[Exo] THE FOX♥ CHANBAEK [End]

ตอนที่ 34 : THE FOX : THIRTY ONE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 135 ครั้ง
    6 ก.ค. 58


The fox

Thirty one


         

     หลังจากเฝ้าคิดทบทวนอยู่หลายวันสุดท้ายแล้วแบคฮยอนตัดสินใจแล้วว่าจะบอกชานยอลถึงเรื่องสำคัญ  แต่ตอนนี้คนตัวโตออกไปข้างนอกก็ต้องรอกลับมาก่อนไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะเห็นด้วยไหม  แต่แบคฮยอนตัดสินใจแล้วว่านี่คือทางออกที่ดีที่สุด ณ ตอนนี้ 

นายหญิงๆ”  เสียงเล็กๆ เจื้อยแจ่วตะโกนเสียงดังลั่นไปทั่วเรือนแต่ไกลความจริงการกระทำนี้มีความผิดแต่เพราะคยองซูยังเด็กแบคฮยอนก็เลยปล่อยเลยตามเลย

ว่าไงคยองซู?” 

นายน้อยกลับมาแล้ว

จริงเหรอ?

นายหญิงของเรือนรีบลุกขึ้นยืนสงสัยอีกคนคงจะมาแล้วคยองซูเลยวิ่งหืดหอบมาขนาดนี้เพราะเขาใช้ให้คยองซูไปดูที่ต้นทางว่าถ้าชานยอลกลับมาให้รีบมาบอกทันทีเพื่อที่เขาจะได้เตรียมตัวถูกไม่งั้นแบคฮยอนคงไม่กล้าที่จะเริ่มปริปากพูดกับอีกฝ่ายแน่ๆ  ใจดวงน้อยตอนนี้จดจ่ออยู่ที่บานประตูไม่รู้ว่าชานยอลจะมีผลตอบรับอะไรกลับมาไหมจะดีใจไหมถ้าเขายอมที่จะใช้ชีวิตอยู่กับชานยอลที่นี้

ครืดดด 

เมื่อบานประตูเปิดออกใบหน้าคมคุ้นเคยเดินเข้ามาในห้องแบคฮยอนเม้มริมฝีปากแน่นอยู่ดีๆ หัวใจดวงน้อยก็เต้นตึกตักขึ้นมาซะอย่างนั้น

ชานยอลกลับมาแล้วเหรอ?”  เสียงหวานเอ่ยทักทันทีที่จิ้งจอกหนุ่มเปิดประตูเข้ามา  ชานยอลได้แต่ลอบสังเกตอาการของแบคฮยอนที่วันนี้มีท่าทีผิดปกติเหมือนมีอะไรบางอย่าง

 “วันนี้มีอะไรหรือเปล่า?”  ชานยอลได้ยินเสียงเต้นหัวใจของแบคฮยอนดังออกมาจนเขาได้ยินชัดเจน

ชานยอลฉันมีเรื่องจะพูดด้วย”  แบคฮยอนรีบเดินเข้ามาเกาะแขนของคนรักทันทีอย่างออดอ้อน 

เรื่องอะไร...มีปัญหาอะไรหรือเปล่า?

ค..คือ..เรื่องสำคัญนะ” 

พอได้ยินดังนั้นชานยอลเลยยกมือขึ้นให้คยองซูออกไปก่อน  พร้อมกับบอกให้อีกคนไล่บริวารที่อยู่ในเรือนออกไปให้หมดด้วยเพราะเขาไม่อยากให้ใครมารบกวนหรือได้ยิน

ฉ..ฉัน..มาคิดดูดีๆแล้ว..เอ่อ..คือฉันตัดสินใจแล้วนะ..ฉันจะเปลี่ยน  คำสุดท้ายนั้นแบคฮยอนพูดออกมาไม่เต็มปากนัก

เปลี่ยน..หมายความว่ายังไง?”  ชานยอลยังคงถามย้ำในสิ่งที่แบคฮยอนพูดออกมาแต่เขาก็พอจะจับใจความได้อยู่ว่าอีกคนหมายถึงอะไร

ก็..หมายความว่า..จะเปลี่ยนไง..จะอยู่ที่นี้”  คนตัวเล็กพูดไปก็ก้มหน้างุดๆ  ไปแถมเสียงที่เอ่ยออกมาก็พูดไม่เต็มปากนัก  ชานยอลดันอีกคนให้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ดูท่าว่าเรื่องนี้คงจะคุยกันยาว

แน่ใจนะว่าจะเปลี่ยนจริงๆ?  แบคฮยอนพยักหน้างึกๆ เป็นคำตอบแต่สายตานั้นกลับไม่กล้ามองสบตาผู้เป็นคนรักได้เลยเพราะสายตาของชานยอลตอนนี้กำลังจ้องเขม็งมาที่เขาอย่างไม่วางตา

แต่เรายังมีเวลาให้คิดอีกนะแบคฮยอน..ฉันขอเวลาก่อน..ฉันจะลองหาทางอื่นดู”  ชานยอลนั่งคุกเข่าลงต่อหน้าอีกฝ่ายพร้อมกับเอามือบางเข้ากอบกุมแล้วจูบลงไปแถมยังสงสายตาอ้อนวอนให้อีกฝ่ายคิดดีๆ 

ถ้าถึงวันนั้นมันไม่มีละ...ชานยอลฉันกลัวลูกเป็นอันตรายไปด้วยคิ้วสวยลู่ตกพร้อมกับปลายหางตา  สายตาของแบคฮยอนส่งทอดให้อีกฝ่ายว่ารู้สึกกลัวขนาดไหนรวมถึงความไม่มั่นใจว่าจะมีวิธีอื่นที่ดีกว่านี้แต่คนตัวเล็กก็ยังคงยืนยันในคำตอบของตัวเองถึงแม้ในใจตัวเองจะหวั่นไม่น้อยแต่เพื่อลูกน้อยแล้วเขาคงต้องยอม

ชานยอลได้แต่ถอนหายใจลากยาวหลังจากที่แบคฮยอนบอกกับเขาว่าจะยอมเปลี่ยนเป็นปีศาจจิ้งจอก  ไม่ใช่ไม่อยากให้เปลี่ยนแต่แบคฮยอนก็คงลำบากใจไม่น้อยที่จะต้องทิ้งชีวิตมนุษย์  ทิ้งสถานที่ที่ตัวเองเติบโตมาจากที่นั้นเพื่อมาเป็นปีศาจอย่างพวกเขาคนตัวเล็กยังคงไม่รู้ว่าโลกปีศาจมันก็มีมุมน่ากลัวที่เจ้าตัวเองก็ยังไม่เคยเห็น

ไม่เอาหน่าชานยอล..จำได้ไหมชานยอลเคยบอกว่าอยากให้ฉันอยู่ที่นี้ด้วยกันจำไม่ได้หรือไง?”  แบคฮยอนยื่นมือเรียวแนบไปที่ใบหน้าคมของจิ้งจอกหนุ่มพร้อมกับยิ้มเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจ

แต่ที่ถามตอนนั้นนายไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นปีศาจหนิ..แต่ตอนนี้นาย...”  ชานยอลได้แต่ขมวดคิ้วกับคำตอบของแบคฮยอน  เขาเชื่อว่าคนตัวเล็กลำบากใจไม่น้อยเพราะว่าปีศาจยังไงก็เป็นสิ่งน่ากลัวสำหรับมนุษย์อยู่ดี

ไม่ดีหรือไง...ถึงชานยอลจะบอกว่าให้ฉันอยู่ที่นี้ด้วยกันแต่ชานยอลก็ต้องมาคอยระวังระแวงเพราะกลัวใครจะมาทำร้ายฉันใช่ไหมหละ...อย่างน้อยถ้าฉันเปลี่ยนนอกจากลูกกับตัวเองจะปลอดภัยแล้วจะได้ไม่ต้องกลัวใครมาทำร้ายง่ายๆ ด้วยไง” 

แบคฮยอนพยายามหาเหตุผลต่างๆ แม้มันจะดูขัดกันก็ตามเพราะถึงแม้แบคฮยอนจะเป็นมนุษย์แต่ก็ใช่ว่าจิ้งจอกหนุ่มจะยอมให้ใครมาทำร้ายได้ง่ายๆ  คนตัวเล็กพยายามพูดเพื่อให้อีกฝ่ายสบายใจมากกว่าส่วนชานยอลเองก็ไม่อยากให้แบคฮยอนรีบตัดสินใจเพราะถ้าหากตัดสินใจไปแล้วมันจะเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้เขาเลยไม่อยากเอาชีวิตของแบคฮยอนมาเสี่ยง

แบคฮยอนแต่การเปลี่ยนใช่ว่าผลของมันจะออกมาสำเร็จ..เราไม่เคยเปลี่ยนมนุษย์คนไหนมาก่อนและไม่มีใครสามารถตอบได้ว่าทุกอย่างมันจะออกมาดี

แบบนั้นฉันก็ต้องเสี่ยงเพื่อลูก..ถึงแม้ว่าผลมันออกมาจะดีหรือไม่ดี..อย่างน้อยเราก็ยังได้ลองนะ..มันก็ดีกว่าวันนั้นฉันตัดสินใจไม่เปลี่ยนไม่ทำอะไรเลย..มันเหมือนรอเวลาตายยังไงก็ไม่รู้” 

ไม่..มันจะไม่มีวันนั้น..นายจะต้องไม่เป็นอะไรชานยอลใช้มือหนาประคองใบหน้าเรียวสายตาของจิ้งจอกหนุ่มที่บ่งบอกถึงความหนักแน่นว่าจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายเป็นอะไรไปเด็ดขาด  เขาเกิดมาห้าร้อยปีเพื่อเจอแบคฮยอนเรื่องอะไรที่เขาจะยอมให้อีกฝ่ายเป็นอะไรไปง่ายๆ

จะไม่เป็นได้ยังไง?..ฉันเป็นมนุษย์นะชานยอลสักวันฉันก็ต้องตายจากโลกนี้ไปอยู่ดี..เราไม่เหมือนกันนะ ฉันอยากอยู่ชานยอลและลูกไปนานๆ นะ  เหตุผลของแบคฮยอนทำเอาชานยอลถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยล้าสิ่งที่แบคฮยอนพูดนั้นมันถูกทุกอย่าง  ทุกวันนี้เวลาที่ตัวเขาออกไปข้างนอกกับท่านพ่อเขาก็พยายามจะหาทางที่จะช่วยแบคฮยอนแต่มันก็ไม่มีอะไรคืบหน้า 

 “นะ..ชานยอล...ถ้ามันสำเร็จผลของมันก็คุ้มที่จะเสี่ยงไม่ใช่เหรอ?..นายไม่ต้องห่วงเรื่องที่ฉันจะลำบากใจหรอก..การที่ได้อยู่กับนายและลูกมันสำคัญมากกว่าชีวิตมนุษย์ของฉันอีกนะ

แต่..ฉันไม่อยากให้นายเอาชีวิตมาเสี่ยงแบบนี้

มันจะมีประโยชน์อะไรละ..ถ้าฉันเลือกชีวิตมนุษย์แต่ไม่ได้อยู่กับชานยอลและลูก

 

จิ้งจอกหนุ่มดึงให้คนตัวเล็กยืนขึ้นและเข้ามากอดแต่ก็ทำได้แค่กอดหลวมๆ  ไว้เท่านั้นเพราะกลัวอีกคนจะอึดอัด  แบคฮยอนเอนหัวซบที่อกแกร่งของชานยอลพร้อมกับกอดตอบคนรักไม่ใช่ว่าแบคฮยอนไม่กลัวแต่มาถึงจุดนี้แล้วเขาจะทำเพื่อลูกเพื่อชานยอลที่เขารักถึงแม้ไม่รู้ว่าสุดท้ายผลของการเปลี่ยนจะออกมาเป็นเช่นไรก็ตาม 

หลังจากนั้นชานยอลก็ไม่พูดอะไรออกมาอีกถ้าหากแบคฮยอนลำบากใจมากแล้วชานยอลก็คงจะลำบากใจมากกว่าอีก  ใจหนึ่งก็อยากให้แบคฮยอนเป็นพวกเดียวกันเพื่อที่จะได้มีชีวิตและอยู่ด้วยกันไปตลอดจนนิรันดร์แต่อีกใจก็เป็นห่วงความรู้สึกของคนรักที่ต้องทิ้งชีวิตที่เคยมีไว้เป็นเพียงความทรงจำ  แต่พอมาถึงจุดนี้เขาคงจะต้องยอมมันจริงๆ อย่างที่แบคฮยอนบอกว่าถ้าเลือกทางนี้โอกาสมันก็มีอยู่ครึ่งหนึ่งที่จะสำเร็จดีกว่าไม่ทำอะไรเลย  เพราะฉะนั้นเขาควรที่จะยอมให้แบคฮยอนเสี่ยงใช่มั้ย

 

 

 

เมื่อเวลาผ่านไปต้นไม้ก็ผลัดสีเปลี่ยนไปตามวันและเวลา  ใบของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ร่วงหล่นตามธรรมชาติ  ดอกไม้ที่เคยชูช่อแสนสวยกลีบของมันก็ร่วงโรยลอยไปตามสายลม  บรรยากาศในวังตอนนี้อึมครึมไปทั่วโดยที่เฉพาะเรือนของชานยอลเพราะอาการของแบคฮยอนตอนนี้ไม่สู้ดีนัก

เหลือเวลาอีกแต่อาทิตย์เดียวก่อนจะถึงวันพระจันทร์เต็มดวงตอนนี้ท้องของแบคฮยอนก็อย่างเข้าสู่เดือนที่แปดแล้ว  ความจริงถ้าเป็นปีศาจจิ้งจอกจะท้องแค่สองเดือนเท่านั้นแต่เพราะแบคฮยอนเป็นมนุษย์เลยตั้งท้องตามปกติตามธรรมชาติของมนุษย์ 

 

ใบหน้าเรียวตอนนี้มีสภาพอิดโรยจนคนอื่นๆ ต่างพากันกังวลถึงแม้แบคฮยอนจะมีอาการเจ็บปวดไม่รุนแรงเหมือนตอนนั้นแต่ก็มีบ้างบางครั้งที่เจ้าตัวเจ็บแปลบๆ แต่แบคฮยอนก็ยังบอกว่าตัวเองยังไหว

แบคฮยอน..เป็นยังไงบ้าง?”  ชานยอลเอ่ยถามคนรักที่นอนอยู่บนเตียงโดยที่เจ้าตัวนอนโน้มตัวลูบผมไปมาอยู่ข้างๆ เขายอมรับว่าหลังจากคืนนั้นแบคฮยอนใช้ความอดทนมากที่ประคับประคองให้เจ้าตัวน้อยเติบโตมาจนถึงวันนี้

วันนี้นายถามฉันรอบที่เท่าไหร่แล้ว..ชานยอล”  รอยยิ้มหวานๆ ที่ดูก็รู้ว่าฝืนยิ้มออกมาทำเอาชานยอลแทบเป็นบ้า  เขารู้ว่าตอนนี้อีกฝ่ายพยายามทำตัวเป็นเข็มแข็งเพื่อไม่อยากให้เขาเป็นห่วง

รู้ไหม?..รอยยิ้มของนายสวยที่สุดเลยแบคฮยอน...เพราะฉะนั้นนายต้องยิ้มให้ฉันบ่อยๆ นะ”  แต่เขาอยากได้รอยยิ้มที่สดใสไม่ฝืนเหมือนกับตอนนี้

ได้สิ...แต่ถ้าฉันยังเป็นมนุษย์แบบนี้ฉันอาจยิ้มให้นายไม่ได้อีกแล้วนะ” 

อย่าพูดแบบนั้นสิ...นายจะต้องไม่เป็นอะไรนะ”  แบคฮยอนชอบพูดตัดพ้อตัวเองเสมอเขาเคยปรามหลายครั้งแล้วแต่อีกฝ่ายชอบพูดเหมือนกับว่าให้เขาทำใจรับตั้งแต่เนิ่นๆ หากมันมีอะไรผิดพลาด

อีกแค่เดือนเดียวเอง..เราจะได้เห็นหน้าลูกแล้วนะ..อยากรู้จังจะเป็นเด็กผู้หญิงหรือเด็กผู้ชายนะ”  มือเรียวลูบไปยังบริเวณท้องของตัวเองไปมาเมื่อพูดถึงเจ้าตัวน้อยรอยยิ้มแห่งความสุขนั้นเฉิดฉายออกมาทันที  ชานยอลมองทุกการกระทำของแบคฮยอน  เขานั่งมองรอยยิ้มที่เขามักตกหลุมรักรอยยิ้มที่เป็นเหมือนแสงสว่างให้กับปีศาจอย่างเขาให้ได้รู้จักความรัก  เขากลัวเหลือเกินกลัวว่าเขาจะไม่ได้เห็นรอยยิ้มแบบนั้นอีก

 

 

 

 

ในเรือนของยอนมีตอนนี้จิ้งจอกชั้นสูงทั้งสามกลับมานั่งพูดคุยถึงเรื่องนั้นอีกครั้งอย่างเคร่งเครียดส่วนชานยอลก็เอาแต่นั่งเงียบจนยอนมีต้องเป็นคนเปิดประเด็นขึ้นมาเอง

ชานยอลย่าว่ามันถึงเวลาแล้วนะ...เราเหลือเวลาอีกไม่มาก” 

“..............”

เจ้าคงไม่ปล่อยให้แบคฮยอนนอนรอความตายใช่ไหม?...นี่ก็เหลือเวลาอีกแค่เจ็ดวันเท่านั้น...ยอนมีเอ่ยออกมาอย่างร้อนใจเมื่อเห็นว่าหลานชายตรงหน้ายังคงนิ่งเฉย  ทั้งๆ ที่แบคฮยอนก็ตอบรับตกลงในการเปลี่ยนครั้งนี้จนตอนนี้อีกคนมีอาการหนักลงเรื่อยๆ 

ชานยอลเจ้าปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมานานเกินไปแล้วนะ...ถ้ายิ่งเป็นแบบนี้คนที่ทรมานคือแบคฮยอนเองนะ”  ชานยอลเข้าใจดีว่าแบคฮยอนทรมานขนาดไหนแต่คนตัวเล็กไม่เคยปริปากบ่นออกมาให้เขาฟังเลยสักครั้ง

แบคฮยอนคืออีกครึ่งชีวิตของหลาน...ฝากอีกครึ่งชีวิตของหลานไว้ที่ท่านย่าด้วย” 

ชานยอลโค้งคำนับให้จิ้งจอกสาวผู้มีศักดิ์เป็นย่า  ยอนมีเอื้อมมือดึงหลานชายตัวโตเข้ามากอดเพื่อให้กำลังใจ  นางรู้ว่าแบคฮยอนสำคัญกับชานยอลมากขนาดไหนและการเปลี่ยนนั้นผลของมันก็ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าจะออกมาสำเร็จงานนี้มีแต่ต้องเสี่ยงดวงเอาทั้งนั้นนางก็ได้แต่หวังว่ามันคงจะผ่านพ้นไปด้วยดี

 

 

 

 

เหลืออีกแค่สี่วันสุดท้ายสำหรับการเตรียมตัวตอนนี้ในเรือนของชานยอลและยอนมีต่างวุ่นว่ายกันใหญ่สำหรับการต้อนรับนายหญิงให้เป็นทางการอย่างเต็มตัว  สำหรับการทำพิธีนั้นยอนมีจะเป็นคนทำพิธีให้เองเพราะผู้ที่จะทำหน้าที่นั้นจะต้องมีวิชาที่กล้าแกร่งและจิตใจที่มั่นคง  รวมถึงต้องบำเพ็ญเพียรไม่ต่ำว่าหนึ่งพันปีถึงจะสามารถทำได้และรวมถึงจิตใจของแบคฮยอนด้วยที่จะต้องพร้อมกว่าอะไรทั้งนั้น  เพราะการทำพิธีจะใช้เวลาถึงสามวันสามคืนนั้นหมายถึงว่าแบคฮยอนจะต้องทนความเจ็บปวดให้ได้  และแน่นอนมันเจ็บมากกว่าคืนที่เจ้าตัวเจ็บท้องหลายสิบเท่า

แต่อะไรๆ ก็คงไม่ราบรื่นนักเมื่อเรื่องแพร่ออกไปว่าจะมีการเปลี่ยนแบคฮยอนจากมนุษย์ให้กลายเป็นปีศาจจิ้งจอกทำเอาเหล่าบริวารแบ่งออกเป็นสองฝ่ายขึ้น  ฝั่งที่ไม่เห็นด้วยต่างลุกฮือกันออกมาคัดค้านในการตัดสินใจครั้งนี้ส่วนฝ่ายที่จงรักภักดีก็ออกมาขัดขวางบริวารที่ไม่เห็นด้วยตอนนี้มันวุ่นวายจนวังแทบแตกกันเลยทีเดียวทำเอาราชาจิ้งจอกอย่างอี้ฟานถึงกับกุมขมับ

นายท่าน..ตอนนี้เหล่าบริวารยังไม่ไปไหนกันเลยขอรับ..แถมยังบอกว่าถ้านายท่านไม่ยกเลิกพิธีก็จะประท้วงอยู่อย่างนี้ไม่ไปไหนขอรับ

ฮึ่ย..เจ้าพวกนี้หนิ..ถ่ายทอดคำสั่งข้าออกไป..ใครก็ตามที่ยังดื้อดึงและดื้อรั้นไม่ยอมเชื่อฟังคำสั่งข้า..ข้าจะสั่งลงโทษให้เข้าไปอยู่ในป่าโหยหวนซะ

ขอรับ..นายท่าน

ท่านพ่อ..”  อี้ฟานหันไปตามเสียงเรียกของลูกชายที่หลายวันมานี้เขาไม่ค่อยเห็นหน้า

ว่าไง...มีเรื่องอะไรหรือเปล่า?”  อี้ฟานหันมาถามลูกชายด้วยอาการเป็นห่วงยิ่งช่วงหลังๆ มานี้เห็นเอาแต่เงียบขรึมเหมือนเมื่อก่อนแถมสายตายังดุดันทำเอาพวกบริวารต่างกันกลัวเป็นแถว

ข้าขอโทษ...ที่ทำให้เรื่องมันเป็นแบบนี้...แต่ข้ารักแบคฮยอนจริงๆ”  ชานยอลเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิดที่ทำให้เรื่องมันบานปลายวุ่นวายขนาดนี้  ตอนนี้เขาเข้าใจอี้ฟานขึ้นมาบ้างแล้วที่ไม่เห็นด้วยกับการที่จะให้เขารักกับมนุษย์

ช่างเถอะ...ถ้าย่าของเจ้าทำพิธีสำเร็จไม่มีอะไรผิดพลาดเจ้าพวกนั้นก็คงยอมรับได้เอง...อีกหน่อยแบคฮยอนก็ต้องเป็นนายหญิงใหญ่ของที่นี้ใครเล่าจะมากล้าขัด

ที่ผ่านมาข้าไม่มีโอกาสได้บอกท่านพ่อ..ข้าขอโทษที่เคยทำให้ท่านไม่พอใจและสร้างเรื่องวุ่นวายให้ท่าน

ถึงแม้เราจะเป็นปีศาจแต่เราก็มีหัวใจมีความรู้สึก...อะไรที่เป็นความสุขของลูกพ่ออย่างข้าก็ควรจะทำมันไม่ใช่หรือไง..ส่วนแบคฮยอนข้าก็ไม่ได้รังเกียจอะไรมากมาย..ถ้าจิ้งจอกขาวพาคนรักของเจ้ามาถึงที่นี้ก็แสดงว่าจิ้งจอกขาวยอมรับในตัวแบคฮยอนแล้วข้ามีสิทธิ์อะไรที่จะขัดขืนละ”  

แล้วเรื่องบริวารหละ?..ท่านพ่อ

เจ้าไม่ต้องห่วงหรอกสิ่งที่เจ้าควรห่วงมากที่สุดตอนนี้คือแบคฮยอน

แสงแดดยามเย็นลาลับขอบฟ้าไปแล้วเมฆดำและหมู่ดาวเริ่มเคลื่อนตัวเข้ามาแทนที  พระจันทร์เสี้ยวฉายลอยอยู่เหนือเมฆยิ่งตอกย้ำว่านี้คือคืนสุดท้ายแล้วที่ทั้งคู่จะได้นอนตระกองกอดกันแบบนี้  ทั้งคู่ต่างจมเข้าสู่ห้วงความคิดของตัวเองไม่มีใครพูดอะไรออกมา  หลังจากคืนนี้ไปแบคฮยอนจะต้องเข้าเตรียมตัวสำหรับพิธีการซึ่งตอนนี้บริวารในเรือนต่างวุ่นวายกันใหญ่เพราะนี้ถือเป็นเรื่องใหญ่ในรอบหลายหมื่นปีของปีศาจจิ้งจอกเลยก็ว่าได้ที่จะมีการเปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นพวกเดียวกัน

สุดท้ายฉันก็ช่วยอะไรนายไม่ได้เลยแบคฮยอน”  หลังจากเงียบอยู่นานชานยอลจึงเป็นคนเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ  จิ้งจอกหนุ่มไม่อยากจะปล่อยคนตัวเล็กที่นอนอยู่ในอ้อมกอดนี้เลยแต่ก็รู้ว่าอีกเดี๋ยวท่านย่าจะต้องส่งให้คนมาตามเพราะมันใกล้ถึงเวลาแล้ว

อย่าพูดแบบนั้นสิ..แค่นายอยู่เคียงข้างฉันแค่นี้นายก็ช่วยฉันมากพอแล้วแบคฮยอนตอบเสียงอู้อี้ลอดออกมาจากแผ่นอกเขาก็อยากจะนอนกอดชานยอลอยู่อย่างนี้ไม่อยากไปไหน

เหลือเวลาอีกแค่สามวันจะถึงคืนที่พระจันทร์เต็มดวงนั้นก็เป็นเวลาพอดีกับที่ต้องใช้เวลาทำพิธีถึงสามวันสามคืนมันคือสามวันสุดท้ายที่แบคฮยอนอาจจะมีชีวิตอยู่ต่อไปแต่เป็นอาจจะอีกชีวิตที่เกิดใหม่ในโลกที่เขาไม่รู้จัก เกิดใหม่ในโลกที่เมื่อตอนเด็กเขาคิดว่ามันไม่มีอยู่จริงเป็นแค่เพียงตำนานเล่าขานที่เล่าต่อกันมาแต่ถ้าหากไม่เป็นอย่างนั้นมันก็คือสามวันสุดท้ายที่เขาอาจจะลาโลกนี้ไปตลอดกาลตามคำทำนาย

ยิ่งพอได้ยินถึงขั้นตอนการทำพิธีก็มีบ้างที่ทำให้มนุษย์อย่างแบคฮยอนกลัวไม่น้อยไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ไปเขาจะต้องเจอกับอะไร  ไม่รู้ว่าจะได้เจอชานยอลอีกหรือเปล่า  ลูกน้อยจะปลอดภัยไหมหลายความรู้สึกตีกันจนสับสนในจิตใจไปหมด  แต่ทั้งนี้มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาด้วยว่าสภาวะจิตใจเขามันจะทนได้มากแค่ไหนแต่มาถึงขนาดนี้แล้วเขาเองก็คงถอยไม่ได้แล้ว

นายน้อย...นายท่านยอนมีให้มาตามนายหญิงขอรับ”  เมื่อเสียงของบริวารที่มาตามนั้นดังขึ้นนั้นหมายถึงเวลาของพวกเขาหมดลงแล้ว  ชานยอลอยากจะรั้งแบคฮยอนเอาไว้ไม่อยากให้อีกคนหนึ่งไปเลยแต่เขากลับพูดอะไรไม่ออกได้แต่กอดอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้นจนแทบจะจมหายไปในอกของเขา

แบคฮยอน...ฉันไม่อยากปล่อยนายไปเลย”  เสียงทุ้มที่เคยทรงพลังตอนนี้มันแผ่วเบาเสียเหลือเกินเขาแทบไม่มีแรงเอ่ยรั้งอีกคนเสียด้วยซ้ำ

ฉันต้องไปแล้วนะ...ท่านย่าให้คนมาตามแล้ว”  ถึงแม้จะบอกให้อีกฝ่ายปล่อยแต่มือเรียวของแบคฮยอนกลับกอดกระชับอีกคนไว้แน่นเหมือนกัน   สองสายตามองประสานพร้อมกัน  ดวงตาที่เคยสะกดแบคฮยอนให้หลงใหลตอนนี้เหลือแต่ความวูบไหวที่ส่งทอดมาให้เขาไม่เหลือมาดนายน้อยแห่งปีศาจจิ้งจอกผู้น่าเกรงขามเลย

สัญญาว่านายจะไม่เป็นอะไร”  มือหนาจับปอยผมทัดไว้ที่หลังใบหูเพื่อที่จะได้เห็นใบหวานชัดๆ อีกครั้ง

สัญญา...ฉันกับลูกจะไม่เป็นอะไร”  ริมฝีปากบางเคลื่อนเข้าใบหน้าคมก่อนจะประทับจูบลงบนยังริมฝีปากหนาเพื่อบอกว่านี้คือคำสัญญาว่าเขาจะไม่เป็นอะไร  แบคฮยอนไม่อยากให้ชานยอลคิดว่านี่คือจูบลาเพราะเขาจะต้องไม่เป็นอะไรและจะกลับมาหาอีกคนอย่างปลอดภัย

 

ชานยอลเดินมาส่งแบคฮยอนที่เรือนของยอนมีโดยที่เจ้าตัวพาเดินอ้อมมาทางด้านหลังของวังเพราะด้านหน้าของวังนั้นเต็มไปด้วยเหล่าบริวารที่มารวมกันแสดงความไม่พอใจในการทำพิธีครั้งนี้เสียงดังตะโกนโห่ร้องให้ราชาอย่างอี้ฟานเปลี่ยนใจแต่ก็ได้แค่ตะโกนส่งเสียงร้องหอนโหยหวนส่วนบริวารที่เห็นด้วยก็รีบเตรียมการกันยกใหญ่เพื่อตอนรับนายหญิงคนใหม่ของที่นี้

ชานยอลพวกเขาไม่พอใจฉันใช่ไหม?

นายไม่ต้องสนใจคนอื่นหรอก..เรื่องบริวารท่านพ่อจะจัดการเอง..บริวารที่จงรักภักดีต่อนายก็มีอยู่...พวกที่ไม่เห็นด้วยมีแค่เพียงหยิบมือเท่านั้น”  ชานยอลพยักหน้าไปทางข้างหลังของแบคฮยอนที่ตอนนี้มีบริวารเดินตามหลังมามากมายหลายสิบคน  ทุกคนต่างหมอบโค้งให้เขาที่พื้นเพื่อแสดงความเคารพว่าที่นายหญิงจิ้งจอก

พวกเราทุกคนต่างขอพรจากต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์และจิ้งจอกขาวขอให้นายหญิงและนายน้อยที่อยู่ในครรภ์ปลอดภัยขอรับ”  เสียงของบริวารคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาทำเอาแบคฮยอนถึงกับน้ำตาคลอไม่คิดว่าจะมีบริวารที่เป็นห่วงเขาและเต็มใจรับใช้เขาทั้งที่เขาเป็นมนุษย์

นายหญิง...นายหญิงสัญญากับคยองแล้วนะ..ว่านายหญิงจะพาคยองไปเที่ยวที่โลกมนุษย์...คยองจะรอนายหญิงนะ”  เจ้าจิ้งจอกตัวเล็กยืนร้องไห้ฟูมฟายใหญ่จนจงอินต้องเข้ามาปลอบให้หยุดร้องแถมเอ็ดไปหนึ่งที่ว่าตอนนี้นายหญิงของพวกเขายังไม่ได้เป็นอะไรเสียหน่อยจะร้องไห้ตีโพยตีพายไปทำไม

ใช่...เราสัญญากับคยองแล้วว่าจะพาไป..เราไม่ผิดสัญญาหรอก”  แบคฮยอนยิ้มให้คยองซูก่อนที่ยีไปที่หัวทุยของคยองซูอย่างเอ็นดู

มากันแล้วหรือ?”  เสียงของยอนมีดังขึ้นทำเอาทั้งคู่หันมามองพร้อมกัน

ท่านย่า

พร้อมแล้วใช่ไหม..แบคฮยอน”  หญิงสาวหันไปมองมนุษย์ตัวน้อยที่ตอนนี้ดูซูบผอมลงไปมาก

ครับ...หลานพร้อมแล้ว”  ถึงปากจะบอกว่าพร้อมแต่ยอนมีก็พอจะดูออกว่ามือที่จับกุมกันอยู่นั้นยังไม่อยากปล่อยจากกันเท่าไหร่

ข้าให้เวลาเจ้าทั้งสองอีกแค่ประเดี๋ยว..แล้วจะให้คนมาตามใหม่...เราจะช้ากว่านี้ไม่ได้แล้วนะ”  ยอนมีนางรู้ดีเวลาแค่เพียงเวลาไม่กี่นาทีมันไม่พอสำหรับทั้งคู่หรอก  นางเห็นสายตาอาลัยอาวรณ์ของคนทั้งสองคนก็อดสงสารไม่ได้นางเข้าใจดีว่าทั้งคู่เจ็บปวดมากเพียงใด 

ยอนมีรู้ว่าชานยอลกำลังกลัวว่าการทำพิธีครั้งนี้จะไม่สำเร็จแบคฮยอนและลูกอาจเป็นอันตรายเพราะอีกคนเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาและการทำพิธีครั้งนี้จะสร้างความเจ็บปวดให้กับแบคฮยอนเป็นอย่างมากตลอดสามวันสามคืนซึ่งแม้แต่ตัวนางเองก็ไม่สามารถรับประกันได้ว่าอีกฝ่ายจะทนได้มากแค่ไหนและแน่นอนถ้าหากว่ามันไม่สำเร็จนั้นหมายถึงชีวิตของแบคฮยอนและเจ้าตัวน้อยคงเป็นไปตามคำทำนาย

เมื่อยอนมีเดินเข้าเรือนไปแล้วจึงเหลือแค่ชานยอล แบคฮยอน และบริวารคนจงอิน เซฮุน คยองซูเท่านั้น

เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ”  มือหนาตอนนี้กุมมือบางของคนตัวเล็กไว้แน่น  เขาก็ไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรออกไปถึงแม้อีกฝ่ายจะเปลี่ยนใจตอนนี้แต่ยังไงแบคฮยอนก็ต้องเป็นอันตรายตามคำทำนายของท่านผู้เฒ่าอยู่ดี

ไม่หรอก...ฉันตัดสินใจแล้ว”  แบคฮยอนรู้ดีว่าชานยอลหมายถึงอะไร  ถึงแม้การทำพิธีนั้นจะทรมานมากขนาดไหนเขาก็จะทนให้ได้  มือหนาทาบลงไปบนแก้มขาวนิ้วโป้งเกลี่ยไปมาอย่างหวงแหนแบคฮยอนหลับตาพริ้มรับสัมผัสตอนนี้ร่างกายของเขาเหนื่อยเหลือเกินแต่แค่ได้สัมผัสจากชานยอลมันก็หายเป็นปลิดทิ้ง

อย่าลืมสัญญาที่ให้ไว้กับฉันนะ  ชานยอลทวงถามสัญญาที่เขาทั้งสองเพิ่งจะให้กันมาเมื่อสักครู่

ไม่..ไม่มีทางลืม..ถ้าเปิดประตูออกมาชานยอลต้องยืนรอฉันกับลูกอยู่ตรงนี้นะแบคฮยอนเอามือเรียววางทับไปที่มือหนาก่อนจะเอาแก้มใสถูไถกับฝ่ามือนั้น

ได้สิ...ฉันจะยืนรอนายกับลูกอยู่ตรงนี้  ชานยอลกุมมือทั้งสองข้างของแบคฮยอนขึ้นมารับจูบประทับลงบนหลังมือก่อนจะโน้มตัวลงมาจูบริมฝีปากหวานที่เขาชอบอีกครั้ง  ด้วยความรักความคะนึงหาที่มีต่อกันทำให้ชานยอลยากที่จะผละจูบออกมาง่ายๆ  ทำเอาบริวารทั้งสามที่ยืนดูเหตุการณ์ถึงกับต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่น โดยเฉพาะคยองซูที่เอามือขึ้นมาปิดตาด้วยความเขินอาย

อ..อื้อ...อืม..อื้อ

จูบที่หนักหน่วงจากจิ้งจอกหนุ่มทำเอาแบคฮยอนถึงกับหายใจไม่ทันได้แต่กำเสื้อของอีกฝ่ายหนึ่งจนแน่นส่วนอีกฝ่ายเมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กเริ่มทนไม่ไหวจึงจำยอมต้องผละออกมาก่อนเอานิ้วมือเช็ดตามมุมปากให้

นายน้อย..นายหญิง...นายท่านยอนมีให้มาตามนายหญิงไปชำระร่างกายเพื่อเริ่มทำพิธีได้แล้วเจ้าคะ”  เสียงบริวารที่ยอนมีให้มาตามดึงทั้งคู่ให้หลุดออกจากห้วงแสนหวาน

ฉันก็ต้องไปแล้วเหมือนกัน”  แบคฮยอนแปลกใจที่ชานยอลบอกว่าต้องไปแล้วเหมือนกัน

ป..ไปไหน?

ฉันจะไปบนยอดเขาอักมา...”  ชานยอลตั้งใจไว้แล้วถ้าวันนี้มาถึงเขาจะไปยอดเขาอักมาหรือยอดเขาปีศาจเพื่อสงบจิตสงบใจของตัวเองไม่ให้ฟุ้งซ่าน

ป..ไปทำไม?

ฉันทนเห็นนายทรมานไม่ได้หรอกแบคฮยอน...ถ้าฉันยังอยู่ที่นี้ฉันคงอาละวาดจนพิธีและวังปีศาจพังไม่เป็นท่าแน่

ชานยอล

ได้เวลาแล้วไปเตรียมตัวเถอะ...อย่าลืมนายไม่ต้องหวงอะไรทั้งนั้น...ฉันอยู่กับนายตรงนี้ตลอดจำได้ไหม?”  ชานยอลเอามือทาบไปที่หน้าอกข้างซ้ายของแบคฮยอนคนตัวเล็กพยักหน้างึกๆ กลั้นน้ำตาเอาไว้พอถึงเวลาต้องแยกกันจริงๆ ใจดวงนี้กับอ่อนแอเหลือเกิน

ได้เวลาแล้วนะเจ้าคะนายหญิง”  เมื่อเสียงของบริวารเอ่ยซ้ำย้ำอีกครั้งคราวนี้ชานยอลจึงจำเป็นต้องปล่อยมือแบคฮยอนจริงๆ สักที  ชานยอลดันตัวให้แบคฮยอนเดินเข้าไปในเรือนส่วนคนตัวเล็กตอนนี้ทำหน้าเหมือนว่าอยากจะร้องไห้จนชานยอลต้องเมินหน้าหนีไปทางอื่น

การทำพิธีในครั้งนี้จะต้องรัดกุมเป็นอย่างมากในเรือนจะต้องไม่มีใครมารบกวนเป็นอันขาด  เรือนจะถูกปิดอย่างแน่นหนาพร้อมกับบริวารฝีมือดีคอยเฝ้าเวรยามตลอดทั้งวันทั้งคืนรอบเรือนเพื่อป้องกันบริวารบางคนที่ไม่เห็นด้วยมาก่อก่วนและขัดขวาง

แบคฮยอนหันมามองชานยอลที่ตอนนี้ไม่หันมาสบตาเขาเลยแถมยังเบือนหน้าหันหนีไปทางอื่นอีก  อีกไม่กี่วินาทีเรือนนี้กำลังจะถูกปิดประตูลงหมดเหมือนกับชีวิตของแบคฮยอนจะปิดตามไปด้วยยังไงก็ไม่รู้เพราะว่าหลังจากนี้ไปจะไม่มีแบคฮยอนที่เป็นมนุษย์อีกแล้ว   

ช่วงสุดท้ายก่อนที่บานประตูไม้ใหญ่จะถูกปิดลงนั้นมันยังพอเหลือช่องว่างที่จะได้มองเห็นใบหน้าคมของคนรัก  ชานยอลหันหน้ามาหาเขาอีกครั้งด้วยสีหน้าเจ็บปวดก่อนที่จะเห็นอีกฝ่ายขยับปากเหมือนพูดอะไรบางอย่างก่อนที่ประตูจะปิดลง

ฉันรักนาย...แบคฮยอน







- Update -
#ficthefox

’ cactus
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 135 ครั้ง

4,526 ความคิดเห็น

  1. #4522 pcy921 (@chanchanchan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 20:01
    มันต้องผ่านไปด้วยดีค่ะ
    #4522
    0
  2. #4455 KyuMin_Pumpkin (@minpumpkin) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 6 มกราคม 2562 / 23:25
    อย่าเศร้าาา น้องต้องปลอดภัย น้องต้องกลับมาเป็นปีศาจจิ้งจอกที่สวยงาม พร้อมกับลูกจิ้งจอกน้อยสิ อดทนนะ แบคฮยอน
    #4455
    0
  3. #4423 Sea121 (@Sea121) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2561 / 01:12
    สู้ๆนะแบคคคคค
    #4423
    0
  4. #4313 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2560 / 14:46
    แบคฮยอนกับเจ้าตัวน้อยในท้องจะไม่เป็นไรท์สิ่งศักดิ์สิทธิ์จะคุ้มครองแบคกับทายาทปีศาจนี้ รักต้องเป็นนิรันดร
    #4313
    0
  5. #4276 ❤ Willis ❤ (@welovesnsdyul) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กันยายน 2560 / 21:20
    แบคฮยอนกับลูกน้อยในท้องจะต้องไม่เป็นอะไรและการทำพิธีครั้งนี้มันก็ต้องผ่านไปได้ด้วยดีแน่นอนเราเชื่อใจท่านย่ายอนมีนะ
    #4276
    0
  6. #4177 L-Maneerat (@L-Maneerat) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2559 / 15:35
    มันต้องผ่านไปได้ด้วยดี
    #4177
    0
  7. #4133 Exo_ppppp (@Exo_ppppp) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 08:45
    สงสานชานเเบค เเงง ขอให้สำเร็จ
    #4133
    0
  8. #4115 Natcharida Jeams Subtotim (@missmiami) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2559 / 20:22
    อี้ฟานนี่พ่อดีเด่นแห่งปี. สารแยคกับชานมาก คุณย่าสู้ๆ
    #4115
    0
  9. #4088 Meannie Sirichon (@meannie2543) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 01:04
    น้ำตาไหลตั้งแต่ต้นจนจบแชป.....
    #4088
    0
  10. #4077 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 11:57
    ขอให้สำเร็จนะ
    #4077
    0
  11. #3934 fang_fang (@fang_khaw) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2558 / 00:11
    แบคต้องปลอดภัยน่ะ
    #3934
    0
  12. #3896 tenly0627 (@tenly0627) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 เมษายน 2558 / 20:51
    ฮือออออแบคจะปลอดภัยใช่มั้ย;_;
    #3896
    0
  13. วันที่ 15 มีนาคม 2558 / 08:35
    อร้ากกกกกกกกก ตอนจบแฮปปี้มากค่ะไรท์ ชอบฟิคเรื่องนี้จังงงง><
    #3802
    0
  14. #3721 CB_Real (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 18:36
    คยองน่ารักจัง อ้อนแบคให้พาไปเมืองมนุษย์ด้วย^^

    งื้ออ ตอนนี้หน่วงจัง จะร้องไห้แล้วนะ

    **ช่วงที่ผ่านมาไม่มีเวลามาอ่านเลยจริงๆ ขอโทษไรท์ด้วยนะค่ะ รู้สึกผิดอ่ะ อยากเข้ามาอ่านมาก แต่เวลาไม่มีมากพอให้อ่านแบบสบายใจเลย ทำงานวิจัยตลอด ขนาดปิดเทอมแล้วยังไม่จบงานวิจัย
    #3721
    0
  15. #3717 BiBam (@bibleht) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 12:03
    โอ่ยยยย มันอาลัยอาวรเหลือเกินขอแค่อย่าให้แบคเป็นอะไรก็พอ ;_____;
    #3717
    0
  16. #3711 Jammie-Lee (@Jammie-Lee) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 03:57
    โอยยยย เศร้าจังงงงงง
    #3711
    0
  17. #3600 B'Beam Bonque (@kkaebsong) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 13:08
    อดทนไว้นะบี๋ ! + +
    #3600
    0
  18. #3599 B'Beam Bonque (@kkaebsong) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 8 มีนาคม 2558 / 13:07
    ฮือออ จะเปลี่ยนแล้วหรอออ อดทนไว้นะบี๋
    #3599
    0
  19. #3381 chanbaek (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 มีนาคม 2558 / 22:00
    รออยู่นร้า
    #3381
    0
  20. #3380 orachart (@orachart) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 10:59
    เอาใจช่วยแบค
    สงสารยอล
    สู้ๆน่ะชานแบค รอลูกของแบคอยู่น่ะ หลาน อุ้อิ้ๆ^^
    #3380
    0
  21. #3379 mini (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 3 มีนาคม 2558 / 00:56
    แบคแกต้องอดทนน้า
    #3379
    0
  22. #3377 Always.HunHan (@alway-hunhan) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 21:23
    แบคต้องไม่เป็นไรนะt^t
    #3377
    0
  23. #3373 chanyeol (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 19:09
    รออยู่นร้าไรท์
    #3373
    0
  24. #3362 Tingerbell-bell (@budble-deer) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 2 มีนาคม 2558 / 14:27
    ฮืออออออออออออออ
    #3362
    0
  25. #3350 ผมนายอมยิ้ม (@yenaoo12) (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 มีนาคม 2558 / 22:36
    รีบมาอัพไวๆน้า เขาค้างมากฮือ~
    #3350
    0