เมียลับนายหัว

ตอนที่ 7 : บทที่ 2 แผนผู้สูงวัย 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,746
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    30 เม.ย. 63

ชุติมานั่งปอกสัปปะรดอยู่ในบ้านพจน์ เธอนั่งปอกไปมองหน้ากัญญาภรณ์ที่นั่งกินผลไม้ด้วยท่าทางซังกะตาย ชุติมาเห็นแล้วก็อดสงสารไม่ได้ แต่ก็ไม่รู้จะช่วยอย่างไร 

        “พี่แพรตัดสินใจแน่นะ” กัญญาภรณ์มองหน้าคนถามพร้อมถอนหายใจ

        “ฉันมีทางเลือกหรือไง” ตอบไปหน้าบึ้งไป หยิบสัปปะรดเข้าปาก

        “มันก็จริง” คนพูดเห็นด้วยในข้อนี้ “อันที่จริงนายหัวสิงห์ก็เป็นคนดีนะ ถึงจะโหด จะเหี้ยม จะห่ามและปากไม่ดี คนงานทุกที่ที่นายหัวสิงห์คุมรักนายหัวทุกคนเลย” 

        “แกพูดอย่างกับรู้จักนายหัวสิงห์ดีงั้นแหละ ยกยอซะหน้าหมั่นไส้” กัญญาภรณ์ได้ยินชื่อว่าที่สามีตัวเองแล้วทำหน้าเบ้ อยากจะอาเจียนออกมาเสียให้ได้ 

        “ก็รู้จักตามที่เขาว่ากันมานี่แหละ เขาว่ามายังไงฉันก็ว่าตามนั้น” 

        “สงสัยหน้าตาคงดูไม่ได้แน่ๆ ถึงไม่มีคนเอา ความซวยเลยมาอยู่ที่ฉัน” 

        “ฉันก็ไม่แน่ใจนะว่าใครจะซวยกันแน่” ชุติมาไม่กล้าพูดเสียงดัง เธอพูดเบาๆ เหมือนพึมพำกับตัวเองมากกว่าให้กัญญาภรณ์ได้ยิน

        “แกพูดว่าอะไรไอ้ยู ซวยๆ น่ะ” กัญญาภรณ์รีบถาม

        “ว่าอะไรไม่ได้ว่าอะไรเลย กินต่อเถอะสัปปะรดวันนี้ฉ่ำอย่างที่พี่ชอบ” ชุติมาเปลี่ยนเรื่อง กัญญาภรณ์มองหน้าชุติมา ทำหน้าราวกับไม่เชื่อคำพูดของญาติผู้น้อง 

        “ฉันถามพี่หน่อยสิ ปกติพี่เป็นคนไม่ยอมใครนะ โดยเฉพาะมาบังคับอย่างนี้ แล้วพี่ยอมไปเป็นเมียนายหัวสิงห์ง่ายๆ มันไม่ใช่นิสัยพี่นะ ถึงแม้ว่าจะมีเหตุผลช่วยลุงกับป้าก็เถอะ” ชุติมาถามในข้อที่ตนสงสัย

        “ฉันยอมตกลงไปเป็นเมียนายหัวสิงห์ ก็ไม่ได้หมายความว่าจะต้องไปเป็นเมียจริงๆ นี่นา คอยดูเถอะได้เห็นฤทธิ์แม่บ้างจะอัดให้น่วมเลย” ชุติมานึกอยู่แล้วว่า มันต้องมีเหตุผลอะไรซ่อนอยู่ ไม่เช่นนั้นกัญญาภรณ์คงไม่ยอมง่ายๆ

        “พี่จะทำอะไรนายหัวสิงห์ อย่าบอกนะว่าจะอัดเขาน่ะ” 

        “จะบอกอะไรให้ นายหัวสิงห์ไม่มีวันเห็นขาอ่อนฉันย่ะ ฉันจะทำให้นายหัวสิงห์รู้ว่า เป็นผัวฉันไม่ใช่เรื่องง่าย ถ้าฉันไม่ยอม อย่าหวังเลยว่าจะได้ฉันเป็นเมีย” 

คนฟังเห็นความมุ่งมั่นจริงจังของกัญญาภรณ์แล้ว รู้ทันทีเลยว่า ชีวิตคู่กัญญาภรณ์กับนายหัวสิงห์

จะมันหยดกันแค่ไหน คงได้ฆ่ากันตายตั้งแต่วันแรกที่เข้าหอ  ขณะที่ชุติมากำลังจะพูดประโยคต่อไป เสียงมือถือของกัญญาภรณ์ดังขัดจังหวะ เจ้าของเครื่องหยิบมือถือขึ้นมารับสาย

“ว่าไงชมพู่”

        “ได้ๆ ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้เลย” กัญญาภรณ์ตัดสายทิ้ง ลุกขึ้นเดินไปกุญแจรถที่วางอยู่หลังตู้เย็น ก่อนเดินกลับมาหาชุติมาที่ทำหน้างวยงง

        “จะไปไหนพี่ แล้วใครโทรมา มีเรื่องอะไรอีกล่ะ” ชุติมาปล่อยคำถามเป็นชุด

        “แกมากับฉัน เดี๋ยวเล่าให้ฟังในรถ” 

        “เก็บของก่อนพี่แพร” ชุติมารีบยกถาดสัปปะรดไปเก็บไว้ในตู้เย็น เปลือกสัปปะรดเทลงไปในถังขยะมัดปากถุงให้เรียบร้อยนำไปหย่อนในถังขยะ จากนั้นก็เดินตามกัญญาภรณ์ที่นั่งรอที่รถกระบะสี่ประตู “ไปไหนพี่แพร”

        “ไปสนามบิน” 

        “ไปทำไมอ่ะพี่แพร ไปรับใครเหรอ”

        “ไปรับเพื่อนพี่เอง นางบินมาตามผัว” 

        “ตามผัว”

        “ผัวนางพากิ๊กมาเที่ยวกระบี่ไง นางก็เลยตามมา แต่มาลงที่นี่ผัวจะได้ไม่สงสัย ไม่คิดว่านางจะตามมา พอนางลงเครื่องปุ๊บก็โทรมาหาฉันปั๊บ ให้ฉันไปรับแล้วให้ฉันช่วยไปจัดการผัวกับกิ๊กไง” 

        ชุติมามองหน้ากัญญาภรณ์พร้อมกับถอนหายใจออกมาเบาๆ กัญญาภรณ์สรรหาเรื่องใส่ตัวเหลือเกิน มาถึงบ้านเกิดวันแรกก็ไล่ชกคนร้ายกระชากสร้อยทอง มาอีกวันกำลังไปจัดการกับผัวและกิ๊กของเพื่อน ทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเองแท้ๆ แต่ชุติมาก็ไม่ได้ขัดหรือห้าม เพราะรู้ดีว่า ห้ามไม่ได้ กัญญาภรณ์ตั้งใจทำอะไรต้องไปให้สุดทาง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21 ความคิดเห็น