ฟิคSoulmate(เนื้อคู่❤) MARKBAM

ตอนที่ 10 : chapter9 (soulmate)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,822
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    29 ก.ค. 57

Chapter 9

GOT7: SOULMATE (เนื้อคู่)

MARKBAM









 



     BAMBAM

 

 

ผมนั่งคุยกับไอยูคและยองแจจนฟ้าเริ่มมืด พวกมันสองคนอาสาที่จะมาส่งผมที่ห้อง

 

ผมคิดอยู่ในใจทำไมนะ ทำไมคนคนนั้นถึงไม่มา ถึงจะไม่ได้เป็นอะไรกันแต่ยังไงผมก็เป็นรูมเมทเค้าอย่างน้อยเค้าก็น่าจะมา...

 

            "แบมแบมถึงละมึง" ยองแจสะกิดผมที่เดินเหม่อมาจนถึงหน้าห้อง

 

            "อ่อ...เออขอบคุณพวกมึงสองคนมากนะที่ดูแลกูทั้งวัน"

 

            "ถ้ามึงไม่ไหวก็ต้องบอกกูนะ" ไอยูคพูดตัดขึ้นมา

 

            "แหม่ไอยูคมึงนี่ห่วงแบมแบมจังนะ" ยองแจพูดขึ้นมาแล้วทำหน้าล่อคตีน

 

            "เออกูเป็นห่วง"

 

คำตอบของไอยูคเล่นเอาผมกับยองแจมองหน้ากันแบบเอ๋อๆทำอะไรไม่ถูกเลยครับ

 

            "เห้ย! งั้นกูเข้าห้องก่อนดีกว่าเนอะดึกละ" ผมพูดขึ้นมาในบรรยากาศสุดน่าอึดอัด

 

            "เออใช่มึงไปๆดึกละแยกย้ายๆ" ไอยองแจลากไอยูคไปพร้อมกับปัดมือไล่ให้ผมเข้าห้อง

 

ผมเดินเข้าห้องมาและได้ยินเสียงคนหนึ่งพูดขึ้น

 

            "ไม่กลับพรุ่งนี้เลยหละ" พี่มาร์คพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงประชดประชัน

 

            "ทำไมพี่พูดแบบนั้น"

 

            "ทำไมฉันจะพูดไม่ได้" พี่มาร์คตอบกลับมา ผมเงียบและเลือกที่จะไม่พูดอะไร ผมวางกระเป๋าแล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวเพื่อจะไปอาบน้ำ ผมไม่อยากทะเลาะกับพี่มาร์ค มันไม่ใช่เรื่อง

 

            "นายจะไปไหน! " พี่มาร์คกระชากแขนผม

 

            "ปล่อย! แบมเจ็บ! " พี่มาร์คปล่อยแขนผมตามที่ผมบอกแต่ก็ยังไม่หยุดหาเรื่อง

 

            "มีความสุขมากไหมที่ให้ผู้ชายดูแลทั้งวัน"

 

            "พี่พูดแบบนี้หมายความว่าไง"

 

            "สำออย!! ทำให้ผู้ชายเค้าสงสาร" พี่มาร์คตะคอกใส่หน้าผม ตัวผมชาไปหมดนัยน์ตาผมเริ่มร้อน
น้ำใสๆค่อยๆไหลออกจากตา ทำไมนะ ทำไมพี่มาร์คต้องว่าผมขนาดนี้ด้วย

 

            "แบมไม่ได้สำออย! พี่มาร์คนั่นแหละที่ทำให้แบมต้องเป็นแบบนี้!! "

 

            "อะไร! ฉันทำอะไร?! "

 

ผมไม่รู้จะตอบคำถามของพี่มาร์คยังไงในเมื่อความจริงแล้วพี่มาร์คก็ไม่ได้ผิด ผมควรจะตื่นนอนเองด้วยซ้ำ มันไม่ใช่เรื่องอะไรที่พี่มาร์คจะต้องมารับผิดชอบเลยสักนิด แต่ทำไมในใจผมอยากจะให้พี่มาร์คคอยดูแลผม ผมก็ไม่รู้ว่าทำไม

 

            "เห็นไหม ตอบไม่ได้นายตอบไม่ได้! ก็เพราะว่าฉันไม่ได้ทำอะไรผิด นายยอมรับซะเถอะว่านายชอบให้ผู้ชายแตะเนื้อต้องตัว"

 

            "ผู้ชายที่ไหน"

 

            "ก็ไอยูคยอมไง!"

 

            "ไอยูคมันก็เพื่อนผมแล้วแบมก็ไม่ได้อยู่กับมันแค่สองคนไอยองแจก็อยู่ด้วย อ่อ! แล้วอีกอย่างถ้าไม่ได้ยูคช่วยแบมก็แย่! "

 

            "นายมันโง่! "

 

            "คำก็โง่สองคำก็โง่! ทำไมพี่มาร์คต้องว่าแบมด้วย!!! "

 

            "ก็นายมันโง่ โง่ที่ไม่รู้ว่าไอยูคมันคิดกับนายมากกว่าเพื่อน! " ผมนิ่งไปกับคำตอบของพี่มาร์คสักพัก

 

            "พี่รู้ได้ไง"

 

            "ก็เพราะฉันไม่โง่ไงหละ" พี่มาร์คตอบกลับมาแค่นี้เป็นการตัดบทสนทนา ผมจึงเลือกที่จะเงียบ
ผมเหนื่อยที่ต้องมาเถียงกับพี่มาร์คแล้วไม่ชนะสักที
!

 

หนึ่งอาทิตย์ผ่านไปไวอย่างกับโกหก วันพรุ่งนี้เป็นวันที่ผมต้องไปค่ายทัศนศึกษาทั้งหมด 3 วัน 2คืน
ตั้งแต่วันนั้นที่ผมกับพี่มาร์คทะเลาะกันเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย

 

เราสองคนไม่ได้พูดกัน ไม่มองหน้ากันด้วยซ้ำ"ห่าง" ผมรู้สึกห่าง รู้สึกเหงาๆ รู้สึกชีวิตเริ่มน่าเบื่อขึ้น ผมอยากคุยกับพี่มาร์คแต่ก็ไม่กล้า ผมไม่รู้ว่าพี่เค้าคิดอะไรอยู่หรือว่ารู้สึกยังไง

 

            "แกร๊ก" เสียงประตูห้องน้ำเปิดออก หลังจากเมื่อสักครู่ที่ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับพี่มาร์ค
แล้วต่างคนก็ต่างไม่พูดกัน มันเป็นความรู้สึกที่ห่างเหินและเย็นชามากครับ ผมไม่ชอบเลย

 

            "พี่มาร์ค... " ผมเรียกในขณะที่พี่มาร์คกำลังหยิบกระเป๋านักเรียน พี่มาร์คไม่สนใจเสียงเรียกของผมสักนิด ทำไมพี่มาร์คต้องทำแบบนี้ด้วย ผมไม่ชอบเลยผมทนไม่ไหวแล้วนะT T

 

            "พรุ่งนี้พี่จะไปไหม" ผมตัดสินใจถามออกไปแต่กลับไม่มีเสียงตอบรับใดๆจากพี่มาร์ค

 

หลังจากที่ผมถามพี่มาร์คไป พี่มาร์คทำเหมือนผมไม่มีตัวตน เหมือนไม่ได้ยิน เหมือนไม่เห็นผม
นี่ผมทำอะไรผิด ผมต่างหากที่ควรเป็นคนงอน ผมโดนพี่มาร์คว่าสารพัดแต่ทำไมผมถึงไม่โกรธเลยสักนิด

 

ทำไมนะไอแบม ทำไมแกต้องไปสนใจใส่ใจเค้า ทั้งๆที่เค้าไม่สนใจแกเลยสักนิด ทำไมแกถึงเป็นแบบนี้แบม!!

 

 

     MARK

 

 

ผมเดินไปตามทางเดินของโรงเรียน ผมคิดถึงเรื่องที่ผมไปว่าและตะคอกใส่แบม ทำไมผมทำแบบนั้น ความจริงแล้วมันก็เป็นเพราะผมที่แกล้งแบมทำให้ไปเรียนสาย

 

พอผมได้ยินว่าแบมเป็นลมในตอนคาบแรกผมก็รีบออกจากห้องไปหาน้องมัน แต่พอผมเดินจนถึงห้องพยาบาลผมกับต้องหยุดชะงักสภาพของแบมดูแย่ หน้าน้องซีดไปหมด ผมเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ

 

อีกครั้งที่ผมรู้สึกผิดที่ทำให้แบมต้องเป็นแบบนี้ ผมเดินเข้าไปหาแบมหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อออกมาแล้วซับเหงื่อที่เปียกไรผมของแบม

 

            "พี่ทำอะไร" เสียงผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างหลังผม ผมหันหน้าไปดู"ไอยูคยอม"ไอหมอนี้อีกแล้วครับผมหละเกลียดขี้หน้ามันจริงๆ

 

            "ทำไม ฉันทำอะไรแล้วมันเกี่ยวกับนายตรงไหน"

 

            "พี่ออกไปเถอะเดี๋ยวผมดูแลแบมเอง"

 

            "ไม่ฉันไม่ออก" ผมปฏิเสธแล้วเดินไปลากเก้าอี้มาเพื่อจะนั่งข้างๆแบม ผมกำลังจะนั่งลงแต่

 

            "ผมชอบแบม" ไอยูคพูดในสิ่งที่ผมไม่เคยคิดว่าจะได้ยินมัน

 

            "อะไรนะ" ผมถามกลับ

 

            "ผมบอกว่าผมชอบแบม ผมไม่รู้หรอกนะว่าพี่คิดอะไรกับแบมรึเปล่า แต่..พี่ถอยไปเถอะเดี๋ยวผมดูแลมันเอง"

 

ผมอึ้งไปสักพักกับสิ่งที่ไอยูคเพิ่งพูดออกมา...

 

            "เธอสองคนออกไปได้แล้ว เพื่อนต้องการพัก! " เสียงครูในห้องพยาบาลไล่ผมสองคนให้ออกไป

 

ผมเดินตามทางเดินหลังออกจากห้องพยาบาลมากับไอยูค ผมกับมันไม่พูดอะไรกันหลังจากเหตุการ์ณเมื่อกี้

 

            "อย่าลืมซะหละสิ่งที่ผมพูด" ยูคยอมพูดขึ้นและกำลังจะเดินหันหลังกลับไปแต่ก็ต้องชะงัก

 

            "ไม่ง่ายหรอกนะ"

 

            "พี่หมายความว่าไง"

 

            "มันไม่ง่ายหรอกนะที่จะเอาแบมแบมออกไปจากชีวิตฉัน" ผมพูดตัดประโยคและเดินหันหลังกลับมา ปล่อยให้ไอยูคยืนตรึงกับคำตอบต่อไป

 

ผมเข้าเรียนตามปกติผมแอบนั่งคิดเรื่องที่ผมตอบไอยูคไป ผมไม่รู้ตัวว่าทำอะไรลงไป ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าตอบแบบนั้นไปทำไม ช่วงนี้ผมเป็นอะไรไม่เข้าใจตัวเองเลยจริงๆ

 

นั่งเรียนไปนั่งเรียนมาก็ได้เวลาเลิกเรียน ผมจึงเดินกลับห้อง เมื่อผมเปิดประตูเข้าไปในห้อง
ผมก็เห็นไอแบมกำลังเก็บกระเป๋าที่จะไปค่ายในวันพรุ่งนี้

 

            "พี่มาร์ค...กลับมาแล้วหรอ" ไอแบมทักผมหลังจากที่ผมเดินเข้าห้องมา จริงๆผมก็ไม่ได้โกรธหรืองอนอะไรมันหรอกนะ ผมอยากจะตอบมันด้วยซ้ำแต่ที่ผมไม่ตอบก็เพราะอยากเห็นปฏิกิริยาของมันว่าถ้าผมเป็นแบบนี้มันจะทำยังไง

 

            "พรุ่งนี้แบมจะไปแล้วนะ" เงียบเงียบไว้ไอมาร์คคคค~ ^^ คิคิคิคิ

 

ผมอาบน้ำเข้านอนตามปกติแต่แค่ผมไม่คุยกับไอแบมนั่นคือสิ่งที่เปลี่ยนแปลงไป

 

แบมมันไม่พูดอะไรอีกเลยหลังจากครั้งล่าสุดที่มันบอกว่าพรุ่งนี้มันจะไปค่าย โอ้ะเดี๋ยวพรุ่งนี้มันก็หาย
ดูนะครับพรุ่งนี้เดี๋ยวมันก็มาชวนผมคุยอีก
^o^~ นอนดีกว่าสบายใจต้วนละ

 

           

 

 

            "กริ๊งงงงงงงงงงงง! " เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้น ผมตื่นขึ้นมาและพร้อมที่จะแกล้งใครบางคนแล้ว^ ^

 

            "หาย! หายไปไหน!! " ไอแบมหาย! หรือว่ามันจะไปค่ายแล้ว แต่มันเพิ่งหกโมงนะ ผมได้ข่าวมาจากแจบอมว่ารถออกตอนแปดโมง นี่มันหายไปไหนของมันแต่เช้าเนี่ย!!

 

ผมเดินหยิบเสื้อคลุมแล้ววิ่งออกไปนอกห้อง ผมวิ่งไปจนถึงสนามบอลของโรงเรียน มีคนมากมายยืนกันเป็นกลุ่มรอขึ้นรถ ผมมองหาไอแบมแต่ก็หาไม่เจอ ตัวมันก็ดันเล็กซะด้วยหายากจริงๆครับ- -

 

            "ไอมาร์ค!! " ผมหันไปตามเสียงเรียก..ไอแจ็คสัน-0-

 

            "มึงเปลี่ยนใจแล้วอ่อ" มันถามผม

 

            "เปล่า"

 

            "เอ้าแล้วมึงมาทำไรสัส อย่าบอกนะว่ามาหาน้องแบม ฮั่นแน่~ เอาแล้วเพื่อนกูหลงรักเด็กซะแล้วววว~"

 

            "สัส! มะ..มะ..มะ..ไม่ใช่! กู..ออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์! " ผมรีบแถต่อ ถ้าไอแจ็คสันมันรู้ว่าผมออกมาตามหาแบมมันต้องแซะผมไปเจ็ดชั่วโคตรแน่ครับ- -

 

            "อากาศบริสุทธิ์ หราหราหรามึง" มันทำหน้าทำตาเหรอหราตาเหลือกอย่างกับคนบ้า

 

            "อ้าววววมาร์ค นี่ไม่ไปด้วยอ่อ" จินยองเดินเข้ามาถามผม

 

            "ไม่หวะ อ่อนี่จินยองไปกับไอแจบอมช้ะ อั่นแน่ไม่ค่อยสวีทกันเท่าไหร่เลยนะ" ผมแซวจินยองไป

 

ผมลืมเล่าครับจินยองกับแจบอมมันคบกันมาตั้งแต่ม.ปลายเกรดหนึ่งแล้วครับ คู่เจเจเค้าโบ้มมากนะครับ กลายเป็นคู่จิ้นของสาวๆนอกโรงเรียนที่เป็นสาววายกันแบบว่าฟินกระจายกันเลยทีเดียว ฮ่าฮ่า

 

            "อ่าวมึงๆๆ แซวไรแฟนกู" ไอแจบอมเดินมาร่วมวงสนทนาด้วย

 

            "แหม่แฟนนน เรียกเต็มปากเลยนะมึง" ผมแซวมันกลับไป มันยักคิ้วยิกๆแล้วกอดคอจินยองเดินไป

 

            "อ้าวน้องๆ! ขึ้นรถได้แล้วครัชชชช! " ไอแจ็คสันตะโกนเรียกให้รุ่นน้องขนของขึ้นรถ

 

            "เห้ยยยย! จะไปแล้วหรอมึง"

 

            "เออดิวะจะแปดโมงละเนี่ย"

 

            "กูยังหาแบมไม่เจอเลย"

 

            "ห้ะ! อะไรนะ! มึงพูดว่าไรนะเมื่อกี้ What you say?! " ไอแจ็คสันสำเนียงมันจัดเต็มมากครับ

 

            "ห้ะกูเปล่า กูไม่ได้พูดอะไร" แฮ่ๆผมแถสุดใจขาดดิ้น โอ้ยยยไอมาร์คแก! พลาดละเผลอหลุดปากพูดไป!!

 

            "มึงพูดกูได้ยิน" ไอแจ็คสันยังไม่หยุดครับ

 

            "มึงได้ยินอะไรเล่า-3-"

 

            "มึงตามหาน้องแบม!! " เฮ้อออ!มันมั่นใจสุดๆครับ มันคงได้ยินจริงๆแหละที่ผมพูดไป

 

            "น้องเค้าอยู่รถเบอร์สามนู่น นั่งกับไอยูคแล้วก็ไอเด็กที่ชื่อยองแจมั้ง"

 

ไอยูค ไอยูค! อีกแล้วครับ ผมไม่สบายใจสุดๆ!!! หงุดหงิดเป็นบ้า ยิ่งผมรู้ว่ามันคิดอะไรกับแบมนะผมยิ่งอารมณ์บ่จอย

 

            "กูไปละ โชคดีครัชเพิ่ลลล~" แจ็คสันตบไหล่ผมแล้ววิ่งลั้นลาขึ้นรถไป เหลือแต่ผมที่ยืนคิ้วขมวด
เพราะหงุดหงิดกับเรื่องที่ไอแจ็คบอกผม ไอยูค...ผมไม่ยอมแน่

 

 

     BAMBAM

 

 

ตอนนี้เป็นเวลา 09.21น. ตอนนี้ผมอยู่บนรถเบอร์สาม ผมนั่งแถวหลังสุด ตัวผมนั่งริมหน้าต่างถัดไปก็เป็น
ไอยองแจและไอยูค

 

ไอยองแจนั่งข้างผมครับ ตั้งแต่วันที่ผมเข้าห้องพยาบาลไอยูคมันก็ดูแปลกๆไปมันเงียบขึ้นนะ แถมไม่ค่อยพูดกับผม ไม่รู้มันเป็นอะไรของมัน

 

            "ครืด~ครืด~" โทรศัพท์ในกระเป๋าผมสั่นพอผมหยิบขึ้นมาก็กลายเป็นเบอร์แปลกไม่ขึ้นชื่อ

 

            "ฮัลโหล สวัสดีครับ"

 

            "ย่า! นี่นายลงมาจากรถเดี๋ยวนี้" เสียงผู้ชายคนหนึ่งตะคอกใส่ผม ใครกันนะที่โทรมาแล้วก็มาโวยวายเสียงดัง แต่เสียงมันฟังดูคุ้นๆหูอยู่นะครับเนี่ย แต่คงเป็นคนโทรผิดหละมั้งง

 

            "เอ่อออ คุณคงโทรผิดแล้วหละครับ"

 

            "ผิดกับผีหนะสิ นาย! ไอแบมแบมเด็กประสาทจากเมืองไทยฉันจำไม่ผิดแน่!" โอ้ะตายละครับปากลุงคนนี้นี่เข้าขั้นสุนัขเรียกพี่- - ผมแบมแบมมีรึจะยอม

 

            "ย่า!ลุง ลุงเป็นใครมาว่าผม แล้วนี่ไปเอาเบอร์ผมมาจากไหน ลุงเป็นโรคจิตปะเนี่ย!"

 

            "ลุงพ่อลุงแม่แกสิไอเด็กบ้า จำเสียงฉันไม่ได้หรือไง! "

 

            "นี่ลุง ผมจะไปจำเสียงลุงได้ยังไงกันก็เราไม่เคยเจอกันแถมไม่เคยคุยกันมาก่อน โอ้ะลุงนี่ก็เมาปะเนี่ย"

 

ในขณะที่ผมกำลังนั่งเถียงกับลุงที่โทรมาโวยวายในโทรศัพท์ผมอยู่ ไอยองแจที่นั่งข้างๆผมก็สะกิดให้ผมดูบางอย่างนอกกระจก

 

            "ไรมึง กูไม่ว่างทะเลาะกับคนแก่อยู่เห็นปะ"

 

            "เอ่ออ..แต่ว่ามึง" ไอยองแจพูตะกุกตะกักผมเลยหันไปดูว่ามันชี้อะไร

 

            "พี่มาร์ค!!! " ผมตะโกนลั่นรถ ก็สิ่งที่ผมเห็นคือรถแลมโบกินีสีดำเปิดประทุนที่มีผู้ชายผมสีแดงใส่แว่นกันแดดหน้าตาที่หล่อคมบาดใจชะนีที่ดูคุ้นตา ผมไม่มีวันลืม เค้าคือพี่มาร์ค!

 

            "เออก็ใช่อะดิ" เสียงลุงในโทรศัพท์เปลี่ยนเป็นเสียงคนที่อยู่ข้างๆรถผมไปแล้ว โอ้ยยซวยแล้วแบมแบมT T

 

            "พี่มาร์คทำอะไรเนี่ย" ผมถามพี่มาร์คในโทรศัพท์ ในขณะที่พี่มาร์คกำลังขับแลมโบกินีประกบข้างรถที่ผมนั่งอยู่

 

            "ไม่ต้องถามมาก! ลงมาได้แล้ว"

 

            "ห้ะ! ลงไป! ลงไปไหน?! "

 

            "ลงมานั่งรถฉันนี่ไง"

 

            "แล้วทำไมแบมต้องไปนั่งรถพี่! "

 

            "บอกว่าอย่าถามมากลงมาเร็วๆ!! "

 

            "ไม่! แบมไม่ลง! " ไหนตอนแรกไม่คุยกับผมแล้วตอนนี้อะไรมาสั่งให้ผมลงไปนั่งด้วยเนี่ยนะ ไม่มีวัน!!

 

            "จะลงมาดีๆหรือจะทำให้คนอื่นเดือดร้อน"

 

            "แบมไม่ลง แค่นี้จบ! " ผมกดวางสายและนั่งรอชัยชนะที่สวยงาม พี่มาร์คจะทำอะไรได้ถ้าผมไม่ลงซะอย่างพี่มาร์คจะทำไม เหอะเหอะ~

 

            "เอี๊ยดดดดด!!!! " อยู่ๆรถก็เบรกกะทันหัน หน้าพวกผมขมำกันเป็นแถว หัวผมโขกกับเบาะข้างหน้า
โอ้ยยย
! เจ็บเป็นบ้าหัวผมแตกแล้วมั้งเนี่ยToT

 

            "คุณมาร์คครับมีอะไรรึเปล่า" เสียงดังมาจากส่วนหน้าของรถ

 

            "แบมแบม"เสียงลุงคนขับเรียกผมให้ไปข้างหน้า

 

            "คุณลุงมีอะไรหรอครับ" ผมพูดพร้อมกับเอามือคลึงๆหัวที่เมื่อกี้โขกกับเบาะรถ

 

            "ลงไปหาผู้ชายข้างล่างเถอะนะ ลุงขอร้อง" เอ่อ..ผมก็พอจะเดาได้ครับว่าผู้ชายที่รอผมอยู่ข้างล่างคือใคร-0-

 

ผมจำใจหยิบกระเป๋าสัมภาระของผมแล้วเดินลงจากรถ เท้าผมยังไม่ทันจะแตะพื้นลุงแกก็เร่งเครื่องแล้วเผ่นไปด้วยความเร็วแสง ผมก็พอจะเข้าใจเพราะลุงแกดูกังวลมาก คือประมาณว่าถ้าผมไม่ลงมาทุกคนจะเดือดร้อนมากกว่านี้แน่ๆ- -

 

            "ได้ตัวยากจังนะ" เสียงของคนที่กำลังจะทำให้ผมยั๊วะก็พูดขึ้น

 

            "นี่พี่ทำบ้าอะไรเนี่ย! " ผมโวยวายขึ้นหลังจากได้เห็นหน้าพี่มาร์ค

 

            "ก็พานายมานั่งรถฉันไง"

 

            "แล้วต้องทำขนาดนี้เลยไง๊"

 

            "ก็ฉันบอกแล้วว่าให้ลงมา"

 

            "จะลงได้ไงเล่าก็รถมันวิ่งอยู่อะ"

 

            "ก็ใช่ นี่ไงฉันทำให้มันหยุดละ" โอ้ะประสาทครับ พี่มาร์คเข้าขั้นประสาทแล้ว-.-

 

            "ขึ้นรถได้แล้วฉันร้อน" สั่งอีก! มาถึงก็สั่ง เอาแต่ใจจริงๆพี่มาร์คเนี่ย

 

ผมวางกระเป๋าไว้ที่ข้างหลังรถแล้วเดินไปนั่งข้างๆพี่มาร์ค ไม่ใช่ว่าผมอยากจะนั่งหรอกนะครับแต่มันเป็นมารยาท คุณนายสอนผมมา

 

            "เป็นแฟนฉันหรอไงมานั่งนี่" จู่ๆพี่มาร์คก็ถามผมขึ้นมาหลังจากที่ผมนั่งและคาดเบลท์เรียบร้อยแล้ว

 

            "บ้า! ใครแฟนพี่ นั่งตรงนี้ต้องเป็นแฟนหรอไงห้ะ"

 

            "เอออ ฉันให้แค่แฟนเท่านั้น"

 

ผมหันไปมองหน้าพี่มาร์คและปลดเบลท์ออก ผมกำลังจะเปิดประตูรถเพื่อลุกไปนั่งข้างหลังแต่จู่ๆพี่มาร์คก็จับแขนผม

 

            "จะไปไหน"

 

            "ก็ไปนั่งข้างหลัง ข้างหน้าไว้ให้แฟนนั่ง"

 

            "นั่งนี่แหละ" พี่มาร์คกระชากผมกลับไปพร้อมคาดเบลท์ให้ผมเรียบร้อย ผมสตั้นไป 60 วิ บ้า-//-
ไหนบอกให้แฟนนั่งแล้วนี่มาให้ผมนั่งมันหมายความว่าไงนะแบบนี้

 

พี่มาร์คแม่งคิดอะไรอยู่วะ-///-

.

.

.

.

.

.

. "เห้ยยย! พี่มาร์คที่นี่ที่ไหน"

 

 

 
 

#SOULMATE

MARKBAM

 

           

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

452 ความคิดเห็น

  1. #451 5670101112 (@5670101112) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 17:48
    สนุกๆๆ ม๊วกกกก ค้าาาาาา 😄😄
    #451
    0
  2. #419 Little Rebel (@beam-rr) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 01:12
    ออกตัวแรงและหึงแรงมาก แหม่ หึงน้องกับยูคก็พูดกันดีๆดิ ไม่เห็นต้องว่าน้องเลย // แล้วอะไรคือเอาไว้ให้แฟนนั่ง พอน้องจะไปนั่งหลังก็ให้นั่งที่เดิม ฟินนะเห้ย
    #419
    0
  3. #347 RAN (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2557 / 20:05
    โอ้ยยยย อิพี่มาร์ค 5555555555555+

    ชอบเค้าก็บอก ถถถถถถถถถถ
    #347
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  5. #292 นพลักษณ์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 13:44
    มาร์คการจีบแกนี่ชั่ง..แรงจริงๆ เอาแต่ใจตัวเองมากๆอ่ะ แต่ทำเขาเขินแทนแบมๆเลย
    #292
    0
  6. #268 Markbam (@exoandsnsd) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2557 / 22:35
    กรี๊ดดดดด อิมาร์คอย่าทำแบบนี้มันเขิน T////T
    #268
    0
  7. #244 FFFFF (@fuan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 01:17
    อะไรของพี่แกเนี่ยยยย
    คิดจะทำอะไรก็ทำ โว๊ะ!!
    ชอบก็บอกว่าชอบบ
    อย่ามาซึนดีว้าา 555
    #244
    0
  8. #186 ตัวเล็ก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กันยายน 2557 / 19:02
    ไม่ค่อยเท่าไหร่

    เริ่มอึ้งกับอิพี่มาร์คและนะ = =

    แบม ทำใจ คนซึนจีบก็แบบนี้แหละ
    #186
    0
  9. #102 knomcakes (@knomcakepn) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2557 / 12:59
    อิต้วนกึงแบมอ่อออออ แหมมมมม....ขัดขวางยูคสุดๆ 5555
    #102
    0
  10. #74 g'gfp (@thanya42) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2557 / 19:50
    คุณต้วนทำให้เขินอีกแล้ว เดี๋ยวไล่เดี๋ยวสั่งแบมเอ้ยทนหน่อย
    #74
    0
  11. #54 เค้าเอง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 21:50
    กรี๊ดดดดดด เขินนนๆๆๆ คุณต้วนนนนน>
    #54
    0
  12. #53 ฟอง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 12:35
    เขินนนนนนนนอ่าาาาา





    อุ้ยยยยน่ารักมากกกกกกกกกก
    #53
    0
  13. #52 Tipawan Jisamak (@isen0808) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 06:45
    พาแบมไปสวีทไหนเหนอ?...
    #52
    0
  14. #51 oni (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 01:46
    แบมพูดทำเป็นเฉย งัยล่ะวิ่งหาให้วุ่น



    ยูคออกตัวเเรงแบบนี่มีหรือที่มาร์คจะยอมง่ายๆ



    มาร์คพาแฟนไปเที่ยวด้วย ยอมรับขึ้นมาเฉยเลย
    #51
    0
  15. #50 bim tekayu (@bim_tekayu) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2557 / 01:08
    ให้แฟนนั่ง ให้แฟนนั้ง ให้แฟนนั่ง ให้แฟนนั่งๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #50
    0