สวัสดีวันลอยกระทง วันนี้ก็เป็นอีกปีที่ได้ไปลอยกระทงกับแม่ ( อีกแล้ว ) เพื่อนชวนไปทั้งสะพานพระราม 8 , วัดพระศรี , ดรีมเวริ์ด , และม.เกษตร แต่ก็ไม่ได้ไป วันนี้อะไรหลายอย่างมันไม่อำนวยจริงๆ
วันเสาร์นี้ไม่มีเรียนเพราะอาจารย์เขาไม่สอน แต่ก็ต้องมานั่งทำงานของอ.ดนัยแทน ออกจากบ้าน 9 โมงกว่า กลับก็ป่านไปเกือบ 6 โมงเย็น แต่ก็มีความสุขดีนะ ไม่รู้เพราะว่าช็อคโกแลตออกมาฤทธิ์มากไปหรือเปล่า
มันถึงทำให้มีความสุขเป็นพิเศษ เหมือนคนเป็นบ้ามากๆเลยล่ะ ฮาๆๆๆ ก็ดีแล้วนี่ ไม่เป็นแบบนี้นานแล้ว เมื่อวานคำตอบที่เดาเล่นๆ ก็ดันเป็นจริง ฮาดีนะ ที่เขาชอบลูกศิษย์นะ พวกเรารู้ก็เลยแกล้งเขาซะเต็มทีเลย
ตอนนี้เขาเหมือนเป็นลูกไก่ในกำมือพวกเราเลย พวกเราน่ะมีตัวประกันที่เขาแอบชอบอยู่ฝ่ายเรา พวกเรามีสิทธิ์จะทำอะไรกับเขาก็ได้ ถึงเขาจะทำตัวปริศนา แต่พวกเราก็รู้หมดแล้วว่าเขาเป็นใคร
เขาน่ะหน้าตายมากๆเลยล่ะ ตอนที่พวกเราไปห้องคอม พวกเราก็แกล้งพูดเรื่องเขา ประมาณว่า แกล้งยังไม่รู้ว่าคนที่แอบชอบเพื่อนอื่นใคร เขาถึงจะดูการ์ตูนอยู่ แต่หูน่ะฟังเรื่องที่พวกเราพูดตลอด
บอกว่าการ์ตูนตลกแต่จริงๆแล้ว ฮากับสิ่งที่พวกเราพูดมากกว่า เมื่อก่อนที่ยังไม่เกิดเรื่องนี้แบบนี้ ( ตอนที่เพื่อนคนนี้ยังไม่เรียนกลุ่มเดียวกับพวกเรา ) พวกเราโดนเขาตวาดตลอด แต่พอมีเพื่อนคนนี้อยู่
เขาก็ทำตัวดีขึ้น มันเป็นเพราะความรักสินะที่ทำให้คนเปลี่ยน เปลี่ยนไปในลักษณะที่ฮาโครตๆเลยล่ะ จริงๆนะ ถ้าพวกเราอยู่มัธยม พวกเราคงไม่กล้ากันแบบนี้ที่จะแกล้งเขาหรอกนะ แต่นี่อยู่มหาลัยแล้ว
ไอความกลัวต่างๆมันก็กลับมีความหน้าด้านเข้ามาแทนที่ ในการหาว่าใครแอบชอบเพื่อน ตอนที่แยกย้ายกับเพื่อนคนอื่นๆ ก็เดินมากับเพื่อนคนนี้ เพื่อมาดักรอเขาคนนั้นที่ป้ายรถเมล์ เราบอกเขาเองล่ะว่า( เมื่อก่อนเราเคยเรียนน่ะ เราเลยรู้เวลากลับเขา )
เขาน่าจะกลับบ้านประมาณนี้ เราสองคนยืนรอเขาอยู่จนเกือบ 5 โมงครึ่ง และเขาก็เดินมา หน้าเขาอึ้งๆมากเลยที่ได้เจอคนที่เขาแอบชอบอีกครั้ง ( พวกเราลากเขาไปห้องคอมด้วยน่ะ )
เขาก็ถามเราสองคนว่า ทำไมยังไม่กลับ เขาน่ะรู้ว่าเรากลับบ้านอีกฝั่งหนึ่ง ( แต่อาจจะลืมหรือไม่ก็ถามเพราะเพื่อนอยู่ด้วยหรือไม่ก็สงสัยที่เจอกันอีกแล้ว ) เราก็เลยบอกเขาไปว่า รอเพื่อนอยู่ จะไปลอยกระทงด้วยกัน ทำไมเราถึงได้กลับบ้านกับเพื่อนคนนั้น ( ก่อนหน้านั้นเราก็พูดเรื่องจะไปลอยกระทงที่ไหนกับเพื่อน เขาก็ฟังอยู่ด้วยน่ะ - -* )
พวกเรากลับบ้านทางเดียวกันน่ะ เพื่อนเราลงรถก่อน เราน่ะลงทีหลัง เฮ้อ.... การโกหกคนต่อหน้านี้มันยากมากเลยนะ มันทั้งตื่นเต้น และก็ฮาสุดๆ ต้องโกหกทั้งๆที่รู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับเพื่อนนี่สิ ลำบากโครตๆๆ แต่เราน่ะพยายามนิ่งอยู่แล้ว แต่เพื่อนเราน่ะสิ พูดอะไรกับเขาก็ไม่รู้ โกหกอะไรไปเรี่อย แถมเกือบหลุดอีกไหมล่ะ
หลังจากที่เราสองคนรอให้เขาขึ้นรถเมล์เสร็จ พวกเราก็นั่งรถเมล์กลับ ตลอดทางเราสองคนก็ยังคุยกันเรื่องนี้ไม่หยุด และอยู่ๆ SMS ของเขาก็โผล่เข้ามาที่เครื่องเพื่อน
เขียนว่า " ขอให้มีความสุขในวันลอยกระทงมากๆนะ " พวกเราต่างมองหน้ากัน และก็ฮาบนรถเมล์เสียงดังมาก เพราะพวกเราสองคนก็ไม่นึกว่าเขาจะส่ง SMS ก่อน
เพื่อนบอกว่าจะส่งตอบเขา เราก็เลยบอกว่าเขาว่า ตอนที่ออกมาเพื่อนอีกคนหนึ่งเล่าให้ฟังว่าเขาบอกกับเพื่อนคนนี้ว่า พาเขามาทำไม ช็อคน่ะนี่ เกือบตายน่ะ และก่อนหน้าจะขึ้นห้องคอม
อีกอย่างเขาเองก็พึ่งมาทำงานด้วย ไม่สบายน่ะหยุดไปหลายวัน ( แหม ช่างกล้าพูดน่ะว่า มาทำงานวันเสาร์ที่มหาลัยน่ะ ไม่ค่อยเลยง่ะ รู้นา แหมๆๆ ตอนแรกกะจะแซวว่าเป็นภารโรงนะ แต่ก็นะเขานั่งเล่นหรือทำงานดีล่ะค่ะบอกหน่อยดิ บอกกับเพื่อนเราเองนี่ว่าทำงานอยู่ แต่พอขึ้นไปดู ... แมร่งดูการ์ตูน - -* ) กลัวว่าเขาจะช็อคตายค้างห้องคอมน่ะสิ
นิสัยก็เถื่อน ยังจะอายอีกนะ หุหุ
เพื่อนคนนั้นก็โทรไปหาเขา เพราะเขาน่ะไว้ใจเพื่อนในกลุ่มแค่สองคนเท่านั้น ก็เลยเอาเบอร์เขามาให้เพื่อนโทรไปหาได้ ฮาๆ ตลกดีนะเรื่องนี้
เราเองก็พึ่งเจออะไรกับเรื่องนี้เป็นครั้งแรก เมื่อก่อนก็เคยอ่านข้อความและเจอบ้าง แต่นี้มันดันเกิดขึ้นกับคนข้างๆตัวเลยล่ะ ฮาๆๆๆ
แต่ความจริงมันก็ไม่เหมาะเหมือนกันนะ เพราะถ้าคนอื่นรู้เข้ามีหวังเขาคนนั้นยังมีปัญหาแน่ๆ เรียกว่ามันเป็นความรักต้องห้ามของแท้เลยล่ะมั่งนี่
แหมสองคนนี้น่าจะเจอกันต้องนานแล้วนะ ถ้าเพื่อนเราไม่ไปเข้าค่ายกับเขา เขาก็คงไม่เจอเพื่อนเราหรอก แหม แต่ทำไปได้นะ เราน่ะเป็นเพื่อนสนิทกับคนที่เขาไว้ใจที่สุด เพื่อนเรามันก็ไม่บอกเราเลย เราเลยต้องรู้เอง - - รู้เองไง ไม่มีใครบอก อ่านโคนันเยอะไง
เห็นเพื่อนในกลุ่มเขาคนนั้นติดต่อด้วยบอกว่า เขาแอบชอบเพื่อนเราตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นตอนไปเข้าค่าย >< ว้าวๆๆ รักแรกพบ
พึ่งรู้เขินเป็นด้วยนึกว่าทำหน้าโหดและตวาดเป็นอย่างเดียวเสียอีก เป็นชายนะค่ะ ทำไมไม่กล้าสู้หน้าเพื่อนเราล่ะ .....
วันมะรืนไม่เห็นต้องแกล้งทำเป็นถ่ายรูปพวกเราเลย รู้น่าว่าถ่ายไปงั้นล่ะ แต่ใจจริงน่ะอยากได้รูปเพื่อนต่างหากล่ะ โธ่ แล้วบอกว่าถ่ายเล่นๆไม่มีไรทำ ไม่สบายหนัก แต่งตัวยังกับหิมะจะตกในเมืองไทย จะบ้าหรือไง ฮาๆๆๆๆ
แต่นิสัยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นมือเลยนะ หุหุ ขอมอบเพลงนี้ให้เขาคนนั้นเลยนะ ทำไปได้ ช่างกล้าจริงๆกับ SMS รู้น่าว่าเป็นใคร แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้เองล่ะ กลัวว่าเขาจะร้อนตัวและอายตายเสียก่อน รักเพื่อนเราจริงอะเปล่านี่ หุหุ
มอบให้เขาเลยนะ ฮาๆๆๆๆๆ
หมั่นไส้หว่า ทำไปได้ ฮาๆๆๆ
แหมสองคนนี้น่าจะเจอกันต้องนานแล้วนะ ถ้าเพื่อนเราไม่ไปเข้าค่ายกับเขา เขาก็คงไม่เจอเพื่อนเราหรอก แหม แต่ทำไปได้นะ เราน่ะเป็นเพื่อนสนิทกับคนที่เขาไว้ใจที่สุด เพื่อนเรามันก็ไม่บอกเราเลย เราเลยต้องรู้เอง - - รู้เองไง ไม่มีใครบอก อ่านโคนันเยอะไง
เห็นเพื่อนในกลุ่มเขาคนนั้นติดต่อด้วยบอกว่า เขาแอบชอบเพื่อนเราตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นตอนไปเข้าค่าย >< ว้าวๆๆ รักแรกพบ
พึ่งรู้เขินเป็นด้วยนึกว่าทำหน้าโหดและตวาดเป็นอย่างเดียวเสียอีก เป็นชายนะค่ะ ทำไมไม่กล้าสู้หน้าเพื่อนเราล่ะ .....
วันมะรืนไม่เห็นต้องแกล้งทำเป็นถ่ายรูปพวกเราเลย รู้น่าว่าถ่ายไปงั้นล่ะ แต่ใจจริงน่ะอยากได้รูปเพื่อนต่างหากล่ะ โธ่ แล้วบอกว่าถ่ายเล่นๆไม่มีไรทำ ไม่สบายหนัก แต่งตัวยังกับหิมะจะตกในเมืองไทย จะบ้าหรือไง ฮาๆๆๆๆ
แต่นิสัยเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นมือเลยนะ หุหุ ขอมอบเพลงนี้ให้เขาคนนั้นเลยนะ ทำไปได้ ช่างกล้าจริงๆกับ SMS รู้น่าว่าเป็นใคร แต่แกล้งทำเป็นไม่รู้เองล่ะ กลัวว่าเขาจะร้อนตัวและอายตายเสียก่อน รักเพื่อนเราจริงอะเปล่านี่ หุหุ
มอบให้เขาเลยนะ ฮาๆๆๆๆๆ
หมั่นไส้หว่า ทำไปได้ ฮาๆๆๆ
เพลงทำไมต้องเธอ
ความคิดเห็น