ชายาจอมกบฏ

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1 ขอให้แต่งกับบุตรชาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 67,685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4,635 ครั้ง
    8 ม.ค. 64

เหงื่อเม็ดโตไหลออกมาจนเปียกใบหน้ามอมแมม แต่หลี่ถิงหาได้สนใจมันไม่ นางยังคงแบกถังน้ำก้าวเดินไปข้างหน้า จนถึงห้องครัวแล้วเทลงโอ่งใบใหญ่

ซ่า...

เสียงน้ำไหลลงโอ่ง หลาย ๆ คนหันมามองแล้วหันกลับไปทำหน้าที่ของตน ไม่ได้สนใจเด็กสาวร่างเล็กที่แบกถังน้ำเกินตัวกันเลยสักคน

“ท่านแม่ ข้าตักน้ำเต็มโอ่งทุกใบแล้ว ข้าขอกลับเรือนนะเจ้าคะ” หลี่ถิงยิ้มประจบ ซูหนี่ว์หญิงวัยกลางคนที่มีแผลเป็นขนาดใหญ่บนใบหน้า

“อืม ในเมื่อเจ้าทำหน้าที่ของเจ้าเสร็จแล้วก็ไปเถอะ”

“ขอบคุณเจ้าค่ะท่านแม่ เช่นนั้นข้าขอตัวก่อน” หลี่ถิงยิ้มกว้างอย่างดีใจ ก่อนจะหันหลังรีบกลับไปที่เรือนบ่าวท้ายจวน เพราะหากนางรีบกลับ นางก็จะมีเวลาอยู่ในเรือนตามลำพังนานขึ้น

ทว่า...

“เอ๊ะ... บ่าวสกปรกมอมแมมนั่นใครกัน” เสียงแหลม ๆ ของดรุณีแรกรุ่นทำให้หลี่ถิงชะงัก นางอยากจะเดินจากไป แต่ทำไม่ได้ ในเมื่อเจ้าของเสียงคือหลี่จี้เหยาคุณหนูเล็กของจวนแห่งนี้

“นางคือเสี่ยวถิงเจ้าค่ะ” สาวใช้ข้างกายหลี่จี้เหยาตอบขึ้น

“เสี่ยวถิง... อย่าบอกนะว่าลูกสาวของนังแพศยานั่น”

“เจ้าค่ะ นางเป็นลูกสาวของถงถง สาวใช้อุ่นเตียงของนายท่านที่หนีตามชายชู้ไป” หลี่จี้เหยายิ้มอย่างพอใจกับคำตอบของสาวใช้ ที่จริง... หลี่จี้เหยาย่อมรู้ดีว่าหลี่ถิงเป็นใคร ที่ถามออกไป ก็เพื่อกลั่นแกล้งจี้ปมด้อยของผู้อื่น และยกตนให้ดูสูงส่งกว่าก็เท่านั้น

ส่วนหลี่ถิงรู้ดีว่าการตอบโต้เจ้านาย เป็นเรื่องโง่เขลามาก สำหรับผู้ที่เป็นบ่าว นางจึงก้มหน้าก้มตาฟังคำค่อนแคะเหน็บแนมต่อไป

“น่าเวทนา หากมารดาไม่เป็นหญิงงามเมืองคงมีวาสนาดีกว่านี้”

“เจ้าค่ะ น่าเวทนาจริง ๆ แต่คุณหนูไม่ต้องไปใส่ใจหรอกเจ้าค่ะ ไม่เช่นนั้นนายท่านจะพลอยไม่พอใจคุณหนูเอาได้”

“นั่นสิ ไป...จะไปไหนก็ไป อย่ามาใกล้ข้าอีก”

“เจ้าค่ะคุณหนู” หลี่ถิงคำนับอีกฝ่าย แล้วรีบออกมาจากตรงนั้น

คำพูดของหลี่จี้เหยาไม่ได้ส่งผลอะไรต่อนางมากนัก ใจของนางด้านชากับบุพการีแท้จริงไปนานแล้ว ไม่ว่าจะเป็นมารดาที่หนีตามชายชู้ไป หรือกระทั่งเสนาบดีหลี่ลู่เหอผู้เป็นบิดาที่ปล่อยให้นางเติบโตมากับการเป็นลูกของซูหนี่ว์ จนมีสถานะเป็นบ่าวผู้หนึ่งแทนที่จะเป็นคุณหนูของจวนนี้

คนทุกผู้ล้วนตายจากใจของนางไปตั้งแต่ชีวิตก่อนแล้ว ครั้งนี้ที่นางกลับมาแล้วยังคงยอมอยู่ที่นี่ก็เพื่อรอเวลาตอบแทนคนผู้นั้นเรื่องอื่นหาได้สำคัญไม่

เมื่อมาถึงเรือนบ่าวท้ายจวนอันเป็นที่ซุกหัวนอนของนางกับซูหนี่ว์ นางก็ยกตู้ให้ลอยขึ้นเหนือพื้นแล้วหยิบกล่องในหลุมใต้ตู้ขึ้นมา

มันคือตำราวิชาต่อสู้ของซูหนี่ว์!

ซูหนี่ว์เอาซ่อนไว้ตรงนี้โดยที่ตัวหลี่ถิงในชีวิตก่อนไม่เคยรู้จนกระทั่งซูหนี่ว์ตายไป หลี่จินฮ่านคุณชายใหญ่มาค้นเรือนแล้วเจอเข้าจึงนำไปฝึกฝนจนเก่งกล้าขึ้น

มาชีวิตนี้นางย้อนอดีตชาติกลับมาในร่างตัวเองอีกครั้งตอนอายุสิบสาม นางไม่ยอมให้ผู้ใดมาแย่งวาสนานี้ไปจากนางเด็ดขาด นางจึงแอบฝึกตั้งแต่กลับมาช่วงแรก ๆ จนบัดนี้ก็ผ่านมาได้สองปีแล้ว นางเก่งขึ้นมาก แม้นไม่แน่ใจว่าจะเอาชนะซูหนี่ว์ได้ แต่ก็มั่นใจว่านางหนีอีกฝ่ายได้แน่นอน

หลี่ถิงนึกถึงมารดาบุญธรรมขึ้นมาแล้วถอนหายใจเฮือกยาวออกมา นางไม่อาจรักมารดาผู้นี้ได้อย่างสุดใจ เพราะซูหนี่ว์เองก็เลี้ยงนางเอาไว้ใช้ประโยชน์เช่นกัน แม้การต่อชีวิตและเลี้ยงนางมาจนเติบโตจะเป็นบุญคุณใหญ่หลวง แต่บุญคุณนั้นได้ทดแทนไปตั้งแต่ชีวิตก่อนที่นางยอมไหว้ฟ้าดินกับป้ายวิญญาณบุตรชายของซูหนี่ว์ ไม่ติดค้างกันตั้งแต่ที่อีกฝ่ายวางยาพิษหมายจะฆ่าให้นางตายไปปรนนิบัติบุตรชายในปรโลกแล้ว

ตอนนี้นางจะหนีไปก่อนเหตุการณ์เหล่านั้นจะเกิดขึ้นก็ย่อมทำได้ แต่นางเลือกที่จะไม่ทำ เพราะหากนางไปนางจะไม่ได้เจอคนผู้นั้น จึงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปไม่ต่างจากชีวิตก่อนต่อไป

หลี่ถิงสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ หยุดคิดฟุ้งซ่านแล้วก็เอาตำราที่นางฝึกไปได้ส่วนหนึ่งใส่กล่องอีกใบ จากนั้นก็เก็บกล่องใบเดิมซ่อนเอาไว้ที่เก่า

วันปักปิ่นของนางใกล้จะมาถึงแล้ว ฉะนั้นวันที่นางต้องไหว้ฟ้าดินกับป้ายวิญญาณก็ใกล้จะมาถึงด้วยเช่นกัน เหตุการณ์เปลี่ยนชะตาของนางจะเกิดขึ้น ดังนั้นนางจะให้ตำรานี้อยู่ที่เดิมรอให้หลี่จินฮ่านมาเจอไม่ได้

หลี่ถิงแอบออกจากจวน แล้วไปป่าไผ่ใกล้ ๆ กับวังขององค์ชายสามหยางหลิงเฟิง

นางฝังกล่องใบนั้นใต้ต้นไม้ใหญ่ที่สังเกตง่าย ย้ายหินก้อนใหญ่น้ำหนักเกือบร้อยชั่งมาทับเอาไว้เพื่อปกปิดร่องรอย

 

“หายไปไหนมา” ซูหนี่ว์ถามขึ้น ทันทีที่หลี่ถิงกลับมาถึงเรือน ร่างเล็กค่อย ๆ หันไปเผชิญหน้าแล้วยิ้มเจื่อน ๆ ให้อีกฝ่าย

“ข้าออกไปเดินเที่ยวมาเจ้าค่ะ”

“ใกล้จะถึงวันปักปิ่นแล้ว มีสตรีที่ไหนบ้างออกไปเที่ยวเตร็ดเตร่เช่นเจ้า”

“โธ่... เราไม่ได้มีพิธีการอันใดที่ต้องเตรียมนี่เจ้าค่ะ มีแค่ข้ากับท่านแม่เท่านั้นเอง”

“ถึงอย่างนั้นเจ้าก็ไม่ควรออกไปเที่ยวข้างนอกเพราะอาจจะนำสิ่งไม่ดีติดตัวมาด้วยมันไม่เป็นมงคล จากนี้ไปอยู่แต่ในจวน อย่าให้ข้ารู้ว่าเจ้าออกไปข้างนอกอีก”

“เจ้าค่ะ” หลี่ถิงก้มหน้ารับคำ ที่กล่าวว่าไม่เป็นมงคลเพราะอีกฝ่ายอยากให้นางเก็บตัวเหมือนว่าที่เจ้าสาวคนอื่นเสียมากกว่า หลี่ถิงคิดถึงความจริงข้อนี้แล้วใจด้านชาลง แท้จริงแล้วซูหนี่ว์หาได้ห่วงนางไม่

 

สามวันผ่านไป

วันปักปิ่นของหลี่ถิงก็มาถึง สถานที่ทำพิธีคือเรือนบ่าวท้ายจวนอันโดดเดี่ยว ผู้ร่วมพิธีก็มีเพียงตัวนางและซูหนี่ว์เท่านั้น

“ถิงเอ๋อร์... บัดนี้เจ้าได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว” ซูหนี่ว์กล่าวพลางหวีผมครั้งสุดท้ายให้นาง

“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ที่เลี้ยงดูข้ามาจนถึงวันนี้” หลี่ถิงพูดอย่างที่เคยพูดเมื่อชาติที่แล้ว ต่างกันตรงที่ใจของนางไม่ได้ซาบซึ้งเท่าชาติที่แล้วก็เท่านั้น

“ที่ผ่านมา ข้าลำบากไม่น้อย ทุกคนล้วนปล่อยให้เจ้าตาย แต่ข้ายืนหยัดเพื่อให้เจ้าได้มีชีวิตอยู่ต่อ”

“ที่ผ่านมาล้วนลำบากท่านแม่แล้ว” นางโขกหัวคำนับ อีกฝ่ายรีบประคองนางให้เงยหน้าขึ้นทันที

“ไม่จำเป็นต้องโขกหัวให้ข้า”

“แต่บุญคุณของท่านแม่มากล้นนัก ข้ารู้สึกซาบซึ้งใจยิ่ง”

“ข้าไม่ได้เลี้ยงเจ้าเอาบุญคุณอันใด แต่หากเจ้าอยากจะตอบแทนข้าจริง ๆ ข้าก็มีสิ่งหนึ่งที่ข้าอยากขอจากเจ้า”

“สิ่งใดหรือเจ้าคะ” หลี่ถิงแสร้งถามตาเป็นประกาย ทั้ง ๆ ที่นางก็รู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายต้องการสิ่งใดจากนาง

“บุตรชายของข้า เขาตายไปตั้งแต่อายุเพียงสิบห้าหนาวเท่านั้น ต้องตายอย่างโดดเดี่ยวไร้คู่ครอง ข้ารู้สึกผิดต่อเขายิ่งนัก”

“เช่นนั้นท่านแม่อยากให้ข้าทำสิ่งใด?”

“เจ้าช่วยแต่งกับบุตรชายของข้าได้หรือไม่?”

“ตะ... แต่บุตรชายของท่านแม่ตายไปแล้วนะเจ้าคะ!” หลี่ถิงแสร้งทำสีหน้าตื่นตระหนก อีกฝ่ายรีบกุมมือของนางด้วยสีหน้าอ่อนโยนทันที

“ใจเย็นก่อน แค่ไหว้ฟ้าดินกับป้ายวิญญาณเท่านั้น มิได้มีอันใดเสียหายแก่ตัวเจ้าเลย”

“แต่...”

“เพื่อข้า ทำให้ข้าสักครั้งไม่ได้หรือ ข้าสัญญาว่าจากนี้ไปจะไม่ขอสิ่งใดจากเจ้าอีกเลย” ซูหนี่ว์อ้อนวอน หลี่ถิงรู้สึกใจเย็นยะเยือกขึ้น ที่อีกฝ่ายบอกว่าจะไม่ขอสิ่งใดอีก ก็เพราะตั้งใจจะฆ่าให้นางตายตามบุตรชายไปอยู่แล้ว ก็เป็นธรรมดาที่อีกฝ่ายจะขอสิ่งอื่นไม่ได้อีกไม่ใช่หรือ ไยต้องพูดราวกับเป็นคนใจกว้างด้วย

“ท่านแม่จะให้ข้าทำเช่นนั้นจริง ๆ หรือเจ้าคะ?”

“หากเจ้าเมตตาข้า ก็ให้ข้าได้ทำสิ่งที่ติดค้างอยู่ในใจให้สำเร็จ ได้หรือไม่ถิงเอ๋อร์...”

“ก็ได้เจ้าค่ะ ข้าจะยอมทำตามที่ท่านแม่ขอ” ต่อให้ไม่คิดจะไหว้ฟ้าดินจริง ๆ นางก็ต้องแสร้งใจอ่อนไปก่อน เพราะไม่ว่าอย่างไรเพื่อไม่ให้คลาดกับเหตุการณ์ที่จะเกิดต่อจากนี้ นางต้องเป็นคนหัวอ่อนให้ทุกคนตายใจ

“เช่นนั้นไหว้เสียวันนี้เลยนะ”

“วันนี้เลยหรือเจ้าคะ”

“ใช่ วันนี้ฤกษ์งามยามดี ไหว้เสียตั้งแต่วันนี้เลย เดี๋ยวข้าเอาเสื้อผ้ามาให้เจ้าเปลี่ยน” ซูหนี่ว์ลุกไปที่ตู้เสื้อผ้า แล้วหยิบชุดเจ้าสาวออกมา หลี่ถิงจ้องมองมันแล้วเงยหน้ามองอีกฝ่าย

“ท่านแม่ข้า...”

“เจ้าจะเปลี่ยนใจหรือ บุตรชายของข้ามีอันใดน่ารังเกียจกัน เขารูปงาม เป็นยอดบุรุษเชียวนะ” ซูหนี่ว์พูดกล่อม

หลี่ถิงอยากจะตอบกลับไปนักว่า ‘ไม่น่ารังเกียจ แต่อีกฝ่ายเป็นคนตาย’ แต่เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายบ้าคลั่งขึ้นมา นางจึงแสร้งเป็นยิ้มรับ

“ข้าเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ ข้าจะไปเปลี่ยนชุด”

“อืม รีบเข้าเถิดเดี๋ยวจะเลยฤกษ์ยาม ประเดี๋ยวข้าจัดโต๊ะพิธี ติดผ้าแดงรอ”

“เจ้าค่ะ” หลี่ถิงขยับเข้าไปในห้องนอนเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนซูหนี่ว์ก็รีบจัดโต๊ะพิธี ประดับประดาห้องโถงของเรือนด้วยผ้าและโคมไฟสีแดง

หลี่ถิงไม่ต้องการถูกผู้อื่นหยิบยกเรื่องที่แต่งกับวิญญาณขึ้นมาพูดภายหลัง จึงพยายามแต่งตัวให้อ้อยอิ่งเข้าไว้ จนกระทั่งประตูเรือนถูกเปิดเข้ามาอย่างแรง

 

 

sds


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4.635K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,613 ความคิดเห็น

  1. #5607 Dadaude (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 เมษายน 2564 / 18:48
    อยากรู้ว่าคือตัวน้องตายไปแล้ว แล้วรู้ได้ไงว่าคุณชายมาค้นห้องเอาตำราไป?
    #5,607
    0
  2. #5536 1988yongsi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2564 / 14:56
    จะรอดไหม
    #5,536
    0
  3. #5397 ลมรัก (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 มกราคม 2564 / 19:28

    ลุ้นให้หลี่ถิงรอดนะเนี่ย

    #5,397
    0
  4. #3334 Khanthasene (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2563 / 22:02
    หวังว่าเม้นล่าสุดจะไม่ทำให้ผิดหวังนะค้าบคุณไรท์เตอร์
    #3,334
    0
  5. #3153 หญ้าคัน (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 กันยายน 2563 / 21:29
    อ่านตอนเดิมๆวนไปค่าา ใครเพิ่งเข้ามาแนะนำเลย เรื่องนี้ดีมากกกกก ก.ไก่ล้านตัวว
    #3,153
    0
  6. #2902 ฺBedroom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2563 / 05:22
    จัดการเลย น้อง
    #2,902
    0
  7. #2872 monmanon (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 กันยายน 2563 / 19:10

    ลุ้นๆๆๆ
    #2,872
    0
  8. #2526 Airzaa1810 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 22:05
    แต่ละคนที่ทำร้ายน้อง
    #2,526
    0
  9. #1773 khluy_phiw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 กันยายน 2563 / 13:00
    ซูหนี่ยิ้มกว้างอย่างดีใจ ก่อนจะหันหลังรีบกลับไปที่เรือนบ่าวท้ายจวน ตรงนี่น่าจะเป็นลี่ถิงไหม รู้สึกงงๆ
    #1,773
    3
  10. #318 benzsu best (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2563 / 18:17
    โหนังแม่เลี้ยง แกใจเ-้ยมมาก
    #318
    0
  11. #148 janta14 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2563 / 17:47
    คนจีนมีประเพณีจัดงานแต่งให้คนตายสำหรับคนที่ตายก่อนวัยอันควร ที่บ้านก็เคยทำแต่เป็นระหว่างคนตายกับคนตาย ที่ถือประเพณีเดียวกัน
    #148
    1
    • #148-1 Thawanhatai_100(จากตอนที่ 1)
      5 กันยายน 2563 / 14:38
      เราเคยอ่านเเนวนี้อยู่เหมือนกัน ในนิยายเเปลจีน เเนวคนเเต่งกับผีก็มี เพราะเราชอบอะไรที่เหนือธรรมชาติ
      #148-1
  12. #45 Aujacharee (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2563 / 00:32
    สนุกมากค่ะ แต่ยังงงๆชื่อตัวละครอยู่55
    #45
    0
  13. #16 PiiProud (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 04:25
    แม่จิตมาก
    #16
    0
  14. #10 Luge鹿晗 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 13:33
    เดี๋ยวนะ ให้แต่งกับคนตาย???😑รอๆๆๆๆนะคะ
    #10
    7
    • #10-4 amaja(จากตอนที่ 1)
      23 สิงหาคม 2563 / 13:43
      พิธีแต่งงานกับคนตายมีอยู่จริงจ้า เพื่อไม่ให้คนที่ตายตั้งแต่ยังโสดโดดเดี่ยวในปรโลก เลยมีการจัดพิธีระหว่างคนตายกับคนตายที่ยังโสดด้วยกัน มีการเสียค่าสินสอดด้วยค่ะ และก็มีเหมือนกันที่คนตายแต่งกับคนเป็น
      #10-4
    • #10-6 amaja(จากตอนที่ 1)
      23 สิงหาคม 2563 / 13:49
      การแต่งงานคนตายกับคนเป็นอาจจะน้อย แต่ตามข้อมูลก็มีบ้างค่ะ บ้างคนถูกบังคับให้แต่งอะไรอย่างนี้ ส่วนคนตายกับคนตายมีเยอะนะ ศพผู้หญิงในจีนจะหาย หรือถูกขายเยอะมาก เพราะมีคนต้องการเอาศพไปทำพิธีแต่งงานค่ะ
      #10-6
  15. #6 EUNHWA_OK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 10:19
    เป็นหลี่จินฮ่านหรือป่าวนะ ที่จะมาค้นเอาตำรา ตามเรื่องเดิม
    #6
    0
  16. #5 ปิย่าคนงาม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 10:08
    อ้าวค้างแหละ
    #5
    0
  17. #3 panida_1062_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 08:46
    ใครมานะ

    รอตอนต่อไปค่ะ
    #3
    0
  18. #2 PuiPui--r (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2563 / 08:42
    ไม่ต้อวพูดถึงพ่อชั่วๆขนาดบ่าวที่เลี้ยงยังเลี้ยงเพื่อหลอกใช้ ชีวิตรันทดจริงๆหนูเอ้ย
    #2
    0