[E-book ฟิคคริสสิง]Shadow Story[END]

ตอนที่ 5 : Shade Shadow 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,285
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 316 ครั้ง
    11 ธ.ค. 61

Shade Shadow 5

 

 

 

ถังขยะทางอารมณ์เช่นคริสจัดการล้างเนื้อตัวเสร็จ เก็บกวาดรอยอารยธรรมในครัวให้สะอาดเอี่ยม..ราวกับเรื่องบัดสีหลายชั่วโมงก่อนแก้วตาและแนนกลับมาถึงบ้านไม่เคยเกิดขึ้น วันนี้สิงโตมีนัดลูกค้าต่างจังหวัดจำต้องเร่งออกเดินทางขึ้นเครื่องช่วงดึก หลังจัดการพี่เลี้ยงเด็กอย่างรุนแรงและสุขสมก็แต่งตัวออกไป กลับมาอีกทีคาดว่าอีกหลายวัน ในบ้านจึงเหลือผู้อาศัยเพียง 3 คน

“คริส”

“ครับ คุณแนน” คริสละมือจากของเล่นเกลื่อนพื้นที่ทยอยเก็บลงกล่องในห้องรับแขก ตากลมโตสบตานายหญิงที่เอาแต่จดๆจ้องๆเขามาพักใหญ่จนสัมผัสได้

 

 

“ไหนๆก็แล้ว สิงไม่อยู่ พอดีเลย พี่มีเรื่องอยากคุยกับคริส”

 

 

ทั่วทั้งร่างเย็นเชียบ มือป้อมสั่นระริกช่วยไม่ได้..เรื่องที่นายผู้หญิงอยากคุยกับเขาเพียงลำพังสองคน..กลัวจนจุกแน่นคอ กลัวไปทุกสิ่งอย่างกับความผิดบาปที่กระทำร่วมกันกับผู้ว่าจ้างในชายคา ลับหลังเธอคนนี้กับเด็กน้อยไร้เดียงสา เขารีบมือบีบแน่นคุมไม่ให้สั่นจนอีกฝ่ายจับสังเกต ราวกับมีมวลพลังงานหนักอึ้งประหนึ่งก้อนหินกดทับร่างทั้งร่างขึ้นมากะทันหัน

 

 

 

หรือว่า..ความลับแตก..

 

 

“พี่ว่าจะต่อเติมห้องให้คริส จะได้มีห้องส่วนตัวด้วย คริสจะอยู่ทำงานที่นี่ไปนานๆใช่ไหม”  แนนกล่าวขึ้นมา ไม่ใช่เรื่องเร้นลับอันน่าโสโครกระหว่างสิงโตกับคริส แต่เป็นว่าด้วยการขยายต่อเติมบ้านเพื่อเขา ใจนึงโล่งที่ไม่โดนจับผิด แต่อีกใจก็ไม่อยากให้สัญญาเรื่องงานนัก

“อ..เอ่อ..

“พี่ชอบที่เราทำงานเก่ง มีความตั้งใจและแก้วตาก็ชอบคริสมาก รักเหมือนพี่ชายคนนึง พี่เลยอยากให้เรามาอยู่ด้วยกัน ดูแลแก้วตาไปยาวๆ” นายผู้หญิงกล่าวทั้งแววตาเปี่ยมเมตตาชัด ยิ่งก่อเค้าความรู้สึกผิดมากนับคณาในหัวใจ เธอผู้ไม่รู้อะไรเลยว่าสามีกระทำการ นอกใจกับคนที่เธอให้ความเอ็นดู ไม่รู้เลยว่าพี่เลี้ยงเด็กบ้านนอกยากจนร่วมใช้ผู้ชายคนเดียวกันกับเธอ  “ถ้าคริสตกลง พี่จะไปคุยกับคุณสิงต่อเอง พี่มาถามความสมัครใจเราก่อนหรืองอยากให้พี่เพิ่มเงินก็ได้นะ ดีไหม?

“คือผม..” คริสเม้มปากลำบากใจ สิ่งเลวร้ายพ่วงความผิดมหันต์เป็นอะไรที่อยากหนีไปให้ไกล งานก็ใช่จะหาง่าย ถ้าลาออกไปตอนนี้ ก็ไม่มีอะไรการันตีว่าจะหางานได้ในเร็ววัน คริสรู้ซึ้งดีว่าการเตะฝุ่นจนเงินหร่อยหรอเป็นเช่นไร โดยเฉพาะที่กรุงเทพที่มีการแข่งขันสูง ขนาดไปเป็นกรรมกร ยังเลือกรับพม่าแทนเพราะค่าแรงตามกฎหมายถูกกว่า

 

 

 

เงินทองจำเป็นต้องใช้ จำเป็นต้องอดทน

แม้จะเป็นเรื่องบัดสีก็ตาม

 

 

 

“ไม่เป็นไร ค่อยๆคิดก็ได้ คิดออกแล้วบอกพี่ด้วยนะ” แนนพับเรื่องนี้เก็บไปเมื่อแก้วตาวิ่งมาออดอ้อน เธอลุกไปจากโซฟา พาลูกสาวออกไปชมสวนปล่อยให้พี่เลี้ยงเด็กนั่งทบทวนข้อเสนอเพียงลำพัง

 

.

.

.

 

นับจากวันที่ได้รับข้อเสนอยื้อลูกจ้างให้อยู่กันไปยาวๆ ผ่านมา 5 วันเห็นจะได้ที่สิงโตยังไม่กลับ ชีวิตของคริสผ่อนคลายขึ้น ไม่ต้องอาศัยในบ้านเจ้านายด้วยความหวาดระแวง ไม่ต้องทนโดนกระทำย่ำยีน่าอดสู วันๆได้ทำกับข้าว ดูแลน้องแก้วตา ทำความสะอาดบ้านและสวน วนไปมาเช่นนี้อย่างที่ควรจะเป็น วันนี้เขาออกมาซื้อยาสระผมในร้านสะดวกซื้อ มือขาวป้อมหยิบเอาขวดแชมพูราคาถูกสุดในร้านใส่ตะกร้า

 

“ไง คริส”

 

เจอเต็งอีกแล้ว หนุ่มผมหยักศกยิ้มสดใส กล่าวทักทายเขาจากฝั่งตรงข้ามชั้นวางสินค้า

 

 

ติ๊งต๊อง!!

 

 

หนุ่มวัยรุ่นผิวขาวตรงไปจ่ายเงิน รับถุง แล้วหิ้วของเดินออกไปจากประตูร้านสะดวกซื้อ ไม่สนใจเสียงตะโกนไล่หลังตอแยเรียกชื่อเขาไม่เลิกรา

“จะไปไหน คุยกันก่อนดิเพื่อน”

“ใครเพื่อนมึง”

“ทำไมมึงชอบปัดจังวะ” เต็งวิ่งไล่ตามจนทัน มาเดินข้างๆกันเฉยชิบ “ไปเตะบอลกัน”

“กูไม่ว่าง” เขาปฏิเสธคำชวนทั้งสีหน้าหงุดหงิด

“เออน่า นิดเดียวเอง มึงเด็กเรียนเหรอไง เร็วๆ สนุกๆ ทีมกูคนขาดด้วย”

“ก็กูบอกว่ากูไม่ว่า- เฮ้ย!! เดี๋ยว!!! มึงจะลากกูไปไหน!!!!

สู้แรงชายหนุ่มวัยรุ่นอายุไล่เลี่ยไม่ได้ รู้ตัวอีกที เขาทั้งสองมายืนอยู่หน้าสนามบอลในสปอร์ตคลับขนาดใหญ่โตมโหฬาร เต็งล้วงหยิบบัตรสมาชิกสีทองพิมพ์คำว่า V.I.P เด่นสง่า พนักงานหน้าเคาท์เตอร์รีบรับบัตรมาทำการล็อคอินรหัสสมาชิกด้วยท่าทีนอบน้อมกว่าปกติเห็นได้ชัดแถมทักทายราวกับรู้จักกันดี เรียก น้องเต็ง อย่างนู้นอย่างนี้ ชวนคุยสารพัด ก่อนเปิดทางอนุญาตให้เข้าไปใช้สนามขนาดใหญ่ล้อมโพเดี่ยมสูง

 

 

ท่าทางเต็งจะเป็นคนมีตังค์

 

 

คริสหันซ้ายขวาตื่นตาตื่นใจ ไม่เคยเห็นสนามบอลที่ใหญ่แล้วหรูขนาดนี้ หญ้าบนพื้นตัดสั้นเป็นระเบียบ พื้นเนียนราบเรียบไม่สะดุดเหมือนที่เห็นในทีวีที่จำต้องไปอาศัยดูจากบ้านคนอื่น ต่างจากสนามบอลที่บ้านเกิดมาก ไม่สิ..พูดให้ถูกก็เป็นที่ดินแปลงนาเปล่าๆไม่มีคนปลูกข้าว ทิ้งหญ้ารกชัดแล้วพวกเขาก็วิสาสะเนียนเอาที่แห่งนั้นเตะบอลที่มีเพียงลูกเดียวในโรงเรียน

“นั่นใครวะเต็ง”

“นี่ไอ้คริส เพื่อนกูเอง ส่วนนี่ ไอ้โจ้ ไอ้บิ๊ก ไอ้ปอนด์ ไอ้ฮาย ไอ้นุ้ย และไอ้ปัง” เต็งทำหน้าเป็นตัวกลางแนะนำคริสให้กับแก๊งเพื่อนในรั้วโรงเรียน คริสยกมือโบกทักทายด้วยท่าทีประหม่ากับการได้พบหน้าผู้คนใหม่ๆโดยเฉพาะเด็กกรุงเทพ หวั่นเกรงจะโดนมองแปลกประหลาดอยู่ไม่น้อยกับการเป็นเด็กต่างจังหวัด ทว่า..เพื่อนของเต็งกลับเป็นกันเองมากกว่าที่คิด

 

 

ไม่แปลกใจเลยทำไมเต็งสนิทกับคนได้ไว

 

 

“คนครบพอดี มาๆ เริ่มกันเลย แบ่งทีมละ 4 “ การแบ่งทีมอาศัยวิธีการโอน้อยออก คริสได้อยู่ทีมเดียวกับเต็ง โจ้ ปังและฮาย บอลถูกวางลงกลางสนามโดยพนักงานดูแลสปอร์ตคลับ หลังสิ้นสัญญาณนกหวีด ลูกบอลที่เคยนิ่งถูกตวัดเท้าเตะ ช่วงชิงกันไปมาระหว่างทั้ง 2 ทีม

“ไอ้โจ้ ส่งมา!!

“จัดไปไอ้เต็ง!!!

“กูเลี้ยงแล้ว ไอ้คริส มึงยิง!!

 

 

 

ตูม!!!!

 

 

บอลยิงเข้าประตูโดยหนุ่มผิวขาวผ่องผมสีดำ คริสหายใจหอบเล็กน้อย ขยับคอเสื้อตักตวงอากาศเข้าผิวกาย รีบวิ่งไล่ตามบอลที่ถูกผู้รักษาประตูเตะลอยไปไกล เขาวิ่ง..สุดความเร็วไล่ตามบอลหนังที่หาใช่บอลพลาสติกทาสีเหมือนบ้านเกิด

 

 

สนุก!!

 

 

 

“ฮ่าๆๆ”  รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนดวงหน้ากลมแป้น คริสยิ้มได้จากใจเป็นครั้งแรก ยิ้มแบบที่วัยรุ่นควรมี ยิ้มที่หายไปตั้งแต่พ่อแม่เสีย ได้ออกกำลังเล่นสนุกสนานกับเพื่อนฝูงตามประสา ได้หัวเราะ ได้ด่ากราดคำหยาบคายที่ไม่ได้มีเจตนาเชิงลบ แต่เป็นด่าเอามันส์ แซวกันขำๆ ได้โผเข้ากอดคอดีใจเมื่อทำแต้มได้สำเร็จ

 

 

 

ตูม!!!!

 

 

 

“เข้าไปแล้ว! มึงไม่เลวนี่หว่า!”

“แน่นอนป่ะวะ กูคริสแข้งทองนะเว้ย” คริสชกกำปั้นเพื่อนในทีม ก่อนหันมาจับมือกับทีมฝั่งตรงข้ามที่พากันชมเขาไม่ต่าง

“อีกตาป่าว”

“มาๆ”

 

 

ทว่าความสนุกมักผ่านไปไวเสมอ..

 

 

คริสมองไปยังนาฬิกาฝาผนัง เข็มสั้นยาวชี้บอก 4 โมงกว่า หน้าขาวโชกเหงื่อซีดเผือกฉับพลัน จึงวิ่งไปคว้าเอาถุงร้านสะดวกซื้อแล้ววิ่งออกไปจากสนามทันที

“งั้นโอน้อ- อ้าวเฮ้ย!! เดี๋ยวดิไอ้คริส!! อีกตานึงก่อน!!!

“ไม่ได้แล้วว่ะ โทษที กูต้องรีบกลับแล้ว” เต็งมองตามหลังเพื่อนใหม่ที่ดูรีบร้อนทั้งสีหน้างวยงง เวลาก็ไม่ได้ดึกดื่นด้วยซ้ำ ไฉนแล้วถึงต้องกลับเร็วปานนี้ พอคริสไม่อยู่เท่ากับว่าแบ่งทีมไม่ได้ จึงจำยอมต้องหยุดเล่นไปทั้งแก๊ง ขายาวสวมกางเกงบอลสีน้ำเงินเดินกลับไปเก็บของใส่กระเป๋าเป้บนโพเดี่ยมชั้นล่าง พลัน..ตาเหลือบไปสังเกตเห็นจุดที่ก่อนหน้านี้เคยวางถุงพลาสติกใส่น้ำยาสระผมกับแชมพูและแปรงสีฟัน

 

 

..โทรศัพท์ซัมซุงฮีโร่..

 

 

.

.

.

 

 

คริสวิ่งกลับมาถึงบ้านก่อนเวลาเคอร์ฟิลที่กำหนดไว้พอดิบพอดี กลับมาก่อนสิงโตที่มีแพลนเดินทางกลับมาวันนี้ เขาหายใจถี่หอบหนักพร้อมเข็นประตูเปิดกว้างให้รถ BMW สีดำขับเข้ามาจอดข้างในก่อนเข็นประตูปิดสนิท สิงโตก้าวลงจากรถ กดรีโมทล็อครถอัตโนมัติก่อนเหลือบตาคมแสนเยือกเย็นไปยังพี่เลี้ยงเด็กที่..ดูหอบหนักกว่าทุกวัน

“ทำไมนายเหงื่อออกเยอะแบบนั้น ?” สิงโตถาม

“อ..อากาศร้อนน่ะครับคุณสิง” คริสตาลอกแลก โกหกนายจ้าง โชคดีที่อากาศวันนี้ร้อนจริง ขนาดเข้าสู่ช่วงยามเย็นใกล้ 5 โมงเข้าไปแล้วแดดยังแรงจ้าอยู่เลย นายจ้างวัย 34 ปีจึงเลิกสงสัยไปโดยปริยาย นัยน์ตาคู่คมกลับสำรวจมองเรือนกายค่อนข้างผอมแกร่นตามวัยรุ่นยังไม่โตพอโชกเหงื่อจนเสื้อยืดสีขาวแนบเนื้อ เม็ดเหงื่อผุดพรายทั่วผิวอมชมพูระเรื่อรับปอยผมสีดำชื้นเหงื่อ

 

 

เปล่งปลั่ง เหมือนเวลาเอากัน

 

 

ชวนให้คิดถึงเวลานั้นจนเผลอกลืนน้ำลายลงคอ เขามองตามไล่หลังเด็กหนุ่มช่วยถือของฝากจากพัทลุงเข้าไปเก็บในบ้าน จัดวางไว้บนโต๊ะรับแขก ขายาวเดินตามไปติดๆ ก่อนสอดมือเข้าที่เอวคอดดึงร่างผอมผิวขาวอมชมพูระเรื่อร้อนระอุเข้ามากอดแนบแน่น

“ค..คุณสิง..” คริสสะดุ้ง หน้าซีดปากสั่น มือหยาบโลนอันน่าแขยงลูบไล้ใต้เสื้อยืด ก่อนจะถูกอีกฝ่ายกระชากลากเข้าไปในห้องทำงานส่วนตัว ประตูปิดสนิทพร้อมสิ่งน่าสะพรึงกำลังตามมาในไม่ช้า ปากหนาพรมจูบหลังคอ ซับเหงื่อไม่นึกรังเกียจ ดึงคอเสื้อลงกว้างเผยไหล่เนียนและกดจูบไหล่แน่นๆ

 

 

 

 

“พี่ชอบที่เราทำงานเก่ง มีความตั้งใจและแก้วตาก็ชอบคริสมาก รักเหมือนพี่ชายคนนึง พี่เลยอยากให้เรามาอยู่ด้วยกัน ดูแลแก้วตาไปยาวๆ”

 

 

 

เสียงหวานอ่อนโยนของแนนดังก้องชัดในหัว ประโยคเต็มไปด้วยความไว้เนื้อเชื่อใจ ราวกับไม้หน้าสามตีแสกหน้า ขยี้สำนึกผิดชอบชั่วดีที่รู้ดีแก่ใจว่าไม่ถูกต้อง นี่ไม่ใช่เรื่องที่ควร ไม่เลยซักนิดต่อให้เรื่องที่เกิดถึงหาได้มาจากความเต็มใจของคริสก็ตาม มือแกร่งละลาบละล้วงลงผ่านขอบกางเกงวอร์มเก่าๆ ทว่า..คริสรั้งจับห้ามเอาไว้

“ค...คุณสิง ไม่ทำได้ไหม..”  วอนขอทั้งน้ำตา ขอความเห็นใจ..ไม่อยากทรยศความรู้สึกคุณแนนไปมากกว่านี้

“อย่ามาพูดว่า ไม่ กับฉันเหมือนแนน” ทว่า..คำห้ามกลับปะทุให้อีกฝ่ายโกรธ ร่างผอมถูกเหวี่ยงลงไปบนโต๊ะทำงาน ถูกจับให้คว่ำหน้าลง กระชากเสื้อผ้าออกให้หมด จับโก่งสะโพกขึ้นสูงแล้วกระแทกเข้ามาโดยไม่คิดถนอม กระทำการย่ำยีพร้อมใช้ฝ่ามือร้อนหยาบบีบบังคับให้หน้ากลมแป้นเงยขึ้นมองรอบห้องทำงานเต็มไปด้วยตู้หนังสือ

“มองดูตรงนั้น และตรงนั้น”  จับหน้าให้หันมองรอบทิศทางในห้อง “ทุกซอกทุกมุมบ้านในหลังนี้ ทำกันมาหมดแล้ว จะมาขออะไร”

 

 

 

ไม่มีที่ไหนที่ไม่เคยโดนย่ำยี บ้านหลังนี้อันแสนสุขสดใส

เงามืดใต้แสงสว่าง

 

 

 

“ฮ..ฮึก..ฮือๆ” คริสสะอื้นออกมา น้ำตาไหลพราก ทุกความทรงจำ ฝังแน่นในหัว ไม่มีทิวาราตรีใดในทุกซอกมุมมีสถานที่ปลอดภัยสำหรับเขา ตราบใดที่อสูรร้ายยังมีชีวิตอยู่ ก็พร้อมจะเข้ามาข่มขืนเขาได้ทุกเมื่อทั้งที่สถานที่แห่งนี้กินนอนอยู่กับเมียและลูกที่หาได้รับรู้ด้านมืดในบ้านหลังนี้แม้แต่นิด

 

 

 

เงาเร้นลับสุดแสนทรมาน

 

 

 

“แนน..” เสียงพร่ำเรียกชื่อภรรยากลับมาอีกครั้ง คริสหลับตาลงหนีความจริงที่เขาโดนข่มขืนซ้ำๆ ย้ำแผลเก่า ขยี้ลงไปในเงามืดจนเจ็บร้าวไปทั้งเรือนกาย

 

.

.

.

 

 

“แหวะ!!! หลังเสร็จกิจกามนานร่วม 2 ชั่วโมง พี่เลี้ยงเด็กอาเจียนลงชักโครก..ไม่หยุดคลื่นไส้กับสัมผัสโสโครกบนตัว เขาเงยหน้ามองห้องน้ำ..เกาะขอบฝาชักโครกทั้งตัวสั่น น้ำหูน้ำตาไหลพรากเป็นสายปะปนน้ำลายเลอะอ้วกจากปากบวมเจ่อ

 

 

อย่างที่สิงโตพูด ทุกซอกทุกมุมของบ้านหลังนี้

 

 

“ฮ..ฮือ”  ไม่เคยลืม ยิ่งคิดยิ่งตัวสั่นเทา ขยะแขยงไปหมด ทั้งร่างกาย ทั้งสถานที่ พาลคลื่นไส้ โก่งคออาเจียนอีกระลอก

 

 

 

โสโครก โสโครก โสโครก โสโครก โสโครก โสโครก โสโครก โสโครก โสโครก

 

 

 

“แหวะ!!!!!!

 

 

หมดไส้หมดพุงจนไม่มีอะไรให้ออกจากปาก คริสเหม่อมองคอห่านทั้งแววตาอ่อนล้าอันเต็มไปด้วยม่านน้ำตา มือป้อมขาวซีดเอื้อมไปกดปุ่มชักโครก ก่อนฝืนหยัดกายขึ้นยืน เดินโซซัดโซเซมายังอ่างล้างมือหมายล้างหน้าล้างตา ยังไม่ทันถึงก๊อกน้ำรู้สึกหัวหมุน โลกดูโคลงเคลงชอบกลนัก

 

 

โครม!!!!!

 

 

ทุกอย่างดับวูบ

 

 

TBC


+++++++++++++++++++++


มาต่อแล้วค่ะ ก่อนหน้านี้ปั่นปลอกคออยู่ ตอนนี้ปลอกคอจบแล้ว จะทยอยมาอัพแล้ว 

เราขอเปลี่ยนแทคเป็น #ฟิคเฉดเงา นะ ง่ายดี


ไปก่อนนะคะ บายจ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 316 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

560 ความคิดเห็น

  1. #546 kristsing0062 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2563 / 17:35

    สิงทั้งหื่นทั้งน่ากลัว~คริสเป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์แถมยังรังเกียจสิงยิ่งกว่าอะไร~ แล้วเค้าสองคนจะรักกันได้ยังไง

    #546
    0
  2. #413 Chowa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กันยายน 2562 / 07:50
    ร้องงงง ชีวิตบัดสบ น่าสงสารมาก.
    #413
    0
  3. #137 jungkookieee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 เมษายน 2562 / 21:32
    ต่อนะคะะ แง๊งงง น้อนนน
    #137
    1
    • #137-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:08
      ต่อแระๆ
      #137-1
  4. #136 ThanderIrene (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:52
    มาต่อเร็วๆ น้าา
    #136
    1
    • #136-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:08
      มาแระจ้า
      #136-1
  5. #135 2167432 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 13:02
    ต่อเร็วๆๆน้าา
    #135
    1
    • #135-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:08
      มาแระๆ
      #135-1
  6. #133 _AK. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:50

    มาต่อเถอะค่ะTT สงสารคริสมากเลยแง่อย่าฟื้นเลยลูกไม่ไหวก็ออกมา
    #133
    1
    • #133-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:08
      มาต่อแล้วจ้า
      #133-1
  7. #132 suyu27 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 19:43
    มาต่อน้าาาาา คิดถึงเรื่องนี้เหมือนกันนน
    #132
    1
    • #132-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:08
      มาแระจ้า
      #132-1
  8. #128 _Rattanawadee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 13:03
    รออ่านต่อจ้าา
    #128
    1
    • #128-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:09
      มาแล้วจ้า
      #128-1
  9. #127 nattakn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 16:22
    รอนะคะ อยากรู้บทสรุปของเรื่องเเล้ว ทั้งคู่จะลงเอยกันได้มั้ยอะ ไรท์สู้สู้นะคะะ
    #127
    1
    • #127-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:09
      ขอบคุณค่า มาแล้วต่อแล้วจ้า
      #127-1
  10. #126 zzzwanmaizzz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2561 / 23:29
    รอนะ รีบมาต่อล่ะ
    #126
    2
    • #126-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:09
      มาต่อแล้ว
      #126-1
  11. #123 nuurha_BG__sh (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2561 / 00:53
    ทำไมเรื่องนี้เศร้าจัง
    #123
    1
    • #123-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:09
      ก็ตามแนวเรื่องที่ระบุค่ะ
      #123-1
  12. #121 Peppabee_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 19:06
    สงสารคริส อ่านไปหายใจไม่ออกไป TT
    ทำไมต้องใจร้ายขนาดนี้ เป็นที่รองรับอารมไปเรื่อยๆ ทำอะไรไม่ได้เลย
    #121
    1
    • #121-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:10
      ชีวิตคนเราในมุมมืดของสังคม บางคนก็เจอแบบนี้จริงๆนะ น่ากลัว
      #121-1
  13. #119 Bibblegum (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2561 / 04:07
    Omg omg omg น้องคริสของฉันคือแบบ น่ากลัวอ่ะ แล้วแบบกลัวน้องจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้ เงินก็ต้องมีแต่สิงโตก็น่ากลัว เพื่อนคริสช่วยเอาน้องหนีไปที่ สิงโตทำร้ายจิตใจน้องเกิรไปแล้ว
    #119
    1
    • #119-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:10
      คุณสิงน่ากลัวจริงค่ะ เราก็กลัว
      #119-1
  14. #118 mooky9924 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 17:44
    สงสารทั้งคริส ทั้งแนนเลย พี่สิงเลวไปอีกอ่ะ
    #118
    1
    • #118-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:10
      ยอมรับว่าเรื่องนี้เลวจริง
      #118-1
  15. #117 duean4268630 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 14:06

    เราวาบพาน้องหนีมาได้ไหม สงสารน้อง
    #117
    1
    • #117-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:11
      พาหนีแล้วมีเงินจ้างน้องไหมอ่ะ
      #117-1
  16. #116 meondekdee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 15:58
    อุ้มน้องคริสหนีออกมาได้มั้ย สงสารน้อง
    #116
    2
    • #116-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:11
      แต่น้องจะไม่มีเงินนะ
      #116-1
  17. #115 hanaharu...... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 11:42
    สงสารคริสมาก ไม่อยากให้เจอเรื่องแบบนี้ ถึงจะเคยอ่านฟิคสดมา แต่พอมาอ่านในนี้ยังหดหู่เหมือนเดิมเลย ฮืออออออ คุณบลัดสนใจเปลี่ยนเนื้อมั้ยคะ???

    ไม่อยากให้เป็นแบบฟิคสดอ่ะ

    TT
    #115
    1
    • #115-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:11
      ไม่เปลี่ยนใดๆทั้งสิ้นค่ะ เราวางพลอตมาอย่างดีแล้ว
      #115-1
  18. #114 PerayaSK88 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 08:57
    สงสารคริสจัง เรากลัวคริสท้องมาก ถ้าคริสท้องแสนจะรู้สึกยังไง
    #114
    1
    • #114-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:11
      คริสเรื่องนี้ท้องไม่ได้ค่ะ ไม่ใช่โลก Mpreg
      #114-1
  19. #112 parksukie (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 04:51
    สงสารคริสอ่ะ คุณสิงน่ากลัวเกินไป มาทำกับคริสแบบนี้ได้ไง งื้อออ ให้น้องหนีไปได้ไหม
    #112
    1
    • #112-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:12
      หนีไปแล้วน้องจะเอาเงินที่ไหนนี่สิ
      #112-1
  20. #111 chanapax (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 02:06
    สงสารคริสจัง คุณสิงใจร้ายมากกกก ใจร้ายจนแบบใจร้ายเกินไป คริสยังเด็กนะคุณ
    #111
    1
    • #111-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:12
      ผู้ใหญ่บางคนในโลกก็น่ากลัวแบบนี้
      #111-1
  21. #110 PandaHaHe (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 01:21

    หนีเลยลูก

    หนีออกมา

    สงสารหนูมากๆ

    #110
    1
    • #110-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:12
      หนีออกมาแล้วใครจะจ่ายเงินให้น้องอะ
      #110-1
  22. #109 Parneramyz (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 00:32
    สงสาร._.
    #109
    1
    • #109-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:12
      เต็มที่เลยค่ะ
      #109-1
  23. #108 แบคคุ ^><^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 23:45
    เต็งช่วยน้องด้วยย
    #108
    1
    • #108-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:12
      คาดหวังเต็งเลยเหรอ55
      #108-1
  24. #107 Phan_126 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 23:26
    รอเลยจ้า สงสารน้องคริสจะเป็นไรมากมั้ยอะล้มสลบไปเลยอะ
    #107
    1
    • #107-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:13
      มาต่อแล้วจ้าว่าเป็นไงต่อ
      #107-1
  25. #106 Puttsu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2561 / 23:21

    จะพาหนี จะพาน้องหนี
    #106
    1
    • #106-1 blood_hana(จากตอนที่ 5)
      18 พฤษภาคม 2562 / 21:13
      หนีไปไหนอ่าะ
      #106-1