พ่ายพยัคฆ์

ตอนที่ 6 : ตอนที่ 6 เผด็จศึก 100 %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,788
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    24 ธ.ค. 58

ตอนที่ 6

 

            ทันทีที่รถกระบะยกสูงแล่นออกจากรีสอร์ทอจันทร์ โอบอุ้มที่ถูกบังคับขึ้นรถมาได้แต่หันซ้ายแลขวาหูได้ยินเสียงเต้นแรงราวกับจะทะลักออกมาของหัวใจด้านใน เกิดจากการกระทำอุกอาจของคนที่ตั้งหน้าตั้งตาควบคุมความเร็วรถอย่างก่อการ

คุณก่อ! ทำบ้าอะไรหยุดรถเดี่ยวนี้นะ โอบไม่ไปกับคุณ

คนพูดหันมาขึงหน้าดุใส่ ก่อนจะคว้าเข็มขัดนิรภัยมาคาด ซึ่งเขากลับมองมาอย่างชาเฉยแล้วแลเลยผ่านหน้าสวยกลับไปยังถนนเส้นคดเคี้ยวด้านหน้าอีก

หยุดรถเดี่ยวนี้นะโอบจะลง! มายุ่งวุ่นวายกับโอบทำไม ฟังอยู่ไหมเนี้ยคนบ้า หยุด!”

เมื่อไม่มีท่าทีว่าก่อการจะหยุดรถหรือหันมาสนใจสิ่งมีชีวิตที่ส่งเสียงร้องแว้ดๆ ข้างกาย โอบอุ้มก็ยกกำปั้นน้อยๆ ระดมทุบเข้าใส่หัวไหล่บึกบึนไม่ยั้งเท่าที่แรงจะมี ก่อนจะชะงักกึกเมื่อถูกรวบด้วยมือแกร่งข้างเดียวลากร่างนุ่มนิ่มเข้าไปล็อคไว้ข้างสีข้าง

ปล่อยโอบนะ อื้อ! ไอ้คนตัวหมี ไอ้คนหม้ายขันหมาก ไอ้คน…”

ก่อนจะได้สรรหาคำพูดอะไรมาพูดกระทบกว่านั้น ก็ถูกจุ๊บเร็วเข้าที่ปากนิ่มทำเอาเสียงที่เปล่งออกมาระรอกแล้วระรอกเล่าสะดุดแถมเปลี่ยนเป็นเสียงสะอึก เพราะเจ้าของเสียงมึนงงกับความร้อนวูบที่ฉาบลงมา แล้วออมกอดแกร่งก็รัดเธอแน่นขึ้นโอบอุ้มแน่ใจว่าหัวใจตนคงเต้นโครมชนแผงอกเขาอยู่แน่

พูดกับพี่เหมือนเมื่อก่อนสิแล้วพี่จะพูดด้วย มาร้องแว้ดๆ วางท่าใหญ่โตแบบนี้ พี่ไม่ชอบ และพี่ก็จะไม่พูดด้วย ถึงเราจะสวยหยาดฟ้ามาดินก็เถอะ

ฟังแล้วคนตัวเล็กที่ถูกกอดก็หน้าระเรื่อนึกว่าหูฝาดด้วยซ้ำที่ถูกชม เพราะก่อการของแท้ดั่งเดิมอะไรที่ออกจากปากจะมีแต่พี่เอื้ออารีอย่างโน้น พี่เอื้ออารีอย่างนี้ ไม่เคยมีเธออยู่ในสารบบของ ก่อการ รบศึก เลย

และนี่คงเป็นหนแรกที่ก่อการบอกว่าโอบอุ้มสวยขนาดที่คนฟังยังต้องดุตนเองไม่ให้ดีใจกับคำพูดลอยๆ ไร้แก่นสาร ก่อนเอ่ยเสียงสั่นๆ ออกมาเพราะตลอดสรรพางค์มันสะท้านตามแรงเล้าโลมขึ้นลงจากฝ่ามือหนาที่คอยแวะเวียนมาใกล้ทรวงอวบ แล้วที่สำคัญใต้ใบหูน้อยที่แนบกับอกแกร่งได้ยินเสียงหอบกระเส่าลึกๆ อย่างคืนที่เขาร่วมอภิรมย์ด้วย เพียงคิดก็ไม่สามารถข่มสีหน้าแดงระเรื่อเอาไว้ได้

ถ้าไม่พูดด้วยแล้วมาจูบโอบทำไม

คนพูดต้องกลั้นหายใจบังคับไม่ให้เสียงสั่น แต่ก็ทำได้ยากยิ่งด้วยใจคอยไพล่ไปถึงแต่ความใกล้ชิดระหว่างเขากับเธอในคืนนั้น

ก็ไม่พูดแต่จะจูบ ทำอะไรๆ ที่โอบอยากทำกับพี่เมื่อก่อน ตอนนั้นพี่ไม่พร้อม แต่ตอนนี้พี่พร้อมมากและอยากจะทำให้โอบสมหวังสักที

ชายหนุ่มเอ่ยอย่างหมายมาด แล้วกอดร่างอรชรด้านข้างแรงๆ ก้มหน้าลงมาสูดดมกลิ่นกายสาวเข้าเต็มปอด แล้วพาฝ่ามือแกร่งออกแรงสำรวจหนักขึ้นตามนวลเนื้อที่เฝ้าถวิลหา

ฝ่ายโอบอุ้มเมื่อรู้แน่ว่าคนพูดไม่ได้พูดเล่น เขาตั้งใจแสดงออกให้เธอทราบเลยแหละ แม้จะมึนเบลอต่อความใกล้ชิดทั้งหลงเคลิ้มไปกับกลิ่นกายอย่างบุรุษเพศ ทว่าพอนึกถึงความเจ็บปวดในหนแรกที่อยู่ในอ้อมกอดของก่อการขนาดต้องนอนซมก็ขยาด ตอนนั้นเขาเมามายทั้งไม่ทราบว่าเธอคือโอบอุ้มยังเจ็บปวดเจียนตายแล้วหนเขามีสติครบถ้วนอีกทั้งความตั้งใจจริงเธอมิแหลกยับคามือหรอกหรือ

เพียงคิดเท่านั้นโอบอุ้มก็สายหน้ากับตนเอง และยืนยันมั่นเหมาะว่า

มันต้องไม่เกิดขึ้น

พี่ก่อขาปล่อยโอบนะคะ โอบแค่ไม่พอใจที่พี่ก่อเข้ามาอยู่ที่บ้าน แถมทำตีซี้สนิทสนมกับพ่อแม่ทั้งที่พี่ก่อน่ะ เกลียดโอบ!”

พี่นี่เหรอ!”

ก่อการเอ่ยทวนอย่างสงสัย แล้วขมวดคิ้วยุ่งเมื่อขบคิดกับตนเองว่าเป็นครั้งไหนที่บอกว่าเกลียดโอบอุ้ม ซึ่งคิดอยู่นานก็จำไม่ได้

และถ้าโอบอุ้มจะหมายถึงเรื่องความเกลียดเมื่อครั้งอดีตที่มาสู่ขอเอื้ออารีล่ะก็นั่นมันคือ โกรธ แล้วถ้าเธอจะเข้าใจว่าหนที่เขาเป็นผู้ชายคนแรกของเธอนั้นคือ เกลียด ก็อยากจะสอนแม่สาวน้อยร้อยชั่งคนนี้นักว่านั่นไม่ใช่อาการเกลียดแน่ๆ ผู้ชายทุกคนที่ต้องหักดิบอารมณ์พิศวาสในช่วงเวลาสำคัญแล้วยังยิ้มออกก็บ้าแล้ว

พี่ไม่ได้เกลียด พี่แค่ตกใจ

ก็ชายหนุ่มไม่ทันได้เตรียมใจและไม่คาดคิดมาก่อนว่าแม่น้องน้อยกลอยใจเด็กหญิงม้าดีดกะโหลกกะลาคนนั้น โตมาจะสวยหยาดฟ้ามาดินขนาดนี้ แล้วจำเพาะดันมารู้ว่าเป็นโอบอุ้มก็ตอนที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม คิดแล้วหันมามองคนข้างกายอย่างพิจารณา

ตกใจ? ”

โอบอุ้มทวนคำพูดของก่อการอย่างไม่เชื่อ กระทั่งก่อการอธิบายต่อในส่วนที่เธอข้องใจ

ตกใจที่โอบข่มขืนพี่ไง!”

ข่มขืน!”

เสียงไม่เชื่อเริ่มไล่ระดับเป็นเสียงเขียวจัดหลังจากฟังถ้อยคำจากปากก่อการ แล้วร่างอ่อนระทวยรวยแรงที่อิงแอบแนบอกแกร่งก็ขืนกายออก ก่อนจะดันก่อการออกห่างชนิดที่ชายหนุ่มไม่กล้าคว้าตัวไว้เพราะดวงตาคู่สวยที่วาววับไปด้วยเพลิงโกรธพร้อมแผดเสียงเจ็บปวดเข้าใส่

พี่นั่นแหล่ะขมขืนโอบ โอบบอก แต่พี่ไม่ฟัง ยัง…”

จู่ๆ คนพูดก็เอ่ยไม่ออกเมื่อน้ำตาหยดใสเอ่อคล้องหน่วยตา แล้วความเสียใจก็แล่นมาจุกที่คอหอยจนแน่นอัด ก่อนจะเมินหน้าหนีพร้อมกระพริบตาปริบๆ ขับไล่หยาดน้ำตาออก

อาการเสียใจของสาวเจ้าเห็นแล้วก่อการหุบปากแทบไม่ทัน ชายหนุ่มไม่ต้องการเห็นหญิงสาวร้องไห้เลยจริงๆ เขาตั้งใจจะลบทุกความปวดร้าวออกไปจากดวงตาคู่นั้นและแทนที่ด้วยประสบการณ์ดีๆ รู้ว่าทำตัวทุเรศมากตอนที่ทราบว่าหญิงที่ตนทู่ซี้จะหักเขาคอขืนในคืนนั้นน่ะเป็นโอบอุ้มด้วยว่ามีคดีติดค้างกันอยู่ เกรงแม่ตัวแสบวางแผนอะไรไว้แล้วตนจะตามไม่ทันเกม

ครั้งอดีตชายหนุ่มถูกเอกอุและอิงอรติงเป็นการใหญ่เรื่องที่เขาไม่ชัดเจนแถมให้ความใกล้ชิดกับโอบอุ้มมากจนเด็กสาวคิดฝันไปไกลเกินพี่น้อง ก่อการไม่คิดนิว่าเด็กตัวกะเปี๊ยกจะมาชอบแถมไม่ได้ชอบเล่นๆ ด้วย เจ้าหล่อนยังขู่จะฆ่าตัวตายถ้าเขาแต่งกับเอื้ออารี แล้วมีหน้ามากำกับบอกให้เขามาสู่ขอใหญ่ตอนเจ้าหล่อนโต ซึ่งก็โตแล้วแถมสวยมากด้วย

ฝ่ายโอบอุ้มเมื่อกลั้นความเสียอกเสียใจเอาไว้ได้ ก็เอ่ยเสียงสะบัดขึ้นจมูกยื่นคำขาดออกไป

ช่างมันเถอะ! โอบไม่อยากพูดแล้วถ้าพี่ก่อสบายใจที่คิดแบบนั้น ก็คิดไปเถอะ จอดรถ! โอบจะลง

 “ไม่!”

เสียงห้วนจัดและสั้นยังคงแผดอำนาจใส่อย่างเคย ก่อนจะพารถเลี้ยวเข้ามายังทางแคบเป็นทุ่งลาดต่ำกว่าตัวถนนเข้าไปลึกยังข้างใน ซึ่งดินดูจะชุ่มน้ำเพราะเละไปด้วยโคลนเฉาะแฉะ มีเรือนหลังเล็กๆ ทำเหมือนกระโจมสิบกว่าหลังตรงทางเข้า เลยมาสักพักก็ปรากฏเรือนไทยยกสูงชั้นเดียวสี่ถึงห้าหลังจัดคล้ายบรรยากาศต่างประเทศ ตรงข้ามกันมีกังหันลมตกแต่งในสวนหย่อมเล็ก ตรงสนามหญ้ากว้างขวางด้านหน้ามีรั้วกั้น เห็น็นวัวพันธ์อย่างดีเดินเยาะแหยะในทุ่ง

แล้วพี่ต้องการอะไร จะมาวุ่นวายกับโอบอีกทำไม

เมื่อไม่ได้ดั่งใจ โอบอุ้มก็เริ่มมีอารมณ์โกรธเอ่อล้นอกหลังจากนั่งอกสั่นขวัญหายมาตลอดทาง

พี่ต้องการโอบ!”

คำพูดนั้นจุกจนคนถามพูดไม่ออก ก่อนจะค่อยหันซ้ายแลขวามองรอบๆ รีสอร์ทท่ามกลางทุ่งนาเขียวชอุ่มตั้งอยู่ขนานกับถนนเส้นที่ตรงไปยังน้ำตกในนครปฐม ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออย่างระแวง แล้วเอ่ยเสียงเบาลงราวกับไกล่เกลี่ยเพื่อหาทางรอด

พี่จะทำอย่างนี้ไม่ได้นะ

                “ก็ลองดูสิ แล้วคราวนี้อย่าคิดว่าพี่จะหยุดแค่ต้นทางอย่างคราวล่ะ บอกก่อนว่าพี่ไม่ชอบที่เราไปสนิทสนมกับอาแบบนั้น เขาไม่ใช่อาแท้ๆ ยังไปทำอี๋อ๋อไม่อายผีสาง พี่ก็ยืนอยู่ตรงนั้นไม่เกรงใจกันบ้าง

รถที่ทั้งสองนั่งมาหยุดนิ่งอยู่หน้าเรือนต้อนรับเป็นซุ้มเล็กที่ด้านหน้ามีไม้เลื้อยขึ้นพันปกปิดหลังคา พอรถหยุดก็มีผู้หญิงร่างเล็กแต่งตัวดีเดินยิ้มแฉ่งออกมา ก่อการจึงก้าวลงจากรถอ้อมมากระชากคนตัวเล็กให้ตามลงไปยืนขนาบข้าง

แม้โอบอุ้มจะต่อต้านก็ไม่เป็นผลกลับมีแต่ก่อความไม่พอใจในอกเขาก็เท่านั้น

อ้าวมาเร็วจังเลยค่ะ ห้องที่จองพี่จัดให้แล้วนะคะ ส่วนเรื่อง…”

อุมาพรเจ้าของรีสอร์ทที่ออกมาต้อนรับพร้อมยื่นกุญแจห้องให้ก่อการที่ติดต่อมาก่อนหน้านี้ไม่กี่นาทีเอ่ยถาม แล้วลอบมองสาวน้อยข้างกายคนตัวโต ซึ่งพอคุ้นหน้าว่าทำงานให้ชนะเจอะเจอกันตามงานของจังหวัดบ่อยๆ ก่อนกระหวัดสายตามองก่อการที่กระชับข้อมือสาวน้อยแสนสวยเอาไว้มั่นอย่างสงสัย

คุณโอบเอ่อจะมาทำงานกับคุณก่อหรือคะอุมาพรอดถามออกไปไม่ได้

เปล่า!” ก่อการชิงตอบออกมาก่อน ยิ้มเย้ยใส่หน้าคนแดงระเรื่อที่เจอคนรู้จักที่นี่เข้าเขาจะมาเป็นเจ้าของร่วมน่ะ

นี่หุ้นกันหรือคะ

คนถามซักเรื่อยไม่ใส่ใจเท่าไหร่ แต่พอเห็นพวงแก้มของโอบอุ้มแดงปลั่ง แถมการจับมือถือแขนที่ก่อการแสดงออกก็ชวนให้สงสัยมากขึ้นในความสัมพันธ์ของทั้งคู่ แต่เธอทราบมาว่าโอบอุ้มนี่ติดชนะมากจนใครต่อใครคิดว่าจะตกลงปล่องชิ้นกันแต่ทำไมกลายมาเป็นก่อการแทน

ครับ กำลังจะหุ้นกันในอีกไม่กี่อึดใจนี่แหละ เดี๋ยวผมจะพาเธอไปดูรอบๆ สำรวจห้องพัก ทุกห้อง ทุกซอก ทุกซอย เสร็จแล้วจะเอากุญแจไปให้ที่บ้าน ไม่ต้องอยู่รอผมนะครับ เพราะคงนาน!”

ก่อการเอ่ยเรื่อยๆ ทว่าทุกคำตั้งใจให้คนที่ถูกกระชากอยู่รู้ชะตากรรมว่าเขาไม่ได้คิดทำเล่นๆ ทั้งสายตาเข้มกระหวัดมายืนยันสำทับอีก

ฝ่ายโอบอุ้มได้แต่บิดข้อมือเรียวไปซ้ายทีขวาที ปากสวยก็ทำท่าจะขยับร้องประท้วงก่อการหลายหน ทว่าก็ติดที่อุมาพรคนที่ก่อการมาหาด้วยเกรงเขาทำอะไรน่าเกลียดต่อหน้าเดี๋ยวความรู้ถึงหูอาชนะได้ หญิงสาวเลยนิ่งเงียบยอมถูกคนตัวโตกกว่าลากจูงไปตามทางเดินที่มีแผ่นหินสี่เหลี่ยมวางไว้เป็นระยะรายรอบด้วยทุ่งหญ้าเขียวขจีที่ปูพรหมหนาไปทั่วสารทิศ

รีสอร์ทแห่งนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยมีคนเข้าพักสักเท่าไหร่ เพราะตัวรีสอร์ทดูเงียบ และเข้ามาลึกจากถนน ทางเข้าก็เละ แม้จะเขียวขจีดี แต่เปลี่ยว ขนาดตอนกลางวันแบบนี้คนงานในรีสอร์ทยังมีไม่กี่คนเท่าที่ตาเห็น ทันทีที่ก่อการเสียเวลาไขกุญแจเข้าห้องพักอันเป็นเรือนไม้หลังที่สาม โอบอุ้มที่นิ่งเงียบมาตลอดก็อาศัยแรงน้อยนิดผลักร่างหนาออกสุดแรง แล้ววิ่งไม่คิดชีวิต

โอบ! อย่าให้พี่โมโห

ก่อการขู่ฟ่อตามหลังคนที่วิ่งซอยเท้าเร็วทิ้งห่างหลายช่วงตัวชนิดไม่เหลียวหลัง เมื่อไม่มีทีท่าว่าคนตัวเล็กกว่าจะกลัวราชสีห์หนุ่มเลยถลกแขนเสื้อขึ้นอย่างเอาจริง แล้วเริ่มก้าวเท้ายาวออกเดินก่อนเพิ่มสปีดเป็นวิ่งไล่กวดไปติดๆ ก่อนจะจะคว้าเอวอรชรได้ตรงหัวมุมเรือนพักหลังที่สอง มือแกร่งออกแรงเหวี่ยงเจ้าหล่อนขึ้นพาดบ่าทันที

พี่ก่อ! ปล่อยโอบนะ โอ๊ย! เจ็บนะคนบ้า

หญิงสาวรู้สึกว่าช่องท้องปะทะเข้ากับหัวไหล่กว้างและกระด้าง ไม่เท่านั้นยังรับรู้แรงเจ็บที่บั้นท้ายงอนได้ถนัดถนี่ เมื่อคนที่แบกเธอขึ้นบ่าพาดเอื้อฝ่ามือฟาดลงเหมือนตบลูกวอลเล่ย์บอล แถมยังไม่หน้าลูบๆ คลำๆ ให้คนที่เป็นเจ้าของได้อายอีก

ก็อย่ามาดื้อสิ เมื่อก่อนพี่เห็นว่าเป็นน้องหรอกนะ ไม่ซัดให้สลบกลางงานสู่ขอ ตอนนี้โอบโตเป็นสาวแล้ว รู้เอาไว้ว่าทำผิด พี่ซัดแน่!”

เป็นหนแรกที่ก่อการเอ่ยถึงเรื่องที่ตนถูกทำให้ขายหน้าในพิธีสู่ขอครั้งอดีต ทั้งที่ไม่เคยพูดถึงมันเลยตลอดหลายปีนับแต่เกิดเรื่อง อาจเพราะรู้ดีว่าตนมีส่วนผิดที่ไปทำให้เด็กเข้าใจผิดและไม่ชัดเจนตั้งแต่ต้น ทำเหมือนเลี้ยงต้อยเจ้าหล่อนไว้อย่างที่เอกอุและอิงอรติงมา ชายหนุ่มจึงต้องดึงตัวออกห่างสร้างพื้นที่ว่างระหว่างเขากับโอบอุ้ม

ทว่าตอนนี้ใจก็อยากย่นพื้นที่ว่างให้เป็นพื้นที่ของสองเราเร็วๆ

เมื่อก่อนโอบผิดโอบทราบดี แต่ไม่เข้าใจว่าตอนนี้โอบผิดอะไร ทำไมต้องทำแบบนี้กับโอบด้วย

คนตัวเล็กกว่าตะโกนแว้ดๆ เสียงเขียวไม่พอใจ ก่อนจะฟาดกำปั้นน้อยเข้าใส่แผ่นหลังกว้างโต้ตอบที่เขาสร้างรอยความเจ็บตรงบั้นท้าย แล้วตามมาด้วยเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นเพราะความอับอายที่ก่อการกระทำการหักหาญน้ำใจไม่เกรงหัวอกพ่อกับแม่เธอ ซ้ำบุกเขาไปฉุดลากเธอต่อหน้าอาหวังมากระทำย่ำยีที่รีสอร์ทกลางทุ่งซึ่งเป็นคนรู้จักกันอีก เขาไม่มีทั้งความเคารพให้เกียรติเธอสักนิดเดียว

ผิดที่ไปอี๋อ๋อกับไอ้ชนะนั่นน่ะสิ พี่ไม่ชอบ และพี่ไม่ชอบมากด้วยที่เราทำเหมือนพี่เป็นคนอื่น ทั้งที่โอบเป็นเมียพี่

ชายหนุ่มตอบออกมาตรงๆ และตั้งใจ ว่าคราวนี้จะทำให้ไอ้คำว่า เมียศักดิ์สิทธิ์ขึ้นไปอีกชั้นเริ่มจากส่วนของพฤตินัยก่อนเป็นหลัก ส่วนด้านนิตินัยก็แล้วแต่เธอจะต้องการ

เมีย! บ้านะสิ! โอบไม่ใช่และไม่เป็นด้วย

หญิงสาวสวนกลับมาเสียงหนัก และถ้าก่อการมีตาหลังคงเห็นคนที่เขาแบกพาดบ่าอยู่ตอนนี้หน้าระเรื่อมากขนาดไหน แต่ก็เพียงไม่นานเมื่อยังไงก็เชื่อว่าก่อการทำไปเพื่อแก้แค้นเรื่องพี่เอื้ออารีอยู่ดี

คิดว่าคืนนั้นโอบไม่ได้เสียอะไรให้พี่งั้นเหรอ โอบนะเสียตัวให้พี่แล้ว พี่เป็นผู้ชายคนแรกของโอบ และถ้าไม่ชัดเจนพอ พี่ก็จะทำให้โอบมั่นใจว่าโอบเป็นของพี่

คำตอบของก่อการทำให้โอบอุ้มอยากกรีดร้องใส่หน้าเขาเสียจริง แต่ทำได้แค่หายใจฮึดฮัดไม่พอใจตามด้วยจิกปลายคมเล็บเข้าแผ่นหลังกว้าง ซึ่งเขาไม่สะเทือนคงหนาเหมือนหน้าเขานั่นแหละที่มั่นใจเหลือเกินว่าเธอเป็นสิทธิ์ที่เขาพึงมีและต้องได้

โอบไม่เป็น! ปล่อย!”

จากเสียงแว้ดๆ ขึ้นจมูก เริ่มกลายเป็นเสียงตะโกน ตามด้วยแรงดิ้นเมื่อใกล้ถึงที่หมายเข้าทุกขณะ เพราะไม่ต้องการให้ก่อการสร้างความมั่นอกมั่นใจอะไรให้ทั้งนั้น

บอกช้าไปนิดนะจ๊ะตัวเล็กเราเป็นของพี่แล้ว ยังไง๊! ยังไงพี่ก็จะไม่ปล่อย พี่ต้องการอยู่ในสายตาโอบ ไม่ว่าจะที่บ้านหรือที่ไหน ไม่ใช่ถูกหมางเมินแบบนี้

งั้นงั้น ปล่อยโอบลงสิคะ โอบจะมองพี่จนพี่พอใจเลย นะคะ นะ

หญิงสาวหยอดเสียงออดอ้อน และพยายามใช้ความน่ารักเข้าสู้เผื่อว่าก่อการจะใจอ่อน

เสียใจ โอบควรทำดีกับพี่ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว และวันนี้พี่ก็สมควรแสดงหน้าที่สามีให้โอบได้ประจักษ์ ว่าอย่ากล้ากำแหงกับพี่อีก

เอ่ยคำพูดเอาจริงจบก่อการก็ยกปลายเท้าหนักยันประตูเปิดและใช้ส้นเท้าปิดตามหลัง ก่อนจะก้าวตรงไปที่เตียงนอนอย่างหมายมาด ชายหนุ่มตัดสินใจในทันทีที่เห็นโอบอุ้มคุยอี๋อ๋อกับอาของเธอที่รีสอร์ทว่าเจ้าหล่อนสมควรมีรีสอร์ทเป็นของตัวเองด้วยความอุปถัมภ์ค้ำจุนของเขา

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #37 jeabkiss (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 21:04
    โอบจะรอดไหมเนี่ย
    #37
    0
  2. #15 Abegle (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 23:50
    หายไปไหนน๊าาาาา รอตอนต่อไปอยู่เน้ออออ
    #15
    0
  3. #11 ao_majo (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 14:23
    อ๊าย...รอตอนต่อไป
    #11
    0
  4. #10 นงลักษณ์ ไพบูลย์ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2558 / 14:11
    งานนี้..เสร็จแน่โอบ
    #10
    0