เทียนคืนชีพ

เมื่อแสงเทียนสามารถคืนชีพคุณได้อีกครั้ง โดยที่คุณจะอยู่ต่อได้ตราบเท่าที่มีไส้เทียน ใช้ชีวิตให้คุ้มซะล่ะ

ยอดวิวรวม

48

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


48

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


1
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  5 ก.ค. 65 / 16:51 น.


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 5 ก.ค. 65 / 16:51


“ น…นี่ฉันตายแล้วเหรอ ”

ลิน เภสัชกรสาวพูดกับตัวเอง

ไม่กี่วินาทีที่ผ่านมาเธอจำได้ว่า เธอกำลังกลับบ้านหลังไปเยี่ยมแม่ที่โรงพยาบาล เธอกะจะนอนค้างกับแม่ที่ห้องพิเศษ ทว่าจู่ๆน้าใสเพื่อนบ้านก็โทรมาบอกว่าพ่อของเธอเกิดล้มลงไปชักกับพื้น อาการไม่ดี ลินจึงคิดจะกลับไปรับพ่อมาส่งโรงพยาบาล เแต่ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอได้ขับรถ เมื่อจู่ๆลินรู้สึกหน้ามืดขึ้นมา รถจึงเสียหลักพุ่งข้ามเกาะกลางถนนแล้วพลิกคว่ำ ลินคอหักเสียชีวิตคารถ

หลังจากนั้น เธอลืมตาอีกทีก็เห็นภาพกู้ภัยกำลังเก็บศพเธอมาจากซากรถ

“ ไม่นะ! ทำไมชีวิตฉันถึงมาจบแบบนี้ ”

ลินเข่าทรุดนั่งกอดเข่าร้องไห้

รอบตัวๆเธอมีทั้งกู้ภัย รถพยาบาล ตำรวจ ชาวบ้านมามุงดูเต็มไปหมด ทุกคนดูไม่สนใจลินที่ยืนอยู่ตรงนี้เลยเลย ก็แน่ล่ะสิ เธอเป็นผีนี่

ในขณะที่ลินกำลังร้องไห้อย่างหนัก เธอก็นึกขึ้นได้

จริงสิ เราตายแล้วนี่ แล้วใครจะมารับฉันกันล่ะ

“ ข้าไงล่ะ ”

ลินหันไปมองตามเสียง เธอก็พบกับชายชุดดำใส่แว่นตาดำยืนอยู่

“ ค…คุณเป็นใคร ”

ชายชุดดำจึงหยิบโซ่ตรวนมาล่ามเธอ

“ ข้าคือยมทูตไงล่ะ มานี่ ไปกับข้าซะดีๆ ”

“ ม…ไม่นะ จะไปไหน ฉันไม่ไป ”

ยมทูตพยายามลากลินไป แต่เธอดิ้นรนสุดชีวิต

“ ขอร้องล่ะ ขอฉันอยู่ต่ออีกนิดเถอะ ”

ยมทูตไม่ฟัง

“ เจ้าหมดอายุขัยแล้ว ก็ต้องไปกับข้า ”

ลินยกมือไหว้ขอชีวิต

“ ฉ…ฉันยังไม่ได้ไปรับพ่อฉันมาหาหมอเลย ขอล่ะ ถือซะว่าช่วยชีวิตคนเถอะนะ ”

ยมทูตนิ่งไปสักพักพลางเปิดสมุดที่พกมา เขาอ่านอะไรบางอย่าง

“ อืม เจ้าเคยช่วยชีวิตคนจะโดดตึกมาก่อนสินะ บุญใหญ่พอควรเลยนี่ ”

แล้วเขาก็ก้มลงปลดโซ่ที่มัดมือมัดเท้าลิน แล้วหยิบเทียนเล่มหนึ่งขึ้นมา มันเป็นเทียนยักษ์

“ ข้าจะให้เจ้ากลับไปก็ได้ แต่ว่าเจ้าจะอยู่ได้อีก 1 วันตามอายุเทียนเล่มนี้นะ ถึงตอนนั้นข้าจะมารับเจ้า แต่เจ้าต้องไปกับข้านะ เอาล่ะกลับไปได้แล้ว ”

แล้วรอบตัวลินก็สว่างจ้าขึ้น

ลินลืมตาอีกที ตัวเธออยู่บนรถ เหมือนเธอไม่ได้ประสบอุบัติเหตุมาก่อน ลินสำรวจร่างกายตัวเอง เธอยังมีชีวิตอยู่นี่ ลินไม่รอช้า รีบกลับไปพาพ่อมาส่งโรงพยาบาลทันที

โชคดีที่พ่อของเธอไม่เป็นอะไรมาก ลินโล่งอกและปลีกตัวมาเดินเล่น

เมื่อกี้นี้ฝันไปเหรอ

แล้วเธอก็เหลือบไปเห็นเทียนยักษ์เล่มหนึ่งตั้งอยู่บนราวทางเดิน

“ ใครเอาเทียนมาตั้งนะ ”

ลินเดินเข้าไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทันทีที่เธอสัมผัสเทียน มือของเธอก็ทะลุผ่านไปเหมือนเทียนไม่มีตัวตน

“ นี่มันอะไรกันเนี่ย ”

แล้วก็มีกระดาษแผ่นหนึ่งปลิวมาตกตรงหน้าเธอ

เวลานับแล้ว ใช้ชีวิตให้คุ้มล่ะ

ลินเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งเธอจึงหันหลังกลับไปหาพ่อ 

“ พ่อคะ ไม่เป็นไรแล้วนะคะ ”

ลินโผกอดพ่อทันที

พยาบาลที่ดูและจึงพูดขึ้น

“ ถึงอาการจะดีขึ้นแล้ว แต่คุณหมอแนะนำแอดมิทดูอาการก่อนนะคะ ”

ลินตกลง แล้วพ่อก็ได้พักห้องพิเศษซึ่งอยู่คนละตึกกับแม่

คืนนั้นโชคดีที่ลินเอาเสื้อผ้าของเธอกับพ่อมาด้วย เธอจึงตัดสินใจนอนเฝ้าพ่อก่อน ระหว่างที่ลินเข้าห้องน้ำอยู่ เธอก็เห็นเทียนเล่มเดิมวางอยู่หน้ากระจก เทียนละลายเล็กน้อย ทำให้ลินเริ่มหวั่นใจ

อย่าบอกนะ ว่าเรื่องจริงน่ะ

เช้าวันต่อมา ทั้งพ่อและแม่ลินได้ออกโรงพยาบาลพอดี ลินจึงลางานหนึ่งวันเพื่อใช้ชีวิตกับพ่อแม่พร้อมหน้ากันแบบไม่ไม่เคยได้สัมผัสมานานหลายปี โดยก่อนถึงบ้าน แม่ชวนลินไปที่วัดเพื่อสะเดาะเคราะห์กรรมทั้งครอบครัว ระหว่างทำพิธี หลวงตาชื่น พระอาวุโสสุดก็มองลินแล้วท่านก็หลับตาสวดมนต์

“ ลิน หมั่นสวดมนต์ทำจิตให้ผ่องใสนะ เคราะห์หนักจะได้เบา อาตมาช่วยได้เท่านี้จริงๆ ”

ทำเอาพ่อแม่ พระ และเด็กวัดงงไปตามๆกัน ลินจึงรู้สึกกลัวๆขึ้นมา

ม…ไม่นะ

ขณะเดินไปที่รถ ลินเก็บของและเดินไปที่รถคนสุดท้าย แล้วก็สังเกตเห็นเงาของเธอไม่มีหัวและมีเงาชายหนุ่มยืนอยู่หลังเธอ ลินหันไปมองแต่ไม่มีใครเลย ทำเอาเธอรีบสับเท้าไปที่รถแล้วกลับบ้านทันที

เมื่อกลับบ้านมา ลินก็เปลี่ยนชุดเป็นสีขาว สวดมนต์อยู่ในห้องพระไม่หยุด เทียนเล่มเมื่อคืนตั้งอยู่ตรงหน้าเธอมันละลายหายไปเกือบครึ่งแล้ว ในมือเธอถือมนต์พิธีแปล สวดไปตัวสั่นไป

“ นะโมตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธธัสสะ… ”

ถึงแม้จะมีใครมาเรียก ลินก็ไม่ยอมลุกออกไปเด็ดขาด

“ ลิน กินข้าวลูก ”

“ ลิน ลุงมาเยี่ยมนะลูก ”

ทุกคนต่างคิดว่าเธอบ้า แต่ในใจลินไม่ว่ายังไงเธอก็ออกไปจากห้องนี้ไม่ได้เด็ดขาด 

ตะวันคล้อยบ่ายลงไปเรื่อยๆ ลินยังคงนั่งสวดมนต์ทนร้อนไม่หยุด เธอหลับตาไปสวดไป ด้วยความเคยชินจนกระทั่ง

“ ยานีธะ ภูตานิ… ”

เมื่อถึงบทรัตนสูตรที่เป็นไล่ผี ลินเคยสวดไปหลายรอบแล้ว แต่ว่าตอนนี้เมื่อเธอเอ่ยได้แปปเดียว เธอก็รู้สึกเหมือนมีไฟมาเผา

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ลินลืมตาขึ้นมีไฟที่ไหนไม่รู้มาเผาตัวเธอ

“ นี่มันอะไรกันเนี่ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ”

ลินล้มลุกคลุกคลานพยายามจะเปิดประตูไปห้องน้ำ

“ ค…ใครก็ได้ ช่วยด้วย ฉันโดนไฟคลอก ”

เมื่อออกจากห้องพระ ไฟที่คลอกเธอก็พลันหายไป ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ น…นี่มันอะไรกันเนี่ย ”

ลินก้มลงสำรวจตัวเอง แทนที่จะมีแผลไฟไหม้กลับไม่มีร่องรอยเลย ทั้งที่เธอโดนไฟคลอกแท้ๆ ลินจึงลองเดินกลับเข้าห้องพระ ทว่าเธอก็รู้สึกร้อนราวกับถูกเผา พอเธอก้าวขาออกมา ไฟก็หายไป

“ ท…ทำไมเป็นแบบนี้ ร…หรือว่า… ” ลินรีบมองหาเทียนที่ได้จากชายชุดดำ ปรากฏว่าเทียนยังไม่ละลายหมด แต่ไฟดับไปแล้ว

“ ม…ไม่จริง ไม่จริงใช่มั้ย ”

ลินตกใจมากและรีบหาไฟแช็คมาจุดขึ้นมาใหม่ ทว่าจุดเท่าไหร่ก็จุดไม่ติด 

“ โธ่ มีอีกอันมั้ยเนี่ย ”

จู่ๆเธอก็นึกได้ว่ามีไฟแช็คอีกอันอยู่หน้าบ้าน เธอจึงเดินลงไปเอา ในบ้านมืดสนิทพ่อแม่หายไปไหนก็ไม่รู้ ระหว่างนั้นเธอเดินผ่านโต๊ะเครื่องแป้ง

ในกระจกไม่ได้มีเธอคนเดียว แต่มีชายชุดดำยืนอยู่ข้างเธอ

“ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ”

 

ลินลืมตาอีกที ตอนนี้เธอนอนสลบลงกับพื้น เธอรีบลุกขึ้นแล้วก็ต้องตกใจ เมื่อมือเธอมีคราบเขม่าควันอยู่ แถมชุดเธอก็ขาดรุ่งริ่ง ราวกับไฟไหม้

“ ก…เกิดอะไรขึ้น ทำไมฉันถึง… ”

จู่ๆมีมือมาจับไหล่ ลินหันไปหาเจ้าของมือก็ต้องตกใจ

ชายชุดดำใส่แว่นตาดำยืนอยู่

“ คุณทำอะไรฉันน่ะ ”

ชายชุดดำถอดแว่นแล้วส่ายหน้า

“ ไม่น่าเลย ลิน ”

แล้วเขาก็เอามือแตะหน้าผากลิน ความทรงจำในอดีตผุดขึ้นมา

ตอนนั้นลินกำลังหลับตาสวดมนต์ด้วยความวิตกจนไม่ได้ดูว่าเทียนบนโต๊ะหมู่บูชาหักลงมาใส่หนังสือสวดมนต์ แล้วไฟก็ลุกลามคลอกตัวลินจนเสียชีวิต

“  ฉันน่าจะบอกเธอนะ ว่าเธอได้ไปสุคติแน่ๆจะได้ใช้ชีวิตให้เต็มที่ ไม่ต้องมาสวดมนต์ให้เหนื่อย เอาล่ะ ตามฉันมาได้แล้ว”

แล้วชายชุดดำก็จูงมือลินเดินไปหน้าบ้าน มีแสงสว่างจ้าที่สุดจนลินแสบตา

โธ่! ถ้ารู้ตั้งแต่แรกก็ดี

 

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น

×