ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    7 ธ.ค. 61

   


       ผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่หน้าห้องไอซียู ใบหน้ารูปไข่ผิวขาวบางชมพูระเรื่อ เส้นผมดำขลับราวเคลือบแก้วทิ้งตัวตรงแล้วงุ้มปลายเข้าเสมอบ่าลาดสวย ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น เปลือกตาขยับพาเส้นขนตางอนยาวที่ปิดล้อมนัยตาหวานกลมโตให้เปิดขึ้น เผยให้เห็นความเศร้าตรมที่ซุกซ่อนภายใต้หยาดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่า
  เธอกำลังยืนอยู่หน้าห้องไอซียู มองผ่านกระจกไปยังร่างๆหนึ่งซึ่งนอนไม่ได้สติอยู่ตรงนั้นภายใต้การดูแลของทีมแพทย์ในฐานะผู้ป่วยสาหัส 
   ทั่วตัวเขามีร่องรอยบอบช้ำ เหนือศีรษะมีสายระโยงระยางเต็มไปหมด 
   บริเวณนั้นเงียบ ไร้ผู้คน 
    อยู่ๆความกลัวก็โจมตีเข้ามาในใจของเธอ
     ทุกครั้งที่มอง ขณะที่เห็นจอมอนิเตอร์ที่มีเส้นกราฟขึ้นลง เธอก็กลัว กลัวเหลือเกินว่าวินาทีใดวินาทีหนึ่ง เส้นกราฟชีวิตเส้นนั้นจะลากเป็นเส้นตรงยาว แล้วพรากลมหายใจสุดท้ายของร่างตรงหน้าปลิดปลิวหายลับไป
   เธอหลับตา ภาวนาทุกขณะจิต 
   ความดีใดใดก็ตามที่ทำมา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ใดก็ตามที่นับถือ อย่าพรากเขาไปเลย 
   เธอผิดเอง เธอร้ายเอง ทำไมไม่เป็นเธอที่นอนตรงนั้น
   เธอหลับตาโดยหวังว่าเมื่อลืมตาตื่นอีกครั้ง ทุกอย่างจะเป็นแค่...ฝันร้ายเท่านั้น

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

0 ความคิดเห็น