คัดลอกลิงก์เเล้ว

เดทลับกยูอู

โดย billionaire-b

เดทลับก็คือลับอ่ะนะ แต่จะทำไงได้คนมันดังก็ต้องรู้เป็นธรรมดา

ยอดวิวรวม

488

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


488

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  8 ม.ค. 60 / 01:16 น.
นิยาย ഷѺ

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
พุยพุย
เนื่องจากเมื่อวานนั้นเราไม่ทราบว่าใครไปเดทกับนัมมา


งั้นวันนี้ไรท์ก็จะทำหน้าที่ที่ดีในการแต่งฟิคขึ้นมา


วะฮะฮ่าๆๆๆๆๆๆ  เรือเราต้องพายต่อไปค่ะทุกคน


รอไรท์กันนะคะ





b e r l i n ?

เนื้อเรื่อง อัปเดต 8 ม.ค. 60 / 01:16


               " ซองกยูฮยอง "


               " ซองกยูฮยองงงงงง "


               " ฮยองฮะ ตอบผมหน่อยสิ "


               " ก็ผมอยากไปเที่ยวกับฮยองงงง "     คนตัวเล็กข้างๆได้แต่อ้อนวอนคนตาขีดที่นั่งไขว่ห้างสนใจเพียงโทรศัพท์ตรงหน้าที่เงียบไม่พูดคำใดออกมาซักคำ


               " ถ้าฮยองยังเงียบแบบนี้ละก็   ผมจะไปชวนคนอื่นแล้วนะ   คิดว่าคงมีคนที่เค้าอยากไปกับผมมากกว่าฮยองอยู่แล้ว   เชอะ!!! "     นัมอูฮยอนผู้ที่งอนค้อนซองกยูโดยทำการเชิดหน้าไปทางอื่นและทำท่าเหมือนกันจะเดินหนี   แต่คนที่ดูเหมือนจะไม่สนใจประโยคเมื่อดังกล่าวกลับจับข้อมือเล็กๆของคนที่น้อยใจ    เป็นเหตุให้หน้าของคนตัวเล็กเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย


               " ใครบอกว่าฮยองจะไม่ไป   ก็ชอบคิดเองเออเองอย่างนี้ทุกที "     ก็ซองกยูเล่นเงียบแบบนี้ทุกครั้งที่อูฮยอนชอบชวนไปไหนมาไหน   แล้วก็ชอบตอบตกลงแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยอย่างนี้ทุกรอบเลยให้ตายสิ    ใครจะไปเดาใจคุณชายแห่งอุลลิมถูกละคร้าบบบบบบ


               " แล้วอยากไปไหนล่ะ   เดี๋ยวฮยองจะพาไปเอง "     ซองกยูเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นมาหลังจากเห็นว่าคนที่ยืนค้ำหัวอยู่ตรงหน้าไม่ยอมพูดอะไรออกมาซักทีนึง   
                 งอนทุกทีก็ต้องง้อทุกทีสินะ    ตอนงอนเนี่ยน่ารักที่สุดแล้ว     เพราะฝ่ายคนแกล้งชอบให้อีกคนทำหน้ายู่งอนแบบนี้ทุกครั้งไป    เพราะมันเหมือนเด็กน้อยที่เขาพร้อมจะปกป้องทุกคราน่ะสิ


               " อืมมมมม งั้นmystery room escapeเป็นไง   ผมอยากไปตั้งหลายหนแล้ว   แต่ฮยองนั่นแหละที่ไม่ว่างซะที "


               " อ่า น่าไปดีนะฮยองจะได้โชว์ด้านฉลาดๆหน่อย   ว่าแต่ทำไมอยากให้ฮยองไปล่ะ   คิดถึงหรออูฮยอนอา "     ไม่เพียงแค่พูดแต่คนตัวสูงกลับหอมแก้มนุ่มๆของอูฮยอนซะด้วยสิ   กลิ่นหอมที่แสนคุ้นเคยนี้ทำให้ซองกยูรู้สึกชื่นใจ   แม้ว่ามันจะเป็นกลิ่นเดียวกับโลชั่นของซองกยูแต่ความรู้สึกเมื่อได้สูดดมจากใครอีกคนก็ย่อมมีความสุขกว่าเสมอ


               " ไอฮยองคนหื่น   พอเลย...งั้นพรุ่งนี้เจอกันนะฮะ   เดี๋ยวคืนนี้ผมจะส่งโลเคชั่นไปให้ว่าแถวไหน "     คนตัวเล็กทำท่าจะแกะมือเพื่อที่จะได้ออกจากห้องซ้อมนี้ไปยังเตียงนอนนุ่มๆที่บ้านเต็มทน    แต่ไม่วายจะได้ขยับไปไหน    คนตาขีดก็ดึงอูฮยอนมาจุ๊บปากอีกครั้งก่อนที่จะปล่อยมือคนที่ยืนหน้าแดงคนนี้ได้กลับไปพักผ่อน


               " กลับบ้านดีๆนะ...คนดีของฮยอง... "








               ตอนนี้เป็นเวลาที่มีคนพลุกพล่านตามย่านการค้านี้ที่ตอนนี้ที่มีชายหนุ่มหน้าตาน่ารักที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในฐานะไอดอลชื่อดังมากความสามารถในด้านการร้องเพลงและการเต้นแห่งวงอิฟินิท  ผู้ที่ยืนตามลำพังพร้อมกับกิริยาท่าทางร้อนรนอย่างกับรอใครซักคน   คนที่สัญญาไว้กับเค้าแล้วว่าจะมาเที่ยวด้วยกัน    ถ้าหากไม่มาละก็เค้าคนนี้ขอสาปแช่งให้ซองกยูเป็นหมันไปเลย   ในวันนี้นัมอูฮยอนถือว่าแต่งตัวดูดีทีเดียวเชียวอย่างกับไปถ่ายแบบมาซะอย่างงั้น   ก็เพราะนานๆทีเค้ากับใครอีกคนนั้นจะมีเวลาว่างตรงกันเลยต้องแต่งตัวให้ครบซะหน่อยเพื่อให้อีกฝ่ายมีความสุขกับการพบกันในทุกๆครั้ง   แต่ทว่าเมื่ออูฮยอนเห็นอีกฝ่ายกำลังเดินยังที่ที่ตนยืนอยู่ก็ได้แต่ถอนหายใจ
               อีกแล้วนะกยูฮยอง   แต่งตัวเหมือนอยู่บ้านอย่างนี้ทุกที   นี่ผมเป็นฝ่ายที่พยายามฝ่ายเดียวหรอเนี่ย     ก็อีกฝ่ายเล่นใส่เสื้อยืดตัวใหญ่สบายๆสไตล์คนคูลที่มักจะเป็นสไตล์ประจำของซองกยูคนนี้เลยก็ได้


               " ขอโทษทีฮยองมาช้าไปหน่อย   รอนานมั้ย   แล้วทำไมทำหน้าแบบนั้น "     ซองกยูถามเมื่อเห็นคนตรงหน้าทำหน้าบูดเป็นตูดลิงบาบูนขนาดนั้น


               " ก็ฮยองอ่ะ   มาเที่ยวทั้งทีช่วยใส่ชุดที่มันดูดีกว่านี้หน่อยไม่ได้รึไง   กะจะกลับบ้านแล้วนอนเลยหรอฮะ!!! "     คนที่ถูกบ่นเห็นภาพตรงหน้าแล้วได้แต่ถอนหายใจกับความง้องแง้งของเด็กน้อยคนนี้ที่ช่างไม่รู้อะไรเอาซะเลย


               " ก็เพราะฮยองให้ความสำคัญกับครั้งนี้น่ะสิ   ถ้าฮยองแต่งตัวเด่นเกินคนก็จะจำได้   ฮยองอยากให้เดทครั้งนี้มีแค่เราสองคนนะ "     แค่คำว่า 'เดท' คำเดียวทำให้ความคิดอคติกับชุดของคนข้างหน้าเขาเปลี่ยนไป    ถ้านั่นคือความตั้งใจของซองกยูจริงๆละก็เค้าพร้อมให้อภัยเสมอ   จริงๆแค่เป็นซองกยูไม่ว่าอะไรอูฮยอนก็ชอบทุกอย่างนั่นแหละ


               " เราจะไปไหนกันก่อนดีล่ะ   นายอยากไปที่ไหนพิเศษรึเปล่า "


               " ผมอ่ะหรอ   คงอยากเดินเล่นกับฮยองล่ะมั้ง   ไปกันเถอะก่อนคนจะเยอะไปกว่านี้  ไหนใครเป็นคนบอกเองว่าอยากอยู่กับผมสองคนกันนะ "     ซองกยูหัวเราะให้กับภาพการกระทำที่ยอกย้อนของคนตรงหน้า


               ระหว่างทางที่เดินอูฮยอนดูเหมือนจะตื่นเต้นมากที่สุดที่ได้เดินมากที่สุดก็ว่าได้เพราะเขาแทบจะเดินไม่รอซองกยูผู้ที่ปวดเท้าเต็มทนแต่ก็อดทนเพื่ออูฮยอน   คนตัวเล็กเดินเล่นอย่างสบายใจเฉิบโดยการมองข้างทางที่เป็นร้านค้าไปเรื่อย


               " อูฮยอนอา "     หลังจากได้ยินเสียงของซองกยูเจ้าของชื่อก็หันไปตามเสียงเรียกนั้น


               แชะ     แชะ     แชะ     
               เสียงถ่ายรูปดังขึ้นต่อเนื่องหลายต่อหลายครั้งจากไอโฟน7sที่อยู่ในมือของซองกยู   คนตัวสูงถ่ายพร้อมกับยิ้มให้กับภาพที่ตนสามารถเก็บมาได้   ส่วนคนถูกถ่ายนั้นก็หันมายิ้มให้เล็กน้อยกับสิ่งที่เห็นว่าซองกยูของเค้านั้นน่ารักขนาดไหน





               " ฮยองทำไรเนี่ย   เล่นเป็นเด็กไปได้   จะเอารูปผมไปแบล็คเมลรึไง "     อูฮยอนพร้อมพูดกับหลุดขำ


               " อยู่นิ่งๆนั้นแหละน่ารักดี   เดี๋ยวกลับบ้านฮยองจะส่งรูปให้นะ "     ซองกยูพร้อมพูดกับขยิบตาให้ข้างนึง


               ในที่สุดทั้งสองคนก็มาถึงmystery room escapeซักทีนึง  แต่เห็นทีว่าคนที่จะตื่นตระหนกมากที่สุดคงไม่พ้นคนที่แก่กว่าแต่น้อยประสบการณ์


               " ฮยองทำไมตัวสั่นงี้   ไหนบอกจะโชว์ความฉลาด   ทำตัวให้แมนๆหน่อยสิครับ  โถ่... "


               " ก็ฮยองไม่ชินอ่ะ   คนฉลาดใช่ว่าจะไม่กลัวหรอกนะ   เหอะ.. "     ภาพที่เห็นตอนนี้ในสายตาคงอื่นคงดูน่ารักที่ซองกยูคอยแต่เกาะหลังอูฮยอนเพราะความกลัวและไม่กล้าที่จะเผชิญหน้ากับเกมต่างๆ    เพียงไม่นานนักก็มีเจ้าหน้าที่มาอธิบายถึงการเล่นเกมและสิ่งที่ควรรู้ต่างๆเกี่ยวกับการเล่น   แต่ก็อย่างที่รู้ๆว่าคนทั้งสองหัวร้อนขนาดไหน   แถมยังพูดเสียงดังโหวกเหวกโวยวายสมกับคอนเซปต์ที่ซองกยูตั้งใจว่าจะมีแค่พวกเขาสองคนเท่านั้นจริงๆนั่นแหละ


               " แล้วทางออกอยู่ทางไหนหรอครับ   ใช่ทางที่มีไฟหรือเปล่า "     อูฮยอนถามพร้อมทำหน้าเหมือนหาเรื่องตามหน้าและนิสัยปกติของตัวเอง


               " แล้วนี่ต้องทำไงบ้างครับเนี่ย   มันจะยากมั้ยอ่ะอูฮยอน "


               " ฮยองหยุดบ่นเถอะครับ   หน้าฮยองนี่ขี้หดตดหายหมดแล้ว   ยาดมมั้ย??? "


               " อย่ามาล้อกันน่า   เข้าไปกันได้แล้ว   จะได้รีบๆโชว์สมองของฮยองซะที "     หลังจากพูดเสร็จซองกยูก็ดันหลังอูฮยอนให้เดินเข้าไป   ซึ่งทั้งสองคนก็เล่นแก้ปัญหาในหลายๆด่าน   แต่ละด่านก็พูดเสียงดังโวยวายทั้งของอูฮยอนและซองกยูซึ่งดังไม่แพ้กันเลย   ยิ่งเป็นคู่หูที่เข้าขาแน่นอนว่าทวีคูณความดังไปอีกสิบเท่าตัว     ทั้งสองใช้เวลาซักพักจึงออกมาจากห้องที่เป็นด่านเล่นเกมกัน


               " ทำไมมันยากงี้อ่ะ   ฮยองเหมือนจะเป็นลมแล้วเนี่ยอูฮยอน   ช่วยฮยองด้วยยย "     ซองกยูพูดพร้อมกับเอาหน้าไปซบตรงไล่อูฮยอนแสดงท่าทีว่าเหนื่อยเต็มทนกับการใช้สมองอันเลอค่าของเขา


               " ใจเย็นน่ะฮยอง   ไปหาไรกินกนดีกว่า   เมื่อคืนผมหาร้านน่านั่งมาด้วยแหละ   เพื่อฮยองเลยนะเนี่ย "


               " ไม่ดีจริงฮยองจะจับจูบเลยคอยดูสิ "     อูฮยอนได้ยินดังนั้นก็กระทุ้งศอกใส่ท้องคนที่ซบเค้าจากข้างหลังไปทีนึงด้วยความหมั่นไส้ในความกวนตีนนี้










               " เป็นไงฮยองถูกใจมั้ย   เค้าบอกกาแฟอร่อยด้วย   เข้าไปกัน "     เมื่อตกลงกันดังนั้นทั้งสองคนก็ก้าวเท้าเข้าไปยังร้านที่ประกอบไปด้วยชั้นหนังสือมากมายพร้อมกับเฟอร์นิเจอร์ไม้ที่มีเพลงสบายๆคอยเปิดคลอตามสไตล์เมนโวคอลของอินฟินิท


               " รับอะไรดีครับ "     ไม่นานนักก็มีบริกรมารับเมนุที่โต๊ะ


               " ผมขอกาแฟร้อนครับ   มีเมนูไหนแนะนำมั้ยครับ   ผมเอาอันนั้นเลย   ฮยองเอากาแฟอะไรมั้ย "     อูฮยอนเริ่มสั่งก่อนและเป็นฝ่ายถามซองกยูเมื่อตนสั่งเสร็จเรียบร้อย


               " ไม่อ่ะ   เดี๋ยวคืนนี้นอนไม่หลับช่วงนี้ยิ่งเพลียๆอยู่    ขอนมร้อนแล้วกันครับ "     เนื่องจากสั่งกันเพียงแค่เครื่องดื่มทำให้ใช้เวลาไม่นานที่เครื่องดื่มจะถูกเสิร์ฟ



               " กาแฟหอมมากเลย   กยูฮยองลองกินดูมั้ย "


               " ไม่อ่ะ   ตามสบายเลย "


               " งั้นผมกินแล้วนะ "     พูดเสร็จอูฮยอนก็จิบกาแฟในแก้วเซรามิกสีขาว


               " อูฮยอนอา "


               " หืม... "


               แชะ     แชะ     แชะ


               " รูปนี้น่ารักมาก   ฮยองให้สามผ่านเลย "     ซองกยูพูดพร้อมกับหันหน้าจอที่มีรูปของอูฮยอนให้เจ้าตัวดู



               " ฮยองทำไมชอบแอบถ่าย   โรคจิตรึไง "


               " โรคชอบนายมั้ง   ฮยองถึงได้แอบถ่ายรูปนายเอาไว้อ่ะ "


               " ไม่รู้แหละ  ส่งรูปให้ผมด้วย   ผมจะเอาไปลงไอจี "


               " โอเคๆ   ฮยองไม่เบี้ยวเก็บรูปไว้ดูคนเดียวแน่นอน "



               หลังจากนั้นทั้งสองคนก็นั่งเล่นและคุยเรื่อยๆเกี่ยวกับสารทุกข์สุกดิบของกันและกัน    พูดไปด้วยหัวเราะเสียงดังกันไปด้วยเป็นสิ่งทั้งซองกยูและอูฮยอนชอบทำเมื่อไปไหนมาไหนด้วยกัน   ซึ่งเปรียบเสมือนการผ่อนคลายอารมณ์ให้มีความสุขจากการเครียดในงานของแต่ละคน   เมื่อเวลาใกล้ค่ำจึงตัดสินใจที่จะกลับบ้านกัน


               " ให้ฮยองไปส่งบ้านมั้ย "     ระหว่างที่เดินไปยังรถของแต่ละคนซองกยูก็เป็นฝ่ายเอ่ยถามเพราะเริ่มดึกแล้วจึงกลัวว่าอีกคนจะมีอันตรายขึ้นมา


               " ไม่ต้องหรอกฮยอง   ผมโตแล้วนะกลับเองได้น่า "


               " งั้นถึงบ้านแล้วอย่าลืมแชทมาหาฮยองด้วยนะ "


               " โอเคครับ    ถึงบ้านแล้วจะรีบรายงานให้คุณซองกยูทราบเลยครับ "     อูฮยอนยิ้มแป้นแล้นจนเผยลักยิ้มออกมา


               " ดีมากครับ   คุณนัมอูฮยอน "     ซองกยูว่าพลางนำมือของตัวเองไว้บนหัวของอูฮยอนพร้อมกับโยกเล็กน้อยแสดงถึงความเอ็นดู








               

                ผมถึงบ้านแล้วนะฮยอง



               ( ปลอดภัยดีใช่มั้ย   ไม่มีอันตรายอะไรนะ )



               แน่นอนครับฮยอง   เออรูปผมอ่ะ   ส่งมาให้หน่อยดิ



               ( ได้ๆ รอแปปนะ )


               
               ซองกยูฮยอง     ส่งรูปภาพ


               ซองกยูฮยอง     ส่งรูปภาพ


               ซองกยูฮยอง     ส่งรูปภาพ


               ซองกยูฮยอง     ส่งรูปภาพ



               มีข้อความแบบนี้ขึ้นเด้งบนหน้าจอโทรศัพท์ของอูฮยอนเป็นร้อยๆครั้งได้


               นี่ฮยองแอบถ่ายผมขนาดนี้เป็นบ้านแฟนไซต์เลยมั้ย   น่าจะรายได้ดีนะ


               ( ไม่เอาอ่ะ   ฮยองไม่อยากเป็นบ้านแฟนไซต์นายหรอก )


               แล้วฮยองอยากทำไร   มีไรยังไม่ได้ทำอีก


               ( ก็ฮยองอยากเป็นแฟนนายแทนนี่หน่า )


                                    นัมนามู     กำลังพิมพ์...


               ( ทำไมตอบช้าจัง   ไม่อยากเป็นแฟนฮยองหรอ   ฮยองเสียใจนะ )


               เขินอยู่โว้ยยยยยยย    ก็ต้องเป็นสิ    ฮยองล่ะก็


               ( เยสสสสส!!!!!!!   งั้นฮยองไปนอนแล้วนะคนดี    ฝันดีครับ )


               ฝันดีครับฮยอง    รักนะ....









ได้แต่แต่งไปมโนไปตามแฟนแอคที่เค้าบอกๆกันมา
เขิล -//////- มโนคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับชิปเปอร์แล้ว 555




ผลงานอื่นๆ ของ billionaire-b

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น