พ่ายพยัคฆ์

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3 ห่วงน่ะใช่ แต่หวงน่ะ มาก! 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,894
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    13 ธ.ค. 58

ตอนที่ 3

 

เป็นอะไรมากหรือเปล่า ไปหาหมอไหม

ก่อการสีหน้าไม่ค่อยดี ทราบว่าตนเป็นต้นเหตุความไม่สบาย ที่ตั้งใจรับปากมาทานข้าวเช้าเพราะจะเอาเงินมาฟาดหัวคนไม่เห็นค่าพรหมจารีตน  กลับกลายเป็นรู้สึกผิดแทนที่

กระทั้งเสียงแข็งของแม่สาวร่างเล็กนี่แหละ ที่ทำให้เขาไม่อยากรู้สึกผิด และสมควรสมน้ำหน้าเธอที่รนหาที่

ไม่!”

โอบอุ้มตะเบ็งเสียงใส่ก่อการอย่างไม่พอใจ ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ เมื่อฝืนทานข้าวต้มจนหมดชามแล้ว และร่างกายโหยหาการพัก ซึ่งนี่ก็เป็นวันหยุดของเธอ

พ่อว่าไปให้หมอเขาดูหน่อยก็ดีนะลูก หน้าซีด เดินโงนๆ เงนๆ แปลก!”

คนเป็นพ่อเห็นดีด้วยกับคำพูดของก่อการเอ่ย ก่อนจะรวบช้อนดื่มน้ำตาม เพราะอิ่มอกอิ่มใจนับแต่เจอหน้าอดีตว่าที่ลูกเขย เลยไม่ทันเห็นว่าลูกสาวก้มหน้างุดทำอะไรไมถูก ได้แต่เอ่ยเสียงเบา

โอบไม่เป็นไรมากหรอกค่ะพ่อ แค่ปวดเมื่อยตัวเล็กน้อย ทานยาแล้วนอนพักเดี๋ยวก็ดีเอง

จะปล่อยไว้ทำไม เกิดเป็นอะไรหนักขึ้นมา ถึงผมจะมีแลปทดลองยาและมียารักษาหลายขนาน แต่บางโรคถ้าปล่อยนาน ต่อให้เป็นยาวิเศษก็รักษาไม่หายนะตัวเล็ก!”

คนที่ขุ่นเคืองอยู่ก่อนรีบขึงตาดุขึ้นมองตัวการ ก่อนจะขบริมฝีปากอิ่มด้านล่างเพราะความสะเทิ้นอายจากชื่อที่เขาเรียก และชายหนุ่มก็เดินอ้อมโต๊ะทานอาหารมามองคนไม่สบายอย่างจริงจัง โชคดีที่เธอไม่ได้เงยหน้าเลยไม่ได้เห็นดวงตาเข้มลึกที่มองร่างเน่งน้อยเหมือนเสือหนุ่มริขย้ำกวางสาว

แม่ก็เห็นด้วยนะโอบ ไปไหม

อิงอรสนับสนุนมาอีกแรง ยิ่งทำให้เธอหงุดหงิด เหมือนตนถูกก่อการเข้ามาปั่นป่วนชวนให้คนอื่นเห็นดีเห็นงามไปด้วยหมด จึงตอบเสียงสะบัดทั้งหมุนกายเดินจากโต๊ะอาหาร

ไม่ค่ะ โอบสบายดี ขอแค่ยา…”

เดินมายังไม่ถึงสองก้าวด้วยซ้ำก็รู้สึกเหมือนถูกเหวี่ยงด้วยวงแขนแกร่งรวบร่างบางขึ้นอุ้มง่ายๆ โอบอุ้มกรีดร้องไม่พอใจเมื่อเห็นว่าคนตัวโตกว่าอุกอาจกระทำต่อหน้าพ่อกับแม่

ปล่อย!”

เดินเป็นปู ยังจะปากเก่งอีก ถ้าไม่ไปหาหมอ ผมก็จะอุ้มไปส่งเอง อะๆ ผมอารมณ์ไม่ค่อยดีตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว อย่าต้องให้ใช้กำลัง ถึงพ่อแม่อยู่ห้ามผมก็ไม่ฟังหรอกนะ

คำขู่ทำเอาคนที่อ้าปากทำท่าจะร้องหุบปากลงทันที ก่อนที่ก่อการจะหันกลับมามองพ่อแม่ของหญิงสาวที่ดูไม่ตกอกตกใจที่ลุกสาวอยู่ในอ้มแขนเขาสักนิด

ดีเลยก่อ ป้าจะได้ไปเอายา อย่าดื้อนะโอบให้พี่เขาพาส่งห้อง ท่าทางเราไม่ไหวจริงๆ นั่นแหละ

ฝากด้วยแล้วกันนะก่อ เดี๋ยวลุงไปนั่งรอที่ชานด้านนอก  เสร็จแล้วตามไปล่ะ

คนเป็นพ่อและแม่พร้อมใจกันสาปส่งลูกสาวให้อยู่มือพยัคฆ์ที่ยิ้มกริ่มพอใจทั้งยักคิ้วส่งมาให้ โอบอุ้มเลยกัดฟันหลับตายอมนอนนิ่งๆ ในวงแขน และดูเหมือนว่าก่อการจะจำได้ทุกซอกมุมในบ้านเพราะพาเธอเดินตรงเข้าห้องได้โดยไม่แม้แต่จะถามว่านอนที่ห้องไหน

ใช่ว่าก่อการจดจำดีอะไร แต่เพราะเขามาที่นี่แต่เช้า สายตาก็เอาแต่มองหาคุณนายตื่นสาย กระทั่งเห็นอิงอรมาเคาะประตูห้องนั่นแหละ เลยแน่ใจว่าโอบอุ้มต้องพักที่ห้องนี้แน่

และเมื่อเห็นว่าคู่สนทนาทำท่าจะไม่อยากคุย ไม่มองหน้า คนเจ้าเล่ห์เช่นเขาเลยอุ้มพาคนในวงแขนชนเข้าที่ประตูเสียเลย

โอ๊ย!”

คนที่หัวแขกเข้ากับประตูลืมตาแล้วร้องประท้วงอย่างขุ่นเคือง จึงเห็นรอยยิ้มแฝงบนดวงหน้าหล่อ

โทษที ผมไม่ได้มีหลายมือ ถ้าจะเข้าห้องก็เปิดประตูซะ!”.

ปล่อยโอบตรงนี้ โอบจะเดินเข้าห้องเอง

 โอบอุ้มตอบออกมาเสียงเขียว จ้องมองดวงตาสีสนิมได้ไม่นานนัก เพราะก่อการจดจ้องอยู่ก่อนแถมจ้องเอาชนิดที่คนถูกมองใจไม่ดี

เดินขาถ่างเหมือนโดน…”

นี่คุณหุบปาก! อย่ามาพูดจาซีซั้วทุเรศแบบนี้ที่บ้านฉันนะ

เสียงแหวสวนออกมาก่อนที่ก่อการจะทันพูดจบ ชายหนุ่มเลยทำเสียงหัวเราะในลำคอ จนอกแกร่งขยับเสียดสีเนื้อนิ่มในวงแขน

ถ้าไม่หุบจะทำไม จะเอาปากปิดปากผมไหมล่ะ

ก่อการตอบมาอย่างท้าทาย ทั้งยืนนิ่งไม่เดือนร้อนที่จะอุ้มเธอแล้วทะเลาะกันไปด้วย พอใจด้วยซ้ำที่แขนแกร่งที่ช้อนข้อพับใต้ขาเรียวนี่สัมผัสผิวขาวใสที่โผล่ออกมาจากกางเกงสั้นๆ ของเธอได้ และฝ่ามือที่ช้อนรองรับแผ่นหลังมีฝ่ามือซุกที่ซอกไหล่จนแทบสัมผัสเนินอกอิ่มรำไร

โอบอุ้มรับรู้แรงกระชับที่เริ่มกระชับแน่นปลายนิ้วก็เหมือนจงใจสัมผัส เธอไม่มีทางเลือกนอกจากบิดลูกบิดเปิดประตูเข้าไปด้านใน คนที่ยืนใจเย็นเลยฉีกยิ้มมีเสน่ห์ออกมาแทน

ก็เท่านั้น ลีลาอยู่นั่น ตัวเล็กแค่นี้นึกว่าผมจะหนักเหรอ ยืนอุ้มทั้งวันทั้งคืนก็ไหว ถ้าไม่ใจแตกกับตัวหอมๆ เนื้อนุ่มนิ่มแบบนี้อะนะ

ประโยคตอนท้ายคนพูดจงใจก้มลงพูดชิดแก้มใส เล่นเอาคนฟังเกรงทั้งตัว ทั้งหน้าแดงปลั่งไปทั้งดวง หายใจไม่คล่องคอ ไม่เข้าใจว่าก่อการต้องการอะไรของเขากันแน่ คนเมื่อคืนกับคนตรงหน้านี้ ความดันเลือดไม่เท่ากันหรืออย่างไร ทำไมต่างกันราวฟ้ากับเหว

เอ้า! รออะไรพ่อก่อวางน้องลงเตียงนี่เลย แม่นี่ตัวหนักยังกะอะไรดีเดี๋ยวแขนเราจะหัก

พอดีคนเป็นแม่ที่ไปเอายาแก้ปวดเดินเข้ามา ก่อการเลยหายใจแรงก่อนเดินตรงไปที่เตียงวางคนไม่สบายลง จังหวะทีก้มโค้งผ่อนกายคนในวงแขนลงปลายจมูกโด่งก็เฉียดฉิวแก้มใสเบาๆ ไม่แน่ใจว่าจงใจหรือตั้งใจ ทว่าคนป่วยรู้สึกตัวร้อนมึนงงไปหมด พอเขาถอยออห่างจากเตียงก็คว้าผ้าขึ้นห่มร่างราวกับกลัวเขาตรงเข้ามาปลุกปล้ำ

คราวนี้กินยาซะนะ แล้วนี่น้ำ เอ้อ! เมื่อกี้ชนะเขาโทรมาหาลูกแนะ บอกว่าโทรเขามือถือแล้วไม่มีคนรับ แม่เลยต่อว่าเรื่องใช้งานลูกจนป่วย นี่พอเขารู้ว่าหนูป่วยก็จะมาเยี่ยมเลย

เยี่ยมเลยเหรอ!”

ก่อการบดกรามจนเป็นนูน ดวงตาเข้มมีแวววาวโรจน์ครู่หนึ่งก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์ขึ้น แล้วก้าวเดินออกจากห้องนอนไปเงียบๆ

คอยดูสิ!’


______________________________________________________________________________________



อาการครั่นเนื้อครั่นตัวทำให้โอบอุ้มหลับยาว มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่แสงแดดดานนอกทอแสงสีส้มจัด คนที่หลับพริ้มบนเตียงเลยขยับกาย ก่อนจะชันกายขึ้นบิดขี้เกียจแรงๆ ก่อนจะผวาเฮือกทั้งร่าง เมื่อสายตาจับภาพความเคลื่อนไหวตรงหน้าต่างได้ ก่อนจะหันไปมองเห็นก่อการยืนกอดอกพิงขอบหน้าต่าง จ้องมองมาที่เธอไม่รู้นานเท่าไหร่แล้ว

คุณ!”

จุ๊ๆ เดี๋ยวโดนแม่ตีหรอก แม่ให้เรียกพี่ก่อใช่ไหมตัวเล็ก

คนหรี่ตาลงต่ำก้าวเดินเอื่อยๆ มาที่เตียงนุ่ม ก่อนโอบอุ้มจะทันไหวตัวร่างโตก็กระโจนขึ้นมานอนบนเตียงเคียงข้างโดยใช้สองมือรองศีรษะท่าทีสบายใจ

ว้าย! ทำบ้าอะไร ขึ้นมานอนบนเตียงโอบทำไม เดี๋ยวพ่อกับแม่ก็…”

โอบ ตื่นแล้วหรือ…”

คนที่พึ่งสาวเท้ายาวๆ เมื่อได้ยินเสียง ชะงักอยู่ที่หน้าประตูทันทีที่เห็นคนตัวโตนอนเอกเขนกบนเตียงท่าทีไม่ทุกข์ร้อน แถมนอนชิดสนิทข้างกายโอบอุ้ม

อาชนะอา อามาตั้งแต่ตอนไหนคะ แล้วพ่อแม่ของโอบ…”

อามาสักพักแล้ว พอดีคุณก่อ เขาจะปรับปรุงบ้านเรือนไทยข้างๆ นี่ วานให้อาแนะนำช่างให้ แล้วพ่อแม่เราก็เลยไปกำกับตรวจสอบอยู่โน้น!”

ชนะมองความใกล้ชิดของทั้งสองอย่างที่ให้รู้ว่ามอง แต่ก่อการไม่เดือดร้อนสักนิด เขาหลับตาลงทำท่าเหมือนจะหลับด้วยซ้ำ ในขณะที่โอบอุ้มพยายามจะขยับตัวออกจากใต้ผ้าห่ม แต่ชายเสื้อที่สวมอยู่ถูกคนตัวโตก็ทับหรือจงใจทำไม่อาจทราบได้เลยขยับไปไหนไม่ได้

เป็นไง เราดีขึ้นไหม ไม่สบายทำไมไม่บอกอา หื้ม! เด็กดื้อ

เขาไม่ใช่เด็ก! โตกระทั้งทำงานเลี้ยงตัว  เลิกทำเสียงเหมือนดุเด็กสามขวบเถอะครับคุณชนะ

ก่อการลืมตาขึ้นมองคนที่เดินมาหยุดยืนที่ปลายเตียงท่าทีทำอะไรไม่ถูก ทราบจากเอกอุและอิงอรว่าก่อการเป็นเพื่อนบ้าน รู้จักกันมาแต่ไหนแต่ไร สนิทเหมือนญาติ ทว่าภาพตรงหน้าที่ก็สนิทเกินงามไป

ในสายตาผมเขายังเด็ก…”

แน่ใจเหรอว่าเด็ก คุณไม่ได้คิดมองแบบสาวเต็มวัย

น้ำเสียงเอาเรื่องทำให้ชนะอึกอัก มองโอบอุ้มแวบหนึ่ง ก่อนหันไปมองก่อการอย่างมีคำถาม

การปะทะคารมทั้งคมและระคายหู เจ้าของห้องฟังแล้วหนักใจ ไม่รู้ควรทำอย่างไร ขยับกายส่งสัญญาณให้คนทับชายเสื้อรู้ แต่เขาก็ยังนิ่ง

โอบสำหรับผมเป็นเด็กเสมอนั่นแหละครับ ผมเป็นอาของเขา

ชนะเอ่ยและหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างเอาเรื่องไม่ต่างกัน

อาไม่แท้นิ! ”

ก่อการติง ดวงตาเข้มอย่างคนจับผิดจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้านิ่ง มันทำเอาชนะรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ทั้งที่ตนเองมากกว่าที่จะเป็นคนมองอีกฝ่ายด้วยสายตาแบบนั้น เพราะจาการกระทำที่ไม่เหมาะสม ขึ้นไปนอนเรียงเคียงหมอนกับหลานบนเตียง

เมื่อเห็นสองหนุ่มทำท่าจะวางมวยกันทางสายตา โอบอุ่นเลย กระชากชายเสื้อที่มันร่นจนแทบเห็นเอวบาง รวบรวมกำลังทั้งหมดดึงสุดแรงเกิด ประจวบเหมาะกับคนที่นอนเอกเขนกทับชายเสื้อในทีแรก ขยับกายขึ้น ร่างเธอเลยหงายเงิบ ร่างม้วนหล่นฮวบลงไปข้างเตียง ตุ้บ!’

เอ้า! อยากออกกำลังกายก็ไม่บอก

เสียงเย้ยจากคนก่อเหตุดังแว่วมามาสำทับ ฟังแล้วโอบอุ้มอยากกระโดดขาคู่เข้าใส่ร่างหนายียวนกวนอารมณ์เสียให้ล้มทั้งยืนเสียจริง แต่ความเป็นจริง ทำได้แค่นั่งเจ็บยอกอยู่ที่พื้นนี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #34 jeabkiss (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:25
    มีหึงด้วยนะพี่ก่อ
    #34
    0
  2. #5 ao_majo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 15:21
    ลุ้นๆการโต้วาทะของสองหนุ่มอยู่ มาเปลี่ยนอารมณ์ขำก๊ากเอาตอนสุดท้าย โถ....นู๋โอบ สงสารก็สงสาร ขำก็ขำ 555
    #5
    0
  3. #4 มัยน๊ะ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2558 / 13:33
    เริ่มสนุกแล้ว รอค่าาาา
    #4
    0
  4. #3 Sarun Yok (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2558 / 19:56
    พี่ก่อ ขนาดยังไม่ทันได้แอ้มเขาดีเลย หวงซะ
    #3
    0