[Fic naruto] เบื้องลึกของคู่กัด ซาอิ and ซากุระ

ตอนที่ 2 : การจับคู่ของคนไม่ลงรอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    27 ต.ค. 49


ฮารุโนะ ซากุระ เสียงประกาศเรียกชื่อนี้ดังขึ้นมาหลายวิแล้ว แต่ซากุระกลับไม่มีทีท่าว่าจะขานรับหรือก้าวออกมาข้างหน้าเพื่อรับภารกิจเลย ดูเหมือนว่าเธอยังทำใจยอมรับไม่ได้สักเท่าไหร่

เอ่อ ซากุระจัง เดินออกไปสิ เจ้าซาอิมันรออยู่โน่นแล้ว เด็กหนุ่มผมทองสะกิดแขนบางๆนี้เบาๆ จนเจ้าตัวเรียกสติกลับมาได้

อะ...เอ่อ อื้อ เด็กสาวเดินตรงไปยังเหล่าโจนินที่ยืนรออยู่

 สำหรับคู่ของเธอ ภารกิจก็คือ.....การคุ้มครองท่านหญิงมิโคโตะ ผู้ป็นลูกสาวคนสุดท้ายของตระกูลโทโมเอดะ หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ของแคว้นคุโมะงาคุเระคุเรไนอ่านภารกิจให้ทั้งสองฟังด้วยน้ำเสียงดังฟังชัด

หมู่บ้านคุโมะเหรอค่ะ... แล้วจะให้เริ่มออกเดินทางวันไหนคะ?ซากุระรีบถามทันที

พรุ่งนี้ก็เริ่มภารกิจได้เลย อ้อ!ห้ามบอกเรื่องภารกิจนี้ให้กับคู่อื่นรู้ล่ะ นี่ถือเป็นการทดสอบการรักษาความลับด้วย

ทราบแล้วครับ/ค่ะ

งั้นก็แยกย้ายไปได้ สิ้นเสียงของคุเรไนผู้มอบหมายภารกิจ ซาอิและซากุระก็หายตัวไปตามแบบฉบับนินจาทันที

คาคาชิ เธอว่าไงกับคู่เมื่อกี้คุเรไนหันหน้ามาถามคาคาชิที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ

ไม่รู้สิ ซากุระเป็นคนมีความอดทนคงไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรอก ถ้าเป็นนารูโตะก็ว่าไปอย่าง

นี่ยามาโตะไม่ได้รายงานนายเรื่องภารกิจครั้งนั้นหรอกเรอะ? อาสึมะรีบพูดแทรกขึ้นทันที

เปล่านี่ มีอะไรงั้นรึ?

ก็นะ.....เห็นยามาโตะบอกว่าเจ้าพวกนั้นไม่ค่อยจะถูกกันน่ะอาสึมะมองหน้าคาคาชิอย่างเป็นห่วง

งั้นก็ยิ่งดีเลย นั่นแหละคือสิ่งที่เจ้าพวกนั้นต้องเอาชนะให้ได้ล่ะ

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 ผมขอแยกตรงนี้เลยล่ะกันนะครับ จะได้รีบไปเตรียมตัววันพรุ่งนี้ซาอิส่งยิ้มให้อย่างเคยหลังจากที่แยกตัวมาตอนนั้นเมื่อเดินมาถึงทางแยกที่จะไปบ้านของตนเอง

 เออ ......เดี๋ยวก่อน!!” ซากุระรีบหายตัวมาดักข้างหน้าเด็กหนุ่มคนนี้ไว้ พร้อมกับจ้องหน้าเขาเขม็ง

อะไรเหรอครับ? มาจ้องหน้าผมแบบนี้ จะหว่านเสน่ห์หรือครับ? บอกไว้ก่อนเลยนะว่าผมน่ะไม่มีความรู้.....อุ๊บบบซาอิกุมคางของตนที่ตอนนี้ปวดแปล๊บๆ เนื่องจากเมื่อกี้นี้โดนหมัดหนักๆของซากุระเหวี่ยงเข้าให้

จะบ้าเรอะ นายละเมออะไรของนาย!!”เด็กสาวรีบเอ่ยขึ้น

ขนาดผมไม่พูดเรื่องของซาสึเกะคุงแล้วนะ คุณยัง......

ก็นายมันปากเสียจริงๆนี่นา เฮ้อ~ให้ตายสิ แล้วชั้นจะไปรอดมั้ยเนี่ย? ภารกิจนี้

นั่นน่ะสินะครับ เด็กหนุ่มพยักหน้าอย่างเห็นด้วยและมองมาทางซากุระแบบอมยิ้ม

เอาเถอะ คือชั้นกะว่าจะชวนนายไปที่ที่นึงหน่อยน่ะ  ก็...เห็นว่าต้องจับคู่ทำงานด้วยกัน กะจะสร้างสัมพันธ์ให้มันดีขึ้นสักหน่อย แต่แบบนี้ช่างเหอะ~ เลิกๆ ลาล่ะนะ บาย!” เด็กสาวรีบตัดบทพูดอย่างหัวเสียและหมุนตัวเพื่อเดินกลับบ้าน แต่คราวนี้เด็กหนุ่มกลับคว้าข้อมือของเธอและรั้งเธอไว้

อย่าเพิ่งไปสิครับ ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าจะไม่ไปกับคุณ

หา? ไม่เอาหรอก ชั้นก็แค่พูดไปอย่างนั้น ไม่ต้องไปก็ได้

ไม่นะครับ อันที่จริงผมเองก็...ซาอิเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบาราวกับไม่อยากให้ใครได้ยิน

ซากุระสัมผัสได้ถึงความเหงาและความเศร้าที่มันลอยออกมาจากน้ำเสียงนี้ เหมือนกับโยนหินลงน้ำ ซึ่งผืนน้ำที่เคยเงียบสงบก็จะกระจายไปทั่ว

 หมอนี่.... ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าเพราะอะไร นายถึงได้เป็นคนเย็นชาและไม่มีอารมณ์ความรู้สึกแบบนี้ แต่พอเห็นนายแล้วชั้นก็อดไม่ได้ที่จะต้องเข้าไปช่วยเหลือ เพราะถ้าแค่ช่วยนายชั้นยังทำไม่ได้ล่ะก็ ชั้นก็คงไม่มีวันช่วยซาสึเกะคุงให้หลุดพ้นออกมาจากการแก้แค้นได้หรอกซากุระคิดกับตนได้ดังนั้น จึงตัดสินใจ

งั้นก็ไปกันสิ

เอ่อ ครับ แล้วเด็กหนุ่มก็เดินตามเด็กสาวผมชมพูไปอย่างเงียบๆ เพื่อไปยังสถานที่ที่เธอคนนี้ต้องการให้เขาไป

 ขณะเดียวกัน อีกด้าน คือนารูโตะ ซึ่งได้จับคู่กับฮินาตะจริงๆ ^^ ทางคู่นี้เงียบฉี่ตลอดเวลา นั่นก็เพราะฮินาตะมัวแต่เขินอาย และได้แต่เดินตามนารูโตะตลอดโดยไม่คุยอะไรเลย เด็กหนุ่มผมทองที่รู้สึกถึงบรรยากาศชวนอึดอัดและน่าเบื่อนี้จึงเริ่มประเด็นคุยขึ้นตามประสาคนร่าเริง

แล้วเธอเป็นยังไงบ้างล่ะ กับเนจิน่ะ คงเข้าใจกันดีไม่มีปัญหาอะไรแล้วใช่มั้ย?

จะ....จ้ะ ก็นะ พี่เนจิเค้าก็คอยดูแลอยู่ตลอด นะ...นารูโตะคุงเองก็ได้ไปปฏิบัติภารกิจกับพี่เนจินี่จ้ะฮินาตะหน้าแดงเล็กน้อยเมื่อเธอพูดจบ เนื่องจากเมื่อกี้เธอดันสบตากับเจ้าเด็กผมทองคนนี้น่ะสิ

หืมม? ฮินาตะเป็นอะไรไปอ่ะ หน้าแดงจัง

วะ ว๊ายยยย เด็กสาวอุทานออกมา ทว่าไม่ใช่เพราะอายที่นารูโตะสังเกตเห็นว่าเธอกำลังหน้าแดงอยู่หรอก แต่เป็นเพราะจู่ๆนารูโตะก็ใช้มืออุดปากของเธอและรีบกดหัวเธอลงมาหลบยังพุ่มไม้โกโรโกโสที่อยู่ใกล้ๆนี่

มีอะไรเหรอ? เด็กสาวชะโงกหน้ามาถามทันที

เงียบๆก่อน แล้วดูนั่นสิ นั่นมัน....ซากุระจังกับเจ้าซาอินี่นา มาทำอะไรกันแถวนี้นะ

นารูโตะและฮินาตะต่างมองหน้ากันและกันอย่างงงๆพร้อมกับเฝ้าจับตาดูทั้งคู่ต่อไป

ที่นี่ คือสถานที่ที่พวกเรากลุ่ม7เคยมาปฏิบัติภารกิจและมาพักผ่อนกันอยู่บ่อยๆ ซากุระเอ่ยขึ้นเมื่อมาถึง ที่นี่รายล้อมไปด้วยทุ่งหญ้าเขียวขจีดูไกลสุดลูกหูลูกตา มีต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่ลำต้นของมันเอนโค้งราวกับจะพลิ้วปลิวไปตามลม เด็กหนุ่มสูดอากาศบริสุทธิ์นี้อย่างชุ่มปอดแล้วจึงถามขึ้น

งั้นเหรอครับ แล้ว.....ที่พาผมมานี่น่ะ  ทำไมเหรอ?

ก็ไม่มีอะไรหรอก ชั้นก็แค่รู้สึกว่าพอมาอยู่ที่นี่แล้วมันทำให้สบายใจน่ะ ถึงแม้ว่ามันจะทำให้เจ็บปวดในเวลาเดียวกันก็ตามเด็กสาวรำพันออกมา ทำให้ซาอิที่ตอนนี้ยืนใช้มือเท้ากับต้นไม้ใหญ่เสียหลักเล็กน้อย

อ๊ะ! ขอโทษนะ ที่จริงมันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับนายเลยซากุระรีบขอโทษเมื่อเห็นสีหน้าของซาอิแต่ทว่าซาอิกลับส่ายหัวพร้อมกับพูดว่า

พวกคุณน่ะเคยบอกว่าผมเป็นแค่ตัวแทนที่มาถมช่องว่างให้เต็มเมื่อขาดซาสึเกะคุงไป แต่ว่า......เด็กหนุ่มหยุดพูดพร้อมกับมองหน้าซากุระด้วยรอยยิ้มและเริ่มต้นพูดต่อ

จะว่าไปแล้วสำหรับผม มันก็ไม่มีความรู้สึกอะไรหรอกนะ ก็แค่คิดไปเองว่ามันสบายและเป็นสุข ดังนั้นผมจึงไม่อาจเข้าใจคุณที่ตอนนี้คงกำลังเจ็บปวด เพราะโหยหาซาสึเกะคุงได้ แต่ถึงอย่างนั้นผมก็เต็มใจและยินดีที่จะช่วยเหลือคุณเหมือนกับที่พวกคุณเคยยอมร่วมมือกับผมแม้ว่าผมจะเคยด่าว่าซาสึเกะคุงก็ตามสิ้นเสียงของซาอิแล้ว ทั้งสองก็ไม่ได้พูดอะไรกัน ได้แต่ยืนฟังเสียงของสายลมที่พัดไปมาราวกับจะบอกเล่าความในใจของใครบางคนให้ฟัง ซากุระเข้าใจดีที่สิ่งที่ซาอิพูดออกมา อาจจะเป็นไปได้ว่า คนคนนี้ไม่ได้ไร้ความรู้สึก เพียงแต่....ไม่รู้จักวิธีที่จะแสดงมันออกมาก็เท่านั้น

นี่! ซาอิ ซากุระเรียกชื่อเด็กหนุ่มเบาๆ

อะไรเหรอครับ?

รู้มั้ย นายน่ะ สูงกว่าที่ชั้นคิดนะ

สูงเหรอครับ? เด็กหนุ่มงงกับคำพูดนี้เล็กน้อย แต่สักพักเค้าก็เข้าใจความหมายของมันดี

 ชั้นไม่ได้หมายความว่านายสูงกว่าซาสึเกะคุงอะไรทำนองนั้นหรอกนะ อย่าเข้าใจผิดล่ะ!”ซากุระรีบพูดขยายความต่อทันที

คร้าบๆ ผมรู้แล้วน่า แต่จริงๆนะ ผมก็สูงกว่าคุณ ทั้งด้านฝีมือและส่วนสูงเหมือนกันซาอิตอบกลับพลางหันมามองพร้อมกับมุมปากที่มีรอยยิ้มจางๆ

พอได้ทีเอาใหญ่เลยนะยะ หนอยย!”

ผัวะ!!

แล้วซากุระก็ฟาดหมักหนักๆไปที่ปากนั่นให้ เป็นของฝากจากการมาเที่ยวที่นี่ และการปะทะคารมกันของทั้งสองก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ซึ่งมันทำให้บรรยากาศเงียบๆเมื่อกี้พลันหายวับไป

โธ่เอ้ย~ นึกว่าจะมีอะไร สมน้ำหน้าเจ้าซาอิมัน แต่แบบนี้ซากุระจังก็น่าเป็นห่วงแฮะ จับคู่กับคนอย่างเจ้าซาอิ คู่ที่ไม่ลงรอยกันแบบนี้ นารูโตะโพล่งขึ้นหลังจากนั่งดูทั้งสองมานานให้ฮินาตะฟัง

ซึ่งฮินาตะได้แต่มองคนทั้งคู่อย่างยิ้มๆและคิดในใจกับตนเองว่า

แต่ที่จริง การที่พวกเค้าคุยกัน ทะเลาะกันได้สนิทสนมแบบนี้ และยังคำพูดเมื่อกี้ที่ซากุระจังบอกแก่ซาอิคุง ก็อาจจะหมายถึงทั้งคู่ยอมรับในกันและกันก็ได้ล่ะมั้ง ไม่แน่นะ บางทีคู่นี้อาจจะเป็นคู่หูที่ดีที่สุดก็ได้นะ นารูโตะคุง

 

>>To be continued

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

164 ความคิดเห็น

  1. #148 Yuri Yurina (=w=) SSCX (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 12:21
    ซาอิหลายเป็นกระสอบทราย(?)อันใหม่ของหนูกุไปแล้ว
    #148
    0
  2. #120 MR.AMAZAYN (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2556 / 17:30
    "ซาอิซากุ" น่าร้ากกกกกกกกกกกก
    #120
    0
  3. #98 whynotlove (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2554 / 19:37
    อุ๊ย น่าติดตามๆ
    #98
    0
  4. #80 LLLLL (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2553 / 23:24
    น่าสนแหะ
    #80
    0
  5. #77 ♥.NInE' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2553 / 14:33
    เริ่มชอบ คู่ ซาอิ * ซากุระ แล้วสิ =w=
    #77
    0
  6. #58 Orange RabbiT (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2553 / 22:41

    ว๊าววๆๆๆๆ ชอบๆๆๆๆๆ

    #58
    0