[Liverpool VS Man U] ♥ ลุ้นรักศึกแดงเดือด

ตอนที่ 16 : [ Match XI ] : นายทำบ้าอะไรรู้ตัวบ้างม้ายยย~

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 440
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    13 พ.ค. 52


                กองหน้าจากทีมเมืองแมนเชสเตอร์วิ่งรุดเข้าไปอาศัยช่วงชุลมุนหน้าประตูฝั่งตรงข้าม ง้างเท้าขวาส่งลูกกลมที่ติดเท้าลอยโด่งเข้าประตูมุมบนซ้าย แม้กระทั่งโฆเช่ เรน่า นายทวารมือกาวก็ยังไม่สามารถเซฟไว้ได้

         เป็นคาร์ลอส เตเวซนั่นเองนะครับที่ทำผลงานให้กับแมนยูได้อีกในฤดูกาลนี้ แมนยูนำไปก่อน 1-0 ในนาทีที่ 39’ เสียงของผู้บรรยายประกาศลั่น สร้างเสียงเฮให้เหล่าสาวกได้อีกอย่างต่อเนื่อง

                น้ำหนึ่งจ้องมองจอโทรทัศน์ตาค้าง อ้าปากหวออย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง เธอมั่นใจว่าตัวเองยังไม่เมา แม้ว่าจะเริ่มมึนๆ บ้างก็ตาม เป็นความผิดพลาดของทางกองหลังของหงส์แดงเอง ที่ไม่เห็นว่าเตเวซหลุดเข้าไป เพราะมัวแต่มะรุมมะตุ้มอยู่กับการประกบคริสเตียโน่ โรนัลโด้

                บรรดาสาวกปีศาจแดงส่งเสียงเฮกันลั่นด้วยความดีใจอย่างถึงขีดสุด เหมือนว่ารูปเกมจะเชือดเฉือนกันมาตลอดตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว

                กลางชลเริ่มสร่างเมา เขานั่งจ้องมองภาพช้าด้วยความจดจ่อ มันเกิดขึ้นเร็วมากจนเขาไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ดีใจจนเนื้อเต้น แทบทำอะไรไม่ถูก ไม่สนใจสิ่งรอบข้างแม้แต่การมาเกาะแกะตลอดเวลาของกอหญ้า

                เขาเดินตรงไปที่น้ำหนึ่งนั่งอยู่ ต่อหน้าต่อตาโอ๊คและเพื่อนๆ ทุกคน ฝ่ายกอหญ้าได้แต่ยืนมองเพราะเพิ่งโดนสะบัดแขนให้หลุดจากการเกาะกุมของเธอ

                เขามองคนนั่งอยู่เหมือนมีอะไรจะพูดด้วย แต่คนที่เขามีเรื่องจะคุยด้วยตัวจริงก็คือโอ๊ค น้ำหนึ่งเองก็ยังงง ทั้งเคน วีวี่และมินมองหน้ากันไปมา

                โอ๊ค...ข้ามีเรื่องต้องคุยกับเอ็งให้เคลียร์ นายตามเรามาที่โต๊ะนั้นหน่อยได้ไหม กลางชลพูดเสียงจริงจังแล้วโบ้ยสายตาไปทางโต๊ะเก้าอี้ที่ค่อนข้างหลบมุม อยู่ห่างจากบาร์เครื่องดื่มไม่ไกลนัก

                เขาเดินนำไปก่อน ส่วนโอ๊คหันไปสบตากับมินนิดหนึ่ง ฝ่ายนั้นพยักหน้าเป็นเชิงเห็นด้วย เขาจึงได้ลุกตามไป เพื่อนคนอื่นๆ เงียบและมองมาที่ทั้งสองอย่างสนอกสนใจ เมื่อสองหนุ่มลับสายตาไปแล้วทุกคนก็ดูบอลไปตามปกติ

                น้ำหนึ่งมองตามอย่างสงสัย สองคนนั้นไปคุยอะไรกัน มันลับมากถึงขนาดต้องแยกตัวไปคุยกันเชียวหรือ หรือว่าพวกเขาจะเคลียร์กันเรื่องนั้น?!

                เอ็งจะเอายังไงก็พูดมาเลยดีกว่าไอ้ชล ข้าไม่อยากพูดเรื่องเดิมซ้ำๆ ซากๆ โอ๊คเอ่ยขึ้นสีหน้าดุดัน เมื่อยามที่ได้มาอยู่กันตามลำพังแล้ว

                ข้าอยากพูดกับเอ็งตรงๆ เลยนะเว้ยไอ้โอ๊ค ข้าไม่เคยคิดอะไรกับน้ำเลย แล้วข้าก็ขอโทษเอ็งด้วยที่วันนั้นข้าว่าน้ำแล้วมันพาดพิงไปถึงเอ็ง ข้ารู้ว่าเอ็งเป็นห่วงน้ำ แต่เพราะข้าพูดไปโดยไม่ทันได้คิด เอ็งเพื่อนข้า แต่ข้าไม่รู้ว่าเอ็งจะอภัยให้ข้าได้ไหม

                โอ๊คนิ่งเงียบไป เขายอมรับกับตัวเองว่าที่โกรธเพื่อนเพราะฝ่ายนั้นใช้คำพูดค่อนข้างรุนแรง และกลัวว่าที่คนอื่นๆ ลือนั้นจะเป็นความจริง ถ้าเขาต้องมาแอบรักผู้หญิงคนเดียวกับเพื่อน เห็นทีชายหนุ่มก็ไม่มีทางยอมได้

                ถ้าเอ็งอภัยให้ข้าไม่ได้ ข้าขอเอ็งอย่างหนึ่ง... คนพูดเว้นวรรคไปสักพักใหญ่ จ้องหน้าอีกฝ่ายนิ่ง ถ้าเอ็งคิดว่าความผิดของข้ามันใหญ่หลวงเกินกว่าจะให้อภัย ให้เอ็งปล่อยหมัดเข้ามาที่หน้าข้าให้เต็มแรงตรงนี้เลย

                โอ๊คมีสีหน้าที่ค่อนข้างเดายาก เขานั่งนิ่งอยู่อย่างนั้นอย่างใช้ความคิด แต่แล้วเขาก็ลุกขึ้นกระชากคอเสื้อของอีกฝ่ายให้ลุกขึ้นตาม กลางชลไม่ขัดขืนแต่อย่างใด

                เฮ้ย! ไอ้โอ๊ค ไอ้ชล...มินผู้เห็นเหตุการณ์สบถชื่อของทั้งสองลั่นจนคนอื่นที่กำลังดูบอลหันไปมองมุมนั้นกันเป็นตาเดียว

                ทุกคนตะลึงงันกับภาพตรงหน้า เมื่อโอ๊คเสยหมัดเต็มเหนี่ยวเข้าที่โหนกแก้มของอีกฝ่าย กลางชลล้มคว่ำลงไป เขายังคงนิ่งเฉยไม่สะทกสะท้าน

                ข้าอภัยให้เอ็ง! แต่หมัดนี้ข้าขออุทิศให้กับสิ่งที่เอ็งพูดไปโดยไม่ยั้งคิด โอ๊คพูดเสียงลั่น แต่เอ็งต้องเอาคืนมาให้ข้า เพื่ออุทิศให้กับสิ่งที่ข้าเข้าใจเอ็งผิด และ...ความมุทะลุของข้ากับเอ็ง

                กลางชลยิ้มพร้อมกับพยายามลุกขึ้นมาอย่างทุลักทุเล เอ็งจะบ้าหรือไง แต่ยังไงข้าก็ขอบใจที่เอ็งยังเห็นข้าเป็นเพื่อน

                ข้าจะไม่เห็นเอ็งเป็นเพื่อนอีกต่อไป ถ้าเอ็งไม่ทำตามที่ข้า...ขอร้อง

                กลางชลหัวเราะแค่นๆ เขายังบ้าคนเดียวไม่พอ สมกับที่เป็นเพื่อนกัน เพราะโอ๊คดูท่าจะบ้ากว่า ฝ่ายนั้นพูดจริงจังอย่างมาก ทำให้เขาต้องกระชากคอเสื้อของเพื่อนแล้วง้างหมัด แต่มินตะโกนห้ามเสียงดังลั่น

                เอ็งสองคนเป็นบ้าไปแล้วรึไง เป็นเพื่อนกันก็ต่อยกันเอง ไม่สนใจจะดูบอลแล้วใช่ไหมนั่น

                เสียงห้ามของมินไม่ได้ผล เมื่อโอ๊คส่งสายตาเป็นการเร่งให้กลางชลทำ กลางชลจึงจำเป็นต้องเหวี่ยงหมัดคืนเข้าที่แก้มซ้ายของเพื่อน โอ๊คล้มคว่ำไป มุมปากเริ่มมีเลือดไหลย้อย

                น้ำหนึ่งที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ ก็ลุกขึ้นเดินลิ่วเข้ามายืนอยู่ระหว่างกลางของกลางชลและโอ๊ค หน้าตาขึงขัง

                หยุดเลย! พอได้แล้วทั้งสองคน จะบ้ากันไปถึงไหน! ฉันบอกเอาไว้ตรงนี้เลยนะ...ว่าฉันไม่ได้ชอบใครทั้งนั้น! ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน! ไม่ว่าใครหน้าไหน...ก็ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก!”

                โอ๊คแอบประหวั่นพรั่นพรึงในใจกับถ้อยคำปฏิเสธของเจ้าหล่อน เธอยืนยันอย่างหนักแน่นเสียจนตัวเขาเองไม่กล้าคาดหวังสิ่งใดต่ออีก กลางชลเองเมื่อได้ยินดังนั้นก็รู้สึกใจหายไปเหมือนกัน เหมือนหัวใจหล่นวูบกะทันหันอย่างบอกไม่ถูก

                ใครจะลือกันไปยังไงฉันไม่สนนะ เพราะความจริงฉันไม่เคยคิดอะไรกับใครอยู่แล้ว ไอ้ความเท็จเนี่ยเชื่อกันจังเลยนะ ความจริงมีไม่ยอมเชื่อกัน คนเรานี่ก็แปลก แล้วเรื่องบ้าๆ ก็มาทำให้เพื่อนทะเลาะกันได้ ฮึ! ดีจริงๆ!” หญิงสาวพูดประชดเสียงแดกดัน

                ทุกคนต่างพากันเงียบเพราะอึ้งกับคำพูดของน้ำหนึ่ง อาจจะเป็นเพราะหลายๆ คนฟังเพื่อนเล่าต่อๆ กันมา เมื่อได้ฟังความจริงในวันนี้ก็ต้องอึ้งอย่างไม่น่าเชื่อ

                เฮ้ยๆๆ...ตอร์เรสหลุดเดี่ยวเข้าไปแล้ว ใครคนหนึ่งพูดขึ้น ทำให้ทุกคนหันไปให้ความสำคัญกับฟุตบอลนัดสำคัญกันต่อ

         ไม่น่าเชื่อนะครับ เจอร์ราร์ดส่งต่อให้กับตอร์เรส แล้วตอร์เรสอาศัยความเร็วเข้าไปตีเสมอให้กับลิเวอร์พูลได้ ทั้งสองทีมเสมอกับหนึ่งต่อหนึ่งแล้วในช่วงเกือบหมดเวลาครึ่งแรก

                ทุกคนหมดความสนใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นแล้วกลับมานั่งที่เดิมของตน สายตาจ้องอยู่ที่หน้าจอโทรทัศน์อย่างใจจดใจจ่อ ภาพช้าที่ยอดกองหน้าของทีมหงส์แดงกำลังง้างเท้าเตะลูกบอลพุ่งเข้าประตูไปพร้อมๆ กับเสียงเฮของแฟนๆ

                น้ำหนึ่งดีใจกระโดดโลดเต้นอย่างออกนอกหน้า แม้ว่าส่วนใหญ่จะมีแต่แฟนบอลแมนยูที่มางานนี้แต่เธอก็ไม่สนใจ เพราะการได้เชียร์ทีมรักคือสิ่งที่สำคัญที่สุด

                กอหญ้ามองน้ำหนึ่งด้วยความหมั่นไส้ ยัยนี่จะทำอะไรก็ขวางหูขวางตาเธอไปเสียหมด ทำไมเธอจะดูไม่รู้ว่ากลางชลแอบสนใจแม่เดอะ ค็อปคนนี้อยู่ แค่มองตาก็รู้ทะลุไปถึงก้นบึ้งของหัวใจ ไหนจะนายโอ๊คอีกคน

                แองจี้...ฉันหมั่นไส้ยัยนั่นจัง มันมีอะไรดีถึงได้ไปรุมชอบขนาดนั้น ดูชลสิ...มองยัยนั่นไม่วางตาเลยอ่ะ หญิงสาวแอบกระซิบกับเพื่อนสาว

                โอ๊ย...ยาหญ้าเพื่อนเลิฟๆ จ๋า ไม่ต้องเป็นห่วงนะจ๊ะ ต่อหน้าชลลี่เธอต้องแอ๊บน่ารักเข้าไว้เท่านั้นก็พอแล้วล่ะ เดี๋ยวเรื่องนี้แองจี้จะช่วยเองนะจ๊ะ มินจี้จ๋ามินจี้ แองจี้อยากรู้อะไรอย่างหนึ่งน่ะค่ะ ท้ายประโยคเธอหันไปพูดกับหนุ่มผู้เป็นเจ้าภาพ

                อะไรเหรอครับแองจี้ เขาหันมาให้ความสนใจคนถาม ทั้งๆ ที่ใจจริงแล้วเบื่อหน่ายจวนเจียนจะบ้าตายอยู่แล้ว

                ชลลี่กับน้ำหนึ่งเค้า...เค้าเคยคบกันเหรอคะ ทำไมไม่ถูกกันขนาดนั้นอ่ะ

                อ๋อไม่ใช่หรอกครับ เพราะเป็นแฟนบอลคนละฝั่งนี่แหละถึงได้เป็นอริกันขนาดนั้น แองจี้อยากรู้ทำไมเหรอ สนใจไอ้ชลมันเหรอ ชายหนุ่มได้ทีกะจะผลักไสไล่ส่งเจ้าหล่อนไปให้เพื่อน

                ไม่ใช่ซะหน่อย แองจี้จะไปสนใจคนอื่นได้ยังไงล่ะคะ ในเมื่อแองจี้มีมินจี้จ๋าอยู่ทั้งคน เธอจีบปากจีบคอพูด แล้วกระซิบกระซาบอย่างมีเลศนัย ยาหญ้าเพื่อนเลิฟๆ ของแองจี้ต่างหากค่ะ แอบสนใจชลลี่อยู่ อิอิอิ

                มินแอบหัวเราะหึในลำคอ ไอ้ชลเอ๋ย...ตายแน่ๆ เลยเอ็ง

                เกมดำเนินมาถึงช่วงพักครึ่ง คนดูก็ได้พักเช่นกัน วงสนทนาถูกตั้งขึ้นโดยอัตโนมัติเพื่อวิจารณ์รูปเกมและความเป็นไปได้ว่าจะเป็นทีมใดที่จะคว้าชัยชนะไปในค่ำคืนนี้

                น้ำหนึ่งนั่งจิบ Black Russian โดยไม่ได้สนใจใคร แม้ว่าเคนกับวีวี่จะชวนเธอคุยถึงครึ่งแรกที่เพิ่งจบไป เธอเริ่มมึนหัวจนสมองไม่รับรู้สิ่งรอบข้างแล้ว กลางชลเดินมาหาเคนแล้วกระซิบคุยกัน น้ำหนึ่งเห็นว่าเขามานั่งคุยกับเพื่อนก็เหล่ตามองเขาด้วยความหมั่นไส้

                มานั่งอะไรตรงนี้ไม่ทราบ ใครเชิญนายยะ กลับไปนั่งที่ของนายเลยป๊ายยย...โน่นแน่ะ ใกล้ๆ กับสาวสวยคนนั้นงายยย~” สุ้มเสียงของคนพูดเริ่มไม่รู้เรื่องตามสติที่เริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

                เรามาคุยกับเคน ไม่ได้มาคุยกับเธอนี่ ไม่ได้เกี่ยวกันเลย เธอเมามากแล้วนะน้ำ ไปนอนเถอะไป แม้ว่าน้ำเสียงจะเหมือนการขับไล่ไสส่ง แต่เขาก็บอกเธอด้วยความห่วงใยมากกว่า

                อารายยย...ครายเมายะ ช้านไม่ได้มาวซ้าหน่อยยย... หญิงสาวพูดศีรษะสั่นคลอน

                ไปๆ ไปนอนดีกว่าเธอน่ะ เดี๋ยวเราพาไปเอง กลางชลลุกขึ้นมาจะพยุงคนเมา แล้วเขาก็หันไปถามเจ้าของบ้านว่า ไอ้มิน...ห้องรับรองแขกไปทางไหนวะ

                มินชี้โบ๊ชี้เบ๊ไปที่ทางเข้า อีกฝ่ายจึงจับแขนของเจ้าหล่อนขึ้นพาดคอตัวเองแล้วประคองให้เดิน กอหญ้าเห็นว่ากลางชลกำลังดูแลน้ำหนึ่งเธอจึงไม่พอใจอย่างมาก แสดงท่าทางกระฟัดกระเฟียดออกมาจนแองจี้ต้องบอกให้ใจเย็นไว้ก่อน

                นายบ้า นี่นายมายุ่งวุ่นวายอารายกับช้านยะ ปล่อยนะ ช้านไม่นอนๆๆๆๆ ช้านจะดูบอล ปล่อยช้านเดี๋ยวเน้...!” ฝ่ายคนเมาพยายามขัดขืนจะไม่ยอมให้ชายหนุ่มประคองเดินไป และยืนยันด้วยเสียงที่รัวว่าจะดูบอลต่อ

                น้ำ...แกไปนอนสักนิดก็ยังดีนะ เดี๋ยวพอแกตื่นแล้วค่อยมาดูต่อก็ได้ งานนี้หงส์ชนะอยู่แล้วแหละ แกไม่ต้องห่วง นะ...แกไปนอนก่อนเหอะ วีวี่เข้ามาช่วยพูดโน้มน้าวให้เจ้าหล่อนยอมไปนอนแต่โดยดี

                ไม่เอาๆๆ ช้านจะดูบอล พวกนายไม่ต้องมายุ่งได้ม้าย...ช้านบอกว่าไม่ได้มาวงายเล่า~ วู้...!” หญิงสาวพูดจบพร้อมกับกระดกเครื่องดื่มตัวการเข้าไปอีก พร้อมทั้งจัดการรินใส่เติมแทนที่พร่องไปเองเรียบร้อย

                หยุดดื่มได้แล้วไอ้น้ำ แกจะดื่มอะไรนักหนาวะ ดื่มแล้วก็เมาไม่รู้เรื่องแล้วแกอ่ะ พอๆๆๆ เคนพูดพร้อมกับแย่งแก้วค็อกเทลจากมือคนเมา แล้วส่งซิกบอกให้กลางชลพาเจ้าเพื่อนจอมแสบของเขาไปนอนพัก

                กลางชลประคองหญิงสาวไปอย่างทุลักทุเลท่ามกลางสายตาของทุกคนที่มองมาด้วยความสนใจ ประเด็นร้อนที่เพิ่งมอดดับไปถูกกุขึ้นมาให้ลุกโชนอีกครั้ง เสียงจอกแจกจอแจของผู้คนกลุ่มย่อยที่มาวันนั้นเปลี่ยนหัวข้อสนทนาจากฟุตบอลโดยอัตโนมัติ

                จนกระทั่งครึ่งหลังเริ่มขึ้น ทุกคนจึงไม่สนใจประเด็นร้อนอีก หันมาใจจดใจจ่ออยู่กับจอโทรทัศน์แทน เกมครึ่งหลังนี้เป็นปกติที่แฟนบอลทุกคนจะลุ้นดูว่าทั้งสองทีมจะมีแผนการในการแก้เกมอย่างไร รูปเกมจะเปลี่ยนไปมากน้อยแค่ไหน

 

                ลางชลพาน้ำหนึ่งเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าห้องประตูไม้สักที่ดูหรูหรา เขาเปิดลูกบิดเข้าไปก็พบเตียงนอนที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยด้วยผ้าปูที่นอนลายสก็อตสีชมพูกับหมอนสองใบลายเดียวกัน และผ้านวมผืนใหญ่คลุมเตียงไว้อย่างดี

เขาประคับประคองร่างบางให้นอนลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา พร้อมทั้งจัดการห่มผ้าให้อย่างทะนุถนอม จากนั้นเขาจึงหันหลังจะเดินออกจากห้องไป แต่ยัยนั่นบ้าเกินกว่าที่หล่อนจะยอมนอนตามที่เขาตั้งใจมาส่ง น้ำหนึ่งลุกพรวดขึ้นมาพยายามจะเดินโซเซตามออกไปดูบอล

ครึ่งหลังเริ่มแล้วง่า...ช้านจะออกไปดูบอล

กลางชลรีบรี่เข้ามาลากเธอให้กลับไปนอนที่เตียง เขาจับร่างของอีกฝ่ายเป็นการบังคับแต่เธอดิ้นสุดชีวิตอย่างไม่ยอมจนเขาต้องช้อนร่างเธอขึ้นมาอุ้มไว้

จะนอนไม่นอน เมามากขนาดนี้นั่งดูไม่ไหวแล้ว นอนเถอะ...สักนิดก็ยังดี เขาพูดพร้อมส่งสายตาอ้อนวอน

น้ำหนึ่งดีดดิ้นอยู่บนอ้อมแขนเขา ปากก็ได้แต่บอกให้ปล่อย แต่ก็ไม่สำเร็จ เพราะฝ่ายนั้นเรี่ยวแรงเหนือกว่าเธอมากมายนัก

เมื่อมาถึงที่เตียงเขาก็ปล่อยเธอลงนอน แต่หญิงสาวกลับเด้งตัวลุกขึ้นมาอีก ทำให้เขาต้องรีบกดร่างของเจ้าหล่อนให้นอนราบลงไป ฝ่ายคนเมาขัดขืนเสียจนข้อมือเป็นรอยแดงเพราะแรงกดของเขา

นอน! หลับตาเดี๋ยวนี้! ไม่หลับเดี๋ยวเรากล่อมให้นอนเอง อยู่เฉยๆ นิ่งๆ!” ชายหนุ่มตะคอกเสียงห้วนอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน แต่อีกฝ่ายไม่ยอมฟังตามนิสัยแต่เดิม ยิ่งเมาแล้วนิสัยที่แท้จริงยิ่งออกมามากกว่าปกติ

น้ำหนึ่งโวยวายลั่นอย่างไม่ยอม แม้ว่าจะทรงตัวแบบโงนเงนไปมา แต่เธอก็พยายามจะขัดขืนออกไปดูบอลต่อให้ได้ แต่เขาก็พยายามจะฉุดรั้งเธอให้นอนพักผ่อนอยู่อย่างนั้น คนเมาฤทธิ์มากไม่มีวี่แววว่าจะสงบลงง่ายๆ ทำให้อีกฝ่ายต้องออกแรงความเป็นชายเพิ่มขึ้น

ยังไม่ทันจะได้ออกแรงขัดขืน น้ำหนึ่งรู้สึกว่าตัวเองเวียนหัวอย่างหนัก โก่งคออาเจียนออกมาโดยไม่รู้ว่าสิ่งที่ออกมาด้วยนั้นเปื้อนเต็มเสื้อของอีกฝ่าย กลางชลตกใจรีบพาเจ้าหล่อนลุกขึ้นแล้วประคับประคองเธอไปที่ห้องน้ำ

เธอนี่ดื้อชะมัด บอกให้นอนๆ เป็นยังไงล่ะ นอกจากเขาจะบ่นเป็นหมีกินผึ้ง แต่เขาก็เพียรพยายามจะลูบหลังเธอด้วยความห่วงใย

ฝ่ายคนอาเจียนโก่งคอเอาสิ่งปฏิกูลออกจากร่างกายด้วยความทรมาน ทั้งเวียนหัว ทั้งปวดหัว ปนเปกันจนเธอเองไม่รับรู้อะไรนอกจากอยากนอน แต่อีกใจหนึ่งก็อยากเชียร์ทีมรักจนกว่าจะจบเกมก่อน

พาฉันไปดูบอลข้างนอกเถอะนายชล ฉันยังไหว...

ไหวอะไรล่ะ พูดอะไรก็ดูสภาพตัวเองหน่อย บ้วนปากล้างหน้า แล้วไปนอนจะดีกว่านะ

น้ำหนึ่งลุกขึ้นแต่กลางชลก็พยายามจะประคองไว้ แม้ว่าเธอจะรู้ตัวว่าเริ่มยืนไม่อยู่ แต่ก็จะพยายามเดินกลับออกไปเชียร์ต่อ ชายหนุ่มคนดูแลส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยหน่าย เขาไม่อยากใช้ความรุนแรงนัก อีกฝ่ายก็บีบบังคับให้เขาต้องทำ

เขาถอดเสื้อที่เปรอะออกกองไว้ที่อ่างล้างหน้า แต่คนต้นเหตุตาถลนด้วยความตกใจ ในสมองนึกอะไรไม่ออกจึงได้แต่คิดในแง่ร้ายเสียมากกว่า

นี่นายยยย...นายจะทำอารายน่ะห๊าาาาาา~ จะปล้ำฉันรึงายยยย นายไปเอานิสัยบ้ากามมาจากหนายห๊าาา~”

จะบ้าเหรอยัยบ๊อง เราเนี่ยนะจะปล้ำเธอ?! ก้มดูตัวเองก่อนแล้วค่อยพูดประโยคนั้นนะ ชายหนุ่มเหล่ตามอง ไม่ค่อยชอบกินไข่ดาวอ่ะ

อี๋~ นี่นายว่าฉันเหรออออ... พูดไม่ทันขาดคำเจ้าตัวก็โถมกายเข้าใส่อีกฝ่ายแล้วฟาดฝ่ามือเข้าอย่างแรงที่ต้นแขนของเขาถี่ๆ

โอ๊ยๆๆๆ เธอนี่ขนาดเมาก็ยังมือหนักเลยนะเนี่ย โอ๊ยๆๆๆ

เขารวบมือที่กำลังทำร้ายตัวเองให้อยู่ในพันธนาการของตน จนอีกฝ่ายต้องออกแรงขัดขืนจะดึงแขนตัวเองออกจากอุ้งมือของเขา ด้วยแรงยื้อนั่นเองที่ทำให้ทั้งสองล้มลงไปที่เตียง ทำให้สองหนุ่มสาวตกอยู่ในห้วงแห่งภวังค์อันยากจะออกมาสู่ความจริง

สายตาที่จ้องมองกันนั้น ยิ่งทำให้การควบคุมสติอารมณ์อันมีอยู่น้อยนิดของตัวเองเริ่มจางหาย องตัวเองเริ่มจางหายนมีอยู่น้อยนิดวังค์อันยากจะออกมาสู่ความจริง

กลางชลโน้มใบหน้าของตนเองเข้าไปใกล้อีกฝ่ายจนกระทั่งริมฝีปากเข้ามาแทนที่อากาศจนไม่เหลือช่องว่าง

จูบ...! จูบแรกของเธอ...

กลางชลและน้ำหนึ่งเผลอไผลปิดเปลือกตารับรู้ถึงความรู้สึกวาบหวามที่เพิ่งจะเคยเกิดขึ้นกับตนเอง ทั้งคู่กำลังต้องมนต์ของความเสน่หาที่ซ่อนอยู่ในเบื้องลึกของหัวใจ อันเป็นสิ่งที่ตนเองพยายามปฏิเสธและหลีกเลี่ยงมันมาโดยตลอด

สมองสั่งให้หัวใจคิดว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่ตอนนี้เป็นสิ่งที่ไม่สมควร น้ำหนึ่งได้สติ ก็รวบรวมแรงทั้งหมดที่มีผลักอกของคนตรงหน้าโดยแรงจนร่างของเขากระเด็นออกจากตัวเธอ

นะ...นี่...นาย! นายทำบ้าอะไรรู้ตัวบ้างม้ายยย~ นายนั่นแหละน้าที่มาว ช้านม่ายได้มาววว~” หญิงสาวพูดน้ำเสียงหนักแน่นแต่ก็ยังคอพับคออ่อน

เรา...เอ่อ...น้ำ... ฝ่ายกลางชลเองก็พูดไม่ออกเช่นกัน

กลิ่นของแอลกอฮอล์ที่ตนดื่มยังติดอยู่ที่ปลายลิ้น ไม่ใช่ว่าเขาเองจะไม่เมา ศีรษะเริ่มหนักอึ้งมานานแล้ว แต่รสชาติของ Black Russian ก็แจ่มชัด

สีหน้าของอีกฝ่ายทำให้ชายหนุ่มไม่กล้ามองหน้าเธอ เขายอมรับว่ามันคือความผิดของตัวเองที่เผลอไป ปล่อยให้ตัวเองหมดการควบคุมสติที่มีน้อยนิด

แม้ว่าน้ำหนึ่งจะเมา และพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่สัญชาตญาณของผู้หญิงย่อมโมโหโกรธาในสิ่งที่เขาทำกับเธอ หญิงสาวเหวี่ยงมือฟาดเข้าที่แก้มซ้ายของเขาเต็มแรง

 

ตั้งแต่เกมครึ่งหลังเริ่มขึ้น ทุกคนต่างก็ใจจดใจจ่อกับการลุ้นประตูต่อไปว่าจะเป็นฝ่ายใดที่ทำให้ทีมของตนขึ้นนำ จนลืมเรื่องราวที่เพิ่งเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ไปเสียสนิท

เฮ้ย! ไอ้มิน ทำไมไอ้ชลมันไปส่งน้ำนานจังเลยวะ เดี๋ยวข้าไปดูสักหน่อย โอ๊คบ่นด้วยความกังวล เขารู้สึกกลัวขึ้นมาว่าสองคนนั่นจะ...ทำอะไร คุยอะไรกัน

เออ...มันไม่มีอะไรหรอกไอ้โอ๊ค เอ็งอย่ากังวลไปเลย เดี๋ยวไอ้ชลมันก็ออกมาเองแหละ ยัยน้ำคงไม่ยอมนอนน่ะ นั่งดูบอลเหอะ มินพูดทั้งๆ ที่สายตายังไม่ละออกมาจากหน้าจอ

แต่ว่า...

ฝ่ายกอหญ้าเองก็เช่นกัน เธอจิตใจไม่อยู่กบเนื้อกับตัวเพราะเป็นกังวลว่ากลางชลเข้าไปกับน้ำหนึ่งนานเกินไป จะลุกตามไปดูก็ไม่กล้า

ก่อนที่เธอจะรวบรวมความกล้าตามเข้าไป กลางชลที่เปลือยท่อนบนก็ถูกผลักออกมาจากประตูห้องที่เปิดอย่างกะทันหัน ทั้งโอ๊ค มิน กอหญ้า เคนและวีวี่ต่างก็ตกใจกับแปลกใจระคนกัน ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

เพื่อนๆ ลุกขึ้นไปดูกลางชลด้วยกันโดยมิได้นัดหมาย คนอื่นๆ ยังคงดูบอลไม่ได้ให้ความสนใจเหมือนอย่างเคย

ไอ้ชล...น้ำ...นี่มันเกิดอะไรขึ้น?!” มินถาม

น้ำเมามากจนอ้วกใส่เสื้อเราน่ะ เราบอกว่าให้นอนพักสักหน่อยก็ไม่ยอม

แล้วตอนนี้น้ำหลับแล้วเหรอ ว่าไงล่ะนายชล วีวี่ถามถึงเพื่อนของตนด้วยความเป็นห่วง

กลางชลหลบตาลงต่ำ ไม่กล้าสบตาใคร พร้อมกับพยักหน้าอย่างเสียมิได้ ใครจะกล้าเล่าความจริงต่อหน้าคนมากมาย โดยเฉพาะกับโอ๊ค!


โอ้โห...กว่าตอนที่ 11 นี้จะเสร็จสมบูรณ์มาให้แฟนๆ ได้ติดตามต่อ ,, ก็ทำเอาแทบแย่
ไม่ใช่อะไรหรอกค่ะ สมองมันตัน คิดอะไรไม่ออกอ่ะนะ

ถ้าเม้นท์หรือโหวตเพิ่มขึ้นเยอะๆ อิชั้นว่าสมองคงแล่นง่ายกว่าเดิมอ่ะ
อิอิอิ ใครว่าไม่เกี่ยวกัน อยากบอกว่าเกี่ยวเต็มๆ เปาเลยแหละ
เม้นท์ค่อนข้างเงียบเหงา ผู้แต่งเลยหนีเที่ยวซะเลย

ปรากฏตัวมาทำความรู้จักกันหน่อยนะ !! โดยเฉพาะนักอ่านเงา ..
ขอบคุณที่ติดตามกันมาถึงตอนนี้ ขอบคุณทุกคอมเม้นท์ ขอบคุณแฟนพันธุ์แท้ ขอบคุณเสียงโหวต

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

347 ความคิดเห็น

  1. #345 xวๅuจัe (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 เมษายน 2555 / 18:03
     555555555

    #345
    0
  2. #151 oppy (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2552 / 23:05
    อ๊ากกก ~



    อัพต่ออๆๆ อิอิ จิ้นจริงๆเลยนิ
    #151
    0
  3. #149 Devil_izZ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2552 / 22:51
    งานเข้าแล้ว กลางชลเอ่ยยย
    มาดูบอลนะ มาจูบกันทำไมมมม
    #149
    0
  4. #148 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2552 / 20:35
    อัฟต่อเร็วๆนะค่ะ
    #148
    0
  5. #146 CREAM zZ~ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2552 / 09:47
    ว้าว จูบกันแล้ว -.,-
    สู้ๆ ค่ะไรท์เตอร์ แต่งต่อไปน้า~~
    ชอบกลางชลแฮะ ฮ่าๆ >O #146
    0