หลานสาวฮองเฮา (ชุด เล่ห์ ลวง รัก)

ตอนที่ 43 : ตอน คันฉ่องปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,244
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 192 ครั้ง
    11 มี.ค. 62




ทักทาย วันจันทร์

สวัสดีค่ะ  มาอัพหลานสาวฮองเฮาให้อ่านกัน เรื่องนี้เป็นเล่มสุดท้าย ในนิยาชุด เล่ห์ลวงรัก นะคะ ยังไงฝากแฟนๆ เก็บให้ครบชุดนะคะ สองเล่มแรก

-ขันทีตัวปลอมจอมใจตัวจริง

-ชายากิเลน

เขาออกปกกันไปแล้ว นกรับผิดชอบเล่มที่ 3 หลานสาวฮองเฮา ฝากด้วยค่ะ


ชิงลี่


หลายวันที่กลับมาในวัง ฮั่นหลิวตี้ไม่เลือกที่จะให้สนมคนใดเข้ามาถวายการรับใช้ เพอห็นหน้าพวกนางก็ให้นึกถึงแต่ใบหน้าของจางหยูเฟยพระองค์เองก็ให้คำตอบในเรื่องนี้ไม่ได้ว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนั้น ทำให้สตรีนางใดก็เข้าหน้าไม่ติด ไม่เว้นแม้แต่สนมคนโปรดเซียวอู่เว่ยที่ต้องหน้าเสีย ล่าถอยกลับไปเพราะไม่ได้รับอนุญาตใหเข้าเฝ้า


“ข้ารอจนจะทนไม่ไหวแล้วนะหยูเฟยเมื่อไรเจ้าจะมาขอเข้าเฝ้าข้าเสียที ความรู้สึกของเจ้าช่างเชื่องช้าเสียเหลือเกิน”


ฮั่นหลิวตี้กระวนกระวาย นั่งไม่ติดพระแท่น เว่ยกงกงที่ลอบออกจากจวนสกุลจางกลับมาหลังโอรสสวรรค์ส่งข่าวว่าความลับแตกในวันนั้น


เว่ยกงกงพอมองอาการออกจึงพูดขึ้นเพื่อให้เจ้าเหนือหัวสงบจิตใจลง



“ทหารไปแจ้งข่าวแก่คุณหนูจางแล้ว เชื่อว่าไม่เกินพรุ่งนี้คุณหนูจางต้องมาทูลขอเข้าเฝ้า ฝ่าบาทอย่าเพิ่งร้อนพระทัยไปพ่ะย่ะค่ะ”



“เจ้ารู้มากเกินไปแล้วเว่ยกงกง ข้าน่ะหรือร้อนใจ ข้าแค่สงสัยว่าจางหยูเฟยรักเด็กซารังจริงหรือไม่ เหตุใดจึงปล่อยให้ออกไปวิ่งเล่นจนเกิดเรื่องเช่นนั้นได้”



“กระหม่อมคิดว่าคุณหนูจางรักเด็กซารังด้วยใจจริง แต่เด็กซารังนั้นซุกซนและจากการสอบสวน เด็กซารังก็บอกว่าอยากตามหาแม่จึงลอบหนีออกมาจากจวนพ่ะย่ะค่ะ”


“เรื่องนั้นข้ารู้แล้ว เรื่องของทูตคนนั้นล่ะ”


เว่ยกงกงเข้าใจทันทีว่าเจ้าเหนือชีวิตหมายถึงใคร


“กระหม่อมส่งคนไปเชิญเขามาเข้าเฝ้าในวันพรุ่งนี้แล้ว ฝ่าบาทจะจัดการกับคนผู้นี้อย่างไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”



ฮั่นหลิวตี้ยิ้มเย็น ดวงตาแฝงแววเจ้าเล่ห์ “หากเป็นเจ้า มีคนมาแย่งชิงของที่เจ้าหมายตาเอาไว้เจ้าจะจัดการกับคนผู้นั้นเช่นไร” ฮั่นหลิวตี้ถามแล้วหมุนกายไปนั่งบนพระแท่น


คิ้วหนาพาดเฉียงเลิกขึ้นมองอย่างรอคำตอบอยากรู้นักขันทีคนสนิทจะรู้ใจพระองค์หรือไม่


“ว่าอย่างไร ตอบมาแบบที่เจ้าคิด ข้าอยากฟังความคิดเห็นของเจ้าเท่านั้น ไม่มีผิดหรือถูก”


คำพูดนี้ฟังดูดีแต่เว่ยกงกงฉลาดพอที่จะไม่พูดขัดใจเจ้าเหนือชีวิต


“กระหม่อมก็จะหาทางที่จะได้ของชิ้นนั้นมาก่อน หรือไม่ก็หาทางทำให้คนผู้นั้นหมดโอกาสที่จะมาแย่งชิงของกับกระหม่อม”



                                   


“ฮ่าๆ เจ้าตอบเช่นนี้เพราะต้องการเอาใจข้าล่ะสิ แต่ช่างเถอะ” ฮั่นหลิวตี้โบกพระหัตถ์ไล่คนสนิท “เจ้าอยู่กับข้ามานานจนรู้ใจข้าดี คำตอบที่เจ้าพูดมาก็คือสิ่งที่ข้าคิด ข้าจะต้องชิงของที่หมายตา มาครอบครองเสียก่อนแล้วก็ทำลายโอกาสของคนผู้นั้นเสีย ถ้าทำลายโอกาสคนผู้นั้นไม่ได้ค่อยหาเรื่องอื่นต่อ ยังไงข้าก็เป็นจักรพรรดิ์จอมเกเรในสสายตาของนางอยู่แล้วนี่” ใบหน้าสวยของจางหยูเฟยวาบขึ้นมาในห้วงความคิด


เว่ยกงกงรู้ดีว่าฮั่นหลิวตี้ฉลาดน่ากลัวเพียงใด ขันทีเฒ่าลอบกลืนน้ำลายลงคอ สงสารทูตหนุ่มผู้โชคร้ายนั้นที่ไม่รู้ตัวว่าไปย้อนเกล็ดมังกรเข้าให้แล้วกำลังจะดวงซวย


ฮั่นหลิวตี้ไล่เว่ยกงกงออกไปแล้ว นางกำนัลประจำตำหนักก็เข้ามาช่วยเปลี่ยนชุดนอน เมื่ออยู่ตามลำพัง ร่างแกร่งองอาจก็เดินไปที่มุมหนึ่งภายในห้อง ฮั่นหลิวตี้กระชากผ้าสีขาวที่ใช้คลุมบางสิ่งบางอย่างออก


เมื่อผ้าถูกกระชากไปกองอยู่บนพื้น สิ่งที่ปรากฏตรงหน้าคือคันฉ่องทองเหลืองบานใหญ่ ฮั่นหลิวตี้ยื่นมือไปสัมผัสกับมันก่อนจะชักมือกลับ


“งดงาม ลึกลับ เจ้าหรือเปล่าที่พาอาของจางหยูเฟยหายไป”


คันฉ่องทองเหลืองบานนี้พระองค์ได้มาจากตอนไปทำศึกกับชนเผ่าซยงหนู ตอนที่ผ่านหุบเข้าเร้นลับแห่งหนึ่ง ฮั่นหลิวตี้ได้พบกับหมู่บ้านร้างปราศจากผู้คน ในหมู่บ้านนั้นมีวัดร้างแห่งหนึ่งเขากำลังควบม้าศึกผ่านไปแต่ได้ยินเสียงบทสวด พอเข้าไปในวัดจึงพบว่ามีนักพรตอยู่คนหนึ่ง


ถึงจะเป็นฝ่ายตรงข้ามแต่ก็นักพรตไม่เกี่ยวข้องกับการศึกสงคราม ฮั่นหลิวตี้จึงสั่งให้ทหารมอบเสบียงให้จำนวนหนึ่งแก่นักพรตเพื่อประทังชีพ ตอนที่จะชักม้าศึกกลับ นักพรตนั้นจึงออกจากสมาธิแล้วเดินตรงมาหาพระองค์ก่อนจะกล่าวว่า


“มหาบพิตรมาแล้ว อาตมาขอส่งคืนของชิ้นหนึ่งให้ท่าน”


ในเวลานั้นพระองค์รู้สึกแปลกพระทัยยิ่ง“ของอะไร ข้าไม่มีของอะไรที่อยู่กับท่านนักพรต” ฮั่นหลิวตี้จำได้ว่าตอบกลับไปแบบรำคาญ พระองค์ไม่ใช่คนอยู่ในศีลในธรรมเท่าไรนักหรอก แต่ที่ให้เสบียงเพราะสงสารซึ่งนานๆ จะเกิดขึ้นเสียทียังทำมาพูดมากอีก


“ข้าฝากอะไรท่านไว้”


“มหาบพิตรฝากไว้เมื่อนานมาแล้ว อาตมารอเพื่อส่งคืน โปรดรับกลับไปด้วยเถิด”


นักพรตผู้นี้ยิ่งพูดเขากลับยิ่งงง“ข้าไม่เข้าใจที่ท่านพูด”


ฮั่นหลิวตี้กระตุกสายบังเหียนม้าคู่ใจให้วิ่งเพื่อตัดรำคาญ แต่น่าประหลาดม้าศึกคู่ใจกลับยืนนิ่ง ยิ่งไปกว่านั้นเกิดท้องฟ้าแปรปรวนทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังลมสงบ ฟ้าเปิด “เกิดอะไรขึ้นมาอีกล่ะ”


พระองค์หยุดม้าด้วยความรู้ไม่พอพระทัยยิ่งนัก ดวงตามังกรวาวโรจน์ “เจ้าเป็นปิศาจหรือคนกันแน่” ฮั่นหลิวตี้ชี้กระบี่ไปจ่อที่คอนักพรต


“มหาบพิตรเป็นฮ่องเต้ผู้ยิ่งใหญ่ ชื่อของท่านเป็นที่กล่าวขานไปทั่วทุกทิศ อาตมาเป็นแค่ผู้ทรงศีล บารมีของฝ่าบาทเหนือแผ่นดินฮั่น สมบัติทุกชิ้นบนผืนแผ่นดินนี้เป็นของมหาบพิตร มีเหตุใดต้องกังวล”


ฮั่นหลิวตี้ได้ยินคำประจบสอพลอมามากแต่คำพูดง่ายๆ แต่ฟังดูหนักแน่นมั่นคงดั่งขุนเขาทำให้เขาไม่คิดว่านี่คือคำพูดเอาใจอย่างเช่นพวกขุนนางชอบมาพูดเอาอกเอาใจ และถูกไล่ตะเพิด ถูกยิงหล่นจากตำแหน่งไปนักต่อนัก


“ท่านนักพรตข้าไม่มีเวลามาต่อคำกับท่าน หากท่านบอกว่าของทุกชิ้นเป็นสมบัติของข้า มันคือสิ่งใดกันรีบเฉลยมาเร็วเข้า”


“ท่านต้องรับไปเปิดดูเอง”


ฮั่นหลิวตี้แค่นเสียงรำคาญ “ถ้าเช่นนั้นของที่ท่านอยากมอบให้ข้าอยู่ไหนกันล่ะ รีบไปนำออกมาเร็วเข้าเถิด ข้าไม่มีเวลารั้งอยู่นานนักหรอก จะให้ก็ให้มา ข้าจะรีบเดินทางกลับเมืองหลวง”


นักพรตคนนั้นยิ้มไปทั้งใบหน้า แลดูอิ่มเอิบ เยือกเย็นราวเทพสวรรค์ ฮั่นหลิวตี้ยอมรับว่าไม่เคยพบนักพรตที่แลดูมีบุญญาธิการเช่นนี้


“มหาบพิตรโปรดให้ทหารไปยกออกมา ของสิ่งนั้นอยู่ในห้องคัมภีร์ของอาตมา”


“ทหารไปยกของมา” ฮั่นหลิวตี้สั่ง


ทันทีที่ทหารไปยกกระจกออกมา ท้องฟ้าก็กลับมาแจ่มใส ลมกรรโชกหายไปอย่างน่าอัศจรรย์ผิดกับเมื่อครู่ราวกับว่าที่นี่มีคนสั่งฟ้าสั่งฝนได้ ฮั่นหลิวตี้เดินไปกระชากผ้าออกดู ก็พบว่ามันคือคันฉ่องเก่าๆ อันหนึ่ง ดวงตามังกรมองของสิ่งนั้นด้วยท่าทีครุ่นคิด นึกอย่างไรก็นึกไม่ออกว่าเคยเป็นของที่เขาฝากไว้ตอนไหน


แต่ในเมื่อของทุกชิ้นบนผืนดินนี้เป็นของเขาอยู่แล้ว ไหนเลยต้องคิดมาก นำกลับไปแล้วกัน ถ้าเกะกะนักก็ค่อยมอบให้เซียวอู่เว่ยสนมคนโปรดนำไปใช้เสียก็หมดเรื่อง

แต่เมื่อนำมาถึงพระราชวังหลวง ฮั่นหลิวตี้จึงได้ค้นพบว่ามันเป็นของวิเศษ ตั้งแต่วันแรกที่เขานำมาวางในห้องนอน เขาก็ได้พบกับอีกมิติหนึ่งที่เหมือนเป็นโลกคู่ขนาน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 192 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

575 ความคิดเห็น

  1. #335 NatthayaSrichan (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 11:32
    ซ่อนเงื่อนมากๆ
    #335
    1
  2. #334 jamema (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 11:13

    ซับซ้อนไปหมดด

    #334
    0