คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย Touch (Woogyu)

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
แรนด้อมอูกยูค่ะ แต่อ่านเป็นกยูอูก็ได้มั้ง? 

แต่ก็อูกยูค่ะ 55...

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 ก.พ. 60 / 15:57


ซองกยูไม่ได้ชอบสกินชิพนัก เขาไม่ได้รังเกียจเวลาต้องเซอร์วิสต่อหน้ากล้องหรือโดนคนอื่นแตะตัว เพียงแค่ไม่ได้ชอบเป็นพิเศษอย่างดงอูเพราะในกรณีของเขาเหมือนถูกทำให้ชินเช่นเดียวกับซองยอลมากกว่า ถึงอย่างนั้นมันก็ไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เขาคอยขยับมือหนีออกจากการเกาะกุมของคนข้างๆหรอก ประเด็นคือพอเข้าฤดูหนาวทีไรมือของอีกฝ่ายจะมีความน่าสัมผัสเท่าใบไม้แห้งถึงขนาดที่ไม่อยากเฉียดเข้าใกล้เลยต่างหาก

 

ทว่าดูท่าอีกฝ่ายจะไม่รู้ตัวและดึงมือเขากลับไปลูบคลำพลิกไปมาอยู่นั่น

 

ทำอะไร?” สุดท้ายก็ทนไม่ไหวต้องออกปากด้วยความรำคาญ อีกคนไหวไหล่น้อยๆเป็นคำตอบทั้งที่สายตายังจับจ้องสิ่งตรงหน้าราวกับมันน่าสนใจเสียเต็มประดา ในเมื่อคำตอบไม่น่าพอใจนักซองกยูจึงดึงมือหนีอีกครั้งแต่ก็โดนดึงกลับไปอีกรอบจนเขาเริ่มมุ่ยหน้า

 

ต้องการอะไรจากมือฉันนัม อูฮยอน” ปลายนิ้วสากยังคงไล้ไปตามหลังมือโดยไม่มีเสียงตอบรับจากเจ้าของชื่อในประโยค เขาจึงใช้มืออีกข้างดันมันออกไปอีกรอบ


อะไรล่ะฮยอง” ในที่สุดก็ยอมเปิดปาก แต่คำถามนั้นกลับทำให้เขาแทบโวยใส่ด้วยความเคยชิน

    

ทางนี้ต่างหากล่ะที่ต้องถาม!” เขาว่าก่อนดันไหล่ให้อีกคนเขยิบออกห่างแต่อูฮยอนไม่เขยื้อนแม้แต่น้อยแถมยังทำท่าเหมือนจะเข้ามาคว้าอีกรอบ ซองกยูจึงใช้ไม้ตายชูมือขึ้นเหนือศีรษะหนีแทน

 

ทำไมจับไม่ได้?” ใบหน้าหล่อเหลาเลิกคิ้ว

 

มือนายแห้งมาก สากชะมัดเนี่ยฉันไม่ชอบ” ได้ทีก็ร่ายยาวใส่แทบลืมหายใจ จะจับจะแตะเขาไม่ว่าจริงๆ เพราะด่าไปก็ไม่ฟัง “ทั้งที่มีครีมบำรุงเยอะแยะแท้ๆ นายจะดูแลแค่หน้าไม่ได้หรอกนะมือก็สำคัญเหมือนกัน ดูซิมือฉันถลอกไปหมดแล้วเพราะนายเอาแ–”

 

ฮูเร่” อูฮยอนตัดบทฉับพร้อมดึงชายเสื้อของเขาขึ้นสูงราวกับตั้งใจจะถอดเสื้อของเขาออก แต่ด้วยปฏิกิริยาตอบรับอันรวดเร็วมีหรือจะปล่อยให้เด็กอายุน้อยกว่าทำตามใจได้ปลายเสื้อฮู้ดสีเข้มจึงถูกหยุดถึงแค่เพียงช่วงอก ถึงอย่างนั้นมือสากก็ฉวยโอกาสคว้าเอวเขาไว้และไม่วายก้มมองเหมือนหาอะไรบางอย่าง วินาทีนั้นถึงได้รู้ตัวว่าเสื้อยืดที่ใส่ทับด้านในถูกดึงขึ้นมาพร้อมกันด้วย


เล่นอะไรโว้ย” ซองกยูเริ่มขึ้นเสียง รีบปล่อยเสื้อแล้วไปคว้าแขนของอีกฝ่ายแทน อูฮยอนยิ้มเผล่เผยลักยิ้มอย่างขี้เล่นก่อนเฉลย

 

ผมแค่กำลังคิดว่าผิวฮยองขาวเหมือนในรูปนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่

 

รูปไหน?” ดวงตาเรียวเล็กมองตามอูฮยอนที่หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดก่อนชูให้เขาดู มันเป็นรูปที่เขาใส่เสื้อไหมพรมสีขาวปลอด แสงในรูปถูกปรับให้สว่างจ้าเสียจนใบหน้าของเขาแทบกลืนเป็นสีเดียวกับเสื้อที่สวมอยู่
ซองกยูกลอกตา “จะหาเหตุผลลวนลามคนอื่นไปคิดมาให้ดีกว่านี้หน่อย


ไม่อนุญาตให้รู้ทันด้วยคร้าบ


หลังยื้อยุดกันไปมาอีกพักใหญ่อูฮยอนก็ทำการดึงเสื้อฮู้ดออกมาได้สำเร็จ ซองกยูกำเสื้อยืดไว้แน่นอย่างไม่ยอมแพ้ทั้งที่ยังหอบเหนื่อยจากการโดนจี้เอวอย่างไม่ปราณีเมื่อครู่ เขาล้มตัวนอนแผ่บนโซฟาปล่อยให้รุ่นน้องตัวแสบปีนขึ้นคร่อมอย่างย่ามใจก่อนเอื้อมมือมาสางผมยุ่งเหยิงให้เข้าทรงเดิมพอเป็นพิธี


ริมฝีปากอุ่นกดลงข้างแก้มนุ่มก่อนไล้ผ่านสันกรามเรื่อยลงมาขบเบาๆบนไหปลาร้าอย่างหมั่นเขี้ยว นิ้วกร้านที่เพิ่งโดนบ่นไปเมื่อครู่เกี่ยวคอเสื้อเนื้อบางลงเผยผิวเนียนให้ง่ายต่อการสัมผัส อูฮยอนกดจูบลงบนผิวขาวๆที่มักถูกซ่อนไว้ใต้ร่มผ้าก่อนจะวกขึ้นไปงับไฝเม็ดเล็กบนลำคอที่ติดใจนักหนา

 

ซองกยูถอนใจเฮือกใหญ่ เอียงคอให้อูฮยอนที่พรมจูบไปทั่วราวกับจะบอกกลายๆว่าถ้าไม่ให้ใช้มือแตะก็จะใช้ส่วนอื่นสัมผัสแทนอย่างยอมจำนน

 

จะสกินชิพหรืออะไรก็ช่าง ลองมาถูกนัม อูฮยอนอ้อนแบบนี้ดูเป็นใครจะใจแข็งใส่ไหวกันล่ะ
 

 

 

 

End.

ผลงานอื่นๆ ของ bakingcandies

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. #3 jakwy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 22:42
    พี่ไม่ชอบสกินชิพที่มือ แต่มากกว่านั้นได้ใช่ป่ะ!! ?_? 5555
    #3
    0
  2. #2 eieiei
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 22:37
    นัมอูฮยองงงงง เธอมันร้ายยยย ฉวยโอกาสพี่เค้าได้ตลอดเลยอ่ะ แต่ก็ชอบนะ อิอิอิ
    #2
    0
  3. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 18:27
    อูกยูๆๆๆๆ โอ้ยยยย ไอเด็กเจ้าเล่ห์ ส่วนกยูก็บ่นไปงั้นอ่ะ น้องรุกอ้อนหน่อยก็ยอมแล้ววว น่ารักกกกกกกกก ตัวก็ขาว มือก็เรียวสวย น่าฟัดจริงๆ >< ขอบคุณสำหรับฟิคนะคะ 
    #1
    0