ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก [MARKBAM] (Y) / จบแล้ว

ตอนที่ 50 : EP45 – รับผิดชอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11,372
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 350 ครั้ง
    3 มิ.ย. 63

 

พอเหตุการณ์สงบลง ฟ้าก็สางพอดี ทุกคนต่างโล่งใจที่วิกฤตครั้งนี้ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

“พี่มาร์ค!” แบมแบมวิ่งเข้ามากอดมาร์ค เขามีความสุขกว่าใคร เพราะรามได้ตายไปแล้ว

หมับ!

มาร์คอ้าแขนรับคนรักของตน ก่อนจะลูบหลังปลอบประโลม

“มันจบแล้วครับ”

“อื้อ... โชคดีจริงๆที่ชีวิตนี้ผมได้เจอพี่” แบมแบมรู้สึกเช่นนั้นจริงๆ ไม่เพียงมาร์คพยายามปกป้องเขาอย่างสุดกำลัง ยังมอบพลังให้ และเป็นกำลังสำคัญในการกำจัดพวกราม ทำให้เงามืดที่คอยหลอกหลอนจิตใจของเขาจางหายไป

“พี่ก็โชคดีเหมือนกันที่ได้เจอแบมแบม” มาร์คคลี่ยิ้มอ่อนโยนออกมา

บรรยากาศที่อบอวลไปด้วยความรักทำให้หลายๆคนเบือนหน้าหนี เพราะอิจฉาตาร้อน ส่วนยูคยอมนั้นยืนกอดอกมองแล้วอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

“เห็นเพื่อนมีความสุข เราก็พลอยสุขใจไปด้วย” เจ้าตัวพูดหยอกล้อ ทำให้คู่รักที่กำลังกอดกันอยู่ผละออกจากกัน

“เพิ่งผ่านเหตุการณ์ร้ายมา มันก็อดไม่ได้นี่นา” แบมแบมเขินอายจึงตอบกลับไม่เต็มเสียง

“ก็ไม่ได้ว่าอะไร ว่าแต่มึงยังไม่ได้กลับไปดูน้องบีบีมใช่ไหม?”

“อืม เมื่อกี้วิทยุเข้าไปถามแล้ว น้องโอเคอยู่”

“งั้นมึงอยู่กับพี่มาร์คนี่แหละ เดี๋ยวกูเข้าไปดูเอง”

“เอางั้นก็ได้ เข้าไปแล้วส่งเสียงเรียกน้องด้วยนะ ไม่งั้นน้องคงแอบ”

“โอเค” ยูคยอมรับกุญแจจากแบมแบม แล้วเดินกลับเข้าไปในตัวตึก

ส่วนบรรดาคนที่เหลืออยู่ก็หันมาสนใจสถานการณ์เบื้องหน้าแทน

“อืม ทีนี้ก็เหลือแค่คนที่ใส่ปลอกคอ” แจ็คสันพูดพลางจ้องมองไปยังกลุ่มคนที่ถูกขังอยู่

“พวกเราไม่ได้คิดร้ายอะไรต่อพวกคุณเลย เราแค่ต้องทำตามคำสั่ง” คนธาตุดินที่ยอมจำนนเป็นคนแรกพูดขึ้น

“เรื่องนั้นเรารู้ แต่ถึงอย่างนั้นเราก็ไม่อาจไว้วางใจพวกคุณได้” จินยองตอบ

“อย่าฆ่าฉันเลย ฉันยอมทุกอย่างเลยค่ะ” ผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มคนสวมปลอกคอมองมาทางมาร์คด้วยแววตาวิงวอน หากแต่มาร์คไม่ได้สนใจเธอนัก

“แบมแบมคิดว่าไงครับ?” หนำซ้ำยังหันกลับมาถามความคิดเห็นของคนข้างกายด้วย

“ปล่อยไปตอนนี้ก็อันตราย ข้อมูลกลุ่มเราอาจรั่วไหล”

“พวกเราไม่ทำอย่างนั้นหรอก” อีกฝ่ายรีบส่ายหัว แต่ทุกคนไม่ได้อ่อนต่อโลกจนเชื่อใจคนที่เพิ่งได้พบหน้ากัน

“ยังไงก็เลี่ยงความจริงที่ว่าพวกคุณเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่พยายามจะฆ่าพวกเราไม่ได้ แม้ว่าพวกคุณจะถูกบังคับก็ตาม”

“นั่นก็เพราะเราไม่อยากตาย เราไม่มีทางเลือก”

“พวกเราเองก็ไม่อยากตาย เราเองก็ไม่มีทางเลือก ดังนั้นเราก็ต้องรักษาความปลอดภัยของตนเองเช่นกัน” แบมแบมตอบกลับไป คนกลุ่มนั้นก็หน้าถอดสี

“พวกคุณจะฆ่าเราเหรอ?”

“ถ้าคุณไม่ได้ยอมจำนนตั้งแต่ทีแรก เราก็คงทำแบบนั้น”

“แบมแบมจะไว้ชีวิตคนพวกนี้เหรอครับ?” มาร์คถามขึ้น

“ครับ เราจะไม่ฆ่าพวกเขา แต่ก็จำเป็นต้องควบคุมตัวเอาไว้ก่อน” ไม่พูดเปล่าแบมแบมเดินตรงไปยังศพของราม แล้วดึงเอารีโมตออกมา รีโมตพวกนี้เหมือนรีโมตกุญแจรถยนต์คือมีขนาดเล็ก แต่ละอันมีเขียนชื่อติดเอาไว้ด้วย

“นี่พวกคุณ...” คนธาตุดินที่ยอมจำนนคนแรกมีสีหน้าแววตาไม่พอใจ

“ผมรู้ว่าพวกคุณไม่พอใจ แต่ฝ่ายผมเองก็ไม่มีทางเลือก เพราะจะเอามาเป็นพรรคพวกก็ไม่ไว้ใจ จะฆ่าทิ้งก็รู้สึกผิด จะปล่อยไปก็ระแวง” คำพูดของแบมแบมแทงใจดำทุกคน เพราะฝ่ายมาร์คเองก็คิดเช่นนี้ และหากสลับบทบาทกัน พวกที่ยอมจำนนเองก็จะคิดไม่ต่างกัน

“พวกคุณจะให้เราทำงานให้เหมือนพวกรามไหม?”

“เราไม่บีบบังคับให้คุณทำงานหรอก”

“อ่า...” พวกที่ยอมจำนนยิ้มออกมาอย่างโล่งอก ไม่มีใครอยากจะออกไปทำงานเสี่ยงตาย

“แต่อาหารเราก็มีให้เฉพาะคนที่ทำงานเท่านั้น” ประโยคต่อมาทำให้ใจของคนพวกนั้นห่อเหี่ยวลงทันที

“นี่ฉันต้องออกไปสู้กับซอมบี้อีกแล้วเหรอ?” ผู้หญิงเพียงคนเดียวในกลุ่มนั้นบ่นออกมาด้วยความสิ้นหวัง

“เรื่องนั้นเรามีงานในคอนโดหลายอย่าง คุณสามารถเลือกงานที่คุณเต็มใจทำได้ ส่วนค่าแรงก็จะขึ้นอยู่กับงานที่คุณทำ” พอจินยองบอกไป ทุกคนก็มีสีหน้าสดใสขึ้น

“อย่างไรก็ตาม จากนี้ไปก็ขึ้นอยู่กับพฤติกรรมของพวกคุณ พวกคุณไม่คิดทำเรื่องชั่วร้ายกับพวกเรา เราก็ไม่ฆ่าคุณทิ้ง หากคุณอยู่ในกฎระเบียบ เมื่อทหารควบคุมสถานการณ์ในเมืองเรียบร้อยแล้ว เราจะปล่อยคุณไป แต่หากพวกคุณแสดงให้เห็นว่าเชื่อใจได้ เราอาจจะให้คุณร่วมกลุ่มอย่างถาวร” แบมแบมสรุปออกมา มาร์คก็พยักหน้าเห็นด้วย

“ตกลง เราจะทำตามที่พวกคุณบอก”

“อืม ว่าแต่พลังของพวกคุณทะลุขีดจำกัดไปบ้างหรือยัง?” พอถูกถามเช่นนี้ ฝ่ายนั้นก็มีสีหน้างุนงง

“คุณหมายความว่ายังไง?”

“หืม? ถ้าอย่างนั้นก็ช่างเถอะ” เมื่อฝ่ายนั้นไม่เข้าใจเรื่องการทะลุขีดจำกัด แบมแบมก็ไม่พูดต่อ เพราะหากคนพวกนี้อ่อนแอกว่าต่อไปแบบนี้ ก็จะควบคุมได้ง่าย

“ถ้าอย่างนั้นลีโอกับมิกกี้ควบคุมคนพวกนี้ไปพักห้องรวมที” แจ็คสันสั่งออกมา

“ได้ครับนาย” ลีโอจึงควบคุมตัวคนพวกนี้ไปที่ห้องรวม ซึ่งเป็นห้องพักที่ติดกล้องวงจรปิด พวกเขาจัดห้องนี้ขึ้นหลังจากที่มีกลุ่มคนทรยศเกิดขึ้น เพื่อเอาไว้รับรองกลุ่มคนที่จำเป็นต้องสังเกตพฤติกรรม

“ส่วนลิซ่ากับบาร์ตัน วานช่วยทำความสะอาดที เผาและล้างคราบเลือดน่าจะดีกว่าโยนมันออกไปข้างนอกเรียกซอมบี้มากัดกิน”

“ได้ครับคุณมาร์ค”

พอแบ่งหน้าที่เสร็จ มาร์ค แบมแบม แจ็คสัน จินยองก็กลับขึ้นไปบนเพนท์เฮาส์

“มึงแน่ใจแล้วเหรอวะ ว่าจะปล่อยคนพวกนี้ไปหลังจากที่ทหารควบคุมสถานการณ์ได้” ยูคยอมที่อุ้มบีบีมตามมาสมทบด้วย ถามขึ้น

“อืม พวกเขาอาจดูไม่น่าไว้ใจ อาจนำความลับของกลุ่มเราไปบอกคนอื่น แต่พอหลังจากทหารเข้าควบคุมสถานการณ์ได้ เมืองจะมีกฎระเบียบ พวกเรามีพลัง ไม่เพียงทหารจะเกรงใจส่วนหนึ่งแล้ว ยังต้องการให้เราร่วมมือในหลายๆภารกิจ เราสามารถต่อรองเรียกร้องในสิ่งที่เราต้องการได้”

“อืม ที่แบมแบมพูดมาก็ถูก กลุ่มเราเมื่อรวมกับกลุ่มของเสี่ยบี มีผู้มีพลังสิบสองคน แล้วพลังก็ค่อนข้างหลากหลาย เราถือว่าเป็นกลุ่มคนที่แข็งแกร่งอยู่เหมือนกัน”

“อาจจะแข็งแกร่งจนคานอำนาจทหารได้เลยครับ”

“ไม่ขนาดนั้นมั้ง” ยูคยอมส่ายหัวไม่เห็นด้วยกับคำพูดของแบมแบม

“อย่าลืมสิ รามมาจากค่ายทหาร แสดงว่าทางค่ายทหารก็สูญเสียผู้มีพลังให้รามไม่น้อย ไม่แน่ว่าตอนนี้ฝ่ายเราอาจจะมีคนที่มีพลังมากกว่าทางทหารก็ได้” พอแบมแบมพูดแบบนี้ทุกคนก็พยักหน้าคล้อยตาม

“อาจเป็นอย่างนั้น แต่ยังไงเรื่องพลังของมึง มึงต้องระมัดระวังนะ ทำตามที่เคยคุยเอาไว้ อย่าเปิดเผยให้คนนอกรู้ ป้องกันเอาไว้ดีกว่าแก้” ยูคยอมยังคงเป็นห่วง ตัวเขาและคนอื่นๆต่อสู้อย่างเปิดเผย กลุ่มคนที่ยอมจำนนอาจจะเดาออกแล้วว่ามีพลังอะไรกันบ้าง แต่แบมแบมนั้นต่างออกไป ยังไม่เคยเปิดเผยเรื่องพลัง

“อืม พี่เองก็คิดแบบเดียวกับยูคยอมนะ” มาร์คกุมมือกระชับจับมือของแบมแบมแน่นขึ้น แววตาบ่งบอกว่าเป็นห่วงเขามากที่สุด

“โอเคครับ ผมจะไม่เปิดเผยพลังเด็ดขาด”

“ดีมาก” พอแบมแบมรับปาก มาร์คก็คลี่ยิ้มอ่อนโยน

“เฮ้อ... หวานกันจัง ไปครับบีบีมเราไปทำอาหารเช้ากันดีกว่า ปล่อยให้คู่รักเขาสวีทกัน”

“พี่ยูคยอมก็ทำเป็นแต่ไข่เจียว บีบีมเบื่อแล้ว” เจ้าตัวเล็กยู่ปากส่ายหัว บ่งบอกว่าเบื่ออาหารที่ยูคยอมทำเสียเต็มประดา

“อ้าว เบื่อแล้วจะกินอะไรล่ะ วันนี้พี่แบมแบมเองก็เหนื่อยมากคงทำอาหารให้บีบีมไม่ได้หรอก”

“เวฟอาหารกล่อง” คำตอบของบีบีมเหมือนศรที่ทิ่มแทงใจของยูคยอม

“อาหารกล่องดีกว่าฝีมือพี่เหรอ?”

“พี่ยูคยอมพูดเองนะ” พอน้องย้อนกลับมาแบบนี้ แววตาของยูคยอมก็เกิดอาการมันเขี้ยวขึ้นมา

“เจ้าตัวแสบ นี่แน่ะจะฟัดให้แก้มพังเลย นี่แน่ะ”

“อ๊ากกก คิก คิก” บีบีมดีดดิ้นจั๊กจี้ที่ถูกฟัดแก้ม แบมแบมมองเพื่อนกับน้องชายหยอกล้อกันอย่างวางใจ ก่อนจะลุกตามมาร์คไปพูดคุยกันตามลำพัง

“ผู้หญิงคนนั้นส่งสายตาให้พี่” แบมแบมกอดอกแล้วพูดหยั่งเชิงออกมา

“พี่ไม่เห็นรู้เรื่องเลย”

“นี่เรียกว่าจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้หรือเปล่าครับ?”

“เปล่านะครับ เรียกว่าไม่ได้ชายตามองคนอื่นนอกจากแบมแบม พี่เลยไม่รู้ว่าคนอื่นส่งสายตาให้” คำพูดของมาร์ค พร้อมกับรอยยิ้มกรุ้มกริ่มทำเอาแบมแบมถึงกับไปต่อไม่เป็น

“ร้ายกาจ”

“หึหึ” มาร์คหัวเราะอย่างย่ามใจ ก่อนจะทำใจกล้าสวมกอดคนตัวเล็กกว่า

“พี่พูดจริงๆนะ” คราวนี้น้ำเสียงฟังดูจริงจังขึ้น ใจของแบมแบมจึงอ่อนลงกว่าเดิม

“จำที่ผมเคยบอกได้ไหมครับ?”

“เรื่อง?”

“เรื่องที่ว่าจะเปิดเผยกับพี่ทุกอย่าง หากเรื่องรามจบลง” มาถึงตอนนี้แบมแบมตัดสินใจที่จะทำตามความตั้งใจแรกก่อนเปิดศึกกับราม นั่นคือเปิดเผยทุกอย่างกับมาร์ค และหากมาร์คเต็มใจ เขาก็อยากเริ่มชีวิตคู่ด้วยกัน

“พี่อยากให้แบมแบมแคร์ความรู้สึกของตัวเองมากกว่า ถ้าไม่สบายใจที่จะเล่า พี่ก็ไม่อยากรู้”

“ผมตัดสินใจแล้วครับ ผมอยากเปิดเผยอย่างตรงไปตรงมากับพี่”

“ถ้าแบมแบมตัดสินใจอย่างนั้น พี่ก็อยากรับฟังครับ” มาร์คคลายกอดแล้วจับมือสบตากับแบมแบม

“ที่ผมรู้เรื่องราวเกี่ยวกับพวกซอมบี้ สัตว์กลายพันธุ์ พลัง แนวคิดต่างๆของพวกทหาร รู้จักพวกราม ทั้งๆที่พวกมันไม่รู้จักผมนั่นก็เป็นเพราะว่าผมย้อนเวลากลับมา” ไม่ใช่เพียงบอกเล่าธรรมดา แต่แววตาหนักแน่นจนไม่รู้สึกว่าเป็นเรื่องล้อเล่น

“แบมแบม...”

“พี่ไม่เชื่อผมเหรอครับ?” แบมแบมย้อนถาม เขาไม่โกรธหากมาร์คจะไม่เชื่อ เพราะเรื่องแบบนี้มันทำใจยอมรับได้ยาก

“ไม่ใช่ไม่เชื่อ แค่ตกใจ ถึงมันจะดูเกินจริง แต่ว่ามันก็ดูฟังขึ้นมากกว่าตอนที่พวกพี่คิดว่าแบมแบมเป็นพวกมีญาณรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าเสียอีก” พอมาร์คพูดแบบนี้ ความหนักใจของแบมแบมก็ค่อยๆลดลง

“ก่อนหน้านี้ พวกพี่คิดแบบนั้นเหรอครับ?”

“แจ็คสันมันคิดแบบนั้น เพราะพื้นเพครอบครัวเชื่อเรื่องพวกซินแส ดวง อะไรทำนองนั้น แม้พี่จะไขว้เขวแอบคิดตามพวกแจ็คสันไปบ้าง แต่ก็มีแอบคิดว่า บางทีแบมแบมอาจมีญาติทำงานเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ ก็เลยรู้ข่าววงในทำนองนั้น”

“น่าเสียดายที่มันไม่ใช่แบบนั้น ผมรู้เพราะเผชิญมันด้วยตนเอง และผมก็ได้ตายมาแล้วครั้งหนึ่ง ที่กลับมามีชีวิตในอดีตได้อีกครั้งก็เพราะพลังของบีบีม” แววตากลมโตดูเศร้าหมองลง ส่วนรอยยิ้มมาร์คจางหายไป ใจเหมือนถูกบีบรัด เมื่อรู้ว่าคนที่ตัวเองรักเคยประสบกับความยากลำบาก กระทั่งถึงขั้นเคยตายมาก่อน

“แบมแบม...”

“ไม่เป็นไรครับ ผมตั้งใจมาแล้วว่าจะเล่าให้พี่ฟัง ในชีวิตก่อน ผมไม่ได้หนีมาเมืองนี้ แต่หนีไปที่เมืองP…” แบมแบมค่อยๆเล่าเรื่องที่ประสบมาทั้งหมดในชีวิตก่อนให้มาร์คฟัง

หลายๆเรื่องที่ได้รับรู้ทำให้มาร์คโกรธจนตัวสั่น และในที่สุดก็ไม่อาจห้ามน้ำตาได้ ชีวิตก่อนของคนที่เขารักมันโหดร้ายเกินไป

“ไม่เป็นไรแล้วนะ เรื่องพวกนั้นตอนนี้มันไม่ได้เกิดขึ้นแล้ว และพี่ก็จะไม่ยอมให้เรื่องร้ายๆเกิดขึ้นกับแบมแบมเด็ดขาด”

“ขอบคุณครับ”

“ส่วนไอ้รามนั่น พี่ไม่น่าปล่อยให้มันตายง่ายไปเลย น่าจะเก็บมันไว้ทรมานให้อยู่ไม่สู้ตาย” มาร์คพูดออกมาด้วยความอาฆาตแค้น

“แค่มันตายไป ผมก็รู้สึกเหมือนถูกปลดปล่อยแล้วครับ”

“อืม ที่จริงพี่น่าจะรู้เรื่องก่อนจัดการกับเด็กนั่น ถ้ารู้พี่ก็จะไม่ปล่อยให้ตายง่ายๆแบบนั้นเหมือนกัน” มาร์คยังคงอาฆาตไปถึงโม เขาคิดว่าการระเบิดหัวเป็นฆ่าที่ให้ตายง่ายไป มันไม่สาสมกับสิ่งที่โมทำกับแบมแบมในชีวิตก่อน

“ไม่เป็นไรครับ ผมโอเคในสิ่งที่พี่จัดการไป”

“อืม ส่วนยัยแม่เลี้ยงนั่น ถ้าพี่เจอมันอีกครั้ง...”

“บางที อาจจะตายไปแล้วก็ได้ครับ”

“อืม ถ้ายังไม่ตาย พี่นี่แหละจะฆ่ามันเอง” มาร์คให้คำมั่น ก่อนจะดึงคนตัวเล็กกว่าเข้ามาสู่อ้อมอก

“พี่มาร์ค พี่กอดผมบ่อยๆแบบนี้ ตามความเชื่อคนประเทศผม เขาเรียกว่าผิดผีนะครับ”

“ผิดผี?”

“ใช่ครับ พี่ต้องรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับผม พี่ว่ายังไง เต็มใจหรือเปล่า?” พอแบมแบมถามแบบนี้ มาร์คก็มองหน้าด้วยความตกใจ ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างปลื้มปีติ

“แน่นอนพี่เต็มใจที่สุด”

“โอเค โลกวุ่นวายขนาดนี้ พิธีกรรมปล่อยผ่านมันไป แค่จูบสาบานก็พอครับ” แบมแบมไม่พูดเปล่าเป็นฝ่ายเขย่งเท้าขึ้นจูบมาร์คเอง จากนั้นเพียงเสี้ยววินาที มาร์คก็รวบกอดเอวบาง และจูบกลับอย่างดูดดื่ม

จากนี้ไปพวกเขาจะใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน...

 

 

 

มีE-BOOK วางขายแล้ว

ภายในประกอบไปด้วยเนื้อหาเริ่มต้นจนจบ

ตอนพิเศษ1 ความโดดเด่นของยองแจ

ตอนพิเศษ2 ลักพาตัว

ตอนพิเศษ3 ขุมอำนาจเก่าที่หายไป

ตอนพิเศษ4 ผู้อพยพ

ตอนพิเศษ5 ค่ายเมืองPแตกแล้ว

ตอนพิเศษ6 ทุกอย่างลงตัว

ตอนพิเศษ7 ควบคุมไปถึงทะเล

ตอนพิเศษ8 เคลียร์ป่าชายเลน

ตอนพิเศษ9 ต้องก้าวไปข้างหน้า

ย้อนเวลาฝ่าวิกฤตวันสิ้นโลก

Get it now

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 350 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5,635 ความคิดเห็น

  1. #5635 grapeberryz (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2564 / 19:54
    สั้นๆ กระชับ ฉับไว5555
    #5,635
    0
  2. #5612 GoseMh (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 20 กันยายน 2563 / 07:55

    สู้ๆนะคะไรท์
    #5,612
    0
  3. #5591 toto (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2563 / 14:16

    ง่ายๆแบบนี้ดีมากลูก โลกมันยุ่งยากอยู่แล้ว

    #5,591
    0
  4. #5501 0981276239 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 23:58

    เขิลไม่ไหว อะไรจะละมุนได้ขนานนี้

    เอาใจไปเลยยยย
    #5,501
    0
  5. #5460 yukai (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2563 / 21:04

    พี่มาร์คตั่งตัวไม่ทัน
    #5,460
    0
  6. #5456 UmapornTuan (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 22:17
    แงงงง ในที่สุดน้องแบมก็เปิดใจเต็มที่สักที
    #5,456
    0
  7. #5455 mp__mb (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 21:54
    แอร้ยยย รุกเค้าก่อนเลยน้าแบมน้าา ร้ายม้าดดด 😳😳😳
    #5,455
    0
  8. #5454 naughtyphrichy (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 20:38
    เขินมากค่ะ มาร์ครักน้องมากเหลือเกิน ดีใจค่ะ ปกป้องน้องด้วยชีวิตเลยนะมาร์ค
    #5,454
    0
  9. #5453 Baitoey2488 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:40

    Good job 👏
    #5,453
    0
  10. #5452 ma_jung (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:40

    จุ๊บเสร็จ งั้นก็เข้าพิธีต่อไปได้เลยค่ะ >\\<
    #5,452
    0
  11. #5451 XCIIIXCVII. (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:09

    รอต่อเลยค่าาา
    #5,451
    0
  12. #5450 Pin-Pin0325 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 18:01
    ขอบคุณที่อัพค่า เป็นกำลังใจให้นะคะ ~{>•<}~
    #5,450
    0
  13. #4171 dakdja (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:43
    รักไรท์ มะรืนเจอกันอีกน้าาาาาาาา
    #4,171
    0
  14. #4170 picky_milky (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:42
    น้องฉลาดมาก รอต่อค่า
    #4,170
    0
  15. #4169 fonza14 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:41
    ฉลาดมากกก
    #4,169
    0
  16. #4168 Cucu_02 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:41
    ความฉลาดล้ำนี้
    #4,168
    0
  17. #4167 YoonAI_inginggg (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:40
    แบมมมมมฉลาดมากลูกกกกก
    รักไรท์จังเลยค่ะ!
    #4,167
    0
  18. #4166 SMCDMMBB (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:40
    เอาดารินออกไปเลย อยากจะหัวเราะให้ดาริน5555
    #4,166
    0
  19. #4165 Milkoooo (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:39
    ฉลาดมากลูกกก
    #4,165
    0
  20. #4164 Nisnimanong (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:39
    กำจัดตัวปัญหาเเถมยังได้ประโยชน์อีก เก่งมากเลยน้องเเบมเเบม
    #4,164
    0
  21. #4163 A Turtle (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:39
    รักไรต์อ่ะ ขอหอมแก้มทีได้มั้ย?
    ปล. สนุกมากกก แบมแบมหนูฉลาดตลอดเลยลูกแม่~
    #4,163
    0
  22. #4162 katsuki41 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:38
    แบมแบมทำดีมากกกด
    //ยกนิ้วให้เลย
    #กำจัดดารินไปซะ
    #4,162
    0
  23. #4161 KuenNun (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:38
    กลัวนังดารินจะพาเรื่องมาให้
    #4,161
    0
  24. #4160 prim of star (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 21:36
    แบมแบมหาวิธีกำจัดดารินจนด้ายยย
    #4,160
    0