[GOT7fiction] adorable baby { Markbam } / -ลงชื่อรับเงินคืน-

ตอนที่ 9 : {special os} birthday my B

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,537
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    3 พ.ค. 57

birthday my B

Mark x Bambam

 

 

วันศุกร์ที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ.2557 คือวันเกิดครบรอบ 17 ปีของกันต์พิมุกต์ ภูวกุล

 

“แบมแบมครับ แต่งตัวเสร็จหรือยังลูก พ่อกับแม่รอทานข้าวเช้าอยู่นะครับ เดี๋ยวก็ไปโรงเรียนสายนะลูก”

                เช้าวันศุกร์ที่เหมือนจะธรรมดา เริ่มต้นขึ้นอย่างทุก ๆ วันด้วยเสียงของคุณแม่ยังสาว เวลาผ่านไปไม่นานนัก กันต์พิมุกต์ในชุดนักเรียนม.ปลายเต็มยศก็ก้าวขาเร็ว ๆ ลงจากบันไดพร้อมกับยิ้มกว้าง เช่นเดียวกับมารดาที่อ้าแขนรอให้ลูกชายผู้เป็นเจ้าของวันเกิดโผเข้าหาด้วยความรัก

 

                เป็นเช้าธรรมดา ๆ ที่ไม่เหมือนทุก ๆ วัน... เพราะวันนี้แบมอายุ 17 ปีบริบูรณ์แล้วนะ!

 

“โตขึ้นอีกปีแล้วนะ ต้องเป็นเด็กที่มีความสุข แล้วก็เป็นเด็กน่ารักให้พ่อแม่ชื่นใจแบบนี้ไปนาน ๆ นะครับแบมแบม” ผู้มีพระคุณทั้งสองของเด็กชายกันต์พิมุกต์อวยพรให้กับลูกชายด้วยความรัก มื้อเช้าที่อบอวลไปด้วยความอบอุ่นของครอบครัวคือสิ่งที่ทำให้แบมคิดว่าวันเกิดของเขาในปีนี้... ดีเหมือนกับทุกปีที่ผ่านมา

 

                ไม่ต้องมีของขวัญล้ำค่า ไม่ต้องใช้เวลาไปกับการปาร์ตี้หรือไขว่คว้าหาความสุขจากสิ่งของนอกกาย...

                แบมแบมมีความสุขมากพอแล้วแค่ได้อยู่ร่วมกับคนสำคัญ...

 

“วันนี้มาร์คจะให้อะไรลูกชายแม่กันนะ”

 

                พี่มาร์ค... ก็เป็นหนึ่งในคนสำคัญ

 

“ม่ายรู้ซีครับ~ โหย แค่พี่มาร์คจำได้ว่าวันนี้เป็นวันเกิดแบม แค่นั้นก็ควรจะดีใจแล้วครับแม่” แบมแบมแกล้งว่า พาลนึกไปถึงช่วงเวลาล่วงเข้าสู่วันเกิดเมื่อคืน ถึงพี่มาร์คจะจำได้ (เพราะคุยโทรศัพท์อยู่ด้วยกัน) แต่นั่นก็เป็นเพราะแบมพูดอยู่ตลอดเวลาว่ามันเป็นวันเกิด  เจ้าของแก้มกลมพองลมออกทั้งสองข้าง น่ารักน่าชังเสียจนผู้เป็นบิดาต้องแกล้งดีดไปที่แก้มของเจ้าปลาปักเป้าตัวน้อย “พ่อง่ะ~ ดีดแก้มแบมเดี๋ยวก็ช้ำกันพอดี”

“ฮ่า ๆ มัวแต่ตั้งท่าจะงอนพี่มาร์ค รีบกินข้าวเร็วลูก เดี๋ยวพ่อจะได้ส่งไปโรงเรียน”

 

 

                โรงเรียนมัธยมปลายของแบมยังคงวุ่นวายเหมือนทุกวัน อันที่จริงนอกจากวันนี้แบมจะก้าวเข้าสู่วัย 17 ปีอย่างสมบูรณ์ ทุกอย่างก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนไปใช่ไหม แบมแบมถึงได้บอกไงว่าเขาไม่สนใจเท่าไหร่ว่าจะได้รับอะไร ขอแค่มีคนมาอวยพรเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วก็ยังจำกันได้ แบบนี้กันต์พิมุกต์ก็โอเคแล้วล่ะ

 

                เอาง่าย ๆ คือแบมแบมคนนี้ไม่ใช่มนุษย์ที่ซีเรียสกับเรื่องวันเกิดอะไรขนาดนั้น...

                แต่ถามว่าแอบคาดหวังของขวัญหรือเซอร์ไพรส์จากคนรักที่ชื่อมาร์ค ต้วนไหม...

                ตอบตรง ๆ แบบไม่คิดมากเลย... แอบหวังอยู่แล้ว!

 

“น้องแบมมมมมมมมมม”

                ไม่ต้องคิดเลยว่าจะเป็นเสียงของพี่มาร์ค... ถ้าอีกห้าวินาทีต่อจากนี้แบมถูกจู่โจมด้วยการกระโดดเข้าใส่ หรือไม่มีใครสักคนที่ล็อคคอแจ๊คสัน หวังผู้เป็นรุ่นพี่เอาไว้...

                เชื่อได้เลยว่าแบมแบมต้องกลายเป็นเด็กน้อยที่ถูกทำร้ายต้อนรับวันเกิด... อย่างแน่นอน

“หยุดเลยไอ้แจ๊คสัน มากไปละ มากไป”

                ขอบคุณพี่มาร์คที่ยังตามมาล่ามโซ่เพื่อนรักเอาไว้ได้ทัน

            มาร์ค ต้วน คือรุ่นพี่ร่วมโรงเรียนที่พ่วงตำแหน่งคนรัก ถามว่าหน้าตาดีมากไหม ถ้าจะให้แบมอธิบายมันจะดูเป็นการเข้าข้างแฟนของตัวเองมากเกินไปหรือเปล่า...

               

                เอาเป็นว่าลองพูดแบบเป็นกลาง พี่มาร์คก็แค่ขาว แค่จมูกโด่งมาก แค่หน้าตาแบบพวกหล่อตี๋ธรรมดา ๆ แต่ดันไปถูกสเป๊คสาวแท้สาวเทียม แล้วไหนจะยังดีกรีเด็กชมรมบาส นั่นก็อาจจะไม่ทำให้ดูฮอตเท่ากับความสามารถในการเล่นสเกตบอร์ดแล้วไหนจะยังเต้นเก่งอีกต่างหาก...

 

                สรุปคือพี่มาร์คดีมาก และจะสรุปสั้น ๆ กว่านั้น... พี่มาร์คเป็นแฟนแบมเอง

 

“อะไรไอ้มาร์ค กูผิดตรงไหน แค่จะมาอวยพรวันเกิดแฮปปี้เบิร์ดเดย์ให้น้องชายสุดที่รัก ใช่ไหมครับน้องแบมแบม” แจ๊คสัน หวังเคยล้นอย่างไรบัดนี้ก็ยังคงเป็นอย่างนั้น รุ่นพี่เชื้อสายฮ่องกงขยิบตา หนำซ้ำยังกัดปากด้วยมโนไปเองว่าเป็นท่าทางสุดแสนเซ็กซี่ขยี้ใจน้องชาย...

 

                คำอวยพรแบมขอรับไว้... แต่ท่าทางชวนสยิว(?)จากพี่ชายหวัง แบมขอปฏิเสธการเชิญชวนนั้นแล้วกันนะครับ

 

“อวยพรเสร็จแล้วมึงก็ไปได้ละ ได้ข่าวอาจารย์เรียกหา กูจะให้แบมไปซื้อขนมเป็นเพื่อน”

“อ้าว มึงไม่ได้เป็นแฟนน้องแบมเหรอวะ...”

                มีเพียงสายตาเหนื่อยหน่ายและเสียงถอนหายใจของมาร์คเท่านั้นเป็นสัญญาณตอบรับ หรืออาจจะนับรวมแบมแบมที่ได้แต่กระพริบตาปริบ ๆ มองคนนามสกุลหวังเล่นมุกด้วยความมั่นใจ

 

                ลาก่อนครับพี่แจ๊คสัน

 

“โห อะไรวะ แค่หยอกเล่นนิดเดียว จำไว้เลยไอ้มาร์ค เดี๊ยะ ๆ กูไปก็ได้ เชอะ!

 

                บอกเอาไว้ตรงนี้เลยว่าเดี๋ยวหวังจะงอน!

 

“ปะ แบม ไปซื้อขนมตุนเป็นเพื่อนพี่หน่อยดิ”

มาร์คไม่ได้สนใจว่าเพื่อนรักจะเดินสะบัดก้นไปทางไหน หลังจากที่แจ๊คสัน หวังทิ้งท้ายเสียงสะบัดด้วยท่าทางสะดิ้งแล้ว รุ่นพี่นามสกุลต้วนผู้เป็นคนรักก็เดินกอดคอคนเด็กกว่าให้เข้าใกล้ จุดหมายปลายทางของคนทั้งสองคือโรงอาหารที่เต็มไปด้วยเด็กม.ปลายกำลังตุนเสบียงสำหรับการร่ำเรียน

 

เห็นได้ชัดว่าแต่ละคนสนใจและจดจ่อกับการศึกษามากแค่ไหน

มาร์ค ต้วนจะย้ำให้ฟังอีกครั้งนะครับ... กองทัพมันต้องเดินด้วยท้อง

 

“พี่มาร์ค วันนี้จะให้ของขวัญอะไรแบมอ่ะ”

“ของขวัญ?”

“อื้อ ของขวัญไง โหย แค่เมื่อกี้นอนรอให้ถึงเที่ยงคืนแล้วอวยพรเป็นคนแรก... มันน้อยไปม้างงงง”

                ที่จริงแบมพอใจแล้วนะกับเรื่องนั้น... แต่ขอแกล้งหยอด ๆ ไปเผื่อว่าจะฟลุ๊คได้เซอร์ไพรส์หรือของขวัญอย่างอื่นบ้าง... ไม่เป็นไรหรอกเนาะ

               

                ถึงแบมจะเตรียมใจไว้เกินห้าสิบเปอร์เซ็นต์ว่าพี่มาร์คจะ... ไม่ได้เตรียมไว้แน่ ๆ เลย

 

“หึ ไม่มีอ่ะ จะมีอะไรให้”

“ใจร้ายว่ะพี่มาร์ค”

“ใจร้ายที่ไหนวะน้องแบม พี่มาร์คใจดีจะแย่นะ อ่ะ เดี๋ยวเลี้ยงขนมสิบบาท เลือกเลยครับ ป๋าเลี้ยงน้องแบมเอง”

 

                ปกติพี่มาร์คก็จ่ายค่าขนมตอนเช้าให้แบมอยู่แล้วป่ะวะครับ!

                แล้วมันของขวัญพิเศษกว่าวันอื่นตรงไหนกันเล่า!

 

*

 

“วันนี้แบมมีเรียนพิเศษชีวอ่ะ พี่มาร์คเรียนเลขช้ะ เลิกเรียนแล้วรอแบมด้วยนะ”

“ทำไมต้องรอด้วยอ่ะ”

“เอ้า ปกติพี่มาร์คก็รอแบมป้ะว้า โหย หรือวันนี้จะไปไหน อุตส่าห์อยากอยู่ด้วยนาน ๆ เพราะเป็นวันเกิดแบมเลยนะ พี่มาร์คนิสัยว่ะ” แบมแบมบ่น ส่วนคนถูกว่าก็เอาแต่หัวเราะขำ ๆ เมื่อเห็นแฟนเด็กเอาแต่พูดหงุงหงิงอยู่กับตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของขวัญ หรือจะเป็นเรื่องสัพเพเหระที่มาร์ค ต้วนคนนี้เคยทำให้ไม่พอใจเอาไว้

 

                เรียนได้ว่าสรรหาเรื่องมาบ่นมาร์คได้อย่างไม่น่าเชื่อ

                แบมแบม... เป็นเด็กที่น่ารักมากเลยใช่ไหม

                ขอบคุณที่เกิดมา... ขอบคุณที่เลือกคน ๆ นี้ให้เดินอยู่ข้างกันนะ

 

                มาร์คไม่ใช่คนพูดอะไรหวาน ๆ เหมือนคนอื่นได้มากนัก บอกรักหรือก็แทบจะไม่เคยพูดให้แบมได้ยินเลยสักครั้ง คบกันมาตั้งเกือบปี แม้แต่ตอนที่สารภาพรัก มาร์คยังใช้คำหลีกเลี่ยงคำสำคัญอย่าง รัก ได้อย่างไม่น่าเชื่อเลย

                แต่แบมของเขาก็ยังไม่เคยทวงถาม...

                นั่นอาจจะเป็นเหตุผลที่ทำให้เขายิ่งรู้สึกว่ารัก...

 

“ยังไม่เลิกบ่นอีก ล้อเล่น พี่เรียนเสร็จก่อนแบม เดี๋ยวลงมานั่งหล่อรอ รับรองว่าแบมเดินลงมา ได้เจอหน้าพี่เป็นคนแรกแน่นอนครับ โอเคป้ะ” มาร์คถาม

 

                แน่นอนว่าคำตอบของแบมแบมคือตกลง แล้วก็ยิ้มกว้าง...

                บอกแล้วว่าแบมพอใจกับเรื่องง่าย ๆ อยู่เสมอไง แค่ได้อยู่ด้วยกันแบบนั้นมันก็โอเคแล้ว

                แบมแบมไม่เรื่องมากนะครับผม

 

“งั้นขึ้นไปเรียนแล้วนะ พี่มาร์คตั้งใจเรียนนะ อย่าเล่นโทรศัพท์เพลิน ไม่งั้นแบมจะฟ้องป๊าพี่มาร์คแน่ ๆ!

“ครับ ๆ เข้าใจแล้วครับ น้องแบมก็ตั้งใจเรียนนะครับ วันเกิดทั้งทีห้ามทำตัวเป็นเด็กไม่ดีเหมือนกันนะ เข้าใจป้ะครับกันต์พิมุกต์แบมแบม”

 

                เรียกซะเต็มยศเลยนะมาร์ค ต้วน... ไม่ชวนนามสกุลมาไว้ในประโยคด้วยล่ะ จะได้ครบถ้วนกระบวนความ...

                พี่มาร์คแม่งโคตรพูดมากและกวนตีนเลย

                ต่างจากตอนที่แบมเริ่มชอบแล้วก็เริ่มคุยกันมาก... คิดว่าพี่มาร์คเป็นคนเงียบ ๆ แล้วก็ดูเฉยไปจนถึงเฉื่อยชาใช่ไหมล่ะครับ บอกได้เลยว่าคิดผิด ถึงจะไม่ได้บ้าบอเท่าพี่ชายหวัง แต่ก็ต้องบอกว่าไม่ได้เงียบขรึมเหมือนอย่างที่สาว ๆ มักจะจินตนาการความเป็นรุ่นพี่มาร์คเอาไว้แบบนั้นหรอกครับ

 

                แม่ง ชอบกวนตีนแบมอยู่เรื่อยเลย

 

                วิชาชีววิทยาที่แบมแบมมักจะกรอกเอาไว้ในประวัติส่วนตัวว่าชอบมากที่สุดกำลังผ่านหูซ้าย... แล้วก็ทะลุออกหูขวาไปอย่างช่วยไม่ได้ เพราะสุดท้ายแล้วกันต์พิมุกต์ผู้มีอายุครบ 17 ปีบริบูรณ์ก็ยังคงขบคิดอยู่ว่าคนรักของเขาจะไม่ได้เตรียมการอะไรไว้ให้จริง ๆ อย่างนั้นหรือ

               
                ไอ้คนขี้งก

 

“เฮ้ยแบม สุขสันต์วันเกิดว่ะ วันนี้มาเรียนช้าไปหน่อย เลยไม่ได้คุยกับมึงก่อนเข้าเรียนเลย” คิมยูกยอมเดินตรงเข้ามาตบบ่าเพื่อนร่วมสถาบัน ถึงจะอยู่ต่างห้องแต่เพราะทำกิจกรรมของโรงเรียนร่วมกันอยู่บ่อย ๆ เลยรู้จักกันอย่างเสียไม่ได้ “โตไวไวนะไอ้หนู ขอให้สูงเกินร้อยเจ็ดสิบเร็ว ๆ”

“กูเกินแล้วเหอะไอ้ยักษ์ ปากมึงนะแม่ง”

                เสียงหัวเราะของยูกยอมยังคงดังลั่น พร้อม ๆ กับที่เพื่อนวัยเดียวกันแต่ต่างไซส์เดินออกมาจากห้อง ความวุ่นวายจอแจจากนักเรียนหลายกลุ่มเป็นเรื่องปกติในช่วงนี้ เพราะหลาย ๆ คอร์สเลิกเรียนในเวลาเดียวกัน

 

                เป็นช่วงเวลาที่แบมโคตรชอบและโคตรไม่ชอบไปพร้อม ๆ กัน

                ที่ชอบ... เป็นเพราะจะได้เจอกับเพื่อนหลายคนแล้วก็คุยกันด้วยการตะโกนข้ามหัวคนอื่น... มันสนุกดี

                แต่ที่ไม่ชอบ... เพราะหลังจากลงบันไดไปอีกไม่กี่ขั้นเท่านั้น ไอ้พี่มาร์ค ต้วนที่ชอบมานั่งหล่อรอแบมอยู่ด้านล่างจะตกเป้นเป้าสายตาทันที แล้วแบมคิดผิดที่ไหน คิมยูกยอมยังแอบล้อเขาก่อนจะเดินแยกตัวไป พี่มาร์คคงสึกหรอไปแล้วแน่ ๆ ถ้าหากว่าสายตาของผู้หญิง(และผู้ชาย)พวกนี้ลวนลามและจับต้องตัวพี่มาร์คได้...

 

                มีแฟนหน้าตาดีกว่ามนุษย์คนอื่น ๆ นิดหน่อยนี่มัน...

 

“ได้ข่าววันนี้วันเกิดเหรอเรา”

“อ้าว หวัดดีครับพี่ยองแจ ไม่ได้เจอกันน๊านนาน ทำไมมาแถวนี้ได้ พี่สอบติดโควตาไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ เป็นแบมนะ แบมเลิกเรียนพิเศษทุกอย่างไปละ” กันต์พิมุกต์ว่าไปตามความคิด ก็มันจริงนี่ ถ้าหากว่าตอนอยู่ม.ปลายปีสามแล้วเขาสอบได้ รับรองเลยว่าเด็กและอาจารย์ทั้งโรงเรียนจะต้องไม่เจอหน้าเขาไม่ต่ำกว่าสามวัน

                จะนอนตีพุงให้สบายอารมณ์

“พอดีมีธุระนิดหน่อย ละเจอไอ้มาร์คนั่งเก๊กอยู่เลยเข้ามาหา” ยองแจว่า พร้อม ๆ กับที่ชี้นิ้วไปหามนุษย์หน้าตาดีแต่ขี้เก๊กที่กำลังนั่งกระดิก(?)คิ้วแล้วยิ้มกวน ๆ ให้กับแบมแบม

 

                บอกแล้ว ... พี่มาร์คแม่งโคตรกวนตีน

 

“งั้นพี่ไปละ จะได้อยู่คุยกันนาน ๆ ก่อนกลับบ้าน สุขสันต์วันเกิดอีกครั้ง โตเร็ว ๆ แล้วก็เป็นเด็กดีนะครับน้องแบม ไว้เจอกันใหม่ ไปละไอ้มาร์ค โชคดี ๆ”

“เออ” มาร์คตอบสั้น ๆ พยักหน้าให้กับเพื่อนแล้วโบกมือไหว ๆ สองสามครั้งเป็นการล่ำลา

 

                ผู้คนที่เคยคลาคล่ำหลังจากจบสิ้นการเรียนพิเศษของวันเริ่มจะบางตาลงไปมากแล้ว...

 

“พี่มาร์ค แบมอยากกินนมปั่น ไปซื้อกินกัน เดี๋ยวพ่อก็คงมารับล้ะ”

“ไปดิ อยากกินเหมือนกัน” รุ่นพี่คว้ากระเป๋าของคนรักมาถือไว้ด้วยความเคยชิน มาร์คไม่ได้คิดว่าแบมอ่อนแอ แต่แค่ชอบยึดเอากระเป๋าแบมแบมมาถือเอาไว้จนชินแล้วมากกว่า ส่วนคนแก้มกลมก็เดินตัวปลิวคุยจ้ออย่างสนุกสนานเหมือนเคย

 

                แบมแบมผู้หลงใหลในโอรีโอ้ปั่นนมสดต้องเปลี่ยนพิกัดให้พ่อมารับที่ด้านหลังสถาบันอย่างช่วยไม่ได้ เป็นเพราะจากที่ตั้งใจเพียงแค่เดินมาซื้อ กลับกลายเป็นว่าเจอทั้งรุ่นพี่ รุ่นน้อง คนรู้จัก คนเคยเห็นหน้าเข้ามาทักทายพร้อมกล่าวคำอวยพรกันไม่ขาดสาย (ลามไปถึงอวยพรให้ชีวิตของพี่มาร์คและน้องแบมมั่นคงยืนยาวตลอดไป) ซึ่งแบมคิดว่ามันไม่เกี่ยวจริงไหม แต่ช่างเหอะ เพื่อนแบมแม่งก็กวนตีนแบบนี้ อย่าให้ถึงคราวพวกมันมีบ้าง แบมแบมจะล้อแม่งให้หน้าดำหน้าแดงหาทางกลับบ้านไม่เจอเลยคอยดู

 

“พี่มาร์ครีบกลับบ้านนะ อย่ามัวแต่อยู่คุยกับพวกพี่แจ๊คพี่แจบอมเพลิน เดี๋ยวสามสี่ทุ่มแบมโทรหา ต้องถึงบ้านละนะเว้ยเข้าใจไหมมมมมม”

“เข้าใจครับน้องแบม” มาร์คยักคิ้ว เดินไปส่งคนรักถึงที่รถพร้อมกับกล่าวทักทายพ่อของแบมตามปกติ

 

                สนิทกันครับ สนิทกัน

 

“ไปละนะพี่มาร์ค!

“อื้อ ... เจอกันพรุ่งนี้นะ”

 

                ... ซะเมื่อไหร่ล่ะครับ

 

*

 

                เสียงโทรศัพท์ของแบมแบมไม่ควรจะดังขึ้นตั้งแต่ก้าวขาลงจากรถแบบนี้...

                แล้วยิ่งเป็นเบอร์โทรของพี่มาร์ค มันก็ยิ่งไม่น่าเป็นไปได้เข้าไปใหญ่

 

“อะไรของพี่มาร์ควะ” บ่นเบา ๆ ด้วยความสงสัย แต่สุดท้ายเด็กน้อยก็กดรับและกรอกเสียงคุยกับคนรักแต่โดยดี คำถามแรกที่ต้องการคำตอบมากที่สุดคือการรู้ว่าพี่มาร์คโทรมาทำไม...

                ส่วนคำตอบที่ได้...

                แบมเข้าบ้านยัง อาบน้ำยัง ตอนนี้ทำไรอยู่

                ไข้ขึ้นปะวะพี่มาร์ค

“กำลังจะเดินเข้าบ้านเนี่ย ละพี่มาร์คก็โทรมา ยังไม่ได้อาบน้ำ แต่กำลังจะไป พี่มาร์คถึงบ้านแล้วเหรอ” แบมแบมถาม แปลกใจเล็ก ๆ ที่อีกฝ่ายถึงบ้านเร็วกว่าปกติ แต่ก็เพิ่งจะคิดได้ว่าตัวเขาเองก็ไปแวะซื้อของกับพ่อมาเหมือนกัน

 

                สงสัยพี่มาร์คจะกลับช่วงนั้นล่ะมั้ง ไม่ได้อยู่กับพวกพี่แจ๊คสันต่อ...

 

            ถึงละ แบมเอาของเข้าไปวางเก็บก่อนดิ เดี๋ยวพี่คุยด้วยอีกที

“ยังไม่ต้องวางสายใช่ป้ะ”

            อือ ยังไม่ต้องวาง แต่เอาของเข้าไปเก็บก่อน

               

                กันต์พิมุกต์ทำตามคำบอกของคนรัก กระเป๋านักเรียนและบรรดาของขวัญเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้รับมาจากเพื่อนพ้องน้องพี่ทั้งวันถูกวางลงใกล้ ๆ กัน ตามด้วยการทิ้งร่างลงบนโซฟารับแขกแล้วหลับตามลงพร้อมกับทักท้วงให้พี่มาร์ครีบพูดธุระออกมา...

 

                แล้วเด็กน้อยก็ต้องเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ จากที่ทิ้งตัวไถลไปกับโซฟาก็เด้งพรวดขึ้นมาและวิ่งตรงไปหน้าบ้านด้วยความรวดเร็วทันที

 

                ประโยคเดียวจากพี่มาร์ค...

 

            พี่ถึงบ้านละ ถึงบ้านแบมอ่ะ ออกมาดิ

 

                มาทำไมของพี่มาร์คมันวะ!

                บทจะทำตัวแปลกประหลาดขึ้นมาก็เล่นเอาแบมจับต้นชนปลายไม่ทันเลยนะ!

 

“พ... พี่มาร์คมาโผล่นี่ได้ไง ไหนบอกจะกลับบ้าน ไม่ดิ ไหนบอกจะอยู่นั่งคุยกับพวกพี่แจ๊คก่อนไงอะ เฮ้ย แกล้งอะไรแบมป้ะเนี่ย” แบมแบมโพล่งขึ้นด้วยความสงสัย แล้วก็ได้คำตอบมาหนึ่งอย่างว่าแจ๊คสัน หวังหายไปไหน...

                คำตอบคือไม่ได้หายไปไหน แต่กำลังนั่งยิ้มแป้น โบกมือหยอย ๆ อยู่บนมอเตอร์ไซค์คันเก่งของพี่ชายหวังนั่นเอง

                (ไม่ต้องเดาให้เสียเวลา รู้เลยว่าแว๊นกันมา ...)

 

“ไม่ได้แกล้ง แต่... เอาของขวัญมาให้”

“ห๊ะ?”

 

                พี่มาร์คไข้ขึ้นป้ะ

                ขอแบมฟังชัด ๆ อีกที...


“บอกว่าเอาของมาให้ไง เนี่ย อยากกินไม่ใช่เหรอ”

 

            น้ำแตงโมปั่น... ที่แบมเคยอยากกินเมื่อสองวันก่อนตอนไปเดินเที่ยวด้วยกัน รู้ไหม... แบมกับพี่มาร์คเดินไปร้านไหน ๆ ก็พากันไม่มีขายทั้งนั้น แบมจำได้ว่าแบมบ่นกับพี่มาร์คว่าอยากกินมาก อยากกินที่สุด เสียใจมากด้วยที่หาร้านไม่เจอ

                ช็อคโก้บอล ... แบมก็เคยบอกพี่มาร์คว่าอยากกินเหมือนกัน... แถมยังเป็นร้านโปรดของแบมด้วยนะ พี่มาร์ครู้ใจแบมมาก ๆ อีกแล้ว

                โปสการ์ดโกลเด้นรีทรีฟเวอร์...

                ขนมห่อเล็ก ๆ อีกหลายอย่างที่ใครต่อใครอาจจะคิดว่ามันเป็นของขวัญไม่เข้าท่า...

 

                แต่รู้ไหมว่าสำหรับแบม... สิ่งเหล่านี้มีคุณค่ามากที่สุด... ต่อหัวใจ

“อ... อะไร เอามาให้แค่นี้อ่ะนะ โด่ว...”

“โหย จะฟังไหมว่าน้ำแตงโมปั่นของน้องแบมนี่หายากมากแค่ไหนครับ พี่มาร์คให้ไอ้แจ๊คสันขับวนทั้งเมือง เพื่อน้องแบมคนเดียวเลยนะ...”

 

                ถือว่าพูดได้ดี...

                ถึงที่ผ่านมามันจะไม่ค่อยพูดแบบนี้ให้แบมได้ยินก็เถอะครับ

 

“ล้อเล่น แค่นี้อ่ะ... แบมก็โคตรดีใจแล้วพี่มาร์ค”

               

                กันต์พิมุกต์มีความสุขจนสามารถยิ้มกว้าง ๆ เหมือนแก้มกำลังจะแตกออกมาได้เลย..

.               แต่ยังมีความสุขได้... มากกว่านี้นะ

 

“ยังไม่หมด...”

 

                มาร์คหยุดคำพูดอยู่แค่นั้น มือข้างหนึ่งของเด็กหนุ่มล้วงลงไปในกระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่ด้านข้าง วัตถุทรงสี่เหลี่ยมดูเรียบหรูปรากฏขึ้นตรงหน้าแบมแบม

 

                อีกครั้ง... ที่กันต์พิมุกต์ทำตาโตด้วยความตกใจ

                นี่มันกล่องนาฬิกาแบรนด์ที่แบมเคยบอกว่าอยากได้! แบบลิมิเต็ดอิดิชั่นด้วยเหอะ!

 

“เนี่ย... อุตส่าห์ฝากไอ้ยองแจให้ไปซื้อมาให้เลยนะ...”

 

                โห... ซับซ้อนจังเลยนะ ที่แท้พี่ยองแจก็เอาของมาให้พี่มาร์ค พวกคนชอบมีความลับ

                แต่ไม่เป็นไร แบมให้อภัยได้ เพราะความลับนั้นมีผลประโยชน์โดยตรงกับกันต์พิมุกต์ ภูวกุล... นี่ไม่ได้งกนะครับ เอาจริง ๆ นะ แบมแกล้งพูดไปอย่างนั้น ตอนนี้แบมมีความสุขมาก ต่อให้พี่มาร์คไม่ให้ของขวัญไปมากกว่านี้

 

                แบมแบมก็โคตรมีความสุขมาก ๆ

 

“ขอบคุณนะพี่มาร์ค โคตรเหนือความคาดหมายเลย...”

“คิดว่าพี่จะไม่เตรียมของขวัญไว้ให้จริง ๆ ป่ะ..”

“คิดดิ พี่มาร์คโคตรไม่โรแมนติก ตอนแรกแบมจะไม่หวังละ...”

“อ่าฮะ...”

 

                แล้วพี่มาร์คของน้องแบมก็เงียบไปพักใหญ่ กันต์พิมุกต์เกือบจะเป็นฝ่ายพูดบอกลาสำหรับช่วงเวลาที่ดีที่สุดในวันนี้...

 

                แต่เสียงทุ้มต่ำของมาร์ค... กลับดังขึ้นแทรกเสียงและการเคลื่อนไหวทุกอย่าง

 

“... พี่รักแบมนะ”

 

                พี่มาร์คไม่เคยบอกรัก...

 

“ห... ห้ะ ฟ.. ฟังไม่ทัน ขออีกรอบได้ป้ะพี่มาร์ค”

“อืม อีกหลาย ๆ รอบก็ยังได้นะ”

 

                ทำเป็นพูดดี...

 

“สุขสันต์วันเกิดนะแบม มีความสุขแล้วก็สดใสแบบนี้ไปนาน ๆ...”

“อยู่ข้าง ๆ พี่แบบนี้ไปนาน ๆ ...”

“อยู่กับพี่ไปเรื่อย ๆ จนถึงวันสุดท้าย...”

 

“มาร์ครักแบมแบมนะครับ”

 

                รู้ไหม... แบมคิดว่าวันเกิดปีนี้ทำคะแนนทิ้งห่างวันเกิดปีอื่น ๆ ได้... แบบไม่เห็นฝุ่นเลย

 

“เออครับ... น้องแบมก็รักพี่มาร์คโคตร ๆ ... เหมือนกัน”

 

                วันธรรมดา ๆ ... ที่ไม่ธรรมดาของแบมแบม

 

**** happy birthday N’Bambam****

 

กรี๊ด ไม่ทันวันเกิดน้อง ขออภัยทุกท่านนะคะ มาช้า... แต่มาแล้วนะ ฮรึก หวังว่าจะชอบกันนะคะ จุ้บ ๆ

อ่า... ถ้าหากอยากสกรีมในทวิตเตอร์ สามารถใช้ #ฟิคเด็กพี่มาร์ค ได้นะคะ ถือว่าเป็นคนละเรื่องเดียวกัน 555555

 

เจอกันในฟิคเด็กพี่มาร์คตอนต่อไปค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

1,831 ความคิดเห็น

  1. #1820 YanisaCH (@YanisaCH) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 11:31
    ง่อววว
    #1820
    0
  2. #1719 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 13:31
    ฟินนนนน คือดีอ่ะ พี่มาร์คแอบน่ารักเหมือนกันนะเนี่ย ><
    #1719
    0
  3. #1597 namemy_jung (@namemejung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 13:17
    น่ารักอ่ะ
    #1597
    0
  4. #1567 ZakittaA (@zakittaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 เมษายน 2558 / 20:11
    กรี๊ดดดดดดดดด พี่มาร์คทำดี น่ารักกกกกกก โอ๊ยยยยยยทำไมคู่นี้มันละมุนแบบนี้
    #1567
    0
  5. #1544 nuaum (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:46
    อยากมีวันเกิดธรรมดาๆกับคนพิเศษ. ฮือๆๆๆ ฟินอ่ะ ดีใจน้ำตาไล่เลย
    #1544
    0
  6. #1361 kyuminlove (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 18:08
    น่ารักจังเลยอ่า รักน้องไปนานๆนะจ้ะน้องต้วน
    #1361
    0
  7. #1342 Maichibi (@ginkr) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2557 / 21:28
    คนอัันตรายกับหัวใจ 555555555 พี่คุณมาหาน้องไวๆนะ
    #1342
    0
  8. #1316 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 22:08
    น่ารัก

    ทำเหมือนจะซึน ที่ไหนได้ เตรียมมาทุกอย่างเลย
    #1316
    0
  9. #1281 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 16:24
    งื้ออออน่ารักอ่าาา
    #1281
    0
  10. #1280 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 16:06
    กรี๊ดดดดดดด อยากได้อ่ะะะะ อยากโดนอยากมีแบบนี้บ้างงงงง โอ้ยยยยย -/////-
    #1280
    0
  11. #1239 geejajaa (@geejaadorable) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 13:57
    กรี๊ดดดดอะไรจะหวานเยี่ยงนี้!!! แต่แบบนะพิรักกันแล้วคำพูดเปลี่ยนนะแบมแบมพี่วะใส่พี่มาร์คด้วย แต่พี่มาร์คนี่เปลี่ยนไปเยอะเลยดีๆ
    #1239
    0
  12. #1222 Kewarin Ojaroen (@may-plus) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กันยายน 2557 / 16:45
    มาร์ครักแบมแบมนะครับ ฮิ้ววววววววว.\\.
    #1222
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #1165 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 กันยายน 2557 / 22:04
    มาร์คต้วน น่ารักสุด ๆ แบบนี้น้องแบมรักตายเลย
    #1165
    0
  15. #1040 ป้ามานี (@illsatanlli) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2557 / 19:02
    พี่มาร์คน่ารัก งืออออออออ  นึกว่าะซึนอีก
    #1040
    0
  16. #986 wolfwife (@mjcyjubjub) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2557 / 22:59
    โอ้ยชอบมากก ฟินฝุดๆ รักเรามันฮาร์ดคอร์ 555
    #986
    0
  17. #954 MandM (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2557 / 15:01
    อ๊ากกก หวานซะ มดขึ้นแล้ววว น่ารักอ่ะ
    #954
    0
  18. #792 Princess_sugar (@kekimarumaru) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 03:03
    หวานกันปานมดขึ้น ตายไปฟินแลนด์แล้ววววว แค่นี้พี่ต้วนมันก็โรแมนติกฝุดๆ
    #792
    0
  19. #753 lonelylogo (@lonelylogo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2557 / 20:55
    โอ๊ยอย่าดราม่านะ ฮือออออออ TOT
    #753
    0
  20. #542 oni (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 23:00
    วันเกิดนี้แบมคงจะสุขไปตลอดปีและปีต่อๆไปเพราะพี่มาร์คทำเซอไพรส์ขนาดนี้
    #542
    0
  21. #513 BELLY<3 (@bell-yoona) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 23:24
    โอ่ยยย เดเหกดยหกสไำ -/////-
    อยากได้พี่ต้วนอ่ะบอกเลย 5555
    #513
    0
  22. #492 WAN PRIMADONNA' (@wanav22) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2557 / 13:03
    อยากได้พี่ต้วนน *0* อิจฉาแบมมากมายย
    #492
    0
  23. #467 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 18:48
    ต้วนนน ถ้าจะเป็นห่วง ใส่ใจ ดูแลขนาดนี้นะ >< เพื่อนก็เห็นความเปลี่ยนแปลงหมดละ เจ้าตัวยังซึนอยู่
    #467
    0
  24. #425 poppinzero (@poppinzero) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2557 / 19:41
    เขินจิกหมอนนนนนนน โอ๊ยพี่มาร์คน่ารัก ผู้ชายซึนนนนน

    น่ารักมากกกกกกกกก อะไรคือเตรียมของไว้ให้น้องแล้วทำเป็นไม่ได้เตรียม

    น่ารักสุด ฟินสุดอ่ะ พี่มาร์ค โอ๊ยอิจฉาแบมแป๊บ
    #425
    0
  25. #292 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2557 / 22:43
    ว้าวววว มาร์คทำเซอร์ไพรส์วันเกิดแบมๆได้เจ๋งอ่ะ
    นาฬิกานั้นด้วยอ่ะ มาร์คไม่งกนะ
    #292
    0