พ่ายพยัคฆ์

ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5 คิดว่าหึงนะ 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,454
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    21 ธ.ค. 58

ตอนที่ 5

 

โอบอุ้มรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวแปลกๆ แถมหายใจติดขัด ครั้งเห็นคนที่ยืนเท้าสะเอวหน้าตึงอยู่เรือนเพาะต้นไม้ประดับที่รีสอร์ทของชนะ ดวงตาใต้แว่นตาสีดำพลางให้เดาไม่ออกว่าจ้องไปทิศทางใดตอนที่พนักงานเอ่ยอธิบายเรื่องต้นไม้ให้ฟัง

ซึ่งโอบอุ้มก็ภาวนาไม่ให้เขามองมาที่ตน กระนั้นก็ห้ามขนอ่อนในกายให้ลุกชันไม่ได้กับความคิดที่ว่า บางทีเขาอาจจะมองจ้องตนอยู่

โอบโอบ!”

เสียงเรียกถี่ๆ ของชนะปลุกสติคนใจลอยกลับมา แล้วแหงนเงยดวงหน้านวลขึ้นมองตามเสียงเรียก ถึงได้รู้ว่าชนะก้มลงมาพูดเสียแทบหายใจรดหน้า แถมคิ้วยุ่งนิดๆ ด้วยความสงสัยในอากัปกิริยาของเธอ

คะอาโอบอุ้มขานรับเสียงเบา

เป็นอะไรน่ะเรา

ผู้เป็นอากอดอกขณะเอ่ยซักส่วนสายตานั้นหรี่ต่ำเพื่อจ้องจับผิด ทำเอาคนถูกถามต้องก้มหน้าหลบและทบทวนหาคำตอบที่ดีสมให้ แต่สมองดันคิดแต่เรื่องก่อการต้องยอมแพ้ตนเอง แล้วหันหน้าไปมองห้องจัดสัมมนาที่มีคนมาจองเอาไว้พร้อมปฏิเสธเสียเบาหวิว

เปล่าค่ะ

เหรอ! อาว่าเพราะเขามั้งที่โอบใจลอยอยู่แบบนี้

ชนะเอ่ยทั้งพยักพเยิดหน้าไปยังแขกที่เอกอุส่งมารับต้นไม้จากทางรีสอร์ท เพราะเห็นว่ายืนจ้องมาทางนี้เขม็งขนาดลูกน้องเขาตะโกนถามเรื่องต้นไม้ปาวๆ ก็ไม่ยอมตอบอะไรสักคำเดียว ฝ่ายลูกน้องจนหนทางเลยหันมาขอคำตอบทางเขา จึงจำต้องโบกมือสั่งให้จัดต้นไม้ที่เตรียมไว้ตามคำขอของเอกอุเมื่อวานไป

ส่วนโอบอุ้มหลังฟังคำถามก็หน้างอหน้าคว่ำ เพราะชนะเอ่ยถูกเหมือนเข้ามานั่งอยู่ในใจ เธอตั้งใจหลบหน้าก่อการโดยการหนีมาทำงานแต่เช้ามืดทว่าเขายังตามมาถึงที่ทำงานทั้งมายืนเด่นไกลๆ ด้วยชุดเสื้อยืดพอดีตัว  ก็ไม่เชิงพอดีตัวเสียทีเดียว ออกจะรัดแผ่งอกกว้างจนเห็นรูปลอนมัดกล้ามตรงหน้าท้องชัด อีกทั้งกางเกงยีนส์ใส่สบายนั่นก็ทำให้เขาดูสูง และสง่า ยิ่งตอนก้าวขาเดินก็อดมองตามไม่ได้

ไม่ใช่ซะหน่อย โอบแค่รู้สึกอึดอัดที่เขาเข้ามาอยู่ที่บ้านหน้าตาเฉย แล้วนี่ยังตามมา…”

หญิงสาวเอ่ยในคำสุดท้ายไม่ออก ด้วยไม่แน่ใจว่าก่อการต้องการมาตอแยเพื่ออะไร ไม่อยากคิดเองว่ามาตามเป็นเจ้าของ

อ้อพอดีเมื่อวานพ่อเราน่ะสิ พูดเรื่องต้นไม้ตกแต่งบ้านขึ้นมาที่สอร์ทก็ดั้นมีพอดี อาเลยให้เขามาขนเอา จะได้ตกแต่งบ้านให้เสร็จๆ จะได้ย้ายกลับ

ชนะอธิบายถึงสาเหตุที่ตัวกวนมาป่วนใจหลานสาวถึงนี่ได้ ก่อนเว้นคำพูดไว้คล้ายข้องใจ แล้วกวาดสายตาสงสัยมองหลานสาว ด้วยมีเรื่องคาใจนับแต่เมื่อวานแล้วแต่ไม่สบโอกาสถาม

ถามจริงเถอะ เรากับคุณก่อนี่ยังไง

คำถามลอยๆ ของคนเป็นอาทำเอาดวงหน้าสวยระเรื่อขึ้น ก่อนคนอายจะรีบช้อนดวงตาสวยขึ้นมองชนะอย่างระแวง เพราะเกรงจะทราบเรื่องอุบัติเหตุในห้องพักคืนนั้น ทว่าชนะก็ไม่ได้เผยท่าทีอะไรออกมามากไปกว่าการยืนรอคำตอบจากปากหลานสาว

เขาเคยมาสู่ขอพี่เอื้อกับที่บ้าน แล้วตอนนั้นโอบก็…”

คนพูดเสียงแจ๋วตอนต้นทำท่าจะพูดไม่ออกในตอนท้าย เมื่อนึกถึงเรื่องเก่าทีไรก็รู้สึกผิดอย่างไม่น่าให้อภัยทุกครั้ง คิดแล้วดวงหน้าสวยก็เศร้าสลดลง กระทั่งได้ยินเสียงของอาเอ่ยต่อในส่วนที่ไม่กล้าเล่า แถมอายังขำขันเป็นการใหญ่ในเรื่องที่พูด

ไอ้ที่เรา ร้องไห้อาละวาด ขว้างปาข้าวของจนงานเขาล่ม เพราะว่ารักเขาขนาดสั่งให้เขารอค่อยมาสู่ขอเราแทนพี่เอื้อตอนเราโตนั่นน่ะหรอ

อาก่ออ่ะ…”

โอบอุ้มเอ่ยอย่างขวยเขิน แล้วยกฝ่ามือน้อยซัดเข้าที่ต้นแขนของคนเป็นอา ซึ่งชนะถึงกับยกมือลูบป้อยๆ ก่อนจะเอ่ยหยอกให้คนอายได้คลายความขวยเขินลงบ้าง

เฮ้ย! มือหรือตีนเนี้ย อาเจ๊บ!”

ท่าทีเย้าหยอกของอาหลานก็ดูสนิทสนมกันดีในสายตาคนอื่นที่ไม่มีอคติใดแฝง ต่างจากก่อการที่คิดโดยยึดความมีอคติเป็นตัวตั้งดังนั้นเขาจึงไม่พอใจบรรลัยเลยกับภาพนั้น ได้แต่สบถด่าอึ้งดังในอก ทั้งจ้องมองคนตัวเล็กที่ยิ้มหวานเอียงอายอย่าไม่อาจละสายตา

อาห่า! ก้มพูดทีก็แทบจะชนแก้มหลาน แล้วไอ้หลานนี่ซื่อหรือว่าบื้อ! เขาจะหอมแก้มยังไมรู้ตัวอีก ยิ้มเข้าสิ ยิ้มเข้าไป น่านอายอีก มีผัวแล้วยังไม่รู้ตัวว่ามียังคิดจะอ่อยไปทั่วอีก ฮึ่ม!’

คิดแล้วก่อการก็ก้าวมาตามทางเดินจากโรงเพาะต้นไม้ประดับของทางรีสอร์ทไปหาทั้งสอง

พ่อแม่เราเขาพูดให้อาฟังออกบ่อย อานึกว่าเขาไม่อยู่ที่ประเทศไทยแล้ว

ในขณะที่ก่อการพกความหึงมาเต็มอัตรา ชนะก็เอ่ยคุยกับหลานสาวต่อ ก่อนเอื้อมฝ่ามือสีเข้มกระชับเข้าที่เอวบาง ในจังหวะที่พนักงานขนดอกไม้เข้าไปประดับในห้องจัดเลี้ยงสัมมนา ด้วยเกรงหลานสาวจะถอยหลังไปชนเข้า

เขาไม่อยู่ค่ะ พอพี่เอื้อไม่รับขันหมากเขาก็ไม่มาอีก ยิ่งต่อมาพี่เอื้อตัดสินใจแต่งไปกับสามีคนปัจจุบัน เราก็แทบกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน แล้วนี่อยู่ๆ มาตีซี้ หวังอะไรก็รู้

โอบอุ้มอธิบายและเอ่ยอุบอิบในตอนท้าย แล้วกอดแฟ้มเอกสารแนบอกเพื่อตนจะได้ไม่หันไปยังแปลงเพาะไม้ประดับที่มีคนตัวโตยืนอยู่อีก

หวังตัวหลานกระมั้ง ก็เราโตแล้วนิ อาจจะถึงเวลาเสียทีที่ต้องยกขันหมากมาสู่ขอให้เป็นเรื่องเป็นราว ไม่งั้นอาจมีคนร้องไห้อาละวาด ขว้างปาข้าวของอีกครั้งใครจะไปรู้

ชนะเอ่ยหยอกหลานสาวทั้งระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างชอบอกชอบใจ เห็นคนเป็นหลานค้อนปะหลับปะเหลือกใส่ แล้วเดินกระฟัดกระเฟียดนำไปก่อน แถมปฏิเสธมาเสียงสะบัดขึ้นจมูก

โอบไม่ร้องไห้แงๆ อาละวาดอีกเด็ดขาด

แน่ใจชนะถามย้ำ

แน่ใจสิ แล้วอีกอย่าง เรื่องเขามาสู่ขอโอบน่ะ ฝันไปเถอะ ให้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก น้ำตกไหลย้อนไปต้นสาย ให้เมนเทอร์สาวประจำรายการ the face Thailand ไม่ใช่พี่ลูกเกตุก่อนเถอะคะ ความเกลียดของคุณก่อที่มีต่อโอบสตรองกว่านั้นมาก และไม่ใช่เล่นๆ ด้วย

หญิงสาวเอ่ยประชดประชันร่ายยาวออกไป ก่อนหันมามองชนะที่เดินตามมาด้านนอก ซึ่งเป็นทุ่งกว้างลาดเทไปจนถึงภูมิเขาลูกยาวทัศนียภาพที่ดึงดูดลูกค้าให้เข้าพักที่นี่ปีละมาก

แต่อาว่า อาเป็นผู้ชายด้วยกันมองออกว่าเขา…”

ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละคะ บางทีอาจเพราะพี่เอื้อมีปัญหา นี่ก็ว่าจะหย่ากันแล้วนะคะ เขาอาจจะมาสานต่อก็ได้

คนพูดเอ่ยไปแล้วก็เจ็บแปลบจนน้ำตาแทบไหล ถ้าเหตุการณ์เป็นแบบนี้ละก็ เธอจะขอแก้ตัวเรื่องครั้งนั้นโดยให้เขาสองคนได้ครองคู่กันเสียที หลังจากผ่านหลายปีที่เจ็บปวดมา

แม้ตนต้องน้ำตกเพราะหยุดรักเขาไม่ได้

แต่จะไม่ให้เขาต้องมองมาด้วยสายตาเจ็บแค้นอีกแน่!

ถ้าจะสานต่อ ตอนที่เอื้อเขายังไม่แต่ง สู้ตามตื้อไม่ดีกว่าหรือ เผื่อฟลุ๊ค! จะรอทำไมตั้งหลายปีดักค่อยหวนนกลับมาสานต่อ

ชนะตั้งข้อสังเกตในความสงสัย ซึ่งโอบอุ้มเองก็ไม่แน่ใจว่าเพราะอะไรพึ่งจะหันมาสานสัมพันธ์ตอนนี้ ทราบเพียงว่าก่อการรักเอื้ออารีมาก ขนาดว่าสนิทสมกับเธอกว่าใครพอจบเรื่องขันหมากล่มก็ไม่แม้แต่จะแลหรือพูดคุยกับเธออีกเลย

จริงๆ พี่ว่า เพราะโอบของพี่ตอนนี้ สวยกว่าเมื่อก่อนละมั้ง…”

คนเป็นอาขยันทำให้หลานสาวอายแล้วอายอีก เพราะไม่เห็นสีหน้าแบบนี้ของหลานสาวเลยนับแต่รู้จักกันมา นึกว่าจะไม่มีอารมณ์รักหวานๆ อย่างเด็กสาวทั่วไปเสียแล้ว

สวยอะไร โอบนี่หรือ ถ้าสวยแม่คงไม่ไหว้พระสามเวลาหลังอาหาร ขอบคุณ ที่โอบโตมาผมยาว แต่งหน้าเป็น นุ่งกระโปรงแทนที่จะไปห้อยโหนโจนทะยานบนกิ่งไม้แทน

ชนะฟังแล้วก็หัวเราะกับความช่างพูด เอื้อมมือมากระชับปลายคางแหลมคลึงเบาอย่างนึกหมั่นเขี้ยว ก่อนจะชักมือกลับแทบไม่ทัน เมื่อก้านไม้ยาวๆ ฟาดเข้าที่ข้อมือ พร้อมร่างเล็กของโอบอุ้มถูกกระชากมายืนข้างกายหนาๆ

ถึงคุณจะมีศักดิ์เป็นอา แต่หลานก็โตเป็นสาวแล้ว ไม่ควรมายืนก่อร้อก้อติกสวีตหวานไม่เกรงใจกันแบบนี้

ก่อการเอ่ยเสียงห้วนจัด และถือไม้ที่หยิบติดมือมาตวัดไปมาจนชนะต้องก้าวถอยไม่เสี่ยงถูกไม้เกี่ยวเอา

นี่คุณก่อ! ปล่อยนะ โอบเจ็บ

โอบอุ้มประท้วงทันทีที่เห็นว่าใครกระชับข้อมือเล็กจนกระดูกแทบแตก แล้วพยายามบิดข้อมือไปมาอย่างขุ่นใจกับการกระทำทรามๆ ที่ก่อการชอบทำกับเธอและต่อหน้าชนะ  

พี่ว่า พี่ทำให้เราเจ็บกว่านี้ได้นะ

เสียงคำรามเบาๆ ดังข้างแก้มใส ตาก็จ้องมาอย่างท้าทาย โอบอุ้มเห็นแล้วไม่อาจต่อสายตาด้วยได้ ไอ้ความเจ็บที่ก่อการว่าเธอรู้จักดีเพราะเจ็บทั้งกายและใจนับแต่รักเขา

ผมกับหนูโอบจะหยอกล้อก็ไม่เห็นแปลก เป็นปกติประสาอาหลานที่รู้จักสนิทสนมช่วยเหลือเกื้อกูลกันมาหลายปี แต่คุณน่ะแปลก! ที่คอยมาตามตอแยหลานสาวผมไม่เว้นว่าง

ชนะเอ่ยเข้าตรงประเด็น แต่ไม่ทำให้คนถูกว่ากระทบกระเทียบสะเทือน ชายหนุ่มกลับหัวเราะลงลึกในลำคอ ลดสายตามองโอบอุ้มแล้วมองตอบชนะ

ก็หลานสาวคุณสวย ถ้าไม่ให้คนตามตอแยเลยสิถึงแปลก ไป๊!”

ตอนท้ายหันมาสั่งเจ้าตัวเล็ก ก่อนออกแรงกระชากถูลู่ถูกังไปยังรถที่จอด จนร่างอรชรอ้อนแอ้นปลิวลิ่วๆ ตามหลัง ทว่าไม่กล้าเล่นไม้แข็งใส่เขา ได้แต่ตวาดเสียงเล็กแว้ดๆ ใส่

โอบทำงานนะ คนบ้า!”

แทนคำตอบก่อการหันไปมองชนะชั่วครู่ ก่อนลดสายตาลงมองคนที่แหงนเงยขึ้นตั้งท่าเถียง

แน่ละ! การทำงานร่วมกับชนะ ควรสิ้นสุดลงวันนี้ ตอนนี้ และโอบอุ้มจะไม่มีทางได้ร่วมงานกับอาจอมกะล่อนอีกแน่

ทำงานหรือทำอะไรมิทราบ! เห็นกระซิบกระซาบจนแทบจะจูบกันอยู่แล้ว ถ้าการอ่อยถือว่าเป็นการทำงานพี่ว่าพี่มีงานที่ดีกว่านั้นเยอะให้ทำ

ก่อการคำรามเสียงเบาพอได้ยินกันสองคน และท่าทีเอาเรื่องของเขาก็ทำให้โอบอุ้มกลัว ครั้งสุดท้ายที่เห็นเขาร้ายใส่เธอคือครั้งที่เธอร้องไห้ในพิธีสู่ขอ

เราทำงานกัน คุณจะคิดอะไรมันก็เรื่องของคุณ และที่สำคัญนี่มันชีวิตโอบ โอบอยากทำอะไรก็ได้มันเรื่องของโอบคุณไม่มีสิทธิ์มายุ่ง

เธอพูดถูกก่อการทราบทว่านาทีนี้ต้องยอมรับกันซึ่งๆ ล่ะว่าหึง! เธอเล่นหลบหน้าหลบตาไม่อยากคลุกคลีตีโมงด้วย แล้วหนีอออกจากบ้านแต่เช้ามืด เพื่อหลบหน้า เขาเลยจำต้องมาคุยตกลงให้รู้เรื่อง

เอาสิ!

ก่อการไม่ยอมให้เจ้าตัวเล็กมาดื้อใส่ง่ายๆ ถ้าเจ้าหล่อนอยากประชดประชันทดลองฝีปากละก็  เขาไม่เคยยอมใครซะด้วย

จัดไปคุณได้สิทธิ์นั้นเดี่ยวนี้!

อ้อ งั้นพี่จำได้แม่นเชียวว่าโอบอยากทำอะไร โอบอยากเล่นบทเมียพี่ตั้งแต่ตัวเล็กกะเปี๊ยก ป๊ะไปลองทำในสิ่งที่ตัวเล็กอย่างทำดู!”

ไม่พูดเปล่าก่อการกระชับเอวบางรัดเธอเข้าขนาบข้างกาย แรงจนผิวนุ่มนิ่มลูบไปกับความกำยำทุกอณูอย่างชายชาตรี หัวใจดวงน้อยในช่องอกซ้ายของสาวเจ้าสั่นสะท้านขึ้นมาโดยพลัน

ทำไมเธอจะไม่ทราบว่าเขาจะทำอะไร เพียงคิดถึงสัมผัสนั้นแม้จะแค่ประเดี๋ยวประด๋าวทว่ามันจารึกในใจเธอกระทั้งตอนนี้

ไม่นะ! โอบไม่ใช่ของเล่นใครปล่อย!”

พี่เอาจริง!”

คนไม่ได้พูดเล่นหันไปหาชนะที่เริ่มไม่พอใจกับการยื้อยุดฉุดกระชากกันของทั้งสอง แม้จะไม่ได้ยินว่ากระซิบอะไรกันเอาเป็นเอาตาย

หลานสาวคุณเขาบอกขอลางานครึ่งวัน เธออยากไปทำในสิ่งที่ชอบ และผมทราบพอดีว่าเธอชอบและอยากเป็น อยากทำอะไร หวังว่าลาครึ่งวันคงอนุญาต เพราะถ้าไม่อนุญาต หลานคุณเขาจะขอลาออกไปเลย

เอ่อครับ

ชนะเอ่ยได้เท่านั้น เพราะคนพูดกระชากคนเป็นหลานสาวเดินลิ่วไม่รอคำตอบ ก่อนจะโยนขึ้นรถอย่างไม่ปรานีปราศรัย แล้วขับรถออกไปโดยไม่รอไม้ประดับที่ตั้งใจเอาไปลงหลุมที่หน้าบ้านเรือนไทย ชนะที่ได้แต่ยืนมองตามท้ายรถได้แต่เท้าสะเอว พร้อมเอ่ยอย่างสังหรณ์ใจ

แน่ใจเหรอ ว่าผมจะได้หลานคืน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #36 jeabkiss (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:54
    พี่ก่อหึงแรงนะ
    #36
    0
  2. #9 ao_majo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 17:41
    นั่นสิเนอะคุณอา จะได้กลับมารึปล่าวน้อ

    #9
    0
  3. #8 เขียวหวาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2558 / 14:41
    เย้ กลับมาแล้ว
    #8
    0