ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 49 : EP44 – กำจัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 366 ครั้ง
    2 มิ.ย. 63

หลังจากที่กำจัดผู้บุกรุกเสร็จทุกคนก็มารวมตัวกัน เพื่อวางแผนในขั้นตอนต่อไป

“พวกลิซ่าสลบเหมือนกับพี่จินยองเลยครับ” ยูคยอมไม่ได้แค่บอกกล่าวธรรมดา แต่เขาแบกลิซ่ามาด้วย โดยมีภพแบกหมิงตามหลังมาอีกคน

“จะเป็นอันตรายไหม?” แจ็คสันถามออกมาด้วยความเป็นห่วง แน่นอนว่าไม่มีใครตอบได้ ทุกคนจึงหันไปมองแบมแบมเหมือนกัน

“เอ่อ... ไม่เป็นอันตรายหรอกครับ มันแค่ควันสลบ ไม่ใช่ควันพิษ รออีกสักครู่ก็น่าจะตื่นกันแล้วครับ”

“ถ้าอย่างนั้นก็โล่งอกหน่อย” แจ็คสันถอนหายใจออกมา

“อืม วางใจเรื่องจินยองกับพวกลิซ่าได้แล้ว เรามากังวลเรื่องพวกนายรามกันดีกว่า ถ้ามันเห็นพวกของมันไม่กลับไป มันต้องบุกเข้ามาแน่” มาร์คพูดขึ้นพลางมองไปยังโรงแรมข้างๆด้วยแววตาขุ่นเคือง

“เราบุกไปฆ่ามันเลยดีไหม จะได้จบๆ” แจ็คสันเสนอความคิดขึ้นมา

“เราไม่รู้ว่าฝ่ายนั้นมีผู้มีพลังกี่คนนะครับ ก่อนหน้านี้มันบอกว่ามีแค่ธาตุน้ำกับไฟ แล้วดูที่มันบุกมาสิครับ” แบมแบมไม่เห็นด้วย หากทุกคนจะเป็นฝ่ายบุก

“ที่แบมแบมพูดมามันก็มีเหตุผลนะครับ ฝ่ายนั้นอยู่ในโรงแรม มีห้องตั้งเยอะแยะ เราไม่รู้ว่ามันจะซุ่มดักโจมตีเราที่ห้องไหนบ้าง?” ยูคยอมเห็นด้วยกับแบมแบม

“อืม ถ้าอย่างนั้นเราควรจะเป็นฝ่ายตั้งรับ” มาร์คเอ่ยสรุป

“ผมจะอยู่ชั้นล่างสุดเองครับ” ยูคยอมเสนอตัวขึ้น

“นายจะอยู่ชั้นล่างเหรอ?”

“ครับพี่มาร์ค ผมจะเตรียมกับดักไว้ให้พวกมัน น่าเสียดายลิซ่ายังไม่ฟื้น ไม่อย่างนั้นกับดักของผมจะต้องยอดเยี่ยมแน่ๆ” ยูคยอมถอนหายใจออกมาเพราะคิดว่าลิซ่าคงจะฟื้นขึ้นมาไม่ทันแน่ๆ

“ฉันฟื้นแล้ว นายจะให้ช่วยอะไรล่ะ?” ลิซ่าลืมตาขึ้น ก่อนจะลุกขึ้นนั่งแล้วสะบัดหัวไล่ความมึนงง

“แน่ใจนะว่าไหว?”

“ฉันขนส่งอาวุธ ในขณะที่นายยังเป็นไอ้หนูอยู่เลย ฉะนั้นอย่ากังวล ฉันอึดพอ”

“โอเค งั้นเรามาร่วมมือกัน” ยูคยอมยักไหล่ไม่ยี่หระที่อีกฝ่ายเรียกตนเองว่า ‘ไอ้หนู’

“โอเค ถ้าอย่างนั้นฉันกับลีโอจะซุ่มคอยช่วยพวกนาย ฉันจะเป็นคนใช้พลังหยุดมัน ส่วนลีโอทำหน้าที่ต่อสู้ในระยะประชิด” มาร์คไม่ปล่อยให้ยูคยอมกับลิซ่ารับหน้าศึกหนักที่ชั้นล่างเพียงสองคน

“ฉันกับบาร์ตันจะตั้งรับที่ชั้นสี่ ยังไงชั้นหนึ่งถึงชั้นสามจินยองมันปิดด้วยหินหมดแล้ว พวกมันจะเข้ามาได้ก็ต้องปีนขึ้นมา ฉันกับบาร์ตันจะสอยให้พวกมันลงไป” แจ็คสันเสนอตัวอยู่ชั้นสี่

“อืม ถ้าอย่างนั้นมิกกี้อยู่ดาดฟ้าทำหน้าที่เป็นสไนเปอร์ เห็นมันเมื่อไหร่ สอยได้ก็สอย” ลิซ่ามอบหน้าที่ให้กับพรรคพวก

“ก็ได้อยู่หรอก แต่ผมทำหน้าที่เป็นสไนเปอร์อยู่คนเดียว มันจะคุมเชิงได้ไม่กว้างพอ หากมันบุกมาหลายทิศทาง”

“แต่หมิงมันดูจะหลับนานเนี่ยสิ” ลิซ่ามองพรรคพวกที่เข้าเวรบนดาดฟ้ากับตนแล้วถอนหายใจออกมา

“เขาไม่มีพลัง เลยอาจจะสลบไปนานกว่าคุณ ผมเองก็ยิงปืนแม่น ผมจะเป็นสไนเปอร์ช่วยคุณมิกกี้เอง” แบมแบมอาสา ทุกคนเลยหันมามองด้วยความแปลกใจ

“แต่บีบีม...” ยูคยอมมองเด็กชายตัวเล็กที่นั่งอยู่บนตักด้วยความกังวล

“บีบีมแอบซ่อนตัวได้ครับ” น้องยกมือขึ้นแล้วพูดในสิ่งที่ตัวเองมั่นใจว่าทำได้ออกมา

“บีบีมแน่ใจนะว่าหนูอยู่คนเดียวได้น่ะ” ยูคยอมถามไปก็กอดน้องไปด้วย เขาสงสารที่เด็กตัวแค่นี้ต้องมาเผชิญโลกอันโหดร้าย

“แน่ใจครับ พี่แบมแบมไม่ต้องห่วง พี่ยูคยอมก็ด้วยนะ บีบีมซ่อนตัวเก่งมาก” เจ้าตัวตบไปที่อกตัวเองอย่างมั่นอกมั่นใจ แบมแบมที่ก่อนหน้านี้คิดจะพกน้องไปด้วยก็รู้สึกวางใจขึ้น

“เอาอย่างนั้นก็ได้ เดี๋ยวบีบีมซ่อนตัวเนอะ”

“ครับพี่แบมแบม”

“นนท์กับชล เฝ้ามอนิเตอร์กล้องวงจรปิดเหมือนเดิม”

“ภพกับณีเดี๋ยวพวกคุณอยู่ห้องควบคุมไฟ ถ้ามันบุกมาก่อนฟ้าสาง บางทีเราอาจต้องเปิดไฟ จะได้เห็นพวกมัน แล้วเก็บให้หมดทุกคน”

“ครับ” / “ค่ะ” สองสามีภรรยาพยักหน้ารับคำสั่งมาร์ค

“ส่วนจินยองกับหมิงเขียนโน้ตทิ้งเอาไว้ หากฟื้นขึ้นมาให้ตามไปสมทบทีหลัง”

“โอเค” ทุกคนรับคำ ก่อนจะแยกย้ายกันไปเตรียมตัวทำหน้าที่

แบมแบมไม่เพียงให้น้องซ่อนตัวในห้อง พืชผักทุกต้นในห้องบัดนี้ไม่ปกติ เพราะแบมแบมใช้พลังทำให้มันกลายเป็นพืชผีเพื่อคุ้มครองบีบีม จากนั้นเขาก็ตามไปช่วยมิกกี้ที่ดาดฟ้า

“คุณแบมแบมต้องระวังตัวนะครับ ไม่แน่ว่าฝ่ายนั้นก็มีสไนเปอร์ซ่อนเพื่อสอยเราอยู่เหมือนกัน” มิกกี้กล่าวเตือน

“ครับ ผมจะระวังตัว”

“เอาอย่างนี้ดีกว่า คุณแบมแบมมาอยู่ฝั่งนี้ ผมจะอยู่ฝั่งติดกับโรงแรมเอง” มิกกี้ไม่ต้องการให้คนรักของมาร์คต้องเสี่ยง เพราะหากอีกฝ่ายเป็นอะไรขึ้นมา เขาจะรับผิดชอบไม่ไหว เลยจะสลับให้มาอยู่มุมที่ปลอดภัยกว่า

“ไม่เป็นไรครับ ผมว่ามุมนี้มุมดี อีกอย่างตึกนี้ก็สูงกว่าโรงแรม”

“แต่...”

“ไม่เป็นไรจริงๆครับ”

“เอาอย่างนั้นก็ได้ครับ” เพราะแบมแบมยืนกราน มิกกี้จึงได้แต่ทอดถอนใจ แล้วปล่อยเลยตามเลย

อาจดูเหมือนแบมแบมดื้อรั้น แต่ที่จริงแล้วเขาเองก็มีแผนเป็นของตัวเอง...

บัดนี้รากของต้นไม้รอบๆโรงแรมผุดขึ้นมาจากดินอย่างเงียบเชียบ มันยืดและเลื้อยไปตามหน้าต่างหาผู้ที่หลบซ่อนอยู่ในตึกนั้น และหากคนที่หลบซ่อนอยู่โจมตีมาทางคอนโด รากของพวกนั้นจะคร่าชีวิตทันที

“พวกมันเตรียมการมาอย่างดีเลย” มิกกี้บ่นออกมา

“ทำไม คุณเห็นพวกมันเหรอ?”

“ใช่ มันกระจายล้อมคอนโดของเราอยู่ มันไม่ได้ส่งกลุ่มแรกมาดูลาดเลาอย่างเดียว มันเตรียมกำลังเสริมเอาไว้ด้วย” มิกกี้ตอบกลับมา เมื่อส่องมองผ่านกล้องที่ลำปืนแล้วเห็นฝ่ายศัตรู

“บางทีที่มันยังไม่บุกเข้ามาทันที หลังจากที่พรรคพวกของมันเงียบไป อาจเป็นเพราะมันรอให้เราตายใจว่ามันจะไม่บุกเข้ามารอบสอง”

“มันคิดว่ามันฉลาด แต่มันไม่รู้ว่าที่คอนโดนี้นอกจากจะมีคนที่มีพลังแล้ว ยังมีเจ้าพ่อค้าอาวุธอยู่ด้วย มันไม่รู้ว่าเรามีอุปกรณ์ที่สามารถสอดส่องดูพวกมัน”

“คุณพูดถูก ผมจะวิทยุรายงานพวกพี่มาร์คเอง” แบมแบมพยักหน้าเห็นด้วย ถ้าพวกรามรู้ว่าที่นี่มีสไนเปอร์ มีปืนไรเฟิล มีกล้องอินฟราเรด มันคงไม่โง่บุกเข้ามา แต่เพราะรามไม่รู้ ตอนนี้พวกเขาเลยถือไพ่เหนือกว่า

เลือดในกายของแบมแบมสูบฉีดอย่างแรง เขากำลังตื่นเต้น เมื่อโอกาสแก้แค้นมันอยู่แค่เอื้อม

[“เฝ้ามองเอาไว้ พี่อยากให้พวกมันข้ามกำแพงหินมาให้หมดก่อน”]มาร์คตอบกลับมา หลังจากที่แบมแบมรายงานสถานการณ์ไป

“เข้าใจแล้วครับ”แบมแบมรับคำ เขารู้ว่ามาร์คไม่ต้องการให้มีคนรอดออกไป ไม่เพียงป้องกันการแก้แค้น ยังเป็นการป้องกันข้อมูลของคอนโดรั่วไหลด้วย

แบมแบมกับมิกกี้ยังคงสอดส่องสถานการณ์ต่อไป จนกระทั่งคนกลุ่มแรกเริ่มปีนกำแพงเข้ามาซึ่งคนพวกนี้สวมปลอกคอมีจำนวนสี่คน พวกเขาให้คนกลุ่มแรกเข้ามาโดยสะดวก ทำให้มันส่งสัญญาณเรียกคนที่เหลือเข้ามา

“กลุ่มมันข้ามมากันหมดแล้ว เข้ามาทุกด้านเลย รามอยู่ฝั่งหลังคอนโดครับพี่มาร์ค ที่เหลือดูท่าจะไม่เข้ามา เดี๋ยวผมกับคุณมิกกี้เก็บเองครับ”แบมแบมวิทยุรายงานมาร์ค

[“เข้าใจแล้วครับ พี่จะให้ยูคยอมเริ่มใช้กับดัก จากนั้นทุกคนเริ่มโจมตีได้”]

พอสิ้นเสียงมาร์คสั่ง น้ำก็เจิ่งนองที่พื้นรอบคอนโด คนที่แอบซุ่มอยู่ชั้นแรกต่างยืนบนที่สูงไม่ให้โดนน้ำ เพราะยูคยอมกำลังจะสังหารหมู่

เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ! เปรี๊ยะ!

กระแสไฟฟ้าแรงสูงถูกยูคยอมปล่อยออกมา มันวิ่งพล่านไปทั่วพื้นที่เฉอะแฉะ!

“อ๊ากกก ไฟช็อต!” เสียงของผู้บุกรุกร้องระงมออกมา คนบางตั้งสติได้ไวก็รีบกระโดดปีนต้นไม้ บางคนมีธาตุดิน ก็รีบสร้างเสาดินช่วยตัวเองและพรรคพวกขึ้นพ้นน้ำ

“แม่งกับดัก!” รามสบถอย่างหัวเสีย มันโดนไฟฟ้าช็อตแต่ไม่ตาย มันตั้งสติได้ดี จึงกระโดดเกาะเสาดิน

“แม่งเอ้ย! ตายกันไปเยอะเลย หนีก่อนไหมครับหัวหน้า” คนที่เกาะต้นไม้อยู่ตะโกนถามราม

“ไม่หนี! กูจะฆ่าแม่งให้หมด!” รามเลือดขึ้นหน้า เพราะนี่ถือเป็นการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่

“แต่หัวหน้า ผมว่ามันจะไม่คุ้มนะ”

“หึ ก็แค่กระแสไฟ พอพ้นเขตไปก็ทำอะไรกูไม่ได้ พวกมึงรีบยิงตะขอแล้วปีนขึ้นไป” รามไม่พูดเปล่า มันยิงตะขอขึ้นไปที่ชั้นสี่เป็นคนแรก จากนั้นก็โหนลอยตัวเข้าหาผนังตึก คนอื่นๆก็รีบทำตาม แม้จะเฉี่ยวน้ำโดนไฟช็อตบ้างแต่ก็ไม่ถึงกับตาย

“คิดจะไปจากตรงนี้ง่ายไปไหม?” มาร์คที่แอบซุ่มอยู่ ใช้พลังดึงรามกับพรรคพวกบางส่วนลงมา

โครม!

“อ๊ากกกก!” พวกมันโดนไฟฟ้าช็อตร้องโหยหวนอีกครา

วูบบบบ...

บางคนที่มีธาตุดิน ยังคงตั้งสติได้มันรีบสร้างเสาดินอีกครั้ง!

“พวกมันมีพลังแปลกๆอีกอย่าง รีบปกป้องกูเร็วเข้า!” รามกระชากหัวคนธาตุดินที่มีปลอกคอด้วยความตื่นตระหนก

คนธาตุดินที่มีปลอกคอรีบทำตามคำสั่ง สร้างโดมดินครอบตนเองและรามเอาไว้ คนธาตุดินคนอื่นๆก็ทำตาม คือสร้างโดมปกป้องตนเองและคนที่อยู่ใกล้ที่สุด

พรึ่บ!

ไฟคอนโดสว่างวาบขึ้นมา ทำให้บางส่วนที่ยังโหนเชือกอยู่ถูกมองเห็นชัดเจนขึ้น แจ็คสันกับบาร์ตันจึงใช้พลังธาตุลมและไฟ ผลักและเผาจนตกลงมา

ส่วนแบมแบมกับมิกกี้ที่อยู่บนดาดฟ้าก็จัดการสอยคนที่แอบซุ่มอยู่ด้านนอกกำแพง

“อ๊ากกก!” ทางโรงแรมฝั่งของโรงแรมเองก็มีเสียงร้องโหยหวนดังขึ้น แต่มิกกี้ไม่ได้เอะใจ เพราะคิดว่าแบมแบมเป็นคนยิง แต่ในความจริงแล้ว ต้นไม้ผีที่เกิดจากพลังของแบมแบมต่างหาก ที่ทำการปลิดชีพสไนเปอร์ฝั่งนั้นไป

“อึก...” แบมแบมเริ่มมีอาการเจ็บปวด เพราะใช้พลังไปมาก ในตอนนี้ศึกยังไม่จบ เขาจึงต้องยับยั้งไม่ให้ทะลุขีดจำกัด จึงได้แต่ถอนพลังที่ควบคุมต้นไม้รอบโรงแรม ให้มันกลับกลายเป็นต้นไม้ธรรมดาอีกครั้ง

“แฮ่ก แฮ่ก”

“คุณแบมแบม คุณโอเคไหม?”

“ผมไม่เป็นไร แค่เครียดนิดหน่อย” แบมแบมบอกปัดไป มิกกี้ก็เลยหันกลับไปสนใจลอบยิงพวกที่อยู่นอกกำแพงต่อ

“เท่าที่เห็น พวกนอกกำแพงหมดแล้วครับ”

“โอเค ผมจะรายงานพี่มาร์ค”

ฝ่ายมาร์คพอได้รับรายงานแล้วก็ออกมาจากที่แอบซุ่ม เพราะตอนนี้พวกที่เหลืออยู่ก็คือพวกที่หลบซ่อนในโดมดิน

“ผมจะจัดการเองครับ” ลีโอก้าวเข้ามาข้างหน้า ร่างกายสูงกำยำกลายเป็นเหล็กกล้า เดินตรงไปที่โดม แล้วทุบไปสุดแรง!

โครม!

โดมพังทลายลง คนที่อยู่ด้านในโดมเหมือนเตรียมพร้อมตั้งรับไว้แล้ว ไฟแดงฉานจึงถูกพ่นออกมา

ฟู่!

หากแต่ร่างกายที่เป็นเหล็กของลีโอไม่ได้รับผลกระทบใดๆ

“ถ้าไม่ใช่ความร้อนระดับแมกมา มันทำอะไรผมไม่ได้หรอกนะ” ลีโอไม่พูดเปล่าคว้าคอของรามลอยขึ้นมา

“มึงมันตัวอะไรวะ!” รามดีดดิ้น ทำได้เพียงปล่อยไฟออกมาคลอกลีโอ จนร่างกายของลีโอกลายเป็นสีแดง

“ไร้ประโยชน์น่า” ลีโอไม่พูดเปล่าจับร่างของรามกระแทกลงพื้นด้วย

“อั่ก! มึงเฉยทำไมช่วยกูสิ!” รามหันไปสั่งคนธาตุดินที่สวมปลอกคอ

หากแต่...

ปัง!

คนคนนั้นกลับคว้าปืนสั้นที่พกติดตัวกระหน่ำยิงใส่ราม

“มึง...”

“ตอนนี้มึงไม่มีปัญญากดรีโมตปลอกคอใช่ไหมล่ะ?” คนธาตุดินที่ใส่ปลอกคอยิ้มเยาะเย้ย รามจ้องมองแววตาอาฆาตแต่ทำอะไรไม่ได้

ตูม!

ลีโอจับรามกระแทกพื้นอีกครั้ง และมันขาดใจตายไป

“ผมยอมจำนน” คนธาตุดินที่สวมปลอกคอรีบยกมือขึ้น เมื่อลีโอหันมาจ้อง

“ถ้าอย่างนั้นฉันขังมันไว้เอง” เสียงจินยองดังมาจากด้านหลัง จากนั้นก็มีกรงหินงอกขึ้นมาขังชายคนนั้นเอาไว้

“ฟื้นแล้วเหรอ?” เป็นมาร์คที่ถามขึ้น

“ครับบอส ผมจะจัดการทุบโดมอื่นๆเอง”

“โอเค”

“อย่าฆ่าคนในโดมหมดนะครับ มีบางคนเหมือนผม เราถูกพวกมันบังคับ” คนที่ถูกขังอยู่ขอร้องออกมา

“ก็ได้” จินยองรับคำ ก่อนจะไล่ทุบโดมดินที่เหลือ

โดมแรกเป็นคนที่สวมปลอกคอทั้งหมดสองคน สองคนนี้มีธาตุลมกับน้ำ ที่อยู่ในโดมดินอย่างปลอดภัย เป็นเพราะคนธาตุดิน ที่โดนขังไปก่อนหน้าแอบช่วยเอาไว้ จินยองเลยนำไปขังรวมกัน ส่วนโดมไหนไม่มีคนสวมปลอกคอจินยองกับลีโอก็ช่วยกันทุบจนตาย

จนกระทั่งโดมสุดท้ายได้ถูกทุบจนพังลง!

“อย่าเข้ามานะ ถ้าไม่อยากให้คนบริสุทธิ์ตาย” พรรคพวกที่เหลืออยู่ของราม เอาปืนจี้หัวหญิงที่สวมปลอกคอ

“ก็ยิงเลยสิ” มาร์คท้าทายอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย และในขณะนั้นเอง อีกฝ่ายก็รู้สึกว่าร่างกายขยับไม่ได้

“มึงทำอะไรกู?”

“รู้ไปก็ไม่ได้ช่วยให้แกหายใจได้นานขึ้นหรอก” มาร์คตอบกลับไป พร้อมกับจ้องเขม็งไป

เผละ!

หัวของชายคนนั้นระเบิดออก และตายไปโดยที่ตัวมันเองก็ไม่รู้ว่าตายเพราะอะไร!

 

 

มีE-BOOK วางขายแล้ว

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 366 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5590 toto (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 06:49

    โหดแท้

    #5,590
    0
  2. #5459 yukai (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 20:54

    ขอบคุณมาก
    #5,459
    0
  3. #5445 naughtyphrichy (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 11:01
    ตื่นเต้นอีกแล้ว สมควรแล้วไอ่นั่นที่มันตายไปค่ะ เห็นแก่ตัวจนสิ้นใจจริงๆ ไอ่นี่
    #5,445
    0
  4. #5444 zezeuiaz (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 08:32
    ขอบคุณที่ลงให้อ่าน จะรอตอนต่อไปนะ มาเร็วๆละ
    #5,444
    0
  5. #5442 ณัฐพร เพชรเครือ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 23:49
    ฝีมือการแต่งสุดยอดมากเลยค่ะ ชอบทุกเรื่องเลย
    #5,442
    0
  6. #5440 บีม (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 23:12

    สนุกมากกกกกก👍👍👍👏👏👏

    #5,440
    0
  7. #5439 M43g7 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 21:44
    ไรท์คะจะมีโอกาสเป็นไปได้มั้ยที่.. ช่วงนี้ก็เป็นช่วงโควิด ไรท์จะให้อ่านฟรี หรือไม่ก็ลดราคาเหลือแค่100เดียว อาจจะขอมากไปแต่ถ้าได้จริง จะกราบขอบคุณไรท์เป็นอย่างสูงเลยค่ะ ไรท์เขียนสนุกมากจริงๆ
    #5,439
    0
  8. #5438 Android Wc (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 21:20
    ทำเอาอยากเห็นเร่องนี้เป็นอนิเมะชั่น
    #5,438
    0
  9. #5437 bday200963 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 21:06
    ขอยคุณนะไรท์ สนุกมากเลยยย รออ่านตอนต่อไปอยู่น้าาา
    #5,437
    0
  10. #5436 siwimonn (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:53
    สนุกมากค่าาา ชอบมากเลย
    #5,436
    0
  11. #5435 UmapornTuan (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:39
    คิดถึงมากกก ในที่สุดก็มา รักไรท์นะคะ><
    #5,435
    0
  12. #5434 zerogross (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:21
    ไรท์ ขอบคุณค่าาาา
    #5,434
    0
  13. #5433 Pin-Pin0325 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 19:03
    อัพรัวมากค่ะไรท์ เป็นกำลังใจให้นะคะ ~{>•<}~
    #5,433
    0
  14. #4113 nknikky (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:49
    ขอให้ทหาร อยู่ใต้อำนาจของกลุ่มนี้ด้วยเทอญ
    #4,113
    0
  15. #4112 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:47
    ทหารหาเรื่องกันชัดๆ ไม่ต้องไปช่วยมัน
    #4,112
    0
  16. #4111 Ployzai1010 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:42

    สนุกค่ะรอตอนต่อไปและรอe-bookด้วยค่ะ
    #4,111
    0
  17. #4110 Pintipee13 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:41
    ตื่นเต้นมากค่ะ ลุ้นหปด้วยทุกบรรทัดเลย
    #4,110
    0
  18. #4109 YoonAI_inginggg (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:40
    ยิงหัวมันค่ะลูก!หมั่นไส้นังดารอนไรนั้นจิงๆ ยิงหัวแม่ม55555//รักไรท์นะคะ จุ้ปๆ
    #4,109
    1
    • #4109-1 YoonAI_inginggg(จากตอนที่ 49)
      22 พฤศจิกายน 2562 / 22:40
      ดาริน*
      #4109-1
  19. #4108 pulin19 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:38
    เก่งมาก รักเลย

    วันนี้ไรท์ใจดีด้วยน้าาาาา
    #4,108
    0
  20. #4107 เฮกเซนเอง (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:38
    พาความซวยมาให้เฉยเลยยย
    #4,107
    0
  21. #4106 Nisnimanong (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:37
    วันนี้ไรท์ใจดีจังเลย ขอบคุณนะครับที่อัพให้อ่าน
    #4,106
    0
  22. #4105 panida_1062_ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:37
    ดารินน่าจะได้ตายได้แล้ว ขี้ขลาดเสียจริง
    #4,105
    0
  23. #4104 Cucu_02 (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:37
    ตะหงิดกับการยึดพื้นที่-...- งืมมม
    #4,104
    0
  24. #4103 Yum_Jh (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:37
    รักไรท์นะคะ วันนี้เอามาให้อ่านตั้ง2ตอนนนนน
    #4,103
    0
  25. #4102 SMCDMMBB (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:36
    ดารินถ้ายุ่งกับมาร์ค ระวังโดนไม้เสียบจนตายเหมือนรันนะ
    #4,102
    0
  26. #4101 panida_1062_ (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2562 / 22:29
    กกอ่านอย่างไวเลย
    #4,101
    0