[REPRINT] BREATHLESS [CHANBAEK]

ตอนที่ 5 : — BREATHLESS 4 : safe house, familiar & you [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,306
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 242 ครั้ง
    3 ม.ค. 62

 

— BREATHLESS 4 : safe house, familiar & you

 

 

 

 

 

            หลังจากผ่านพ้นบรรยากาศกระอักกระอ่วนมาได้ไม่นาน แบคฮยอนกระแอมกระไอก่อนจะลุกขึ้นนั่ง ตามด้วยชานยอลที่ยกมือขึ้นเกาหลังใบหูอย่างคนทำอะไรไม่ถูก

 

            เกิดมาก็เพิ่งเคยนอนกอดผู้ชาย..

 

            ..เช่นเดียวกันกับแบคฮยอนที่เกิดมาก็เพิ่งเคยโดนผู้ชายนอนกอดอยู่คาเตียงแบบนี้

 

            ชานยอลเหลือบมองคนที่นั่งนิ่งอยู่ข้างตัวเองก่อนที่ฝ่ามือเล็กๆจะยกขึ้นมาขยี้ตาเบาๆ ผมยุ่งๆกับท่าทางน่าเอ็นดูแบบนั้นทำให้ริมฝีปากหยักจุดรอยยิ้มขึ้นมา

 

            และหัวใจในอกหนาๆนั่นกำลังกระตุกสั่นผิดจากจังหวะที่เคยเต้นสม่ำเสมอ

 

            ใบหน้าหล่อเหลาผินออกจากองศาเดิม ดวงตาคมเปลี่ยนมามองโต๊ะเขียนหนังสือตัวเล็กที่ปลายเตียงแทน เพียงชั่วครู่ชานยอลก็ทิ้งความรู้สึกแปลกประหลาดนั่นไว้ในอกก่อนจะหันกลับมาหาแบคฮยอนอีกครั้ง “จะกลับบ้านเลยไหม”

 

            “อือ” คนที่บ้านจะสังเกตบ้างไหมนะว่าแบคฮยอนหายมาทั้งคืน ร่างบางส่ายหน้าให้กับตัวเองเบาๆแล้วถามชานยอลบ้าง “นายล่ะ”

 

            “อืมเดี๋ยวกลับเลยเหมือนกัน แต่ที่บ้านคงไม่มีใครอยู่หรอก”

 

            “หืม ไม่ใช่ว่าป่านนี้เขาตามหานายกันอยู่หรอ” แบคฮยอนเลิกคิ้วสงสัย เพราะคิดว่าชานยอลคงจะออกมาแบบไม่ได้บอกใครเหมือนกับตัวเขา

 

            “ฮะๆ ไม่หรอก ฉันบอกที่บ้านว่ามานอนกับนาย”

 

            “...”

 

            “คือ หมายถึงไปนอนบ้านนาย”

 

            “ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย” แบคฮยอนเอ่ยยิ้มๆ คนตัวเล็กรู้ว่าชานยอลคงจะยังไม่หายกังวลเรื่องที่นอนกอดเขา คงยังรู้สึกกระอักกระอ่วนกับการกระทำของตัวเอง คงจะกลัวเขาเข้าใจผิดคิดไปในอีกแง่ ทั้งๆที่ตอนแรกแบคฮยอนเองต่างหากที่กลัวเพื่อนใหม่คนนี้จะเข้าใจผิด

           

            ความจริงที่ว่า แบคฮยอนนอนดิ้นและชอบซุกผ้าห่มหาที่อุ่นๆให้ตัวเองนอนสบายๆนั่นน่ะ ชานยอลยังไม่รู้หรอก

 

            “พอบอกว่าเป็นบ้านแบคฮยอนแม่ก็เลยปล่อยมาง่ายๆแบบนี้ละมั๊ง”

 

            “ตอนนั้นนายคิดจะมาบ้านฉันจริงๆหรอ” ดวงหน้าหวานผินมองคนข้างกายบ้าง เขาเห็นชานยอลก้มหน้าและเริ่มบีบมือตัวเองอีกครั้ง เหมือนคืนที่ผ่านมา

 

            “ตอนนั้นฉันคิดแค่ว่าอยากออกจากที่นั่นเร็วๆ แล้วแบคฮยอนก็เป็นชื่อแรกและชื่อเดียวที่ฉันนึกออก”

 

 

 

            ผมจะไปค้างที่บริษัท

 

         ตามใจคุณ

 

         นั่นเป็นบทสนทนาสุดท้ายที่ชานยอลได้ยินก่อนจะเห็นผู้เป็นบิดาออกจากบ้านไปพร้อมกับกระเป๋าใส่เสื้อผ้าขนาดกลาง ร่างสูงกำลังเดินลงมาจากชั้นสองเพื่อมาช่วยแม่ทำอาหารเย็นปกติ แต่เขาไม่คิดว่าวันนี้จะเป็นอีกวันที่สมาชิกของมื้อเย็นขาดหายไป ไม่สิ คงจะเป็นอีกวันที่เขาต้องกินข้าวคนเดียว เหลือแค่เขาคนเดียว

 

         นัยน์ตาคมที่เคยประกาย บัดนี้สะท้อนความเจ็บปวดให้เห็น แต่ก็คงมีแค่ตัวเขาเองที่เห็น เพราะแม้แต่เสี้ยวหนึ่งของสายตาแห่งความอาทรก็ยังไม่เคยแลมาถึงชานยอลด้วยซ้ำ

 

ตอนที่กำลังเดินอยู่บนเส้นทางของชีวิตคู่ นักเดินทางเหล่านั้นไม่อยากให้ตัวเองบาดเจ็บมากขึ้นจากเส้นทางที่ขรุขระ ทิ้งสัมภาระหนักๆโดยไม่ทันคิดเมื่อเริ่มเหนื่อยเต็มทน และอีกไม่นานเมื่อทนไม่ไหวก็คงจะเดินแยกทางกันไปเพื่อแสวงหาเส้นทางที่สบายและเหมาะกับตัวเองมากกว่า โดยลืมนึกไปว่าสัมภาระที่ทิ้งไปเมื่อตอนนั้น ตัวเองเป็นคนเลือกที่จะมีมันมาตั้งแต่เริ่มต้นการเดินทาง

 

สุดท้ายแล้วสัมภาระที่ถูกทิ้งก็ไม่เหลือใครอีกต่อไป

 

“ไปค้างบ้านแบคฮยอนนะครับ” ร่างสูงเอ่ยโดยไม่สบตาคนเป็นแม่ที่กำลังคว้ากุญแจรถใส่กระเป๋า

 

“พอดีเลยลูก แม่จะไปเคลียร์งานค้างที่ออฟฟิศสักหน่อย คงไม่ได้กลับมาบ้าน ล็อกบ้านให้เรียบร้อยล่ะ” ชานยอลมองตามแผ่นหลังแคบๆของผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นมารดา เธอสตาร์ทรถก่อนจะขับออกไป

 

โดยไม่หันกลับมามองลูกชายคนนี้เลย

 

        

 

            “แต่ก็ได้นอนด้วยกันจริงๆนี่ ถึงจะไม่ใช่ที่บ้านฉันก็เถอะ” ชานยอลหลุดออกจากภวังค์ความคิดเมื่อได้ยินเสียงที่หวานกว่าปกติของแบคฮยอนที่อาจเป็นเพราะเพิ่งตื่นนอน ดวงตาคมยกขึ้นสบกับแก้วตาใสในวินาทีนั้น ก่อนทั้งคู่จะหัวเราะเบาๆออกมา

 

 

 

            ชานยอลและแบคฮยอนหยุดยืนอยู่ที่สวนหลังบ้าน ทางเดิมกับที่พยายามแงะหน้าต่างครัวเข้ามาเมื่อวาน หลังจากคุยกันว่าควรจะปีนรั้วข้างๆของแต่ละฝั่งเพื่อกลับบ้านตัวเอง มันจะโจ่งแจ้งเกินไปหากออกทางประตูรั้วด้านหน้า

 

            “คือ..” ก่อนที่จะได้แยกย้ายกัน ชานยอลก็เอ่ยขึ้นมาเสียก่อน

 

            “?” แบคฮยอนเลิกคิ้ว

 

            “ฉัน.. อยู่บ้านคนเดียว เราไป.. คือหมายถึง นายว่างไหม”

 

            “เดี๋ยวกลับมา” คนตัวเล็กเอ่ยสั้นๆ

 

            “...”

 

            ก่อนเสียงนุ่มจะย้ำความคิดของชานยอลอีกครั้ง

 

            “เจอกันที่นี่”

 

 

 

— BREATHLESS —

 

 

 

            เวลาผ่านไป ความสนิทสนมก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆดั่งเข็มนาฬิกา แบคฮยอนกับชานยอลคุยกันได้อย่างสนิทใจ และแน่นอนว่า กับดาดฟ้าและเซฟเฮ้าส์หลังเล็กๆนั่นก็สนิทกับพวกเขาเพิ่มขึ้นเช่นกัน

 

            พวกเขามักจะแวะไปนั่งเล่นที่ดาดฟ้าเสมอ ที่นั่นยังเป็นที่ที่ทำให้สมองโล่งและปลดปล่อยความทุกข์ให้บางเบาลงได้

 

เวลาที่ใครสักคนมีปัญหาและต้องการที่พึ่ง แม้ไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมา แม้จะใช้ความเงียบและบรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความเศร้าหมองคุยกันแค่ไหน แต่ก็ไม่เคยสักครั้งที่จะทิ้งอีกคนให้อยู่คนเดียว และเซฟเฮ้าส์สีสว่างหลังเล็กหลังนั้นยังคงเป็นพื้นที่เยียวยาชั้นดี

 

“อาทิตย์หน้าเปิดเทอมแล้วนะ” แบคฮยอนเอ่ยหลังจากทิ้งตัวลงนอนบนพื้นหญ้าที่สนามหลังบ้าน

 

บ้านที่ไม่ใช่ของพวกเขาทั้งคู่ซะด้วยสิ

 

“เพิ่งอาบน้ำจากบ้านมา ยังจะไปนอนเล่นแบบนั้นอีก” ร่างสูงเอ่ยดุไม่จริงจังนัก ทุกครั้งที่พวกเขานัดกันมาค้างที่เซฟเฮ้าส์ เนื่องจากใช้น้ำใช้ไฟไม่ได้ ต่างคนจะต่างแยกย้ายไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อยที่บ้านของแต่ละคนเสียก่อนแล้วค่อยมาเจอกันในสภาพที่พร้อมนอน อย่างตอนนี้ที่แบคฮยอนสวมชุดนอนและกำลังนอนราบบนพื้นหญ้าอยู่

 

“ลุกขึ้นมาได้แล้ว เร็ว ไปคุยกันบนห้อง น้ำค้างลงแล้วเดี๋ยวจะไม่สบายเอา”

 

“สั่งเป็นพ่อเลยให้ตาย” ถึงจะสนิทกันมากขึ้นกว่าเดิมแล้วแต่ยังไงแบคฮยอนก็ยังเป็นแบคฮยอน พูดน้อย ต่อยหนัก แต่เพิ่มทักษะปากคอเราะร้ายเข้ามาด้วย

 

 

ชานยอลเดินฝ่าความมืดเข้ามา มือน้อยๆยังเกาะอยู่ที่ชายเสื้อตัวใหญ่ของชานยอล หลังจากที่แบคฮยอนเคยสะดุดล้มจนได้แผลเพราะความมืด ชานยอลก็ไม่เคยปล่อยให้แบคฮยอนอยู่ห่างจากตัวอีกเลย

 

            ทิ้งตัวลงบนที่นอนขนาดสามฟุตครึ่งที่เดิม ก่อนที่คนตัวเล็กจะซุกตัวลงไปใต้ผ้าห่ม อากาศยังเย็นอยู่ชานยอลจึงแง้มหน้าต่างไว้เล็กน้อยเหมือนเดิมกับที่ทำมาตลอด เช็คความเรียบร้อยอีกนิดหน่อยก่อนจะซุกกายเข้ามาใต้ผ้าห่มผืนหนาบ้าง

 

            “ปกติไปโรงเรียนยังไง” เสียงทุ้มเอ่ยถามเมื่อนึกถึงเรื่องที่แบคฮยอนเปิดบทสนทนาค้างไว้

 

            “บัส”

 

            “ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องขึ้นคนเดียวแล้ว เดี๋ยวไปเป็นเพื่อนทุกครั้งเลย” แบคฮยอนส่ายหน้าก่อนจะขำออกมาเล็กน้อย กายบางพลิกมาฝั่งชานยอลจังหวะเดียวกันกับที่ร่างสูงพลิกกายกลับมาเช่นเดียวกัน ดวงตาคมกลมโตที่แบคฮยอนมองว่ามันคือความอันตรายที่ถูกเคลือบไว้ด้วยประกายอ่อนหวานแต่มั่นคงบัดนี้ประสานเข้ากับนัยน์ตาเรียวรีสีอ่อนที่ถูกเคลือบไว้ด้วยความเย็นชาเช่นเดียวกัน

 

            ไม่มีแววสั่นไหว และไม่มีคำตอบว่าทำไมถึงละสายตาออกจากคนตรงหน้าไม่ได้เสียที

 

            “ไม่ง่วงหรือไง”

 

            “เพิ่งสามทุ่ม” นั่นคือคำตอบของแบคฮยอนที่กำลังบอกว่าไม่ง่วง

 

            “อืมม” เสียงทุ้มครางรับในลำคอแต่ก็ไม่ได้ละสายตาไปไหน ต่างคนต่างหลุดเข้าไปในโลกของตัวเอง เมื่อเห็นเงาสะท้อนออกมาจากแววตาของอีกคน ความมืดสีน้ำเงินเข้มกลับกลบเงาสะท้อนในแววตาไม่ได้

 

            พวกเขาเห็นตัวเองอยู่ในนั้น

 

            เรื่องทุกข์ใจบางอย่างที่เป็นส่วนหนึ่งของสาเหตุที่ทำให้เราแบ่งพื้นที่ในชีวิตให้กันและกัน เรื่องทุกข์ใจที่ยังไม่มีใครเอ่ยปากถามถึงหรือพูดคุยอย่างจริงจัง พวกเราคุยกันได้อย่างสนิทใจแต่กับบางเรื่องก็ไม่จำเป็นต้องสนิทใจจากการพูดคุย

 

            พวกเราเห็นเรื่องราวจากดวงตาคู่นั้น

 

            คู่ที่ต้องทำเป็นเข้มแข็งเพื่อปิดบังความปวดร้าวเสมอมา

 

            “ไฮสคูลตอนปีหนึ่งปีสองนี่เคยไปปาร์ตี้บ้างไหม” ชานยอลสานต่อประเด็นในอนาคตอันใกล้อีกครั้ง

 

            “เคยบ้าง ไม่บ่อยหรอก แต่ปีสามคงบ่อยขึ้น”

 

            “หืม”

 

            “ชมรม(club) ถ้าอยากเก็บคะแนนกิจกรรมง่ายๆ ก็เข้าเฟรนด์ชิพคลับ วนจัดปาร์ตี้ที่บ้านของเมมเบอร์ทุกวีค แล้วแต่ว่าวีคไหนใครจะเป็นเจ้าภาพ”

 

            “แล้วปีหนึ่งปีสองไม่ทำแบบนี้หรอ” ร่างสูงถาม เพราะไฮสคูลที่รัฐเก่าของเขามีกิจกรรมแบบนี้เช่นเดียวกัน ปาร์ตี้บ้านเพื่อนที่สลับกันไปแทบทุกวีค

 

            “ปีหนึ่งปีสองไม่มีเฟรนด์ชิพคลับ คงหลีกเลี่ยงไม่ให้เด็กๆไปยุ่งเกี่ยวกับแอลกอฮอล์เกินไปด้วยล่ะมั๊ง ถ้ามีปาร์ตี้ก็เป็นคลับอื่นๆที่จัดตามโอกาส ที่มีเฟรนด์ชิพคลับแค่ปีสาม เขาบอกเพราะว่าเดี๋ยวก็ต้องแยกกันแล้ว ควรจะ keep in touch* ไว้น่ะ” แบคฮยอนอธิบายไปอย่างที่เคยได้ยินมา

 

            “เปิดเทอมแล้วไปสมัครเข้ากันเลย”

 

            “ชอบปาร์ตี้ขนาดนั้น?”

 

            “แค่อยากหาอะไรทำ อยากสนุกอยากมีความสุขกับชีวิตมากกว่านี้ ได้ทำหลายๆอย่างไปกับนายมันก็น่าสนุกดีไม่ใช่หรือไง” ชานยอลว่าก่อนจะยกยิ้มบางเบา

 

            “ก็จริง ชีวิตควรจะมีความสุขมากกว่านี้เนอะว่าไหม”

 

            “นอนได้แล้ว” ร่างสูงเอื้อมมือไปขยี้หัวคนที่นอนหนุนหมอนใบเดียวกันอยู่จนเส้นผมของแบคฮยอนกระจายไม่เป็นทรง คนตัวเล็กทำท่าจะปัดมือออกแต่ชานยอลก็ละมือออกมาดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมกายทั้งคู่ให้สูงขึ้นเสียก่อน แบคฮยอนเบียดแก้มลงกับหมอนใบโตก่อนจะปิดเปลือกตาลง

 

            สายตาคมจดจ้องอยู่ที่ดวงหน้าหวานอยู่ไม่นานแล้วปิดเปลือกตาลงเช่นเดียวกัน

 

 

 

            ชานยอลรู้ว่าตัวเองติดหมอนข้าง

 

            หลายครั้งที่ค้างด้วยกัน ชานยอลก็เริ่มจะรู้แล้วว่าแบคฮยอนน่ะติดนิสัยชอบซุกผ้าห่มหาที่อุ่นๆนอนแค่ไหน

 

            และทุกเช้าที่ตื่นมาแล้วมีใครบางคนนอนอยู่ในอ้อมกอดเป็นเรื่องที่ชานยอลชินไปเสียแล้ว

 

 

 

— BREATHLESS —

 

           

            *keep in touch แปลว่า ติดต่อกันเรื่อยๆ ไม่ขาดการติดต่อกัน ประมาณนี้นะคะ

                  คอมเม้นติชมได้นะค้าบ อยากรู้ฟี้ดแบคทุกคนน้า <3

                      

            #หายใจลำบากชบ

            TW : @withbona



B
E
R
L
I
N
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 242 ครั้ง

2,118 ความคิดเห็น

  1. #2077 tinkb. (@baitongxc) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 13:17
    คือมันแบบว่า ความสัมพันธ์จะต้องไปถึงขั้นไหนแล้วถึงได้นอนกอดกันได้หน้าตาเฉยแบบนี้นะ ฮือ T ____ T
    #2077
    0
  2. #2064 R-E-N-E (@R-E-N-E) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 16:26
    หม่นปนอบอุ่น ฮือออขนาดไม่ได้เป็นแฟนกัน
    #2064
    0
  3. #2030 โอ้วเซฮุน (@MbloodN) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มีนาคม 2562 / 19:58
    เรียบง่ายกันดีจัง สบายๆค่อยเป็นค่อยไป ไมาหวือหวา น่ารักดี5555
    #2030
    0
  4. #2023 psncyy (@balabamboo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 01:51
    ความรู้สึกค่อยๆก่อตัวสินะ แสนน่ารักก
    #2023
    0
  5. #1972 bambam_pim (@bambam_pim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 22:39
    ง่ะ ดีเล้อะเกินนนน
    #1972
    0
  6. #1971 Tiipew (@tiipew) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มกราคม 2562 / 15:36

    งืออออน่ารักกก...
    ปล.เราเพิ่งมนอ่านค่ะ ...ฟินจังชอบมาก
    #1971
    0
  7. #1916 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กันยายน 2561 / 11:46
    เดี๋ยวก็จะติดการนอนกอดกัน
    #1916
    0
  8. #1894 gift_tyr (@gift_tyrDek59) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 07:45
    กอดกันอีกแย้วววววว
    #1894
    0
  9. #1880 tuntiiz (@tuntiiz) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กันยายน 2561 / 19:54
    งือออออออ น้องงงงง
    #1880
    0
  10. #1813 CBforever (@CBforever) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2561 / 14:32
    มีความหม่นแต่ปนไปด้วยความอบอุ่น งือออออ
    #1813
    0
  11. #1799 Browniepsry (@Browniepsry) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:57
    แบคเป็นหมอนข้างให้พี่ชานเขินจัง5555
    #1799
    0
  12. #1785 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 13:52
    น่ารักจังเลยคนพี่ติดหมอนข้าง คนน้องติดซุกผ้าห่ม
    #1785
    0
  13. #1418 tmeiji (@tm1995) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 13:57
    น่ารักกก ดูอบอุ่นเหมือนมาเป็นส่วนเติมเต็มของกันและกัน
    #1418
    0
  14. #1161 ❤ Little "B" ❤ (@khainoy) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 21:04
    มีที่หลบภัยกันถาวรแล้วสินะ น่ารักจัง
    #1161
    0
  15. #1142 bibimbua (@bibimbua) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 18:13
    คนนึงติดซุก คนนึงติดหมอนข้าง ฮรืออออ น่ารักกกก
    #1142
    0
  16. #1070 Poppiesvanillie (@wholese) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มกราคม 2561 / 21:59
    กอดกันเป็นเรื่องปกติแล้วหรอ /ชอบฉากที่บอกว่าแบคฮยอนมองไม่เห็นทาง แล้วล้มจนต้องเดินตามหลังชานยอลนี่แหละ ชอบอะไรแบบเน้ !!
    #1070
    0
  17. #989 bsunn (@bsunn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 มกราคม 2561 / 17:29
    ชอบบบ อบอุ่นนนน :)
    #989
    0
  18. #888 thenungning (@thenungning) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 00:16
    เขาสองคนดูเข้ากันมากเลยค่ะคุณแม่
    #888
    0
  19. #724 DBK1802 (@DBK1802) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2560 / 03:02
    สนิทกันมากขึ้นแล้วอ่า แล้วยังหวั่นไหวขนาดนี้ โอ๊ย ลุ้นจังเลยยย
    #724
    0
  20. #604 sky_shine (@ningingkai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 00:22
    เขากอดกันแล้วค่ะแม่ เมื่อไหร่เขาจะจุ๊บกันคะ /)?(\
    #604
    0
  21. #544 areenachesani (@areenachesani) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 09:23
    ง่อวววว มีความอยากมีความสุขด้วยกัน
    #544
    0
  22. #529 nenaeney (@chrlttd) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2560 / 00:50
    ฮื้ออออตื่นมาอยู่ในกอด อ้ากกกกกก ฟินขาด
    #529
    0
  23. #524 Phoenix '4 (@fang4869) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 22:44
    น่ารักกกกก เริ่มสนิทกันมากขึ้นแล้วด้วย
    #524
    0
  24. #515 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2560 / 11:30
    เริ่มตัวติดกันละ
    #515
    0
  25. #487 TOFUBYUN (@yoky_yosita) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 13:03
    เดี๋ยวนี้คงเปลี่ยนจากติดหมอนข้างเป็นติดแบคฮยอนแทนแล้วมั้ง~
    #487
    0