เทพหมัดสะท้านฟ้า นามของข้าคือ!!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 39,226 Views

  • 140 Comments

  • 907 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    19,892

    Overall
    39,226

ตอนที่ 27 : ตอนที่ 27

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2532
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 200 ครั้ง
    23 มี.ค. 62

          สายตาสองหนุ่มประจันหน้า ทั้งสองจ้องตากันอย่างไม่ลดละ ทั้งคู่ล้วนอายุเท่ากัน แต่อะไรบางอย่างในตัวทั้งคู่กำลังร่ำร้องถึงการต่อสู้!

          ข้าบอกเจ้าแล้วใช่ไหมว่าอย่าก่อเรื่อง!” อัสนีบาตรสีขาวฟาดลงข้างกายหยาง ร่างสูงโปร่งอวบอึ๋มปรากฎให้เห็น

          นางคือเจ้าสำนักที่หนิงเยว่เคยเจอยามที่เขากำลังรับการรักษาตัวกับหย่งฉืออยู่

          ท่านแม่!” หยางรีบวิ่งไปหลบหลังศิษย์น้องทั้งสอง ชะโงกคอออกมาดูลาดเลาเป็นพักๆ

          แม่? หนิงเยว่เลิกคิ้วสูง เจ้าสำนักคือมารดาของศิษย์พี่หยางรึเนี่ย?

          หยางเอ๋อร์! เจ้าพึ่งจะทะลวงขั้นทำไมไม่มาหาแม่ แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าถ้าทะลวงขั้นเสร็จให้รีบมาปรับสมดุลกับแม่นะ ใบหน้างามหมดจดของจ้าวสำนักส่งสายตาดุดันไปยังลูกชาย

          จางเฟยและฉิงชวนที่ถูกใช้เป็นโล่กำลังศึกระหว่างสองแม่ลูกล้วนรู้สึกอัดอัด

          ศิษย์พี่ ข้าว่าท่านสมควรจะเชื่อฟังเจ้าสำนักนะ จางเฟยออกความเห็น ใบหน้าขาวซีด

          ข้าก็เห็นด้วยกับจางเฟย ฉิงชวนพยักหน้ารัว พลางลากถูศิษย์พี่หยางที่ตัวสั่นหงกอยู่ข้างหลังให้ออกมาเผชิญหน้า

          เจ้า!” หยางดิ้นรนแต่ไม่เป็นผลสำเร็จ

          ฉิงชวนทะลวงเป็นขั้นจอมยุทธก่อนหยางนานมากแล้ว นางจึงมีพละกำลังดิบมากกว่าศิษย์พี่ที่เคารพครึ่งขั้น

          ทำดีมากชวนเอ๋อร์จ้าวสำนักลูบศรีษะฉิงชวนด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะลากคอหยางบินทะยานหายไป

          ไว้เจอครั้งหน้าเราลองมาสู้กันหน่อยน้า!!” เสียงของหยางล่องลอยมาตามสายลม

          หนิงเยว่มองภาพตรงหน้าด้วยใบหน้าสับสนฉงนใจ เรื่องราวมันเกิดขึ้นเร็วมาก เขาตามไม่ทันเลย

          งั้นลากันแค่นี้ ไว้เจอกันใหม่นะ จางเฟยกล่าวลาและจากไป

          หลงเหลือฉิงชวนและหนิงเยว่กันสองต่อสอง หนิงเยว่อ่านสีหน้าหญิงสาวว่านางมีอะไรบางอย่างอยากจะพูดอยู่

          เรื่องวันนี้ เจ้าต้องรีบผิดชอบ.. นางกล่าวด้วยใบหน้าเขินอาย ก่อนจะทะยานร่างหายตามจางเฟยไป

          หืม? หนิงเยว่ครุ่นคิดสักพักก็ไหวไหล่ปล่อยผ่านไป

นางคงอยากประลองแก้มือไม่ก็ลงโทษเขาเพิ่มละมั้ง?

 

หนิงเยว่กระโดดไม่นานก็กลับมาถึงบ้าน ที่หน้าบ้านปรากฏร่างของสตรีน้อยผมขาวนานราบอยู่

ฟรี้~ ฟรี้~” ร่างน้อยขยาขึ้นลงตามลมหายใจน่ารัก ใบหน้าราวภูตพรายหลับตาพริ้มชวนหลงไหล

เสวี่ยไป๋? นางมานอนทำไมหน้าบ้านข้าละนี่? หนิงเยว่ย่ามสามขุมไปสะกิดหัวน้อยเพื่อปลุกให้นางตื่น

ถึงเขาอยากจะมองเสวี่ยไป๋นอนต่อสักหน่อย แต่นางขวางทางเข้าบ้านเขาอยู่ และตอนนี้เขาอยากจะเข้าบ้านเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า

ตามร่างเต็มไปด้วยคราบเหงื่อ เขาอยากเปลี่ยนเสื้อผ้าจะแย่แล้ว

เด็กน้อยออกอาหารสะลึมสะลือ ทวงท่าการตื่นเหมือนเจ้าหญิงน้อยที่นอนหลับมายาวนานและกำลังได้รับแสงสว่าง สองมือน้อยๆขยี้ตาเพื่อปรับสภาพ เมื่อได้เห็นผู้ปลุกก็เผยยิ้มงดงาม

หนิงเยว่! ท่านกลับมาแล้ว เสวี่ยไป๋เอ่ยทักทาย

อ่าหะ แล้วไงต่อ หนิงเยว่รู้ว่าตัวเองกลับมาแล้ว แต่อะไรคือธุระที่นางมานอนขวางทางเข้าบ้านเขากันละ

ข้ารอชวนท่านไปทานอาหารเย็นด้วยกันคืนนี้ บังเอิญพี่สาวของข้าเหมือนจะรู้จักเจ้า นางเป็นศิษย์สายในด้วยละ!!” เสวี่ยไป๋กล่าวอย่างตื่นเต้น สีหน้าดีใจสุดฤทธิ์

พี่สาวกับเพื่อนใหม่รู้จักกัน เป็นโอกาศดีที่จะเสริมสร้างความสัมพันธ์ในวงการอันโหดร้ายนี่

ก็ดี! ข้าว่างอยู่แล้ว แต่ขอข้าเปลี่ยนเสื้อสักครู่ หนิงเยว่ตอบตกลงก่อนก้าวเข้าไปในบ้านเพื่อเปลี่ยนชุด

ใช้เวลาไม่นานหนิงเยว่ก็กลับออกมาพร้อมชุดใหม่ใสสะอาด

นำทางเลยท่านหญิง หนิงเยว่ระบายยิ้ม

เด็กสาวเมื่อได้เห็นรอยยิ้มแสนธรรมดาก็ใจเต้นตึกตัก ใบหน้าของหนิงเยว่นับว่ามีเอกลักษณ์ในด้านธรรมดาชนออกไปทางธรรมชาติ นางเหมือนเห็นต้นไม้ใหญ่กำลังยิ้มอย่างอ่อนโยนอยู่

เสวี่ยไป๋และหนิงเยว่เดินเคียงข้างกันเข้าในบ้าน ทันทีที่เปิดประตูก็เห็นสตรีนางหนึ่งกำลังทำอาหารอยู่ นางเป็นสตรีผมม่วง ส่งกลิ่นอายเย้าอวนแปลกประหลาด สะโพกคอดกิ่ว หน้าอกพองาม

ท่านพี่! ข้าพาหนิงเยว่มาหาแล้ว เสวี่ยไป๋กล่าวพร้อมวิ่งปรี่เข้าไปช่วยพี่สาวทำอาหารต่อ

ผู้ถูกเรียกว่า ท่านพี่ ลูบหัวเด็กน้อยอย่างเอ็นดูก่อนจะหันมาสบตากับหนิงเยว่

เจอกันตรงๆสักทีนะ เสียงใสราวระฆังสวรรค์ดังไปทั่วบ้าน ใบหน้างามหมดจด ดวงเนตรสีน้ำทะเลสุกสว่าง ใฝเสน่ห์ใต้ตาซ้ายช่วยผลักดันความงาม

หนิงเยว่รู้สึกตัวเองหายใจติดขัดยามจ้องมองหญิงสาวในชุดทำครัว เขาปรับชายเสื้อเล็กน้อยให้เลือดลมสะดวก แล้วก็พลันนึกเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้

เขาเคยเจอนาง

ท่านคือคนที่บอกทางข้าไปยังบ้านของหนางเกา

จำได้ก็ดี” แรงดันทางจิตแผ่กระจายออกมาจากร่างของหญิงสาว

จิตใจของหนิงเยว่สั่นสะท้านเล็กๆ แรงกดดันนี้แข็งแกร่งกว่าของฉิงชวนมากมายนัก

"เจ้าอยู่ฝั่งไหน?" สายตาของนางดูราบเรียบ จิตสังหารข้นขลักถูกส่งตรงไปยังหนิงเยว่

"คนระดับเจ้าไม่มีทางมาอยู่ในสำนักชั้นกลางเช่นวารีสิ้นแน่"

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 200 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #53 kingsssss (@kingsssss) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 00:28
    ขออีกกกก
    #53
    0