[FIC BTS] FIRST LOVE รักนะ...เจ้าเด็กแสบ [ VKOOK ] [END]

ตอนที่ 3 : NICE TO MEET YOU

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    28 พ.ย. 59


NICE TO MEET YOU




TAEHYUNG PART


“ ไอ่จีมมมมมมมมมมมมมมม มึงเห็นน้องคนนั้นมั่งมั้ย ”


“ กูก็อยู่กับมึงนะไอ่วี มึงไม่เห็นแล้วกูจะเห็นมั้ย คิดสิคิด ” ไม่พูดเปล่ายังเอานิ้วมาจิ้มๆหัวผมโยกไปหมด


“ กูคิดถึงน้องเค้าอ่ะ ”


“ มึงอย่ามาเวอร์ เจอหน้าน้องไม่ถึง 10 วิ เลย ”


“ มึงไม่รู้จักคำว่าพรหมลิขิตช่ะ คนไม่หล่ออย่างมึงไม่เข้าใจคนหล่ออย่างกูหรอก ”


“ เออ กูไม่เข้าใจมึงหรอกไอ่ดำหลงตัวเอง ” หยุดครับ หยุดเถียงมัน ใครว่าดำนี่เคืองมากอ่ะ ดำที่ไหนออกจะสีแทนเซ็กซี่ เบะปากเป็นรูปตีนใส่หน้ามันเสร็จก็หันมาเขย่งมองหาน้องต่อไป.... ออ ไม่ผิดหรอกครับผมเขย่ง โดด โหยงๆ แอบมองน้องปี1ผ่านประตูกระจกบานใหญ่ของห้องประชุมคณะนิเทศอยู่ สายตาก็สอดส่องหาน้องคนนั้น แต่ไม่เจอเลย เด็กเยอะแยะเต็มไปหมด จนผมเริ่มตาลายละเนี่ย


“ นี่ใกล้เวลาเริ่มรับน้องละนะ มึงว่าน้องเค้าจะเข้ามั้ยวะ หรือจริงๆน้องเค้าไม่ได้เรียนคณะนี้ ” หันไปถามไอ่จีมที่ยืนแดกไอติมโคนรสช็อคโกแลต ไม่เงยหน้ามามองผมด้วยซ้ำ มึงนี่มันแดกได้ตลอดเวลาจริงเลยถ้าอ้วนเป็นหมูขึ้นมากูจะไม่สงสัย


“...........................”


“ ไอ่จีม ”


“...........................” ยังๆ ยังยืนแดกไม่สนใจกูอีก หน้าตอนมึงแดกก็ดูมีความสุขดีอยู่หรอกนะ แต่ไม่ใช่ตอนนี้เว้ย

 

ป๊าบบบบ

 

แหมะ

 

หึ มันเงยหน้ามองผมแล้วล่ะครับ แต่มองมาด้วยสายตาอาฆาตแค้นสุดๆ ก็ไอติมของมันตกลงพื้นไปแล้วน่ะสิ ดังแหมะเลย อุ๊ย เราแค่มือลั่นเราไม่ได้ตั้งใจ


“ ไอ่เหี้ยวี มึงทำน้องติมกูตกพื้นได้ไง ” ชี้หน้าด่าผมเสร็จก็เริ่มเบะปากแล้วครับ ไอ่นี่มันเป็นแบบนี้แหละของกินนี่เรื่องใหญ่สุด เรื่องอื่นเป็นรองไปหมด เคยบอกให้มันหาสาวสักคนมาควงเพราะมันก็น่าตาดี ฐานะที่บ้านก็ไม่ธรรมดา สาวๆก็เข้ามาหามันเยอะแยะ แต่มันบอกผมว่าไงรู้มั้ย “ ไม่อ่ะ เอาเวลาไปเวิลด์ทัวร์เดินสายกินอาหารรอบโลกดีกว่า ” มันว่างี้ผมเลยไปต่อไม่เป็น


“ โอ๋ๆ น้องจีมของแทแทฮยอง ไม่โกรธเนอะ ไม่เบะด้วย เดี๋ยวแทแทฮยองซื้อคืนให้ 10 แท่งเลยเนอะ ” ยกมือลูบหัวมันเสร็จก็ชูนิ้วเรียวๆครบ 10 นิ้วให้มันดูว่าผมให้ 10 แท่งจริงๆ แล้วอย่าได้เบี้ยวมันเชียวครับ ผมเคยแล้วแม่งงอนผมไปสามวัน เหอะๆ เรื่องกินไม่ใช่เล่นๆนะครับอย่าไปพูดมั่วๆเชียว 555 เอาเป็นว่าผมต้องง้อมันก่อนถ้างอนยาวแล้วงานจะเข้ายิ่งตอนนี้ผมต้องใช้ผลประโยชน์จากมันด้วย


“ มึงพูดละนะ ”  เปลี่ยนหน้าไวไปนะมึงเมื่อกี้ยังเบะปากรูปตีนรัวๆใส่กูอยู่เลย บ้านก็รวยยังจะต้องให้กูเลี้ยงอิก วุ๊


“ เออ ไม่เบี้ยวหรอกน่า ”


“ 10 แท่งนะเว้ย ” มึงนี่มันเห็นแก่กินจริงๆเลยนะ


“ เออๆ มาช่วยกูเสิร์ชหาน้องก่อน ”


“ ไหนๆเดี๋ยวตาเหยี่ยวจีมินคนนี้จะช่วยวีวี่หาเอง ” ไหนลองพูดใหม่สิ๊ตาเหยี่ยวหรือตาหยี๋ ก็ได้แค่เถียงมันในใจเท่านั้นแหละครับ ตอนนี้ระวังอย่าให้มันงอนผมก่อนที่จะหาน้องเจอจะดีกว่า


“ ดีมาก ถ้าหาเจอให้อีก 10 แท่งเลย ”


“ ข้อเสนอนี้กูชอบมาก ดีล ”


“ แหงอยู่แล้ว นี่ป๋าวีนะครับ ”


“ ไอ่วีๆ ใช่น้องคนนั้นของมึงป่ะ? ” ไหล่ผมขยับตามแรงเขย่าของมัน ผมละสายตาจากประตูห้องประชุมมองตามนิ้วป้อมๆของมันที่ชี้ไปที่ทางเดิน ตาหยี๋ๆ เอ้ย ตาเหยี่ยวของมันได้ผลเหมือนกันนะเนี่ย ผมเจอน้องคนนั้นจริงๆครับ เดินมากับอีกคนที่ดูสูงกว่าหน่อย เห้ยยยยยยย เดี๋ยวๆ เมื่อเช้ามาคนเดียวไม่ใช่หรอ ไหงตอนนี้มีคนเดินกอดคอดูสนิทสนมกันขนาดนั้นอ่ะ ทำใจไม่ด้ายยยยย น้องหน้ากระต่ายคนนั้นต้องเป็นของผมสิถึงจะถูก


“ เอ่อออออ ขอโทษนะน้องต่าย จำฮยองคนนี้ได้ป่าวเอ่ย? ” เดินดุ่มๆเข้าไปทักน้องหน้าตาเฉย ส่งยิ้มสี่เหลี่ยมมหาเสนห์ไปให้น้องต่ายที่ตอนนี้กำลังทำหน้างงๆ เอียงคอเล็กน้อย คิ้วหมวดหน่อยๆ โอยยยยยยยยยย ท่าคิดของน้องทำเอาผมใจไม่ดีเลยอ่ะ น่ารักเกินไปแล้ว งื้อออออออ น่าจับฟัดจุง แทฮยองจะไม่ทน


“ หืม......หน้าผมเหมือนกระต่ายตรงไหนครับ ” ดูเหมือนไอ่คนข้างๆน้องกระต่ายจะแอบขำนะ ผมเห็น


“ ก็ยังไม่รู้จักชื่อน้องนิครับ ไม่รู้จะเรียกว่าไง ”  แถไปก่อนครับ เผื่อน้องเค้าไม่ชอบใจที่ไปเรียกเค้าน้องกระต่ายแล้วเกิดไม่ชอบขี้หน้าผมขึ้นมา ก็ซวยดิ


“ ออ งั้นหรอครับ ” คิ้วยังขมวดอยู่นะดูท่าจะไม่ชอบจริงๆแฮะ


“ สรุปเราจำฮยองได้ป่าว? ”  


“ อืมมมมมม ” น้องหน้ากระต่ายยืนนิ่งเอานิ้วชิ้จิ้มค้างไว้ที่ขมับตัวเองเหมือนกำลังประมวลผล น่ารักอีกแล้วนะ ทำไมน่ารักแบบนี้ล่ะหื้มมมมมมมมมมม


“ จำได้มั้ยเอ่ย ติ๊กต็อก ติ๊กต็อก ”


“ อืม......อ๋อ........ฮยองคนดำๆที่ชนผมเมื่อเช้าใช่มั้ยครับ ”  แหมเล่นเอารู้สึกผิดอีกรอบเลย แต่เดี๋ยวนะเกือบจะดีใจที่น้องมันจำได้อยู่ละ แต่ทำไมรู้สึกเจ็บจี๊ดไปพร้อมกันเลยวะ ทำไมปากร้ายจังเดี๋ยวจับปิดปากเลยยยยยยยยยยยยยยยยย อิอิ


“ นั่นแหละๆ อยากฮยองมาขอโทษเราอ่ะ ” ผิดก็ยอมรับครับ ที่น้องมันพูดเมื่อกี้อาจจะไม่ได้ตั้งใจเนอะ (ปลอบใจตัวเอง กระซิกๆ)


“ จริงๆมึงไม่ได้แค่อยากมาขอโทษหรอก โด่วววว ” อะไรนะไอ่หมูมึงบ่นไรแว่วๆกูได้ยินนะเว้ย กระโตกกระตากเสียงดังเดี๋ยวกระต่ายตื่นตูมกันพอดี กูก็อดดิ


“ ออ เรื่องนั้นไม่เป็นไรครับ ผมก็รีบไม่ได้มองทางเอง ” พูดเสร็จก็ส่งยิ้มโชว์ฟันกระต่ายแอทแทคผมจนหน้าเกือบหงายถ้าไม่ติดว่าพื้นปูนมันแข็งนะจะหงายจริงๆให้ดู ฮืออออออ จะเอา จะเอา จะเอาคนนี้ คนนี้ต้องเป็นของผมเท่านั้น จะให้แม่ไปขอ


 “ ขอโทษอีกทีนะ ”


“ ผมบอกแล้วไงครับว่าไม่เป็นไร ” ยัง ยังยิ้มแป้นแล้นอยู่อีก เดี๋ยวฮยองทนไม่ไหวลากเข้าซอกตึกไปจะทำยังไงหื้มมมมมมมมมมม


“ ฮยองชื่อคิม แทฮยอง อยู่ปี 2 เรียกวีฮยองก็ได้ เราชื่ออะไรหรอ? ”


“ จอนจองกุกครับ ” ได้รู้ชื่อน้องเค้าแล้วโว๊ยยยยยยยยยยยย โอยจุดพลุ


“ จองกุกหรอ ชื่อนี้เหมาะกับเราดีนะ ”


“ ขอบคุณครับ ”


“ แล้ว......... ”


“ ออ ส่วนข้างๆผมชื่อ คิม ยูคยอมครับเราพึ่งเจอกันวันนี้ ” ไม่ต้องบอกชื่อไอ้หน้าจืดนั่นมาด้วยก็ได้นะ ไม่ได้อยากรู้ เอ๊ะ พึ่งเจอกันวันนี้หรอ? งั้นแสดงว่าไม่ใช่แฟนน่ะสิ เข้าทางฮยองเลยอ่ะน้องกุก


“ ฮยองชื่อ ปาร์ค จีมินนะ เป็นเพื่อนกับไอ่ลิงดำเนี่ย ”  เสือกแนะนำตัวเองเสร็จสรรพกูไม่ว่าแต่ชี้หน้ากูแล้วบอกเป็นเพื่อนกับลิงดำนี่คือร่ะ หึ กูเคืองนะ ค้อนใส่แม่งงงงงงงงงง


“ ผมคิม ยูคยอมครับ ยินดีที่ได้รู้จักฮยองทั้ง 2 คนนะครับ ”


“ ว่าแต่พวกนายสองคนเรียนสาขาอะไรกันหรอ ” เออเพื่อนนั่นแหละที่กูกำลังจะถามเลย เมื่อกี้น้องมันชิงแนะนำเพื่อนซะก่อน ไม่ได้อยากรู้ชื่อมันสักหน่อย เห๊อะ


“ สาขาวิชาการถ่ายภาพครับ ” เจ้าเพื่อนตัวสูงเป็นคนตอบ


“ บังเอิญจัง สาขาเดียวกับพวกฮยองเลย ยินดีต้อนรับนะน้องใหม่ ” เรื่องนี้ผมยินดีเป็นที่สุด น้องเค้าเรียนสาขาเดียวกับผมแหละ วันนี้มันเป็นลัคกี้เดย์ของผมจริงๆ กลับบ้านไปเต้นจ้ำบ๊ะฉลองสักหน่อยดีกว่า รำระบำชาวเกาะ ไพเราะเสนาะจับใจ ...................


“ แต่ตอนนี้พวกเราต้องขอตัวก่อน ได้เวลาเข้ารับน้องแล้วอ่ะครับ ” ยิ้มเทพบุตรนั้นคืออะไรไม่หวั่นไหวหรอกเว้ย คนที่ทำให้หวั่นไหวได้มีแต่น้องกุกคนเดียวเท่านั้น จำวรั้ย


“ ผมไปก่อนนะครับ สวัสดีครับ ” โค้งทำความเคารพพวกผมเสร็จก็วิ่งเข้าห้องประชุมไป ก่อนเข้าห้องประชุมผมเห็นน้องกุกหันมายิ้มให้ผมด้วยแหละ ผมเขินอ่ะ (หมั่นโนววววว น้องเค้ายิ้มให้เป็นมารยาทเฉยๆ)

 

ผั้วววววว

 

“อะไรอีก กูเจ็บนะ ”  


“ กูเห็นมึงยืนบิดเป็นตุ๊ดอยู่นั่น กูเลยช่วยเรียกสติ ”


“ เอะอะตบ เอะอะตบ วิ้งเลยสัส ” นี่มือคนหรือมือควายตบมาได้ที่เดิมเจ็บชิบเป๋ง


“ แหมกูควรขอบคุณมึงใช่มั้ย ”


“ เออ แล้วมึงก็ควรดีใจที่มีเพื่อนดีๆอย่างกู อิอิ ” อิอิ พร่องงงงงงงง เมื่อกี้กูประชด


“ หูย....ดีใจจุง ”


“ ดีใจไม่ดีใจก็เรื่องของมึงกูไม่สน กูสนแต่ว่าตอนนี้มึงต้องพากูไปเลี้ยงติม ” มันกอดคอลากผมเดินไปร้านไอติมอย่างไว นี่อุตส่าห์ทำเนียนละนะ ยังเสือกจำได้อีกเรื่องกินนี่มึงจะไม่ยอมขาดทุนเลยใช่มะ? นึกแค้นเคืองมันอยู่ในใจแต่ทำไรไม่ได้ครับต้องพามันไปเลี้ยงอยู่ดี ไอ่หมูเอ้ยยยยยยยยยยย อย่าให้กูแดกเก่งมั่งก็แล้วกัน




มาล้าวววววววววววว............เรามาอัพล้าว คิดถึงรีดเดอร์ทุกคนจัง 
ทำไมช่วงนี้ทวิตมีแต่ #VGA ม่ายยยยยยยยย เราจะไม่ทน 555555 (เริ่มไขว้เขว)


#เจ้ากุกตัวแสบ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

160 ความคิดเห็น

  1. #155 ray_leul (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 21:04
    วีอย่างรั่ว
    #155
    0
  2. #47 phirayajungkook (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 มกราคม 2560 / 23:50
    อิจีมนี่ก้อกินอยู่นั่นแหละ5555
    #47
    0
  3. #6 bb_buay (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 21:30
    ฮรือออออ ขอบคุณมากๆนะคะ สู้ๆค่ะ ^ ^
    #6
    0
  4. #5 Sis_sisKa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 20:17
    ไรท์อย่าเขวนะ 55555 ขำจีมินจริงๆ เพลินกับการกิน พี่แทดีใจด้วยที่รู้ชื่อน้องแล้ว รออ่านน้า สู้ๆค่า
    #5
    0