พ่ายพยัคฆ์

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 มึนและงง ๑๐๐ %

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    2 ธ.ค. 58

ตอนที่ 1 มึนและงง

 

คุณก่อ! นี้โอบเองค่ะ

ใต้แรงสัมผัสเค้นหนักมือของคนร่างกำยำ ที่หอบหายใจจนตัวโยน ทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดอัดลงมาบนเรือนร่างสาวกดจนทั้งสองจมนิ่งไปกับที่นอนนิ่ม หลังจัดการนำความเร่าร้อนแทรกผ่านปราการแน่นหนาเข้าสัมผัสกายอ่อนนุ่ม โอบอุ้มเจ้าของเสียงหวานอันครวญสั่นๆ เอ่ยพร้อมกลั้นแรงสะอื้นตบท้ายประโยคเอาไว้ ก่อนจะเบี่ยงดวงหน้าหมดจดไปด้านข้าง

อาการเบลอจนจับต้นชนปลายไม่ถูกว่าเหตุการณ์มาถึงตรงจุดนี้ได้อย่างไร หญิงสาวถอนสะอื้นออกมาเมื่อความเจ็บทำให้เธอต้องเกร็งทั้งร่าง กระพริบตาถี่ๆ เพราะไม่อยากร้องไห้ แต่มันทั้งตกใจ แปลกใจ ประหลาดใจ ยิ่งฝ่ามือเขาลูบไปตามเรือนร่างอรชร สติที่ควรมีก็เลยเหลือน้อยเต็มทน

คนถูกเรียกชื่ออย่าง ก่อการ รบศึก ชายหนุ่มในความทรงจำเพียงคนเดียวที่จำได้ ไม่ใช่สิ! ต้องเรียกว่าไม่เคยลืมมากกว่า เพราะเขาเป็นรักแรกนับแต่แตกเนื้อสาวในวัยละอ่อน

มันผ่านมานานแล้วนับแต่งานสู่ขอ เอื้ออารี ผู้เป็นพี่สาวล้มไม่เป็นท่า เพราะเสียงร้องไห้อาละวาดฟูมฟายเอาเป็นเอาตายจากเธอที่ยังเด็กไม่ประสา และหลงก่อการหัวปักหัวปำ ไม่ยอมให้แต่งกับใครอย่างเด็ดขาด นับแต่นั้นเขาก็ไม่มองหน้าเธออีก สุดท้ายความสัมพันธ์อันดีระหว่างสองครอบครัวก็จบลงไปโดยปริยาย และกลับปลายเป็นคนไม่รู้จักไปทันทีหลังเอื้ออารีแต่งงานไปกับคนอื่น

โอ้ จะให้โอบกอดแน่นๆ อีกเหรอจ๊ะตัวเล็ก จะกอดจนร่างกลืนเป็นเนื้อเดียวกันผมก็จะทำตามรับสั่งทุกอย่าง ก็คุณออกจะละมุนละไมทั้งเนื้อทั้งตัวแบบนี้

เสียงงึมงำฟังแทบไม่ได้สรรพ เพราะคนแสร้งต้องฤทธิ์เมรัยกำลังตาพร่าลาย หูอื้อ ลมหายใจหอบกระชั้นถี่ จากความปรารถนาที่มีต่อเนื้อนางที่ทำให้ปั่นป่วนขณะเดียวกันก็ยั่วยวนใจ อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน อาจจะด้วยท่าทีเดียงสา เนื้อตัวสั่นระริก ไปกระตุ้นอารมณ์เสือผู้หญิงอย่างเขาให้เดือดพล่าน

ไม่ใช่แค่ท่าทีสิ! เธอบริสุทธิ์ผุดผ่องเป็นยองใยจริงๆ

ก่อการลดสายตาลงมองเจ้าร่างสั่นเทิ้มในวงแขน ที่ผ่านความเจ็บปวดมา ขนาดที่เขาได้แต่นิ่งงันทำอะไรไม่ถูกนอกจากอยู่นิ่งๆ รอให้ทุกอย่างปรับตัวเขาหากันเอง

ไม่! ไม่ใช่แบบนี้

หญิงสาวสั่นหน้าไปมาใต้ร่างโตที่ตรึงเธอให้นิ่ง สมองมึนเบลอกับความใกล้ชิดสนิทแน่น และกลิ่นกายอย่างชายชาตรีเช่น กลิ่นเหล้าอ่อนๆ ปนมากับกลิ่นสบู่ ซึ่งมันทำให้เกิดความรู้สึกประหลาดอย่างมาก แม้อยากจะต่อต้าน แต่เพราะใจที่มอบให้เขาแต่เล็ก เธอเลยเพลี่ยงพล้ำง่ายๆ

แบบไหนล่ะครับตัวเล็ก หื้ม!”

เจ้าของเสียงทุ้มหูดูไม่ได้เมามายอย่างตอนพามาส่งที่ห้องพักเลย เขากวาดสายตามองดวงหน้าสวยที่พาให้ตกตะลึงในความสะพรั่งแห่งวัยสาวที่หาใครมาเสมอเหมือนเป็นไม่มี

ถึงเขาไม่รู้จักว่าเจ้าหล่อนเป็นใครมาจากไหน แต่ที่เขารู้คือเขาเป็นชายคนแรกที่ได้ครอบครองทุกอณูความบริสุทธิ์อ่อนหวาน

หญิงสาวไม่กล้าแม้แต่ขยับกายเพราะกลัวความสัมพันธ์ที่ก่อตัวชิดใกล้เกินไป เธอหลับตาลงเมื่อรับรู้ถึงตัวตนของก่อการในเนื้อตัวเธอ เสียงหัวเราะพอใจดังอยู่ชิดใบหูหอมกรุ่น และริมฝีปากร้อนที่กดย้ำลงไปตามพวงแก้มนุ่มนิ่มไล้ไปทั่วอย่างไม่รู้เบื่อ

โอบ น้องพี่เอื้อไงคะ

เอ่ยอธิบายเสียงคล้ายจะสะอื้น กระทั่งอดสูต่อสิ่งที่เกิดจนต้องยกมือเรียวขึ้นปิดหน้าไว้ เพราะไม่คาดคิดว่าเรื่องราวระหว่างเธอกับเขาจะจบลงในรูปแบบนี้ ท่ามกลางความรวดร้าวระบมกับรอยสัมผัสจากเขาที่ตราตรึงลงมา หญิงสาวก็ไม่อาจปฏิเสธได้ถึงความวาบหวามที่หล่อหลอมอยู่ข้างใน

ก่อการที่เคลิ้มหนักเพราะฤทธิ์รักทรมานจนแทบแดดิ้น ได้แต่ชะงักงันไปชั่วครู่ แล้วเพ่งมองสาวเจ้าตรงหน้าอย่างครุ่นคิด ทว่าคิดอย่างอื่นไม่ออกนอกจากรับรู้ถึงเนื้อตัวร้อนฉ่า ความทรมานที่บิดเป็นเกลียวต่อสัมผัสแรกอันแคบคับ ก่อนจะระบายยิ้มพึงใจออกมา

เอื้อไหนจ๊ะ ตอนนี้ตัวเล็กมีผมอยู่ทั้งคน ยังจะร่ำร้องหาใครอีก รู้ไหมว่าผมต้องตาคุณตั้งแต่เห็นในงานวันเกิดแล้ว คุณเองก็คงชอบผมเหมือนกันใช่ไหม ถึงส่งสายตาหวานมาหาผมไม่ได้ขาด ดังนั้นตอนนี้จะไม่มีเอื้อหรือใคร มีแต่ผมก่อการคนดีคนนี้เท่านั้น ตัวเล็กไม่ต้องกลัวอะไรนะ ผมจะถนอมตัวเล็ก จะเบามือ แต่หนักคุณภาพ!”

คนพูดทีเล่นที่จริงกระเซ้าเย้าหยอกให้คลายกังวล แล้วไล้ปลายนิ้วแกร่งไปตามหัวไหล่บางที่สะท้านตามแรงสะอื้นแห้งของคนปิดหน้าหนี ก่อการยังแปลกใจที่เขาเอาใจสาวน้อยกลอยใจคนสวย ขนาดไม่กล้าขยับตัวไปไหน เฝ้าใจเย็นให้ร่างเกร็งผ่อนคลายก่อน

พี่เอื้ออารี คนที่คุณก่อเคยไปสู่ขอเมื่อหลายปีก่อนนี้ค่ะ

เสียงสารภาพเบาหวิวจากคนที่ขบกลั้นความแปลบปลาบเอาไว้ในอกหลุดออกมา ฟังดูราวกับกวางน้อยถูกนายพรานทำร้าย

ในขณะที่ก่อการชาหนึบไปตลอดร่างเมื่อฟังจบ กระชากเรียวแขนบางออกแรงๆ ก่อนจะจ้องมองดวงหน้าสวยสะคราญที่มีหยาดน้ำตาคล้องหน่วยตาอย่างจริงจัง และพบว่าคือคนเดียวกับยัยเด็กตัวผอมแห้งเมื่อหลายปีก่อนคนนั้น

เขาน่าจะจำได้แต่แรกเพราะเค้าหน้าก็เหมือนเดิม ตัวไม่ได้โตขึ้นจากก่อน ยังเล็กแต่สัดส่วนพัฒนาขึ้นมากจนตามแทบไม่ทัน ใบหน้ากระดูกตอนนี้มีเนื้อเข้ามาเติมเต็มดูพอเหมาะพอดี ไม่สิ! มันสวยมากจนเขามองข้ามและไม่เอะใจตอนเธอชะม้ายชายตามา

คิดแล้วก่อการก็ขบกรามแน่น ก่อนจะคำรามออกมาอย่างเจ็บปวด หากมิใช่ความเกลียดชัง แต่เพราะเขาได้เดินหน้าทำลายพรหมจารีแสนบริสุทธิ์ไปแล้ว และอารมณ์ก็เพริดไปไกลเกิดจะย้อนกลับ แต่จู่ๆ ต้องมาหักดิบอารมณ์ห่ามลงฉับพลัน

ห่าสิ!”

สบถออกและปล่อยมือเรียวเสลาออก แล้วฟาดกำปั้นหนักลงบนที่นอนตรงข้างดวงหน้าสวย สะกดกั้นอารมณ์พลุ่งพล่านรุนแรงในอกลง ก่อนพลิกกายหนาหนักออกจากเรือนร่างสาว ไปอีกด้านโดยไม่เดินหน้าต่อในสิ่งที่เพิ่งเริ่มต้นให้เสร็จ

เมื่อความอึดอัดมลายหายไปทิ้งไว้เพียงความเจ็บแปลบลึกๆ โอบอุ้มค่อยปรือตาขึ้นมอง สิ่งแรกที่เห็นเป็นเพดานสีขาวสะอ้านข้างบนที่แน่นอนว่าเธอไม่มีทางขาวสะอาดอย่างมันได้แล้ว หัวใจดวงน้อยยังเต้นแรงระส่ำข้างใน ก่อนจะรีบพลิกกายคว้าผ้าห่มปิดกายขาวผ่องเอาไว้ แล้วถอยร่นไปพิงที่พนักเตียงด้านหลังอย่างลนลาน เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสแล็คเข้ารูป ชั้นในหอยแหร่งอยู่ปลายเตียง

ร่างหนาที่พลิกไปนอนคว่ำอยู่หายใจแรงแล้วดันกายขึ้น สะบัดตัวเพียงครั้งเดียวลงไปยืนตระห่านอยู่ข้างเตียง อกแกร่งกระเพื้อมตามลมหายใจที่อัดเข้าปอดลึกๆ สายตาแข็งกร้าวทอดมองคนที่นั่งตัวสั่นงันงก ขณะดึงเสื้อคลุมมาสวมอย่างกระแทกกระทั้น

จะนั่งอิดออดรออะไร หรืออยากให้เปลี่ยนใจเหรอ

ไม่ต้องบอกซ้ำคนหน้าตื่นก็คลานลงจากเตียงด้วยแข็งขาอันสั่นไหว มือน้อยๆ กระชับผ้าห่มพันรอบกายเอาไว้แน่น จึงเห็นเพียงผิวขาวกระจ่างตรงบริเวณหัวไหล่โผล่ออกมาเท่านั้น เธอก้มลงรวบเอาเสื้อผ้าที่กองสุ่มอยู่ด้วยอาการกวาดทุกอย่างเข้าในอ้อมแขน แต่เจ้ากรรมบราเซียดันหาไม่เจอ

แต่ช่างมันเถอะ! คงไม่สำคัญแล้วนาทีนี้

ตั้งใจหลบไปแต่งตัวในห้องน้ำ แต่ก็ก็ถูกแซงคิวด้วยคนตัวใหญ่กว่าที่หายเข้าไปโดยไม่คิดปิดประตู ได้ยินเสียงน้ำไหลและเสียงคำรามด่าทอสารพัดดังมาจากข้างใน

โอบอุ้มเลยตัดสินใจสวมใส่เสื้อผ้าลวกๆ ให้เร็วที่สุดเท่าที่มือสั่นๆ จะทำได้ พอก่อการออกมาจากห้องน้ำ เธอก็สวมกางเกงและเสื้อบนร่างอรชรแล้ว และกำลังก้มหน้าก้มตาติดติดกระดุมเสื้อ

ปากเธอก็มี กลัวดอกพิกุลร่วงเหรอ ทำไมไม่ตะโกนบอกฉันก่อนที่…”

ก่อการตะโกนออกมาอย่างหัวเสีย โดยไม่พยายามเข้าใกล้คนร่างนุ่มไปกว่านั้น คิดไปก็ชักหงุดหงิด จากที่ว่าตนรังแกสาน้อยแสนสวย มาตอนนี้กลับรู้สึกเหมือนตนถูกข่มขืนมากกว่า

โอบจะพูดแล้วค่ะแต่คุณไม่ฟัง

เพราะทันทีที่ประคองเขามาส่งยังห้องพัก ปากร้อนก็กระดมจูบจนเธอหายใจหายคอไม่ทัน พอดิ้นขัดขืนเขาก็รัดรอบกายอรชรเอาไว้ ตรึงเธออยู่ในวงแขนที่แกร่งราวกับหินผา ปล้นสะดมลมหายใจไปจากเธอโดยอาศัยเพียงปากแข็งกระด้างที่จูบตะกรุมตะกรามปลุกปั่นอารมณ์กระทั้งแข้งขาอ่อน

ก็แล้วทำไมไม่ขัดขืนถ้าไม่ชอบ หรือจงใจ!”

คำพูดดูถูกที่หลุดออกมาจากริมฝีปากเข้ม กระแทกเข้าหูคนฟังอย่างจัง โอบอุ้มสะบัดดวงหน้าสวยพริ้งกลับมาอย่างเคืองขุ่น ดวงตาคู่สวยจับจ้องดวงหน้าหล่ออย่างไม่ลดละ

ตอนแรกที่เจอก่อการแขกวีไอพีของทางรีสอร์ททอจันทร์ที่เธอฝึกงานอยู่ ก็แทบไม่เชื่อและไม่แน่ใจว่าจะใช่จริง เพราะชายหนุ่มเดินทางไปต่างประเทศเพื่อรับช่วงธุรกิจยาและเวชภัณฑ์ต่อจากครอบครัวที่บรุ๊คลินในมหานครนิวยอร์ค ตั้งแต่พี่เอื้อแต่งงาน

นี่คือสาเหตุที่ว่าทำไมถึงเอาแต่มองเขาจนเขาจับได้ แต่เธอไม่ได้มีเจตนาจะยั่ว และที่พาคนเมามาส่งถึงห้อง ก็ เพราะเขาเจาะจงให้เธอมาส่ง อีกทั้งเป็นหน้าที่ของผู้จัดการเช่นเธอ

ไม่ต้องโวยวายเสียงดังใส่โอบก็ได้ค่ะ โอบไม่ได้เรียกร้องอะไรจากความผิดพลาดครั้งนี้หรอก โอบจะไม่ถือคนบ้าไม่ว่าคนเมา อะไรที่เสียไปแล้วก็ช่างหัวมันถือว่าทำทาน

ทำทานเหรอ ผมไม่ได้ขอใครกินฟรี ผมจะจ่ายค่าตัวให้

คำพูดเย็นชาที่ตอกหน้ากลับมาทำเอาคนฟังหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธ กำมือน้อยเอาไว้แน่น ยืนปักหลักไม่หลบหนีอย่างเด็กโอบขี้โวยวายคนเก่าอีก

ในเมื่อเห็นชัดว่าเขายังมาหายโกรธเรื่องเมื่อครั้งอดีต เธอก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปเอาตัวเข้าไปไถ่โทษจนตาย ต่างคนต่างอยู่เป็นดี

ถ้าคุณจะสบายใจ และทำให้เรื่องจบ ก็จ่ายมา!”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

42 ความคิดเห็น

  1. #32 jeabkiss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:04
    สนุกค่ะ
    #32
    0
  2. #31 jeabkiss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2559 / 20:03
    สนุกค่ะ
    #31
    0
  3. #12 Tudtu Sujaree (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2558 / 05:20
    อุ๊ตะ เเค่เริ่ม ก็สนุกแระ 
    #12
    0