ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 5 : EP0 – ย้อนกลับมา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 381 ครั้ง
    14 ม.ค. 63

กว่าสิบวันที่ตื่นขึ้นมาแล้วแบมแบมพบว่าตัวเองย้อนเวลากลับมา และอยู่ในช่วงที่เชื้อซอมบี้ยังไม่ระบาด ความสงบสุขนี้เป็นช่วงเวลาที่แบมแบมโหยหามาตลอดปีกว่า พอได้มันกลับมา แม้จะเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่แบมแบมก็มีความสุข

“พี่ครับ บีบีมวาดภาพครอบครัวของเราด้วย” เด็กชายวัยสี่ขวบในชุดนักเรียนอนุบาลถือภาพวาดมาอวด มันไม่ใช่เหตุการณ์สำคัญอะไรมาก แต่แบมแบมก็จำได้ไม่ลืม เพราะเขาได้สอนให้น้องเปิดใจให้คนชั่วๆพวกนั้น

“ไหน ขอพี่ดูหน่อยสิครับ”

“นี่ครับ มีพ่อ มีพี่ แล้วก็มีบีบีม” เด็กชายตัวน้อยชี้ให้ดูรูปร่างคนยึกยือ

“เก่งมากครับ ไหนมาหอมที”

“งื้อออ...” แทนที่เด็กชายจะยื่นแก้มให้หอมตามปกติ เจ้าตัวกลับส่ายหัว แล้วทำหน้าตาเศร้าๆออกมา

“ทำไมล่ะครับ?”

“ก็คุณพ่อบอกให้วาดน้ามุกกับพี่โมลงไปด้วย ถึงจะเป็นครอบครัว แต่บีบีมไม่อยากวาดนี่นา”

“ไม่อยากวาดก็ไม่ต้องวาดครับ ครอบครัวของเรามีกันแค่นี้เนอะ”

“ครับ!” เด็กชายตัวน้อยตาเป็นประกายเมื่อพี่ชายเข้าข้างตนเอง โผเข้ากอดอย่างมีความสุข ในขณะเดียวกัน แบมแบมกระชับกอด ดวงตาทอประกายวาววับเคียดแค้น

คนอย่างนังสองแม่ลูกนั่นไม่ควรได้รับการให้อภัย คนอย่างพ่อของเขาก็ลำเอียง หลับหูหลับตาฟังแต่พวกมัน เขาก็จะไม่ให้อภัยเช่นกัน

ฉะนั้นเมื่อถึงเวลาเชื้อซอมบี้ระบาดเมื่อไหร่ เอาตัวรอดกันเองก็แล้วกัน เขาจะดูแลแค่น้องชายแท้ๆของเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น

“พี่แบมแบมคะ...” คิดถึงเดรัจฉาน เดรัจฉานก็เข้ามา แบมแบมหันไปมองด้วยแววตาเย็นชาเชือดเฉือน ทำเอาหญิงสาวคนนี้ถึงกับสะดุ้ง

“อะ...เอ่อ… โมทำอะไรผิดหรือเปล่าคะ? ทำไม...”

“อ่อ...เปล่าหรอก พอดีพี่คิดถึงคนที่ไม่ชอบหน้าอยู่น่ะ ไม่มีอะไรเกี่ยวกับโมหรอก” แบมแบมบ่ายเบี่ยง พร้อมกับปรับสีหน้า เป็นพี่ชายผู้ใจกว้าง เปิดรับน้องสาวต่างมารดาเช่นที่ผ่านมาได้อย่างแนบเนียน คนอย่างพวกมันเขาไม่จำเป็นต้องไปเกลือกกลั้ว แค่ปล่อยให้ประสบเคราะห์กรรมกันไปเอง โดยมีเขายืนมองสะใจอยู่ห่างๆก็พอ

“เป็นอย่างนั้นนี่เอง โมคิดว่าพี่แบมแบมจะฟังน้องบีบีมข้างเดียวเสียอีก”

“ฟังข้างเดียว?”

“ก็เรื่องที่คุณพ่อว่าน้อง คือโมไม่ได้ตั้งใจให้คุณพ่อว่าน้องนะคะ แค่สงสัยว่าทำไมรูปครอบครัวมีแค่สามคน ทั้งๆที่โมกับแม่ก็เข้ามาอยู่ตั้งปีกว่าแล้ว”

“น้องยังปรับตัวไม่ได้ เธอไม่ควรจะไปกดดันน้องนะ อีกหน่อยน้องรู้สึกถึงความรักของโมกับน้ามุกก็คงเปิดรับเองนั่นแหละ” แบมแบมไม่ได้สั่งสอนน้องชายของตนให้เปิดใจยอมรับสองแม่ลูกอย่างชีวิตที่แล้ว ทำเอาโมหน้าเสีย เพราะคาดหวังว่าพี่ชายใจดีอย่างเขาจะแก้ไขเรื่องนี้ไปอีกทิศทางหนึ่ง

“โมคิดว่า โมก็ทำดีแล้ว...แต่...”

“โม น้องยังเด็ก แล้วก็คุณแม่จากไปเร็ว มันไม่แปลกที่น้องจะอยากให้คุณพ่อกับพี่รักน้องมากกว่าคนอื่นๆ ไม่แปลกที่น้องจะยังไม่ยอมรับคนนอกที่เพิ่งเข้ามาแค่ปีกว่า”

“คนนอก?”

“ยังเป็นคนนอกสำหรับบีบีม ถ้าอยากจะเป็นคนในสำหรับน้องก็ใจเย็นๆ ค่อยเป็นค่อยไป” แบมแบมแสร้งทำแววตาอ่อนโยน ให้คำแนะนำไป เธอเลยใจเย็นลง แล้วคลี่ยิ้มรับ

“ค่ะ โมเข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นโมไปช่วยในครัวเตรียมมื้อเย็นนะคะ”

“อืม” แบมแบมพยักหน้า เธอเลยเดินออกไปจากห้อง แววตาที่เคยอบอุ่นอ่อนโยนยามมองเธอแปรเปลี่ยนไปทันที

ก่อนที่โลกจะเกิดความโกลาหล แบมแบมมองว่าปัญหาแม่เลี้ยง ลูกเลี้ยง พี่เลี้ยงน้องเลี้ยงเป็นเรื่องไร้สาระ ยุคนี้มันยุคที่ต้องคุยด้วยเหตุผล ไม่ใช่อิจฉาริษยากันอย่างในละคร

จนกระทั่งวันนั้นมาถึง วันที่อยู่ท่ามกลางความกลัว และความหิวโหย สันดานของคนบางคนถึงได้เผยออกมา กำจัดเขากับบีบีมเด็กตัวเล็กๆได้เพื่อให้ตัวเองรอด

น้ามุกเมียน้อยของพ่อที่ออกหน้าออกตาหลังแม่ของเขาจากไป บีบบังคับให้เขาออกไปสู้กับซอมบี้เพื่อหาอาหาร เพียงเพราะเขาเป็นลูกชายคนโต แน่นอนเขายินดีทำเพื่อให้ครอบครัวอยู่รอด

ทว่า...เขามองโลกในแง่ดีเกินไป น้ามุกกับลูกสาวอย่างโม มักแอบแย่งอาหารของบีบีมในช่วงที่เขาไม่อยู่ น้องเพียงแค่สี่ขวบเท่านั้น ถูกแย่งถูกขู่ย่อมไม่กล้าฟ้อง ไม่กล้าขอแบ่งกับเขา เพราะเห็นว่าเขาไปเสี่ยงชีวิตมา เขามารู้อีกทีน้องก็หิวโหยจนผอมโซ

ส่วนโมร้ายกาจกว่านั้น เธอหลอกให้เขาไปนอนกับคนหลายคนเพื่อให้ได้เสบียงเพิ่ม

ส่วนพ่อ…

คนๆนี้เขาหมดศรัทธา เพราะคำพูดเมื่อรู้เรื่องการกระทำของโมคือ

“ผู้ชายไม่มีอะไรเสียหายหรอก น้องเป็นผู้หญิง ลูกจะให้น้องเสียสละเหรอ ที่น้องทำแบบนี้ก็เพื่อให้ครอบครัวเรามีอาหารเพิ่ม”

เขาจำได้ว่าร้องไห้หนักมาก คิดจะฆ่าตัวตายด้วยซ้ำ ถ้าไม่มีอ้อมกอดน้อยๆของน้องชายฉุดรั้งเอาไว้ เขาคงไม่ยอมหายใจอยู่ต่อ

ชีวิตอดสูดำเนินไปปีกว่า จนในที่สุดค่ายในเมืองPก็แตก ต้องพากันหนีตาย และในวันนั้นเอง โมได้ผลักบีบีมไปในฝูงซอมบี้ เพื่อถ่วงเวลาให้เธอหนีได้

เขาใจสลายพุ่งไปช่วยอย่างไม่กลัวตาย แต่สุดท้ายก็ตายกันทั้งพี่ทั้งน้อง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของบีบีมยังคงหลอนอยู่ในหูของเขามาจนถึงตอนนี้

“ฮึก...” แบมแบมห้ามน้ำตาไม่ไหว หนำซ้ำยังหลุดสะอื้นออกมา เด็กชายตัวน้อยเลยดิ้นออกจากอ้อมกอด

“พี่ร้องไห้ทำไมครับ? อย่าร้องเลยนะครับ” ไม่ปลอบเปล่า มือเล็กๆของน้องคอยปาดเช็ดน้ำตาให้ด้วย เขาดึงมือของน้องมากุมเอาไว้…

“ไม่ต้องกลัวนะ พี่จะปกป้องบีบีมเอง” เด็กชายตัวน้อยดูงุนงง แต่ก็ยิ้มกว้างรับอย่างน่ารักน่าชัง

ใช่แล้ว…

ครั้งนี้เขาจะปกป้องน้องเอาไว้ให้ได้

สี่เดือนก่อนวันโลกาวินาศ ถึงเวลานับถอยหลัง...

 

 

ตอนพิเศษแชท ตอนบีบีม อายุ 19

อันเป็นตอนพิเศษ หลังเล่มและ e-book สามารถติดตามได้ที่

https://www.readawrite.com/a/e2f17f5c6872654cd8217a5c90278b4d

 

 

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 381 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5628 bluebellzaza92 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 เมษายน 2564 / 16:34
    เราย้อนกลับมาอ่านใหม่หลายรอบแล้ว555 เราชอบเรื่องนี้อ่านกี่ครั้งก็ไม่เบื่อเลย
    #5,628
    0
  2. #5238 toto (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2563 / 14:12

    ติดตามผลงานของไรต์เกือบทุกเรื่องเลย พลาดเรื่องนี้ไปได้ไงเนี่ย

    #5,238
    0
  3. #5217 PacharinSu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มกราคม 2563 / 21:24
    พรีเล่มทางไหนคะ ไม่มีแจ้ง มีหน้าเพจรึเปล่าคะ
    หรือต้องโอนเงินเลยแล้วแจ้งตามลิ้ง
    #5,217
    2
  4. #41 Noolekuu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:12
    สนุกมาก รอๆ
    #41
    0
  5. #40 DefJBGubgift_9194 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:08
    สนุกมากเลยค่า
    #40
    0
  6. #39 KuenNun (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:03
    เจบีต้องขอบคุณยองแจนะ
    #39
    0