คัดลอกลิงก์เเล้ว

SF พี่รหัสครับ...ผมรักพี่ HANHYUK

โดย apiinify

เรื่องแรกนะค่ะ ฝากด้วยน้า ขำๆ

ยอดวิวรวม

1,836

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


1,836

ความคิดเห็น


11

คนติดตาม


7
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 มิ.ย. 53 / 13:08 น.
นิยาย SF ʤѺ...ѡ HANHYUK SF พี่รหัสครับ...ผมรักพี่ HANHYUK | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
หูของฮยอกแจไม่รับรู้อะไรอีกแล้วตั้งแต่หันไปทางหัวแถวเพราะได้ยินเสียงทุ้มๆนุ่มที่คุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหน แล้วก็พบกับรอยยิ้มละลายของร่างสูงตรงหน้า ร่างบางเอาแต่จ้องมองร่างสูงตรงหน้าอย่างตกตะลึง เสียงกลอง คนคุยกันหรือแม้กระทั่งเสียงของฮันคยองเองที่กำลังชี้แจงเกี่ยวกับเรื่องการรับน้องในปีนี้ก็หายไปด้วย เหมือนฮยอกแจกำลังหูหนวกชั่วคราวยังไงยังงั้น   ถ้าจะได้ยินก็คงเป็นเสียงหัวใจตัวเองมากกว่า
เจอ..อีก..แล้ว..หล่อจัง...แล้วทำไมหัวใจเราเต้นแรงยังงี้ล่ะ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 มิ.ย. 53 / 13:08


SF พี่รหัสครับ...ผมรักพี่ HANHYUK

ตึงๆโป้งๆชึ่ง 
เสียงกลองกับเสียงหัวเราะของกิจกรรมรับน้องของคณะต่างๆดังมาเป็นระยะ สร้างความตื่นเต้นให้กับน้องใหม่เฟรชชี่หลายๆคน แต่ก็ไม่ได้รวมถึงร่างบางร่างหนึ่งที่กำลังใส่เกียร์ไก่? ไปยังลานกิจกรรมคณะตัวเอง เพราะว่า....
“ อ๊ากกกกกกกกกกกก สายแล้วๆ เพราะไอ่นาฬิกาบ้าไม่ยอมปลุก ฮือๆ”  -*-
ลีฮยอกแจ เด็กปี 1 เอกภาษาจีน ยังคงบ่นไป ใส่เกียร์ไก่ต่อไปเรื่อยๆ จนกระทั่ง.......
ตุ๊บ!!!!!!
อั๊ก!!!!!!!
โอ้ย!!!!!
สิ่งมีชีวิตที่เล็กกว่าเมื่อชนกันสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่กว่าย่อมกระเด็นออกไปเป็นระยะ 3.25 เมตร และกลิ้งต่อไปอีกเป็นระยะอีก 2เมตรกว่า เอ๊ย!!! ไม่ใช่!!! เอาเป็นว่าทำเอาฮยอกแจของเราตอนนี้กองอยู่ที่พื้นได้อย่างสวยงามแล้วกัน
เง้อ~~ไก่เจ็บง่ะ ใครทำไก่เจ็บเนี่ย!!!!!! คอยดูนะแม่จะ...........หล่อจัง~~~~~~~~~
ร่างบางที่ตอนนี้เงยหน้าขึ้นมา เพื่อจะมองคนที่ชนตนเองก็อต้องตะลึงค้างในความหล่อของร่างสูงที่ก้มลงมาดูเด็กน้อยที่ตัวเองชนไป เพราะรีบจึงไม่ได้ดู แต่ก็ต้องเอามือโบกไปมาผ่านหน้าร่างบาง ที่ตอนนี้กำลังเอ๋อในความหล่อของเขา เมื่อร่างสูงเห็นว่าน้ำลายของคนตรงหน้ากำลังจะไหลย้อยลงมาก็เริ่มพูดถามไถ่อาการของคนตรงหน้าทันที
“ เอ่อ น้องครับเป็นอะไรมากมั้ย เจ็บตรงไหนรึเปล่า”
“ ม่ะ..ไม่ครับ ผมไม่เป็นอะไร”
                เมื่อฮยอกแจตั้งสติได้ก็รีบตอบไปแล้วก็เช็ดน้ำลายของตัวเองทันที อาการเอ๋อของร่างบางตรงหน้าทำให้ร่างสูงอดยิ้มอบอุ่นขึ้นมาไม่ได้ นั่นยิ่งทำให้ฮยอกแจหน้าแดงกับรอยยิ้มที่อบอุ่นของคนตรงหน้าต่อ 
“แล้วน้องอยู่คณะไหน นี่สายแล้วนะ”
“สะ...สาย!!!...อ๊ากกกกกกกกกกก”
                น่านแหละครับพี่น้องทำให้ลี ฮยอกแจของเรานึกขึ้นมาได้แล้วก็ตะโกนโวกเวกโวยวายแล้วก็วิ่งแนบไปที่หมายทันที ทิ้งให้คนที่ตัวเองตกตะลึงในความหล่อเมื่อกี้ต้องเกาหัวแกรกๆ แล้วก็ส่งยิ้มละลายไปให้หลังของร่างบางที่ตอนนี้ไปไกลแล้ว เพราะสายนั่นเอง




--------------------------------------------------------------




“ชื่ออะไร!!!!!!
“เอ่อ ละ..ลีฮยอกแจครับ” เง้อ..ดุจังอ่ะ ไก่กลัว
“รู้มั้ยว่าผมนัดคุณกี่โมง”
“กะ....เก้าโมงครับ”ง่ะ อย่าดุดิ ไก่กลัวง่ะ
“แล้วนี่กี่โมงแล้วห๊า!!!!!!!!!@$&^^&*^*& .......
เสียงสวด เอ้ยเสียงว่ากล่าวตักเตือน (เหรอออออออออ)ของรุ่นหี่ยังคงดำเนินต่อไปสักพักจนกระทั่งรุ่นพี่คนนั้นมัน....เหนื่อยแล้วก็หยุดไปเอง (PS. รีดเดอร์เฟรชชี่จำไว้นะค่ะ ถ้ารุ่นพี่ด่าก็ปล่อยให้ด่าไป พอพี่เค้าเหนื่อยก็หยุดไปเองแหละเชื่อไรเตอร์เห๊อะ)
“แฮ่กๆๆ อึ๊บ เอ้า!!!!! ยืนบื้อทำแป๊ะไรอีก นั่งดิ๊ เร็วววว”
ง่ะ ขนาดสั่งให้นั่งยังดุเลย พี่เค้าไปกินเพดดิกรีมารึไงอ่ะ
เมื่อฮยอกแจได้ยินคำสั่ง+ตะคอกก็รีบวิ่งไปนั่งท้ายแถว แล้วก็ด่า(ในใจ)รุ่นพี่ที่เพิ่งสวดตนไปเมื่อกี้ไปด้วย สักพักก็เหมือนมีอะไรมาสะกิดยิกตรงแขนขาวโอโม่ยังอายของตัวเอง ร่างบางจึงหันไปมองทางต้นตอ ก็ต้องเจอกับกระต่ายตัวอ้วนกลมตาแป๋วตัวหนึ่ง
“นี่ๆฮยอกแจ ชั้นชื่อซองมินนะ ^^
“ส่วนชั้นชื่อดงแฮนะ เรียกด๊องก็ได้ ^^
กระต่ายตัวอ้วนหรือซองมินแนะนำตัวเอง พร้อมๆกับมีปลาน้อยที่นั่งข้างหน้าซองมินหันมาแนะนำตัวเองด้วย ไก่น้อยของเราก็ยิ้มทักทายเพื่อนใหม่ทั้งสองไปทันที แล้วก็แอบนั่งนินทารุ่นพี่ที่พูดปาวๆอยู่ตรงหัวแถวเล็กน้อยๆ พอเป็นกระสัยเพื่อมิตรภาพของเพื่อนใหม่ จนกระทั่ง........

“สวัสดีครับน้องๆ...พี่ชื่อ ฮันคยอง เป็นประธานรุ่นปี 2 นะครับ ..............”
หูของฮยอกแจไม่รับรู้อะไรอีกแล้วตั้งแต่หันไปทางหัวแถวเพราะได้ยินเสียงทุ้มๆนุ่มที่คุ้นๆเหมือนเคยได้ยินที่ไหน แล้วก็พบกับรอยยิ้มละลายของร่างสูงตรงหน้า ร่างบางเอาแต่จ้องมองร่างสูงตรงหน้าอย่างตกตะลึง เสียงกลอง คนคุยกันหรือแม้กระทั่งเสียงของฮันคยองเองที่กำลังชี้แจงเกี่ยวกับเรื่องการรับน้องในปีนี้ก็หายไปด้วย เหมือนฮยอกแจกำลังหูหนวกชั่วคราวยังไงยังงั้น   ถ้าจะได้ยินก็คงเป็นเสียงหัวใจตัวเองมากกว่า

เจอ..อีก..แล้ว..หล่อจัง...แล้วทำไมหัวใจเราเต้นแรงยังงี้ล่ะ






--------------------------------------------------------------
 





“ฮยอกแจ....... ฮยอกแจ!!!!!!!”
                ร่างบางของฮยอกแจสะดุ้งเล็กน้อยเพราะแรงเขย่าของซองมินและดงแฮ ทำให้ฮยอกแจตื่นจากภวังค์ เมื่อมองไปรอบๆตัวก็พบว่าคนอื่นๆกำลังทยอยไปหาอะไรกิน แล้วฮันคยองที่พูดจบไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้กำลังนั่งคุยอยู่กับรุ่นพี่โหดที่เพิ่งดุตนไปเมื่อเช้า แล้วกำลังมองมาที่ตนเองอยู่อย่างสงสัยปนกับรอยยิ้มเล็กๆ เพราะจำได้ ทำเอาฮยอกแจจากที่หน้าแดงอยู่แล้วก็หน้าแดงเข้าไปอีก ก้มหน้างุดไปกับอกทันที
“ฮยอกแจ เป็นอะไรรึเปล่า ไม่สบายเหรอ ชั้นกับด๊องเรียกตั้งนานแน่ะ”
                ซองมินถามเพื่อนใหม่หน้าไก่อย่างเป็นห่วงพร้อมกับดงแฮที่พยักงึกงักสนับสนุนซองมินทันที ก็เขาสองคนเรียกฮยอกแจตั้งนานตั้งแต่ที่ฮันคยองพูดเสร็จ แล้วปล่อยให้แยกย้ายไปทานข้าวกันตามสบายนั่นแหละ ฮยอกแจก็ได้แต่นั่งตัวแข็ง หน้าที่ขาวใสกลับแดงเจ๋เหมือนคนเป็นไข้ (ที่จริงไก่มันเขินแค่นั้นเอ๊งงง) ซองมินกับดงแฮก้อเลยอดเปนห่วงไม่ได้
“ห่ะ.. เอ่อ..ปล่าวๆ ไม่ได้เป็นไร เค้าไปไหนกันหมดอ่ะ โอ๊ย!!! ตบหัวเค้าไมอ่ะ”ไก่เจ็บนะ ฮืฮๆ
 “ไปไหนถามได้ห๊ะ ไอ่ไก่ เค้าก็ไปกินข้าวดิโว้ย หิวจะตายแล้วเนี่ย ถ้าชั้นผอมขึ้นมาจะทำไง ห๊ะ!!!!!!!
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โอ้ย ฮาว่ะ ฮาๆๆๆๆๆๆ”
ซองมินที่อดไม่ไหวตบหัวเพื่อนใหม่ที่เอ๋อไปที แล้วก็แว๊ดออกไปอย่างลืมตัวว่าเพิ่งเจอกันวันแรก ส่วนดงแฮก็ฮากลิ้งไปกองกับพื้นเพราะเพื่อนเอ๋อหน้าไก่กับกระต่ายขาวีน แต่เมื่อฮยอกแจหันมาเห็นว่าบุคคลที่ทำให้จิตใจตัวเองไม่อยู่กับตัวกำลังเดินมาหากลุ่มของตัวเองด้วยความสงสัย ก็ต้องรีบจับเมื่อของเพื่อนทั้งสองวิ่งแนบไปยังโรงอาหารทันที สร้างความงงงวยให้กับฮันคยองแล้วก็เพื่อนตัวน้อยทั้งสองที่ตะโกนโวกเวกโวยวายมาตามทางเพราะถูกลากแบบไม่ทันตั้งตัว
ง่ะ ก็ไก่เขินอ่ะ ยังไม่พร้อมเผชิญหน้าพี่เค้า เขินวุ้ย
 
 


 ---------------------------------------------------






หลังจากวันนั้นไก่น้อยฮยอกแจก็หลบเลี่ยง หลบหน้า แต่แอบมองอยู่ห่างๆรุ่นพี่ฮันคยองรูปหล่อที่สรุปได้แน่นอนจากการวินิจฉัยของซองมินและดงแฮว่า ตนนั้นตกหลุมรักพี่เค้าชัวร์ จนผ่านกระทั่งการรับน้องมีมาได้หนึ่งอาทิตย์ ก็ถึงเวลาที่ต้องตามหาพี่รหัสของตัวเอง
“ครับน้องๆ ต่อไปจะเป็นการจับฉลากหาพี่รหัสตัวเอง น้องจะได้โค๊ดของพี่รหัสตัวเอง แล้วก็ไปตามหาพี่รหัสกันเอาเอง ใครมือดีจับได้พี่รหัสดีก็ดีไป ใครจับได้พี่แย่ๆก็...ซวยไป ฮ่าๆๆๆ”

“กำ แล้วชั้นจะได้พี่ดีๆกะเค้ามั้ยเนี่ย” ซองมินอดบ่นออกมาอย่างปลงชีวิตตัวเอง
“ช่าย แล้วถ้าชั้นดันจับได้ไอ่พี่โหดข้างหน้าจะทำไงอ่ะ ฮือๆ ด๊องเศร้า” ดงแฮที่ก็บ่นออกมาเหมือนกันพร้อมกับพนมมือสวดขอพรให้ไม่ได้ไอ่พี่โหดที่ตัวเองกลัว ก็ด๊องกลัวพี่เค้ากัดอ่ะ
“แต่ชั้นกลัวว่าจะไปตามหาพี่รหัสยังไงมากกว่า รุ่นพี่มีเป็นร้อย จำยังจำไม่ได้เลย แถมให้มาแต่โค๊ด จะไปตรัสรู้ได้ไง” จะเหลือใครนอกจากฮยอกแจของเรา ทำเอาซองมินกับดงแฮพยักหน้างึกงักเห็นด้วยทันที (PS.อันนี้ไรเตอร์เคยเจอ หาเกือบครึ่งจบรับน้องกว่าจะเจอ งงสุดๆ)


“เอาล่ะ พร้อมแล้วนะ คนแรกออกมาจับฉลากเลย แล้วพูดโค๊ดตัวเองที่ได้ดังๆนะ”
เด็กปี 1 คนแรกที่ฮยอกแจจำได้ว่าชื่อ มินโฮ ออกไปจับฉลากคนแรก เมื่อหยิบกระดาษแผ่นน้อยจากในไหปลาร้าออกมาแผ่ออกดูเท่านั้นและ ตาที่โตอยู่แล้วของมินโฮก็โตไปอีก เพราะโค๊ดที่ตัวเองได้มันเขียนว่า
จะเจอเหรออออออออ...คะ..ครับ”
“ เฮๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ โฮ่ะๆๆๆ แล้วจะเจอมั้ยล่ะน้องงงฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ.......”
เมื่อมินโฮขานโค๊ดของตัวเองจบ รุ่นพี่ที่ยืนอยู่รอบๆก็ส่งเสียงเฮดังลั่น แซวน้องกันใหญ่ แต่ตัวคนขานโค๊ดและเด็กปี 1 อ่ะดิ นั่งงงกันตามระเบียบ ง่ะ ชื่อโค๊ดอย่างงี้แล้วกุจะได้ไงฟร๊ะ โคตะระมีความหวังเลย
                แล้วเหตุการณ์แบบนี้ก้อดำเนินต่อไปเรื่อยๆ แต่ล่ะโค๊ดที่ได้มีทั้งดีๆบ้าง เป็นผู้เป็นคนบ้าง แล้วก็มีแบบกวนพระบาทอย่างที่มินโฮเจอก้อมี ทำเอาฮยอกแจที่อยู่ท้ายนั่งเป็นไก่ต้มซีด เพราะกำลังกลุ้มว่าตนเองจะได้โค๊ดกวนๆกะเค้ารึเปล่า ถ้าได้แล้วไก่จะหายังไง เฮ้อ ไก่กลุ้ม หน้าตาเอ๋อๆปนกับกังวลของร่างบางก็ไม่พลาดสายตาคมของฮันคยองที่นั่งอยู่ด้านหลังเยื้องๆออกไป เพื่อจะแอบดูปฏิกิริยาของร่างบางที่ตนเองสนใจอย่างยิ้มๆ ทำไมเค้าจะไม่รู้ว่าฮยอกแจน่ะหลบหน้าตนเองเพราะเขินจัด (ป๋าฉลาดนะจะบอกให้) ซึ่งทำให้เค้าแอบสนใจเด็กปีหน้าคนนี้อย่างเงียบๆ คนเดียว
 
 
“ เอาล่ะ ต่อไป ลี ฮยอกแจ ออกมาได้”
“คะ...ครับ............โค๊ดที่ได้คือ....ห๊า!!!!!!!!!!!............”
“โค๊ดบ้าไรของนาย ห๊า เนี่ยนะ”
“ม่ะ ไม่ใช่ โค๊ดที่ผมได้คือ...............มังกรผงาดฟ้าสะท้านยุทธจักร......ครับ!!!!
               
เมื่อฮยอกแจกลั้นใจขานโค๊ดเสร็จ ก็เดินงงกลับมาที่ตนเอง สงสัยพี่รหัสเราต้องชอบดูหนังจีนแหงมๆ เล่นตั้งซะบอกรสนิยมขนาดนี้อ่ะ แล้วไก่จะไปตามหาที่ไหนเนี่ย ร้านเช่าหนังจีนเหรอ อ๊ากกกกกก ไก่กลุ้ม
 



--------------------------------------------------




 
หลังจากเสร็จกิจกรรมฮยอกแจของเราที่กำลังนั่งรอรถเมลก็นั่งคิดหาแผนไปนั่งเฝ้าแถวร้านเช่าหนังก่อนหลังเลิกเรียน เพื่อที่จะแอบดูว่าใครเช่าหนังจีนไปดูบ่อยตามคำแนะนำของเพื่อนแสบทั้งสอง
“แล้วจะรู้ได้ไงเนี่ยว่าใครเช่าหนังจีนไปมั่ง รึว่าเราจะไปทำงานในร้านเช่าหนังดี เอ้อ ก็ดีเหมือนกันแหะ ได้เงินด้วย อิอิ”
 
ปี๊ดดดดดดดด
 
“น้องฮยอกแจ...”
               
ในขณะที่ไก่น้อยของเราตกลงใจไปทำงานร้านเช่าหนังเพื่อหาพี่รหัสอยู่นั้น ( เอ่อ ลงทุนไปมั้ยลูก ) ก็มีเสียงแตรรถดังลั่น พร้อมๆกับชื่อตัว ร่างบางที่กำลังเดินไปร้านเช่าหนังตรงป้ายรถเมลก็หันไปตามเสียงเรียกก็พบว่าคนที่เรียกตนนั้นคือคนที่ตัวเองกำลังหลบหน้าเพราะเขินอยู่นั่นเอง
“พะ...พี่ฮันคยอง”
“จะไปไหน ขึ้นรถเร็ว ข้างหลังไล่แล้ว”
“คะ...ครับๆ”
               ฮยอกแจรีบวิ่งขึ้นรถฮันคยองทันที ทั้งๆที่ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าร่างสูงเรียกตนทำไม เมื่อขึ้นรถมาแล้วฮันคยองก็ออกรถไปตามท้องถนนทันที พร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่นละลายใจไก่น้อยของเรา
“เมื่อกี้จะเดินไปไหน ไม่กลับบ้านรึไงเรา”
“เอ่อ ผมกำลังจะไปร้านเช่าหนังฮ่ะ”
“จะเช่าหนังเหรอ พี่มีหลายเรื่องนะ ยืมไปดูก็ได้ จะได้ไม่เสียตังค์ไง”
“เปล่าหรอกฮ่ะ ผมจะไปสมัครงาน”
“ฮื้อ ต้องทำงานพิเศษด้วยเหรอ”
“เปล่าฮ่ะ ผมจะตามหาพี่รหัส”
“ห๊า!!! อุ๊บ!!!! ฮ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”
                ฮยอกแจจากที่กำลังก้มหน้างุดเพราะเขินไม่กล้าคุยกับร่างสูงตรงๆกลับลืมตัวเงยหน้าหันมามองร่างสูงที่กำลังหัวเราะเอาเป็นเอาตายจนต้องหักรถมาจอดเข้าข้างทางเพราะขับต่อไม่ไหวอย่างงงๆ
ไก่พูดผิดตรงไหน ก็จะทำงานเพื่อตามหาพี่รหัสอ่ะ
“ฮ่ะๆ ขอโทษที มันอดไม่ไหว แล้วเราได้โค๊ดอะไรล่ะ” 
ร่างสูงที่สงบจิตสงบใจได้แล้วหันไปถามร่างบางข้างๆอย่างอ่อนโยนพร้อมกับเอื้อมมือไปลูบผมนุ่มๆนั้นอย่างอดใจไม่อยู่ ทำเอาฮยอกแจเขินจัดจนต้องก้มหน้างุดอีกรอบ ฮันคยองมองปฏิกิริยานั้นด้วยสายตาที่สื่อความหมายบางอย่าง ทั้งที่คำตอบน่ะเขารู้แล่ะล่ะ แค่อยากแกล้ง
ไม่เคยเจอใครเขินได้น่ารัก น่ากอดอย่างนี้เลย พับผ่าสิ
“ ว่าไงล่ะ ได้โค๊ดอะไร เผื่อพี่จะช่วยได้นะ”
“เอ่อ...มังกรผงาดฟ้าสะท้านยุทธจักร ...คะ..ครับ”
“ฮึๆ งั้นเราก็ไม่ต้องไปทำงานที่ร้านเช่าหนังแล้วล่ะ”
“ห๊ะ....ทำไมล่ะครับ”
“ก็พี่เนี่ยแหละ...มังกรผงาดฟ้าสะท้านยุทธจักร ของเรา
 
 
 
--------------------------------------------------






                ฮยอกแจหันไปมองอย่างตกตะลึง ฝัน........เราฝันไปแน่ๆ   เจอพี่รหัสตั้งแต่วันแรก แถมยังเป็น เอ่อ พี่ฮันคยองอีก เราต้องฝันไปแน่ๆ ฮยอกแจสะบัดหัวแรงๆ พร้อมกับหยิกแขนตัวเอง แล้วก็พบว่า โอ๊ย เจ็บชะมัด เรื่องจริงเหรอเนี่ย ฮันคยองมองคนตรงหน้าอย่างขำๆ
“จริงๆเหรอฮะ   แล้วทำไมพี่ถึงมาบอกผมก่อนล่ะ ผมต้องตามหาพี่เองไม่ใช่เหรอฮะ”
“มันก็ใช่ แต่พี่กลัวว่าเราจะไปทำงานที่ร้านเช่าหนังจิงๆนี่ แล้วก็.....”
“แล้วก็..อะไรเหรอฮะ??
                ฮยอกแจเอียงคอสงสัยอย่างน่ารัก ทำเอาฮันคยองอดใจเต้นบ้างไม่ๆด้ ก่อนจะเรียกให้ร่างบางยื่นหน้ามาใกล้ๆ เพื่อที่จะบอกว่า
“แล้วก็พี่ไม่อยากให้คนที่พี่รักต้องลำบากไงครับ....จุ๊บ!!!!
0_o

>//<
 
 
 
                เมื่อฮยอกแจได้สติ หลังจากที่โดนสารภาพรัก และโดนหอมแก้มไป เพราะฮันคยองอดใจไม่ไหวจริงๆ ก็ตกลงปลงใจคบเป็นแฟนกับร่างสูงที่ตนเองแอบรักตั้งแต่เจอกันครั้งแรก แล้วก็มารู้ว่าฮันคยองเองก็หลงรักร่างบางตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอเช่นกัน และพยายามเข้ามาคุยด้วยตลอด แต่ร่างบางก็เขินหน้าแดงไม่ยอมคุย แถมยังวิ่งหนีอีกต่างหาก ทำเอาร่างบางอายม้วนแทบจะกลืนไปกับเบาะรถเลยที่เดียว ร้อนถึงฮันคยองที่ต้องแงะร่างบางออกจากเบาะในขณะที่กำลังขับรถส่งแฟนหมาดๆของตนกลับบ้าน ร่างสูงกะว่าจะพบพ่อแม่ของฮยอกแจ เพื่อขอคบหาเป็นแฟนกับลูกสาว เอ้ย ลูกชาย อย่างเปิดเผย (น่าน ป๋าสุภาพบุรุษ เข้าตามตรอกออกทางหน้าต่าง เอ้ย ประตู)
“เอ้อ พี่ฮันฮ่ะ ผมถามไรหน่อย ได้มั้ยฮ่ะ”
“อืมว่ามาสิ มีไร”
“คือ ทำไมพี่ถึงตั้งโค๊ดว่า มังกรผงาดฟ้าสะท้านยุทธจักรล่ะฮ่ะ"

“ฮึๆ พี่ไม่ได้ตั้งเองหรอก ไอ่คังอินมันตั้งให้น่ะ พอดีพี่มีประชุมเรื่องรับน้องกับทางมหาลัยพอดีน่ะ”
“อ๋อ เหรอฮ่ะ”
“ อืม”
                ฮยอกแจหายสงสัยทันที ที่แท้ก็พี่โหดที่ชอบว๊ากๆเรานี่เอง ร่างบางพอจะรู้มาบ้างว่าฮันคยองกับพี่โหดหรือคังอินี่ว๊ากนั้นเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่อนุบาลโน่นนนน แต่คำเปรยต่อมาของฮยอกแจก็ทำเอาฮันคยองต้องปล่อยก๊าก แทบจะหักหลบรถที่สวนมาเกือบไม่ทัน
“ผมนึกว่าพี่ชอบดูหนังจีนซะอีก”
5555555555~

 

--------------------------------------------THE END--------------------------------------------


PS.  ขอบคุณรีดเดอร์มากๆนะค่ะ  เรื่องแรกติๆชมได้น้า  บ้ายบาย

ผลงานอื่นๆ ของ apiinify

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

11 ความคิดเห็น

  1. #11 ลุกเจี๊ยบน้อย
    วันที่ 14 มีนาคม 2556 / 11:25
    น่ารักมากเลยค่ะ อ่านไปขำไป

    อ่านแล้วเขิน > <

    อยากให้ไรเตอร์แต่งเพิ่มอีกจังค่ะ

    ชอบมาก อ๊ายยยยยย ~

    #11
    0
  2. วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 21:57
    555 นี่แค่short fic ยังฮาขนาดนี้ ถ้าเป็นเรื่องยาวจะฮาขนาดไหน
    #10
    0
  3. วันที่ 6 มิถุนายน 2553 / 13:47
    ==* ย๊อกบ้าไปแล้ว

    ปล.Short fic จริงๆอ่าTT
    #9
    0
  4. วันที่ 5 มิถุนายน 2553 / 20:57
    น่ารักๆ 555 ไรเตอร์สู้ๆจ้า
    #8
    0
  5. วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 23:37

    รวดเร็วจริงๆนะ ป๋า
    วันแรก ไก่ก็เป็นของมังกรเสียแล้ว
    อ่าส์ น่ารักมาก

    #7
    0
  6. วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 22:53
    อ่านไปยิ้มไปโอ้!!!!หนูฮยอกช่างน่ารักได้ใจจริงๆ
    อื่ม.....(กำลังจินตนาการว่าคังอินเป็นพี่วาก)แฮะๆน่ากลัวได้ใจแฮะรู้เลยว่าทำไมฮยอกถึงได้กลัว
    สู้ๆนะค่ะไรเตอร์
    #6
    0
  7. #5 คลั่งฮันฮยอก
    วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 22:50
    อ๊ายยยยยยยยยยยย

    ชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ไม่น่าจบเร็วเลย

    ไรเตอร์มาเเต่งเป็นภาคต่อเถอะ

    ว่า2คนนี้คบกันเเล้วจะเป็นยังไงต่อ

    นะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #5
    0
  8. #4 Cassy_Elf
    วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 19:00
    short fic

    um........

    i like but i want you to write decribe mor than this

    good

    but at the end i think you havr to fix

    ok

    thank you

    fighting!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #4
    0
  9. วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 18:55
    ฮา มากไก่
    แม๋ พี่รหัส อะไร หล่อจริง
    หนังจีน 555+
    #3
    0
  10. วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 17:48
    ขำจนปวดกราม...

    โฮ้ว...ช่างเป็นไปได้นะนั่น

    ฮยอกจี้...เธอคิดได้ไงว่าฮันเกิงแกชอบหนังจีนน่ะหือ

    จะมีต่ออะเปล่าอ่ะเนี่ย
    #2
    0
  11. วันที่ 2 มิถุนายน 2553 / 16:53
    5 5 55 5
    น่ารักดีอ่า  ~ ~  !!
    #1
    0