[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 33 : THE FOX : THIRTY

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 141 ครั้ง
    6 ก.ค. 58




The fox

 Thirty

 

 



 

          เปลี่ยนแบคฮยอนให้เป็นพวกเดียวกับเราซะ

ทั้งชานยอลและอี้ฟานต่างตกใจไม่แพ้กันเมื่อได้ยินในสิ่งที่ยอนมีพูดออกมารวมถึงคนที่ยืนแอบฟังอยู่ข้างนอกด้วย  อาการที่ท่านย่าพูดมาแบคฮยอนรู้ตัวดีทุกอย่างตอนนี้ท้องของเขาเริ่มมีเส้นเลือดที่ปูดดำขึ้นลามไปทั่วท้องเหมือนรากต้นไม้แตกขยายอย่างที่ท่านย่าพูด  แถมช่วงหลังๆ  เขายังเจ็บท้องถี่ขึ้นตอนแรกก็เข้าใจว่าเป็นอาการลูกดิ้นแต่พักหลังเขาเจ็บจนถึงกระดูกแถมมีบ้างครั้งเขาเจ็บขนาดขยับตัวไม่ได้แต่แบคฮยอนก็ไม่เคยบอกชานยอลเพราะกลัวอีกคนจะเป็นกังวล  เขาไม่รู้ว่าตอนนี้เขาเป็นอะไรแต่ก็พยายามจะเข้าใจว่าเจ้าตัวน้อยที่อยู่ในท้องเป็นปีศาจอยู่ครึ่งร่างกายเขาก็เลยอาจไม่ชิน

 

แต่เมื่อเรื่องเป็นแบบนี้แบคฮยอนก็อดกังวลไม่ได้เขาก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเรื่องแบบนี้จะสามารถเกิดขึ้นได้ที่สำคัญเขาไม่รู้มาก่อนว่าเจ้าตัวเล็กอาจกำลังทำร้ายเขาอยู่

โอ๊ย!!!”

เพียงแค่ช่วงแวบเดียวอาการเจ็บบริเวณช่วงท้องก็แล่นขึ้นมาถึงประสาททำเอาแบคฮยอนถอยหลังไปชนกับผนังไม้อย่างจังจนเกิดเสียงดัง  ทำให้บุคคลทั้งสามที่อยู่ในห้องต้องหยุดการสนทนาลงในทันที  ไม่รอช้าชานยอลรีบพุ่งตัวมาหยุดอยู่ตรงบานประตู

แบคฮยอน..แบคฮยอน  ชานยอลตะโกนเสียงดังลั่นเมื่อเห็นแบคฮยอนลงไปนั่งกองกับพื้นมือเรียวได้แต่กอดช่วงท้องเอาไว้

จ..เจ็บท้อง” แบคฮยอนกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าในฝ่ามือเพื่อระบายความเจ็บ  ตอนนี้เขาเจ็บจนน้ำตาไหลออกมาทางปลายหางตาเจ็บจนไม่สามารถขยับตัวได้ 

รีบพาแบคฮยอนกลับไปรอที่ห้องก่อนแล้วเดี๋ยวย่าจะตามไป” ยอนมีกับอี้ฟานก็ตกใจไม่น้อยที่เห็นแบคฮยอนนอนล้มอยู่หน้าห้อง  ส่วนชานยอลก็รีบประคองแบคฮยอนกลับไปยังห้องของตัวเองทันที

ฮึก...ชานยอล..ฮึก...จ...เจ็บ

ไม่เป็นไรนะ..ฉันอยู่ตรงนี้แล้ว

ฮือ..ฮึก...ฮือ

จิ้งจอกหนุ่มรีบประคองอุ้มร่างบางแล้วรีบพุ่งตัวกลับไปที่ห้องทันที  ไม่นานยอนมีกับอี้ฟานก็รีบตามมา  ชานยอลวางแบคฮยอนลงบนเตียงอย่างแผ่วเบาแล้วประคองหัวอีกฝ่ายให้ซบลงมาตรงแผงอกพร้อมกับจับมือของแบคฮยอนขึ้นมารับจูบเผื่อคนตัวเล็กจะหายเจ็บลงบ้าง  ตอนนี้มือของแบคฮยอนเย็นเฉียบไปหมดหยาดน้ำตาที่เปียกชื้นซึมผ่านไปทั่วเนื้อผ้าของร่างสูง  ชานยอลได้แต่คิดว่าเป็นเพราะเขาอีกแล้วที่แบคฮยอนจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ 

ฮึก..ฮึก..เจ็บบบบบ”  เสียงร้องครวญครางของแบคฮยอนดังลอดออกมาจากอ้อมอกของร่างสูง

คงต้องใช้วิธีนี้ไปก่อน

ยอนมีได้แต่เห็นสภาพของหลานสะใภ้ก็ตัดสินใจว่าคงจะต้องหาวิธีอะไรบางอย่างเพื่อให้แบคฮยอนหายเจ็บจากอาการนี้ก่อน  สุดท้ายแล้วยอนมีจึงเดินอ้อมไปที่เตียงนอนอีกฝั่งก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ  แบคฮยอน  แค่ช่วงพริบตาเดียวยอนมีก็เสกลูกไฟสีน้ำเงินขึ้นมา  ซึ่งลูกไฟสีน้ำเงินนั้นเป็นพลังขั้นสุดยอดของปีศาจจิ้งจอกเลยก็ว่าได้จะมีแค่ชนชั้นสูงเท่านั้นที่ทำได้  พลังของมันสามารถเป็นอะไรก็ได้ตามแต่ผู้นั้นปรารถนาจะให้เป็นจะให้เป็นพลังการรักษาก็ว่าได้หรือจะให้เป็นพลังเพื่อทำร้ายผู้อื่นหรือป้องกันตัวก็ทำได้  ยอนมีใช้มือแหวกเสื้อของแบคฮยอนออกก็ทำเอาทั้งชานยอลและอี้ฟานรวมถึงตัวหล่อนเองถึงกับผงะกับภาพที่ได้เห็น

ท้องของแบคฮยอนตอนนี้มีเส้นเลือดแตกขยายเต็มบริเวณช่วงท้องไปหมดเส้นเลือดบางเส้นถึงกับขนาดเห็นเลือดวิ่งขึ้นลงไปมาอยู่ใต้ผิวหนัง  ส่วนแบคฮยอนเองก็ได้แต่กัดปากของตัวเองจนเลือดซิบเพื่อระบายความเจ็บจนชานยอลต้องเอามือของตัวเองให้อีกคนจับเพื่อระบายความเจ็บดูจากแรงบีบที่มือก็พอรู้ว่าแบคฮยอนทรมานแค่ไหน

ท่านย่าแบคฮยอนจะไม่เป็นไรใช่ไหมขอรับ?”  ชานยอลเอ่ยถามออกมาอย่างเป็นกังวลไม่รู้ว่าถ้าท่านย่าใช้วิธีนี้ผลออกมาจะเป็นอันตรายกับคนตัวเล็กมั้ย

อย่างน้อยก็ยังบรรเทาความเจ็บปวดได้บ้าง...เจ้าจับแบคฮยอนให้แน่นพอ”  ยอนมีเอ่ยบอกให้ชานยอลจับแบคฮยอนไว้เพราะเขารู้ว่าแบคฮยอนอาจจะต้องดิ้นพล่านถ้าใช้พลังนี้

ฮึก..ฮือ..ฮือ

เจ้าทนเจ็บหน่อยนะแบคฮยอน” 

อ๊าาา...

เสียงของแบคฮยอนแผดดังไปทั่วเรือนเมื่อยอนมีเอาลูกไฟสีน้ำเงินทาบทับไปที่บริเวณช่วงท้องของร่างบางเพื่อสกัดกั้นให้พลังปีศาจของเจ้าตัวน้อยเบาบางลงบ้างจะได้ไม่ทำให้ผู้เป็นแม่เจ็บไปมากกว่านี้ ยอนมีกดพลังของลูกไฟคลึงไปรอบบริเวณช่วงท้องส่วนแบคฮยอนก็ได้แต่ร้องระบายความเจ็บมือข้างซ้ายจิกลงไปบนมือหนาของชานยอลส่วนอีกข้างก็ได้แต่จิกลงไปบนที่นอนจนเกือบขาด เหงื่อชื้นเริ่มไหลออกมาตามไรผมและลำคอจนชุ่มไปหมด ริมฝีปากบางที่เคยอมชมพูตอนนี้กลับซีดจนน่ากลัว  น้ำตาที่ไหลออกมาเป็นสายบ่งบอกว่าอีกคนทรมานเพียงใด

ท่านย่าพอแล้ว..แบคฮยอนจะไม่ไหวแล้ว

ใกล้แล้ว

ท่านย่า..ข้าขอร้อง”  ชานยอลเมื่อเห็นว่าใบหน้าเรียวเริ่มมีอาการทนไม่ไหวก็ร้อนใจยิ่งนัก

ท่านแม่..เร่งมือเข้าหน่อย”  ขนาดอี้ฟานที่ยืนดูอยู่ยังอดห่วงไม่ได้กลัวแบคฮยอนจะเป็นอะไรไปเสียก่อน

กรี๊ดดด..ด...ด

 

เสียงร้องสุดท้ายดังลากยาวทำเอาบริวารในเรือนและรอบๆ ที่อยู่ใกล้ๆ นั้นต่างตกใจไม่แพ้กันกับเสียงร้องของนายหญิง ตอนนี้บริเวณในเรือนของชานยอลดูวุ่นวายไปหมดเพราะปีศาจบางตนก็ยังไม่ทราบเรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น บางคนก็เห็นแค่เพียงแสงสีน้ำเงินวูบวาบออกมาจากห้องของนายน้อย  ทำให้จงอินและเซฮุนต้องคอยเดินตรวจตราไม่ให้เรือนวุ่นวายและไม่ให้ใครพูดมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น

 

หลังจากยอนมีใช้พลังลูกไฟเพื่อสกัดพลังของเจ้าปีศาจน้อยที่กำลังเติบโต  แบคฮยอนที่ทนอาการเจ็บไม่ไหวก็สลบไปก่อนคาอกของชานยอลทำเอาจิ้งจอกหนุ่มตกใจไม่น้อยชานยอลกลัวเหลือเกินว่าแบคฮยอนจะเป็นอะไรไป

แบคฮยอน..แบคฮยอน..ท่านย่าแบคฮยอนสลบไปแล้ว”   ชานยอลใช้มืออังไปที่หน้าและบริเวณแก้มขาวของคนรักอย่างสั่นๆ

อีกสักพักก็คงฟื้น..ลองดูที่ท้องของเมียเจ้าสิ”  ชานยอลเหลือบไปมองตรงบริเวณช่วงท้องที่ยื่นนูนออกมาก็พบว่าตอนนี้เส้นเลือดที่ลามไปทั่วจนน่ากลัวตอนนี้มันค่อยๆ จางลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเทียบกับตอนแรก

แต่ก็ต้องรอดูอาการอีกที..การสกัดพลังมันก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น..ไม่นานความเจ็บปวดก็จะกลับมาเหมือนเดิมอีกตราบใดที่เด็กยังอยู่ในท้อง

แบคฮยอนต้องเป็นเหมือนเราจริงๆ  หรือท่านแม่?”  อี้ฟานที่ยืนดูอยู่นานเขาก็แอบกังวลไม่น้อยทั้งห่วงแบคฮยอนและก็หลานของเขาที่กำลังจะเกิดมา

มันเป็นแค่วิธีเดียวที่อาจจะช่วยแบคฮยอนได้..อย่าลืมว่าเด็กในท้องเป็นปีศาจอยู่ครึ่ง  แบคฮยอนไม่ใช่ปีศาจอย่างเรายังไงร่างกายก็อาจรับไม่ไหว”  เรื่องแบบนี้ยอนมีก็ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นในตระกูลปีศาจของพวกเขาและอีกอย่างมนุษย์ผู้นั้นกำลังจะให้กำเนิดทายาทปีศาจตัวน้อยอีกก็เพิ่งจะเคยเห็นรุ่นของชานยอลนี้แหละ  ทำให้บางทีก็ไม่ทันได้เตรียมตัวกับเหตุการณ์แบบนี้แต่ถ้ามันเกิดขึ้นมาแล้วก็ต้องหาทางแก้ไขกันต่อไป

แล้วเราจะเปลี่ยนแบคฮยอนได้หรือท่านย่า?

อืม..ในตำราที่ข้าเคยศึกษานั้นเขียนไว้ว่ามันสามารถทำได้...แต่ข้าไม่มั่นใจผลที่ออกมานักแต่เอาเป็นว่าไว้แบคฮยอนฟื้นขึ้นแล้วเราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันอีกที...ย่าว่าเมื่อแบคฮยอนตื่นขึ้นมาก็คงมีคำถามมากมายเพราะเจ้าตัวเองก็คงได้ยินหมดแล้ว

 

 

 

 

หลังจากที่ยอนมีและอี้ฟานออกไปชานยอลก็สั่งไม่ให้มีใครเข้ามารบกวนเด็ดขาด  เขาจับเสื้อผ้าของคนตัวเล็กให้กระชับแล้วเอาผ่าห่มคลุมไว้กลัวอีกคนจะหนาว  มือหนาเอาแต่นอนลูบหัวของแบคฮยอนไปมาอยู่อย่างนั้นตอนนี้เขาไม่อยากห่างไปไหนไกลจากแบคฮยอนแม้แต่นิดเดียวกลัวว่าเดี๋ยวอีกคนจะเป็นอันตรายขึ้นมาอีก  ชานยอลกดจูบไปที่หน้าผากมนก่อนจะเคลื่อนตัวลงไปจูบบริเวณช่วงท้อง

อย่าเป็นอะไรทั้งแม่ทั้งลูกเลยนะ

ยิ่งมองเห็นคนรักนอนหายใจเข้าออกใบหน้าซีดเซียวแบบนี้ชานยอลก็อดสงสารไม่ได้ที่มนุษย์ตัวเล็กๆ  อย่างแบคฮยอนจะต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ถ้าเลือกได้เขาก็อยากจะเป็นคนเจ็บแทนเอง  เขาไม่อยากให้แบคฮยอนเจ็บปวดและทรมานยิ่งคำทำนายของท่านผู้เฒ่าที่บอกว่าหลังจากคืนพระจันทร์เต็มดวงที่จะมาถึงนี้แบคฮยอนอาจจะตายก็ได้มันก็เหลือเวลาอีกแค่ไม่มากแล้วตัวเขาเองพอจะทำอะไรได้บ้าง 

ชานยอลเคยคิดว่าตัวเขาเองนั้นถูกเลี้ยงและฝึกมาให้แข็งแกร่งเพื่อเป็นผู้นำในภายภาคหน้าแต่พอมาเจอเรื่องแบบนี้เขากลับแทบไม่มีแรงทำอะไรเลย  เกิดมาห้าร้อยปีไม่เคยมีอะไรทำให้เขาหวั่นกลัวได้เลยถ้าเรื่องนั้นไม่เกี่ยวกับมนุษย์ที่ชื่อแบคฮยอน

 

 

 

 

ท่านแม่..ข้าอยากขอคุยกับท่านหน่อย”  อี้ฟานที่เดินตามออกมาติดๆ เขามีเรื่องที่อยากจะถามนางมากมาย

เรื่องเปลี่ยนแบคฮยอนใช่หรือไม่?

ขอรับ...

ยังไงข้าก็ยังมองไม่เห็นวิธีอื่นนอกจากวิธีนี้...ความจริงข้าก็แอบกังวลเรื่องนี้อยู่ว่าจะเกิดปัญหาอะไรขึ้นไหม...สุดท้ายมันก็เกิดจริงๆ”  ยอนมีนางเองก็ไม่คิดว่าการที่แบคฮยอนท้องเด็กที่เป็นปีศาจจะมีผลข้างเคียงแบบนี้

ข้าคิดว่า...ไม่น่าให้ชานยอลไปเที่ยวเล่นที่โลกมนุษย์เลย...ไม่อย่างนั้นทั้งชานยอลและแบคฮยอนอาจจะไม่ต้องมาเจอเรื่องแบบนี้”  อี้ฟานได้แต่คิดว่านอกจากเรื่องของบริวารแล้วที่เขากังวลตอนนี้ยังมีเรื่องนี้เข้ามาอีก

มันเป็นเรื่องของโชคชะตา..อี้ฟาน..เราเป็นผู้ใหญ่เกิดมาก็หลายพันปีแล้ว..เรื่องบางเรื่องเจ้าก็ควรปล่อยให้มันเป็นไปในสิ่งที่มันควรจะเป็นสิ

แล้วท่านแม่จะเอายังไงต่อ?

ที่ท่านผู้เฒ่าทำนายว่าถ้าเรายอมเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างตั้งแต่วันนี้อนาคตมันก็อาจเปลี่ยนได้...ข้าก็เลยยังหวังว่าการเปลี่ยนแบคฮยอนให้เป็นปีศาจจิ้งจอกเหมือนอย่างเราก็อาจจะช่วยแบคฮยอนได้รวมถึงเด็กในท้องด้วย”

แต่ว่าบริวารของเราจะยอมหรือท่านแม่ที่จะให้มนุษย์มาเป็นพวกเดียวกับเราและ...อีกอย่างการเปลี่ยนนั้นมันก็ไม่ใช่เรื่องง่าย..ข้ากลัวว่า....” 

เจ้าอย่าเพิ่งกังวลไปเลยถึงแม้บริวารอาจจะมีไม่พอใจอยู่บ้างแต่ก็ใช่เจ้าจะเอาไม่อยู่...ยังไงมนุษย์ที่ว่าก็ให้กำเนิดสายเลือดปีศาจจิ้งจอกอยู่นะ

ถ้าท่านแม่ว่าแบบนั้น...ข้าก็ไม่ขัดอะไรขอรับ

เจ้าไปพักผ่อนเถอะ..ส่วนเรื่องของแบคฮยอนแม่จะจัดการเอง

 

ยอนมีเดินมาหยุดอยู่ตรงริมหน้าต่างที่แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในห้อง  นางกำลังใช้ความคิดกับว่าจะเอายังไงต่อไปดีเวลาก็เหลืออีกไม่มากถึงแม้จะบอกกับอี้ฟานว่าให้วางใจแต่จริงๆ  แล้วตัวนางเองก็อดห่วงไม่ได้  อย่างที่อี้ฟานบอกการเปลี่ยนให้มนุษย์เป็นปีศาจนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายไหนจะเรื่องของบริวารอีก  แต่ถ้าไม่ทำอะไรสักอย่างแบคฮยอนก็เป็นอันตรายอยู่ดีแต่ก็ยังคิดวิธีอื่นไม่ออกนอกจากวิธีนี้

 

 

 

 

นี่ก็คืนที่สองแล้วแต่แบคฮยอนก็ยังไม่ฟื้นทำเอาชานยอลที่อยู่เฝ้าแบคฮยอนไม่ห่างเริ่มกังวลใจที่คนตัวเล็กยังหลับใหลไม่ยอมตื่นขึ้นมาสักที  ชานยอลเดินเอามือไขว่หลังไปมาอยู่ภายในห้อง  เขาไม่เคยหว่าวุ่นใจอะไรขนาดนี้มาก่อนตอนนี้จิ้งจอกหนุ่มกำลังกลัว กลัวว่าแบคฮยอนอาจจะไม่ฟื้นอีกแต่แล้วชานยอลก็ต้องขอบคุณดวงวิญญาณบรรพบุรุษที่เขาอ้อนวอนขออยู่ในใจว่าให้แบคฮยอนปลอดภัย 

อื้อ..อ..”  เสียงอันแหบพล่าเรียกสติของร่างสูงที่กำลังเดินหงุดหงิดไปมาให้หยุดชะงัก

แบคฮยอนนายฟื้นแล้ว..ใคร..ใครอยู่ข้างนอกบ้างรีบไปตามท่านย่ามาเร็ว”  ชานยอลเอ่ยกังวานเสียงดังสั่งให้บริวารไปตามยอนมีมาเพื่อมาดูอาการของแบคฮยอน

ช..ชานยอล

แบคฮยอนฉันดีใจเหลือเกิน...นายฟื้นแล้วที่รัก...นายฟื้นแล้ว”  ชานยอลพรมจูบไปทั่วใบหน้าของแบคฮยอนซ้ำแล้วซ้ำเล่าตอนนี้เขารู้สึกดีใจมากจริงๆ ที่คนตรงหน้าตื่นขึ้นมาสักที  ไม่นานท่านย่าก็มาถึงเรือนของชานยอลพอดีหลังจากมีบริวารไปรายงานว่าแบคฮยอนฟื้นแล้ว

เจ้าเป็นอย่างไรบ้างแบคฮยอน...ดีขึ้นหรือยัง?”  ยอนมีเอ่ยถามอย่างเป็นห่วงที่เห็นแบคฮยอนฟื้นขึ้นมาหลังจากนอนหมดสติไปสองคืน

ท่านย่า...ยังปวดหัวนิดหน่อยฮะ”  ริมฝีปากบางเอื้อนเอ่ยอย่างแผ่วเบา

ข้ากำลังให้บริวารไปเอาสมุนไพรมาให้เจ้า..สมุนไพรกลิ่นของมันหอมหวานเหมือนน้ำดอกไม้แต่สรรพคุณของมันดีเยี่ยมมันจะช่วยทำให้ร่างกายของเจ้าฟื้นฟูเร็วขึ้น

ขอบคุณท่านย่า”  แบคฮยอนได้แต่ยิ้มขอบคุณน้อยๆ  ทำท่าจะลุกขึ้นมาโค้งขอบคุณที่บุคคลตรงหน้าที่ห่วงใยและไม่เคยรังเกียจเขาเลยแถมยังดูแลเหมือนหลานแท้ๆ อีกต่างหาก

เอาละๆ  ไม่ต้องลุกขึ้นมาหรอกแค่เห็นว่าเจ้าไม่เป็นไรข้าก็สบายใจ”  หลังจากพูดคุยกันสักพักท่านย่าก็ขอตัวกลับเรือนไปก่อนเพราะจะไปหาสมุนไพรตัวใหม่ๆ ให้แบคฮยอนดื่ม  ส่วนชานยอลก็คอยอยู่ข้างๆ ตลอดไม่ไปไหนไม่ว่าคนตัวเล็กต้องการอะไรชานยอลก็จะทำให้ทุกอย่าง

ชานยอล”  แบคฮยอนเอ่ยเรียกชื่อขอรักอีกครั้งอย่างเหม่อลอย

หืม...ว่าไง?  หิวหรือเปล่า...ถ้าหิวฉันจะได้ให้คนไปเอา....”    แต่ยังไม่ทันที่ชานยอลจะพูดจบแบคฮยอนก็เอ่ยสวนขึ้นมาก่อนทำเอาร่างสูงต้องเก็บคำพูดอื่นไปในทันที

ฉันจะอยู่ได้อีกไม่นานใช่ไหม?"

พูดอะไรแบบนั้นเล่า...อย่าเพิ่งถามอะไรตอนนี้เลย..นายกำลังไม่สบายอยู่นะ...อีกอย่างมีอะไรเป็นอะไรทำไมไม่บอกกันบ้าง?

เรื่องนั้นขอโทษที่ไม่ได้บอกกลัวชานยอลจะเป็นห่วง..แต่คืนนั้นฉันได้ยินหมดแล้วนะ..ถ้าฉันเป็นอะไรไปจริงๆ  ลูกหละ..ลูกจะเป็นอะไรด้วยไหม?”  แบคฮยอนเริ่มงอแงร้องไห้และมีน้ำตาไหลออกมาทำเอาชานยอลต้องกอดปลอบประโลมให้ร่างบางใจเย็นลงพอตื่นมาก็คิดมากเลยร่างกายก็ยังพักฟื้นไม่เต็มที่  ตัวเขาเองก็ไม่รู้จะปลอบด้วยคำพูดไหนเพราะอีกฝ่ายกำลังขวัญเสียที่ต้องมารับรู้เรื่องไม่ดีแบบนี้

แบคฮยอนนายคือสิ่งที่ฉันรักมากที่สุด..รักและห่วงมากยิ่งกว่าชีวิตของฉันเอง..ยังไงฉันก็จะไม่ยอมปล่อยให้นายกับลูกเป็นอะไรไปเด็ดขาด..มันจะต้องมีวิธีแก้ไขกับเรื่องนี้นะ

แล้วถ้าฉันยอมเปลี่ยนเป็นเหมือนชานยอล...มันอาจจะช่วยได้ใช่ไหม?

“.............”

ใช่ไหมชานยอล?...ฉันต้องเป็นเหมือนชานยอลใช่ไหม?”  เมื่อเห็นร่างสูงเงียบแบคฮยอนก็ยิ่งถามรุกเร้าให้จิ้งจอกหนุ่มตอบ

มันก็อาจจะช่วยได้แต่ถ้านายไม่อยากเป็นก็ไม่ต้องเป็นนะ...ฉันไม่บังคับนายฉันจะหาทางอื่นช่วยนายเองมันจะต้องมีวิธีอื่นแน่นอน” 

ชานยอลไม่คิดว่าช่วงเวลาที่ยากลำบากของเขามันกลับมาถึงอีกครั้ง  ตอนนี้เขาเครียดไปหมดเขารู้ว่าแบคฮยอนลำบากใจไม่น้อยที่ต้องมาเจอกับสถานการณ์แบบนี้แต่ถ้าแบคฮยอนไม่อยากเปลี่ยนเขาก็จะไม่บังคับแต่ว่าก็ยังไม่มีอะไรประกันได้ว่ามันจะมีวิธีอื่นที่จะช่วยได้ในเวลาที่บีบคั้นเข้ามาเรื่อยๆแบบนี้

 

 

จิ้งจอกสาวที่แม้อายุอาจจะไม่สาวแล้วกำลังเอาตำราที่เก็บสะสมไว้เป็นหลายพันปีมานั่งอ่านอยู่ที่ริมสระใกล้กับเรือนของนาง  ยอนมีกำลังศึกษาตำราด้วยสีหน้าเคร่งเครียดก็ไม่ใช่อะไรเผื่อจะเจอวิธีดีที่จะช่วยเหลือแบคฮยอนได้

เข้ามาสิแบคฮยอน...ยืนหลบมุมตรงนั้นทำไม?ถึงแม้ว่ายอนมีจะนั่งหันหลังให้แต่ก็สามารถรับรู้ถึงการมาของอีกคนได้เป็นอย่างดี

ท่านย่า...

เข้ามานั่งใกล้ๆ ย่าสิ..เร็วๆ”  แบคฮยอนเดินตามอย่างว่าง่ายก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ยอนมี

หายดีแล้วหรือไงถึงมาหาย่าที่นี้?”  ยอนมีมองใบหน้าของแบคฮยอนที่ซีดเซียวไม่อิ่มเอมเปล่งปลั่งเหมือนแต่ก่อนเพราะร่างกายสูญเสียพลังงานไปเยอะ  ความจริงยอนมีรู้อยู่แล้วว่าแบคฮยอนมาหาทำไมแต่นางก็แค่แกล้งถามไปอย่างนั้น

ปกติ...หลานก็มาหาเป็นประจำอยู่แล้วหนิฮะ”  ใบหน้าเรียวง่ำงอหน่อยๆ  อีกฝ่ายรู้ทันว่าครั้งนี้ไม่ใช่การมาหาเหมือนครั้งทั่วๆ ไปก่อนที่จะเอ่ยถามนางพญาจิ้งจอกตรงหน้าอีกครั้ง

ท่านย่า...เรื่องคืนนั้น”  แค่แบคฮยอนเกริ่นออกมาแค่นิดเดียวยอนมีก็ยิ้มออกมาก่อนจะยกถ้วยชาขึ้นมาจิบ

เจ้ารังเกียจหรือไม่แบคฮยอน?

“..............”

เจ้ารังเกียจหรือไม่ถ้าหากจะต้องมาเป็นพวกเดียวกับเรา  คำถามที่ยอนมีเอ่ยออกมาทำเอาแบคฮยอนต้องเม้มริมฝีปากแน่น

หลาน…”

ใช่...ที่ท่านผู้เฒ่าทำนายไว้ว่าคืนพระจันทร์เต็มดวงอีกไม่กี่เดือนที่จะมาถึงนี้ท่านมองไม่เห็นอนาคตของเจ้าแต่ถ้าเราเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่างในวันนี้มันอาจจะช่วยได้ซึ่งย่าก็คิดดีแล้วว่าถ้าให้เจ้ามาเป็นพวกเดียวกับเรามันอาจจะสามารถช่วยเจ้าได้...ไม่มีใครอยากเห็นเจ้าเป็นอันตรายโดยเฉพาะชานยอล...เพราะถ้าเจ้าเป็นอะไรไปคนเจ็บปวดที่สุดก็คือชานยอล  ยิ่งปีศาจอย่างเรามีชีวิตที่ยืนยาวกว่า..แน่นอนชานยอลจะต้องแบกรับความรู้สึกเจ็บปวดเหล่านั้นไปตลอดจนกว่าดวงวิญญาณจะดับสลายไปเอง”  ยอนมีเอื้อมมือไปกอบกุมมือบางเอาไว้พร้อมกับบีบลงเบาๆ 

แบคฮยอนย่ารู้นะว่าการที่จะให้เจ้าตัดสินใจเป็นปีศาจจิ้งจอกมันอาจทำให้เจ้าลำบากใจ..แต่ยิ่งเจ้าตัวน้อยกำลังเติบโตพลังงานของเจ้าก็จะอ่อนแอลงเรื่อยๆ  และถ้าวันนั้นเจ้าเป็นอะไรไปเจ้าตัวน้อยก็อาจเป็นไปด้วย..” 

 

เจ้าตัวน้อยจะเป็นอะไรไปด้วย’ 

แต่...แต่หลานกลัวท่านย่า...หลานคิดไม่ออกว่าจะใช้ชีวิตที่นี้ได้อย่างไรแต่ให้หลานกลับไปอยู่ที่โลกมนุษย์..หลานก็ไม่อยากเห็นแก่ตัวเพราะชานยอลต้องอยู่ที่นี้...และหลานก็คงอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีชานยอล”  แบคฮยอนคิดเรื่องนี้อยู่นานแล้วตั้งแต่หลังที่ชานยอลถามเขาวันนั้นแต่เขาก็ยังไม่ได้ให้คำตอบออกไป 

เจ้าก็อยู่ที่นี้กับเราสิแบคฮยอน...เจ้ายังมีชานยอล  มีย่า  มีอี้ฟาน และบริวารที่เคารพและภักดีต่อเจ้า...อีกอย่างเจ้าไม่เห็นต้องกลัวอะไรเลยอย่างน้อยเจ้าก็เป็นถึงนายหญิงของที่นี้  นายหญิงที่กำลังจะให้กำเนิดทายาทปีศาจจิ้งจอกรุ่นต่อไปอีกต่างหาก...ที่โลกมนุษย์เจ้าก็ไม่มีใครแล้วใช่หรือไม่?

 

ใช่...แบคฮยอนไม่เหลือใครแล้ว...มีเพียงแค่ชานยอลเท่านั้น

 

บางที่โชคชะตาอาจนำพาให้เจ้ามาที่นี้ก็ได้ใครจะไปรู้...อย่าลืมสิจิ้งจอกขาวพาเจ้ามาถึงที่นี้นะ...เจ้าเป็นมนุษย์คนแรกที่ได้เห็นสิ่งศักดิ์สิทธ์แบบนั้น” 

 

 

 

แบคฮยอนเดินกลับมาถึงเรือนโดยมีบริวารเดินตามหลายสิบคนตามคำสั่งของยอนมี  ระหว่างทางแบคฮยอนเอาแต่คิดถึงคำพูดของนางที่ดังก้องอยู่ในหัว

 

อยู่ที่นี้กับเราสิแบคฮยอน...อยู่ที่นี้

 

นายหญิงท่านหายไปไหนมา...ข้าตามหาท่านไม่เจอเลย”  คยองซูที่วิ่งหืดหอบพร้อมกับหน้าตาตื่นตกใจ

ข้าไปหาท่านย่ามาที่ริมสระน้ำมา..ขอโทษนะคยองที่หายไปโดยไม่ได้บอก” 

โถ่..นายหญิงคยองก็เป็นห่วงกลัวว่าท่านจะเป็นอันตราย..นายน้อยสั่งไว้ว่าให้ดูแลท่านไม่ให้คลาดสายตา”  ก็วันนี้ชานยอลจำเป็นต้องออกไปข้างนอกกับอี้ฟานเลยสั่งให้คยองดูแลแบคฮยอนไว้ให้ดีถ้าเกิดอีกคนเป็นอะไรไปคยองผู้นี้ต้องตายแน่ๆ

ตอนนี้เราไม่เป็นไรแล้วไง”  แบคฮยอนขำน้อยๆ  ให้กับบริวารที่ทำตาโตกลัวว่าจะบกพร่องต่อคำสั่งของชานยอลที่ไม่ดูแลเขาให้ดี

ไม่เป็นไรก็ดีแล้วขอรับ..นายหญิงควรพักผ่อนให้มากๆ นะขอรับ..เดี๋ยวคยองไปเอาผลไม้มาให้นายหญิงดีกว่า”  คยองซูเตรียมจะวิ่งออกไปแต่เสียงหวานก็เอ่ยห้ามขึ้นเสียก่อน

คยองไม่ต้องหรอก...เราขออยู่คนเดียวสักพักนะ”  แบคฮยอนอยากใช้เวลาเงียบๆ คิดไตร่ตรองอะไรบางอย่างสักพัก

ขอรับ..ถ้ามีอะไรนายหญิงก็เรียกคยองได้เลยนะ”  คยองซูโค้งรับคำสั่งให้ผู้เป็นนายก่อนจะปิดประตูให้แล้วเดินออกมา

แบคฮยอนเดินไปที่เก้าอี้ก่อนจะนั่งลงมองตัวเองในกระจกตอนนี้ใบหน้าของเขาดูซูบผอมลงไปเยอะ  แบคฮยอนกำลังคิดว่าเขาควรจะเอายังไงดีเขาเป็นแค่เด็กหนุ่มอายุสิบแปด  ที่ใช้ชีวิตด้วยตัวคนเดียวแถมยังลำบากเพราะไม่ได้มีพ่อแม่มาที่คอยดูแลเหมือนคนอื่นๆ  และจนชีวิตของเขามาเจอเรื่องไม่คาดคิดมาก่อน  ตัวเขาเองก็ไม่คิดว่าปีศาจในความเชื่อของมนุษย์จะมีอยู่จริงจนได้มาเจอชานยอลและที่สำคัญเขายังหลงรักปีศาจอย่างชานยอลจนหมดหัวใจอีกต่างหากแถมตอนนี้ยังกำลังจะมีลูกน้อยด้วยกันอีก 

แบคฮยอนเอามือตระกรองกอดลูบท้องที่ยื่นนูนออกมา  เขาเพิ่งเข้าใจความรู้สึกของคนกำลังจะเป็นแม่คนถึงแม้เขาจะเป็นผู้ชายก็เถอะมันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก  แค่คิดว่าถ้าเราสามคนได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้ามันจะมีความสุขขนาดไหน  

ไม่ว่าเจ้าตัวน้อยในท้องจะทำให้เจ็บปวดมากมายแค่ไหนแต่เขาก็ยังยินดีที่จะเห็นเจ้าตัวน้อยของเขาเติบโตและออกมาให้เขาได้เชยชมแต่ก็ดันมาติดตรงที่ร่างกายของเขาเป็นแค่เพียงมนุษย์ธรรมดาบางทีทางเลือกของท่านย่าก็อาจเป็นทางเดียวที่จะช่วยเขาได้

มันอาจถึงเวลาแล้วที่เขาต้องตัดสินใจอะไรบางอย่าง
 







- Update -

#ficthefox

’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 141 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4521 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 19:56
    เปลี่ยนเลยค่ะจะได้อยู่กับลูก
    #4521
    0
  2. #4454 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 20:44
    มาเป็นครอบครัวจิ้งจอกสามตัวกันนะแบคฮยอน
    #4454
    0
  3. #4312 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 13:39
    แบคต้องไม่เป็นอะไร ต้องได้ฟาดเด็กน้อยแสนซนที่ไม่ต่างจากท่านพ่อ และรักท่านแม่มาก
    #4312
    0
  4. #4275 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 20:42
    แบคต้องรีบๆตัดสินใจนะเพราะไม่งั้นแบคอาจจะไม่รอด 
    #4275
    0
  5. #4114 Natcharida Jeams Subtotim (@missmiami) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 20:16
    ฮือเรากลัวเปลี่ยนไม่ได้นะสิ
    #4114
    0
  6. #4076 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 11:44
    เป็นเถอะ
    #4076
    0
  7. #3965 mr.gump (@nwatori_) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2558 / 04:31
    เท่าที่อ่านมา คะ/ค่ะ ยังใช้ไม่ถูกนะคะ ต้องเกลาเรื่องภาษาอีกเยอะเลย ให้ดีตรวจคำผิดก่อนลงด้วยนะคะ ~
    #3965
    0
  8. #3895 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 20:37
    เป็นเถอะแบคคค
    #3895
    0
  9. วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 08:03
    ฮื่อออออ แบคอย่าเป็นไรนะะะ
    #3801
    0
  10. #3716 BiBam (@bibleht) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 11:41
    สงสารแบคจัง อย่าลังเลเลยแบค อยู่กับชานยอลนั่นแหละ เปลี่ยนไปเลยยย
    #3716
    0
  11. #3710 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 03:49
    เปลี่ยนๆๆๆ
    #3710
    0
  12. #3376 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 21:09
    เปลี่ยนเถอะนะแบคฮยอนนนน
    #3376
    0
  13. #3345 Yok'ky (@aany) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 21:03
    พี่แบคจะเปลี่ยนตัวเองใช่รึเปล่านะ? ภาวนาขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี
    #3345
    0
  14. #3260 Wuyifern (@-krisfern-) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:01
    แบคจะยอมเปลี่ยนตัวเองเพื่อลูกเพื่อชานยอลใช่ไหม
    #3260
    0
  15. #3256 ` PuGun. (@pugunlovetonorit) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:56
    จะจบแล้วหรอออแงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #3256
    0
  16. #3253 oil_exo-l (@oil_exo-l) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:52
    แบคต้องเลือกชานกะลูกอยู่แล้ววววววว 
    #3253
    0
  17. #3252 Yezo (@hemme) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:33
    จะจบแล้วเหรอ
    ไม่เอาอ่ะ มีภาคต่อซินะ อยากอ่านอีก
    สู้ๆๆๆนะไรท์เรารออยู่
    #3252
    0
  18. #3251 Atom Areeya (@atom_bancham) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:08
    โหยย รักไรต์อ่า โปรยหัวใจ
    #3251
    0
  19. #3249 Beaoutwy (@thawinee-39) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 14:04
    ห้ะ ๆ จะจบแล้ว ใจผมนี่หายเลย แบคจะเป็นปีศาจแล้ว ใช่มะ ตัวเล๋กอย่าออกฤทธิ์ใส่แม่มากสิ
    #3249
    0
  20. #3247 newByun (@nongnew1711) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:35
    ห๊!!!! ตอนหน้าจบอย่าเพิ่งจบดิ 5555555 กำลังลุ้นเลยย -..-
    #3247
    0
  21. #3246 CB_Real (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2558 / 03:24
    จะจบแล้วอ่า รอตอนจบนะค่ะ ไรท์สู้ๆ
    #3246
    0
  22. #3243 wingyinz (@wingyinz) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:31
    โง้ยยย ปีศาจออกฤิทธิ์กับคุณเเม่ซะเเล้ว ขอให้คุณย่าช่วยเเบคฮยอนให้ได้นะ
    #3243
    0
  23. #3238 Delight.PN (@paew_nonticha) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:16
    แบคตอบตกลงเถอะนะ เพื่อความปลอดภัยของลูกและตัวแบคเอง จะได้อยู่กับชานยอลไปนาน ๆ ด้วย ไรต์มาต่อไว ๆ นะคะ สู้ ๆ ^^
    #3238
    0
  24. #3237 NinaaAngel (@ninaaangel) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:09
    อยู่กับนายน้อยชานยอลเถอะแบค!!!
    #3237
    0
  25. #3235 NinaaAngel (@ninaaangel) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:07
    อยู่กับนายน้อยชานยอลเถอะนะแบคฮยอน!!
    #3235
    0