×

[FIC] Good man ไม่ใช่นายก็ไม่ใช่ใคร!!

โดย YeGieSeung

เมื่อเขา........ไม่มีเหตุผล และ เธอ......ไม่ยอมขอโทษ ความรักที่เกิดขึ้นระหว่างความแค้นจะจบลงเช่นไร ติดตามได้ใน Good man ไม่ใช่นายก็ไม่ใช่ใคร!!

ยอดวิวรวม

1,386

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,386

ความคิดเห็น


23

คนติดตาม


6
จำนวนรีวิว : ยังไม่มีคนรีวิว
จำนวนตอน : 6 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  28 พ.ค. 57 / 08:44 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
Good man ไม่ใช่นายก็ไม่ใช่ใคร!!


Intro



Intro

 

~ ตึ่ง ตึ๊ง ตุ้ง ~  ( เอ่อ..มันคือเสียงดนตรี )

 

เสียงดนตรีจังหวะบีทหนัก ๆ ดังกระหึ่มไปทั่วทั้งพื้นที่ ภายในอาณาบริเวณไม่กว้างนัก แต่ก็กลับมีผู้คนเบียดเสียดกันอยู่ในนี้เป็นจำนวนมาก ส่วนมากก็จะเป็นพวกผีเสื้อราตรีที่เมื่อตะวันตกดินเมื่อไหร่บุคคลเหล่านี้ก็จะออกมาเริงร่า วาดลวดลายบนฟลอร์ หรือบางคนอาจจะเป็นนักดื่มคอทองแดงที่มักจะนั่งกรอกแอลกอฮอล์เข้าปากกันประดุจน้ำเปล่า

ส่วนอีกพวกหนึ่งก็คงหนีไม่พ้นพวกที่เบื่อชีวิตของตนในยามกลางวันจึงออกมาหาอะไรที่บันเทิงใจในยามราตรีแบบนี้และ เขา ก็คงจะเป็นบุคคลในประเภทนี้ด้วยล่ะมั้ง

 

เฮ้อ ไอ้จุนฮยอง มึงไม่ออกไปเต้นหน่อยเหรอ ชายหนุ่มหน้าทะเล้นผมสีอ่อนถามขึ้น

 

มึงพูดเหมือนมึงไม่รู้จักกู ซนดงอุน ร่างสูงบอกปัดอย่างรำคาญ

 

เออ ครับ ไอ้หัวหน้าผู้ยิ่งใหญ่ กูรู้จักคุณมึงดีที่สุดแล้วครับ ดงอุนพูดด้วยเสียงล้อเลียน

 

กวนตีนล่ะมึง ร่างสูงพูดทีเล่นทีจริง

 

ฮ่าๆๆ แหมแหย่นิดแหย่หน่อยไม่ได้เลยนะ กูไม่พูดกับมึงแล้ว ออกไปหาสาวๆดีกว่า ดงอุนพูดพร้อมตั้งท่าที่จะเดินออกไป

 

จะไปไหนก็ไปเลยไปมึง ร่างสูงพูดพร้อมยกยิ้มที่มุมปากขึ้นเล็กน้อย

 

คร้าบบบ ท่านหัวหน้า (เพื่อเสียงนะค่ะ ^^ )  และแล้วดงอุนก็เดินจากไป บรรยากาศเดิมๆก็กลับมา ถึงแม้ว่าในคลับแห่งนี้จะมีเสียงเพลงดังกระหึ่มเพียงใดก็ตาม แต่ ณ บริเวณที่ร่างสูงนั่งอยู่นั้น บรรยากาศกลับเหมือนนั่งอยู่ในป่าช้าก็ไม่ปาน ด้วยความที่เป็นคนเงียบขรึม และไม่ค่อยพูด(ต่อยอย่างเดียว?)กับคนอื่นแล้ว  และความน่าเกรงขามของร่างสูงทำให้ไม่มีใครที่จะกล้าล่วงล้ำอาณาเขตเข้ามาสักคน แต่ก็ดีแล้วแหละเพราะร่างบางสูงพอใจกับบรรยากาศแบบนี้เสียมากกว่า  แต่แล้วบรรยากาศที่คล้ายคลึงกับป่าช้าก็ต้องอันตรธานหายไปพร้อมกับผู้มาเยือนคนใหม่

 

 

ว่าไง ไอ้จุนฮยอง ไม่เจอกันนานเลยนะ ผู้มาใหม่ทักทายอย่างอารมณ์ดี

 

กูจำได้ว่า กูไม่เคยรู้จักมึงนี้ ร่างสูงตอบพร้อมกับยักไหล่ให้หนึ่งทีอย่างกวนอารมณ์

มึงจำกูไม่ได้งั้นเหรอ หึหึ งั้นกูควรจะทำให้มึงจำกูได้ใช่มั๊ย  ผู้มาใหม่ส่งสายตาท้าทายมาให้จุนฮยองที่ยังคงนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม

 

ไม่จำเป็นหรอกมั้ง เพราะกูไม่อยากรู้จักมึง ร่างสูงตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา

 

หนอยย ไอ้จุนฮยองมันจะมากไปแล้วนะ ผู้มาใหม่เริ่มที่จะมีอารมณ์โกรธคนตรงหน้าแล้ว แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาอะไรเพราะจุดประสงค์ที่คนอย่าง ยังซึงโฮ มาถึงที่นี้ก็เพื่อพี่จะล้างแค้นร่างสูงตรงหน้าแหละ เพราะงั้น ถึงเขาจะโมโหก็ไม่ได้มีผลอะไรเลย เพราะยังไงเขาก็ต้อง ชำระแค้นกับร่างสูงอยู่แล้ว

 

หึหึ พูดให้ดีนะมึง แล้วก็แหกตาดูด้วยว่าที่นี้ที่ไหน

 

ถิ่นมึงแล้วไง  กูเคยสนมั๊ย คราวที่แล้วที่พวกมึงไปถิ่นกู พวกมึงยังไม่สนเลยนิ

 

อ๋อ งั้น เหรอ แต่กูว่าคราวนี้มึงควรจะสนนะ ร่างสูงตอบพร้อมกับยืนขึ้นเติมความสูงของตนเพื่อประจันหน้ากับคนตรงหน้า

 

แหม ไอ้จุนฮยอง กว่าจะยอมโพล่หัวออกมาเนี้ย ปล่อยให้แขกยืนรอตั้งนานเลยนะ

 

เสียใจว่ะ เพราะกูไม่คิดจะนับพวกมึงเป็นแขกของกูหรอก อย่างมึงก็เป็นแค่หมาลอบกัดเท่านั้นแหละ

 

มึง !!...  อย่าอยู่เลย ซึงโฮพูดพร้อมกับวิ่งปรี่ไปที่จุนฮยองที่ยืนทำหน้าไม่รู้ร้อนรู้หนาว แต่เพียงเท่านั้นแหละ ทุกคนในคลับแห่งนี้ก็พร้อมใจกันลุกฮือขึ้น พร้อมกับเตรียมอาวุธคู่กายของตนไว้ในมือ  และนั้นจึงทำให้ซึงโฮ หยุดการกระทำของตน

 

เป็นอย่างที่มันว่าจริงๆ สินะ แต่ว่าถิ่นมันคนจะเยอะขนาดนี้เลยเหรอ

 

จุนฮยองไม่ได้พูดอะไรทำเพียงแค่ยกมือขึ้นปราบลูกน้องทั้งหลายเป็นเชิงบอกว่าเขาจะเป็นคนจัดการกับ แขกที่ไม่ได้รับเชิญ คนนี้เอง  เมื่อเห็นดังนั้นทุกคนก็ตามพร้อมใจกันนั่งที่ของตนเหมือนเดิมแต่ก็ไม่วายคอยสังเกตการณ์อยู่ห่างๆ

จุนฮยองเดิมออกมาจากมุมที่นั่งอยู่เมื่อสักครู่เพื่อที่จะออกมาหา แขกของวันนี้ ในขณะที่เดินออกมานั้น มือใหญ่ของร่างสูงก็หยิบอาวุธคู่กายที่ต้องพกเป็นประจำเปรียบเสมือนกันเพื่อนคนหนึ่งเลยที่เดียว “Colt .45” ปืนพกสั้นที่ถือกันว่าเป็นปืนที่ดีที่สุดในอเมริกา จึงไม่แปลกเลยที่จะกลายมาเป็นเพื่อนคู่ใจของยงจุนฮยอง หัวหน้าใหญ่แห่ง The BEAST ได้

 

 

ไง ไม่เห่าเหมือนเมื่อกี้แล้วเหรอไอ้ซึงโฮ จุนฮยองพูดพลางเอาเพื่อนคู่กายของตนไล้ตามใบหน้าของซึงโฮ

 

หือ .. ถามแล้วไม่ตอบ ทำไมมึงเจอแค่นี้แล้วอึ้งเลยเหรอ อ่อนเสียจริงนะพูดจบจุนฮยองค่อยเอา Colt.45 ตบที่หน้าของซึงโฮเบาๆ(?) สองสามที

 

ไม่ปากดีเหมือนเมื่อกี้แล้วเหรอ เฮ้อ ... ไม่น่าสนุกเอาซะเลย  ร่างสูงพูดแล้วส่ายหน้า ผิดหวังกับคนตรงหน้าเสียจริงนึกว่าจะแน่ที่ไหนได้ เจอแค่นี้ถึงกับอึ้ง

 

เอาล่ะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็ ไสหัวกลับไปได้แล้ว  แล้วทีหลังอย่ามาทำเก่งอีกนะ มันน่าสมเพช หึหึ  ร่างสูงแล้วหันหลังกลับเพื่อจะไปนั่งที่ของตนตามเดิม แต่ไม่ทันที่จะได้ก้าวเดิน คนที่นิ่งไม่ขยับเมื่อกี้ก็ออกลาย ควักปืนของตนออกมาแล้ว ออกแรงกระชากให้ร่างสูงที่ไม่ได้ทันระวังตัวมาประชิดกับตนพร้อมกับเอาปืนของตนจ่อที่ขมับของจุนฮยอง

 

หึหึ ไอ้จุนฮยอง มึงประเมินกูต่ำไปนะ  ซึงโฮ พูดพร้อมแสยะยิ้ม

 

หือ มีดีกว่าที่กูคิดนี้มึง จุนฮยองพูดอย่างไม่เดือดร้อน

 

แน่นอน กูน่ะมีอะไรที่มึงยังคิดไม่ถึงอีกเยอะ

 

แต่กูว่ามึงคงประเมินกูต่ำไปนะ เพราะคนอย่างกูน่ะ ร่างสูงหยุดพูด และเพียงในชั่วพริบตาจากคนที่ถูกปืนจออยู่ที่ขมับก็กลับกลายเป็นคนที่ถือปืนจ่อแล้วซึงโฮตอนนี้ก็ถึงร่างสูงล็อกคอไว้แล้วเอาปืนของซึงโฮที่ใช้ขู่จุนฮยองเมื่อสักครู่มาจ่อที่ขมับของซึงโฮเสียแล้ว

 

ถ้าไม่แน่จริง กูคงไม่ได้เป็นหัวหน้าของ The BEST หรอก จำใส่กะลาหัวมึงไว้ ร่างสูงพูดต่อด้วยน้ำเสียงเย็นชา  พร้อมกับพยักหน้าให้ดงอุน เพื่อนและลูกน้องคนสนิทมาลาก แขกออกไป

 

ไอ้จุนฮยอง มึง ไม่ได้อยู่ดีแน่   ซึงโฮพูดขึ้นด้วยความแค้นที่มีหลังจากถูกลากออกมาหน้าร้าน

 

อะไรที่เป็นของรักของมึง กูจะทำลายทุกอย่าง คอยดู!!!

 


-------------------------------------------------------------------

อันนี้เป็นฟิคเรื่องยาวเรื่องแรกที่กี้แต่งนะค่ะ ยังไงก็คอยติดตามกันด้วยเน้อ ^^



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

23 ความคิดเห็น