ฟิคสั้นเจมส์เต้ [yaoi] ตอน:ลูกหมา - ฟิคสั้นเจมส์เต้ [yaoi] ตอน:ลูกหมา นิยาย ฟิคสั้นเจมส์เต้ [yaoi] ตอน:ลูกหมา : Dek-D.com - Writer

ฟิคสั้นเจมส์เต้ [yaoi] ตอน:ลูกหมา

โดย R-temiss

คนเราจะหลงรักคนๆเดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้จริงหรอ?

ยอดวิวรวม

898

ยอดวิวเดือนนี้

2

ยอดวิวรวม


898

ความคิดเห็น


2

คนติดตาม


19
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  7 ม.ค. 60 / 01:54 น.


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ฟิคสั้น   ตอน : ลูกหมา

เปาะเเปะ เปาะแปะ 
     หยดฝนกระทบกับผืนร่มในมือของผมจนได้ยินเสียงเปาะแปะอย่างไม่ขาดสาย
ทั้ง ๆ ที่ตั้งใจจะนั่งเล่นเกมอยู่ในห้องสบายๆแท้ ๆ แต่สามโบ๊ะบ๊ะเหมือนจะไม่เข้าใจผมเลยสักนิด ปกติก็อืดอยู่แล้วยิ่งประกอบกับฝนโหมกระหน่ำอย่างนี้ 



     ผมหงุดหงิดจนหิวเลยตัดสินใจลงมาหาไรกินที่เซเว่นข้างหอ แต่สายตาของผมดันไปสะดุดกับร่างสูงที่คุ้นเคยกำลังแหวกโพรงหญ้าหาอะไรสักอย่าง สภาพมันเหมือนลูกหมาตกน้ำเพราะตัวเปียกโชกไปหมด ผมเลยเดินตรงเข้าไปหา อาจเป็นเพราะมันรู้สึกว่าไม่มีเม็ดฝนหยดลงถึงตัวมันแม้แต่นิดเดียวละมั้งมันถึงเงยหน้าขึ้นมองฟ้า แต่โทษทีว่ะที่เห็นแต่ร่มของกู 


"เจมส์ ทำไรอะ ?" ผมถามร่างสูงที่ตอนนี้จ้องหน้าผมตาปริบๆ
"ลูกหมาน่ะ เพิ่งคลอดซะด้วยสงสารมันโดนฝนหนาวน่าดู" มันตอบพร้อมกับค่อยๆอุ้มลูกหมาตัวนั้นขึ้นมาจากผืนหญ้า เห็นได้ชัดว่าลูกหมาตัวนั้นตัวสั่นระริกเพราะความหนาวอย่างน่าสงสาร
"แล้วแม่มันล่ะ?" ผมถามไป มือข้างที่จับร่มอยู่ก็ยื่นออกไปหาไอ้เจมส์ นี่ผมทำเพื่อลูกหมานะ
มันส่ายหัวแทนคำตอบ 
"ยังไงซะ พามันเข้าหอก่อนละกันก่อนที่มันจะหนาวตายไปซะก่อน"
"กูมีผ้าเช็ดหน้า ใช้เเทนผ้าขนหนูไปก่อนละกัน" ผมกางผ้าเช็ดหน้าออกใส่ในมือตัวเองไว้ ส่วนเจมส์ก็ค่อยๆวางลูกหมาลงบนมือของผมอย่างแผ่วเบา แล้วเปลี่ยนมาถือร่มแทนผมเอาไว้ ผมห่อตัวลูกหมาตัวน้อยด้วยผ้าเช็ดหน้าของผมอย่างเบามือที่สุด
"หอไม่ใ..." 
โฮ่ง โฮ่ง โฮ่ง!
ยังไม่ทันที่ผมจะพูดจบ หมาตัวหนึ่งได้วิ่งมาทางพวกผมพรางเห่าอย่างบ้าคลั่ง หมาตัวนี้อาจจะเป็นแม่ของลูกหมาที่ผมอุ้มอยู่ก็เป็นได้


"เต้! ค่อยๆวางลูกหมาลงช้า ๆ !" ผมทำตามที่ไอ้เจมส์สั่งโดยการวางตัวลูกหมาลงอย่างช้าๆ 
โฮ่ง โฮ่ง! แฮ่!  หมาตัวนั้นยังคงเห่าและขู่พวกผมอย่างไม่ละเลิก
เมื่อผมวางลูกหมาลงที่เดิมเสร็จแล้ว ผมจึงรีบลุกขึ้นเต็มความสูง
โฮ่ง โฮ่ง! 
หมาตัวนั้นทำท่าจะกระโจนเข้ามาหาผม และจังหวะนั้นเองที่ไอ้เจมส์ดึงผมเข้าไปหาตัวมันเลยทำให้หัวของผมชนเข้ากับอกแกร่งของมันอย่างจัง ผมเงยหน้ามองไอ้เจมส์ปรากฎว่าไอ้เจมส์ก็ก้มมองผมอยู่เช่นกัน เราทั้งคู่สบตากันอยู่เนิ่นนาน เหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน สิ่งรอบตัวเงียบสงบแม้แต่เสียงของหมาตัวนั้นก็เงียบหายไปด้วย


"อะ...เอ่อ มันไปแล้ว" สิ้นเสียงของไอ้เจมส์ผมก็รีบผละออกจากตัวของไอ้เจมส์ทันที
"อะ...อืม" ผมมองไปที่โพรงหญ้าที่ผมวางลูกหมาเอาไว้ ปรากฎว่ามันหายไปแล้ว แม่มันคงอุ้มไปที่อื่นละมั้ง
"งะ...งั้นกูขึ้นหอก่อนนะ" พูดจบผมก็ก้มหยิบร่มที่นอนแอ้งแม้งอยู่ข้างไอ้เจมส์ มันอาจจะหลุดมือไอ้เจมส์เพราะเหตุการณ์เมื่อก่อนหน้านี้ก็เป็นได้
"อืม" มันพูดเสียงแผ่วเบา
ผมหันหลังกลับเตรียมเข้าหอทันที 


เฮ้ออออ~ เปียกจนได้ ขึ้นห้องไปก็คงต้องอาบน้ำแต่งตัวใหม่อีกรอบ แค่คิดก็หนาวจับใจแล้ว

        หลังจากที่ผมอาบน้ำแต่งตัวเสร็จผมก็นอนกดมือถือบนเตียงอย่างสบายใจ



[ตกหลุมรักคนๆเดิม ซ้ำแล้วซ้ำเล่า]



     ผมกดโพสต์ลงทวิตและไม่นานก็มีคอมเมนต์มากมายหลั่งไหลเข้ามา
ผมอ่านคอมเมนต์แล้วเผลอฉีกยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว 
ผมกดปิดมือถือแล้ววางไว้ที่โต๊ะข้างเตียง ผมหลับตาลงช้าๆนึกถึงใบหน้าของคนๆนึง ใบหน้าของใครคนนึ่งที่มองกี่ครั้งก็ใจสั่น... 
_____________________________________

เนื้อเรื่อง อัปเดต 7 ม.ค. 60 / 01:54


อีบุ๊กในซีรีย์เดียวกัน ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

2 ความคิดเห็น

×