คัดลอกลิงก์เเล้ว

Telephoto Lens : Prompto Part.

ฉันน่ะ คอยเฝ้ามองน็อกอยู่ตลอดนั่นแหละ แม้ว่าจะต้องผ่านเลนส์ของกล้องก็ตาม

ยอดวิวรวม

340

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


340

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


14
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  1 เม.ย. 60 / 11:07 น.
นิยาย Telephoto Lens : Prompto Part. Telephoto Lens : Prompto Part. | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้



















 Telephoto Lens

Prompto Part.

 










Talk with ศรี

สวัสดีค่า ( ´  ` )
อู้ไม่แต่งเรื่องหลักแต่มาแต่ง Short Fic แทน
ฮาาาาาาา
เรื่องนี้พิเศษหน่อยค่ะเพราะไม่ได้แต่งคนเดียว
เราไปจับพลัดจับผลูแต่งคู่กับคุณเซ็ท
FesenyAReset ค่าาาา
//จุดพลุ
กดจิ้ม ๆ ที่ชื่อคุณเซ็ทแล้วไปติดตามกันได้นะคะ
ด้วยความที่ไปเห็นคอมมิกสั้น ๆ ของแอคทวิตนึงแล้วเกิดไอเดียบรรเจิด
ด้วยเหตุนี้จึงเกิดฟิคนี้ขึ้นนั่นแล

 

 

 

Please Enjoy.







Thanks!

CODE : " SQWEEZ " THEME





                                                        
cr.sqw

เนื้อเรื่อง อัปเดต 1 เม.ย. 60 / 11:07


Telephoto Lens : Prompto part.

Noctis x Prompto

By : มารศรี (DaiyMizNight)

Warning : เป็นเรื่องราวสมัยช่วงม.ปลายนะคะ








Telephoto Lens

Prompto part.









เป็นที่รู้โดยทั่วกันว่าพรอมพ์โตเป็นคนที่ชอบถ่ายรูปมาก เขามีงานอดิเรกถ่ายรูปสิ่งต่าง ๆ ที่เขาชื่นชอบไม่ว่าจะต้นไม้ ใบหญ้า สิงสาราสัตว์ทั้งหลาย และแน่นอนเขามักจะพกกล้องตัวโปรดติดตัวตลอดเวลา เพื่อน ๆ ก็มักจะขอให้เขาถ่ายรูปให้อยู่เสมอ ซึ่งเขาก็ไม่ได้ปฏิเสธอะไรกลับชอบมากกว่าที่มีคนมาขอให้ถ่ายรูปให้

 

สำหรับพรอมพ์โตการได้ถ่ายรูปเพื่อน ๆ หรือใครก็ตามมันเหมือนกับเขาได้คอยเฝ้ามองการเป็นไปของคนคนนั้น ในยามที่รอยยิ้มถูกส่งมายังกล้องเขาก็มักจะยิ้มตามอยู่เสมอ เพราะเขามีความสุขที่ได้เห็นรอยยิ้มของผู้คน

 

และในบางครั้งพรอมพ์โตก็มีแอบถ่ายมุมหลุด ๆ ของเพื่อนบ้างจะได้เอาไว้ล้อกันเล่น ๆ สนุก ๆ ซึ่งแน่นอนว่าขาประจำของพรอมพ์โตจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก องค์ชายน็อกทิส

 

เที่ยงของวันนี้พรอมพ์โตและน็อกทิสเลือกไปกินข้าวเที่ยงกันที่ดาดฟ้าของโรงเรียน เพราะพรอมพ์โตบอกว่าอยากออกมาถ่ายรูปบทที่สูง ๆ ดูบ้างอีกอย่างวันนี้แดดไม่แรง อากาศเย็นกำลังดีเหมาะแก่การไปนั่งกินข้าวสบาย ๆ

 

ข้าวเที่ยงของพวกเขาเป็นอาหารฝีมือเลขาหนุ่มประจำตัวน็อกทิสอย่างอิกนิสหรืออิกกี้ที่พรอมพ์โตตั้งชื่อเล่นให้โดยที่เจ้าตัวก็ไม่ได้ขอ อาหารถูกจัดใส่ลงกล่องอย่างสวยงาม มีสารอาหารครบถ้วนทั้ง 5 หมู่ แต่แน่นอนคนอย่างน็อกทิสที่ไม่ชอบกินผักใด ๆ บนโลกมีหรือจะคีบผักเหล่านั้นเข้าปาก เขาทั้งเลือกที่จะคีบผักทั้งหมดให้กับพรอมพ์โตที่กินผักได้ ซึ่งทุกมื้ออาหารของพวกเขาก็เป็นแบบนี้ประจำ

 

นี่ ไม่หัดกินผักบ้างล่ะ เดี๋ยวอิกกี้ก็เสียใจหรอกพรอมพ์โตเอ็ด

 

ก็คนมันไม่ชอบ นายก็อย่าเอาไปบอกอิกนิสล่ะ เดี๋ยวก็บ่นนู่นนี่อีกน็อกทิสตอบ

 

ฉันจะถ่ายรูปฟ้องอิกกี้พรอมพ์โตหยิบกล้องขึ้นมาถ่ายขณะที่น็อกทิสกำลังคีบผักจากกล่องของตนเองใส่กล่องของอีกฝ่าย

 

เฮ่ย! ลบเดี๋ยวนี้เลยนะน็อกทิสชักสีหน้าไม่พอใจ

 

เรื่องอะไร ฮะฮะฮะพรอมพ์โตไม่มีท่าทีจะกดลบแต่อย่างใด มิหนำซ้ำยังหัวเราะใส่อีกต่างหาก

 

เล่นแบบนี้ใช่ไหม ได้ ข้าวมื้อหน้าฉันจะไม่ให้อิกนิสทำเผื่อนายแล้วน็อกทิสได้ทีก็ขู่ใหญ่

 

ไม่เอานะ! ก็ข้าวของอิกกี้อร่อยนี่นาพรอมพ์โตเริ่มลังเลใจ

 

งั้นจะลบไหมน็อกทิสทวง

 

ลบจ้า ลบแล้ว นี่เห็นไหมไม่ว่าเปล่าพรอมพ์โตยื่นกล้องให้อีกฝ่ายดูเป็นหลักฐาน

 

ดีมาก เชิญกินต่อได้น็อกทิสผายมือเป็นเชิงว่าเชิญเลย

 

ร้ายกาจนักนะองค์ชายพรอมพ์โตเอากล้องใส่กระเป๋าก่อนนะยกกล่องข้าวขึ้นมากินต่อ

 

แน่นอนน็อกทิสยักไหล่

 

สักพักก็หมดคาบพักเที่ยง พวกเขาเก็บกล่องข้าวแล้วลุกขึ้นเดินกลับไปยังห้องเรียนเพื่อเรียนวิชาในคาบบ่าย วันนี้คาบบ่ายเป็นวิชาที่น็อกทิสไม่ใคร่จะชอบมากนัก เขาเลยรู้สึกเบื่อเป็นพิเศษ และยิ่งวิชาสุดท้ายยิ่งแล้วใหญ่

 

พรอมพ์ ฉันขอนอนก่อนนะ เรียนเสร็จแล้วปลุกด้วยน็อกทิสว่าปุ๊บก็ฟุบหน้าลงกับโต๊ะปั๊บ

 

ได้-- นี่! ฉันยังไม่ทันรับปากเลยนะพรอมพ์โตถอนหายใจให้กับความขี้เซาขององค์ชาย

 

เวลาล่วงเลยจนถึงเวลาเลิกเรียน วันนี้พรอมพ์โตเป็นเวรยกสมุดไปส่งที่ห้องพักครูเขาจึงบอกน็อกทิสก่อนที่จะลุกไป

 

เฮ่! น็อก เดี๋ยวฉันเอาสมุดไปวางก่อนนะ รออยู่นี่ก่อนล่ะพรอมพ์โตสะกิดน็อกทิสที่ยังฟุบหลับอยู่กับโต๊ะอยู่

 

อืม...ด้วยความที่ขี้เกียจเงยหน้าตอบน็อกทิสเลยยกมือขึ้นบอกว่าเข้าใจแล้ว

 

แต่การยกสมุดไปส่งที่ห้องพักครูของพรอมพ์โตใช้เวลามากกว่าที่คิดเพราะเขาถูกไหว้วานให้ไปนู่นนี่จนเขาเริ่มเป็นกังวลว่าน็อกทิสจะโกรธเขาหรือเปล่า เมื่อขอปลีกตัวออกมาได้ก็รีบบึ่งมาที่ห้องอย่างรวดเร็ว

 

แฮ่ก แฮ่ก น็อก! ฉันขอโทษนะที่ช้าพรอมพ์โตมาถึงก็ยกมือขึ้นขอโทษแต่เมื่อมองไปที่อีกฝ่าย ทางนั้นก็ไม่มีท่าทีจะตื่นหรือขยับเขยื้อนใด ๆ

 

เอาจริงดิ นี่ไม่ตื่นเลยเหรอพรอมพ์โตเดินเข้าไปหาน็อกทิสที่ยังคงฟุบหลับอยู่กับโต๊ะ

 

น็อก! เฮลโลววว ตื่นได้แล้วครับองค์ชายขี้เซาพรอมพ์โตร้องปลุกอีกฝ่ายพลางเก็บของใส่กระเป๋าตนเองไปด้วย แต่ไม่ว่าจะลองเรียกปลุกยังไงอีกฝ่ายก็ไม่ยอมตื่น

 

พรอมพ์โตจึงลงมานั่งยอง ๆ ด้านข้างโต๊ะของน็อกทิส แล้วมองหน้าองค์ชายขี้เซาที่ยังคงหลับไม่รู้เรื่องอะไร

 

            จะว่าไปหน้าน็อกตอนนอนก็น่ารักเหมือนกันแฮะ

 

พรอมพ์โตหยิบกล้องถ่ายรูปตัวโปรดของเขาออกมา กดเปิดแล้วเล็งโฟกัสไปที่ใบหน้าของน็อกทิสที่หลับตาพริ้ม

 

แชะ

 

ด้วยความที่พรอมพ์โตลืมกดปิดเสียงชัตเตอร์มันจึงทำให้องค์ชายตื่นแล้วลืมตาขึ้น พรอมพ์โตรีบเอากล้องยัดใส่กระเป๋าอย่างรีบร้อนเพราะกลัวจะถูกจับได้ว่าแอบถ่าย

 

อะไร ช่วยครูเสร็จแล้วเหรอน็อกทิสยกตัวออกจากโต๊ะแล้วบิดขี้เกียจ

 

โอะ..โอ้ เสร็จแล้วพรอมพ์โตที่ยังคงตกใจอยู่จึงตอบอย่างตะกุกตะกัก

 

ปะ งั้นกลับบ้านกันน็อกทิสหาววอดใหญ่หนึ่งทีแล้วเดินนำออกไปจากห้อง

 

            ดูเหมือนจะไม่โดนจับได้แฮะ

 

พรอมพ์โตถอนหายใจโล่งออกก่อนจะรีบเดินตามอีกฝ่ายไปแล้วทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

เมื่อพรอมพ์โตกลับถึงบ้านกิจวัตรประจำวันอย่างหนึ่งของเขาคือการหยิบกล้องออกมาดูรูปถ่ายที่ถ่ายไปในวันนั้น ๆ และดูเหมือนวันนี้รูปที่ถ่ายก็สวยถูกใจเขาทีเดียว แต่เมื่อเขากดเลื่อนมาจนถึงรูปสุดท้าย

 

รูปที่แอบถ่ายน็อกตอนหลับ

 

ไม่รู้ทำไมตัวเขาถึงเผลอจ้องมองรูปนี้เนิ่นนานกว่ารูปอื่น ๆ หรือเพราะแสงอาทิตย์ตอนเย็นที่ลอดผ่านผ้าม่านสีขาวบางนั้นมันสวยสำหรับเขามาก หรืออาจจะเป็นเพราะใบหน้ายามหลับใหลของคนในรูปต่างหากที่ทำให้เขาละสายตาออกไปไม่ได้เลย

 

ไม่รู้อะไรดลใจให้พรอมพ์โตหยิบกล้องมาเสียบสาย USB ต่อเข้ากับคอมพิวเตอร์แล้วกดคลิ้กที่ปุ่มพิมพ์ภาพ เครื่องปริ้นค่อย ๆ ส่งเสียงเป็นสัญญาณว่ามีการสั่งพิมพ์ภาพ สักพักรูปที่สั่งก็ค่อย ๆ ไหลออกมาจากตัวเครื่องปริ้น โดยรูปที่พิมพ์ออกมาเป็นรูปของน็อกทิสที่กำลังหลับ

 

            นี่เรากำลังทำอะไรอยู่

 

พรอมพ์โตหยิบรูปนั้นมาตัดด้วยกรรไกรให้เป็นสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ ให้พอดีกับขนาดของช่องใส่รูปในกระเป๋าสตางค์

 

สิ่งที่กำลังทำอยู่นี้เขาก็ไม่รู้หรอกว่าทำไปเพื่ออะไร แต่ความรู้สึกของพรอมพ์โตยามได้มองรูปนั้นแล้วเขารู้สึกเหมือนว่ามีกระแสไฟฟ้าแล่นผ่านไปตรงที่อดด้านซ้าย เขาชอบรูปนี้ พรอมพ์โตไม่คิดอะไรอีกแล้วก็เก็บรูปนั้นลงกระเป๋าสตางค์ไป

 

เช้าวันต่อมา

 

            วันนี้ก็ยังเป็นอีกวันที่เรามาเรียนกันตามปกติพักเที่ยงก็พักกินข้าว แต่เราเลือกที่จะไปซื้อของกินเพิ่มนั่นก็คือเมลอนปังที่จะมีขายแค่เฉพาะวันนี้ที่โรงอาหารก่อนจะไปนั่งกินข้างกล่องที่บนดาดฟ้า

 

            โอ๊ะ น็อกนายไปซื้อเมลอนเองเลยนะพรอมพ์โตหยุดเดินกระทันหันและกุมท้องตนเอง

 

            แต่ฉันไม่ได้เอากระเป๋าเงินมา แล้วเป็นอะไรล่ะนั้นน็อกทิสถามพลางชี้ไปทีมือของพรอมพ์โต

 

            งั้น อะ เอาเงินฉันออกก่อนก็ได้พรอมพ์โตควักกระเป๋าสตางค์ของตนเองออกมาพร้อมกับถุงข้าวกล่องแล้วยื่นให้อีกฝ่ายอย่างรีบร้อนก่อนจะรีบออกตัวไปอีกทาง

 

            แล้วนั้นนายจะไปไหน

 

            ปวดท้อง จะไปเข้าห้องน้ำว่าแล้วเจ้าตัวก็รีบบึ่งไปยังห้องน้ำที่ใกล้ที่สุดทันที



            พรอมพ์โตกลับจากไปเข้าห้องน้ำเสร็จเดินขึ้นมาเปิดประตูดาดฟ้าแล้วเข้าไปหาน็อกทิสที่กำลังนั่งกินข้างกล่องอยู่ก่อนแล้ว

 

            อ๋าา นี่กินไม่รอฉันเลยงั้นเหรอพรอมพ์โตทำหน้าบึ้งหน่อย ๆ ที่อีกฝ่ายไม่รอ ก่อนจะนั่งลงข้าง ๆ

 

            ทำเป็นเด็กไปได้ กินก่อนไม่ได้แปลว่าแย่งกินสักหน่อย เอ้า! นี่ของนายน็อกทิสยื่นกล่องข้าว กระเป๋าสตางค์และเมลอนปังให้อีกฝ่าย

 

            ว้าววว ไม่ใช่ว่าหมดไปแล้วเหรอ นายนี่เก่งชะมัดเลยน็อก!พรอมพ์โตเมื่อเห็นเมลอนปังถูกยื่นมาให้ก็ประหลาดใจ

 

            นี่ชิ้นสุดท้าย จงภูมิใจซะที่ฉันไปซื้อมาให้

 

            อ้าว แล้วน็อกไม่กินเหรอ

 

            ไม่อะ นายกินไปเหอะน็อกทิสทำท่าไม่สนใจแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวกล่องต่อ

 

            งั้นฉันแบ่งให้นะพรอมพ์โตแกะห่อพลาสติกออกแล้วฉีกแบ่งเมลอนปังก่อนจะยื่นให้อีกฝ่าย

 

            ก็บอกว่าไม่กินไงน็อกทิสปฏิเสธ

 

            รับไว้เหอะหน่า เอ้า!แต่มีหรือพรอมพ์โตจะฟัง เขาก็ยังยื่นเมลอนปังให้อีกฝ่ายจนน็อกทิสขี้เกียจจะโต้ตอบจึงหยิบมาวางเก็บไว้กินทีหลัง

 

            พวกเขากินข้าวเที่ยงเสร็จก็เดินกลับไปยังห้องเรียนตามเดิม และดูเหมือนข้าวเที่ยงจะส่งผมต่อองค์ชายเสียแล้ว พอหนังท้องตึงหนังตาก็หย่อนน็อกทิสเลยฟุบหลับไป

 

            วันนี้ก็หลับอีกเหรอ นี่นายมาเรียนหรือมานอนกันแน่เนี่ยแต่ดูเหมือนน็อกทิสจะได้ยิน เขายื่นขามาเตะที่ขาเก้าอี้ของพรอมพ์โตดังปึ๊ก!

 

            โอ๊ะ! จ้า ๆ ไม่แซวแล้ว เชิญองค์ชายบรรทมได้ตามสบายครับผมพรอมพ์โตพูดก่อนจะหันหน้ากลับไปเรียนต่อแล้วปล่อยให้องค์ชายงีบหลับไป

 

            เวลาผ่านไปจนออดบอกเวลาเลิกเรียนก็ดังขึ้น แน่นอนว่าน็อกทิสไม่มีท่าทีจะตื่นเลย เพื่อน ๆ ในห้องก็ทยอยกันออกจากห้องกันหมดพรอมพ์โตที่พึ่งจะทำเวรทำความสะอาดห้องเสร็จก็เดินมาที่โต๊ะของน็อกทิส

 

            วันนี้ก็ไม่ยอมตื่นง่าย ๆ หรือไงน้า~” พรอมพ์โตใช้นิ้วจิ้ม ๆ ที่มือของน็อกทิสเบา ๆ ก่อนจะปิ๊งไอเดียแล้วหยิบกล้องประจำตัวออกมาหวังจะถ่ายเก็บไว้อีกครั้ง

 

            เอ๋~ แบตหมดงั้นเหรอเนี่ยพรอมพ์โตทำหน้าเสียดายที่พอกดปุ่มเปิดกล้องแต่ปรากฏจอบอกว่าแบตเตอร์รี่หมด

 

            วันนี้รอดตัวไปนะองค์ชาย~” พรอมพ์โตลดตัวลงนั่งยอง ๆ ข้างโต๊ะของน็อกทิสแล้วยื่นมือทำเป็นรูปกล้องแทนทำทีเป็นว่าถ่ายรูปอยู่

 

                        น็อกตอนหลับน่ะน่ารักจริง ๆ นั่นแหละ

 

            แต่จู่ ๆ ดวงตาของน็อกทิสก็ลืมขึ้นมาเสียเฉย ๆ เขาจ้องมองมาที่ดวงตาของพรอมพ์โต พรอมพ์โตตกใจอยู่หน่อย ๆ แต่ก็ไม่ได้ละสายตาไปจากดวงตาสีบลูแซปไฟร์คู่สวยนั้นเลย

 

                        สีตาของน็อกพอมองดูดี ๆ แล้วก็สวยเหมือนกัน

 

          พวกเขาสบตากันอยู่นานจนเป็นฝ่ายพรอมพ์โตเองที่ต้องผละออกไป ไม่รู้ว่าพรอมพ์โตคิดไปเองหรือเปล่า แต่ความรู้สึกที่เหมือนไฟฟ้าไหลผ่านที่อกด้านซ้ายตอนนี้มันแพร่ไปทั้งร่างกายของเขาเลย เขารู้สึกเหมือนหัวใจมันเต้นเร็วกว่าจังหวะปกติแถมมือก็สั่นน้อย ๆ ด้วย

 

            ทำไม จะแอบถ่ายฉันเหรอน็อกทิสยิ้มแล้วพูดแซว

 

            ปะ..เปล่าสักหน่อย ก็แค่อยากลองมุมกล้องเล่นเองพรอมพ์โตตอบเฉไฉไปพลางเก็บของไปพลางโดยไม่มองหน้าน็อกทิส

 

            หืมมม งั้นเหรอน็อกทิสพยักหน้าไปมาล้อเลียนท่าทีของอีกฝ่าย

 

            อะ..อะไรเล่าพรอมพ์โตเก็บของเสร็จแล้วจึงหันมามองน็อกทิส


           ก็ไม่มีอะไรนี่ เป็นไงจ้องตาฉันแล้วใจสั่นเลยสิน็อกทิสพูดแล้วเดินนำออกไปจากห้อง

 

            บ้า! คิดไปเองแล้ว ใครมันจะไป...ใจสั่นกันพรอมพ์โตเอามือทาบที่หน้าอกด้านซ้ายของตนเองเบา ๆ

 

            มัวยืนบื้ออะไรอยู่ล่ะ เดี๋ยวก็ทิ้งซะหรอกน็อกทิสหันมาทางพรอมพ์โตที่ยังยืนนิ่งอยู่กับที่

 

            ห้ะ! รอด้วย!ได้ยินดังนั้นเจ้าตัวก็ออกตัวรีบเดินตามไปทันที







หลังจากนี้คงได้คอยเฝ้ามองน็อกผ่านเลนส์กล้องอีกเยอะ ๆ แน่เลย

 

 

 





Next to...

NOCTIS PART.





ผลงานอื่นๆ ของ 『• DaiyMizNight • 』

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น