เจ้าสาวตีตรา(สนพ.ไลต์ออฟเลิฟ)

ตอนที่ 37 : ดวงใจของฉัน(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6968
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 68 ครั้ง
    9 ม.ค. 55

                        
        หลังจากที่นั่งใจเย็นรอคอยที่อยู่ของบ้านประดับดาวเป็นเวลาหนึ่งวันเต็ม  ในวันรุ่งขึ้นโจเซฟก็รีบขับรถไปยังบ้านของประดับดาวตามที่โทมัสจัดการหามาให้อย่างละเอียดยิบ รถสปอร์ตคันหรูหราสมราคาจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์สีขาวหลังใหญ่ ร่างสูงของโจเซฟก้าวลงมาจากรถอย่างรวดเร็วตามคำเสียงเรียกร้องของหัวใจที่มันคิดถึงลูกสาวเจ้าของคฤหาสน์แห่งนี้

          ชะเง้อสอดส่องผ่านประตูรั้วบ้านอยู่นาน แต่ก็ไม่ยักจะมีคนในบ้านมาเปิดประตู ชายหนุ่มจึงรีบเดินไปกดกริ่งที่หน้าบ้านข้างๆ เสาประตูบ้านแต่ทว่า

          “ฮัลโหลยู เดี๋ยวนะภาษาอังกฤษมันพูดว่าไงนะ”

          โจเซฟมองหญิงสูงวัยผิวขาวจัดที่เปิดประตูเล็กเดินออกมาหาเขา นางสวมหมวกปีกสีฟ้าลายดอกไม้ใบที่มีขนาดใหญ่กว่าศีรษะของนาง พร้อมกับชุดกันเปื้อนสีฟ้าลายเดียวกับหมวก ในมือก็ถือพลั่วสีเขียวที่ยังมีเศษดินและรากไม้เล็กๆ ติดอยู่ มืออีกข้างก็กำลังเท้าสะเอว ใบหน้าที่เสื่อมลงไปตามวัยกำลังขุ่นคิดอะไรบางอย่าง

          “อ๋อ! ฮู อาร์ ยู ไฟนด(มาหาใครเหรอพ่อหนุ่ม)” สำเนียงภาษาอังกฤษที่ฟังดูเปร่งๆ แต่ก็เรียกรอยยิ้มจากคนตัวสูงได้

          “อิซ ดาว  เฮีย( ดาวอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ)” โจเซฟจึงตอบเป็นภาษาอังกฤษกลับไปในเมื่อนางถามเขาเป็นภาษาอังกฤษ

          “อ๋อ อาหมวย เยสๆ (อ๋อ อาหมวยน่ะเหรอ อยู่จ้า)”

          “โนๆ ดาว นอล อาหมวย( ไม่ใช่ครับ เธอชื่อดาวไม่ได้ชื่ออาหมวย)”

          “เยส อาหมวย ชี เฮีย( ใช่สิพ่อหนุ่ม ทำไมจะไม่ใช่ หลานฉันอยู่ที่นี่)”

           “โนๆ แอม  ไฟนดิง วุนเมิน ชี  เนม ประดับดาว ยู อันเดอร์สแตน มี (ไม่ใช่ครับๆ ผมกำลังมาหาผู้หญิงคนหนึ่ง เธอชื่อประดับดาวครับ คุณยายเข้าใจที่ผมพูดหรือเปล่าครับ)” โจเซฟคิดว่าเหม่ยเอินไม่ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาบอก ชายหนุ่มจึงรีบอธิบายให้นางเข้าใจ แต่ทว่าเหม่ยเอินกลับส่ายหัวไปมา

“เยส แอนด์ ชี เฮีย เอ่อวาย์ อาร์ ยู….ว้อนท์ มีท ชี (เข้าใจ เธออยู่ที่นี่จริงๆ เอ่อแล้วทำไมพ่อหนุ่มถึงอยากจะเจอหลานสาวฉันล่ะ)

“โอ้ว เยส! ชี อิส มาย ไวท์”

“ฮ้า!” เหม่ยเอินร้องออกมาด้วยความตกใจ ทิ้งพลั่วลงพื้นยกมือขึ้นถามอกแทน ก่อนจะถามออกไปเสียสั่นเป็นภาษาไทย “เป็นเมียพ่อหนุ่มเหรอ”

“ครับ คนชื่อดาวเป็นภรรยาของผม ส่วนคนชื่อหมวยไม่ใช่ครับ” โจเซฟอธิบายอีกครั้ง เพราะยังคิดว่าเหม่ยเอินยังไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพยายามจะบอก

“อ้าว! พูดไทยได้แล้วทำไมไม่บอก หลอกให้คนแก่พูดอยู่ตั้งนาน”

“ขอโทษครับ ก็คุณยายถามผมเป็นภาษาอังกฤษมาก่อนผมก็เลยตอบเป็นภาษาอังกฤษไป แล้วตกลงว่าที่นี่มีคนชื่อดาวไหมครับ” เขายิ้มอย่างขำๆ ก่อนจะปรับน้ำเสียงแข็งๆ ถามกลับไปอีกครั้ง

บ๊ะ! ไอ้หนุ่มตาน้ำข้าวนี่ เป็นสามีอาหมวยจริงเหรอเนี่ย ไม่ได้การแล้วต้องสืบเสาะ ซักถามประวัติเสียก่อน

“มีหรือไม่มี ฉันยังไม่บอกพ่อหนุ่ม แต่พ่อหนุ่มต้องตอบคำถามฉันมาก่อน” เหม่ยเอินตีสีหน้าขึงขัง มองโจเซฟด้วยสายตาจับพิรุธ

“คำถาม?

เหม่ยเอินพยักหน้าแต่แววตายังเที่ยงตรงจับจ้องไปที่ร่างสูง

“พ่อหนุ่มชื่ออะไร เป็นลูกเต้าเหล่าใคร มีงานทำหรือเปล่าแล้วได้กับอาหมวยตอนไหน” คำถามชุดใหญ่ถูกยิงเข้าใส่โจเซฟ แต่ก็ไม่เป็นปัญหากับโจเซฟชายหนุ่มตอบคำถามทุกข้อด้วยความมาดมั่น

“ผมชื่อโจเซฟ คุณพ่อชื่อโจนาซ ส่วนคุณแม่ชื่อพิมพ์วลัย คุณปู่ชื่อ โจนาธาน  ตอนนี้ทำงานเป็นผู้บริหารของโรงแรม แล้วผมยังไม่เคยมีอะไรกับคนชื่อหมวยครับ”

“เอ้า! ยังไม่ได้กัน แล้วมาบอกว่าเป็นเมียได้ไง” เหม่ยเอินยัวะขึ้นมาทันที เมื่อ  โจเซฟบอกว่าไม่เคยมีอะไรกับหลานสาวของนางแล้วทำไมไอ้ฝรั่งตาน้ำข้าวถึงได้บอกว่าอาหมวยของนางเป็นเมียเขาแล้ว

“ดาวเป็นภรรยาเราจดทะเบียนสมรสกันแล้ว ไม่เชื่อเดี๋ยวผมจะเอามาให้คุณยายดู” ไม่พูดเปล่าร่างสูงเดินกลับไปที่รถ หยิบทะเบียนสมรสที่เตรียมมายื่นให้เหม่ยเอินเพื่อเป็นการยืนยัน

“นี่ครับ” เหม่ยเอินมาหน้าชายหนุ่มอยู่ครู่นึง แล้วหยิบทะเบียนสมรสนั่นขึ้นมาดู ถึงแม้ว่าหูตาจะฝ้าฟางไปตามกาลเวลาแต่ทว่ามันก็ไม่เลอะเลือนจนเกินไป เมื่อเห็นชื่อนามสกุลของหลานสาวแท้ของตัวเองปรากฏอยู่บนแผ่นกระดาษถึงกับยิ้มกริ่มแล้ว ร้องออกมาเสียงดัง

“ไอ้หย๊า! อาหมวยของฉันถูกเปิดซิงแล้วเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่อง”

“คุณยายครับมะไม่ใช่” โจเซฟพยายามจะอธิบายแต่ก็ถูกเสียงแหลมปรี๊ดของเหม่ยเอินชิงขึ้นพูดเสียก่อน

“พ่อหนุ่มอายุเท่าไหร่ เกิดวันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร”

“ปีนี้สามสิบสี่ครับ เกิดวันที่สิบสี่กุมภาพันธ์ แล้วคุณยายจะเอาวันเดือนปีเกิดของผมไปทำอะไรครับ” โจเซฟถามออกไปด้วยความสงสัย

“ก็เอาไปให้สินแสดูดวงให้นะสิว่าสมพงศ์กับอาหมวยไหม” เหม่ยเอินบอก แล้วยิ้มอย่างมีเล่ห์นัย มองหน้าหลานเขยอย่างพึงพอใจ

“ไม่ต้องก็ได้ครับคุณยาย ผมมีภรรยาแล้วครับ ผมก็ไม่อยากมีใครอีก” โจเซฟรีบปฏิเสธทันที เพราะเขาไม่ต้องการให้ความหวังใครในเมื่อเขามีประดับดาวเป็นภรรยาคนเดียวแล้ว ไม่ต้องการผู้หญิงคนไหนอีก

          “ก็นี่ไงก็จะเอาไปเช็กให้ ไปๆ พ่อหนุ่ม เดี๋ยวพาไปหาอาหมวย” พูดจบเหม่ยเอินก็คว้าแขนกำยำของโจเซฟดึงเข้าไปในบ้านโดยไม่ฟังเสียงคัดค้านของฝีกฝ่าย

          “ไม่รบกวนดีกว่าครับ ผมต้องรีบไปตามหาภรรยา”

          “ก็อยู่ที่นี่แล้วไงจะไปตามหาที่ไหนอีกล่ะพ่อหนุ่ม”  หญิงชราเอ่ยบอกพร้อมกับพาโจเซฟเดินลัดสนามหญ้าหน้าบ้านตรงไปยังคฤหาสน์สีขาว

          “คุณยายครับขอร้องเถอะครับ ถ้าภรรยาผมรู้ เธอโกรธผมตายแน่เลย”

          “ไม่ต้องกลัว มากับม่าใครก็ทำอะไรพ่อหนุ่มไม่ได้หรอก” เหม่ยเอินตบไปที่หลังมือของโจเซฟเบาๆ

          แต่โจเซฟกลับทำหน้าจะเป็นจะตายให้ได้ เขารู้สึกไม่ดีเลยที่คุณยายท่านนี้พยายามยัดเหยียดหลานสาวของท่านให้กับเขาทั้งๆ ที่เขาพยายามบอกแล้วว่าหลานสาวของท่านไม่ใช่ภรรยาของเขา แต่ทำไมท่านถึงไม่ฟังที่เขาพยายามจะอธิบาย

          “คุณนายพาใครมาครับ” จ่าสมนึกลูกน้องคนสนิทของปราชญ์ที่เพิ่งเดินออกมาจากตัวบ้าน หลังจากนำรายงานการประชุมเรื่องการทลายแหล่งผลิตยาเสพติดมาให้ผู้บังคับบัญชาเซ็นรับทราบความคืบหน้า เห็นเหม่ยเอินพาชายแปลกหน้าเข้ามาก็เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยตามสัญชาตญาณ ทว่าเมื่อจ้องไปที่ใบหน้าชายแปลกหน้าอย่างชัดๆ ดวงตาของจ่าสมนึกก็เบิกโพล่งขึ้นทันที ถ้าจำไม่ผิดนี่คือสามีของคุณประดับดาว

          “นี่เหรอ หลานเขยฉันเอง หล่อไหมๆ เป็นลูกเสี้ยวด้วยนะว่าแต่ว่าลูกครึ่งอะไร” หันไปถามพ่อรูปหล่อที่ยังยืนทำหน้างงๆ ก่อนโจเซฟจะตอบออกไปงงๆ เช่นกัน

          “ไทยสวีดิซครับ”

          “ไทยสวีเดน  ดูสิ คิ้วเข้มโหงเฮ้งดีที่เดียว ตานี่เขียวใสประกายมรกตจากเมืองจีนเชียวเลยนะ จมูกก็โด๊งโด่ง แหลมเปี๊ยะ ปากนี้เรียวได้รูป หุ่นนี้แข็งแรงบึกบึนตัวใหญ่โตใช้ได้” เหม่ยเอินสาธยายหลานเขยของตัวเองด้วยความภาคภูมิใจ สมนึกได้แต่ยิ้มแหยๆ แล้วถามไปตามน้ำ

          “คุณหนูแต่งงานแล้วเหรอครับคุณนาย”

          “แต่งแล้วมั้ง ก็พ่อหนุ่มเขาบอกว่าเปิดซิงอาหมวยแล้ว”

          “แล้วคุณท่านทราบหรือยังครับ” สมนึกถามขึ้น เมื่อนึกถึงหน้าของท่านพลไม่เจอหน้าลูกเขยที่กล้าบุกมาถึงบ้าน ว่าคงจะเกรี้ยวกราดสาดกระสุนไล่ลูกเขยชะตาขาดคนนี้แน่

          “ไม่รู้สิ ตอนนี้อยู่ไหนล่ะ” คนที่ไม่รู้อีโน่อีเน่เอ่ยถามกลับด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น อยากจะอวดหลานขายให้ลูกชายได้เห็นนัก

          “อยู่ในบ้านครับ”

          “เอ่อ ดีเลย พ่อหนุ่มไป ไปกราบพ่อตาหน่อยสิ”

          “อะไรนะครับ! เดี๋ยวครับคุณยาย”

          ได้ยินเสียงแว่วๆ จากหญิงสูงวัยว่าจะพาไปพบพ่อตา โจเซฟถึงกับร้องออกมาด้วยความตกใจ เพราะเรื่องมันจะชักไปกันใหญ่แล้ว เขาควรจะห้ามคุณยายท่านนี้ก่อนที่เรื่องมันจะวุ่นวาย แค่ปัญหาตอนนี้เขาก็แก้ไม่หวัดไม่ไหวแล้ว

          “เดี๋ยวก่อนครับคุณยาย คุณยายใจเย็นๆ ก่อนนะครับ ฟังผมอธิบายก่อน ผมมาหาคนชื่อประดับดาวไม่ใช่มาหาหลานสาวของคุณยาย กรุณาเถอะครับอย่าพาผมไปพบคุณพ่อเลย” โจเซฟทั้งอธิบาย และอ้อนวอนเหม่ยเอิน แต่ดูเหมือนนางจะไม่ฟังคำพูดเขาเสียเลย ดื้อดึงลากเขาเข้ามาในคฤหาสน์ที่ตกแต่งสไตล์แบบคลาสสิคโบราณ ดูได้จากของเก่าแก่ที่ถูกตั้งโชว์เรียงรายตามทางเดินไม่เว้นแม้แต่ผนังของคฤหาสน์ ที่มีนาฬิกาเรือนเก่าๆ ติดโชว์หราอยู่เต็มผนัง

ปราชญ์ที่เพิ่งเดินออกมาจาห้องทำงานเพื่อเตรียมตัวจะไปประชุมการแต่งตั้งนายตำรวจใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาทำงานอยู่ในสังกัดเดียวกับเขา ถึงกับต้องหยุดชะงัก ใบหน้าของเขาเริ่มมีร่องรอยแห่งความเกรี้ยวกราดขึ้นมาทันทีที่เห็นหน้าของโจเซฟ

          โจเซฟก็เช่นกันตกใจไม่คิดว่าปราชญ์ หรือพ่อตาของเขาจะเป็นพ่อของหมวยหลานสาวของคุณยาย หรือว่าอาหมวยที่คุณยายพูดถึงจะเป็นประดับดาว

          “ม๊าพามันเข้ามาในบ้านเราทำไม ไล่มันออกไป!!” ปราชญ์ออกปากไล่โจเซฟดังลั่นบ้านซึ่งสร้างความตกใจให้กับเหม่ยเอินที่ไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี่

          “อะไรกัน แกรู้จักพ่อหนุ่มนี้ด้วยเหรอ” หันไปถามบุตรชายที่ยืนจ้องอีกฝ่ายตาเขียวปั๊ดอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อเสียให้ได้ 

          “ไม่รู้จัก” ตอบเสียงห้วนแต่ยิ่งสร้างความฉงนให้คนแก่ที่ยื่นงงเป็นไก่ตาแตก

          “ไม่รู้จักแล้วแกจะไล่เขาออกจากบ้านได้ไง เขาเป็นแขกของม๊านะ”

          “ไม่ชอบขี้หน้ามัน ม๊าไล่มันออกไปเดี๋ยว ถ้าม๊าไม่ไล่ผมจะใช้วิธีของผมไล่มันออกไปเอง” พูดจบปราชญ์กับจับปืนที่แนบอยู่เอวของตัวเองเสมือนเตรียมพร้อม เหม่ยเอินถึงกับตกใจกระโดดเข้าไปขวางบุตรชายในทันที

          “อาปราชญ์ ทำบ้าอะไร เขาเป็นลูกเขยของแกนะ”

          “ผมไม่มีลูกเขย เพราะลูกสาวผมยังไม่แต่งงาน”

          “แต่พ่อหนุ่มนั่นบอกแม่” เหม่ยเอินบอกกับลูกชาย เริ่มไม่มั่นใจกับคำพูดของโจเซฟ

          “แสดงว่ามันแอบอ้าง”

          “ผมมีหลักฐานครับคุณพ่อ” ในที่สุดโจเซฟก็พูดขึ้น พร้อมกับชูใบทะเบียนสมรสให้ปราชญ์ได้เห็น ยิ้มให้พ่อตา ปราชญ์ถึงกับหน้าเสีย ขบกรามแน่น

          “ใครเป็นพ่อของแก พูดให้มันดีๆ นะ ฉันมีลูกสาวคนเดียวไม่เคยมีลูกชาย” ปราชญ์ชี้หน้าบอกอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงโกรธจัดเขายังไม่ทันนับญาติ มีหน้ามาเรียกเขาว่าพ่ออีก

          “แต่ผมจดทะเบียนกับดาวแล้วนะครับ คุณพ่อก็ทราบ”

          “จดได้ก็หย่าได้เหมือนกัน วันนี้เลยไหมคะ” เสียงหวานที่คุ้นเคยทำให้โจเซฟต้องหันหลังกลับไปมองตามเสียงนั่น ทันทีที่เห็นร่างอวบอิ่มของภรรยาสาวที่เขาตามหา โจเซฟก็รีบถลาเข้าไปหาประดับดาวทันที

          “อย่าเข้ามานะ! ไม่เช่นนั้นฉันฟ้องหย่าแน่” เสียงแว้ดของแม่เสือสาวที่ออกอาการห่วงตัวทำให้คนตัวโตต้องชะงัก ยืนแข็งทื่อไปสามวิมองหน้าเมียตาปริบๆ ปราชญ์ยืนยิ้มอย่างพออกพอใจกับคำพูดของบุตรสาว

          “นี่มันอะไรกันมีใครสามารถบอกม่าได้มั่งว่ามันเกิดอะไรขึ้น” เหม่ยเอินเอ่ยอย่างสับสน มองหน้าหลานสาวและลูกเขยสลับกันไปมา แล้วเริ่มวิงเวียนศีรษะขึ้นมาคล้ายจะเป็นลม

          “ไม่มีอะไรหรอกค่ะ ก็แค่คนเคยค้าม้าเคยขี่ พอดีว่าเบื่อแล้วอยากจะโละของเก่าทิ้ง เพราะว่ามีคนเขารอกินของเหลือจากหนูอยู่ก็เลยช่วยสงเคราะห์หย่าให้ค่ะ”

          “ผมไม่หย่า!

          “แต่คุณต้องหย่า” กรวิทย์ที่เดินเข้ามาสบทบเอ่ยขึ้น เท่านั้นไม่พอแขนของกรวิทย์กับโอบรอบไหล่บอบบางของประดับดาวไว้แน่น และนั่นถึงกับทำให้คนขึ้หึงตาร้อนวูบวาบขึ้นมา กรวิทย์ถึงกับยิ้มเย้ยหยันให้อีกฝ่าย

          “ปล่อยเมียกูเดี๋ยวนี้เลยนะ!” ไม่พูดเปล่าตรงเข้าไปผลักอกอีกฝ่ายอย่างแรง

          “เฮ้ยๆ อย่ามาทำตัวเป็นอันธพาลในบ้านของฉันนะ” ปราชญ์ปรามขึ้นทันที เมื่อเห็นว่าจะเกิดศึกชิงนางในบ้านของเขา

          “แต่มันกอดเมียผม” เขาโมโหหึงหน้าตาแดงก่ำ มองกรวิทย์ที่ร้องโอดโอยออเซาะเรียกร้องความเห็นใจจากเมียเขา เห็นแล้วอยากจะยกเท้าถีบไปที่หน้าของมันนัก

          “รีบๆ หย่ากับดาวเถอะ คุณจะได้ไม่ขายขี้หน้าโดนสังคมประนามว่าเมียเล่นชู้” ท่าทาง และน้ำเสียงของประดับดาวที่ฟังดูห่างเหินทำให้โจเซฟถึงกับเจ็บจี๊ดที่กลางใจ เธอกำลังโกรธเขาเรื่องเมื่อวาน ก็น่าอยู่หรอกเพราะเขามันปากพร่อยเสียขนาดเป็นใคร ใครก็ต้องโกรธ แต่ถ้าเมียเขาโกรธล่ะง้อยากสุดๆ

          “ใครจะประนามกับช่างหัวมัน ตอนนี้ผมรู้ความจริงหมดแล้ว ได้โปรดเถอะนะดาวจ๋า ยกโทษให้ผัวปากพร่อยคนนี้ด้วย อย่าหย่ากับผัวเลยนะ” โจเซฟทรุดตัวลงคุกเข่า คว้ามือนุ่มขึ้นมาจูบ อ้อนวอนต่อหญิงสาวตรงหน้าอย่างที่ไม่เคยทำกับผู้หญิงคนไหนมาก่อน

          “เดี๋ยวจะเก็บไว้พิจารณานะ ตอนนี้ไม่มีอารมณ์จะฟังใคร รู้สึกปวดหัว อยากจะคลื่นไส้ขึ้นมาชอบกล” หล่อนแกล้งสะบัดมืออกอย่างไม่ไยดี ไม่ห่วงว่าหน้าเขาจะแตกยับเยินเพราะถูกเธอฉีกทึ้งไม่เหลือชิ้นดี

          โจเซฟถึงกับพูดไม่ออกไปไม่เป็นเมื่อเจอประดับดาวเล่นแง่ แต่ก็ยอมอดทนเพราะคำว่ารักเมีย คนต้องยอมให้เธอกลั่นแกล้งจนพอใจ แต่พอแหงะหน้าขึ้นไปมองกรวิทย์อารมณ์หึงหวงก็พุ่งปรี๊ดปราดขึ้นมา ดูมันๆ โอบไหล่เมียชาวบ้านอย่างไม่เกรงกลัวผัวของหล่อนจะกระทืบหรือไง

          “สวัสดีครับอาม่า สวัสดีครับคุณพ่อปราชญ์” กรวิทย์หันไปทักทายญาติผู้ใหญ่ของประดับดาวที่เขารู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดี แต่คำว่าคุณพ่อปราชญ์ทำให้คนถูกเรียก และคนที่ได้ยินถึงกับสะอึกพูดไม่ออก

          “ไหว้พระเถอะพ่อคุณ” เป็นเหม่ยเอินที่เอ่ยขึ้น รู้สึกปวดหัวกับเรื่องของประดับดาวเป็นอย่างมาก

          “อาหมวย อาปราชญ์ วันนี้หลังมือเย็นมาประชุมที่ห้องรับแขกด้วย ตอนนี้อาม่าไม่ไหวขอขึ้นไปพักผ่อนหน่อย”

          “ให้ผมขึ้นไปส่งไหมครับคุณยาย” โจเซฟเสนอน้ำใจให้

          “ไม่ต้อง!” แต่ก็ถูกประดับดาวหันมาเค้นเขี้ยวใส่ ก่อนเจ้าหล่อนจะเดินเข้าไปประคองเหม่ยเอินแทน

          “เดี๋ยวดาวพาอย่าไปพักผ่อนเองนะคะ” พูดจบก็ประคองร่างของเหม่ยเอินขึ้นไปพักผ่อนที่ห้องบนชั้นสอง ของบ้านทิ้งให้โจเซฟได้แต่มองตาละห้อย หน้าสลดอดง้อเมียอย่างที่วางแผนเอาไว้ก่อนจะมาที่นี่

          “กลับไปได้แล้ว”  ปราชญ์เอ่ยขึ้น

          “กลับไปสิคุณพ่อเขาไล่แล้ว” กรวิทย์ย้ำคำพูดของปราชญ์ เพื่อตอกย้ำว่าศึกชิงนางในครั้งนี้เขาชนะใสๆ

          โจเซฟขบกรามแน่นจนเห็นส้นนูนออกมา ดวงตาด็ลุกโชนราวกับมีเปลวไฟในดวงตาคู่นั้น อย่าจะเข้าไปตะบันหน้าใส่ไอ้พวกชอบลักกินขโมยกินเสียเหลือเกิน เผลอเป็นไม่ได้ชอบลักปลาย่างไปกิน

          “ฉันหมายถึงนายด้วยกรวิทย์” คำพูดของปราชญ์ทำให้หน้าของกรวิทย์เจือนลงทันตา โจเซฟแทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

          “ฉันขอเตือนพวกนายสองคนไว้เลยนะ อย่าสะเออะมาเหยียบที่บ้านของฉันถ้าฉันไม่อยู่  ใครกล้าขัดคำสั่งก็ลองดู กลับไปได้แล้ว!” ส่งเสียงไล่เตลิดเพลิดทั้งลูกเขย และเพื่อนสนิทของบุตรสาวอย่างไม่ไว้หน้าด้วยอาการหวงลูกสาว ทั้งโจเซฟและกรวิทย์จำต้องถอยทัพกลับไปตั้งหลักใหม่

นี่จึงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ปราชญ์ไม่ยอมปล่อยให้ประดับดาวได้คาดสายตาแม้แต่วินทีเดียว เพราะเขารู้ว่าทุกวินาทีคือความไม่ปลอดภัยของบุตรสาวเขา 

 

 

“อยู่ห่างๆ เมียฉันไว้ถ้าไม่อยากเจ็บตัว” เมื่อพ้นตัวบ้านโจเซฟก็รีบเดินมาเตือนกรวิทย์เรื่องประดับดาวทันที เขาไม่ต้องการให้ผู้ชายหน้าไหนเข้ามาพัวพันกับภรรยาของเขา

“ไปเตือนเมียคุณดีกว่าไหม เป็นเธอต่างหากที่วิ่งโล่เข้ามาหาผม” กรวิทย์ยิ้มเยาะ มองอีกฝ่ายด้วยสายตามีเล่ห์นัย

“นายหมายความว่ายังไง” กระชากน้ำเสียงถาม พยายามงับโทสะให้ได้มากที่สุด ถึงแม้อีกฝ่ายจะยั่วยวนกวนโมโหเขามากก็ตาม

“ก็หมายความว่าผู้หญิงเป็นฝ่ายเข้ามาหาผม ไม่ใช่ผมที่เป็นฝ่ายเข้าหาเธอ”

“ไอ้หน้าตัวเมีย! ฉันไม่เชื่อแกหรอก เมียฉันไม่มีทางตาต่ำลงไปเกลือกกลั้วกับผู้ชายอย่างแกหรอก” โจเซฟตรงเข้าไปกระชากข้อเสื้ออีกฝ่ายอย่างเหลืออด

“รู้ได้ไงครับ คุณอยู่กับเธอตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงหรือเปล่าล่ะ แต่เอ๊ะ! ผมจำได้ว่าดาวมีไฝอยู่ที่หน้าอกอยู่เม็ดนึงนะ” คำพูดที่ชวนส่องให้อีกฝ่ายได้คิดตะเหลิดไปถึงไหนต่อไหน กระตุ้นต่อมโมโหจนควันออกหู ยิ่งเห็นหน้าตายั่วยวนกวนโมโหก็ยิ่งทำให้โจเซฟกลายร่างเป็นชะโมดติดจั่นถลาเข้าใส่กรวิทย์ พร้อมๆ กับเหวี่ยวหมัดเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างไม่ยั้งมือ

“มึงแตะต้องเมียกู วันนี้กูเอามึงตายแน่”

พลั่ก! พลั่ก! พลั่ก!

แม่ไม้มวยไทยที่ร่ำเรียนมา วันนี้โจเซฟงัดมันขึ้นมาใช้ ทั้งศอกทั้งเข่ากระหน่ำใส่คู่ต่อสู้ไม่ยอมให้ตั้งตัว

“แค่จับมันเด็กๆ กูทั้งลูบทั้งคลำมาหมดแล้วรู้ไว้เสียด้วยไอ้หน้าโง่! โดนเมียสวมเขาไม่รู้ตัว” กรวิทย์พยายามใส่สีตีไข่ให้อีกฝ่ายโมโหหึง นั่นคือสิ่งที่เขาต้องการ

“มึงเป็นเพื่อนกับดาวได้ยังไงว่ะ เอาเพื่อนมาขายยังนี้ ไอ้ชาติชั่ว!” ปากพูดมือก็กระหน่ำรัวใส่หน้าอีกฝ่ายไม่ยั้ง ทั้งโกรธ และแค้น

                ปี๊นๆๆๆๆ

เสียงแตร่รถของปราชญ์ทำให้ทั้งสองฝ่ายต้องรีบแยกออกจากกันทันที กระจกติดฟิลม์กรองแสงและกันกระสุนเป็นอย่างดีถูกลดลง ก่อนที่ปราชญ์จะชะโงกหน้าออกมาให้โอวาททั้งคู่

“ถ้าจะกัดกันล่ะก็ไปที่อื่นไป อย่ามากัดที่หน้าบ้านของฉัน ถ้าไม่อยากเจอลูกปืนยิงไล่ก็รีบไปให้พ้นๆ หน้าบ้านของฉันซะ!” ปราชญ์เทศนาจบ รถมินิแวนสีดำมันปลาบก็เคลื่อนตัวออกไปจากบ้านอย่างช้าๆ  โจเซฟหันมามองหน้ากรวิทย์ตาขวางคล้ายจะประกาศศึกสงคราม ส่วนกรวิทย์ได้แต่กระหยิ่มยิ้มใช้นิ้วโป้งปาดเลือดที่มุมปากแล้วเดินกลับไปที่รถของตัวเองขับออกไปอย่างรวดเร็ว ส่วนโจเซฟรีบล้วงลงไปในกระเป๋ากางเกงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาโทมัสผู้รู้ใจทันที

“โทมัส คุณช่วยสืบประวัติของกรวิทย์ให้ผมหน่อยเอาให้ละเอียดที่สุดเลยนะ ขอด่วนที่สุด ได้วันนี้ยิ่งดี”

 

เวลาสามทุ่มเศษๆ รถยนต์คันหรูหราสีดำเงาวับจอดนิ่งสนิทอยู่ที่ข้างคฤหาสน์สีขาวของตระกูลปิยะสวัสดิ์ตั้งแต่ช่วงพลบค่ำ โจเซฟรอจนกว่าไฟภายในคฤหาสน์จะดับลงจนเกือบสี่ทุ่มไฟห้องชั้นล่างที่สว่างโล่ก็ดับลง เขาคาดว่าพ่อตาของเขาคงจะทำงานเสร็จแล้ว ชายหนุ่มรอจนปราชญ์เข้านอนจนหลับสนิทนั่นก็เป็นเวลาสี่ทุ่มครึ่ง

โจเซฟที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีเทากับกางเกงวอร์มสีดำสวมรองเท้ากีฬาเตรียมพร้อมหลังจากที่นั่งดูลาดราวจนแน่ใจแล้วทุกคนบ้านหลับสนิท ชายหนุ่มจึงเริ่มลงมือทำตามแผนที่ตัวเองวางไว้นั่นก็คือปีนบ้านนายตำรวจใหญ่

“เจ้านายครับ โอเคไหม”

“โอเค ตอนนี้ผมอยู่ที่หน้าระเบียงแล้วกำลังจะเข้าไป”

“ครับๆ เกิดอะไรขึ้นก็โทรมานะคะผมจะรีบเข้าไปช่วย”

“อืม”

หลังการติดต่อระหว่างโทมัสที่ซุ่มดูความเคลื่อนไหวอยู่ที่ชั้นหนึ่งจบลงโจเซฟก็รีบเก็บโทรศัพท์ใส่ในกระเป๋ากางเกง เดินไปที่ประตูระเบียงหน้านอนของประดับดาวซึ่งอยู่ทางปีกซ้ายสุดของตัวบ้านมันเป็นการเสี่ยงชีวิตเป็นอย่างมากเพราะห้องนอนของประดับดาวอยู่ห่างจากพื้นชั้นหนึ่งประมาณสองเมตรได้

แกร๊ก!

สลักกลอนประตูถูกปลดล็อกถูกเปิดออกอย่างง่ายดาย ร่างหนาก็รีบแทรกตัวเข้าไปในห้องที่มืดสนิท ค่อยๆ เดินไปที่เตียงนอนของประดับดาว ทุกอย่างก้าวแทบจะไม่มีเสียงดังรบกวนคนที่กำลังหลับจมอยู่ในนิทรา

“เมียจ๋าเมียคนสวย ผัวมาหาเมียนะครับ ตื่นนะจ๊ะคนดี” เสียงทุ้มต่ำกระซิบเรียกคนที่นอนคลุมโปงหลับอยู่บนเตียงกว้างอย่างสบายใจ เท่านั้นไม่พอล้มตัวลงนอน ค่อยๆ สอดมือล้วงลงไปใต้ผ้าห่มหวังจะทำปูไต่แกล้งเมียสาวแต่ทว่า

ดาวครับตื่น เฮ้ย!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 68 ครั้ง

1,330 ความคิดเห็น

  1. #1240 touyung (@1077) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:16
    คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    อัพเร็วๆนะคะ
    #1240
    0
  2. #1238 อะเจ้ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:15
    อัพ ๆๆ ๆ
    #1238
    0
  3. #1224 Noon_YS (@yulyoon) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 22 มกราคม 2555 / 00:49
    เจอคุณพ่อตาดัดหลังอ่ะเปล่าเนี้ย
    #1224
    0
  4. #1221 touyung (@1077) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 19 มกราคม 2555 / 23:37
    หายไปไหนอะ อยากอ่านอัพเร็วๆๆๆๆๆนะค้า
    #1221
    0
  5. #1218 jupiter-nan (@jupiter-nan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 17 มกราคม 2555 / 20:55
    ไม่อาม่า ก็พ่อตาล่ะคราวนี้
    #1218
    0
  6. #1217 plalawan (@plalawan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 16 มกราคม 2555 / 20:06
    อาม่าแหงม อิอิ
    #1217
    0
  7. #1215 กินนร-กินรี (@ben-sira) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มกราคม 2555 / 21:49
    เดาว่าเป็นอาม่า ฮา.....
    #1215
    0
  8. #1214 nunpanu (@nuntapun) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มกราคม 2555 / 21:35
    อ้าว! เจอใครกันนี่ พ่อตา หรือ อาม่า
    #1214
    0
  9. #1213 Love va (@gurin) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มกราคม 2555 / 17:35
     เฮ้ย คลำเจอพ่อตาใช่ไม๊เนี่ย
    #1213
    0
  10. #1212 OUnph (@muzmee) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 11 มกราคม 2555 / 01:23
     เจออะไรอ่ะ  หุหุ สงสัยเจอคุณพ่อ  ท่าทางจะหลับฝันดีนะคืนนี้ ตาโจเซฟเอ้ย
    #1212
    0
  11. #1211 Miin_Miin (@maewnoiover) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 23:42
    บอกได้คำเดียวว่าซวย
    #1211
    0
  12. #1210 jub-jang (@zhen_zhen) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 22:30
    วุ๊ยยยย  ขาลงของป๊าโจเซฟแน่เลยอ่ะ
    #1210
    0
  13. #1209 porb (@porb) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 21:48
    รอต่อๆๆๆ
    #1209
    0
  14. #1208 Go_kang (@Go_kang) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 18:13
     เจอปืนแน่เลย อิอิ
    #1208
    0
  15. #1207 meaw-ja (@meaw-ja) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 17:38
    ขำกลิ้งเลย
    #1207
    0
  16. #1206 ตะบองเพชรจิ๋ว (@sayaung) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 14:13
    เจอป๋าหรืออาม่าล่ะ555555555555
    #1206
    0
  17. #1205 Dennis O (@dennis9) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 10 มกราคม 2555 / 06:43
    เปิดผ้าห่มมาเจอปืนคุณพ่อแหงๆ  ฮ่าๆๆๆ ... หนุกๆๆอ่า ชอบบบบบบ
    #1205
    0
  18. #1204 หลิง หลิง (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 22:01
    สงสัยเจออาม่าแทนแหงๆ
    #1204
    0
  19. #1202 สมพิศ (@9647) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 20:30
    ใครๆๆๆนอนคลุมโปง
    #1202
    0
  20. #1201 สมพิศ (@9647) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 20:30
    ใครๆๆๆนอนคลุมโปง
    #1201
    0
  21. #1198 pittanan (@pittanan) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 19:55
     เจอพ่อแน่ๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆ โจเซฟเอ้ย น่าสงสารจิง
    #1198
    0
  22. #1196 dekbanna (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 18:52
    โจเซฟเจอใครอ่ะ ร้องซะตกใจเลย
    #1196
    0
  23. #1195 kuped (@poped) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 18:39
    โจเซฟเจอของดีเข้าเเล้ว
    #1195
    0
  24. #1194 ตะบองเพชรจิ๋ว (@sayaung) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 9 มกราคม 2555 / 14:39
    ตัวช่วยอย่างดีเลยนะนี่
    #1194
    0
  25. #1189 lovelyvenus (@lovelyvenus) (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 7 มกราคม 2555 / 14:35
    อาม่าน่ารักจัง ><
    #1189
    0