Why R U ? #เพราะรักใช่เปล่า (ไฟท์เตอร์xติวเตอร์) (Yaoi)

ตอนที่ 9 : Chapter 08

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 36,845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,474 ครั้ง
    21 ก.ย. 62

ไฟท์เตอร์ติวเตอร์

 

 

- Chapter 08 -

 

เชี่ยไฟท์... นั่นไอ้เตอร์ สายรหัสมึงป่ะดิวเอ่ยปากถามพร้อมกับพยักเพยิดไปยังคนตัวบางในชุดนักศึกษาถูกระเบียบที่เพิ่งจะผลักประตูเข้าไปในร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามที่เขาทั้งสองคนยืนอยู่

 

ใช่ไฟท์เตอร์ตอบเพื่อนสนิทตัวเองไปพร้อมกับมองตามคนที่เพิ่งเข้าไปในร้าน ในมือติวเตอร์มีแฟ้มที่เขาจำได้ว่ามันเป็นเอกสารสมัครงาน

 

มาทำอะไรแถวนี้วะ ใส่ชุดโคตรถูกระเบียบเหมือนคนมาสมัครงานเลย

 

ก็น่าจะสมัครงานนั่นแหละ

 

สมัครไปทำไมวะ หาประสบการณ์งั้นเหรอ

 

เปล่าหรอก บ้านมันมีปัญหาน่ะ เหมือนต้องหาเงินเรียนเอง

 

อ่าวเหรอดิวพยักหน้าอย่างเข้าใจ นี่แสดงว่าที่น้องมันรับสอนพิเศษก่อนหน้านี้เพราะต้องหาเงินเรียนเองด้วยสินะ

 

อืม

 

แล้วที่หวาหาคนสอนพิเศษให้มึงคราวก่อนใช่ไอ้เตอร์ด้วยหรือเปล่า

 

ก็ใช่ แต่ตอนนี้ไม่ได้สอนแล้ว

 

อ่าวทำไมงั้นวะ สงสารน้อง ที่แม่งต้องมาหางานอยู่แบบนี้ไม่ใช่เพราะมึงไม่ให้น้องสอนหรอกเหรอ

 

“...” ไฟท์เตอร์ไม่ตอบ ส่วนคนถามเองก็ไม่อยากจะถามอะไรเพิ่ม เพราะสายตาที่เพื่อนสนิทเขาส่งไปให้คนเป็นน้องมันทำเอาเขาไม่กล้าตัดสินใจที่จะถามอะไรมั่วๆ

 

งั้นก็ช่างเถอะ กูว่าเรารีบไปกันดีกว่า เมื่อกี้พวกไอ้เดียวไลน์มาตามแล้ว

 

ไฟท์เตอร์ไม่ได้ตอบอะไร เขาแค่พยักหน้าแล้วเดินตามเพื่อนสนิทตัวเองไป แต่ท้ายสุดเจ้าตัวก็ไม่วายหันกลับไปมองภายในร้านที่มีใครบางคนอยู่อีกรอบ ภาพที่เห็นคือคนตัวเล็กเพิ่งเดินออกมาจากร้านด้วยสีหน้าเซ็งๆ แน่นอนว่าภาษากายที่ติวเตอร์แสดงออกมามันมากพอให้เดาได้

 

ไอ้ไฟท์

 

ว่าติวเตอร์น่าจะไม่ได้งาน

 

แม่งน่าหงุดหงิดอีกแล้ว แต่เอาเถอะใครจะได้งานหรือไม่ได้งานมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาอยู่ดี

 

เออๆ กำลังไปเขาละสายตาจากคนที่มองอยู่แล้วเดินตรงไปหาดิว

 

ร้านประจำที่เขากับพวกเพื่อนๆ สมัยมัธยมชอบนัดมาสังสรรค์กันเป็นร้านที่บรรยากาศค่อนข้างดี วิวตรงชั้นสองที่สามารถมองผู้คนเดินผ่านไปผ่านมาได้ก็เป็นอีกมุมที่ไฟท์เตอร์ชอบ พวกเราไม่ได้นัดกันมากินที่นี่บ่อยนัก พอมาทีก็มักใช้เวลาไปกับการพูดคุยเรื่องต่างๆ อยู่นานพอสมควร เหมือนตอนนี้ที่เวลาผ่านไปน่าจะเกินสามชั่วโมงแล้ว

 

หน้าตามึงดูเครียดไปนะไอ้ไฟท์

 

เหรอ กูว่ากูก็ปกตินะไฟท์เตอร์พูดพลางหยิบแก้วที่อยู่ตรงหน้าขึ้นดื่มไปอึกหนึ่ง เขายักไหล่เบาๆ ราวกับบอกพวกเพื่อนว่าเขาไม่ได้เครียดอะไร

 

ตอแหล

 

กูเปล่า

 

แต่หน้ามึงไม่ได้บอกว่าเปล่าเลยสักนิด นั่งกินกันมาสามชั่วโมงพวกกูแทบจะนับประโยคที่มึงพูดได้ด้วยซ้ำ

 

จริงพวกเพื่อนคนอื่นพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับเดียว

 

มีอะไรที่พวกกูไม่รู้หรือเปล่า ปิดเงียบไว้แบบนี้เดี๋ยวกูต้องหาอะไรมาง้างปากหน่อยละ

 

จะมีอะไรได้ไงวะ กูก็ปกติทุกอย่างไฟท์เตอร์พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยเพราะเขาก็ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองผิดปกติอะไรสักหน่อย

 

หรือว่ามึงมีปัญหากับหว่าหวา ทะเลาะกันงั้นเหรอพอไม่ได้คำตอบแม่งก็เดามั่วไปอีก

 

ไม่ได้ทะเลาะ

 

เออจริง จะทะเลาะกันได้ไง ยังไม่คบกันเลย ถามว่าแม่งใส่ใจจะทะเลาะกับเขาหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ใครสักคนพูดขึ้นมาเหมือนรู้นิสัยเขาว่าจะไม่ทะเลาะกับคนที่ไม่ได้คิดจะจริงจังด้วย

 

นั่นดิ กูว่าแม่งนอนไม่พอเลยทำให้อึนมากกว่าป่ะ

 

หรือไม่ก็กำลังคิดมากเรื่องน้องบางคนอยู่ดิวพูดแทรกขึ้นมา ก่อนจะยักคิ้วกวนตีนอีกรอบ ไฟท์เตอร์ส่ายหัวเพราะรู้ชัดว่าพวกไอ้เดียวไม่จบเรื่อง น้องบางคน ที่ไอ้ดิวเพิ่งจะทิ้งระเบิดให้เขาชัวร์ๆ

 

น้องคนไหนวะทำไมพวกกูไม่เคยรู้เสียงเย้าแหย่ของพวกมันแต่ละคนทำเอาไฟท์เตอร์ส่ายหัวออกมาอย่างเซ็งๆ

 

สายรหัสมัน เมื่อเย็นกูเห็นมองตามเขาตาละห้อย ทำหน้าสงสารแหละกูดูออก

 

สงสารเรื่องอะไร?

 

เขาเดินหางานไง ที่บ้านน่าจะมีปัญหาเลยต้องทำงานหาเงินมาเรียน.. ใช่ป่ะไฟท์ดิวหันมาเลิกคิวถามไฟท์เตอร์พร้อมกับรอยยิ้มกรุ่มกริ่ม

 

เออ

 

หูยยยย เด็กมีปัญหานี่หว่า

 

ถ้าจะสงสารเขาขนาดนั้นก็รับเขามาเลี้ยงสิไอ้ควาย โง่อะไร ใช้เงินฟาดก็จบ เพื่อนกูนี่ไม่ได้รวยอย่างเดียวสินะ แม่งโง่ด้วยแน่ๆเพื่อนมัธยมของเขาสักคนพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงดูถูก จนไฟท์เตอร์อดไม่ได้ที่จะหยิบฝาโซดาปาใส่หน้ามันไปที

 

แต่น้องมันเป็นผู้ชายนะเว้ยดิวพูดขึ้นเสียงดัง จนเพื่อนในกลุ่มเขาตาลุกวาวเพราะไม่คิดว่าไฟท์เตอร์จะมาสนใจผู้ชายด้วยกัน

 

พอเลยพวกมึง ไม่ต้องมาทำหน้าอยากรู้อยากเห็น กูยังเหมือนเดิมยังไม่ได้รู้สึกชอบผู้ชายในลักษณะนั้น แถมกูกับน้องมันยังไม่ถูกกันอีก

 

ไม่ถูกกันก็ทำให้ถูกกันสิวะ ยากอะไร ส่วนเรื่องผู้ชายเนี่ยไม่ใช่ประเด็น กูอยากรู้แค่ว่าน้องเขาน่ารักหรือเปล่า

 

“...”

 

ไม่ตอบไม่เป็นไรกูถามไอ้ดิวก็ได้เดียวพูดจบก็หันหน้าไปหาดิวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามไฟท์เตอร์ ว่าไงเชี่ยดิว สายรหัสมันที่เป็นผู้ชายน่ารักไหม ตัวเล็กเปล่า

 

ตัวไม่เล็กนะ เตี้ยกว่าไอ้ไฟท์นิดเดียวเองมั้ง ส่วนน่ารักไหม สำหรับกู กูว่าน้องน่ารักนะ ดูน่าเอ็นดูเพราะหน้าตาแม่งดูขี้ดื้อด้วยมั้ง ส่วนหุ่นก็บางๆ กร้าวใจอยู่ รวมๆ แล้วก็คือใช้ได้เลยแหละ

 

งั้นจะรออะไรวะ รับมาเลี้ยงก็จบ มีเงินก็เลี้ยงเขาไปเลย

 

เลี้ยงเชี่ยอะไรล่ะ หยิ่งขนาดนั้น แค่คิดก็ปวดหัวแล้วป่ะ ขนาดหวาให้มันมาสอนพิเศษกู มันยังกวนตีนจนกูให้เลิกสอนไปละ

 

มันกวนตีนหรือมึงปากหมากันแน่ นิสัยอย่างไอ้เตอร์กูว่าน้องไม่น่ากวนตีนดิวพูดด้วยน้ำเสียงจับผิด

 

มึงไม่รู้จักมันดีพอ

 

แต่กูรู้จักมึงดีมาก

 

“...”

 

“...”

 

เออ! กูปากมากเองแหละ ไปดูถูกมันเรื่องเงินไฟท์เตอร์พูดจบพวกเพื่อนก็ปรบมือกันเกรียวเหมือนซ้ำเติมประโยคเขาเมื่อกี้ว่า กูว่าแล้ว

 

กูพอจะประติดประต่อเรื่องได้บ้างละหนึ่งในเพื่อนมัธยมของเขาพูดขึ้นมาอีกรอบ ที่แม่งทำหน้าเหมือนตูดหมาอยู่ตอนนี้เพราะก่อนหน้านี้เพื่อนไฟท์ก็มีแพลนจะรับน้องมาเลี้ยงดูอยู่แล้ว แต่เพราะน้องไม่อยู่ใต้อาณัติ ไม่เชื่อฟัง ดื้อเก่ง มึงเลยไปปากหมาใส่เขา ดูถูกเขา ซึ่งตอนนั้นก็ไม่ได้อะไรมาก แต่พอวันนี้มาเห็นเขาลำบากเลยกังวลใจขึ้นมา อยากจะรับมาเลี้ยงดูอีกสักที

 

พวกมึงนี่แม่งโคตรมั่วไฟท์เตอร์บ่นแล้วส่ายหัวเหนื่อยให้เพื่อนๆ เขาไม่ได้กังวลใจอะไรเกี่ยวกับติวเตอร์เลย แต่ที่วันนี้เงียบๆ เพราะแค่ปวดหัวกับความคิดตัวเองที่เอาแต่นึกถึงคำพูดดูถูกติวเตอร์ ซึ่งไอ้คำพูดพวกนั้นก็ดันตัดสลับกับภาพของน้องที่กำลังเดินหางานเมื่อช่วงเย็นนั่นแหละ

 

แต่ดึกขนาดนี้แล้วมันคงหางานได้แล้วล่ะมั้ง

 

เฮ้ย นั่นไอ้เตอร์ป่ะเสียงของดิวดึงสติให้ทันที

 

เชี่ย น่ารักนี่หว่า

 

หุ่นดีจริงด้วย

 

กูว่าดูหล่อมากกว่าเสียงพวกมันน่าปวดหัว แต่ไฟท์เตอร์ก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบสายตาหันไปมองอีกคน

 

เหมือนน้องมันยังเดินหางานอยู่เลยป่ะวะ

 

หน้าแม่งเครียดมากเลย ท่าทางจะไม่ได้งานแหงๆ

 

อย่างว่าแหละงานพาร์ททามแม่งหายาก เศรษฐกิจแบบนี้ ร้านแถวมหาลัยเขาคงเลือกแบบฟูลไทม์กันมากกว่า ใช่ไหมวะไฟท์

 

ก็คงงั้นแหละไฟท์เตอร์ตอบอย่างไม่ใส่ใจ จนพวกเพื่อนที่ออกันอยู่ตรงกระจกหันไปมองหน้ากันก่อนจะขยับมานั่งที่เดิมแล้วมองเขาด้วยสายตาจับผิด

 

สี่ทุ่มแล้วยังเดินหางานอยู่เลยแม่งน่าสงสารจริงๆ

 

นั่นดิ ถ้าเป็นกูนะลงไปช่วยน้องหางานตั้งแต่เห็นเมื่อตอนเย็นแล้ว

 

ส่วนกูถ้าพูดจาหมาๆ ใส่น้องไปแบบนั้นก็คงไม่มีหน้ามานั่งแดกเหล้าเป็นน้ำอยู่ตรงนี้หรอกไฟท์เตอร์มองพวกเพื่อนอย่างรำคาญ เข้าใจอยู่ว่าพวกมันขี้เสือกแต่ไม่คิดว่าแม่งจะหนักขนาดนี้

 

เอาไงดีนะ น่าสงสารอยู่นะเว้ย

 

ตัวคนเดียวหางานส่งตัวเองเรียน จะมีชีวิตใครเศร้ากว่านี้อีกไหมวะ

 

“...” พอพวกมันพูดกันมากๆ ไฟท์เตอร์ก็อดคิดแบบที่พวกมันบอกไม่ได้และพอคิดตามมันก็ยิ่งหงุดหงิด

 

โคตรหงุดหงิดเลยแหละ ท้ายสุดไฟท์เตอร์ก็ตัดสินใจลุกขึ้นยืนพร้อมกับหยิบแบงค์พันจำนวนสี่ใบส่งไปให้เพื่อนตรงหน้า

 

อะไรวะ

 

กูจะกลับบ้านแล้ว

 

แน่ใจนะว่าจะกลับบ้าน

 

เออ

 

จ้าเชื่อก็เชื่อเสียงพวกมันแม้จะกึ่งล้อกึ่งแซวแต่ไฟท์เตอร์ก็ไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เขาส่งเงินให้เพื่อนเสร็จก็เดินออกจากร้านทันที

 

 

ติวเตอร์นั่งอยู่ตรงริมฟุตบาตใกล้ๆ กับร้านที่เพิ่งเข้าไปสมัครงานเมื่อไม่ถึงชั่วโมงก่อน เขาหันไปมองป้ายที่พนักงานร้านเพิ่งจะเอาคำว่า close มาห้อยไว้ด้วยสายตาละห้อย วันนี้ทั้งวันเดินหางานจนปวดขาไปหมด เขาไม่เข้าใจว่าทำไมงานพาร์ทไทม์ถึงหายากแบบนี้ อาจเพราะอยู่ใกล้มหาลัย ส่วนใหญ่เลยมีแต่พวกนักศึกษามาสมัคร สุดท้ายเลยทำได้แค่เขียนใบสมัครทิ้งไว้เท่านั้น

 

เฮ้อเสียงถอนหายใจยาวของติวเตอร์ดังขึ้นอีกรอบ เขาไม่แน่ใจว่ามันเป็นครั้งที่เท่าไหร่ของวันแล้ว เขาเหนื่อย ยอมรับตรงๆ ว่ามันเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ตัวเองต้องตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้

 

ติวเตอร์หลับตาลงช้าๆ เขาขยับก้มหน้าลงกับเข่าทั้งสองข้างของตัวเองอย่างหมดแรง

 

เหนื่อย...

 

เหนื่อยมากเลย

 

อยากหนี แต่ไม่รู้ว่าจะหนียังไงให้พ้น

 

อ๊ะคนที่นั่งกอดเข่าอยู่สะดุ้งเบาๆ เมื่อรับรู้ถึงบางอย่างที่มาโดนตัว ติวเตอร์เงยหน้าขึ้นช้าๆ ก่อนจะพบว่ามีน้ำขวดหนึ่งถูกยื่นส่งมาให้เขา

 

พี่ไฟท์

 

อืม

 

“...” ติวเตอร์เงียบมองน้ำในมือไฟท์เตอร์ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับคนเป็นพี่อีกรอบ

 

เขาไม่รู้เลยว่าทำไมจู่ๆ ถึงรู้สึกแบบนี้ ทั้งรู้สึกจุกและตื้อจนอยากจะร้องไห้มากกว่าความรู้สึกเหนื่อยเมื่อกี้เสียอีก อาจเพราะเขากำลังเหนื่อย ท้อแท้ และคิดว่าคงไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยแล้วล่ะมั้ง แต่พอได้เห็นน้ำหนึ่งขวดที่ส่งมาจากคนไม่ชอบขี้หน้า มันกลับมากพอให้รู้สึกตื้นตันใจจนบอกไม่ถูก

 

ทั้งๆ ที่ความจริงพี่ไฟท์อาจจะแค่เดินผ่านมาเฉยๆ พี่มันอาจจะแค่บังเอิญเห็นเขานั่งอยู่ตรงนี้เลยเดินมาทัก แต่ไม่รู้ดิ สุดท้ายมันก็อดรู้สึกดีใจไม่ได้

 

ดีใจและก็ขอบคุณที่พี่เขาเดินเข้ามาในช่วงเวลานี้...

 

ช่วงเวลาที่เขาเกือบจะเหนื่อยเกินไปนั่นแหละ

 

เลิกทำหน้าแบบนั้นเถอะน่าไฟท์เตอร์เบนสายตาไปทางอื่น เขาไม่ชอบสีหน้าติวเตอร์ที่ส่งมาให้เขาตอนนี้เลย คนที่ปกติมักเข้มแข็ง ไม่เคยแสดงด้านที่อ่อนแอออกมาอย่างติวเตอร์กลับแสดงสีหน้าที่ทำราวกับจะร้องไห้ออกมาต่อหน้าเขา รีบๆ รับน้ำไปได้แล้ว

 

อื้อ...ติวเตอร์ยื่นมือไปรับน้ำจากคนตรงหน้า ขอบคุณนะพี่

 

ติวเตอร์พูดขอบคุณเบาๆ เจ้าตัวเปิดขวดน้ำออกแล้วดื่มมันด้วยความรู้สึกกระหาย ในขณะที่ไฟท์เตอร์มองภาพนั้นอยู่สักพักถึงขยับนั่งลงข้างๆ คนตัวบาง

 

ระหว่างเราไม่มีเสียงพูดคุยกัน มีแค่แสงจากหลอดไฟกับความเงียบที่ดังมากพอให้ได้ยินเสียงกลืนน้ำของติวเตอร์

 

ไฟท์เตอร์เหลือบสายตามองไปยังคนข้างกาย เขาลังเลอยู่นานว่าควรจะเอ่ยปากพูดอะไรออกไปไหม แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะพูดมันออกมา

 

มึงมาทำอะไรแถวนี้วะไฟท์เตอร์ถามทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าคนตัวเล็กมาทำอะไร เขาเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าจะถามไปทำไม

 

อ๋อ ผมมาหางานน่ะ

 

แล้วได้หรือเปล่า

 

ยัง

 

“...”

 

แต่เดี๋ยวสักพักก็คงจะได้แหละเกิดความเงียบขึ้นระหว่างเราอีกแล้ว แต่ครั้งนี้มันเป็นความเงียบที่โคตรอึดอัด ไฟท์เตอร์ไม่รู้หรอกว่าติวเตอร์ยังโกรธเขาที่เคยพูดดูถูกตัวเองอยู่ไหม บางทีคนตัวเล็กอาจจะเลิกโกรธหรืออาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดของเขาแล้ว แต่กับเขาไม่รู้ทำไมถึงยังคิดวนไปวนมาไม่จบ

 

เตอร์

 

ครับ

 

ถ้างานมันหายากมากนักก็กลับมาติวให้กูก็ได้ติวเตอร์ชะงักไปจังหวะหนึ่ง คนฟังหันไปมองคนที่พูดด้วยความรู้สึกแปลกใจนิดๆ

 

นี่พี่กำลังง้อผมหรือเปล่า

 

ง้ออะไร

 

ก็ง้อให้ผมกลับไปติวให้พี่

 

ตลกละ กูไม่ได้ง้อ กูแค่ยื่นเงื่อนไขให้มึงเท่านั้น

 

เหรอ

 

เออดิ ถ้ามึงอยากมาติวให้ก็มา ไม่อยากมาก็แล้วแต่

 

ก็เป็นซะแบบนี้

 

งั้นผมไม่ไปติวเตอร์ยักไหล่อย่างไม่แคร์ เจ้าตัวหันมาสบตาเขาแล้วเลิกคิ้วกวนตีนส่งมาด้วย โคตรหน้าดื้อ

 

ก็แล้วแต่มึง

 

อื้อ มันก็ต้องแล้วแต่ผมอยู่แล้ว

 

เหอะไฟท์เตอร์พ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด

 

ว่าแต่พี่มาทำอะไรแถวนี้

 

ธุระทั่วไปแหละ พอดีเห็นมึงนั่งทำมิวสิคอยู่เลยเดินมาดู ถ่ายเอ็มวีเหรอ?

 

ประสาท

 

ปัง!!!!

 

ไฟท์เตอร์ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อ จู่ๆ ประตูร้านที่อยู่ด้านหลังเจ้าตัวก็เปิดออกพร้อมกับพนักงานคนหนึ่งถูกผลักออกมาจากร้าน คนตัวสูงกว่าขยับลุกขึ้นแล้วเอื้อมมือมาจับคนเป็นน้องให้ลุกขึ้นตามไปด้วย ติวเตอร์มองมือที่ไฟท์เตอร์จับตัวเองด้วยความรู้สึกงง แต่ไม่นานความรู้สึกนั้นก็หายไปเพราะเสียงจากพนักงานที่อยู่ตรงหน้า

 

“พี่บอกแกไปแล้วไม่ใช่เหรอ ว่าขโมยมันผิดกฎบริษัท ทำไมแกถึงยังทำอีกวะ

 

ผมไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนี้นะพี่ แต่ว่า...

 

แกเลิกพูดได้ละไอ้สา เลิกแก้ตัวสักที ฉันเบื่อที่จะเตือนแกแล้วรู้ไหม ยังไงหลังจากนี้ก็ดูแลตัวเองละกัน

 

ผมขอโทษจริงๆ พี่ฝ้าย ผมเองก็ไม่อยากทำ แต่ผมจำเป็นจริงๆ พี่

 

จำเป็นหรือไม่จำเป็นฉันไม่รู้ แต่ที่ฉันรู้คือแกทำผิด และแกต้องออก เดี๋ยวยังไงพี่จะบอกผู้จัดการร้านเขาเอง

 

ครับพี่ฝ้าย ผมขอโทษด้วยนะพี่คนที่ถูกกล่าวหาว่าขโมยของในบริษัทพูดขอโทษและแสดงสีหน้าขอความเห็นใจอีกครั้ง แต่พี่ที่ชื่อฝ้ายก็ทำได้เพียงแค่ส่ายหน้าเบาๆ สุดท้ายคนถูกกล่าวหาก็ทำได้เพียงแค่ถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินออกไปจากหน้าร้านอย่างสำนึกผิด

 

ไฟท์เตอร์กับติวเตอร์หันไปมองหน้ากันแป๊บนึงก่อนจะหันไปมองพี่ที่เป็นคนไล่พนักงานเมื่อกี้ออกเพราะเหมือนกำลังถูกมองอยู่

 

ครับ?

 

น้องผู้ชายคนนั้นใช่คนที่มาสมัครงานกับพี่ก่อนหน้านี้หรือเปล่า

 

ใช่ครับติวเตอร์ยิ้มเจื่อนๆ ส่งไปให้ ต้องขอโทษที่มานั่งบังหน้าร้านพี่ด้วยนะครับ

 

ไม่เป็นไรจ๊ะ ว่าแต่เราได้งานหรือยังนะ

 

ยังเลยครับคนตัวเล็กพูดพร้อมกับส่ายหัวดิกจนพนักงานที่ถามยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู

 

งั้นเข้ามาสัมภาษณ์อีกรอบนึงไหม

 

ได้เหรอพี่เสียงร่าเริงของติวเตอร์สะท้อนออกมาอย่างปิดไม่อยู่

 

ได้สิ เข้ามาเลย

 

ขอบคุณครับติวเตอร์ตอบพร้อมกับยิ้มกว้างออกมาอย่างยินดี จนไฟท์เตอร์หลุดขำออกมานั่นแหละคนตัวเล็กถึงหันมามองหน้าคนพี่แล้วยู่ปากใส่อย่างไม่พอใจเท่าไหร่นัก หัวเราะผมเหรอ

 

คิดว่าไงดี

 

ช่างเถอะ หัวเราะก็ช่าง ผมไม่อยากคุยกับพี่แล้ว เดี๋ยวผมไปสัมภาษณ์งานดีกว่าพูดจบคนน้องก็เดินตามพนักงานเข้าไปในร้าน แต่เหมือนเจ้าตัวจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ถึงหันกลับมามองหน้าไฟท์เตอร์อีกรอบ เออพี่ไฟท์

 

?

 

กลับดีๆ นะพี่ แล้วก็ขอบคุณสำหรับน้ำด้วยนะครับ

 

เออ... ไม่เป็นไรน้ำเสียงจากคนที่ยืนอยู่หน้าร้านตะกุกตะกักจนเจ้าตัวยังรู้สึกว่ามันผิดปกติ

 

น้องคะพี่จัดโต๊ะแล้ว เข้ามาสัมภาษณ์ได้เลยนะ

 

ครับๆติวเตอร์หันไปตอบรับพี่พนักงานเสร็จก็หันกลับมาหาไฟท์เตอร์อีกรอบ

 

ไปสัมภาษณ์ได้แล้วไฟท์เตอร์ไล่คนตัวบางให้เข้าไปในร้าน ติวเตอร์พยักหน้าเข้าใจแล้วเดินเข้ามาสัมภาษณ์กับพี่ฝ้ายพนักงานที่คาดว่าน่าจะเป็นผู้ช่วยผู้จัดการร้านนี้ ซึ่งร้านที่เขามาสมัครเป็นร้าน drug store ที่มีชื่อเสียงเหมือนกัน ของที่จำหน่ายส่วนใหญ่ก็เป็นพวกเครื่องสำอางเสียมากกว่า แน่นอนว่าติวเตอร์ไม่มีความรู้เรื่องนี้เลย แต่พี่ฝ้ายก็ใจดีให้เขาได้เรียนรู้และค่อยเป็นค่อยไป ส่วนเรื่องยอดเดี๋ยวพี่เขาจะบอกอีกทีว่ายังไง

 

ขอบคุณนะครับพี่ฝ้าย

 

ไม่เป็นไรจ๊ะ เดี๋ยวไงเจอกันพรุ่งนี้ฝ้ายพูดแล้วยกมือขึ้นตบบ่าติวเตอร์ไปสองสามทีถึงค่อยเดินกลับเข้าไปในร้าน

 

ติวเตอร์ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เขาคิดว่าวันนี้จะจบลงที่เขาไม่ได้งานแล้วซะอีกแต่ก็ยังดีที่คนบนฟ้าเห็นใจเขาอยู่บ้าง

 

“มีความสุขอะไรขนาดนั้นอ่ะเสียงคุ้นเคยดังขึ้นใกล้ๆ ติวเตอร์หันไปมองไฟท์เตอร์ที่กำลังยืนพิงกำแพงขำเขาด้วยความรู้สึกตลก

 

เออดิ แล้วนี่พี่ไฟท์ยังไม่กลับอีกเหรอผมคิดว่าพี่กลับไปแล้วซะอีก

 

พอดีกูว่างๆ เลยอยากรู้ว่ามึงจะสัมภาษณ์ผ่านไหม

 

ผ่านอยู่แล้ว

 

เออมึงเก่งไฟท์เตอร์พูด ว่าแต่...

 

“...”

 

มึงกินข้าวหรือยังวะ

 

ยังติวเตอร์ส่ายหัวบอกคนเป็นพี่ด้วยสีหน้าหงอยๆ

 

หิวป่ะ

 

หิวดิ

 

งั้น... ไปไหม

 

ห๊ะ

 

ไปกินข้าวด้วยกัน... ไหม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





TBC

 

 

 

 

WhyRUnovel

เอาแล้วจ้า ต่อจากนี้ก็เกียมรับความหวานไว้ได้เลย 5555

ค่อยๆ รักกันไปเบาๆ นะคะ

ไม่รู้จะเบาไหมเดี๋ยวต้องรอดู แต่ประเด็นคือนี่ง้อน้องเหรอ ใช่เหรอไฟท์เตอร์มันไม่ใช่แล้วววว

ถ้ามีคำผิดบอกด้วยน้า (อย่างที่บอกไปว่าบางอย่างอาจจะไม่มีในบท บางอย่างก็มีในบทให้อ่านไปแบบแตะความรู้สึกตัวละคร ส่วนอื่นๆ ก็หวังว่านสด.จะทำออกมาได้ดี แต่เด็กๆ ตั้งใจอยู่ พี่มั่นใจมาก ฝากด้วยนะคะ) เลิฟฟฟฟ

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.474K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,384 ความคิดเห็น

  1. #1321 Nonsense (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มีนาคม 2563 / 22:28

    ขนาดอ้านข้ามๆยังเข้าใจอะ อะไรจะบังเอิญเจอกันขนาดนั้น โลกกลมเบอร์แรง ดวงคนจะได้ผัวเพื่อนอะเนาะ นยข

    #1,321
    0
  2. #1314 Miki_milky (@Miki_milky) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 19:31
    มีการชวนกันไปกินข้าวซะงั้น ไม่ถูกกันไม่ใช่หรอ
    #1,314
    0
  3. #1229 Mamoto Tobari (@thitanana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2562 / 16:37
    ความรักเริ่มก่อตัวตากตรงนี้ใช่มั้ยๆๆๆๆ กรี๊ดดดดดด><
    #1,229
    0
  4. #1216 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2562 / 20:07
    ต้องงี้สิคะพี่ไฟท์ พูดดี ๆ ทำดี ๆ กะน้องก็เป็นนี่
    #1,216
    0
  5. #1195 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 20:38
    อย่างงี้เขาเรียกง้อออออ ทำตัวดีๆก็เป็นนี่คะแหมมม
    #1,195
    0
  6. #1185 coffee-ad (@coffee-ad) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2562 / 14:29
    ต้องแบบนี้ดิ
    #1,185
    0
  7. #1164 0828863327 (@0828863327) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2562 / 20:23

    อย่างนี้ค่อยสมกับเป็นพระเอก
    #1,164
    0
  8. #1154 Bluebird52 (@Bluebird52) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 14:31
    แจ้งคำผิดค่ะ ^^

    พยักพเยิด , ปะติดปะต่อ , ฟุตบาธ
    #1,154
    0
  9. #1122 isak (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2562 / 03:47

    จากที่อ่านเหมือนไฟท์จะรวยมากเลยนะ แต่ทำไมตกอัง? แกติระดับนี้เรียน รร อินเตอร์เเต่เด็กทั้งนั้น

    #1,122
    3
    • #1122-2 Candy On (@brreal) (จากตอนที่ 9)
      25 ตุลาคม 2562 / 08:35
      นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่ออนเองเข้าใจคนอ่านมากๆเลย แต่คนแบบนี้ในชีวิตจริงก็มีจริงๆนะ หล่อ รวย บ้านมีรถขับแต่โง่อิ้ง 55555 ส่วนเหตุผลที่มากกว่าเหตุผลอื่นหน่อยคือมันง่ายกับการทำเตรียมข้อมูลน่ะค่ะ ตอนแรกออนก็จะเอาสักวิชาในวิดวะแหละแต่พิไฟ้อยู่ปีสี่แล้วน้องเพิ่งอยู่ปีสองอิพี่ต้องผ่านวิชาอื่นในภาคก่อน คือถ้าสมมติเอาแคลอิพี่ที่อยู่ปีสี่ก็คงแบบเรียนเลยแคล 1-2 ไปแล้วแน่ๆ คือนังอยู่ปีสี่ที่ใกล้จบแล้วถ้าจะไม่ผ่านสักวิชาก็ต้องเป็นวิชาที่มันเป็นเมเจอร์บังคับของทุกคณะที่เป็นตัวต่อตัวสุดท้าย ท้ายสุดออนเลยเอาอิ้งเพราะมันเป็นวิชาที่ทุกคนต้องเรียน ส่วนพี่ไฟท์ก็ไม่ผ่านอิ้ง 4 ที่เป็นขั้นของการบูรณาการไม่ใช่พวกที่เป็นแกรมม่าอะไรประมาณนั้นน่ะค่ะ แงง>< ออนจะบอกว่าออนเข้าใจนะ แต่อย่างที่บอกเหตุผลไปเลยมันเป็นวิชาที่เหมาะสมที่สุดในความคิดของออนเอง T^T
      #1122-2
    • #1122-3 Liddle (จากตอนที่ 9)
      6 มีนาคม 2563 / 22:30
      พระเอกไทยเน้นหล่อ รวย เหี้ยพอค่า
      #1122-3
  10. #1090 Isakyakie (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2562 / 20:13

    Oh P'On... I'm so in love with them :')

    #1,090
    0
  11. #1046 Pichartio (@Pichartio) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2562 / 12:47
    กลัวดราม่าอย่างเดียวแล้ว
    #1,046
    0
  12. #810 ploy-phu (@ploy-phu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กันยายน 2562 / 12:40

    งื้อออ
    #810
    0
  13. #724 EATWELL (@fafah249) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 12:32
    ไม่ไหวแล้งจ้าเขินกนหวสหห
    #724
    0
  14. #708 m ma ri (@may-mm111) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 23:47
    ในประโยคชวนกินข้าวคือเหมือนจานหลักจะเป็นน้ำตาล
    #708
    0
  15. #560 AirrUtai (@AirrUtai) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2562 / 12:32
    อ่านไปนึกถึงหน้าน้องซีกับน้องเซ้นต์ไปด้วยแล้วฟินค่ะ55
    #560
    0
  16. #521 030893 (@030893) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2562 / 14:18
    รอๆๆๆๆมาอัพเถอรไรย์
    #521
    0
  17. #518 ลมตะวันออก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 21:58

    เพื่อนพี่เหมือนฝูงแร้งจ้องโฉบเหยื่อ คนหล่อก็ลำบากนะ

    #518
    0
  18. #516 superball2533 (@superball2533) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2562 / 12:10

    ตอนนี้รอทั้งนิยายมาอัพ รอทั้งซีรี่ส์ รอน๊าาาา??????????????’“??’“??’“

    #516
    0
  19. #515 หนิงขาประจำ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 23:43

    พี่ปากแข็ง น้องก็ดื้อน่ารัก ชวนไปกินข้าวอีก ไปบ่อยๆๆ นะ ขอบคุณนะคะ

    #515
    0
  20. #514 Fn19 (@firnnang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 21:47
    ไปกินข้าวมั้ย
    #514
    0
  21. #513 Phimphimphakran (@Phimphimphakran) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 17:49
    มีชวนไปกินข้าว...จะเต๊าะน้องหรอพี่~~

    อรั้ยย

    #ฟตตต
    #513
    0
  22. #512 Oomam jung (@oomaom504) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 12:32
    รีบมาน่ะพี่ออน รอยุ จากความเกียจกลายเป็นความรัก
    #512
    0
  23. #511 NamWatergirls (@NamWatergirls) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 11:49
    มาต่อไวๆน๊า
    #511
    0
  24. #510 Skysand (@sky1650) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 10:21
    พีคขึ้นเรื่อยๆ สนุกมากค่ะ ชอบแบบนี้ ค่อยๆผูกพัน ค่อยๆรักกัน รอตอนต่อไปนะคะ พี่ออนสู้ๆ
    #510
    0
  25. #508 Wilasinee_s (@Wilasinee_s) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2562 / 00:42
    มาต่อไวๆนะจ๊ะ 😍
    #508
    0