Friendship and love life [1ชีวิต 1มิตรภาพ 2ความรั๊ก] - นิยาย Friendship and love life [1ชีวิต 1มิตรภาพ 2ความรั๊ก] : Dek-D.com - Writer
×

    Friendship and love life [1ชีวิต 1มิตรภาพ 2ความรั๊ก]

    โดย AlonE!

    ความรั๊กสุดซึ่ง~ อ่านแล้วน้ำตานองแน่นอน ฟันเฟิร์ม !!~

    ผู้เข้าชมรวม

    80

    ผู้เข้าชมเดือนนี้

    1

    ผู้เข้าชมรวม


    80

    ความคิดเห็น


    0

    คนติดตาม


    0
    หมวด :  รักดราม่า
    จำนวนตอน :  1 ตอน
    อัปเดตล่าสุด :  17 ส.ค. 53 / 20:29 น.

    อีบุ๊กจากนิยาย ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...
    ตั้งค่าการอ่าน

    ค่าเริ่มต้น

    • เลื่อนอัตโนมัติ

    Friendship and love life

    .

    "

    ไอ้เตี้ยมานี้หน่อยดิ" ฉันหันสายหันขวาเพื่อหาต้นเสียง และในที่สุดก๊เจอ

    "

    อะไรห่ะ ไอ้โรเบิร์ต ฉันไม่ได้เตี้ยสักหน่อย " ฉันเถียงออกไป

    "

    5 55 เหรอๆ ฉันก๊พึงรู้เหมือนกันว่าเด๊กสาวอายุ 17ปีเขาสูงกันแค่ 152 :"P" เขาพูดพร้อมกับขยี้พมฉันเล่น

    "

    ไอ๊บ้าหนิ ไ ปตายซะ" ฉันพูดพร้อมกลับการวิ่งไล่ตีนายโรเบิร์ต โดยที่เขาวิ่งหนีไ ปเรื่อยๆ

    "

    หลังจากวิ่งตามไอ๊โรเบิร์ตพักใหญ่จนเหนื่อย ฉันจึงมาหนักพักที่เก้าอี้ใต้ต้นซากุระหลังโรงเรียน น

    ขณะที่ฉันนั่งผ่อนคลายความเหนื่อย ภายในที่เงียบสงบสุดๆ ซึงเป็นที่ลับของฉัน ก๊ยังมีไอ้เด๊กเปรต

    ที่ไหรไม่รู้วิ่งมาหา

    "

    "

    จาก

    "

    "

    5 5 แน่จิงก๊ตามไห้ทันสิ ไอ๊เตี้ยๆๆ :"PPp " เขาล้อเลียนก่อนจะวิ่งหนีไ ปได้ในที่สุด= =''พี่ฮ่ะๆ มีคนฝากมาไห้" เด๊กคนยื่นน้ำเปล่าพร้อมกับกระดาษมาไห้แผ่น1ก่อนวิ่งหนีไ ป~ถึง ไอ๊เตี้ย !! 5555 แค่นี้ก๊เหนื่อยแล้วเหรอ ออกกำลังกายหน่อย เตี้ยอย่างเดียวไม่พออ้วนจะเป็นหมูแล้ว RB" กรี๊ดๆ ไอ้โรเบิร์ตมันว่าเราเตี้ยอีกแล้ว รอบนี้เตี้ยไ ม่พอมันว่าอ้วนด้วยย T T. เจ้าอยากสูงกว่านี้ไหม ?? อยากผอมกว่านี้ไหม อยากสวยไหม ?? ถ้าเจ้าอยากข้าจะทำไห้เจ้าสมความปราดถนาเอง"ไครกันน่ะ" ฉันเริ่มรู้สึกกลัวเพราะว่าที่แห่งนี้มันผีดุ แล้วฉันก๊กลัวมันมากก !! :"((

    "

    "

    "

    พอเสียงพูดของเจ้านั้นจบ ฉันก๊ได้ยินเสียง คนเดินไกล้เข้าไกล้เข้ามาฉันได้แต่หลับตา เพราะกลัวสิ่งที่เห็นมันจะเป็น น....

    ไม่ต้องรู้หรอก รู้แค่ว่าข้าจะฆ่าเจ้าเอง ชาติหน้าเจ้าจะได้ มีใบหน้า ร่างกายที่สมปราดถนาเจ้า"ไม่เอานะ ฉันไม่ชอบการล้อเล่นแบบนี้ ออกมาเถอะ โรเบิร์ตใช่ไหม"เหอะๆ เดี่ยวเจ้าก๊รู้ว่าข้าเป็นใคร"

    "

    เดินอันสุดหลอนนี้สัมผัสโดนฉันเท่านั้นแหล๊ะ

    ฉับ ฉับ ฉับ " เสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาไกลเรื่อยๆ ฉันได้แต่หลับตาปี๋ เพราะความกลัว หลังจากนั้น พอมือของเจ้าของเสียง

    "

    กรี๊ดดด~"

    บทนำ

    ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    อีบุ๊ก ดูทั้งหมด

    loading
    กำลังโหลด...

    ความคิดเห็น