งานสัปดาห์หนังสือ ให้ตายเหอะ

ไปงานหนังสือมาฮือ ๆ มาเริ่มกันเต๊อะ

1 เม.ย. 50

วันนี้ก็ตื่นสาย นัดน้อง ๆ ไว้ที่งาน ผ่าเอ๊ย กว่าจะได้ออกล่อไปเกือบสิบเอ็ดโมง ยัยปาปา โทรมาจิกตั้งแต่ เก้าโมงกว่า (ยังไม่อาบน้ำเลยโว้ย) สักพัก หมูพีโทรจิกอีก แล้วก็จิกอีกตอนอยู่บนรถเมล์ ไม่วายพอถึงสถานีศูนย์สิริกิต ยัยจำนำมันโทรตาม อีกแป๊บหมูพีจิกอีก แงงงงงงงง มีแต่คนโทรจิก

พอมาถึงงานตรงดิ่งไป 7-11 ก่อนเพื่อน เห็นแล้วเห็นท่านห่านยืนแง้ว ๆ อยู่ เราก็เดินหาหมูพี โฮ่ ๆ แล้วก็เจอกัน เดินผ่านหน้าท่านห่านหลายรอบ อาเจ๊แกจำหนูไม่ได้ เหอ ๆ ๆ เปลี่ยนไปขนาดนั้นเชียว แล้วก็โทรหาไอ้ลูกสาวปาปา ตอนแรกก็หากันสิ แต่เราหาเจอแล้ว ยื่นใกล้ ๆ มันเล้ยยยยยย ไอ้ลูกสาวยังหาไม่เจอ แต่สุดท้ายก็เห็นเราซะที นังลูกบ้า ออกจะน่ารักอย่างนี้ยังไม่เห็นอีก สุดท้ายก็กอด ๆ ๆ ปาปากับจำนำ แล้วก็เห็นคนใส่แว่น จำนำก็ว่าเนี่ยหลีลี่ ไอ้เราก็ เหวอ(ในใจ...พระเจ้าทำไมตัวเล็กจัง แถมไม่เหมือนตอนคุยเอ็มเลย ในเอ็มออกจะแรดดดดดดดดด อุ๊ย ล้อเล่นเน้อ) น่ารักดีน่ะ แล้วก็หันไปเห็นอีกสองหน่อที่ยืนอยู่ งง ใครหว่า เลยให้เจ้าลูกสาวแนะนำ ว่าเนี่ย โต๋กับเพิ้ง พระเจ้า (อีกรอบ) โต๋น่ะเคยเห็นแล้วในบอร์ด แต่เพิ้งนี่สิ แม่เจ้า ผิดอิมเมจ นึกว่าจะอยู่แบบผู้ชายที่ไหนได้ น่ารักซะ

หลังจากอึ้งกันไปพอสมควรและพูดคุยกัน...

ว่าแล้วก็โดนจับเขียนชื่อเข้ามีตติ้ง (ทั้งที่ไม่ได้ลงชื่อไว้) แล้วก็โดนเฮียหยกถ่ายรูปประจานชื่อ แซ่ แล้วก็เวียน ๆ อยู่ที่มีต แล้วก็ไปสะดุดตาอย่างแรง หนุ่มแว่นที่นั่งหัวโด่ซะเด่น เปล่งออร่าตี๋เกาหลี หันไปกระซิบถามจำนำ ไอ้ลูกสาวก็บอกว่านั่น เคนนี่ฮาส
พระเจ้าาาาาา หลายรอบแล้วนะ ...อึ้ง ผิดอิมเมจมากกกกก (ปลื้มเลย)

จากนั้นก็เข้าไปเนียน ๆ ข้าง ๆ อนีลัน ลันน่ารักมาก ลันบอกว่าปู่เตี้ยหน้าเด็ก(อ๊ายปลื้ม) แต่ห้ามถามอายุ มันหยาบคาย

แล้วก็เนียนข้าง ๆ ฮิเดโกะ โอ อภิน่ารักเลย ถ่ายรูป ๆ ๆ โฮ่ ๆ ๆ

แล้วยัยหนูโมเอะก็กอดปู่เตี้ยซะกระดูแทบหัก เหอ ๆ ๆ แรงดีจริง ๆ

พอตกบ่ายกว่า ๆ ก็ออกแรดหาเหยื่อ อุ๊ย หาหนังสือ ไปกันก็มี เฮา จำนำ หลีลี่ ปาปา เพิ้ง โต๋ เดินเวียน บูธนั้นบูธนี้ หมดเงินไป

พอเหนื่อยก็พัก แล้วก็ออกแรด ๆ ๆ กันต่ออีก เดี๋ยวคนนู้นหลง เดี๋ยวคนนี้หาย แต่ก็หนุกดี พอสี่โมง ก็แยกย้ายกันกลับบ้าน

ยังมีต่อนะ ยังไม่จบ เดี๋ยวมาต่อ...

เอ้าต่อ ๆ

7 เม.ย.50

วันนี้ทำงานเลิก 2 โมง พระเจ้า เที่ยงกว่าฝนตกหนัก ภาวนาให้มันหยุดเร็ว ๆ และมันก็หยุดตอนบ่ายโมงครึ่ง พอบ่ายสองก็เผ่นออก งานนี้กะจะเดินสักชั่วโมงแล้วไปที่งาน เจเทรน ที่จัดที่มาบุญครอง แต่ไหง อยู่ที่งานหนังสือถึงห้าโมงละเนี่ย ผิดแผนหมด

วันนี้ก็ได้เจอไอ้ลูกสาวจำนำ แหกปากเรียกมันมันไม่หัน ต้องเดินเข้าไปตบ(หลัง)ถึงจะเห็น แล้วก็เจอเฮียหนุ่ม พูดคุยทักทายกันเสร็จ ห้าโมงกลับบ้าน งานนี้ได้หนังสือมาอีก

8 เม.ย.50

วันนี้ผิดแผนเต็มประเด็น กะว่าจะไปงานหนังสือแป๊บเดียวแล้วไปงาน ฮารุฮารุ ต่อ ที่ไหนได้ ตัวเองนอนตีพุงอ่านการ์ตูนอยู่บ้านด้วยความขี้เกียจตัวขึ้นขน เลยไม่ได้ไปงานฮารุ (จะไปซื้อโดจินซะหน่อย)

แล้วก็ออกไปเดินงานหนังสือกับญาติตอนห้าโมง คนน้อยแล้ว(มั้ง) งานนี้แยกกันเดิน แล้วก็ไปได้หนังสือมาอีก แล้วก็โชคดีจริง ๆ ได้เห็น เห็น เห็น
พระเอก และ พระรอง จาก เรื่อง นเรศวร และ ท่านมุ๊ย (หม่อมเจ้าชาตรี เฉลิมยุคล และคุณพนมเทียน

งานนี้แย่งถ่ายรูปท่านพระเอกและพระรองแทบตายกว่าจะได้มา(ไม่ได้เอากล้องไป เลยเอามือถือถ่ายแทน ไม่งั้นล่ะ หึหึหึ)

สรุป สามวันนี้เดินขาลาก สิ้นเปลืองเงิน

หนังสือที่ได้มา

Bloodwars 1/2
ตำนานผู้พิทักษ์ดาบศักดิ์สิทธิ์ 2
วุ่นจริง เจ้าหญิงหรือเจ้าชาย 2 (เพื่อนฝากซื้อ)
Z.A.C สถาบันวิปลาส 2
Zatiara 1
Lazentra 1
ยัยตัวร้ายกับนายปิศาจ 1/2
กินทามะ
เจ้าชายน้อยต่างภพ

รวมเป็นเงิน 2072

กรี๊ดดดดดดดดดดด พระเจ้าช่วย หมดเงินไปเท่านี้เลยเรอะ
ฮือ ๆ ๆ กระเป๋าฉีกแล้วโว้ยยยยยยยย

ปล. เป็นไดอารี่ที่ยาวโคตร ๆ ที่สุดในชีวิตเลยว้อยT^T

งานสัปดาห์หนังสือ ให้ตายเหอะ

ความคิดเห็น