ย้อนวัยเด็ก

วันเสาร์ ที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2550

วันนี้ ปู่เตี้ยนึกครึ้ม จู่ ๆ ตอนที่กำลังจะเริ่มงานแล้วก็พลันนึกไปถึงชุด ๆ หนึ่งที่เคยใส่เมื่อสมัยอนุบาล (ฮั่นแน่ คิดว่าเป็นชุดนักเรียนใช่มั้ยล่ะ ผิด!!)

มันเป็นชุดเดินพาเหรดน่ะ

ตอนอนุบาลได้เดินพาเหรดแต่งชุดสวย ๆ สีบรอนซ์เงิน น่ารักเชียว ยังกะมนุษย์อวกาศ มีมงกุฎผีเสื้อ(แต่มันขาดตอนหลังเดินเสร็จ) และไม้คทารูปดาว

ปู่เตี้ยเลยขึ้นไปคุ้ยหาดู ปรากฏว่าเจอชุดล่ะ พอลองเอามาเทียบสัดส่วน พระเจ้า นี่ตรูสูงขึ้นขนาดนี้แล้วนะ มันหดสั้นจนจะกลายเป็นเสื้อได้เลย เหอ ๆ (แถมยังลองใส่อีก แล้วก็พบความทุเศและอุบาทว์ในตัวเอง เดินลงมาให้แม่ดู พระเจ้า แม่ขำคาห้องน้ำเลย(เพราะซักผ้าอยู่) ตรูก็ขึ้นไปเปลี่ยนกลับเหมือนเดิม แล้วก็คุ้ยต่อ จนไปเจอ
ชุดนักเรียนม.ต้น ที่ยังเป็นหูกระต่ายอยู่นั่นแหละ โอ้จอร์จ คิดถึงมากกกกกกกก มีชุดยุวกาชาดด้วย

ความทุเรศยังไม่สิ้นสุดเมื่อปู่เตี้ยจัดการหยิบชุดม.ต้นขึ้นมาแล้วจับใส่ทันที โอ้
มันทุเรศได้ใจมาก กลายเป็นเด็กโข่งเลย แถมชุดหลวมโพลก ...นี่ช้านผอมลงสินะ
ก็แต่ก็ยังอ้วนกว่านี้นี่ หน้าตอนม.ต้นยังกลม ๆ อยู่เลย มาดูหน้ากระจก แทบจะทุบกระจกทิ้ง ทำไมมันทุเรศอย่างนี้ฟระ ตรูกลายเป็นเด็กโข่ง ลองมัดแกละสองข้างดู ไม่ได้ช่วยอะไรเลย เหอ ๆ ๆ ๆ

แล้วก็เดินลงมาให้แม่ดูอีก เหอะ หัวเราะซะจะขาดใจ มันทุเรศจริง ๆ ใส่เข้าไปได้นะ

เหอะ แต่มันชวนให้คิดถึงจริง ๆ นะ ชุดนักเรียนปกกลาสี ถามหน่อยเหอะ เด็กสมัยนี้ยังมีได้ใส่มั้ย ถึงได้ใส่ก็เหอะ แต่ก็น้อยแล้ว เดี๋ยวนี้มีแต่ชุดนานาชาติคิขุแบบเด็กญี่ปุ่น เลยรู้สึกภูมิใจจังที่ได้ใส่หูกระต่าย เหอ ๆ ๆ ๆ

ยังเหลือชุดยุวกาชาด อันนี้ไม่กล้าใส่ กลัวเป็นสุดยอดโข่ง

แล้วก็เลยถอดกลับใส่ชุดเดิม (ดีนะแม่ไม่แอบถ่ายรูปเก็บไว้ เพราะความบ้าของตัวเองแท้ ๆ เลย อุตริใส่ไปได้ คนเรา)

บ๊ายบาย

ย้อนวัยเด็ก

ความคิดเห็น