×

บาปรักรัญจวน

สิ่งอันตรายที่สุดในชีวิตชาลิสา ไม่ใช่โจรผู้ร้าย แต่เป็นพี่ชายต่างสายเลือดรูปหล่อ อยู่ๆ เขาก็จากไปโดยไม่ล่ำลา พอพบกันอีกครั้งชายหนุ่มก็เปลี่ยนไปแล้ว เขาร่ำรวย ทรงเสน่ห์ และมีความลับ(รัก)มากมายต่อเธอ

ยอดวิวรวม

6,018

ยอดวิวเดือนนี้

116

ยอดวิวรวม


6.01K

ความคิดเห็น


19

คนติดตาม


106
จำนวนตอน : 16 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  10 เม.ย. 62 / 15:11 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


เรื่องนี้มี Ebook แล้ว นะคะ สามารถซื้อได้ตามลิงค์ข้างล่าง

จัดโปรลดราคาถึงวันที่ 30 มีนาคม 2562 ค่ะ

https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NjoiNDYyOTcxIjtzOjc6ImJvb2tfaWQiO3M6NToiOTA2NjMiO30

สำหรับเนื้อหาที่ลงในเว็บจะลง 50% 
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ


หมายเหตุ เรื่องนี้ไม่มีรูปเล่มนะคะ


สำหรับเรื่องแรกวางแผงไปแล้วชื่อไฟรักรัญจวน 

สามารถทดลองอ่านได้ตามลิงค์นี้เลย
https://my.dek-d.com/bcgs/writer/view.php?id=1088478



              “พี่เจคคะ จูบเชอร์รี่สิคะ” เธอขานชื่อเขาเสียงหวาน
              กลีบปากสีชมพูระเรื่อขยับอย่างยั่วยวน ร่างกายนุ่มนิ่มเบียดชิดเข้ามาทำให้ร่างกายเขาร้อนรุ่ม
               ‘เป็นฝันที่เซ็กซี่เป็นบ้า’
               “ไปให้ไกลเลยสาวน้อย ฉันไม่อยากยุ่งกับเธอ”
               เจคอบหลับตาเพื่อข่มใจ ถึงจะเป็นความฝันเขาก็ยังไม่อยากล่วงเกินเธอ ทว่าอีกฝ่ายกลับรุกหนักขึ้นเรื่อยๆ
               “พอกันที ฉันจะไม่ทนเธอแล้ว”
               ชายหนุ่มลืมตาขึ้นมาอย่างหงุดหงิด ตอนนั้นเองที่เขาตื่นจากฝัน ความที่ยังไม่สร่างง่วง และมีฤทธิ์แอลกอฮอล์ในกระแสเลือดอยู่ เจคอบจึงคิดว่าภาพตรงหน้าเป็นความฝันที่สมจริงกว่าเดิม เชอร์รี่แสนสวยไม่ได้ใส่กระโปรงแล้ว เธอนุ่งกางเกงสแล็กเข้ารูปกับเสื้อเชิ้ตแขนยาวสีขาว ผมมัดเกล้าเอาไว้อย่างเรียบร้อย แต่งหน้าอ่อนๆ ด้วยโทนสีน้ำตาลที่ดูสุภาพ คราวนี้เชอร์รี่ไม่ออดอ้อนเขา เธอยิ้มอย่างเก้อเขินแล้วเอ่ยออกมาเสียงนุ่ม
               “ขอโทษที่ปลุกนะคะพี่เจค”
               ‘นี่สิภาพลักษณ์ที่เชอร์รี่ควรจะเป็น’
               เจคอบคิดอย่างพอใจในทีแรก แต่แล้วก็ต้องสบถออกมา เมื่อค้นพบว่าตัวหญิงสาวในตอนนี้น่ากินกว่าเดิมร้อยเท่า เขาอยากจูบเธอ อยากจูบจนแทบคลั่ง
               “อย่าทำอะไรบ้าๆ เชียว” ชายหนุ่มพึมพำห้ามตัวเอง แต่ร่างกายเจ้ากรรมกลับขยับไปในทางตรงข้าม
                เขากอดรัดร่างกายบอบบางตรงหน้าเอาไว้ แล้วประทับริมฝีปากลงไปอย่างโหยหา เมื่อแรกที่ได้จุมพิตเจคอบปรารถนาจะอ่อนโยนกับสาวน้อยในอ้อมแขนให้มากที่สุด จึงบรรจงมอบสัมผัสอ่อนโยนให้ แต่เมื่อได้รับสิ่งที่ปรารถนามาแสนนาน เขาก็เริ่มยั้งใจเอาไว้ไม่อยู่ หมาป่าที่แสนละโมบ ช่วงชิงเอาความหอมหวานจากกวางตัวน้อยอย่างเอาแต่ใจ ครั้งแล้วครั้งเล่า ส่งผลให้คนที่ไม่เคยต้องมือชายตื่นตระหนก เธอผลักเขาอย่างแรง ก่อนจะเตลิดหนีไป
               “นี่ไม่ใช่ฝัน!” เจคอบอุทานอย่างตกตะลึง
ชายหนุ่มยกมือขึ้นแตะริมฝีปาก ลิปสติกสีชมพูติดมากับปลายนิ้ว ย้ำเตือนให้ได้รู้ว่านี่คือความจริงอย่างที่สุด
               เป็นไปได้อย่างไรกัน ทำไมคนที่ควรจะอยู่ห่างไปเป็นพันไมล์ กลับมาอยู่ตรงหน้าเขาได้ ราวกับเดินออกมาจากความฝัน


ถ้าถูกใจรบกวนกดไลค์ให้หน่อยนะคะ



นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

19 ความคิดเห็น