เทพหมัดสะท้านฟ้า นามของข้าคือ!!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 34,788 Views

  • 127 Comments

  • 857 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    15,454

    Overall
    34,788

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3002
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 230 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

          หนิงเยว่แบกร่างของหนางเกามาจนถึงจุดหมาย บ้านเดี่ยวสองชั้นที่มีสวนย่อมขนาดเล็กช่างแตกต่างกับบ้านอันโดดเดี่ยวหลุดขอบของเขายิ่งนัก

          ยิ่งลำดับสูงก็แปลว่าจะได้บ้านที่ดีสินะ.. หนิงเยว่เดา

          แม้จะบอกว่าให้ความเท่าเทียม แต่สำนักวารีสิ้นก็ยังคงดูแลศิษย์ลำดับสูงแตกต่างจากคนอื่นอยู่ดี บ้านพักของพวกเขาเป็นสิ่งที่สามารถเห็นได้ชัด โดยห้าลำดับแรกนั้นจะมีลานฝึกส่วนตัวให้ด้วยซ้ำ

          ขออนุญาตนะขอรับ หนิงเยว่เปิดประตูบ้านเข้าไปอย่างเงียบเชียบ

          ภายในบ้านไม้หลังเล็กนั้นดูอบอุ่น โดยที่พื้นนั้นมีรองเท้าอยู่แล้วหนึ่งคู่

          พี่หนางเกา!” เสียงสดใสพร้อมกับร่างน้อยวิ่งตึกตักมาตามทางเดิน

          เขาเป็นเด็กผู้ชายหน้าสวย หากไม่ใช่เพราะหนิงเยว่ตาดีเขาคงเข้าใจผิดว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิง

          เด็กชายตัวน้อยหลับตายิ้มขณะกระโดดพุ่งตัวเข้าหาหนิงเยว่โดยเข้าใจผิดว่าหนิงเยว่คือพี่สาว

          หนิงเยว่เอี้ยวตัวหลบก่อนจะใช้แขนซ้ายคว้าเท้าเด็กน้อยเอาไว้ไม่ให้พุ่งหน้าคะมำ

          เกือบไปๆ หนิงเยว่พ่นลมหายใจด้วยความโล่งอก

          ท่านพี่!” เด็กชายห้อยหัวมีใบหน้าตกตะลึงยามได้เห็นพี่สาวถูกพามาส่งโดยชายแปลกหน้า

          หนางเกาเป็นพี่สาวของเจ้า? งั้นก็เยี่ยมเลย!” หนิงเยว่พูดอย่างดีใจ

          เขาวางร่างของหนางเกาและเตรียมจะกลับบ้าน เมื่อนางมีคนที่พร้อมจะดูแล เขาก็ไม่มีธุระอะไรกับสถานที่แห่งนี้อีกแล้ว

          เดี๋ยวก่อนขอรับน้อยชายของหนางเการั้งตัวเขาไว้

          หนิงเยว่หันมามองด้วยความสงสัย

          เกิดอะไรขึ้นกับท่านพี่หนางเกา?” เด็กน้อยถาม

          นางโดนข้าโจมตีสลบนะ ข้าเห็นว่าปล่อยสตรีนอนกลางดินไว้มันไม่ดีก็เลยพากลับมานี่ หนิงเยว่อธิบาย ข้าต้องขอโทษจริงๆ

          เรื่องแบบนี้จะขอโทษทำไมกัน ท่านชนะพี่สาวข้าท่านสมควรจะยินดีสิ เด็กน้อยก้มหน้าเศร้า

          พี่สาวของเขาแพ้.. แถมผู้ชนะกลับไม่ยินดีด้วย เขาที่เป็นน้องชายรู้เลยถ้าพี่สาวเขาฟื้นมารู้เรื่องนี้

          นางจะต้องโกรธมากแน่ๆ

          ข้าไม่ค่อยชอบชัยชนะแบบนี้สักเท่าไหร่น่ะ.. หนิงเยว่ตอบด้วยน้ำเสียงอมทุกข์

          เขาแกร่งเกินไปสำหรับนาง ที่เขาทำก็เหมือนกับกลั่นแกล้งผู้เยาว์ไร้ทางสู้ แม้ความแข็งแกร่งจะเป็นสิ่งที่ถูกต้อง แต่แบบนี้มันไม่ถูกต้องสำหรับเขา

          ชัยชนะคือสิ่งที่ใดมาด้วยความพยายาม หากไม่ได้พยายามเพื่อให้ได้มา

          ชัยชนะนี้จะมีค่าอะไร

          เจ้ารีบพาตัวพี่สาวของเจ้าไปพักเถอะ นางน่าจะฟื้นเร็วๆนี้ละ หนิงเยว่คาดเดา

          ไม่..ต้อง... ข้า..ฟื้นแล้ว หนางเกาที่ได้สติก็ค่อยๆดันตัวลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก แม้จะได้สติกลับมาแต่อาการบาดเจ็บภายในยังคงหลงเหลืออยู่

          พลังอะไรกัน?

          หนางเกามองหนิงเยว่ด้วยแววตานับถือปนอิจฉา หัวใจที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความนอบน้อม ร่างกายที่เปี่ยมด้วยพลังอันล้นเหลือ แม้จะเป็นเพียงศิษย์สายนอกและพึ่งเดินบนหนทางแห่งการฝึกตนได้ไม่นาน

นางก็พอจะรู้แล้วว่าหนิงเยว่นั้นอยู่คนระดับกับนางอย่างสิ้นเชิง

เขาคือคนที่จะเป็นตำนาน

          ตามกฎของสำนัก เจ้าจะได้รับสิทธิ์ในการครอบครองบ้านหลังนี้เพราะข้าพ่ายให้กับเจ้าหนางเกากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ยากจะเดาว่านางเศร้าหรือจนใจ

          ลำดับแม้จะมาจากการเก็บแต้ม แต่หากสามารถเอาชนะใครผู้ใดผู้หนึ่งได้ คนผู้นั้นก็จะสามารถแย่งสิทธิพิเศษมาเป็นของตนโดยไม่ต้องคำนึงถึงลำดับ

หนางอี้ รีบไปเก็บข้าวของ..

          ไม่ต้องๆ เราไม่ได้ประลองกันอย่างเป็นทางการเสียหน่อยจริงไหม? เจ้าอยู่ที่นี่ตามเดิมเถอะ ข้าจะกลับไปนอนที่บ้านหลังเดิมของข้าเองหนิงเยว่บอกปัดด้วยท่าทีลนลาน

          แต่ว่า

          ไม่มีแต่ว่า! งั้นเอาแบบนี้ หนิงเยว่เดินดุ่มเข้าไปคว้ามือหนางเกามาสะบัดใส่หน้าของตนเองก่อนจะแสร้งทำเป็นล้มลง

          ข้ายอมแพ้

          เมื่อเสร็จสิ้นหนิงเยว่ก็ลุกขึ้นปัดฝุ่นเล็กน้อยและเตรียมเดินออกจากบ้าน

          นี่เจ้า!!” ใบหน้าของหนางเกาแดงจัดจากโทสะ

          นางง้างหมัดขึ้นแต่ไม่ทันได้ปล่อยก็ล้มลงด้วยความเจ็บปวดจากอาการบาดเจ็บภายในกำเริบ

          ท่านพี่!” หนางอี้รีบรุดเข้าประคองร่างพี่สาว

          เจ้า เจ้าคนต่ำช้า!” หนางเกามองหนิงเยว่ด้วยความเกรี้ยวกราด อีกฝ่ายเป็นคนดีและแสดงออกจากใจก็จริง

แต่ที่เขากำลังทำคือการดูหมิ่นนาง!

หนิงเยว่ไม่รู้เลยว่าเขากำลังข้ามเส้นจากการขอโทษเป็นสมเพช ใจของเด็กหนุ่มบริสุทธิ์เกินไปกว่าจะคิดถึงเรื่องนั้น

          ข้าขอโทษ.. ครั้งที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้ที่หนิงเยว่ขอโทษ เขารีบฉากหลบออกมาจากบ้านหนาง

เด็กหนุ่มมองไปยังหอภารกิจที่ตั้งอยู่ไม่ไกล

          จะต้องทำแต้มให้ได้เยอะๆสินะจะได้รีบไปหาท่านอาจารย์..

          ไม่รอช้า หนิงเยว่ถีบเท้ามุ่งหน้าไปยังหอภารกิจทันที

          เขาทั้งโดนหลอกและโดนโกรธทั้งๆที่เขาพยายามจะช่วยเหลืออีกฝ่าย ในตอนนี้เขาอยากจะรีบหนีไปจากที่นี่ หากเจอจิวซี่ผู้เป็นอาจารย์ เขาน่าจะขอคำปรึกษาได้สักอย่างสองอย่าง

          หรือว่าสิ่งที่ข้าทำอยู่มันไม่สมควร บางทีข้าควรจะเห็นแก่ตัวงั้นเหรอ.. หนิงเยว่คิดอย่างเศร้าสร้อย เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองควรจะทำอะไรกันแน่

---------------------------------

หนิงเยว่ช่วงแรกๆจะเอ๋อ(ไม่)นิดหน่อยนะครับ จู่ๆก็ได้เข้าวงการก็ต้องมีการเรียนรู้ไปกันบ้าง 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 230 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 17 มีนาคม 2562 / 12:50
    พระเอกอายุเท่าไร
    #37
    1
    • #37-1 DarkestLight (@arttytack) (จากตอนที่ 12)
      17 มีนาคม 2562 / 13:03
      14-15 ประมาณนี้ครับ
      #37-1
  2. #12 kingsssss (@kingsssss) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 มีนาคม 2562 / 17:18
    ขออีกกก
    #12
    0