่าภรรยาที่ไม่ไว้ใจให้เขาตั้งชื่อพวกลูกๆ ในภายหลังอีกด้วย

 

สวรรค์ช่างไม่ยุติธรรม!! ทำไมในเวลานั้นเขาถึงคิดไม่ออก แต่หากมีโอกาสหรือย้อนเวลากลับไปได้ มากเมฆก็คิดจะตั้งชื่อเรียกเล่นๆ ไว้เหมือนกันสำหรับลูกสาวตัวน้อยที่น่ารักของเขา

 

อย่างพี่สาวคนโตก็ มะขามไฟ คนรองก็ สุขเย็นใจ คนสุดท้ายก็ สงบฤดี แต่ยังดีที่มากเมฆลืมไปในวันนั้น ทำให้พวกลูกสาวตัวน้อยๆ รอดตัวไป ไม่ต้องมาแบกรับชื่อเล่นแปลกๆ เหล่านี้ ไปจนโตจากความคิดแปลกๆ เข้าถึงได้ยากของคุณพ่อมากเมฆ ที่ไม่ได้เรื่องเลยจริงๆ กับการตั้งชื่อไม่ว่ากับอะไรก็ตาม

 

ระหว่างที่มากเมฆรู้สึกเสียใจอยู่นิดๆ หน่อยๆ จากความผิดพลาดของตัวเองในวันวาน

 

วงแหวนพลังหายนะกับเติบโตขึ้นมาอีกเล็กน้อย หลังจากที่กลืนกินพลังงานด้านลบจากจิตใจของเขา

 

ในขณะที่วงแหวนหายนะกลืนกินพลังงานด้านลม มากเมฆรู้สึกตัวได้ในทันทีเช่นกัน และระงับความรู้สึกนึกคิดเอาไว้อย่างสมบูรณ์ เพื่อไม่ให้วงแหวนหายนะเติบโตไปมากกว่านี้อีกต่อไป ก่อนที่พลังพระเจ้าที่อยู่ฝ่ายตรงกันข้ามจะตื่นขึ้นมา เป็นคู่ปรับที่สมน้ำสมเนื้อเสียก่อนที่อะไรๆ จะแย่ไปกว่านี้

 

ระหว่างที่เห็นว่าคุณพ่อตามากเมฆกำลังคิดถึงสิ่งต่างๆ ไปเรื่อยเหมือนทุกที กันต์กริชจึงได้รายงานสถานการณ์ในปัจจุบันของโลกเวทมนตร์ และการเปลี่ยนแปลงทุกๆ อย่างที่เกิดขึ้นภายในสามพิภพออนไลน์ ของทั้งสามดาวแม่ให้คุณพ่อตารับรู้

 

คล้ายๆ กับหน้าที่ของพวกเอไอระดับสูงที่เป็นผู้ช่วย ที่มักจะสรุปผลและรายงานสถานการณ์สำคัญๆ ให้ผู้เป็นเจ้านายได้รับฟัง

 

แต่ทว่าข้อมูลของเจ้าหนูพระเจ้ากันต์กริช กับเป็นข้อมูลที่ลงลึกและมีรายละเอียดที่มากกว่าเยอะ

 

หลังจากที่ได้พิจารณาสถานการณ์ของตัวเองอย่างดีแล้ว

 

บวกกับรายงานเสริมต่างๆ จากกันต์กริชเพิ่มเติมเข้ามาอีกหลายๆ อย่าง

 

ทำให้มากเมฆสรุปผลง่ายๆ เลยว่าตัวเขาในเวลานี้

 

รวมไปถึงสถานการณ์ของสามพิภพในปัจจุบัน ได้เปลี่ยนไปมากแค่ไหนแล้วตลอดหลายชั่วโมงที่ผ่านมา

 

อย่างที่รู้หายนะสีเงินได้กลายเป็นประเด็นร้อนแรงขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่มีค่าหัวเพิ่มขึ้นเป็น 1 ล้านล้านพลังงานสุริยะ สำหรับใครก็ตามที่สามารถสังหารอีกฝ่ายได้ โดยไม่สนว่าจะจับเป็นหรือตายด้วยวิธีการใดๆ ไม่ว่าจะเดี่ยวๆ หรือหมาหมู่

 

เพราะแม้แต่ทางรัฐบาลโลกและสหพันธรัฐสุริยะของเหล่าอาณานิคมอวกาศเอง ยังได้จัดกิจกรรมพิเศษเป็นตัวช่วยขึ้นมาด้วยเป็นกรณีพิเศษ หลายกิจกรรมสำหรับประชาชนของพวกเขาในสังกัดทั้งหมดเพื่อให้สามารถล่าค่าหัวหายนะสีเงินได้ง่ายขึ้น

 

แน่นอนว่าล้วนแล้วแต่มีมีจุดประสงค์แอบแฝงอยู่เป็นจำนวนมาก ทางการเมืองและด้านการเงินล้วนๆ ที่ใครๆ ก็อยากจะได้อยากจะมีและมีส่วนร่วมกับของรางวัลที่สุดยอดสุดๆ อันนี้

 

เพราะล่าสุดทางทีมผู้สร้าง GOD ได้ประกาศออกมาแล้วว่า หากใครก็ตามที่สามารถเอาชนะหรือจับเป็นจับตายหายนะสีเงินได้เป็นคนแรก คนคนนั้นหรือว่าทั้งกลุ่มคณะเหล่านั้น

 

จะไม่ได้รับแค่เพียงเงินหนึ่งล้านล้านเท่านั้นแบบเต็มจำนวน แต่พวกคุณยังจะได้รับคะแนนความสำเร็จที่มากถึง 1 ล้านล้านคะแนนอีกด้วยเป็นรางวัล ซึ่งมันบ้ามาก บ้าอย่างที่สุดเลยสำหรับของรางวัลที่สามารถแลกได้ด้วยจำนวนที่มากมายแบบนั้น

 

จนมีผู้เล่นและประชาชนทั่วไปจำนวนมากหลงคิดไปว่า

 

ทีมผู้สร้าง GOD และกลุ่มสามมหาอำนาจจะต้องเกลียดผู้เล่นที่ชื่อหายนะสีเงินเอามากๆ แน่

 

ถึงได้ให้ของรางวัลดีเลิศอะไรแบบนี้

 

ทว่าหากมองดูดีๆ แล้วในมุมมองของมากเมฆเอง เขากับเห็นว่าทั้งสองฝ่ายทั้งรัฐบาลโลกและสหพันธรัฐเหมือนจะร่วมมือกันเป็นอย่างดีต่อหน้าประชาชนและคนอื่นๆ เป็นมิตรกับประชาชนส่งเสริมการแข่งขันอย่างเป็นธรรมและช่วยเหลืออย่างจริงใจจนดูเหมือนจะออกนอกหน้า

 

แต่แท้ที่จริงแล้วคือเป็นการบอกใบ้ให้หายนะสีเงิน หรือคนที่ฉลาดพอจะคิดได้ ผู้เล่นที่มีค่าหัวและมีความสามารถในระดับสูงกว่าคนอื่นๆ ในอนาคตของพวกเขาเหล่านั้น สามารถที่จะเลือกข้างได้ระหว่างเป็นคนของทางรัฐบาลโลกหรือไม่ก็เป็นคนของทางสหพันธรัฐต่อไปในอนาคต

 

อย่างที่ทุกคนรู้ ใครก็ตามที่เก่งกาจและมีชื่อเสียงเอามากๆ ในสามพิภพออนไลน์

 

จำจะต้องได้รับคะแนนความสำเร็จมาด้วยเป็นจำนวนมาก ซึ่งสามารถนำคะแนนที่ว่าไปแลกเปลี่ยนแลกของรางวัลเพื่อทำให้คนธรรมดาคนหนึ่งที่เอาแต่เล่นเกมไปวันๆ

 

กลายเป็นตัวตนที่พิเศษและแตกต่างไปจากเดิมได้อย่างง่ายดาย

 

ไม่ว่าจะเป็นการปลุกพลังพิเศษแบบส่งต่อกันได้ทางสายเลือด หรือรับเอาเทคโนโลยีองค์ความรู้ที่อนุญาตให้เข้าถึงได้ของทางทีมผู้สร้าง GOD  หรือของรางวัลอย่างอื่นๆ ที่ชวนให้เกิดความโลภและอยากได้ไม่สิ้นสุด

 

และไม่ว่าจะมองทางไหนยังไงก็ตาม ยุคสมัยในปัจจุบันจึงเป็นยุคที่เหมาะแก่การลงทุน ทางด้านบุคคลกรและพัฒนาขีดจำกัดทางสายเลือดต่อจากนี้แบบสุดๆ ยิ่งมีความสำเร็จมากก็ยิ่งมีคะแนนมากตามไปด้วย

 

ในอนาคตอันใกล้หลังจากนี้ของคนเหล่านั้น ไม่ว่าจะมาจากสถานะอะไร รวยจนหรือคนไม่สมประกอบ ก็แน่นอนแล้วว่าจะต้องกลายเป็นบุคคลที่มีอำนาจได้ ไม่ทางใดก็ทางหนึ่งอย่างแน่นอน และการเปลี่ยนแปลงของมนุษยชาติก็จะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องไปแบบนี้เรื่อยๆ และความฝันที่ว่ามนุษย์จะกลายเป็นเผ่าพันธุ์ที่ปกครองจักรวาลก็อาจจะเป็นจริงได้สักวัน

 

แน่นอนว่านั่นคือสถานการณ์ที่สรุปผลแบบรวมๆ จากมากเมฆ

 

แต่สำหรับมากเมฆแล้วเขากับเห็นว่า ตัวเองได้กลายเป็นตัวหมากของใครสักคนอีกแล้วสำหรับแผนการบ้าๆ

 

สำหรับสร้างผลกระทบในทางลบสร้างหายนะกับทุกๆ คนที่คิดจะก้าวหน้าอย่างรวดเร็วไม่ว่ากับใคร

 

เพราะในปัจจุบันหากให้มากเมฆไปสู้กับผู้เล่นคนอื่นๆ มันก็เหมือนกับเอามดตัวเล็กๆ ไปสู้กับพระอาทิตย์ ..

 

พระอาทิตย์คงจะแพ้แน่ๆ ใช่มั้ย ... ไม่จำเป็นต้องถามเลยจริงๆ

 

แต่นี่อาจจะเป็นแผนการของฝ่ายบริหาร จากสามมหาอำนาจก็เป็นได้

 

เพราะคนกลุ่มนี้ก็จำจะต้องรักษาผลประโยชน์ของตัวเองด้วยเช่นกัน

 

แต่ปัญหาที่หนักหนาที่สุดของมากเมฆก็คือ ...

 

เขาอยากจะกอดพวกลูกๆ ที่น่ารักของเขาจะตายอยู่แล้ววววว!! คิดถึงก็คิดถึง หากรู้แต่แรกว่าพวกลูกๆ สามารถมีตัวตนอยู่ในสามพิภพออนไลน์ได้ และไม่ได้นอนหลับลึกมากนัก อยู่ภายในจิตวิญญาณของบรรดาแม่ๆ

 

เพื่อสะสมพลังไปเรื่อยๆ เหมือนที่ตั้งใจไว้ แบบที่รู้และเข้าใจในตอนแรกของการกำเนิดที่แตกต่าง

 

ปานนี้มากเมฆคงจะบุกไปหาพวกลูกๆ โดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น ด้วยพลังของสะพานหมื่นภพแล้ว

 

แต่พอคิดจะทำจริงๆ มากเมฆกับสัมผัสพลังของเหล่าภรรยาและพวกลูกๆ ไม่ได้เลย มันว่างเปล่าแบบสุดๆ จนอยู่ๆ พลังพระเจ้าแห่งการรู้แจ้งก็ให้คำตอบกับเขามาว่า เวลานี้เหล่าภรรยาและลูกๆ รวมไปถึงพระมหาวิหารพระเจ้าผู้สร้าง ได้ย้ายออกไปไกลกว่าเดิมและหายเข้าไปในมิติอวกาศที่ขยายตัวออกไป และยังไม่ได้รับการสำรวจของจักรวาลสามพิภพแล้วในขณะนี้

 

เพื่ออยู่ให้ไกลจากพลังหายนะที่ควบคุมไม่ได้ ที่อาจจะเป็นอันตรายกับพวกเด็กๆ ที่ยังไม่แข็งแรงพอ .. พร้อมกับถูกคุณพ่อตาที่เคารพนับถือ แอบสร้างม่านพลังขึ้นมาป้องกันหลายชั้นเป็นมิติพิเศษอันลี้ลับไม่ธรรมดา ทำให้มากเมฆหมดสิทธิ์ที่จะตรวจสอบหรือทำการสัมผัสพลังของพวกลูกๆ และเหล่าภรรยาได้อีกต่อไป ยกเว้นแต่ว่าเจ้าตัวจะแข็งแกร่งกว่าคุณพ่อตาให้ได้ในสักวัน

 

พอรู้แบบนี้แล้วคนเป็นพ่อมือใหม่เสียใจแบบสุดๆ ... 

 

เจ้าตัวถึงกับหันไปมองวงแหวนพระเจ้าหายนะก่อนที่จะพูดขึ้นมาเบาๆ ว่า

 

".. มันยังอยู่!! แถมยังสร้างความซวย โชคร้ายไม่รู้จบ .." มากเมฆพูดบ่นในขณะที่วงแหวนสั่นนิดๆ

 

กันต์กริชที่หนีออกไปไกลกว่าเดิมถึง 3 ร้อยเมตรด้วยขาสั้นๆ ตะโกนพูดขึ้นมาว่า ".. เนเน่และเรอัสฝากบอกอีกว่า ทุกๆ คนไม่สามารถอยู่ใกล้ๆ คุณพ่อได้ ไม่ว่ากับใคร รวมไปถึงพวกคุณแม่ด้วย แม้แต่ผมเองก็อยู่ใกล้ๆ ไม่ได้เหมือนกัน ดังนั้นจากนี้ไปคุณพ่อมากเมฆดูแลตัวเองนะครับ แล้วก็ช่วงนี้ขอให้คุณพ่อออนไลน์อยู่ตลอดด้วยนะ ห้ามออกจากเครื่องเทพฝันรุ่นใหม่โดยเด็ดขาด ไม่งั้นโลกทั้งใบได้เจอหายนะแน่ๆ จากพลังที่ควบคุมไม่ได้ของคุณพ่อ ผมมาแค่ส่งข่าวเฉยๆ ไปล่ะนะแล้วเจอกันครับ .."

 

เจ้าหนูกันต์กริชหายตัวไปดื้อๆ หลังจากที่ใช้ไอเท็มในมือ โดยไม่สนใจคุณพ่อตาที่กำลังจะถามอะไรเลยสักนิด

 

ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้งกับรอบๆ บริเวณ ที่เต็มไปด้วยเหล่าสรรพสัตว์ที่กำลังน้ำลายฟูมปากดิ้นกระแด่วๆ และเหล่าดอกไม้สวรรค์งดงาม ที่กำลังพากันตายลงไปเรื่อยๆ ขยายออกไปเป็นวงกว้าง ...

 

มากเมฆมองไปบนฟ้าพร้อมกับความคิดในใจที่ว่า ทิ้งได้มั้ย ไอ้พลังหายนะเนี่ย ก่อนที่เจ้าตัวจะถูกวงแหวนหายนะที่ดูเหมือนจะอ่านใจได้ พุ่งเข้าชนแผ่นหลังอย่างจังอย่างแรง จนมากเมฆกระเด็นไปไกลเป็นสิบๆ กิโลพร้อมกับสภาพเหมือนหมาตายอีกครั้งอย่างน่าสงสาร

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,939 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #4022 loliz (จากตอนที่ 251)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 23:04
    ทำตัวเองทั้งนั้น ควายเผือก
    #4,022
    1
    • #4022-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 251)
      4 กรกฎาคม 2562 / 16:22
      พลังหายนะมันอุบัติขึ้นมาเอง จากมิติทำลายล้างโดยดูดกลืนพลังเฉพาะที่ต้องการ
      จะบอกว่าทำตัวเองอันนี้ก็ไม่น่าจะใช่นะ เพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่ได้ตั้งใจให้เกิดอยู่แล้ว
      #4022-1
  2. #4020 RazeLosT (จากตอนที่ 251)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 21:55
    น่าสงสาร 555
    #4,020
    1
    • #4020-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 251)
      4 กรกฎาคม 2562 / 16:25
      บทจะซวยก็ต้องซวยเป็นธรรมดา
      #4020-1
  3. #4019 zaalah5931 (จากตอนที่ 251)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 21:41

    ขอบคุณค่ะ
    #4,019
    1
    • #4019-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 251)
      4 กรกฎาคม 2562 / 16:26
      ขอบคุณเช่นกันจร้ามาอ่านบ่อยๆ นะ
      #4019-1
  4. #4018 joelamtan (จากตอนที่ 251)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2562 / 21:22
    ขอบคุณครับ
    #4,018
    1
    • #4018-1 พู่กันลี้ลับ(จากตอนที่ 251)
      4 กรกฎาคม 2562 / 16:26
      ขอบคุณเช่นกันครับ มาอ่านทุกตอนเลย
      #4018-1