[REPRINT] BREATHLESS [CHANBAEK]

ตอนที่ 6 : — BREATHLESS 5 : deep, touch, kiss & you [150%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,918
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 279 ครั้ง
    11 ม.ค. 62



— BREATHLESS 5 : deep, touch, kiss & you





 

 

“แบคฮยอน” เสียงทุ้มเอ่ยกลางความมืดของเช้าตรู่วันหนึ่ง คืนก่อนหน้าก็เป็นอีกวันที่พวกเขาใช้เวลาด้วยกันอยู่ในเซฟเฮ้าส์หลังเล็กนี้ แบคฮยอนงัวเงียครางเครือรับในลำคอหากแต่ไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมาแต่อย่างใด หัวกลมๆซุกเข้าหาแผงอกอุ่นๆของคนข้างกาย เรียวแขนเล็กงอคุดคู้เข้าหาตัวเองมากขึ้นเมื่อรู้สึกถึงความเย็นที่สัมผัสผิวเนื้อ เป็นเพราะชานยอลคิดว่าหากดึงผ้าห่มที่คลุมกายเราสองคนออกจะทำให้แบคฮยอนตื่นได้จากความหนาวเย็นของอากาศ

 

หากแต่ชานยอลคิดผิด เป็นเขาเองที่หาเรื่องใส่ตัวตั้งแต่เช้าวันแรกที่ต้องไปโรงเรียนแบบนี้ แบคฮยอนยิ่งซุกตัวเข้าหาเขาเพราะไออุ่นจากผ้าห่มถูกดึงออกไป

 

            “แบคฮยอน เราต้องกลับบ้านของตัวเองแล้ว วันนี้ไปโรงเรียนนะ” ชานยอลยังคงใช้น้ำเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยบอก มือใหญ่วางลงบนหัวไหล่กลมมน แบคฮยอนสะดุ้งเล็กน้อยก่อนมือเล็กๆที่ขดเข้าหาตัวในตอนแรกจะถูกวางลงบนช่วงเอวสอบ

 

            ชานยอลตกใจ

 

            ใช่ เขาตกใจ เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่แบคฮยอนไม่ได้เป็นฝ่ายที่ถูกกอดฝ่ายเดียวเหมือนอย่างเคย

 

            “ฮ เฮ้”

 

            “อืออ” หัวทุยซุกเข้าหา กระชับคนตัวใหญ่เข้าหาตัว ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดซอกคอของชานยอลอย่างช่วยไม่ได้

 

            ร่างสูงขมวดคิ้วเมื่อรู้สึกถึงอุณหภูมิร่างกายของแบคฮยอนที่สูงกว่าปกติ เขาเริ่มคลายสงสัยที่แบคฮยอนตื่นยากกว่าทุกๆวัน คงเป็นเพราะไม่สบายแน่

 

            “แบคฮยอน เฮ้ ไหวไหม ตื่นก่อนเร็ว” ฝ่ามือใหญ่วางทาบบนหลังต้นคอของแบคฮยอนแล้วลูบเบาๆให้รู้สึกตัว เพราะคนตัวเล็กซุกอยู่ในอ้อมอกของเขาทำให้ไม่สามารถสื่อสารกันได้อย่างปกตินัก แบคฮยอนครางเครือรับแล้วค่อยๆผละออกมาจนมองเห็นหน้าของชานยอล ดวงตาเรียวรีปรือปรอยกระพริบเชื่องช้าราวกับอ่อนแรงเต็มที

 

            “ไหวไหม วันนี้เปิดเทอมนะ แต่ดูเหมือนนายจะไม่สบาย”

 

            แบคฮยอนพยักหน้ารับน้ำเสียงนุ่มทุ้มก่อนจะค่อยๆหยัดตัวลุกขึ้นนั่ง ชานยอลลุกขึ้นตาม “ฉันว่านายไม่ต้องไปดีกว่า เดี๋ยวฉันให้แม่ไปส่งที่โรงเรียนเอง นายนอนพักเถอะ”

 

            “ไม่เป็นไร ไปด้วยกันนี่แหละ เดี๋ยวกลับไปกินยาที่บ้าน” คนตัวเล็กว่าอย่างนั้นแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินออกจากห้องนอนไป ชานยอลพรูลมหายใจเบาๆ ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าวันเปิดเทอมวันแรกน่ะ แบคฮยอนอยากไปเป็นเพื่อนเขา คงห่วงเรื่องที่ชานยอลเพิ่งย้ายเข้ามา แต่เขาน่ะ ห่วงแบคฮยอนมากกว่า

 

             ไม่สบายแล้วจะไปให้ลำบากตัวเองทำไม ดื้อจริง

 

 

 

 

            ชานยอลและแบคฮยอนมาโรงเรียนโดยรถบัสอย่างที่เคยคุยกันไว้ ทั้งคู่ถึงโรงเรียนเช้ากว่าปกติ จำนวนนักเรียนตอนนี้จึงบางตามากนัก ร่างสูงกวาดมองไปรอบๆ แล้วหันมาจับจ้องคนตรงหน้าอีกครั้งเมื่อสัมผัสร้อนที่ฝ่ามือกำลังบอกว่าแบคฮยอนกุมมือเขาอยู่

 

             ก่อนจะปล่อยออกไปหลังจากนัยน์ตาสีอ่อนสบกับประกายของดวงตาคมเพียงชั่วครู่

 

            “เดี๋ยวพาสำรวจ” แบคฮยอนว่าอย่างนั้น พวกเขาอยู่คนละห้องกันนั่นเป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่แบคฮยอนอยากให้ชานยอลคุ้นเคยกับที่นี่ไวๆ เพราะไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอดเหมือนที่บ้าน ชานยอลอาจจะหลงทางหรือถูกพวกนักเรียนนักเลงบ้าๆแกล้งเอา พวกเล่นกันแรงๆก็ใช่ว่าจะไม่มี  คนตัวเล็กไม่ได้คิดว่าชานยอลจะดูแลตัวเองไม่ได้ขนาดนั้น แต่อย่างน้อยชานยอลก็ควรจะชำนาญเส้นทางในการมาหาแบคฮยอนให้ถูกห้องล่ะ

 

            “นี่ห้องฉัน ไหนขอดูเอกสารหน่อย นายอยู่ห้องไหน” ชานยอลยื่นเอกสารในมือไปให้แบคฮยอนดู ตอนนี้เราอยู่กันที่หน้าห้องเรียนของแบคฮยอน นั่นเป็นที่แรกที่แบคฮยอนพามา พามาก่อนห้องพักครูที่ชานยอลจะต้องไปดำเนินการเรื่องเอกสารพวกนี้เสียอีก

 

            “ห้องนายอยู่ชั้นบน ดีที่อยู่ตึกเดียวกัน เดี๋ยวไปเก็บของกันก่อนละจะพาไปห้องพักครู” รอยยิ้มถูกระบายอ่อนๆบนดวงหน้าหวานเมื่อแบคฮยอนรู้ว่าห้องชานยอลไม่ได้อยู่ไกลจากห้องของตัวเองเท่าไรนัก ชานยอลเดินตามแผ่นหลังแคบของแบคฮยอนไป ร่างบางจึงไม่มีโอกาสได้เห็นรอยยิ้มของชานยอลเสียที

 

 

 

            เวลาช่วงเช้าผ่านไปอย่างราบรื่น เพื่อนใหม่ในห้องของชานยอลให้การต้อนรับอย่างเป็นกันเอง แม้ว่าเขาจะได้นั่งโต๊ะเดี่ยวที่เหลืออยู่ตัวเดียวหลังห้องเพราะทุกคนมีกลุ่มเพื่อนเก่าของตัวเองหมดแล้ว แต่นั่นไม่ได้เป็นปัญหา ชานยอลกลับชอบเสียอีก เขามีโลกส่วนตัวแต่ไม่ได้ปิดกั้นใคร เพื่อนๆแวะเวียนมาคุยกับชานยอลเสมอ เขาค่อนข้างจะปรับตัวได้ดีกับเพื่อนใหม่ ช่วงเวลาพักกลางวัน ไบรอันหนุ่มหล่อเหลานัยน์ตาสีฟ้าเข้มเข้ามาชวนชานยอลไปกินมื้อเที่ยงด้วยกัน ชานยอลปฎิเสธไปอย่างรักษาน้ำใจเพราะวันนี้เขาต้องไปพบครูก่อน ไบรอันยังคงยิ้มแย้มเอ่ยบอกไม่เป็นไรก่อนจะเดินไปกับกลุ่มเพื่อนที่รออยู่

 

            นั่นเป็นความจริงเพียงแค่ส่วนหนึ่ง ชานยอลเมสเสจไปหาแบคฮยอนว่าให้รอเขาก่อน หลังจากคุยกับครูเรียบร้อยแล้วเราจะไปกินมื้อเที่ยงด้วยกัน

 

 

 

 

            แบคฮยอนยืนคุยกับเพื่อนสนิทสองคนอยู่ที่ระเบียงหน้าห้อง แจ็คสันกับมาร์คดูจะตื่นเต้นมากๆเมื่อรู้ว่าแบคฮยอนกำลังจะพาเพื่อนใหม่อีกคนมาทำความรู้จัก ร่างบางเล่าให้ฟังตลอดช่วงปิดเทอมว่าเขาทำอะไรบ้าง แน่นอนว่าย่อมมีชานยอลเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราวนั้น เช่นเดียวกับมาร์คและแจ็คสันที่เพิ่งกลับมาจากไต้หวันและฮ่องกงพร้อมกับสีผมใหม่ บลอนด์สว่างจนแบคฮยอนสังเกตเห็นได้ในระยะไกล

 

            ไม่นานนักร่างสูงที่คุ้นเคยก็เดินเข้ามาหาแบคฮยอน มุมปากหยักยกขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นคนตัวเล็กอยู่ในกรอบสายตา

 

            “ทางนี้” แบคฮยอนเองก็ระบายยิ้มอ่อนๆตอบกลับไป

 

            คงเป็นเพราะแบคฮยอนไม่ได้ยิ้มให้ใครต่อใครเห็นบ่อยนัก มันจึงเป็นภาพที่ค่อนข้างแปลกตาสำหรับมาร์คและแจ็คสัน คู่หูหัวสว่างหันมามองหน้ากัน กระพริบตาปริบๆสองสามที ก่อนจะหันกลับไปทางเดิมเมื่อชานยอลหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว

 

            “นี่เพื่อนฉันเอง มาร์ค แล้วก็แจ็คสัน” แบคฮยอนแนะนำ ก่อนที่แจ็คสันจะพ่นภาษาอังกฤษทักทายอย่างร่าเริง มาร์คยิ้มแย้มทักทายเพื่อนใหม่ พูดคุยเล็กน้อย และเปิดโอกาสให้ชานยอลแนะนำตัวบ้างก่อนจะเดินจับกลุ่มไปกินมื้อกลางวันด้วยกัน

 

 

            แคนทีนใหญ่ยังคงจอแจและแออัดเหมือนๆกันกับโรงเรียนเก่าของชานยอล ทั้งสี่คนพูดคุยกันไปเรื่อยๆ ส่วนใหญ่จะเป็นแจ็คสันที่เปิดประเด็นชวนคุย ทั้งแจ็คสันและมาร์คพยายามทำความรู้จักกับชานยอลให้มากขึ้น มาร์คคอยเสริมประเด็นแจ็คสันเรื่อยๆ ชานยอลเองก็เข้ากันได้ดีกับเพื่อนของแบคฮยอน

 

            “ส่งใบสมัครเฟรนด์ชิพคลับให้แล้วนะ” ชานยอลเงยหน้าขึ้นมาจากเบอร์เกอร์ชิ้นใหญ่หลังจากแบคฮยอนว่าอย่างนั้น

 

            “หืม”

 

            “ก็ที่เคยคุยกันไว้ว่าเปิดเทอมจะรีบมาสมัคร เลิกเรียนพวกเราจะไปที่ห้องชมรมกัน” แบคฮยอนเอ่ยน้ำเสียงเรียบๆเป็นปกติ แจ็คสันกับมาร์คพยักหน้าตามกัน ถึงจะไม่รู้ก็เถอะว่าแบคฮยอนไปตกลงอะไรกับชานยอลมาตอนไหน

 

ร่างสูงพยักหน้ารับก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเป็นเชิงสงสัยเมื่อเห็นแบคฮยอนชี้มาที่มุมปากของตน

 

“มายองเนส” มือเล็กคว้ากระดาษทิชชู่ที่ให้มาพร้อมกับตอนซื้อเบอร์เกอร์ส่งให้ชานยอล “กินยังไงให้เลอะขนาดนี้”

 

“เอ้า เลอะก็ไม่ได้” ชานยอลเอ่ยกลั้วหัวเราะพร้อมกับรับทิชชู่ที่แบคฮยอนส่งให้มาเช็ดปากไปด้วย

 

“กินเหมือนโกลเด้น”

 

“ย่าห์ แบคฮยอน เดี๋ยวจะโดน” แบคฮยอนหลุดหัวเราะเบาๆเมื่อชานยอลทำท่าจะปาทิชชู่ใส่แต่สุดท้ายร่างสูงก็หัวเราะออกมาด้วยอีกคนเพราะคิดว่าตัวเองก็กินเหมือนเจ้าโกลเด้นจริงๆนั่นแหละ ตอนที่หิวจัดๆแบบนี้ แคนทีนคนมันเยอะ ชานยอลไม่คิดว่ากว่าตัวเองจะได้กินอะไรก็เกือบหมดเวลาพักซะอย่างงั้น

 

แจ็คสันหันไปกระพริบตาปริบๆใส่มาร์คอีกครั้ง ไม่รู้เลยว่าทั้งสองคนนั้นคุยอะไรกันไปบ้าง ทั้งแบคฮยอนและชานยอลคงจะลืมตัวใช้ภาษาเกาหลีเพราะก่อนหน้านี้คุยกันแล้วว่าให้ใช้ภาษาอังกฤษคุยกันเสมอหากอยู่กับเพื่อนคนอื่นๆด้วย ไม่เพียงแต่เรื่องภาษา ภาพจากมุมของทั้งแจ็คสันและมาร์คมันค่อนข้างจะ..

 

อ่า..

 

“พวกกูนี่หมาเลย” แจ็คสันพ่นภาษาจีนออกมา ทำให้มาร์คหลุดหัวเราะอย่างช่วยไม่ได้ แต่มาร์คเองก็ไม่สามารถปฎิเสธได้ว่าคิดแบบแจ็คสันเช่นเดียวกัน

 

 

 

 

 

ตกบ่าย เมื่อเลิกเรียนแล้วทั้งแบคฮยอน ชานยอล รวมถึงมาร์คกับแจ็คสันเดินไปห้องชมรมอย่างที่นัดแนะกันไว้ วันนี้การเรียนการสอนไม่มีอะไรมากจึงเลิกเร็วกว่าปกติ ทั้งยังเลือกมาเปิดเทอมวันศุกร์ จุดประสงค์เพราะคงอยากเพียงปฐมนิเทศเท่านั้น

 

ทั้งสี่คนเข้าไปในห้องชมรมที่คนมากันค่อนข้างเยอะแล้ว ประธานชมรมเริ่มกล่าวต้อนรับสมาชิกใหม่พอเป็นพิธีแล้วชี้แจงกิจกรรม สมาชิกชมรมมีไม่มากจนเกินไปแต่ก็ถือว่าไม่น้อยเอาเสียเลย เมื่อกิจกกรรมต่างๆถูกทยอยชี้แจง สมาชิกก็ส่งเสียงพูดคุยกันอย่างตื่นเต้นรวมถึงกลุ่มของพวกเขาด้วย

 

เริ่มปาร์ตี้คืนนี้เลยหรอวะ โอ้ กอชช เสร็จกูสิครับแจ็คสันหันไปแปะมือกับมาร์ค

 

ไปคืนนี้เลยไหมแบคฮยอน ชานยอลมาร์คหันมาถามบ้าง เพราะเขากับแจ็คสันไปอยู่แล้ว

 

แบคฮยอนไว้ไปวีคหน้าไหม ไม่สบายอยู่นะชานยอลว่าอย่างนั้น

 

ฉันโอเคน่า เดี๋ยวไปพร้อมๆกันนี่แหละ

 

         ดื้อจริงๆด้วย

 

 

 

— BREATHLESS —

 

 

 

            ปาร์ตี้เปิดชมรมของวันนี้เลือกจัดที่บ้านของประธานชมรม ไมเคิลหนุ่มอเมริกันแท้บอกว่าเขาและครอบครัวยินดีที่จะเปิดบ้านต้อนรับ

 

            เสียงเพลงบีทหนักๆกระตุ้นหนุ่มเท้าไฟอย่างแจ็คสันให้ออกไปเต้นกลางวงบริเวณห้องนั่งเล่นที่ปูพื้นพรมนุ่ม กับโต๊ะตัวยาวที่ตั้งแอลกอฮอล์รวมถึงของกินเล่นไว้มากมาย แน่นอนว่ามาร์คโดนลากออกไปด้วย ชานยอลหัวเราะเล็กน้อยเมื่อเห็นสเต็ปเท้าไฟของแจ็คสัน

 

            “ไปหาไรกินก่อนได้นะ ไปเข้าห้องน้ำเดี๋ยวแบคฮยอนพูดเสียงดังกว่าปกติกับร่างสูงข้างกายเพราะเสียงดนตรีที่ดังขึ้นกว่าเดิมเมื่อบรรยากาศเริ่มคึกคัก ชานยอลพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปโต๊ะเครื่องดื่มบ้าง

 

 

แบคฮยอนเดินมาเข้าห้องน้ำชั้นสองหลังถามทางจากแม่บ้านเนื่องจากห้องน้ำชั้นหนึ่งคนเยอะเกินไป คนตัวเล็กทิ้งตัวนั่งในอ่างอาบน้ำที่แห้งสนิทแล้วห้อยขาออกมาด้านนอกตัวอ่าง หยิบบุหรี่ออกมาจากกระเป๋าเสื้อฮู้ด ประกายไฟร้อนแผดเผาปลายมวนก่อนจะดับลงไป ร่างบางปล่อยความคิดให้ไหลไปกับเกลียวควันสีหม่นอีกครั้ง

 

            สองวันก่อนจะเปิดเทอม แบคฮยอนจำได้ว่าตื่นมาในบ้านที่เงียบสนิท เขาเห็นเพียงแค่โพสอิทเล็กๆติดไว้บนตู้เย็นที่บ้านว่าวันนี้แม่ของเขาจะไม่กลับบ้าน คงจะออกไปเที่ยวกับพ่อเลี้ยง.. ก็คงฮันนีมูนอีกรอบล่ะมั๊ง แม่โทรมาวันละสายแต่เขาไม่เคยรับ เพียงแค่เมสเสจกลับไปว่าสบายดี คงเป็นทริปกะทันหันที่แม่บ่นว่าอยากไปนู่นอยากไปนี่เหมือนที่เคยพูดคุยกันบ่อยๆขณะนั่งดูรายการท่องเที่ยวในทีวี แล้วคราวนี้ผู้ชายคนนั้นก็คงว่างพอดีแม่ถึงได้รีบคว้าโอกาสไว้ คงจะมีความสุขมากจนตอนนี้ก็ยังไม่กลับบ้าน..

 

            มีแต่แบคฮยอนที่ต้องอยู่คนเดียวในบ้านหลังใหญ่ขนาดนั้น แต่ร่างเล็กก็ไม่สามารถทนฟังเสียงความเงียบที่ดังจนน่ารำคาญขนาดนั้นไม่ไหว จึงต้องกันตัวเองออกไปยังพื้นที่ปลอดภัย พื้นที่ที่ใจเขาบางเบาขึ้นจากความหมองหม่น เซฟเฮ้าส์หลังนั้น

 

ที่ที่เขาไม่ต้องอยู่คนเดียว

 

            “อยู่นี่เองเสียงคนในห้วงความคิดดังขึ้น ชานยอลเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเบียร์ในมือสองขวด ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงในอ่างอาบน้ำข้างๆกันกับแบคฮยอน นั่งห้อยขาออกมาเหมือนที่ร่างบางทำ เบียร์ที่เปิดขวดไว้แล้วถูกยื่นให้ คนตัวเล็กรับไปแล้ววางบุหรี่ไว้บนขอบอ่างก่อนจะยกเบียร์ในขวดขึ้นกระดกพร้อมๆกับชานยอล

 

            “ข้างล่างไม่สนุกรึไงเสียงหวานเอ่ยถาม

 

            “หายไปตั้งนาน ยังจะมาถามอีก

 

            “ฮะๆแบคฮยอนหัวเราะเบาๆ ยกเบียร์ขึ้นกระดกเรื่อยๆ แอลกอฮอล์ขมปร่าไหลผ่านลำคอลงไป มันเย็นฉ่ำแต่ก็ร้อนผ่าวไปหมดเมื่อกลืนกินจนหยดสุดท้าย

 

            ชานยอลมองคนข้างๆที่ทิ้งขวดเบียร์เปล่าลงในอ่างอาบน้ำแล้วพิงตัวกับผนัง ยกบุหรี่ที่วางทิ้งไว้บนขอบอ่างขึ้นมาสูบต่อ แบคฮยอนปล่อยกลุ่มควันกลิ่นเย็นออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า ลอยคลุ้งจนทั่ว ไออุ่นของควันสีหม่นโอบล้อมกายพวกเขาเอาไว้

 

            มันอุ่นแต่กลับทำให้ชานยอลมองเห็นแบคฮยอนไม่ชัด

 

            เบียร์อึกสุดท้ายถูกร่างสูงกระดกลงคอไป ทิ้งขวดไว้ข้างกาย แล้วขยับตัวเข้าชิดคนตัวเล็กอีกนิด แบคฮยอนคีบมวนบุหรี่ออกจากกลีบปากสีจัดจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ ก่อนจะช้อนตาขึ้นสบกับดวงตาแสนอันตรายของคนข้างกาย

 

            “ขอบุหรี่หน่อยเสียงทุ้มแหบลงเล็กน้อย แบคฮยอนยื่นบุหรี่อีกมวนให้ชานยอล ร่างสูงรับมันมาจากมือของแบคฮยอน หากแต่ไม่ได้รับด้วยอวัยวะเดียวกัน ชานยอลรับบุหรี่มาด้วยริมฝีปากที่ยังคงฉ่ำเยิ้มจากของเหลวที่เพิ่งดื่มหมดไป

 

            แบคฮยอนใช้ดวงตาที่สะท้อนสั่นไหวทอดมองตามปลายบุหรี่ไล่ไปจนถึงริมฝีปากหยักของคนที่คาบมันอยู่

 

            “จุดให้ทีสิใบหน้าหล่อเหลาโน้มเข้ามาใกล้กว่าที่เคย ท่อนแขนใหญ่กางออกก่อนจะท้าวลงไปที่ขอบอ่างทั้งสองฝั่ง คล้ายกับกักกันคนตัวเล็กให้จนมุมอยู่ที่ปลายอ่าง ไม่สามารถขยับไปไหนได้

 

            แบคฮยอนจุดไฟจากไลท์เตอร์ให้ที่ปลายมวน ประกายไฟสีส้มสว่างวาบชั่วครู่และดับลงไป นัยน์ตาสีอ่อนช้อนขึ้นสบดวงตาคมกริบอีกครั้ง

 

            “มันร้อนเสียงหวานเอ่ยเครือ

 

            และแบคฮยอนกำลังทำให้ชานยอลร้อนไปด้วย 

 

ก่อนเสียงครางเครือแผ่วเบานั่นจะถูกกลืนหายไปในลำคอ เมื่อชานยอลคีบบุหรี่ออกแล้วเบียดริมฝีปากผิวเผินบนกลีบปากแดงจัด ระบายเกลียวควันสีหม่นช้าๆคลอเคล้าไปกับลมหายใจร้อนของแบคฮยอน

 

            มันร้อน ร้อนผ่าวไปหมด อาจจะเพราะพิษไข้ที่ยังไม่หายดี แอลกอฮอล์ที่ไหลเวียนอยู่ในกาย หรืออาจเพราะกลุ่มควันบางเบาที่ลอยคลุ้งแทรกตัวไปกับอากาศทำงานควบคู่อย่างดีกับแอลกอฮอล์ขมปร่าพวกนั้น มอมเมาสติพวกเขาจนฟุ้งกระจายไปหมด

 

            ร่างสูงขยับเบียดจนแผ่นหลังแคบแนบชิดไปกับปลายขอบอ่าง ท่อนแขนยาวคว้าม่านสีขุ่นที่ไว้สำหรับกั้นพื้นที่ระหว่างอ่างอาบน้ำและชักโครกให้กางออกบดบังทางฝั่งประตูห้องน้ำ

 

            ปลายจมูกโด่งฝังลงเต็มแก้มของแบคฮยอนในขณะที่ริมฝีปากหยักย้ำจูบบนกลีบปากอิ่มหนักขึ้น ชานยอลดูดกลึงริมฝีปากล่างของแบคฮยอนจนเจ่อบวม เบียดเสียดจนแดงก่ำ ฝ่ามือเล็กวางทาบบนลาดไหล่กว้าง กดมือหนักบ้างเบาบ้างระบายความรู้สึกมวนท้องที่เป็นอยู่ แบคฮยอนรู้สึกเหมือนมีผีเสื้อเป็นพันตัวบินว่อนอยู่ข้างใน ก่อนที่มือใหญ่ข้างหนึ่งจะเลื่อนลงทาบทับที่ลำคอของแบคฮยอน อีกข้างเลื่อนลงต่ำลูบไล้เอวคอด ปลุกปั่นสติให้ยิ่งเตลิด

 

            เสียงชื้นแฉะมีมาให้ได้ยินทุกครั้งที่ชานยอลดูดกลีบปากสีจัดแล้วปล่อยออก น้ำสีใสไหลเลอะตามขอบปากแต่ก็เป็นชานยอลที่ใช้ลิ้นร้อนไล่กวาดต้อนเก็บทุกหยาดหยดอยู่ภายนอกจนหมด ปลายนิ้วร้อนๆไล่เค้นลูบวนที่ซอกคอของแบคฮยอนไปมาราวกับขออนุญาต ร่างบางเปิดริมฝีปากออกเล็กน้อยก่อนจะดูดกลืนน้ำหวานที่ริมฝีปากล่างของชานยอลบ้าง ผละออกมาเพียงเล็กน้อยพรูลมหายใจผ่าว

 

            ดวงตาคมกริบสบกับดวงแก้วฉ่ำเยิ้มที่ช้อนมองอยู่

 

            “..ชานยอล

 

            “ว่าไงเสียงพร่าเอ่ยตอบแล้วกระชับเอวคอดให้ชิดตัวขึ้นอีก จมูกโด่งคลอเคลียอีกครั้ง ริมฝีปากหยักกดจูบผะแผ่วย้ำๆเพื่อรอให้แบคฮยอนพูดอะไรออกมา

 

            ก่อนหน้าที่จะขึ้นมาหาแบคฮยอน ชานยอลดื่มไปสองขวด

 

ชานยอลอาจจะเมา

 

            “อะ.. ร้อนมือเรียวบีบลาดไหล่กว้างอีกครั้งเมื่อร่างสูงไล่ปลายนิ้วเค้นคลึงที่หลังกกหูลงมาถึงซอกคอ

 

            ใช่ เขาเมา เขาถึงกล้าทำอะไรแบบนี้

           

            “อืมม ร้อน ร้อนมากเลยแบคฮยอน

 

            คนเมามักจะพูดหรือทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำและเผยความต้องการลึกๆออกมา

 

            และในตอนที่ทั้งคู่ถูกมอมเมาจากสิ่งเร้ารอบกายจนสติแทบจะขาวโพลนแบบนี้

 

         ชาน.. อืออเสียงครางเครือถูกปล่อยให้เล็ดลอดออกมาจากกลีบปากฉ่ำชื้น ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากอุ่น ละเลียดชิมน้ำหวาน ดูดกลึงวาบหวิวจนมือน้อยต้องบีบไหล่หนาระบายความซ่านเสียว

 

            “ฮะ..อ่ะเกี่ยวกระหวัดกันไปมาจนเสียงเฉอะแฉะน่าอายดังให้ได้ยิน ดวงตาปรือปรอยปิดลงในที่สุด ปล่อยให้ความรู้สึกเป็นตัวดำเนินเรื่อง สองกายแนบชิดส่งผ่านความร้อนที่มี คนตัวเล็กเบียดกายเข้าหาเมื่อชานยอลรุกหนักขึ้น ลิ้นร้อนไล่ดูดกระหวัดเกี่ยวจนแบคฮยอนต้องหาที่พึ่งเป็นหลักยึดกายให้มั่นคงกว่านี้

 

            จ๊วบ

 

            “แฮ่กลมหายใจถี่ร้อนพรูรดอยู่ที่ริมฝีปากล่างของชานยอล ปลายนิ้วอุ่นปาดน้ำหวานที่เปรอะเปื้อนบนกลีบปากสีแดงจัดออกให้แผ่วเบา แบคฮยอนซุกหน้าลงที่ซอกคอของร่างสูงเพื่อหลบหลีกดวงตาคม

 

            “พอแล้ว..

 

            หายร้อนรึยัง

 

 

 

— BREATHLESS —

 

 

อะฮึ่มมมมมมม พี่คะ นุ้หน้าร้อนไปหมดแน้ว

ใครที่รอ Reprint อยู่ ไม่ต้องอดใจรอแน้ว

คลิกเลย! https://goo.gl/AsAhgG

 

คอมเม้นติชมได้เลยน้า

ยอดเม้น&ยอดเฟบ เป็นกำลังใจที่ดีของไรท์เตอร์นะคับ

 


สกรีมที่ #หายใจลำบากชบ

TW : @withbona





           

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 279 ครั้ง

2,119 ความคิดเห็น

  1. #2105 ` peachypeach (@monkieztam) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 09:28
    กรี็ดดดดดดดดดดดดด แบบบ คือมันแบบบบบ กร๊ดดดดดดดดดดด ฮืออ ฟินมากเลยค่ะ เค้าจูบกันแล้ว จูบแบบไม่ได้จุ๊บอ่ะ เข้าใจป่ะ จูบอ่ะจูบ!!!!!
    #2105
    0
  2. #2078 tinkb. (@baitongxc) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:29
    แมก่กนกวำวงไงกงงกวกยกยำยำยำกววด สำนำนกำวส เขินเนเนเนนเขินจนจะเปนลมช่วยกวเบเยเยยะย แงเส้วดวกวกว แวเกกกกกกกกำกำกก แม่!!!!!! ฮทออาเสเสดส ช่วยเน้อวเวเว
    #2078
    0
  3. #2065 R-E-N-E (@R-E-N-E) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:33
    สุดมากกกกก.
    #2065
    0
  4. #2053 614L1485 (@b0461cy_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:48
    กรี้ดดดดดดดดดดด
    #2053
    0
  5. #2031 โอ้วเซฮุน (@MbloodN) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 20:59
    โอโห้0_0 ละมุนละไมกันเหลือเกิน บร้าาา
    #2031
    0
  6. #1979 bambam_pim (@bambam_pim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2562 / 11:50
    อั้ยยยยยย รอค่าาาาา ค่ตละมุนเรยยยย หน้าร้อนต่อไปรอแล้วนะคะ หึ่มฮัม มัก
    #1979
    0
  7. #1976 FULLMOON92 (@arit92) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 22:26
    กลับมาอ่านกี่ทีก็รู้สึกคิดถึง ขอบคุณนะคะที่มาเปิดให้อ่าน.
    #1976
    0
  8. #1973 bambam_pim (@bambam_pim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 22:10
    รอค่าาาาา
    #1973
    0
  9. #1955 CharlottePiix (@CharlottePiix) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 03:22
    เข้ามาอ่านตอนนี้รอบที่ร้อย ฮือออออออ คิดถึงจังเลยค่าTT
    #1955
    0
  10. #1953 Kspcy612 (@pcyd2) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 23:28
    เขิน ㅠ ㅠ
    #1953
    0
  11. #1950 Kily (@sirikornboo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 00:54
    ฉันชอบบทจูบนี้มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก มันดีมากกกกกกก
    #1950
    0
  12. #1917 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 13:47
    อื้อหืออออ จูบกันแล้วจ้าาา
    #1917
    0
  13. #1895 gift_tyr (@gift_tyrDek59) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 08:01
    แล้วถ้าสติมาครบจะเป็นยังไงเนี่ย
    #1895
    0
  14. #1881 tuntiiz (@tuntiiz) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 20:06
    โอ้ยยยยยยยยย จูบแล้วววว หยุดทำไมมมมมมม
    #1881
    0
  15. #1814 CBforever (@CBforever) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 20:54
    ฮืออออออออออ บรรยายได้เห็นภาพบรรยากาศของเด็ดนอกเลยค่ะ คือมันดีมากจริงๆ ยิ่งฉากชานแบคในห้องน้ำนี่คือแบบบ ประทับใจการบรรยายของไรท์มากๆ คือเราชอบมากๆเลยยย ฮือออออ
    #1814
    0
  16. #1786 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 14:02
    ชานยอลจะกินน้องงงง
    #1786
    0
  17. #1724 Energyjumjim (@Energyjumjim) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 10:13
    รู้สึกว่าชอบทุกอย่างของเรื่องนี้
    #1724
    0
  18. #1678 So-Attractive (@motoottt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 21:48
    สุดจัด55555
    #1678
    0
  19. #1643 PPLOYPOLY (@ppchanyeol61) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 08:17
    ชานยอลเนียมาก55
    #1643
    0
  20. #1609 poromo1456 (@poromo1456) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 20:36
    ชอบมาก สุดยอด
    #1609
    0
  21. #1589 kamol_ (@kamol_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 23:42
    เพิ่งมีโอกาสมาตามอ่านค่ะ ชอบการดำเนินเรื่องแบบนี้มากๆเลย ไม่เร็วไปไม่ช้าไป ตอนนี้ถ่ายทอดความรู้สึกแล้วก็บรรยากาศออกมาได้ดีมากเลยค่ะ เราชอบมาก
    #1589
    0
  22. #1162 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 21:46
    ในความ Cool ของทั้งสองนั้นมีความ Hot ซ่อนอยู่
    #1162
    0
  23. #1143 bibimbua (@bibimbua) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 18:21
    เมาเหล้า เมาควัน หรือเมาอะไรกันน้า
    #1143
    0
  24. #1071 Poppiesvanillie (@wholese) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 22:32
    หายใจลำบากจริงๆด้วยเนี่ยย
    #1071
    0
  25. #1017 fireworksee (@fireworksee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 16:30
    ดีมาก ฮื่ออออ ใจเราเนี้ย ไม่ไหวแล้วววว
    #1017
    0