ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2 ลาก่อนท่านแม่บุญธรรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57,396
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,350 ครั้ง
    8 ม.ค. 64

ปึง!

“ซูหนี่ว์ เจ้าคิดจะทำอันใด!” น้ำเสียงดุดันดังขึ้น หลี่ถิงกระตุกยิ้ม ในที่สุดก็ถึงเวลาออกไปปรากฏตัวแล้ว นางจึงไม่รอช้าที่จะผลักประตูออกไป

“ท่านแม่ เกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะ” เมื่อผู้มาเยือนเห็นหลี่ถิงในชุดเจ้าสาวก็หน้าเขียวคล้ำขึ้นมาทันที

“ซูหนี่ว์! เจ้าคิดจะให้ลูกข้าแต่งกับใคร!” เสนาบดีหลี่ตวาดถาม และพอมองเห็นป้ายวิญญาณมีดอกไม้และผ้าสีแดงผูกติดอยู่ ดวงตาก็เบิกกว้างขึ้นทันที

“นี่เจ้าจะให้ลูกข้าแต่งกับป้ายวิญญาณงั้นหรือ!”

“ลูกท่าน... ท่านช่างกล้าทวงสิทธิ์ ข้าต่างหากที่ช่วยชีวิตนาง เลี้ยงนางให้เติบโตขึ้น ชีวิตนางสมควรเป็นของข้ามิใช่ท่าน!” ซูหนี่ว์กระตุกยิ้มไม่เกรงกลัว

“บังอาจนัก! ข้าเห็นแก่ที่เจ้าเป็นน้องสาวของพ่อบ้านซูจึงยอมรับเข้ามาเป็นบ่าวในจวน เห็นแก่ที่เจ้าสูญเสียครอบครัวจึงยอมปล่อยให้เจ้าดูแลลูกข้า แต่เจ้ากลับคิดให้ลูกข้าแต่งกับวิญญาณ เจ้าช่างไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเสียเหลือเกิน!”

“หึ! ทำมาเป็นพูดดี ท่านวางแผนอันใดเอาไว้ล่ะ ถิงเอ๋อร์อย่าไปฟังชายผู้นี้ เขาแค่พูดดีไปเช่นนั้นเอง แท้จริงแล้วไม่เคยมาดูดำดูดีอะไรเจ้า รีบมาไหว้ฟ้าดินเถิด” ซูหนี่ว์ขยับเข้ามาใกล้หลี่ถิง แต่เสนาบดีหลี่เข้ามาขวางพร้อมกับชักดาบออกมา

“ในเมื่อบ่าวต่ำต้อยเช่นเจ้าไม่รู้ว่าอันใดควรไม่ควรก็อย่าหาว่าข้าใจร้าย!”

“หากเจ้าคิดจะขวางข้า ก็อย่าหาว่าข้าใจร้ายเช่นกัน” ซูหนี่ว์หลบดาบ แล้วหยิบมีดสั้นปาใส่เสนาบดีหลี่!

เคร้ง!

มีดสั้นกับดาบกระทบกัน เสนาบดีหลี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะถอยหลังไปหลายก้าว

“เจ้าเป็นวรยุทธ์!”

“เป็นไม่เป็นแล้วอย่างไร ถิงเอ๋อร์ไหว้ฟ้าดินเร็วเข้า เดี๋ยวข้าถ่วงเวลาให้เอง”

“อย่าไหว้! มีอย่างที่ไหน คนเป็นแต่งกับคนตาย หากซูหนี่ว์คิดว่าเจ้าเป็นลูก นางจะไม่ทำกับเจ้าเช่นนี้!” เสนาบดีหลี่ไม่พูดเปล่า กระชับจับดาบในมือแน่นแล้วพุ่งเข้าใส่ซูหนี่ว์อีกครั้ง

“นายท่าน!” บ่าวที่ติดตามเสนาบดีหลี่มา เข้ารุมโจมตีซูหนี่ว์ แต่นางเก่งกาจยิ่ง พริบตาเดียวปลิดชีพไปได้หนึ่งคน!

ฉึก!

“นะ... นายท่านระวัง ฝีมือนางร้ายกาจเกินไป!”

“พาถิงเอ๋อร์ออกไปก่อน” เสนาบดีหลี่แสดงเป็นบิดาที่ห่วงใยลูก หลี่ถิงที่แกล้งทำเป็นยืนขาแข็งตื่นกลัวทำอันใดไม่ถูก รู้สึกเย้ยหยันในใจ หากเป็นชีวิตก่อนนางคงเชื่อและดีใจที่บิดาห่วงตน แต่ครั้งนี้นางรู้ถึงความต้องการของอีกฝ่าย ย่อมรู้ดีว่านี่คืองิ้วฉากหนึ่งเท่านั้น

“ถิงเอ๋อร์ เจ้าไม่เชื่อฟังแม่หรือ ไหว้ฟ้าดินสิ แค่เจ้าไหว้ทุกอย่างก็จะจบ แม่ขอเจ้าเท่านี้” ซูหนี่ว์หันมากดดันหลี่ถิง ขณะที่รับมือกับเสนาบดีหลี่และบ่าวชายไปพร้อม ๆ กัน

“ท่านแม่... ข้ากลัว... ข้าก้าวขาไม่ออก”

“เจ้า!” พอซูหนี่ว์ได้ฟังคำแก้ตัวไร้สาระของหลี่ถิงก็โกรธขึ้นมา

“อย่ายอมทำตามคำสั่งนาง ต้าปิงพาถิงเอ๋อร์ออกไป”

“ขอรับ” บ่าวชายที่ชื่อต้าปิงเข้ามาจับข้อมือหลี่ถิง หมายจะฉุดให้ตามออกไปจากเรือนนี้ ซูหนี่ว์เห็นเช่นนั้นก็ร้อนใจ จึงตะโกนข่มขู่ออกมา

“เสี่ยวถิง ข้าวางยาพิษเจ้า หากเจ้าไม่ยอมไหว้ฟ้าดินกับลูกข้า ข้าจะไม่ให้ยาถอนพิษกับเจ้า!”

“ไม่จริง... ท่านแค่จะหลอกให้ข้าไหว้ฟ้าดินกับลูกท่านเท่านั้น ท่านจะวางยาข้าได้อย่างไรกัน” หลี่ถิงส่ายหัว อีกฝ่ายยิ้มอย่างชะล่าใจ

“หึ! ข้าไม่ได้โกหก ข้าใส่ยาพิษลงไปในกาน้ำชา ตอนนี้เจ้าคงรู้สึกเจ็บยามหายใจแล้วสินะ นั่นแหละยากำลังออกฤทธิ์แล้ว รีบไหว้เร็วเข้า แล้วข้าจะเมตตาเจ้า!”

“วันนี้ข้ายังไม่ได้ดื่มน้ำชาในกาเลยเจ้าค่ะ” หลี่ถิงตอบอย่างพาซื่อ ทำให้ซูหนี่ว์ตกใจจนพลาดท่าให้บ่าวชายผู้หนึ่ง

ฉึก!

ปลายดาบของบ่าวชายผู้นั้นแทงเข้าที่ท้องของซูหนี่ว์ ใบหน้าของนางบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เสนาบดีหลี่เห็นช่องว่างจึงฟันฉับไปที่ข้อมือของนาง

“กรี๊ดดดด”

“ท่านแม่!” หลี่ถิงกรีดร้องขึ้นมา ก่อนจะพุ่งเข้าไปปกป้องซูหนี่ว์จากคมดาบของเสนาบดีหลี่

“ถิงเอ๋อร์หลบไป พ่อจะฆ่ามัน!”

“นายท่าน... อย่าฆ่าท่านแม่เลยเจ้าค่ะ ปล่อยท่านแม่ไปเถิด” อาจเป็นเพราะซูหนี่ว์เลี้ยงนางมา นางจึงไม่อยากให้อีกฝ่ายตายต่อหน้าต่อตาเช่นนี้ จึงถือเสียว่านี่เป็นการทดแทนบุญคุณให้จบกันไป

“แต่นางจะให้เจ้าแต่งกับป้ายวิญญาณ หนำซ้ำยังคิดฆ่าเจ้าด้วย”

“ข้าไม่อาจปล่อยให้นางตายต่อหน้าต่อตาข้าได้ นายท่านปล่อยนางไปเถิด”

“เจ้า!” เสนาบดีหลี่ขุ่นเคืองใจมิใช่น้อย แต่ก็ยอมลดดาบลง ในขณะที่ซูหนี่ว์จ้องหลี่ถิงตาเขม็ง

“เจ้าหลอกข้าใช่ไหม ที่จริงเจ้าดื่มชานั่น อย่าโง่ไปหน่อยเลย แต่งกับป้ายวิญญาณไม่ทำให้เจ้าตายหรอก ทำตามที่ข้าสั่ง แล้วข้าจะให้ยาถอนพิษแก่เจ้า”

“ข้าไม่ได้ดื่มเข้าไปจริง ๆ พอดีข้ารู้สึกปวดท้อง ก็เลยไม่ดื่มชาเจ้าค่ะ” หลี่ถิงแก้ตัว ทั้งที่ในความจริงนางไม่ยอมดื่มก็เพราะรู้อยู่แล้วว่าในกาน้ำชานั่นมียาพิษ ชีวิตก่อนนางทรมานเกือบตาย มาชีวิตนี้ในเมื่อเลี่ยงได้ ไยนางจะต้องกินเข้าไปอีก

“ถ้าเป็นเช่นนั้น ข้าก็คงต้อง...” ซูหนี่ว์ไม่พูดต่อ แต่แววตาของนางฉายแววอำมหิต และล้วงเอาเข็มพิษออกมาจากอกเสื้อ หมายจะแทงหลี่ถิง

หมับ!

หลี่ถิงจับยึดมือของซูหนี่เอาไว้ จากนั้นก็ออกแรงบิด จนซูหนี่ว์ต้องปล่อยเข็มหลุดจากมือ และแน่นอนว่าการกระทำนี้ ไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น!

“เจ้า... เจ้าเป็น...” ซูหนี่ว์ตาเบิกกว้างขึ้น หากแต่แววตาของบุตรสาวบุญธรรมที่สบจ้องกลับมาเย็นยะเยือกน่ากลัว จนนางอึกอักพูดไม่ออกขึ้นมาเสียดื้อ ๆ

“ท่านแม่... ท่านรีบบอกนายท่านไปสิเจ้าคะ ว่าท่านแม่จะไปจากที่นี่ แล้วจะไม่กลับมาอีก”

“เจ้า! ที่แท้เจ้าไม่เคยคิดจะทำตามที่ข้าขอ เจ้าวางแผนเอาไว้ใช่หรือไม่”

“ท่านแม่ ข้าไม่รู้ว่าท่านพูดเรื่องอะไร ข้าจะวางแผนได้อย่างไร ในเมื่อข้าไม่มีสิทธิ์พบหน้านายท่านด้วยซ้ำไป เรื่องทุกอย่างเป็นแค่เรื่องบังเอิญเท่านั้น” หลี่ถิงพูดจบก็สวมกอดอีกฝ่าย กระซิบให้ได้ยินกันสองคนต่อว่า

“วันนี้ข้าช่วยชีวิตท่าน ท่านจงรีบหนีไปให้ไกล แล้วถือเสียว่าบุญคุณความแค้นของเราจบกันเพียงเท่านี้ อย่าบีบให้ข้าต้องอกตัญญูปล่อยให้ท่านตาย”

“เจ้า! เจ้ามันปีศาจ ที่แท้ข้าเลี้ยงปีศาจให้เติบโตขึ้นมา ข้าน่าจะปล่อยให้เจ้าตาย ไม่น่าเมตตาเจ้าเลย”

“ท่านแม่... ท่านอย่าโกรธข้าเลย มาคิดดูแล้ว คนเป็นไม่อาจแต่งกับคนตายข้าขอโทษ” น้ำตาของหลี่ถิงไหลออกมาไม่ใช่เพราะนางแสร้งบีบมัน แต่น้ำตานี้เกิดจากความคับแค้นใจ เพราะไม่ว่าผู้ใด... ก็ไม่ได้อยากให้นางเกิดและมีชีวิตรอดอย่างจริงใจเลยสักคน!

“ถิงเอ๋อร์ อย่าไปเสียเวลากับนางเลย มาหาพ่อเถิด พ่อสัญญาจากนี้ไปจะดูแลเจ้าอย่างดี” เสนาบดีหลี่เข้ามาดึงตัวหลี่ถิงให้ออกห่างซูหนี่ว์ หลี่ถิงจึงหันไปกอดขาอีกฝ่าย

“นายท่าน ถือว่าข้าขอร้อง ปล่อยท่านแม่ไปเถิดเจ้าค่ะ ถือว่าข้าขอ”

“ก็ได้ข้าจะปล่อยนางไป” เสนาบดีหลี่ทำท่าคิดหนักอยู่ชั่วครู่ก่อนจะยอมรับปาก

“ท่านแม่ รีบไปเถิด”

“หึ!” ซูหนี่ว์มองมาด้วยแววตาคับแค้นใจ แต่สุดท้ายก็ยินยอมลุกขึ้นหมายจะพาตัวเองออกไปจากที่นี่ 

“ช้าก่อน!” 

“ท่านพ่อ ท่านบอกจะปล่อยท่านแม่ของข้าไป”

“ปล่อยแน่ แต่ต้องทำลายวรยุทธ์นางเสียก่อน”

“เจ้า! เจ้ากล้าดีอย่างไรจะมาทำลายวรยุทธ์ของข้า” ซูหนี่ว์รู้สึกไม่ยินยอม แต่เสนาบดีหลี่กลับยิ้มเยาะ

“ปล่อยเจ้าที่มีวรยุทธ์ออกไป ก็ไม่ต่างอันใดกับปล่อยเสือเข้าป่า วันดีคืนดีเกิดเจ้าวกกลับมาทำร้ายคนในครอบครัวของข้าจะทำอย่างไร ต้าปิง! ทำลายวรยุทธ์นางเดี๋ยวนี้”

“ขอรับนายท่าน” ต้าปิงรับคำ พร้อมกับซัดฝ่ามือเข้าทำลายจุดต่าง ๆ ในร่างกายของซูหนี่ว์

“กรี๊ดดดด” นางกรีดร้องอย่างเจ็บปวด การถูกทำลายจุดต่าง ๆ ในร่างกายเช่นนี้ อย่าว่าแต่โคจรกำลังภายในเลย แค่เคลื่อนไหวร่างกายก็ยังทำได้ไม่ดีเหมือนแต่ก่อน ซ้ำร้ายไปกว่านั้น ข้อมือยังด้วนไปข้าง นางกลายเป็นคนพิการที่ไร้ค่าไปจริง ๆ แล้ว

“พวกเจ้าพรากทุกอย่างไปจากข้า สักวันหนึ่งพวกเจ้าก็ต้องสูญเสียทุกอย่างบ้างเช่นกัน”

“ไม่ต้องมาพูดพล่ามน่ารำคาญ ไปซะ แล้วอย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก” เสนาบดีหลี่โบกมือไล่ บ่าวชายสองคนก็เข้ามาหิวปีกซูหนี่ว์ออกไปโยนนอกจวน

หลี่ถิงมองตามหญิงที่เลี้ยงดูนางมาแล้วทอดถอนใจ หวังว่าอีกฝ่ายจะใส่ใจคำพูดที่นางพูดไป รีบไปให้ไกลจากเมืองหลวง แล้วไม่ต้องย้อนกลับมาอีก เพราะเสนาบดีหลี่ไม่ใช่คนที่รักษาคำพูดนัก

“หมดเรื่องทุกข์เรื่องโศกแล้ว ออกไปจากที่นี่กันเถิด” เสนาบดีหลี่พยุงหลี่ถิงให้ลุกขึ้น แล้วมองมาที่นางด้วยแววตาอ่อนโยน

“ไปไหนหรือเจ้าคะ?”

“ไปอยู่ในที่ที่เจ้าควรอยู่ตั้งแต่แรก ที่ผ่านมาพ่อจมอยู่กับความเจ็บปวดจนละเลยเจ้า พ่อขอโทษ” เสนาบดีหลี่เอ่ยขอโทษด้วยสีหน้าแววตารู้สึกผิด ในชีวิตก่อนหลี่ถิงรู้สึกซาบซึ้ง และยินดีที่บิดายอมรับในตัวนาง ทว่าชีวิตนี้นางรู้สาเหตุที่ทำให้อีกฝ่ายยอมเข้าหานางดี มีหรือนางจะเชื่อคำโกหกหลอกลวงนี่

“ข้าไม่โกรธเคืองนายท่านเลยเจ้าค่ะ ข้าเข้าใจทุกอย่าง หากข้าเป็นท่าน... ข้าก็อาจจะทำแบบเดียวกัน”

แต่ทว่า...

เพื่อไปให้ถึงตัวคนผู้นั้นในชีวิตนี้ หลี่ถิงก็ทำเป็นหัวอ่อนเชื่อคำลวง อย่างหน้าไม่อายเช่นกัน

“ขอบใจเจ้ามาก ที่ไม่โกรธเคืองพ่อ แต่จากนี้ไปอย่าเรียกว่านายท่านเลย เรียกว่าพ่อเถิด”

“ขะ...ข้า... ไม่บังอาจ”

“เจ้าไม่ใช่บ่าวแต่เป็นลูกของพ่อ ไม่เรียกพ่อได้อย่างไรกัน” เสนาบดีหลี่ ไม่เพียงพูดกล่อมยังลูบหัวของหลี่ถิงด้วยแววตาอ่อนโยน หลี่ถิงแสร้งทำเป็นมองอีกฝ่ายอย่างซาบซึ้ง ก่อนจะยอมเรียกเช่นนั้น

“เจ้าค่ะ... ท่านพ่อ”

“ดีมาก ไปกันเถิด ก่อนหน้านี้พ่อสั่งให้บ่าวจัดเตรียมเรือนให้เจ้าแล้ว” เสนาบดีหลี่พูดจบก็เดินนำหลี่ถิงไปยังเรือนที่ถูกเตรียมเอาไว้เพื่อนาง

 

 

sds


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.35K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5609 kimurakung (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2564 / 22:46
    ไม่น่าเลือกปล่อยซูนี่ห์ (แม่เลี้ยง) ไปเลย เด่วต้องกลับมาสร้างปัญหาให้แน่ๆ
    #5,609
    0
  2. #5238 KjKnomjean (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2563 / 22:51
    นางเอกโลกสวยดีนะ ก็รู้นะว่ามีบุญคุณ แต่แม่เลี้ยงก็ได้เอาชีวิตนางเอกไปแล้วชาตินึงไง ได้โอกาสกลับมา ยังต้องมาแทนบุญคุณอีกหรอ ต้องย้ำกับตัวเองป่ะว่าที่ได้ย้อนกลับมาก็เพราะโดนแม่เลี้ยงฆ่า นางเอกจะแสดงงิ้วอ่อนแอก็ทำไป แต่การปล่อยให้แม่เลี้ยงไปแบบนั้น ปัญหาด็จะตามมา เฮ้ออออ นี่กูคงอินมากจริงๆ
    #5,238
    3
    • #5238-2 Proundvi(จากตอนที่ 2)
      3 เมษายน 2564 / 13:07
      แต่นางเอกก็แบบ เฮ้อ โลกสวยเกิน
      #5238-2
    • #5238-3 นู๋ใบฟ้า(จากตอนที่ 2)
      4 พฤษภาคม 2564 / 14:50
      ตอนแรกก้คิดว่าจะไม่ปล่อยแม่บุญธรรม บอกว่าให้คืนไปหมดแล้วในชีวิตก่อน สุดท้ายเลือกปล่อย รู้สึกเหมือนโดนหักหลัง วอท!!!
      #5238-3
  3. #4848 Shizi2523 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 22:50
    อนาคตเดือดร้อนเพราะแม่เลี้ยงแน่
    #4,848
    0
  4. #3258 เจ้าแมว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 17:53
    น่าติดตามมากกกก
    #3,258
    0
  5. #3017 kulyasalin2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กันยายน 2563 / 08:11
    โอ้...แค่เริ่มก็น่าสนุกแล้ว
    #3,017
    0
  6. #2928 and4 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 11:59
    อืม แสดงงิ้วกันเก่งจริงๆคนพวกนี้ แต่เสียใจจ๊ะน้องถิงแสดงเก่งกว่า ทำอะไรกับน้องไว้ชาตินี้น้องตามมาเก็บหนี้ทุกคนแล้วน้าาา
    #2,928
    0
  7. #2903 ฺBedroom (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 05:32
    ซูหนี่ว์จะกลับมาสร้างเรื่องอีกไหมเนี่ย ไม่คิดจะจริงใจกับน้องเลยจริงๆ
    #2,903
    0
  8. #2721 JSMINe (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 23:17
    มีใครรักน้องจริงๆบ้างเนี่ยยย
    #2,721
    0
  9. #2701 เมมฟิส (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 กันยายน 2563 / 17:19
    กลัวซูหนี่ว์มาแก้แค้นหลี่ถิง

    ใครจริงใจกับหลี่ถิงบ้างเนี่ย
    #2,701
    0
  10. #2529 Airzaa1810 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 22:12
    น้องอยู่ท่ามกลางอสรพิษชัดๆๆ
    #2,529
    0
  11. #2421 _jh408 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 15 กันยายน 2563 / 22:07
    นางกลับมาแน่ๆๆๆ ปล่อยเสือเข้าป่าแท้ๆ
    #2,421
    0
  12. #2311 Maya2501 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 10:16
    น่าสงสารนางเอก...หาคนจริงใจไม่ได้ซักคน....
    #2,311
    0
  13. #2220 sassy_girl (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กันยายน 2563 / 21:01
    เอาแล้วนางเอก หาเรื่องซวยแท้ๆ จะต้องกลับมาแก้แค้นแน่ๆอ่ะ
    #2,220
    0
  14. #1855 chxrryies (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กันยายน 2563 / 16:58
    ฉาบปูนกี่ชั้นกันคะคุณพ่อ
    #1,855
    0
  15. #1500 kikomako (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 กันยายน 2563 / 04:06
    ตกลงนางตายตอนโดนแม่เลี้ยงวางยาพิษรึตายตอนไหนนี่เพราะถ้าเกิดตายตอนโดนวางยาพิษล่ะนางจะได้แต่งแทนลูกรักของพ่อนางได้ยังไงง่ะ? ถ้าตายก่อนก็ไม่น่าจะรูว่าจะถูกเปลี่ยนตัวเจ้าสาวนี่ เอองง รึเค้าอ่านไม่เข้าใจเองหว่า?
    #1,500
    1
    • #1500-1 amaja(จากตอนที่ 2)
      6 กันยายน 2563 / 08:13
      ตอนวางยาไม่ได้ตายค่ะ อ่านน่าจะตอนที่สาม จะรู้มีกล่าวว่า ถ้าเสนาบดีหลี่ไม่ต้องการใช้ประโยชน์จากน้อง น้องคงตายเพราะยาพิษไปแล้วค่ะ
      #1500-1
  16. #503 llamame (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2563 / 22:01
    โอ้ว นาวเอกวางแผนไรไว้น้า
    #503
    0
  17. #336 yahye (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 23:27
    เป็นพ่อที่น่ารังเกรียดมากๆๆๆ
    #336
    0
  18. #319 benzsu best (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 18:25
    โห เลวกันจริงๆเจ้าพ่อคนนี้
    #319
    0
  19. #134 Naruko (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 11:09
    ปล่อยเสือที่แค้นเคืองเพียงนั้นเข้าป่า อันตรายแค่ไหนนั่น
    #134
    0
  20. #57 Amanokawa3169 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 09:25

    มีแต่คนคิดหาประโยชน์จากนางเอก แต่ไม่มีใครยินดีที่นางเกิดมาจริงๆสักคน เรื่องแม่บุญธรรม ต่อให้ทำลายวรยุทธ์แล้วก็ยังอันตรายอยู่ดี

    #57
    0
  21. #37 P.k (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 21:09

    ลุ่นๆๆๆๆ

    #37
    0
  22. #15 PiiProud (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 04:24
    แสดงเก่งจริงเลยพ่อ
    #15
    0
  23. #13 PuiPui--r (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 17:14
    อิพ่อสตอเบอแหลมากค่ะ ชั่วววววว
    #13
    0
  24. #12 ^ จู ^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 13:59

    หาคนแต่งแทนลูกรักสินะ เลวมาก

    #12
    0
  25. #11 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 13:41
    พ่อคือแบบมาห่วงใยอะไรตอนนี้ หวังผลประโยชน์จากลูกล่ะสิถึงมาทำดีด้วย สงสารหลี่ถิงไม่มีใครรักเลย😭
    #11
    0