ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 11 : chapter10 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,739
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    29 ก.ย. 57

Chapter 10

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM
















 


     BAMBAM

 

 

ในขณะที่พี่มาร์คขับรถ ผมมีคำถามมากมายอยู่ในหัวที่จะถามพี่มาร์ค แต่ว่าผมง่วงมากคงจะเป็นเพราะเมื่อคืนผมไม่ได้นอนมัวแต่คิดว่าทำไมพี่มาร์คไม่คุยกับผม โกรธผมขนาดนั้นเลยหรอ แต่ตอนนี้ผมง่วงมากผมขอนอนก่อนนะ ผมตื่นเมื่อไหร่ผมจะถามพี่มาร์คทันที

 

 

            "wake~ wake up~" เสียงใครบางคนกระซิบที่ข้างหูผม ผมค่อยๆลืมตาขึ้น

 

            "พี่มาร์ค... "

 

            "เออฉันเอง"

 

            "ถึงแล้วหรอ"

 

            "ลุกมาดูดิ"

 

 

ผมขยี้ตา จัดทรงผมเล็กน้อยแล้วก้าวลงจากรถ

 

 

            "ไม่เห็นมีใครสักคน" ผมเริ่มตาสว่าง

 

            "มีก็แปลก"  หืมม เดี๋ยวนะ ผมมองบรรยากาศรอบๆ

 

            "เห้ยยย! พี่มาร์คที่นี่ที่ไหน" ผมถามออกไปด้วยความงง

 

            "เดินมานี่เดี๋ยวก็รู้" พี่มาร์คกวักมือเรียกผม

 

            "ไม่เอา! ที่ไหนตอบแบมมาก่อน! " บรรยากาศตอนนี้เป็นเวลาตอนเย็น ท้องฟ้าเป็นสีม่วงปนกับสีฟ้าพระอาทิตย์กำลังจะตกดิน จะบอกว่าสวยมันก็สวยนะครับแต่ผมไม่รู้ว่าผมอยู่ที่ไหนผมไม่ไว้ใจพี่มาร์ค!
เกิดพี่เค้าทำไม่ดีไม่ร้ายผมใครจะช่วยผม!!-.-

 

            "ฉันไม่ทำอะไรนายหรอกหน่า" นั่นนน เหมือนรู้ทัน-0-

 

            "ไม่เชื่อ!! พี่แม่งไม่น่าไว้ใจ! "

 

            "หรือว่าอยากให้ทำ" พี่มาร์คพูดแล้วเริ่มเดินเข้ามาใกล้ผม

 

            "ไม่เป็นไรผมเกรงใจ! " ผมรีบตัดประเด็น

 

            "งั้นก็รีบเดินมานี่" ผมจึงต้องเดินไปแบบเลี่ยงไม่ได้

 

 

ผมเดินไปอยู่ข้างๆพี่มาร์คและมองไปข้างหน้า นี่หรอบรรยากาศที่พี่มาร์คอยากให้ผมเห็นนักหนา
สวย..สวยมากครับ

 

 

บรรยากาศที่ผมเห็นตอนนี้คือทะเลสาปที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา เงาสะท้อนของน้ำกระทบกับ
แสงของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะตกดิน แสงแดดอ่อนๆที่ทำให้รู้สึกอบอุ่นอย่างน่าประหลาดใจ

 

 

            "สวยใช่ไหม" พี่มาร์คเอ่ยปากถามผม

 

            "สวยมากอะพี่มาร์ค แบมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อนเลย" ตาผมเป็นประกายวิ๊งๆ
มันสวยจริงๆนะครับ*0*

 

 

พี่มาร์คเงียบไป ผมจึงหันไปมอง ภาพที่ผมเห็นตอนนี้คือผู้ชายคนหนึ่งที่ทำให้ผมหมั่นไส้เค้าตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน ทั้งแกล้ง ทั้งว่าผมสารพัด แต่ทำไมผมถึงไม่รู้สึกเกลียดเค้าหรืออยากออกห่างเค้าเลยสักนิด

 

ความจริงแล้วผมอยากอยู่ใกล้พี่มาร์คด้วยซ้ำ ผมคิดว่า...

ผมคงชอบพี่มาร์คเข้าแล้ว

 

 

            "แอบมองฉันทำไม แอบชอบฉันหรอ" ผมสะดุ้งกับคำถามของพี่มาร์ค

 

            "บ้า! ใครจะไปชอบพี่ ประสาทท" ผมรีบตอบกลับไปเพราะกลัวว่าพี่มาร์คจะรู้ความรู้สึกจริงๆของผม

 

            "อย่าให้ฉันรู้แล้วกันว่านายแอบชอบฉัน"

 

            "ไม่มีวัน! " ผมปากแข็งกลับไปและรีบวิ่งขึ้นรถ ก็ผมกลัวหนิครับ กลัวพี่มาร์คจะมองผมออกว่าผมรู้สึกยังไง

 

 

ผมนั่งอยู่บนรถไปสักพักก็คิดได้ถึงเรื่องบางเรื่องคือพี่มาร์คไม่ยอมพูดกับผมตอนอยู่ที่หอ

 

 

            "พี่มาร์ค ก่อนหน้านี้ทำไมพี่ไม่พูดกับแบม" ผมถามคำถามที่ควรจะถามตั้งนานแล้ว

 

            "ใคร ใครไม่พูดกับนาย"

 

            "พี่มาร์คนั่นแหละ"

 

            "นั่นไม่ใช่ฉันนะ~" แถ! พี่มาร์คแม่งโคตรแถ

 

 

 ผมไม่รู้หรอกครับว่าทำไมก่อนหน้านี้พี่เค้าไม่พูดกับผม แต่ตอนนี้ช่างมันเถอะแค่ตอนนี้ผมมีความสุขก็พอแล้ว

 

ผมนั่งมองทางข้างหน้าไปเรื่อยๆ จู่ๆผมก็คิดถึงเรื่องสำคัญที่ลืมไปสนิทเลย

 

 

            "พี่มาร์ค! แบมต้องไปค่าย!! "

 

            "เออแล้วไง"

 

            "เอ้า!! ก็นี่มันมืดแล้วแบมยังไม่ถึงเลยอะ"

 

            "เออ นั่งนิ่งๆเดี๋ยวก็ถึงแล้ว"

 

            "จะถึงแล้วอ่ออ~"

 

            "อือ" ผมรู้สึกเบาใจไปสักพัก อีกแป้บก็ถึงแล้วใจเย็นๆ แบมใจเย็นๆ

 

            "อีกประมาณสองชั่วโมง" พี่มาร์คพูดขึ้น

 

            "ห้ะ! สองชั่วโมง?! " สติผมกำลังจะแตกแล้วครับ สองชั่วโมง!! ตายยย! ตายแล้วแบมมม~

 

 

ผมโวยวายแหกปากนั่งแทบไม่อยู่กับที่ สติผมแตกแล้วครับ ผมว่าคนที่เห็นผมในตอนนี้คงคิดว่าพี่มาร์คเอาคนบ้าไม่ก็ลิงมานั่งรถแน่ๆ

 

 

            "เอี๊ยด! " พี่มาร์คหยุดรถ ผมเงียบโดยอัตโนมัติ

 

            "พี่มาร์คหยุดรถทำไม! รีบไปเร็วๆๆ" ผมพูดพร้อมกับเขย่าแขนพี่มาร์ค

 

            "แหกตาดู"

 

เป็นอีกครั้งที่ผมแหกตาดูตามที่พี่มาร์คบอก- -!!

 

 

ผมมองออกไปนอกรถ เห็นเตนท์ตั้งอยู่หลายหลัง มองไปอีกก็เห็นรุ่นพี่และเพื่อนๆกำลังนั่งเป็นวงกลมและมีกองไฟอยู่ตรงกลาง

 

 

            "พี่มาร์คไปเร็วๆ" ผมเขย่าแขนพี่มาร์คอีกรอบ

 

 

ผมกับพี่มาร์คเดินลงมาจากรถ ผมกำลังจะเดินเข้าไปแต่พอหันหลังมองกลับมาก็ยังเห็นพี่มาร์คยืนอยู่ที่เดิม

 

 

            "ไปดิพี่มาร์ครออะไร! " ผมพูดพร้อมกวักมือเรียกพี่มาร์ค

 

ผมเดินไปจนถึงที่ที่คนนั่งกันอยู่ สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่ผมกับพี่มาร์ค

 

 

            "มึงๆนี่ไงที่กูเล่าให้ฟัง ที่พี่เค้าขับรถมาประกบรถคันที่กูนั่งแถมตัดหน้ารถเพราะต้องการให้แบมแบมลงไป" เพื่อนคนนึงในห้องผมหันไปสะกิดเพื่อนข้างๆแล้วพูด

 

            "เห็นไหม เป็นเรื่องเลย" ผมกัดฟันพูดกับพี่มาร์ค

 

            "อะไรนายไม่ชอบหรอไงที่ที่ฉันพาไป" พี่มาร์คเอียงคอแล้วถามผม

 

 

ในขณะที่เราสองคนยืนเถียงกันอยู่ จู่ๆเสียงของอีกคนก็ดังขึ้น

 

 

            "Hey! Hey! นี่พวกนายมาด้วยกันได้ยังไง?!! " พี่แจ็คสันโวยวายแล้วชี้มาที่ผมกับพี่มาร์ค

 

            "อีเหี้ยแจ็ค! มึงไปอยู่ไหนมา มานี่เดี๋ยวกูเล่าให้ฟัง" พี่แจบอมกอดคอพี่แจ็คสันแล้วเล่าให้พี่แจ็คสันฟัง

 

            "แบม! มึงไปไหนมา! " ไอยองแจวิ่งถลาหน้าเลิ่กลั่กเข้ามาหาผม

 

            "เอ่ออ..กูไป.. " ผมไม่รู้จะบอกมันยังไงเลยครับ จะบอกว่าพี่มาร์คพาไปดูนกชมวิวก็ไม่ใช่เรื่อง- -

 

            "ไปเหอะมึง" จู่ๆไอยูคที่เดินมาทีหลังก็มาจับมือผมแล้วจะลากผมไป

 

            "จะไปไหน" พี่มาร์คที่ยืนอยู่ก็จับมืออีกข้างของผมไว้เพราะจะไม่ให้ผมไปกับไอยูค

 

 

สถานการ์ณตอนนี้ดูดุเดือดและเงียบมาก พี่มาร์คกับไอยูคยืนจ้องหน้ากันเหมือนจะกินกันเข้าไปแล้ว

 

 

            "เห้ยยูค กระเป๋ากูอยู่ในรถพี่มาร์คหวะเดี๋ยวกูตามไปนะ" ผมรีบดันหลังมันพร้อมกับบอกไอยองแจให้พอไอยูคเดินไปก่อน

 

 

ผมหันกลับมาหาพี่มาร์คที่ตอนนี้ดูท่าทีตอนนี้เหมือนน้ำที่กำลังเดือด

 

 

            "พี่มาร์คคคคค~ ปะ!ไปเอากระเป๋ากันเถอะ" ผมกระตุกแขนเสื้อพี่มาร์คเบาๆ

 

 

ผมกับพี่มาร์คเดินมาจนถึงรถ พี่มาร์คหยิบกระเป๋าแล้วยื่นส่งมาให้ผม

 

 

            "นอนเตนท์เดียวกับใคร" พี่มาร์คถามผมขึ้นมา

 

            "ผมก็ไม่รู้ คงจะเป็นไอยองแจกับไอยูค"

 

            "ไม่นอนกับมันได้ไหม"

 

            "ห้ะ ไม่นอนกับใคร"

 

            "ไอยูค" ผมอึ้งไปกับคำพูดของพี่มาร์คสักพัก

 

            "โทรมา" ในขณะที่ผมยังอึ้งกับคำพูดของพี่มาร์คเมื่อกี้ พี่มาร์คก็พูดอะไรแปลกๆออกมาอีก

 

            "โทรมา? หมายความว่าไง" ผมถาม

 

            "โทรมาหาฉันตอนนายรู้ว่านายต้องนอนกับใคร" ผมพยักหน้าเป็นอันว่ารับรู้ที่พี่มาร์คสั่ง

 

 

พี่มาร์คเดินมาส่งผมจนถึงหน้าเตนท์ ผมยืนรอจนพี่มาร์คเดินกลับไปจึงเปิดเตนท์

 

 

            "อ้าวมาแล้วอ่อมึง" ยองแจพูดกับผม

 

            "เออ แล้วไอยูคไปไหนเนี่ย"

 

            "ไม่รู้มัน เห็นมันบอกจะออกไปเดินเล่น" เดินเล่น อารมณ์แบบนั้นเนี่ยนะ- -

 

            "เออ แล้วนี่กูนอนตรงไหน" ผมถามไอยองแจหลังจากที่เห็นหมอนมีสามใบ

 

            "มึงนอนริมไปเดี๋ยวกูนอนคั่นกลางเอง" ผมรู้สึกว่ายองแจคงรู้สึกเหมือนที่ผมรู้สึกว่าไอยูคมันเปลี่ยนไป และมันคงจะเป็นแบบที่พี่มาร์คเคยบอกผมแน่ๆ

 

            "เออเคๆๆ" ผมไม่ได้พูดอะไรมากมายและตอบตกลงไป

 

 

ผมออกมานอกเตนท์หลังจากที่จัดการเก็บกระเป๋าเสร็จเรียบร้อยและกดโทรศัพท์เพื่อจะโทรหาพี่มาร์คจากเบอร์ที่ผมเพิ่งจะเมมไปตอนอยู่บนรถ

 

 

            "ว่าไง" พี่มาร์ครับสายเร็วมากครับ-0-

 

            "เอ่ออ..นี่แบมแบมนะ"

 

            "ฉันรู้"

 

            "เอ้ารู้หรออ เอ่ออ..แบมโทรมาบอกพี่เรื่องที่นอน"

 

            "ว่าไง ตกลงนอนกับใคร"

 

            "นอนกับไอยองแจ..แล้วก็ไอยูค" พี่มาร์คเงียบไปเฉยๆ และจู่ๆก็ตัดสายไปเลย

 

 

ผมไม่ได้โทรกลับไปเพราะพี่มาร์คแค่บอกให้โทรไปบอกเฉยๆว่านอนกับใคร

 

ในขณะที่ผมกำลังกดออกจากหน้ารายชื่อผู้ติดต่อ จู่ๆก็มีมือมือหนึ่งมาจับที่แขนผม ผมตกใจมากแต่พอเงยหน้าขึ้นไปผมก็ต้องตกใจอีกครั้ง นี่วันๆผมจะตกใจสักกี่รอบครับเนี่ย- - แต่มันก็น่าตกใจจริงๆเพราะคนที่จับแขนผมอยู่ตอนนี้คือ

 

 

            "พี่มาร์ค" ผมเรียกชื่อคนที่ยืนอยู่หน้าผม

 

            "ไปนอนกับฉัน" พี่มาร์คพูดพร้อมกับดึงผมไป

 

            "ไปทำไมอะ ไม่เอาแบมไม่ไป" ผมรีบปฏิเสธ อยู่ๆมาชวนไปนอนด้วยถึงผมจะเป็นรูมเมทพี่เค้าก็เถอะ แต่นี่มันไม่เหมือนกันนี่ครับ

 

            "ก่อนหน้านี้ฉันพูดกับนายว่าอะไร" ผมยืนคิด โห่~ พี่มาร์คพูดอะไรตั้งเยอะแยะผมจำไม่ได้หรอก-3-

 

            "แบมจำไม่ได้อะ"

 

            "ฉันบอกว่าห้ามนอนกับมัน! " มัน...อ๋อ ผมรู้แล้วครับว่าพี่มาร์คหมายความว่าไง

 

            "ยองแจก็อยู่ด้วย" ผมพูดตอบกลับไป แต่พอผมพูดปั๊บไอยองแจก็มาปุ๊บเลยครับ

 

            "ย่า! นายหนะนอนตรงไหน?! " พี่มาร์คตะคอกใส่ยองแจ แถมชี้หน้าด้วย ฮ่าฮ่าผมหละขำจริงๆ

 

            "ห้ะ! ผมหรอ?! " ไอยองแจรนรานยกใหญ่ มันเปิดเตนท์แล้วชี้ให้พี่มาร์คดูที่นอนมันว่าอยู่ตรงไหน

 

            "นายนอนตรงกลางหรอ" พี่มาร์คถามไอยองแจ

 

            "ครับ" พอไอยองแจยืนยันว่าที่นอนของมันคือตรงกลาง พี่มาร์คก็ปล่อยแขนผมแล้วพูดก่อนจะไปว่า

 

            "ถ้าฉันรู้ว่านายเปลี่ยนที่...นายตายแน่" ไอยองแจกลืนน้ำลายดังเอื้อกเลยครับ- -

 

            "โห้ยย! ไอเหี้ยน่ากลัวชิบหาย! นี่มึงทนเป็นรูมเมทกับพี่เค้าได้ไงเนี่ย" ไอยองแจพูดหลังจากที่พี่มาร์คเดินไปแล้ว

 

            "พี่เค้าก็ไม่ได้น่ากลัวขนาดนั้น มึงอะเว่อร์" ผมตอบไอยองแจกลับไปพร้อมจิ้มหัวมัน

 

            "โห้ยยไอสัสมึงแม่งซาดิสไอแบม" มันบ่นงึมงำแล้วกลับเข้าเตนท์ไป

 

 

ผมพูดจริงครับ เมื่อก่อนผมก็เคยคิดว่าพี่มาร์คเป็นคนน่ากลัวแต่พอผมได้รู้จักพี่เค้ามากขึ้นจากการที่เค้าแกล้งผม ว่าผมหรือจะพาผมไปที่แปลกๆที่ที่ผมไม่คิดว่าจะได้เห็น ทำให้ผมรู้สึกว่าพี่มาร์คเป็นคนที่ขี้แกล้ง ปากร้าย ชอบทำอะไรไม่คิดแต่แอบซ่อนความอบอุ่นไว้ข้างในลึกๆ ผมหนะ...อยากที่จะสัมผัสความอาบอุ่นนั้นสักครั้งหนึ่ง

 

 

     MARK

 

 

ผมนั่งคิดทบทวนสิ่งที่ผมทำลงไปในวันนี้ โอ้ยยยไอมาร์ค นี่แกทำอะไรลงไป! ทั้งปาดหน้ารถ ทั้งพาไอเด็กบ้าไปดูในที่ที่แกไม่เคยพาใครไปดู นี่แกยังเดินไปหามันเพื่อจะลากมันมานอนด้วยอีก นี่ผมบ้าไปแล้วจริงๆใช่ไหม ผมควรหาหมอหรือเปล่า

 

เห้ออออ! ประสาทจะกินแล้วครับบบบบบ-0-

 

 

           

            "ไอมาร์ค!!! " เสียงคุ้นหูที่ได้ยินกี่ครั้งก็แสนจะหนวกหู

 

            "อะไรมึง" ผมตอบกลับไอแจ็คสัน

 

            "ไหนมึงเล่ามาสิ มึงอธิบายมากูพร้อมละ! I’m ready I’m ready!! "

 

            "อธิบายห่าไร"

 

            "เอ้า ก็ที่มึงมาที่นี่ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้พวกกูชวนเป็นล้านรอบก็ไม่มา! แล้วมึงยังไปปาดหน้ารถที่น้องนั่ง หัวแม่งขมำกันเป็นแถว ไหนๆมึงอธิบายมาเลย มึงพูดมา!! " ไอแจ็คสันจ้องผมตาเขม็งแบบต้องการคำตอบให้ได้- -

 

            "กูมีเรื่องจะคุยกับมันนิดหน่อย" ผมตอบกลับไปแบบนิ่งๆ

 

            "เรื่องห่าไรครับเพื่อนนนน ถึงกับปาดหน้ารถกูว่าไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่ๆ"

 

            "กูเหนื่อยอยากนอน ไปละ~" ผมตัดบทสนทนาและเดินหันหลังกลับไปปล่อยให้ไอแจ็คสันยืนโวยวายแหกปากอยู่คนเดียว

 

 

ผมนอนพลิกไปพลิกมา ผมนอนไม่หลับ ในหัวผมมีแต่หน้าไอแบมล่องลอยเต็มหัวไปหมด ทำไมผมเป็นแบบนี้หรือว่าไอเด็กบ้านั่นมันจะเล่นของใส่ผม ไม่!ผมไม่มีวันหลงคารมณ์แน่!!

 

ผมนั่งคิดนู่นคิดนี่จนคิดได้ว่าผมกับไอแบมยังไม่ได้กินข้าวเลยตั้งแต่เช้า ก็ผมไปลากตัวมันมาตั้งแต่เก้าโมงกว่าแล้วก็ไม่ได้พามันหาอะไรกินเลย ไม่รู้ว่ามันหาอะไรกินหรือยัง นี่ก็ดึกแล้วด้วย

 

ผมจึงตัดสินใจทักไลน์ไอแบมไป

 

 

"ไอเด็กบ้า"

 

            "พี่มาร์ค? "

 

            "ก็ใช่หนะสิ"

 

            "เอ่อ..พี่มาร์คมีอะไรรึเปล่า"

 

            "กินข้าวรึยัง? "

 

            "ข้าว..ข้าวอะไร? " ผมว่ามันยังไม่ได้กินแน่ๆเลยครับดูจากคำตอบมันแล้ว-0-

 

            "นี่นายยังไม่ได้กินข้าวอีกหรอ!! "

 

            "อ่อ แบมลืมเลยอะ55555" ดูครับยังมีหน้ามีขำอีก

 

            "ไปกินซะ!! "

 

            "มันดึกแล้วอะพี่มาร์ค ข้างนอกไม่มีอะไรให้กินแล้ว" ผมก็ลืมไปเลยครับว่าดึกแล้วข้างนอกไม่มีอะไรให้กินแล้ว แถมที่นี่เป็นที่ห่างไกลพวกร้านสะดวกซื้อไม่มีอะไรขายแน่ๆ

 

 

     BAMBAM

 

 

ผมนอนเล่นโทรศัพท์อยู่ดีๆก็มีคนบางคนทักผมมา "MARKTUAN" พี่มาร์ค! พี่มาร์คทักผมมา ผมรีบกดเข้าไปหน้าแชทที่พี่มาร์คทักมา

 

 

            "ไอเด็กบ้า" ชัวร์ครับ! มีคนเดียวเท่านั้นที่เรียกผมแบบนี้

 

 

พี่มาร์คถามผมว่ากินข้าวรึยัง เป็นห่วงหรอ? ไม่น่านะ อย่างพี่มาร์คเนี่ยนะ เหอะ เค้าสั่งให้ผมไปกินข้าวเอาจริงๆผมหิวมากเลยครับT T ผมไม่ได้แตะของกินตั้งแต่เก้าโมง หิวจะตายอยู่แล้ววว~

 

พี่มาร์คอ่านข้อความล่าสุดที่ผมส่งไปแต่ไม่ตอบ ผมก็แอบคิดอยู่ในใจว่าทำไมไม่ตอบนะแต่ก็ไม่ได้อะไร พี่มาร์คคงไม่ว่างมั้งงง

 

 

            "ฟื้ด!! " เสียงซิปที่เตนท์ถูกรูดโดยใครบางคน

 

 

ผมพยายามมองออกไปข้างนอกเพื่อดูว่าใครเป็นคนเปิดแต่ก็มองไม่เห็นเพราะข้างนอกมืดเกิน

 

 

            "ใครครับ" ผมถาม เงียบครับ-0- ไม่มีเสียงใดๆตอบกลับมา ในหัวผมตอนนี้กำลังคิดถึงหนังโรคจิตฆ่าข่มขืน! โอ้ววว!ไม่นะแบมแบม! แกจะต้องไม่ตายแบบนี้ToT~

 

            "ตุ้บ! "  อยู่ๆก็มีอะไรบางอย่างถูกโยนเข้ามาในเตนท์ ผมจึงหยิบมาดู มันคือขนมปังทูน่าพร้อมกับนมหนึ่งกล่องแถมเป็นนมช็อคโกแลตของโปรดผมด้วยยย

 

            "อะไรเนี่ย" ผมพูดพร้อมกับหยิบขนมปังและนมขึ้นมา ตอนแรกผมก็กลัวว่าจะเป็นโรคจิตรึเปล่า แต่โรคจิตที่ไหนจะเอาขนมปังทูน่ากับนมช็อคโกแลตมาให้หรือจะเป็นกับดักนะ!!

 

 

ถามว่าผมกลัวไหมผมก็กลัวนะครับแต่ด้วยความอยากรู้สุดๆผมจึงเลือกที่จะออกไปดู

 

ผมออกมานอกเตนท์มองซ้ายมองขวาไม่เจอใคร ผมเดินไปตามทางเรื่อยๆมองหาใครสักคนแถวนั้น แต่จู่ๆเท้าของผมก็ไปสะดุดเข้ากับอะไรบางอย่าง ตัวของผมกำลังจะล้มไปข้างหน้า อ้ากกกกกทำไงดี!!!

 

           

            "ระวังหน่อยไอเบ๊อะ! " เสียงของใครบางคนที่ตอนนี้กำลังจับผมไว้ไม่ให้ล้มไปข้างหน้า ผมเงยหน้าขึ้นไปมองคนคนเดิมคนนี้ตลอดเลยครับ

 

            "พี่มาร์ค" ผมเอ่ยชื่อของคนตรงหน้า

 

            "มาเดินทำอะไร" พี่มาร์คถาม

 

            "เอ่อ..มีใครบางคนเอาขนมปังกับนมมาให้แบมที่เตนท์"

 

            "แล้ว"

 

            "แบมอยากรู้ว่าใครเลยออกมาดู"

 

            "นอกจากนายจะโง่แล้วยังคิดไม่ได้อีกนะ" พี่มาร์คว่าผมอีกแล้ววววT T

 

            "แบมก็แค่อยากรู้ ไม่เห็นต้องว่าเลย" ผมพูดพร้อมกับเอามือกอดอก

 

            "ไปๆกลับเตนท์ไปได้ละ" พี่มาร์คพูดพร้อมปัดมือไล่ผมให้กลับเตนท์

 

 

ผมพยักหน้าเป็นอันว่าตกลง ผมหันหลังแล้วกำลังจะเดินกลับเตนท์แต่แล้วพี่มาร์คก็พูดขึ้นมาอีก

 

 

            "ขนมปังกับนมนั่น.. " พี่มาร์คพูดออกมาและเงียบไปผมจึงหันหลังกลับไปหาพี่มาร์ค

 

            "กินให้หมดด้วย" พี่มาร์คพูดจบก็เดินหันหลังกลับไปปล่อยให้ผมยืนงงงวย

 

 

ทำไมผมถึงรู้สึกว่าพี่มาร์คพูดเหมือนว่าตัวเองเป็นเจ้าของขนมปังและนมนั่นเลยนะ หรือว่าพี่มาร์ค...ไม่จริงหน่าาาาาา

 

ผมเดินกลับมาถึงเตนท์ก็เจอไอยองแจและไอยูคยอมนั่งคุยกันอยู่ในเตนท์

 

 

            "ไปไหนมามึง" ไอยองแจถามผม

 

            "อ่อเดินเล่น กูไปเดินเล่นมา" ผมพูดพร้อมกับชี้โบ๊ชี้เบ๊

 

            "สี่ทุ่มเนี่ยนะมึง" ไอยูคยอมถามผมอีกคน

 

            "เออนี่พวกมึงเป็นเพื่อนหรือเป็นพ่อกูเนี่ย"

 

 

พวกเรานั่งคุยนั่งเล่นหัวเราะคิกคักกันจนรุ่นพี่แจบอมเดินมาบอกให้นอนได้แล้วเพราะนี่มันก็ดึกมากแล้ว พวกผมกลับที่ใครที่มัน ตอนที่นั่งคุยกับไอยูคยอมและยองแจดูเหมือนว่าผมจะไม่ง่วง แต่พอหัวถึงหมอนเท่านั้นแหละโลกมืดเลยครับ

 

 

            "แบมแบม" ผมสะดุ้งตื่น! มีใครบางคนเรียกผมจากนอกเตนท์ ผมลุกออกไปดูเพราะเสียงที่ผมได้ยินมันเป็นเสียงที่คุ้นมาก ผมไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิดไม่รู้ทำไมแต่..เมื่อผมเปิดเตนท์ก็ทำให้ผมได้เจอกับคนที่ทำให้หัวใจผมเต้นแรง...

 

"พี่มาร์ค"







 




 

#อัพแล้วเย่ๆๆๆๆๆเมื่อไหร่พี่ต้วนจะรู้ใจตัวเองน้า

 

 

#SOULMATE

MARKBAM


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #420 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 01:32
    เป็นห่วงก็บอกดิ หึงก็บอกดิ ซึนอยู่นั่นแหละ บู่วววว แบมทำไมไม่รู้ว่าพี่มันเอาขนมปังกับนมมาให้55555 แล้วนี่พี่มาร์คเรียกทำไมอะ???
    #420
    0
  2. #293 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 13:50
    มีใจให้เขาแล้วหล่ะซิ คุณชายมาร์ค แต่อย่างว่าแบมๆออกจะน่ารักซะขนาดนั้น ใครจะอดใจไว้
    #293
    0
  3. #269 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 23:08
    ชอบก็บอกว่าชอบดิอิพี่มาร์คคค
    #269
    0
  4. #245 FFFFF (@fuan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 01:22
    น่ารักกจุงงง
    พี่มาร์คนี่วนเวียนใกล้ๆน้องตลอด 55
    #245
    0
  5. #234 GammyK (@ponponlll) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2557 / 00:52
    -0- โชคดีในการสอบนะคะ
    #234
    0
  6. #187 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 19:50
    หวานแบบคนซึน คึคึ

    ห่วง หวง น้องก็บอกกกก ปาดหน้าซะขนาดนั่น ไม่กลัวตายเล๊ยยยยย
    #187
    0
  7. #103 knomcakes (@knomcakepn) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 13:11
    ต้วนแลดูชอบน้องมากกกกกกก 55555+
    #103
    0
  8. #75 g'gfp (@thanya42) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 20:03
    แบมรู้ใจตัวเองแล้วนะแล้วพี่ต้วนละรีบรู้หน่อยเด้
    #75
    0
  9. #57 เค้าเอง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 19:47
    พี่มาร์คคคค มาสารภาพรักรึไงง มาอะไรดึกๆ กิ้วๆ >
    #57
    0
  10. #56 oni (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2557 / 15:46
    พี่มาร์คคร้าบบบบบบบบบบบบบบบบบที่ทำไปเพราะอะไร



    ยังหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้อีกหรือออออออออออออ



    พอกับแบมเลยน้าาาาาาาาาาาาาาาาา



    อย่างนี้คงต้องมีตัวช่วยซะแว้ววววววว
    #56
    0
  11. #55 MMM88 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2557 / 22:35
    วันทั้งวันแบมเรียกพี่มาร์คกี่รอบนี่จะนั่งนับละนะ โผล่มาแบบเยอะเกิน 55555

    มาร์คดูชอบน้องอย่างไม่รู้ตัวเลยแห๊ะ ทั้งหวงทั้งหึงนี่แต่ยังกล้าปฏิเสธใจตัวเองอีก

    #55
    0