พ่ายพยัคฆ์

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 ถ้ำเสือ ๑๐๐ %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,741
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    4 ธ.ค. 58

ตอนที่ 2 ถ้ำเสือ

 

แสงแดดทอสีส้มอ่อนเข้ามาด้านในห้องนอนที่ตกแต่งด้วยสีทองเป็นส่วนใหญ่ ปลุกคนขี้เซาที่ทำท่าจะไข้ขึ้นให้ปรือดวงตาคู่สวยขึ้นอย่างเชื่องช้า นาทีแรกโอบอุ้มกวาดสายตามองรอบห้องนอนตนเองอย่างเพลียๆ ทั้งรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว และเจ็บระบมหลายแห่ง ไม่ต้องสงสัยว่าผลพวงมาจากเรื่องผิดพลาดเมื่อคืนทั้งสิ้น

เมื่อคืนเธอพูดประชดใส่หน้าก่อการแล้วรีบออกจากห้อง พอดีที่อาชนะกำลังเดินไปตามเพื่อรับมาส่งบ้านเลยกลับทันที ไม่อยากต่อความยาวสาวความยืด แม้จะทิ้งก่อการเอาไว้ที่รีสอร์ทได้ แต่เธอทิ้งรอยสัมผัสที่ถูกจารึกเอาไว้บนตัวไม่ได้เลย

คนคิดหมกมุ่นนอนกอดตัวเองบนที่นอนอยู่ๆก็สะดุ้งตื่นตกใจ

โอบ! ยังไม่ตื่นอีกหรือลูก สายมากแล้วนะ

เสียงเรียกจากหน้าประตูห้องนอนทำให้คนนอนแช่บนเตียงผุดลุกเหมือนคนมีชนักติดหลัง ทำให้พวงผมยาวสลวยระมาตามแผ่นหลังนุ่มน่ามอง ทว่าก็ต้องครางออกมาด้วยความเจ็บแปลบตอนที่หย่อนขาลงพื้น ดวงหน้าสวยซับสีเลือดเมื่อจดจำภาพที่สร้างความระบมติดตา

คงไม่มีวันลืมได้เลยนั่นแหละ พี่ก่อของเธอไม่ใช่ชายอบอุ่นใจดี และเอ็นดูเอาใจเธอสารพัดคนนั้นอีกแล้ว ก่อการคนนี้ ปากร้าย ใจทมิฬ และคงไม่มีวันยกโทษให้กับเรื่องที่ไม่ได้แต่งกับพี่เอื้ออย่างแน่นอน

คิดแล้วข่มความท้อแท้ในอกลง ตะโกนตอบกลับแม่

ตื่นแล้วค่ะแม่ ขอโทษที่ตื่นสาย โอบรู้สึกไม่ค่อยสบาย

เป็นอะไรมากหรือเปล่าลูก ขอแม่เข้าไปดูหน่อย

คนเป็นแม่ยังเคาะที่ประตูหน้าห้องด้วยความร้อนใจ รู้สึกผิดสังเกตแต่เช้าเพราะธรรมดาโอบอุ้มตื่นก่อนใคร และเข้าครัวทำนั่นทำนี่เป็นประจำ

ไม่ต้องหรอกค่ะ เดี๋ยวโอบจะอาบน้ำแล้วจะออกไป แม่ขา…”

เสียงอ้อนอย่างที่ชอบทำฟังพร่านิดๆ เพราะใจคนพูดอยากออกไปกอดแม่และร้องไห้เต็มทน ทว่าต้องทนฝืนไว้ ไม่อยากให้ท่านไม่สบายใจด้วย

ว่าไงล่ะลูก

โอบขอข้าวต้มร้อนๆ สักชามนะค่ะ

จ๊ะๆ รีบออกมาทานแล้วกัน

ขอบคุณค่ะแม่

ตะโกนบอกแม่ทั้งยืนน้ำตาซึมจากความว้าวุ่นสับสนในอก ก่อนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาแรงๆ แล้วลูบดวงหน้าละมุน ขจัดทุกความคิดไม่ดีออกจากหัว

โอบอุ้มเชื่อว่าคนเราทำพลาดกันได้ทั้งนั้น เธอจะไม่ถือเอาเรื่องหนนี้เป็นสำคัญในชีวิต จะลืมมันให้ได้เพราะถึงอย่างไรคงไม่มีโอกาสเจอะเจอกับก่อการอีกเขากับเธออยู่กันคนละขั้วโลก

ตัดสินใจแล้วเจ้าของดวงหน้านวลก็ยกมือขึ้นมวยผมสลวยเอาไว้กลากระหม่อมอย่างชำนาญ ก่อนคว้าผ้าเช็ดตัวกับเสื้อคลุมเข้าห้องน้ำ ขัดถูกเนื้อตัวให้สดสะอาด และย้ำกับตนเองให้ยิ้มสู้เข้าไว้

ก็แค่เหยื่อบางๆ เท่านั้น ไม่ได้เสียแขนเสียขาสักหน่อย เคลียร์!”

 

หลังจากเอาน้ำเย็นจัดปลุกชีวิตในเช้าวันใหม่แล้ว ก็หยิบเสื้อยืดตัวบางกับกางเกงขาสั้นแบบอยู่บ้านขึ้นมาสวมอย่างไม่มีชีวิต เพราะไม่มีแก่ใจจะปรุงแต่งตัวตนด้วยสิ่งอื่นใด ร่างกายเธอต่อสู้กับความอิดโรยทุกอณูบนร่างกายไม่ไหว ต้องการเพียงอาหารและยาเป็นอันดับต้นๆ

ทว่าพอออกมาจากห้อง ก้าวเท้าเดินอาดๆ อย่างกะตุ๊กตาไขลานก็ต้องชักปลายเท้าเอาไว้แทบไม่ทัน ดวงหน้าที่ไร้สีเลือด แดงระเรื่อขึ้นพร้อมหัวใจดวงน้อยที่เต้นแรง เมื่อพบแขกที่มาร่วมรับประทานอาหารเช้าด้วยเงยหน้าคมขึ้น พาดวงตาคมกริบจ้องมองมาอย่างสำรวจ

โอบมานี่ลูกม๊ะ! เราจำพี่ก่อได้ไหม

ผู้เป็นพ่ออย่าง เอกอุ กวักมือเรียกลูกสาวประหนึ่งว่าลูกยังเป็นเด็กเล็กที่ตื่นเต้นกับการมาของก่อการเหมือนครั้งอดีต โดยไม่มองเลยว่าคนหน้าระเรื่อน่ะ เงอะงะทำอะไรไม่ถูกแค่ไหน

แนะ! เจ้าลูกคนนี้ยืนนิ่งไปเลย เอ้า! ยกมือไหว้พี่เขาเสียสิ แม่เชิญพี่เขามาทานข้าวด้วย จำได้ไหมเมื่อก่อนเราตัวติดพี่เขายังกะตังเม

คนเป็นแม่อย่างอิงอรดุลูกสาวไม่พอยังเท้าความครั้งอดีตให้ได้อายอีกด้วย ก่อนจะลุกจากที่นั่งเดินมาจับจูงมือเย็นชืดของคนยืนนิ่งมานั่งประจำที่

โอบอุ้มวางหน้าไม่ถูกจริงๆ เมื่อต้องนั่งตรงข้ามเยื้องกับคู่กรณี แลเห็นรอยยิ้มเย้ยบนหน้าด้วยตอนที่เธอเดินท่าทางแปลกๆ มาที่เก้าอี้ เขาคงไม่รู้หรอกว่าเธอเจ็บระบมแค่ไหนคิดแล้วอยากไล่เขาให้กลับๆ ไปเสีย ติดที่เขาเป็นแขกของแม่ จำต้องก้มหน้าก้มตายกมือขึ้นไหว้ส่งๆ ซึ่งเห็นชัดว่าเขายิ้มย่องพอใจกับสัมมาคารวะที่เธอไม่เต็มใจแสดง

แม่ทำข้าวต้มให้แบบที่ขอ ไม่ใส่ต้นหอมด้วย

คนเป็นแม่บอกเหมือนเอาใจเด็กสามขวบ ก่อนจะอังมือที่หน้าผากน้อย

แม่ว่าหนูตัวรุมๆ นะโอบ รีบทานข้าวแล้วไปทานยาซะ เมื่อคืนนี้ก็กลับดึก อาชนะใช้งานอะไรหนักหนา จนหลานป่วยแบบนี้ เจอหน้าแม่จะว่าสักหน่อย

อาชนะชนะ ทอจันทร์หรือครับ

คนที่กวาดสายตามองผิวนวลเนียนที่โผล่ออกมาจากร่มผ้า และไปอ้อยอิ่งที่ปอยผมที่คลอเคลียต้นคอขาวๆ ก่อนเอ่ยออกมา และจับตามองอยู่ที่ลูกสาวคนเล็กของครอบครัวตัวอออย่างจริงจัง

นั่นแหละก่อ หนูโอบเขาขอไปฝึกงานกับอาเขาน่ะ คงอยากมีรีสอร์ทเป็นของตัวเองเลยต้องศึกษาไว้ก่อน ชนะเขาก็ใจดีให้หลานทำตำแหน่งผู้จัดการ แถมมาเทียวรับเทียวส่งเอง ลุงเลยปล่อยให้ลองดูสักตั้ง ต้องสอนให้เรียนรู้เองบ้างจะได้โตๆ ออกเรือนไปอย่างพี่สาวเขา

คนฟังสูดหายใจแรงๆ ไม่ใช่เพราะเรื่องเอื้ออารี แต่เพราะจำได้ว่าเจ้าของรีสอร์ทที่เขาเข้าพักมาจวนจะครบอาทิตย์น่ะ ยังหนุ่มแน่นและทำท่าจะถูกชะตากัน ถ้าไม่เพราะชอบทำอี๋อ๋อกับผู้จัดการสาวร่างเล็กคนนี้ และไอ้สายตาตอนที่มองโอบอุ้มแบบนั้น ทำไมเข้าจะไม่รู้ ว่าคิดอะไร

กะเลี้ยงต้อยเอาไว้เองล่ะสิ ถึงหลอกล่อสารพัด

อาแท้ๆ หรือครับเอ่ยเสียงแข็ง

ไม่หรอกจ๊ะ พ่อแม่ลุงเอกเขาสนิทสนมกับพ่อแม่ของชนะ เลยนับถือกันเป็นญาติจึงนับศักดิ์เขาเป็นอาของหนูโอบไปด้วย

อิงอรอธิบาย และคอยตัก เครื่องเคียงใส่จานให้ลูกสาวที่ก้มหน้าก้มตาคุ้นข้าวต้มใส่ปาก

สรุปคือไม่ข้องเกี่ยวกันทางสายเลือดเลยงั้นสิ

คำพูดกึ่งไม่พอใจของคนซักไซ้เริ่มทำให้โอบอุ้มฉุนใส่ เขาไม่ควรมามาซอกแซกเรื่องในบ้านและไม่ควรหวนกลับมาสานสัมพันธ์อะไรกันอีกหลังเหตุการณ์เมื่อวาน

ถ้านับแบบนั้น ก็คง ไม่!”

เอกอุอธิบายและลงมือทานอาหารไปด้วย พอใจที่ก่อการยอมมาทานข้าวเช้าที่นี่ด้วย หลังจากพลาดไม่ได้มาเป็นลูกเขย

แบบนี้ ไปไหนมาไหนกันสองต่อสองดึกดื่น คนเขาไม่ครหาหรือครับ หรือทางเราชอบ

คนตั้งใจประชดมองตรงมายังดวงหน้าสวยที่เงยหน้าขึ้นมองอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ถ้าเขาคิดมาดูถูกสิ่งที่เขากระทำกับเธอเมื่อคืน โอบอุ้มขอบอกว่าไม่ยอม


ค่ะชอบ! อาชนะเป็นสุภาพบุรุษ

ฮึ!”

ก่อการหัวเราะในลำคอ มองจ้องคนต่อคำอย่างท้าทาย เตือนให้เธอนึกถึงค่ำคืนที่พึ่งผ่านมาว่าเขานะเป็นสุภาพบุรุษมากแค่ไหน ที่ยอมปล่อยลูกนกลูกกากลับรัง ทั้งที่ไม่ทำแบบนั้นก็ได้

และดูเหมือนโอบอุ้มจะเข้าใจความในนั้นเพราะผิวแก้มใสแดงระเรื่อขึ้นทันตา

คนเราสมัยนี้ไว้ใจกันไม่ค่อยได้หรอกครับ รู้หน้าไม่รู้ใจ ถึงรู้ใจ ก็ใช่จะรู้นิสัย ระวังไว้นะดี

ก่อการเอ่ยอย่างไม่พอใจ เริ่มไม่พอใจในความสัมพันธ์ของอาหลานกำมะลอ ไม่ใช่เพราะอะไร ก็งานบริการอย่างที่โอบอุ้มทำ ถ้ารับมือไม่ได้ ก็อาจเจอลูกค้าอย่างเขา ซึ่งพลาดไม่เป็นท่า!

นี่ยังจะเสี่ยงไปพลาดท่ากับนายจ้างอีก

คิดแล้วใบหน้าคมคายก็ตึงจัด ขบกรามแน่น ไม่อยากยอมรับว่าหวง เพียงแค่จะมีใครมาซ้ำรอยเขาก็น่าจะดูดีๆ ซึ่งคงไม่มีใครดีเท่ามหาเศรษฐียาและเวชภัณฑ์คนนี้อีกแล้ว

จริงคะ ยิ่งคนที่รู้จักแค่หน้า ไม่รู้ใจ ไม่รู้นิสัย ยิ่งแล้วใหญ่ ไม่ควรคบหาด้วยเด็ดขาด จริงไหมคะคุณก่อการ

คนหัวหนักอึ้งเงยหน้าประชดแต่ก็ต้องรีบห่อไหล่หลบ เพราะคนเป็นแม่ฟาดฝ่ามือใส่ ตามด้วยเสียงดุอย่างที่ชอบทำกับลูกสาวคนเล็กแสนรั้น

แก่แดดแก่ลมแล้วนะเรา คุณ เคิน ที่ไหน เมื่อก่อนเราเรียกพี่ก่อ ตอนนี้ก็ควรเรียกพี่ก่อเหมือนเดิม เคยเรียกแบบไหน ทำตัวอย่างไร ก็ทำแบบเดิม

ก่อการก้มหน้าหัวเราะกับจานข้าวตนเองไม่ได้ เพราะไม่ต้องถึงมือเขาที่จะสอนสั่งให้เธอ อ่อนหวาน เคารพ และเรียกคะแนนที่เคยได้รับระดับท็อปกลับมายังหัวใจคนตัวเล็ก

ตัวเล็ก

ชื่อนี้เหมาะทีจะเรียกสำหรับเวลาที่อยู่ด้วยกันมากกว่า ก่อการบอกตนเอง

แม่โอบยิ่งครั่นเนื้อครั่นตัวอยู่

เอ้า!ทานเสร็จแล้วนิ แม่จะหายาให้กินแล้วนอน ตื่นมาจะได้สดชื่น ขอตัวนะก่อ ลูกสาวแม่คนนี้ไม่รู้จักโตทำอะไรเองไม่เป็นหรอก

ทันทีที่อิงอรลุกจากเก้าอี้ คนตัวหนาก็ชันกายขึ้นจากเก้าอี้เหมือนกัน ใบหน้าหล่อดูมีคำถามและมองคนไม่รู้จักโตของคนเป็นแม่ทันที

เขาน่าจะสังเกตเห็นว่าคนปากเก่งน่ะ หน้าซีดแค่ไหนตอนออกมาจากห้อง ถ้าความสวยไม่มาบังตาจนมองไม่เห็นความจริงตรงหน้าไปเสียก่อน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #33 jeabkiss (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:15
    หนูโอบถูกแกล้ง
    #33
    0
  2. #13 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 05:26
    อ่า หนูโอบ ช่างน่าสงสาร
    #13
    0
  3. #2 Sarun Yok (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 17:25
    รอตอนต่อไปค่าาา
    #2
    0
  4. #1 มิน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 13:58
    มาต่อเร็วๆนะ
    #1
    0