[Fic naruto]LocK OuT! ปิดตำรายัยตัวดี

ตอนที่ 8 : เปิดตำราบทที่8>>[[รัก]]100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,143
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    2 ธ.ค. 52

03top26rc.jpg


ผลั่ก!!!!

บางอย่างส่งเสียงกระทบดังลั่นไปทั่ว ฉันรู้สึกเหมือนตัวเองหายใจโล่งอกขึ้นเมื่อร่างของผู้ชายที่เคยขึ้นคร่อมฉันถูกซัดกระเด็นออกไป ดวงตาที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตาเบิกกว้างขึ้นทันทีที่ฝ่ามือหนายื่นมาช่วยฉันแกะเชือกออกจากข้อมือ

ไม่เป็นไรนะ...

น้ำเสียงที่ฉันเคยคิดว่ามันน่ารังเกียจดังขึ้น ในตอนนี้ฉันคิดว่ามันเป็นน้ำเสียงที่อบอุ่นจนทำให้ฉันรู้สึกสบายใจ

ร่างสูงของคาคาชิเดินตรงไปยังผู้ชายที่นอนเกลือกกลิ้งอยู่กับพื้น ก่อนที่เขาจะลงมือต่อยและเตะผู้ชายคนนั้นหนักๆอย่างสาสม ไม่นานนักผู้ชายคนนั้นก็หมดสติลงเพราะแรงอัดของคาคาชิ...

หึ!!! สารเลว ระยำ!!! ชั่วช้า!!!”

คำด่ามากมายออกมาจากเรียวปากนั่น มือแข็งแกร่งของครูคาคาชิยกร่างสูงของผู้ชายคนนั้นออกไปจากห้องก่อนที่จะโทรเรียกให้ร.ป.ภออกมารับตัวเขาไปขังคุก ทุกๆอย่างมันจบแล้วสินะ...

โทษทีนะที่กลับมาช้า...

คาคาชิบอกในขณะที่ทรุดตัวลงนั่งข้างหน้าฉัน ฉันที่จัดการติดกระดุมเสื้อเสร็จแล้วก็พยายามแก้มัดที่ขาออก รอยแดงเถือกบนข้อมือและข้อเท้าฉันเป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกได้ดีว่าผ่านเรื่องราวอะไรมาบ้าง น้ำตาที่ยังคงไหลไม่หยุดเพราะความกลัวทำให้คาคาชิเอื้อมมือมาปาดมันออกเบาๆ ฉันไม่ได้ปฏิเสธเขาอีกต่อไป...ฉันไม่ใช่คนใจจืดใจดำ...ขนาดที่จงเกลียดจงชังคนที่มาช่วยฉันไว้ได้นี่...กำแพงที่กั้นกลางระหว่างอคติมันถูกทำลายได้ด้วยความดีไม่ใช่เหรอ?

ฉันพาซาสึเกะไปส่งที่โรงพยาบาลมา...เขาโดนรุมซ้อมเลยกลับมาช้า...ฉันเสียใจจริงๆที่กลับมาช้าซากุระ...เสียใจจริงๆ

คาคาชิบอกด้วยน้ำเสียงและใบหน้ารู้สึกผิด เขาไม่จำเป็นต้องรู้สึกผิด...มันไม่ใช่ความผิดของเขาเลยสักนิด แต่เขาก็ยังพร่ำขอโทษฉันต่อไปในขณะที่ฉันเองก็ยังน้ำตาไหลไม่หยุด...ทั้งๆที่ฉันคิดว่าจะไม่ร้องไห้แต่น้ำตามันก็ไหลไม่หยุดเลยแหะ

เธอเจ็บมากสินะ...

มืออุ่นๆของคาคาชิถูกทาบลงบนหน้าของฉัน เขาจับมันเบาๆก่อนจะชักมือกลับไป

ฉันไม่ควรจะแตะต้องเธอเลย...ก็เธอเกลียดฉันนี่นา ขอโทษทีนะ

ร่างสูงของเขายืนขึ้นก่อนที่จะเดินหันหลังออกไป แต่เขาก็ต้องหยุดชะงักลงเมื่อฉันใช้มือจับแขนเสื้อของเขาเอาไว้

ขอบคุณ...ขอบคุณค่ะ ฮึกๆ...ขอบคุณจริงๆ...

ซากุระ...

ถ้าไม่ได้ครู หนูคง...แย่ไปแล้ว แล้วหนูก็ไม่ได้เกลียดครูแล้วด้วย...หนูขอโทษกับเรื่องที่ผ่านๆมา ครูไม่ใช่คนไม่ดีอย่างที่หนูคิด...ฮึก ขอบคุณที่ช่วยหนู...

อย่าร้องสิ

คาคาชิบอกได้แค่นั้นก็เอื้อมมือมาลูบผมฉันเบาๆ เขาดูอ่อนโยนและใจดี...เขาไม่ใช่คนอย่างที่ฉันคิดเลยสักนิด ทำไมฉันต้องมีอคติเยอะแบบนี้ด้วยนะ

หนูเสียใจที่ทำไม่ดี หนูเสียใจที่มองครูในแง่ลบ...ฮือๆ

แค่เธอเปิดปากพูดกับครู เรื่องที่ผ่านๆมาก็หายไปหมดแล้วล่ะ

ฮือ...

 

เช้าวันต่อมา

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองเผลอหลับไปอีกต่อไหน แต่ที่รู้ๆก็คือฉันตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียง

หาว!~”

หาววอดใหญ่เกิดขึ้นพร้อมกับการบิดขี้เกียจ ฉันลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินตรงไปอาบน้ำและออกไปนอกห้องเพื่อกินข้าวพร้อมกับคนอื่นๆ ถึงวันนี้เราจะมีทัศนศึกษาที่สวนน้ำโตเกียว...แต่คาคาชิบอกไม่ให้ฉันไปเพราะร่างกายฉันต้องได้รับการพักฟื้นเช่นเดียวกับซาสึเกะ นารูโตะ อิโนะ ฮินาตะ ฉันเพิ่งรู้เหมือนกันว่าเมื่อคืนทุกคนโดนเล่นงานเช่นเดียวกับฉัน เลวมาก! - -*    

ลุกออกมากินข้าวเช้าพร้อมคนอื่นได้แล้วเหรอน้องรัก ^O^”

พี่ซาเอกิร้องเมื่อเห็นฉันเดินออกมาจากห้อง วันนี้พี่สาวฉันใส่ผ้ากันเปื้อนลายช้างด้วยล่ะ =O=

หนูไม่ใช่ค้างคาวนี่คะพี่ จะได้ออกมาหากินตอนดึกแบบใครบางคน =^=”

ฉันบอกพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้ ข้าวที่ถูกตัดไว้ในชามคงเป็นของฉันสินะ

ฮ่าๆ ซากุระว่าเธอเป็นค้างคาวน่ะซาเอกิ ^O^”

เสียงหัวเราะที่ดังออกมาจากปากของคาคาชิถูกปิดลงด้วยดวงตาโตที่มองขวางๆ พี่ซาเอกิทำแก้มป่องก่อนจะวางอาหารอย่างสุดท้ายลงบนโต๊ะ

กินข้าวเปล่าอาจจะอร่อยกว่ากินกับข้าวของซาเอกินะซากุระ ^^”คาคาชิบอกพร้อมกับถือช้อนไว้ในมือ

คาคาชินะคาคาชิ! เข้ากันดีเป็นปี่เป็นขลุ่ยเชียว TOT!!”

ก็มันเรื่องจริงนี่เนอะ ซากุระ ^^”

ฉันพยักหน้าเห็นด้วยกับคาคาชิในขณะที่ตักกับข้าวขึ้นมาลองชิมดู บอกได้คำเดียวว่ามันเค็มมาก! งือ...และคำต่อไปฉันก็เลือกที่จะเปลี่ยนจานกับข้าว เมื่อลองชิมดูมันก็หวานมาก!!! นี่มันใช่อาหารคนมั้ยเนี่ย? T_T

เป็นไงล่ะ กับข้าวฝีมือพี่สาวคนนี้อร่อยเหาะไปเลยล่ะสิ ^O^/”

ฉันกำลังจะอ้าปากพูดแต่คาคาชิกลับหันมามองฉันก่อนจะยิ้ม เขายิ้มทำไมอ่ะ? หรือมันเป็นความนัยว่าให้พี่ซาเอกิลองชิมดูก่อนรึเปล่านะ

อี๋!! อะไรเนี่ย ทำไมมันเค็มแบบนี้ พวกเธอสองคนกินมันเข้าไปได้ยังไง >O<”

พี่ซาเอกิร้องบอกพร้อมกับกระโจนไปยังอ่างล้านจานทันที ฮ่าๆๆ เป็นไงล่ะกับข้าวแสนอร่อยฝีมือพี่ซาเอกิ

บอกแล้วไง กินข้าวเปล่าคงอร่อยกว่า ฮ่าๆๆ ^^”

ฉันไม่รู้ว่ามันนานแค่ไหนแล้วที่เรามีช่วงเวลาในการกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ แต่รู้อะไรมั้ย...การได้กินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาถึงกับข้าวมันจะแย่แค่ไหน แต่มันก็อร่อยเสมอเมื่อเรามีความสุข ^-^

อ่า! พี่ต้องไปทำงานซะแล้วสิ =O=”

ตั้งใจทำงานแล้วกันนะ ซาเอกิ ^-^”

ดีจังเลยนะ เธอสองคนเนี่ยไม่ต้องไปโรงเรียน...เฮ้อ แล้วเดี๋ยวตอนเย็นจะซื้อขนมมาฝากนะ =^=”

พี่ซาเอกิบอกพร้อมกับเดินออกไปจากประตูห้อง ฉันและคาคาชิหันมามองหน้ากันประหนึ่งว่ามีคำถามเดียวกันผุดขึ้นในใจ

เราจะไปเยี่ยมซาสึเกะกันแล้วใช่มั้ยคะ?

อ่าหะ ^^”

 

โรงพยาบาลสุดหรูที่อยู่ตรงหน้าของเราตอนนี้คือโรงพยาบาลที่ซาสึเกะกำลังพักรักษาตัวอยู่ จากการที่ฟังคาคาชิเล่า...เขาคงโดนคนหลายสิบรุมซ้อมจนต้องเข้าโรงพยาบาล

เดี๋ยวเธอขึ้นไปที่ห้อง 2012 ก่อนนะ แล้วฉันจะตามไป

คาคาชิบอกได้แค่นั้นก็เดินแยกไปยังเคาท์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ฉันจึงเดินแยกไปอีกทางเพื่อไปหาซาสึเกะ ลิฟต์ขนาดกว้างพาฉันมายังชั้นยี่สิบซึ่งเป็นชั้นของผู้ป่วยพิเศษ ร่างเล็กๆของฉันสาวเท้าเดินไปหน้าประตูห้อง 2012 อย่างรวดเร็ว ฉันควรจะเคาะประตูดีมั้ยนะ...มันเป็นมารยาทพื้นบานที่เขาทำกันไม่ใช่เหรอ =_=;;

ก๊อก ก๊อก!

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอยู่สองทีฉันจึงถือวิสาสะเปิดประตูเข้าไปเอง และทันทีที่ฉันเปิดประตูออกมาทางเดินที่ควรจะเป็นสีขาว สะอาด กว้าง ก็กลับเต็มไปด้วย...เอ่อ ของขวัญ? ดอกไม้? กระเช้าผลไม้? เสื้อผ้า? ตุ๊กตา? นี่เขาเป็นไอดอลเหรอ =O=!~

ซาสึเกะจ๊ะ เพื่อนทุกคนรอให้เธอกลับไปอยู่นะ >_<”

ผู้หญิงเรือนผมสีแดงที่อยู่ข้างๆเตียงซาสึเกะเป็นใครนะ ถ้าฉันเดินเข้าไปผู้หญิงคนนั้นจะต่อว่าว่าฉันไม่มีมารยาทรึเปล่า หรือฉันควรจะออกไปดี? -*-

เธอควรจะไปทัศนศึกษากับโรงเรียนไม่ใช่รึไง - -*

ซาสึเกะบอกเสียงขุ่น ถึงแม้ว่าใบหน้าของเขาจะไม่แสดงอาการใดๆก็ตาม แต่ฉันรู้สึกนะ...รู้สึกว่าเขากำลังรำคาญ =^=

ร่างเล็กของฉันชะงักฝีเท้าลงเมื่อไม่มีเสียงใดเกิดขึ้นอีก ฉันไม่ควรจะเข้าไปในตอนนี้จริงๆด้วยแหะ แผ่นหลังของฉันหมุนกลับทันทีที่คิดได้ดังนั้นก่อนที่มือเรียวจะจับลูกบิดเพื่อเปิดมันออก

ฉันคิดว่าเธอจะมาเร็วกว่านี้นะซากุระ - -

เสียงของซาสึเกะดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ฉันชะงักมือที่จับลูกบิดก่อนจะหมุนตัวกลับไปทางเตียง เขากำลังมองฉันอยู่...มองฉันด้วยดวงตาสีดำเหมือนอย่างเคยนั่นแหละ

ฉันเป็นคนไม่รีบร้อนน่ะ Jฉันบอกเบาๆก่อนจะเดินไปที่โต๊ะชุดข้างๆเตียง ผู้หญิงผมแดงที่ยืนอยู่ก่อนแล้วไม่ใช่ใครที่ไหน...คารินนั่นเอง สาวฮอตอันดับห้านี่เอง =O=

คาริน เธออกไปได้แล้วไป

ซะ...ซาสึเกะคุงไล่ฉันเหรอ TOT”

คิดว่าไงล่ะ?

นี่...นี่ซาสึเกะคุงรำคาญฉันงั้นเหรอ!!! T^T!!~”

ก็คงไม่ใช่อย่างอื่นแล้วล่ะ -_-”

ซาสึเกะเปรยเสียงเบาเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะยกมือขึ้นไล่คารินให้ออกไป ยัยนี่สะบัดก้นให้ซาสึเกะก่อนจะใช้ดวงตาเรียวคมของเธอจิกมองฉันอย่างกินเลือดกินเนื้อ แต่ในที่สุดเธอก็ยอมเดินออกไปอยู่ดี -*-

เธอโดนพวกนั้นรังแกรึเปล่า?

คิดว่าไม่...-O-”

ฉันตอบโกหกไปอย่างนั้นแหละ เพราะคิดว่ามันไม่จำเป็นถ้าทำให้เขารู้สึกไม่ดีเพราะตัวเองเป็นต้นเหตุ แต่เขาก็จับผิดได้อยู่ดี

เธอคิดว่าฉันโง่รึไง แผลก็เต็มแขนหน้าก็แดงเป็นปื้นแบบนั้น ถ้าฉันตาบอดเธอค่อยมาหลอกกันใหม่แล้วกัน =_=”

แล้วจะถามเพื่อ...?

ก็อยากจะรู้ว่านอกจากที่ตาเห็นแล้ว เธอโดนมันทำอะไรอีกรึเปล่า =O=”

ฉันว่ามันไม่จำเป็นหรอก...ยังไงๆฉันก็รอดมาแล้วนี่ J

ฉันบอกในขณะที่วางจานขนมตรงหน้าซาสึเกะ เขามองมันสลับกับหน้าของฉันก่อนจะหยิบช้อนขึ้นมาตักชิมโดยไม่ถามสักคำ ผู้ชายคนนี้น่ารักดีแหะ –O-

หวานจัง =~=”

เขาทำหน้าแหยแต่ก็ตักกินขนมของฉันจนหมด เหอะๆ หวานแต่นายก็ยังกินหมดเนอะ

ฉันไม่ชอบของหวาน...ซาสึเกะบอกพร้อมกับยกน้ำขึ้นดื่ม ฉันเลิกคิ้วเล็กน้อยก่อนจะถามต่อ

แล้วนายกินทำไมล่ะ

ก็เธอทำให้กิน -*-เขาบอกเสียงบูด แต่เดี๋ยวนะ...ใครบอกว่าฉันเป็นคนทำ?

ฉันไม่ได้ทำสักหน่อย ฉันซื้อมาจากร้านเบเกอร์รี่แถวโรงพยาบาล =O=”

เหอะๆ เธอทำให้ฉันเกลียดเธอได้ภายในสามวินาทีจริงๆ =_=^”

คนเราเขาไม่เกลียดกันภายในสามวิหรอกนะ J

ซาสึเกะหลบสายตาของฉันโดนหันไปมองที่หน้าต่างแทน ฉันจึงวางน้ำเปล่าแก้วที่สองไว้ที่ข้างหัวเตียงก่อนจะย้ายไปนั่งตรงโซฟาแทน

นั่นสิ ฉันคงไม่ได้เกลียดเธอจริงๆนั่นแหละ...

ดีใจนะที่ได้ยินแบบนั้น ^^”

ฉันยิ้มให้เขาอีกครั้งแล้วหยิบนิตยาสารมาอ่านฆ่าเวลา และไม่นานนักคาคาชิก็เดินเข้ามาในห้อง

ซาสึเกะคุง เพื่อนๆคงคิดถึงเธอกันมากนะ ^^”

มือหนาของคาคาชิถูกลูบอยู่บนหัวของซาสึเกะ คงดูไม่พอใจนะแต่เขาก็ไม่สามารถจะขยับตัวได้มากนัก เพราะคงจะเจ็บอยู่

ฉันไม่ต้องการให้ใครมาคิดถึงฉันหรอก

ต้องการให้ซากุระคิดถึงเธอคนเดียว...เอ่อ รึไง - -

เสียงของคาคาชิดูแผ่วลงเมื่อพูดแบบนั้น ฉันจึงเงยหน้าขึ้นดูการสนทนาของพวกเขาแทน ใบหน้าของซาสึเกะไม่ได้แสดงสีหน้าใดๆแต่ก็ไม่มีคำตอบอะไรออกมาจากปากเขาเช่นกัน แปลกแหะ

แหมๆ ซัสคุงเนี่ยเย็นชาเหมือนเดิมเลยนะ ว่ามั้ยซากุระ?...=.=;;”

ดวงตาสีมรกตของฉันเหลือบมองคาคาชิก่อนจะยักไหล่ คาคาชิคงไม่รู้จะทำอะไรดีจึงขอตัวออกไปข้างนอก บรรยากาศภายในห้องมันเงียบมาก...เงียบจนฉันอยากหลับ

มันแปลก...เสียงหนึ่งดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ บางทีฉันอาจจะรอเสียงนี้อยู่ก็ได้

อะไร?

มันแปลกจริงๆ...ตั้งแต่แรกๆที่ฉันรู้จักเธอ

เราก็เพิ่งรู้จักกันได้ไม่นานนี่

ฉันบอกเขาพร้อมกับวางนิตยาสารไว้บนโต๊ะ ดวงตาสีนิลของซาสึเกะจ้องมองมาที่ฉันเหมือนกำลังตั้งคำถามอยู่ในใจ แต่มันคืออะไรล่ะ?

มันแปลกตั้งแต่ฉันไม่รำคาญเธอแล้ว...

อะไรที่ทำให้นายคิดแบบนั้น

ถ้าฉันรู้ฉันจะว่ามันแปลกเหรอ?

บางทีเขาเริ่มทำฉันงงแล้วแหะ

แล้วตอนนี้นายคิดยังไงล่ะ?

ซาสึเกะส่ายหน้าไปมาก่อนจะเอามือของตัวเองกุมขมับไว้ ถ้าเกิดแฟนคลับเขามาเห็นคงคิดว่ามันฮอตน่าดู แต่ฉันไม่ใช่แฟนคลับเขา ฉันเป็นเพื่อนเขาฉันจึงคิดว่าหัวเขากำลังจะระเบิดล่ะ -*-

บอกไม่ถูก...มันแปลกที่เราเจอกันโดยบังเอิญบ่อยๆ ตั้งแต่ที่คอนโดฯ กลางดึก เธอไม่คิดเหรอว่าเราสนิทกันเร็วเกินไป...ฉันรู้สึกสนิทกับเธอจนเหมือนไว้ใจ มันแปลกมาก =_=”

นั่นสิ มันแปลกจริงๆด้วย...หมายถึงนายอ่ะนะ! -_-^”

ฉันแปลกยังไง ฉันก็ปกติ - -

แปลกตรงที่นายน่ะคิดว่าเรื่องนั้นเรื่องนี้มันแปลก มันจะมีสักคนไม่ได้เหรอที่สนิทกับเรา คุยถูกคอกับเรา...แล้วเป็นเพื่อนซี้ที่รอเวลามาเจอกันน่ะ =O=”

ซาสึเกะเงียบไปก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ นี่เขาจะปฏิเสธคำคมที่ฉันกลั่นกรองมาจากสมองเลยเหรอ

ฉันไม่คิดว่านั่นคือคำว่าเพื่อนซี้หรอกนะ...ฉันกับนารูโตะก็เป็นเพื่อนซี้กัน...แต่มันไม่ได้รู้สึกแบบนี้

ฮ่ะๆ ถ้านายไม่ใช่เพื่อนฉัน ฉันคิดว่านายกำลังจะสารภาพรักกับฉันล่ะ –O-a”

แล้วถ้ามันใช่ล่ะ?

ความเงียบเข้าปกคลุมบรรยากาศอีกครั้ง ฉันไม่รู้ว่าซาสึเกะถามแบบนี้ทำไม แต่มันต้องไม่ใช่อย่างที่เขาคิดแน่ๆ เราเป็นเพื่อน...เพื่อนกันนะ =^=

ฉันไม่รู้ว่าเกิดบ้าอะไรกับฉันซากุระ แต่มันไม่เคยเกิดขึ้น...ฉันรำคาญผู้หญิงทุกคนแม้กระทั่งแม่ตัวเอง

นั่นเพราะนายชอบอยู่เงียบๆล่ะมั้ง =O=”

แต่การได้อยู่กับเธอมันไม่ทำให้ฉันนึกรำคาญ...กลับรู้สึกสบายใจด้วยซ้ำไป ฉันไม่รู้สึกเบื่อหน่ายกับการไปไหนมาไหนกับเธอเลยจริงๆ ทั้งๆที่ปกติฉันไม่เคยจะไปไหนมาไหนกับใครนอกจากนารูโตะ และที่สำคัญฉันไม่ชอบรอยยิ้มหรือเสียงหัวเราะเล็กๆของผู้หญิงคนอื่นๆ...แต่ฉันชอบที่จะให้เธอยิ้มและหัวเราะ...ซากุระฉันคิดว่าฉันชะ...

หยุดซาสึเกะ! นายจะพูดคำนั้นไม่ได้นะ >O<”

ฉันรีบร้องห้ามซาสึเกะก่อนที่เขาจะพูดจบประโยค ฉันไม่อยากให้ความเป็นเพื่อนของเราต้องจบลงด้วยคำปฏิเสธรักของฉันหรอกนะ! อีกอย่างเขาจะกลายเป็นเป้าหมายที่ 200 ของการปฏิเสธรักอีก ฉันไม่อยากให้เขาต้องมาเจอเรื่องแย่ๆแบบนี้...บอกตามตรงทุกคนที่โดนปฏิเสธไปจะไม่ค่อยกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม เฮ้อ ฉันไม่อยากจะปฏิเสธเขา T_T

แต่ฉันต้องบอก...ฉันชะ

ฉันบอกแล้วไงว่านายพูดไม่ได้! ซาสึเกะ! ฉันไม่อยากให้นายเป็นคนที่ 200 ของฉันหรอกนะ

ทำไมสำนวนคนที่ 200 มันแปลกอย่างนี้นะ! โปรดอย่าเข้าใจผิด คนที่ 200 หมายถึงคนที่ถูกปฏิเสธรักต่างหาก L

แล้วไง แค่คนที่ 200

นายแน่มากซาสึเกะ มันไม่ใช่แค่เพียงคนที่ 200 แต่มันเหมือนตกอยู่ในคำสาปที่จะตายทั้งเป็นต่างหาก นอกจากคนพวกนั้นจะไม่ร่าเริงอีกต่อไป...ฉันเองก็เข้าหน้าพวกเขาไม่ติดเช่นกันนะ(แต่คนพวกนั้นมองว่าฉันเย็นชา สมน้ำหน้า เยาะเย้ย พวกเขาในใจ) ฮือ ฉันไม่อยากเสียเพื่อนแบบนายไปอ่ะ! T^T

ซาสึเกะ เราจะไม่ได้เป็นเพื่อนกันต่อไปนะ

ฉันไม่สนหรอกซากุระ...ฉันแค่จะบอกเธอ

ฉันคิดว่านายไม่ควรจะพูดนะ L

ซากุระ!!!”

ชื่อของฉันถูกเรียกดังมาก ดังซะจนฉันคิดว่าคนข้างนอกน่าจะได้ยิน แขนเล็กของฉันถูกซาสึเกะคว้าไปจับอย่างรวดเร็ว เขาดึงร่างเล็กของฉันให้เข้าไปใกล้ๆก่อนจะบังคับให้ฉันฟังในสิ่งที่เขากำลังจะพูด

ไม่ฟัง

ต้องฟัง

ฉันไม่ฟัง!”

เธอต้องฟัง!!”

ฉันไม่ได้ยินที่นายพูด...

ใบหน้าของฉันที่พยายามจะสะบัดหนีถูกมือเรียวๆของเขาคว้าเอาไว้ พร้อมกับดวงตาสีดำที่จริงจังจดจ้องมาในดวงตาของฉัน ความเงียบเข้าปกคลุมก่อนที่เรียวปากของเขาจะเริ่มขยับ

ฉันคิดว่า...ฉันชอบเธอ!”

เพล้ง!

เสียงของความรู้สึกจมดิ่งลึกเข้าไปสู่ที่ที่จะไม่มีทางกลับมา ฉันคิดว่าตอนนี้คำเป็นเพื่อนระหว่างฉันและเขา...คงจะไม่มีอีกต่อไปแล้ว ฉันกำลังจะปฏิเสธผู้ชายคนที่ 200 สินะ

เหมือนกับทุกๆครั้ง ฉันสูดลมหายใจเข้าเต็มปอด...ดวงตาสีมรกตจดจ้องที่นัยน์ตาดำสนิทของซาสึเกะอย่างจริงจัง และในขณะที่ฉันกำลังจะปฏิเสธเขามือหนาของซาสึเกะก็โอบหน้าฉันเอาไว้ก่อนที่ริมฝีปากบางของเขาจะทาบทับลงบนริมฝีปากฉัน เฮ้ย!!!

“O_O!!!”

ความตกใจไม่สามารถทำให้ฉันผละออกจากเขาได้ มือที่ควรจะเจ็บของซาสึเกะรั้งร่างของฉันให้เข้าใกล้เขาเข้าไปอีก มันเป็นจูบที่ฉันไม่ได้มีมานานแสนนาน...ถึงมันจะไม่ใช่จูบแรกของฉันแต่ฉันคิดว่ามันเป็นจูบที่...อ๊าก ฉันต้องพูดจริงๆเหรอ...เอาเป็นว่าคุณรู้ไว้ละกันว่ามันเป็นจูบที่สุดยอดที่สุดตั้งแต่ฉันเคยมีมา =^=//

ถึงเธอจะไม่พูดแต่ฉันก็รู้ว่าเธอจะพูดอะไร...เธอไม่ต้องบอกฉันหรอก เพราะฉันจะพยายามเพื่อเธอเอง

บ้าจริงๆ...

 

Kakashi Talk

ผมควรจะเข้าไปคั่นกลางระหว่างการสารภาพรักของซาสึเกะรึเปล่านะ...คำตอบก็คือไม่ ถ้าซากุระจะตอบรับคำสารภาพของซาสึเกะก็คงไม่แปลก...เพราะซาสึเกะเป็นเด็กหนุ่มอีกคนที่ผู้หญิงต้องการทั้งนั้น...หากแต่คำตอบของซากุระที่มีก็คือไม่อยู่ดีและถึงแม้เธอจะไม่ได้พูดอะไรออกไป แต่ซาสึเกะก็เข้าใจมันอย่างดี...น่าดีใจแทนซาสึเกะนะที่ไม่ต้องฟังคำที่แสนปวดร้าวจากปากของเธอ

แต่ถ้าสักวันหนึ่งซากุระคบกับซาสึเกะขึ้นมาล่ะ...ทุกๆอย่างที่ผมวางแผนไว้มันก็จะจบสิ้น ความรักของผมก็คงจะจบเช่นกัน ตอนนี้ผมยังถอยหลังให้ซาสึเกะทันรึเปล่านะ

ไม่รู้ว่าน้ำอุ่นๆที่อยู่บริเวณขอบตาของผมมันจะไหลออกมาเมื่อไหร่ ผมรีบใช้มือของตัวเองปาดมันทิ้งพร้อมกับสูดลมหายใจรับความจริง! หลงรักเธอมาตั้งนานจะมายอมแพ้ง่ายๆแบบนี้น่ะเหรอ...ไม่ มันจะต้องไม่เป็นแบบนั้น...ผมรอเธอมากว่าสี่ปี...ผมไม่มีทางยอมแพ้หรอก

ดวงตาสีดำของผมยังคงจ้องมองไปยังภาพของคนทั้งสองคนที่ตอนนี้ผละออกจากกันแล้ว ผมควรจะเข้าไปในเวลานี้ดีรึเปล่านะ...

คุณคะ ขอโทษนะคะ...ได้เวลาทานยาของผู้ป่วยแล้วค่ะ

นางพยาบาลสาวบอกผมในขณะที่กำลังจะเดินเข้าไปในห้อง ผมที่ยืนขวางอยู่จึงหลบแต่โดยดี ประตูถูกเปิดกว้างออกพร้อมกับผมที่เดินตามนางพยาบาลเข้าไป

ไงๆ คุยกันสนุกดีมั้ย ^-^”

ถึงแม้จะไม่อยากยิ้ม ผมก็ต้องทนฝืนยิ้มต่อไป แม้น้ำตามันอยากจะไหลแค่ไหนก็ตาม...

จะกลับแล้ว คาคาชิมาช้า -*-

อะไรกัน พอบอกไม่ให้ถือตัวก็เรียกฉันว่าคาคาชิเฉยๆเลยเหรอ >_<”

ซากุระเงียบก่อนที่จะคว้ากระเป๋ามาสะพายและเดินออกไป เธอคงจะไม่ชอบใจกับมุกนี้สินะ...

ซัสคุงก็...พักผ่อนเยอะๆนะ

ก็ฝืนอีกนานมั้ย...ไอ้น้ำตาที่จะไหลน่ะ

ความเงียบเข้าปกคลุมผมทันที ไม่มีทางที่เด็กคนนี้จะไม่รู้ทุกเรื่องของผมหรอก...สมัยที่ผมเรียนอยู่ผมเคยสอนเรียนพิเศษซาสึเกะ เขาจึงเป็นลูกศิษย์ที่ผมสนิทที่สุดอีกคนหนึ่งยังไงล่ะ เพราะฉะนั้นมันจึงไม่แปลกที่เขาจะรู้ว่าผมคิดยังไงกับซากุระ

ยอมแพ้เรื่องซากุระซะเถอะ ยังไงซะนายก็มีซาเอกิอยู่แล้วนี่

แต่ก่อนเป็นยังไงนายก็เป็นอย่างนั้น...นายบอกให้ฉันเลิกชอบซากุระมากว่าล้านครั้ง...เพราะนายคิดว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะเอามาเทียบกับซาเอกิได้ แล้วในตอนนี้นายคิดว่าเธอเป็นผู้หญิงแบบไหนล่ะ

...

นายชอบเธอแล้วจริงๆใช่มั้ยล่ะซาสึเกะ นายก็ไม่ต่างจากฉันหรอก

ความเงียบยังคงทำให้เราสองคนไม่ได้พูดอะไรกันอีก ผมส่งยิ้มบางๆให้กับซาสึเกะก่อนจะเดินออกไปจากห้อง แต่ก่อนที่ประตูบานนี้จะปิดลง...เสียงของซาสึเกะก็ดังขึ้นอีกครั้ง

ฉันจะไม่มีวันยอมแพ้...

ฉันก็คิดเหมือนกับนายนั่นแหละ ซาสึเกะ

End Kakashi Talk

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

447 ความคิดเห็น

  1. #435 Saisai zo RxL (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 เมษายน 2556 / 19:57
    สนุกมากๆ
    #435
    0
  2. #411 ferneun (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2554 / 23:12
     ศึกระหว่างครูกับศิษย์หรอเนี่ย อิจฉาซากุระจังงง
    ว่าแต่ซากุระจะปฎิเสธเกะได้ลงคอหรอออ นั่นเกะเลยน้าา T,T
    #411
    0
  3. #299 PARNNY (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2553 / 17:35
    คาคาชิมาเเล้ว :-)
    ชอบในความดูเป็นผู้ใหญ่ สุภาพ นุ่มนวล
    #299
    0
  4. #271 mintty555 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มีนาคม 2553 / 15:38

    สนุกสุดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    #271
    0
  5. #241 TT[]TT \>> (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มกราคม 2553 / 20:55

    เอาแล้วไง เกิดเรื่องเเล้ว

    #241
    0
  6. #207 UNSleep//Oh! I SaW (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 18:45
    โหรยยยยยๆๆๆ

    รีบอัพด่วนเน่อ
    #207
    0
  7. #206 Copstix (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2552 / 22:28
    เกะคู่ระๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #206
    0
  8. #205 fai o_o (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2552 / 22:27

    Sasukesakura จงเจริญเชียร์เกะกะระครับผม 

    ขอให้เกะคู่กับระเถอะป้า พรีส พรีส

    #205
    0
  9. #204 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2552 / 17:04
    โฮก ฮ้ากกกกกกกก กรี๊สสสสสสสส



    ค้างๆ เอาเฝือกออกแล้วรีบๆมาอัพนะค่ะ แฮ่ๆๆ
    #204
    0
  10. #202 oOZero RequiemOo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2552 / 18:16
    คาคาชิ คาคาชิ คาคาชิ
    #202
    0
  11. #201 p ping (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2552 / 18:55
    โอ้ โอมายกอด(มันฟังดูเเปลกๆนะ) น่าตกใจจัง ซาสึเกะขึ้นเทพ
    #201
    0
  12. #200 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2552 / 21:34
    แหล่มเรยยยยยยยยย
    #200
    0
  13. วันที่ 26 พฤศจิกายน 2552 / 22:21
    เกะๆๆๆ ต้องคู่กะเกะงิ ชอบคู่นี้อ้า หนุกมากเลย
    #198
    0
  14. #196 คาคา+ซากุ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2552 / 21:36
    คาคาชิกะซากุ เหอะ





    อยากอ่านคู่นี้มากก
    #196
    0
  15. #195 p ping (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2552 / 17:25
    ใครคู่ใครคะเนี้ย
    #195
    0
  16. #194 alone_na (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2552 / 16:49
    เกะๆๆๆ

    เชียร์ซัสจางงงงงงงงงงงงงงงงงง

    อ๊ากกกกกกกกกกกกก ซัสจังกับซากุจัง >_<
    #194
    0
  17. #193 oOZero RequiemOo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2552 / 20:08

    ลงดูคอมเม้นท์ด้านล่าง(_ _)

    ทำไมคนเชียร์ซาสึซากุเยอะจังงิ

    #193
    0
  18. #192 แมว (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2552 / 16:31
    อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



    คู่ใครก็เลิฟฟฟทั้งนั้น

    (อยากเป็นซากุระโว้ยยยย)
    #192
    0
  19. #191 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2552 / 20:48
    >___< กวนทีนกันน่ารักจัง !??



    กรี๊สสสสสส



    อัพต่อนะค่ะพี่สาว สู้ๆๆๆ
    #191
    0
  20. #190 PEAKANDA (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2552 / 18:54

    SASUSAKU4EVER

    #190
    0
  21. #188 WhiteBloodhostclub (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2552 / 12:36
    คาคาชิ คู่กับ ซากุระ ก็ดีนะครับ
    #188
    0
  22. #187 กระต่าย kuro (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2552 / 00:33
    กรี๊สสสส



    ไปเยี่ยม เกะๆๆ ^[]^
    #187
    0
  23. #186 -[A]KaTsuK[i]- (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2552 / 21:08

    คาคาชิหรอ

    เศร้า = =

    อันนี้ไม่ได้ว่านะ  แบบว่า เวลาอ่านแร้วมันขนลุกๆอะ

    แบบ ตาแก่กินเด็กอะ

    แบบ มือสั่น ขนหลังลุก = b=  เป็นความรู้สึกที่เย็นยวบ 

    อันนี้เค้าไม่ได้ว่าน๊ะ  แค่ลงความเห็นอย่าพึ่งกระทื่บเค้าเรย T^t

    #186
    0
  24. #185 !!_ยัยสวยประหาร_!! (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2552 / 20:53
    หนูระต้องคู่กะเกะจิ> <

    อัพต่อน้า~
    #185
    0
  25. #184 oOZero RequiemOo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2552 / 18:54
    คาคาชิต้องคู่ซากุระเซ่>O
    #184
    0