ฮูหยินประมุขมาร

ตอนที่ 17 : บทที่ 016 l ครบรอบหกสิบปีฮูหยินผู้เฒ่า l

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,994
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,870 ครั้ง
    22 ม.ค. 63

 


16


 

                ป่าสนพงไพรราวถูกหยุดเวลาไม่ขยับไหวแม้เพียงเล็กน้อย ศาลาไม้ซีซานกลางเขาไท่หนิงตั้งตระหง่านดุจขุนเขาไม่อาจพังทลาย อักขระซับซ้อนถูกวาดทุกมุมเสาผกผันยุ่งเหยิงยากจะเข้าใจความหมายลึกซึ้ง มู่เฉิงเคอเดินพลังปราณอย่างไม่รีบร้อนสีหน้าเรียบนิ่ง


                ชั่วขณะที่โคจรพลังปราณฟื้นฟูร่างกายอย่างเชื่องช้า ในสมองพลันมีภาพฟุ้งซ่านปรากฏอย่างไม่อาจหักห้าม เป็นดวงตาคู่หนึ่งกระจ่างใสยิ่งกว่าน้ำทะเลกลางมหาสมุทร สุกสว่างยิ่งกว่าแสงจันทร์กลางราตรี น้ำเสียงนั้นอ่อนนุ่มมีชีวิตชีวา ตัวตนของนางมีอิทธิพลต่อเขาอย่างมาก


                การปรากฏตัวของเขาเป็นความลับ ไม่อาจปล่อยให้ผู้ใดนำไปแพร่งพราย สตรีผู้นั้นเดิมทีควรจบชีวิตด้วยคมดาบอวิ๋นเซียน แต่ภายในส่วนลึกของเขากลับไม่อาจฝืนใจสร้างรอยแผลให้นาง


                มารน้อยผู้นั้น กำลังใช้สิ่งใดควบคุมเขาอยู่?


                คนสนิทข้างกายมองผู้เป็นนายไม่สงบนิ่งเกิดรู้สึกประหลาดใจ “นายท่านมีสิ่งใดให้วิตก เทพอสูรพยัคฆ์ทมิฬมันตกตายไปแล้ว รอท่านฟื้นฟูพลังไม่นาน ตาแก่ในสภาจะยังมีผู้ใดอาจหาญปากกล้าอีก”


                ดวงตาคมกริบแฝงความเย็นชาเป็นสายตาความไม่พอใจ สือเหิงคนสนิทจึงกระแอมไอละความสนใจไปจัดข้าวของ แต่ของสำคัญที่สมควรดูแลให้ดีกลับไม่อยู่แล้ว “นายท่าน ดาบอวิ๋นเซียน...”


                “มอบเป็นของหมั้นไปแล้ว”


                “ของหมั้น!” สือเหิงแทบสำลักน้ำลาย ทุกวันตาแก่จากสภาผู้อาวุโสเสนออิสตรีผู้เป็นเครือญาติใกล้ชิด ไม่รู้กี่ร้อยกี่พันคน นายท่านไม่เคยคิดสนใจ กระทั่งบัดนี้กลับต้องตาสตรีจากแคว้นอันด้อยค่าแห่งนี้?


                ไม่สิ สายตานายท่านของเขาจะผิดพลาดได้อย่างไร ต้องมีเพชรแท้ซ่อนอยู่ในแคว้นแห่งนี้อย่างแน่นอน!


                แต่นายท่าน ของหมั้นท่านเห็นจะมีค่ามากเกินไป ถึงกับมอบอาวุธคู่กายให้เป็นของหมั้นแก่ว่าที่ฮูหยินของท่านเชียวหรือ


                นายหญิงร้ายกาจจริง ๆ เขาอยากจะพบนางแล้ว!


                “แฮ่ม! นายท่าน ระหว่างพักรักษาตัว ท่านใช้ตัวตน เจ้าสำนักจิ่วผิง เป็นอย่างไร ตันตนเล็กน้อยนี้ไม่คู่ควรกับท่านผู้สูงส่ง แต่อาจทำอะไรได้ง่ายขึ้นนะขอรับ”


                “อืม” เสียงทุ้มเย็นเยียบเจือความอบอุ่นผิดปรกติ สือเหิงขนลุกขนชัน นายท่านยอมทำแม้แต่ยึดฐานะจากข้ารับใช้ชั้นต่ำ นายหญิงท่านใช้สิ่งใดผูกนายท่านไว้ น่าสะพรึงขวัญมากเหลือเกิน!


---------------------------------------------------

               

                จูเยวี่ยหวาเตรียมงานไปจามไป ระยะนี้ประหนึ่งว่านางถูกนินทาทุกวินาทีก็ไม่ปาน เสี่ยวเถามองสีหน้าขุ่นมัวของนายหญิงแล้วหัวเราะตัวสั่น พลันดวงตาใสสะอาดกวาดมามอง ภูติตัวน้อยรีบกะพริบตาน่าเอ็นดูหนีเข้ามิติแทบไม่ทันทีเดียว


                “เจ้าแมวน้อย ยังคิดจะหนีอีก!


                ชิงจูหอบอาภรณ์มาจากเรือนใหญ่ เห็นคุณหนูเท้าเอวสีหน้าโกรธเคือง หลังวางสิ่งที่คุณหนูสั่งให้เตรียมไว้จนครบ ก็รีบออกจากเรือนหยกเมฆา ไม่เช่นนั้นอาจถูกลงโทสะเอาได้


                “เข้าใจผิดไปหมดแล้ว เห็นไหมล่ะ” เอาเถอะบทบาทหญิงโง่ยังไม่จบลง เป็นคนโง่ทำให้ศัตรูลดความระแวงภัยลงได้ แคว้นเยี่ยยังมีอาวุธวิเศษยับยั้งพลังภูติอยู่ นางไม่อยากเสี่ยงปะทะซึ่งหน้า


                งานครบหกสิบปีของโหยวหลิวซวงจัดได้โอ่อ่าใหญ่โต เชิญทั้งเชื้อพระวงศ์และสกุลใหญ่เข้าร่วม แม้แต่คนจากสำนักจิ่วผิงก็ยังมาร่วมงาน คนเหล่านั้นมาคัดผู้มีพรสวรรค์เข้าสำนักเป็นศิษย์สายนอกทุกปี ครั้งนี้ประจวบเหมาะกับงานใหญ่ของฮูหยินผู้เฒ่า จึงมาร่วมงานด้วย


                แน่นอนว่าจูเยวี่ยปิงที่กำลังแต่งเป็นชายาเฉินอ๋อง จะต้องโดดเด่นที่สุดในค่ำคืนนี้ โดดเด่นอย่างมากเชียวล่ะ


                “เสี่ยวเถารีบออกมาได้แล้ว เจ้ามีหน้าที่รับบทบาทตัวแทนองค์หญิงน้อยจากสำนักหลานผิงมิใช่? รีบออกมาโดยเร็ว” งานวันนี้ใครจะเด่นใครจะดับ ยังไม่อาจคาดเดา


                “นายหญิงก็รู้ว่าภูติผู้นี้ใช้ร่างมนุษย์ได้ไม่นานนัก เมื่อวานขนดอกตะวันเพลิงพิภพไปถึงจวนแม่ทัพซู ภูติผู้นี้ก็แทบหมดแรงแล้ว”


                “เจ้าไม่อยากได้ดอกม่วงระย้าแล้ว?”


                ดวงตากลมของเจ้าแมวน้อยเป็นประกาย “อยากได้ ๆ จะเตรียมตัวเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ!


                “เจ้าภูติจอมขี้เกียจ เดี๋ยวนี้ต้องมีของล่อตลอดเลยนะ ยังมีหน้ามากล่าวว่าอายุแปดร้อยปีไม่ใช่เด็ก ก็เห็นอยู่ว่าจิตใจเจ้ายังเด็กมาก”


                “ฮูหยินรองกับคุณหนูรองมาแล้วล่ะ” เสี่ยวเถาได้โอกาสแจ้งแล้วก็สลายหายไป คาดว่าจะรอเริ่มฐานะตัวแทนได้อย่างยิ่งใหญ่เอิกเกริกนั่นเอง


                จูเยวี่ยหวาซุกซ่อนยารวมปราณจินเซียงไว้ในแขนเสื้อลุกขึ้นอย่างแช่มช้อย อาภรณ์ผ้าไหมม่วงอ่อนปักกิ่งเหมยสีขาวบริสุทธิ์เพิ่มความอ่อนนุ่มน่าทะนุถนอม นางดูไม่คล้ายคุณหนูสามคนโง่งมคนเก่า ครั้นเมื่อมารดาและพี่สาวมาถึง นางก็รีบวางผ้าที่ปักค้างไว้ลง


                “ท่านแม่ พี่สาว ยังไม่ทันถึงเวลาพวกท่านก็มาแล้ว?”


                เจียงอี้เหมยหัวเราะแจ่มใส เมื่อเห็นลูกสาวคนเล็กมีชีวิตชีวานางก็มีความสุข “ต้องโทษพี่สาวเจ้า นางกังวลว่าฮูหยินผู้เฒ่าจะหาเรื่องหักหน้าเจ้า จนนอนไม่หลับแล้ว!


                “ยายแก่นั่นร้ายกาจปานนางปีศาจ...” จูเยวี่ยชิงหน้างอได้ชั่วครู่ แต่เมื่อสังเกตได้ว่าน้องสาวของตนเปลี่ยนไปไม่น้อย จึงอดไม่ได้ที่จะพลิกตัวน้องรักไปมา “เสี่ยวหวา เจ้าแต่งกายด้วยสีอ่อนแล้วดูอ่อนโยนมาก บุรุษแคว้นเยี่ยมองคนเพียงเปลือกนอก หากเห็นเจ้าในวันนี้ คุณหนูใหญ่ผู้เสแสร้งนั่นจะนับเป็นตัวอะไรได้!


                จูเยวี่ยหวามองพี่สาวร่วมมารดาด้วยแววตาชื่นชม คนภายนอกมองไม่ออกว่าสตรีผู้นี้จงใจกดพลังเอาไว้ แต่นางที่มีสายเชื่อมโยงกับเสี่ยวเถาอยู่เบาบาง เห็นชัดเจนถึงความหนาแน่นของพลังปราณ พี่สาวคนนี้บรรลุพลังขั้นปฐพีไปแล้ว ที่น่าประหลาดยิ่งกว่าก็คือฮูหยินรอง ข่าวลือว่านางมีปราณปฐพีขั้นต้นนั้นเป็นความเท็จ แท้จริงนางบรรลุไปไกลกว่าปราณนภาเสียอีก


                พวกนางปิดบังความลับไปเพื่อสิ่งใด จงใจรับสภาพนี้ไปเพื่อสิ่งใด...


                “ใกล้เวลาเต็มทีแล้ว รีบออกไปต้อนรับเถอะ กระทั่งคนจากสำนักจิ่วผิงยังเป็นแขกของจวนจิ้งอู่โหว เจ้ายืนอยู่ข้างพี่สาวอย่าได้ห่าง ใครกล้าดูหมิ่นเจ้าก็เท่ากับรนหาที่ตายแล้ว”


                “ไปเถอะ เสี่ยวหวา” จูเยวี่ยหวาปล่อยให้พี่สาวจูงนางออกจากเรือนหยกเมฆาอย่างรื่นเริง มองความใกล้ชิดสนิทสนมเกิดความซาบซึ้งขึ้นมา เผลอตัวย้อนคิดถึงอดีตอันห่างไกล


                ซุนหมิงจิงที่คลอดนางออกมานั้นติดการพนันอย่างหนักรักสบายและฟุ่มเฟือย หลังแต่งเข้าสกุลจูก็ผลาญเงินไม่มีเหลือ บิดาของนางทนไม่ไหวฆ่าตัวตายหนีหนี้สิ้นที่ภรรยาก่อไว้ สุดท้ายภรรยาสุดรักสุดหวงแทนที่จะรู้สึกผิด กลับหาเหยื่อชิ้นใหญ่แย่งสามีจากเพื่อนสนิทมาอย่างไร้ยางอาย และยังให้กำเนิดลูกสาวอีกคนหนึ่ง


                นางเป็นเพียงคนนอกถูกกดขี่ตั้งแต่เด็ก หากไม่เก็บงำแผนที่สมบัติที่บิดาให้ไว้ก่อนฆ่าตัวตาย ไม่รู้ว่าจะหาเงินที่ไหนเล่าเรียนจนจบ ด้วยกฎตระกูลหลี่นางหางานก่อนเรียนจบไม่ได้ เงินที่ได้รายเดือนก็น้อยแสนน้อย หลี่หมิ่นจิงน้องสารเลวก็กลั่นแกล้งนางทุกวัน


                ขอเพียงเป็นสิ่งที่นางชอบ น้องสาวตัวดีก็คิดแย่งชิงไปทั้งหมด ตุ๊กตาตัวโปรด กำไลหยกโบราณ คฤหาสน์เก่าแก่สกุลจู ไปจนถึงแฟนหนุ่มคนแรก มีสิ่งใดบ้างที่หลี่หมิ่นจิงปล่อยให้นางครอบครองไว้เกินสองเดือน?


                ด้วยความกลัวจะสูญเสียสิ่งที่รัก นางเก็บตัวเงียบปิดกั้นจากเรื่องภายนอก ใช้ชีวิตหลังเรียนจบในร้านขายสมบัติเก่าราคาสูง ที่หาลูกค้าได้ยากยิ่งกว่าเจอทองในแม่น้ำ แผนที่สมบัติของบิดามีค่ามากเหลือเกิน มีค่าจนใช้สิบชาติก็ไม่หมด นางเคยแปลกใจว่าทำไมบิดาไม่ใช้สมบัติพวกนั้นใช้หนี้


                แต่เมื่อเห็นชู้รักรุ่นลูกคนใหม่ของซุนหมิงจิงนางก็เข้าใจในทันที เงินพวกนี้นางใช้ไม่หมดแต่ซุนหมิงจิงใช้หมด


                ไม่ง่ายเลยที่นางจะปลดปลงจากความทุกข์เหล่านี้ สุดท้ายน้องชั่วก็ระแวงเกินเหตุจับนางไปขังขาดอิสรภาพ มีเพียงความมิดมืดและความสิ้นหวัง


                “เสี่ยวหวา เจ้าคิดสิ่งใดอยู่ เห็นหรือไม่ว่าคุณชายหลี่แอบมองเจ้า แม้คุณชายหลี่ผู้นี้มองผิวเผินสุภาพเรียบง่าย แต่แท้จริงเป็นคนเสเพล เจ้าอย่าคิดชอบเขาล่ะ”


                “พี่สาววางใจ ข้าไม่ได้ชอบเขา” นางเข็ดจะมีความรักแล้ว ไม่อยากมาระแวงว่าจะถูกแย่งไปเมื่อไหร่ สิ่งที่ควบคุมไม่ได้นางไม่ต้องการ


                จูเยวี่ยชิงคลายรอยยิ้มหวานนุ่ม ดวงตาสดใส “เจ้าดูคนกลุ่มนั้นสิ พวกเขาไม่คล้ายเป็นคนแคว้นเยี่ย!


                ดวงตากระจ่างใสแวววาวมองตามออกไป คิ้วของนางกระตุกริมฝีปากหุบรอยยิ้มกะทันหัน คณะคนจากสำนักจิ่วผิงปรากฏตัวอย่างยิ่งใหญ่ ผู้ที่ลงจากเกี้ยวโอ่อ่ากลิ่นอายความตายเด่นชัด ดวงตาคมกริบสีหน้าเรียบเฉย รูปงามยิ่งกว่าเทพสวรรค์เปี่ยมเสน่ห์ยิ่งกว่ามารปีศาจ


                เจ้าคนโรคจิตโชว์แก้ผ้า!


                นางหนีรอดความตายมาได้ แต่หนีรอดจากคนโรคจิตไม่ได้!?



******************************************


TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.87K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,889 ความคิดเห็น

  1. #2834 kimurakung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2563 / 21:38
    บุพเพอาละวาด
    #2,834
    0
  2. #2758 nok_te_ra (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2563 / 15:57
    น้องง นั่นคู่หมั้นน้องเอง
    #2,758
    0
  3. #2718 Kojinava1908 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2563 / 23:43

    พอตเรื่องสนุกมาก แต่บางช่วงกลับตกม้าตายเพราะการบรรยาย แต่สนุกมากกกกกกกกก
    #2,718
    0
  4. #2674 Joob-Thidathip (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 21:46
    ร่างกายก็เห็นแล้ว ของหมั้นก็รับมาแล้ว จะหนีไปไหนได้
    #2,674
    0
  5. #2525 Daimond eyes (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 มีนาคม 2563 / 15:34
    หวังว่าว่าที่นายหญิงจะไม่ขายของหมั้นไปก่อนนะเจ้าคะ
    #2,525
    0
  6. #2427 1988yongsi (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:29
    แก้ผ้าโชว์​ไม่พอมอบมั้นลำ้ค่าอีก
    #2,427
    0
  7. #2409 Tonfon_nn (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:31

    พ่อพระเอกเรา ค่าตัวแพงออกตัวแรงอีกต่างหาก5555
    #2,409
    0
  8. #2277 pikkie (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:26

    อ่านบรรยายชื่อแม่ชาติก่อน น่าจะใช้คำว่า แม่ แทนบ้าง เพราะบางทีเจอชื่อเต็ม ก็ลืมว่าใครต้องย้อนดู สถานะต้น

    #2,277
    0
  9. #2185 bophobia (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:53
    ฝ่ายหญิงยังไม่รู้เลย ได้ของหมั้นมาเฉยยยย
    #2,185
    0
  10. #2041 Fiction_Star (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2563 / 01:17
    ของหมั้-ห้ะ!! ของหมั้น!!
    #2,041
    0
  11. #1935 WAIIONG (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2563 / 12:46

    คนโรคจิตแก้ผ้า555554

    #1,935
    0
  12. #1436 เมมฟิส (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 30 มกราคม 2563 / 20:53
    อยากให้เสี่ยวหวาฟื้นพลังปราณไวๆจัง
    #1,436
    0
  13. #1330 Chiwaar (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มกราคม 2563 / 09:40

    สนุกสุดๆไปเลยจ้าาาา
    #1,330
    0
  14. #1315 Panawin (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 19:56
    ทำโทรศัพท์ตกเพราะพ่อพระเอกพูดประโยคๆเดียว 'ให้เป็นของหมั้นไปแล้ว' คือพ่อ!!!
    #1,315
    0
  15. #1313 Little Ta SmileGirl (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 มกราคม 2563 / 18:54
    ให้ของหมั้นไปแล้ว ถามมั๊ยว่าว่าที่เจ้าสาวรู้ตัวยัง 555
    #1,313
    0
  16. #1195 BBBoBowww (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 06:09
    ตอนแรกก็งงว่าจะทิ้งดาบไว้ทำไม อ่อ’ของหมั้น’ มาช้าแต่ออกตัวแรงมากกกกก
    #1,195
    0
  17. #1189 goldpaddy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 มกราคม 2563 / 01:40
    คือถ้ากินน่ำอยู่ น้ำค่องพุ่งออกไปแน่ๆ!!!! มอบให้เป็น”ของหมั้น” ไป แล้ว จ้าาาส แม่!!!!!!! Omg!!!!!!!! 555555555
    #1,189
    0
  18. #1138 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 18:02
    โอโห้พระเอกยิ่งใหญ่กว่าที่ปลอมตัวมาอีกเราะ
    #1,138
    0
  19. #1100 bowbowlovetomtom (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มกราคม 2563 / 12:36
    เจ้าคนโรคจิตโชว์แก้ผ้า เออคือพระเอกหรอค่ะ แต่ฉายาที่นางตั้งให้เนี่ยสิขำมาก 555
    #1,100
    0
  20. #1004 มงคล วัฒนาวรสกุล (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 25 มกราคม 2563 / 19:03
    ลิขิตบันดาลชักพา
    #1,004
    0
  21. #734 TEAR (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 19:47
    พ่อมาาาาาา
    #734
    0
  22. #656 มากิริจัง (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 18:36
    ชอบพรพเอกแนวนี้จัง
    เงียบๆพร้ออมเปย์
    #656
    0
  23. #619 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มกราคม 2563 / 13:30
    คือแบบยอมให้ของหมั้นเขาทั้งที่เขาไม่รู้ พระเอกเราเป็นใบ้เงียบสะแล้ว 555
    #619
    0
  24. #507 Ma-i (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 มกราคม 2563 / 02:13
    เออ ถ้านางเอกเอาไปขายนี่จะว่าไงเนี่ย
    #507
    0
  25. #426 fleur_de_lis (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 14:40
    ชอบมากพระเอกแบบนี้ กรี๊ดดดดด
    #426
    0